✰Cute Soulmate กระซิบรักข้างหัวใจยัยมุ้งมิ้ง

ตอนที่ 16 : ➳ศรรักดอกที่ 14 : อมยิ้ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 188
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    4 ก.ค. 58




@ในบ้าน

นมสดกลายเป็นผู้หญิงเชิญผู้ชายเข้าบ้านตั้งแต่เมื่อไหร่กัน นี่น่าจะเป้นครั้งแรกที่นมสดพา ผู้ชายที่เป็นมนุษย์เข้ามาในที่ส่วนตัวแบบนี้

“คุณพระเอกนั่งรอก่อนนะคะ เดี่ยวนมสดเอาน้ำเย็นมาให้”

หลังจากพาคุณพระเอกเข้ามาในบ้าน ฉันก็ทำหน้าที่เป็นเจ้าบ้านที่ดีด้วยการเสิร์ฟน้ำปกติ หากแต่ว่า

หมับ

มือหนาๆ ของคุณพระเอกกลับคว้าเข้าที่ข้อมือเพื่อรั้งไม่ให้ฉันเดินไปข้างหน้าแทน มือที่กำอยู่เหมือนจะส่งข้อความบางอย่าง คนตัวสูงจ้องลึกเข้ามาในดวงตา

“ฉันไม่ได้อยากกินน้ำ แต่นมสดบอกได้มั้ยใครทำอะไรนมสด”

“...”

“ให้ฉันเป็นคนจัดการให้มั้ย”

และคำพูดของเขาทำให้น้ำตาที่เพิ่งหยุด ไหลลงมาอีกครั้ง ทำไมกันนะ ทำไมเวลานมสดอยู่กับคุณพระเอก ต้องอยากจะอ้อนเขาทุกทีเลยจริงๆ

 

Paeak : Part

ผมเคยเกลียดใบหน้าตัวเอง - -* เกลียดที่ทำไมมันต้องหาเรื่องเข้าตัวผมเสมอ เกลียดที่เวลาแอบมองใครแล้วเขาต้องหนี เกลียดที่เป็นสาเหตุพาเรื่องซวยๆ เข้ามาในชีวิตไม่จบไม่สิ้น

แค่การมีใบหน้าโหดกว่ามนุษย์ปกตินี่อยู่ยากกว่าที่คิดเอาไว้มากเลยนะ ตอนแรกไม่เห็นข้อดีของมันแม้แต่ข้อเดียว แต่ตอนนี้ผมคิดว่าผมพบข้อดีของการมีใบหน้าโหดๆ แล้ว...นั่นคือการที่ผม...

ได้ปกป้องผู้หญิงที่ผมชอบ...ได้ปกป้องนมสด(ผู้หญิงของผม)

แต่ตอนนี้นมสดกำลังร้องไห้ และผมไม่รู้ว่าเธอร้องทำไม...อยากจะบอกว่าอย่าร้องสิ อย่าร้องไห้น้ำตาของเธอมีไว้แค่ตอนดีใจเท่านั้น แต่ปากมันหนักอึ้ง...ผมไม่กล้าพูดมันออกไป

“บอกมาได้มั้ย” ผมตัดสินใจถามย้ำไปอีกรอบ และยิ่งเธอร้องไห้ ความรู้สึกโกรธแทนคนตัวเล็กกลับพุ่งทะยานขึ้นอย่างน่าประหลาด รู้สึกอยากซัดหน้าใครก็ตามที่เป็นต้นเหตุ

“ไม่มีใครเข้าใจนมสด...ทุกคนคิดว่านมสดเสแสร้ง”  

“ทำไมคิดแบบนั้นนล่ะ” ผมถามออกไป พร้อมจับไหล่บางๆ ให้จ้องตา จ้องตาเพื่อให้รู้ว่าผมเนี่ยล่ะจะปกป้องเธอ จะปกป้องเธอเอง

“มีคนไม่เชื่อว่านมสดเป็นแบบที่เป็นอยู่...” คนตัวบางเว้นจังหวะหายใจจากการสะอื้นเล็กน้อย ดวงตากลมโตจ้องตาก่อนจะถามกลับ “แล้วคุณพระเอกคิดว่านมสดเป็นคนยังไงคะ?”

เป็นคำถามที่ผมไม่เคยถามตัวเอง...ผมไม่เคยรู้ว่านมสดเป็นคนยังไง แค่คิดว่าอยู่ใกล้ๆ แล้วอยากปกป้อง คิดว่านมสดอยู่คนเดียวแล้วจะอันตราย...ผมคิดว่า

“สำหรับฉัน นมสดก็คือนมสด”

“...”

“นมสดจะเสแสร้ง หรือจะทำตัวแบบที่คนอื่นไม่ชอบแต่สำหรับผมนมสดเป็นตัวของตัวเอง...ไม่มีใครรู้หรอกว่านมสดเป็นคนแบบไหนนอกจากนมสดเอง”

คำพูดที่หลุดออกไปเป็นสิ่งที่มากกว่าคำปลอบโยน คนตัวเล็กมองผมอย่างอึ้งๆ ใบหน้าที่เปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำตาทำให้อยากดึงเธอมากอดแน่นๆ หากแต่ว่า

“คุณพระเอก! ฮื่ออออ”

นมสดกลับถลาเข้ามาซุกอกผมเองทำตัวอย่างกับเด็กๆ แบบนี้เธอจะเสแสร้งได้ยังไงกัน -3-  อ้อมกอดเล็กๆ รัดแน่นที่สุดเท่าที่เธอทำได้ ความไร้เดียงสาของยัยนี่อย่างกับเด็กปีหนึ่ง แล้วแบบนี้ผมจะปล่อยเธอไปได้ยังไงล่ะ แต่ความจริงแล้วผมหมายความตามที่พูดนะ ไม่ว่าเธอจะเสแสร้ง หรือยังไงไม่มีใครมาตัดสินได้หรอก

“ฮะๆ ไม่ต้องร้องนะ เลิกร้องไห้เถอะ”

“นมสดไม่ได้เศร้านะคะคุณพระเอก” ร่างที่ซุกอกอยู่เงยหน้าขึ้นตอบ ใบหน้าเล็กๆ กำลังทำแก้มป่องปากจู๋...ท่าทางแบบนี้มัน...น่ารัก น่ารักที่สุด

“...”

“นมสดคิดว่านมสดรักคุณพระเอกค่ะ นมสดชอบคุณพระเอกมากๆ เลย”

ปากเล็กๆ ยิ้มกว้างแล้ว ใบหน้าที่เมื่อตะกี้อมทุกข์เอาไว้ หายไปเป็นปลิดทิ้ง นมสดกำลังขโมยหัวใจผมไปอีกแล้ว...ทำไงดี ถ้าเธอไม่หยุดน่ารักไปมากกว่านี้ผมจะ....

“ถ้างั้นขออนุญาตนะ...” ทนไม่ไหวแล้วโว้ยยย ผู้หญิงบ้าอะไรกัน มาน่ารักใกล้ๆ แบบนี้

“คะ? อุ๊บ”

ไม่ต้องรอให้ร่างเล็กๆ อนุญาตผมคว้าใบหน้าเล็กๆ นั้นให้อยู่ในระดับที่ถนัด ก่อนจะประกบริมฝีปากลงไปอย่างหนักหน่วงแต่นุ่มนวล คนตัวเล็กที่เหมือนจะตามไม่ทันแต่กลับปล่อยให้ทำตามใจชอบแบบไม่ขัดขืน ความหวานจากริมฝีปากนี่ดูบริสุทธิ์ที่สุดเลยจริงๆ

เมื่อเก็บเกี่ยวความหวานจากคนตรงหน้าจนพอใจ จึงปล่อยให้เป็นปกติ

“ต่อไป...ถ้ามีเรื่องอะไรบอกมาได้เลยนะ แล้วก็...อะนี่” ผมหยิบเอาอมยิ้มที่ติดกระเป๋ามาด้วยให้นมสด

“ค่ะ...ขอบคุณค่ะ” เสียงหวานตอบกลับพร้อมกับรับอมยิ้มนั่นเอาไว้ในมือ ใบหน้าแดงระเรื่อคงกำลังเขินกับสิ่งที่ถูกกระทำเมื่อครู่นี่แน่ๆ แต่นี่แหละตัวตนของนมสด ผมไม่รู้หรอกว่าเธอเสแสร้งหรือเปล่า แต่ผมชอบแบบที่เป็นแบบนี้

“อย่าร้องไห้อีกเลยนะนมสด...ถ้าจะร้องไห้ร้องไห้เพราะผมคนเดียวก็พอ”

มันไม่ใช่คำสั่งแต่แค่บอกกันในฐานะ...

“เราคบกันแล้วนะคะคุณพระเอก” เสียงหวานบอกเบาๆ ไม่รู้จะเขินอะไรก็อยู่กันสองคนแบบนี้ ฮา! แต่ก็น่ารักไปอีกแบบ ผมยิ้มรับและวางมือลงบนผมของคนตรงหน้า

ฐานะแฟน...คนดูแล และปกป้อง

อนาคตถ้าเป็นไปได้ก็อยากจะเป็นพ่อของลูกไปด้วยเลย...เอ๊ะ ผมหวังเยอะไปหรือเปล่า แต่คงไม่หรอก เพราะความจริงแล้วคงไม่ปล่อยให้ยัยนี่เผชิญโลกตัวคนเดียวแน่


 

 TALK

เฮ้ยตอนนี้สั้นไปหน่อย ขอโทษนะคะมีคนรออยู่มั้ย! นี่ปั่นสด
 จะไม่ขอสัญญาว่ารอบหน้าจะยาวมั้ย
แต่คงมันส์กว่านี้แน่นี่พูดเลย ฮา!! โอ๊ยอย่างน้อยก็มีสถานะเป็นหลักประกันแล้วนะยะเมวี่
 แกจะมาแย่งคุณพระเอกไม่ได้แล้ว ฉันบอกเลย ฉันไม่ยอม(อินไป 5555)
ขอโทษด้วยค่ะที่เบี้ยวแหลก5555 บอกจะอัพแต่ไม่อัพ ช่วงนี้มันวุ่นวายเหลือเกิน
วุ่นวายเรื่องส่งนิยายประกวด แล้วแก้อีก แก้ๆ ขนาดจะกดส่งนะยังแก้แลยคิดดูเอา5555  
ตอนนี้สติคงที่แล้วล่ะค่ะ คงปั่นตุนเอาไว้แล้วล่ะ อิอิ ผ่านไม่ผ่านคงอีกเรื่อง...เนอะ!
สุดท้ายขอบคุณที่รอนะคะ มีใครรอมั้ยไม่รู้ แต่อ๋องแต่งต่อไปจนจบนั่นแหละจุ๊บๆ 

 

 




หากว่าอยากติดตามผลงานของไรท์เตอร์ในเรื่องอื่นๆ
หรือจะติดตามการอัพเดตนิยาย
ดูได้จากแฟนเพจนะคะเพราะว่าอ๋อ
รีขึ้นหน้าแรกทุกวัน



RickyRickyRicky
。SYDNEY♔

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

156 ความคิดเห็น

  1. #151 isyarashmi (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2558 / 14:37
    ชอบบบ
    #151
    0
  2. #147 aaoupattaraporn (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 กันยายน 2558 / 09:27
    โอ๊ยยย -/- ชอบง่าาาา เขิลเเทนเลย
    มาต่อเร็วๆนะ เก๊ารออยู่
    #147
    0
  3. #145 Pp Ai YA (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2558 / 15:55
    รอฉันรอเธออยู่ แต่ไม่รู้เธออยู่หนใด เธอจะมา เธอจะมาเมื่อไร?ๆ นัดฉันไว้แล้วทำไมไม่มา~ รีบมาอัพรัวๆๆๆ รออยู่เด้อค่ะ555 สนุกมากมายเอ้าาให้คุณพระเอกรุกหนักๆเลยนะเอ้อออ!
    #145
    0
  4. #144 ญ.หญิง โสภา (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2558 / 23:17
    น่ารักอ่ะ รู้สึกเขิลแทนนนนน
    #144
    0
  5. #143 B_MILK♔ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2558 / 16:03
    น่ารักๆ
    #143
    0