ทัณฑ์กามเทพ (Yaoi/Boy's Love) -- Rewrite

ตอนที่ 6 : การกลับมา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 608
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    8 ก.พ. 58

 

8ปีต่อมา

 
           แสงอาทิตย์ที่ส่องลอดเข้ามาในห้องผ่านทางผ้าม่านที่ถูกปิดอย่างไม่สนิทนักทำให้ร่างที่อยู่บนเตียงผู้ป่วยกระตุกเปลือกตาบางเล็กน้อยก่อนค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมาจากห้วงนิทราอันยาวนาน ดวงตาคู่สวยมองเห็นเพดานสีขาวเป็นอันดับแรกก่อนเจ้าตัวจะค่อยๆกลอกตาไปรอบตัว


            จากภาพตรงหน้าทำให้ศรารัตน์รู้ว่าตัวเองคงกำลังอยู่ที่โรงพยาบาล หญิงสาวจำได้เลือนลางว่าวันนั้นฝนตกหนักมากขณะเธอที่กำลังขับรถกลับจากการดูงานที่ต่างจังหวัด รถของเธอเบรกไม่อยู่และชนกับต้นไม้ใหญ่ข้างทางจนทำให้เธอหมดสติไป มารู้สึกตัวอีกทีเธอก็มานอนอยู่ที่นี่แล้ว


            คุณรู้สึกตัวแล้วเหรอคะ ศรารัตน์หันไปมองพยาบาลสาวที่เปิดประตูห้องเข้ามาพอดี คุณประสบอุบัติเหตุรถชนอาการสาหัสพอสมควร โชคดีที่มาถึงโรงพยาบาลทันเวลาพอดี คุณหมอก็เลยช่วยชีวิตเอาไว้ได้ทัน คุณรู้ไหมคะว่าคุณน่ะสลบไปถึงห้าวันเต็มๆเลย ศรารัตน์พยายามพยุงตัวขึ้นจากเตียง ทว่าพอขยับตัวเพียงเล็กน้อยก็รู้สึกเหมือนเจ็บระบมไปทั้งตัวโดยเฉพาะตรงซี่โครงซึ่งน่าจะเป็นผลมาจากการกระแทกอย่างรุนแรง


            โอ๊ย ศรารัตน์อุทานออกมาด้วยความเจ็บปวดก่อนที่นางพยาบาลคนนั้นจะรีบละมือจากการเปิดม่านมาช่วยประคองหญิงสาวให้นอนราบลงไปกับเตียงเหมือนเดิม


            แผลคุณยังไม่หายดี ช่วงนี้อาจจะเจ็บแผลหน่อย ต้องพักผ่อนเยอะๆนะคะ


            มีคนมาหาฉันบ้างหรือเปล่าคะศรารัตน์ถามถึงบรรดาญาติและเพื่อนๆของเธอ ป่านนี้พวกเขาคงจะรู้แล้วว่าเธอประสบอุบัติเหตุ ตั้งแต่ลืมตาตื่นขึ้นมา เธอยังไม่เห็นใครเลยนอกจากนางพยาบาลช่างเจรจาคนนี้


            ญาติของคุณเพิ่งจะกลับไปไม่นานนี้เองค่ะ จะให้ดิฉันโทรบอกให้ไหมคะว่าคุณรู้สึกตัวแล้ว เอ้อ เขาฝากช่อดอกไม้เอาไว้ด้วยนะคะ ศรารัตน์มองตามสายตาคนพูดไปก็พบว่ามีช่อดอกไม้ช่อโตวางเอาไว้อยู่ที่โต๊ะข้างหัวเตียงจริงๆ หญิงสาวขอให้อีกฝ่ายช่วยหยิบการ์ดที่แนบมากับช่อดอกไม้มาให้เธอก่อนจะเปิดออกอ่าน ในนั้นมีข้อความว่าขอให้หายไวๆ ด้วยรักและเป็นห่วง ลงชื่อ ภาคิน


            ศรารัตน์วางการ์ดเอาไว้ที่เดิมก่อนจะปฎิเสธว่าไม่ต้องโทรบอกญาติของเธอว่าเธอฟื้นแล้วเพราะตอนนี้เธออยากพักผ่อนเงียบๆไม่อยากให้ใครมารบกวน ก่อนที่หญิงสาวจะเริ่มตาปรือและเข้าสู่ห้วงของนิทราอีกครั้ง ตอนนี้ศรารัตน์ต้องการการพักผ่อนเพื่อพักฟื้นร่างกายเพียงอย่างเดียวเท่านั้น หญิงสาวยังไม่อยากพบหน้าใคร ไม่ว่าจะเป็นวิศรุตผู้เป็นพี่ชายและพ่วงตำแหน่งคู่กัดตลอดกาลของเธอ หรือแม้แต่ภาคิน ญาติผู้พี่ที่เธอรู้ดีว่าเขาต้องการจะเป็นเจ้าของทั้งตัวเธอและทรัพย์สมบัติมหาศาลของตระกูลทัดเทวา

 


             “แกหายหัวไปไหนมาตั้งแต่เช้า วันชัยละสายตาจากหนังสือพิมพ์ธุรกิจตรงหน้าแล้วเอ่ยถามลูกชายที่กำลังเดินเข้ามาในห้องรับแขก ภาคินไม่ตอบในทันทีแต่หันไปสั่งกาแฟหนึ่งแก้วจากแม่บ้านก่อนที่จะทรุดลงนั่งเอกเขนกยังโซฟาตัวกว้างกลางห้อง


            ก็แวะไปทำหน้าที่ของญาติผู้พี่ที่ดีไงครับพ่อ ภาคินหยิบหนังสือพิมพ์บนโต๊ะขึ้นมาเปิดอ่านระหว่างที่รอแม่บ้านยกกาแฟมาให้


            ยัยเด็กนั่นฟื้นหรือยัง วันชัยหมายถึงศรารัตน์ หลานสาวของตนซึ่งเป็นลูกสาวของคุณวรุต ทัดเทวา นักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ผู้ร่ำรวย ผู้ซึ่งเป็นพี่ชายแท้ๆของตนที่ตอนนี้ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์จนเสียชีวิตพร้อมกับภรรยาเมื่อสองปีก่อนที่ประเทศอังกฤษ


            ตอนผมไปเธอยังไม่ฟื้นครับ งานนี้ก็เลยไปเก้อเสียเวลาเปล่าเลย


            น่าเสียดายที่มันดวงแข็ง ทั้งที่ดูแล้วไม่น่าจะรอดแท้ๆ วันชัยพูดเสียงต่ำ คำพูดนั้นทำให้ภาคินวางหนังสือพิมพ์ในมือลงแล้วหันมองผู้เป็นพ่อทันที


            อย่าบอกนะครับว่าเรื่องอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นกับศราเป็นฝีมือของพ่อ ผู้เป็นพ่อไม่ตอบแต่ภาคินเดาจากรอยยิ้มเหี้ยมเกรียมนั้นได้ ชายหนุ่มรู้ว่าวันชัยพ่อของเขาต้องการจะยึดทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นของตระกูลทัดเทวาต่อจากคุณลุงวรุต แต่ติดอยู่ที่หลานแท้ๆอย่างวิศรุตและศรารัตน์เท่านั้น หลังจากที่กำจัดศรารัตน์ได้ วิศรุตก็คงเป็นรายต่อไป


             ภาคินแอบดีใจลึกๆที่ศรารัตน์ยังไม่ตาย ถ้าหากว่าผู้หญิงที่ทั้งสวยและรวยอย่างศรารัตน์ต้องมาด่วนตายไปจริงๆ เขาคงจะเสียใจไม่น้อยเพราะตัวเองยังไม่ได้หาประโยชน์จากหญิงสาวอย่างเต็มที่เลย อย่างน้อยก็ให้เขาได้มีความสุขกับร่างกายอันสวยงามของเจ้าหล่อนเสียก่อน

 
          
เด็กในบ้านทัดเทวาบอกมาว่าวิศรุตจะกลับมาเมืองไทยเร็วๆนี้ ด้วยความที่วันชัยแอบจ้างเด็กรับใช้บ้านทัดเทวาให้คอยรายงานเรื่องราวในบ้านให้เขาฟัง ทำให้เขารู้ถึงความเคลื่อนไหวของคนในบ้านนั้น และข่าวใหม่ที่รู้มาก็คือวิศรุต หลานชายเขากำลังจะกลับมาจากอังกฤษในอีกไม่ช้า


            หึ ก็คงมาเยี่ยมน้องสาวมันล่ะมั๊ง นอนเจ็บเจียนตายแบบนั้นไม่มาเยี่ยมมันก็เกินไปหน่อยเแล้ว ภาคินพูดแบบนี้เพราะรู้ดีว่าสองพี่น้องคู่นี้ไม่ค่อยจะลงรอยกันนัก แต่การที่ศรารัตน์เจ็บหนักแบบนี้ เขาไม่เชื่อว่าวิศรุตจะไม่มาดูดำดูดีน้องสาวแท้ๆของตัวเองเลย


            ฉันก็ว่าอย่างนั้น แต่ไม่แน่ใจว่ากลับมาครั้งนี้มันจะแค่มาเยี่ยมน้องสาวแล้วก็บินกลับอังกฤษหรือเปล่า หรือไม่แน่ว่าอาจจะย้ายกลับมาอยู่เมืองไทยอย่างถาวรเลย จุดประสงค์แท้จริงที่วันชัยห่วงก็คือเขากลัวว่าวิศรุตจะมาขัดมือขัดเท้าเขาในการทำงานที่บริษัทซึ่งตระกูลทัดเทวาเป็นเจ้าของ ที่ซึ่งเขาได้เข้ามานั่งตำแหน่งรองประธานตั้งแต่เมื่อแปดปีก่อน


              นับตั้งแต่วรุตเสียชีวิตไป ตำแหน่งประธานกรรมการก็ตกเป็นของวิศรุต ทัดเทวาตามพินัยกรรมของวรุตที่ต้องการจะยกสิทธิ์ในการดูแลบริษัทและหุ้นจำนวนมหาศาลให้กับลูกชายคนเดียวของตน ถึงแม้ว่าศรารัตน์ ผู้เป็นลูกสาวจะได้ส่วนแบ่งในหุ้นบ้างก็ตาม แต่ก็ไม่มากเท่ากับที่วิศรุตได้


            ถ้าพ่อเป็นห่วงว่ามันจะเข้ามายุ่งวุ่นวายในบริษัท ผมว่าพ่อเลิกห่วงเรื่องนี้ดีกว่า พ่อเองก็รู้ไม่ใช่เหรอครับว่าคนอย่างไอ้วินมันเคยสนใจเรื่องอื่นที่ไหนกันนอกจากเรื่องผลาญเงินเที่ยวสนุกไปวันๆ ตราบใดที่เงินมันยังไม่ขาดมือ มันไม่เสนอหน้ามากวนใจพ่อที่บริษัทหรอก ภาคินรู้ว่าญาติผู้น้องของตนคนนี้ไม่เคยสนใจเรื่องธุรกิจใดๆของทัดเทวาอยู่แล้ว อีกไม่นานก็คงโดนบรรดาผู้บริหารเข้าชื่อกันถอดถอนออกจากตำแหน่งประธานกรรมการเพราะว่าวิศรุตไม่มีผลงานใดๆเลย เป็นเพียงแค่เจ้าของบริษัทแต่ในนามเท่านั้น ที่บริษัทในเครือทัดเทวาเจริญรุ่งเรืองอย่างทุกวันนี้ได้ส่วนหนึ่งก็เพราะวันชัยพ่อของเขาและก็ตัวเขาเองที่เข้ามาทุ่มเทแรงกายแรงใจทำงานเพื่อบริษัท ไม่ใช่ใช้ชีวิตเสเพลอยู่เมืองนอกผลาญเงินเล่นไปวันๆอย่างวิศรุต


            คำพูดของภาคินทำให้วันชัยคลายกังวลลงไปบ้าง ที่จริงเขาก็ไม่ได้อยากใจร้ายกับหลานทั้งคู่อย่างศรารัตน์และวิศรุตเท่าไหร่นัก แต่ถ้าหากวิศรุตเข้ามายุ่งย่ามในเรื่องบางเรื่องจนเกินไป เขาก็คงต้องลงมือทำอะไรบางอย่างเหมือนที่เคยจัดการกับศรารัตน์ โทษฐานที่หลานสาวของเขาช่างขุดคุ้ยบัญชีรายรับรายจ่ายของบริษัทเสียเหลือเกิน บางทีคราวนี้วิศรุตอาจจะไม่โชคดีเหมือนอย่างผู้เป็นน้องสาวก็ได้

 



            ชายหนุ่มร่างสูงในชุดหนังสีดำที่ถอดแบบออกมาจากนิตยสารแฟชั่นต่างประเทศกำลังเดินออกมาจากช่องทางออกของอาคารผู้โดยสารขาเข้า ด้วยบุคลิกที่โดดเด่นจับตาทำให้เขากลายเป็นจุดสนใจของผู้โดยสารหลายๆคนแถวนั้น ชายหนุ่มกวาดสายตาไปรอบตัวก่อนจะมาหยุดที่ชายสูงวัยที่ยืนเยื้องห่างจากเขาไปไม่ไกล วิศรุตถอดแว่นกันแดดสีชาออกเพื่อให้มองได้ชัด เขาจำได้ว่าคนตรงหน้าคือลุงมั่น ข้ารับใช้เก่าแก่ของบ้านทัดเทวานั่นเอง


            คุณหนู... คุณหนูใหญ่ของลุงมั่นจริงๆด้วยลุงมั่นรีบกึ่งเดินกึ่งวิ่งเข้ามาหาวิศรุตด้วยความยินดี คุณหนูคนโตของตระกูลทัดเทวาเปลี่ยนไปจากเมื่อแปดปีก่อนมากจนถ้าหากเขาไม่สังเกตดีๆก็อาจจำอีกฝ่ายไม่ได้


              วิศรุตยิ้มกว้างให้ผู้สูงวัยกว่า เขาเองก็คิดถึงลุงมั่นเช่นกันเพราะอีกฝ่ายเป็นเสมือนพี่เลี้ยงที่คอยดูแลเขามาตั้งแต่เกิด เกือบสิบปีที่ไม่ได้เจอกัน แต่ลุงมั่นก็ยังคงไม่เปลี่ยนเลยสักนิด


               “ในที่สุดคุณหนูก็กลับมา ผมนึกว่าชาตินี้ก่อนตายจะไม่ได้เห็นหน้าคุณหนูใหญ่ของผมเสียแล้ว วิศรุตเย้าว่าอีกฝ่ายก็พูดเกินไป ก่อนจะตัดบทบอกว่าตนอยากกลับบ้านเต็มแก่แล้ว ลุงมั่นจึงรีบกระวีกระวาดสั่งเด็กรับใช้อีกคนที่มาด้วยกันให้เข้าไปช่วยวิศรุตจัดการกับกระเป๋าใบโตก่อนที่ตนจะเดินนำนายน้อยของตระกูลทัดเทวาไปยังรถที่จอดรอรับอยู่ด้านนอกอาคาร

 



            วิศรุตมาถึงบ้านในเวลาไม่นานนัก เขามองบ้านหลังใหญ่โตราวกับคฤหาสน์ของตระกูลทัดเทวาอย่างคิดถึง แปดปีเต็มที่เขาไม่เคยกลับมาเหยียบที่นี่อีกเลยนับตั้งแต่เดินทางไปเรียนต่อและใช้ชีวิตอยู่ที่ประเทศอังกฤษ มันทำให้เมื่อเขาได้กลับมาที่นี่อีกครั้ง ในใจของเขาจึงอัดแน่นไปด้วยความรู้สึกที่หลากหลายปะปนกันจนแยกไม่ออก


            น้องสาวตัวดีของฉันเป็นยังไงบ้าง วิศรุตถามลุงมั่นหลังจากที่พ่อบ้านชราเข้ามาบอกเขาว่าเตรียมห้องให้เรียบร้อยแล้ว


              เพราะเรื่องที่ลุงมั่นโทรไปบอกว่าศรารัตน์ประสบอุบัติเหตุทำให้เขาต้องรีบบินกลับมาจากอังกฤษ แม้ว่าเขาและศรารัตน์จะเป็นคู่กัดกันมาตั้งแต่เด็ก แต่ลึกๆในใจวิศรุตก็อดไม่ได้ที่จะเป็นห่วงศรารัตน์ผู้เป็นน้องสาวคนเดียวของเขา แม้ว่าอีกฝ่ายจะไม่ค่อยอยากนับเขาเป็นพี่ชายนักก็ตาม

 
          
คุณหนูเล็กปลอดภัยแล้วครับ ทางโรงพยาบาลโทรมาแจ้งเมื่อตอนสายว่าเธอฟื้นแล้ว คุณหนูจะไปเยี่ยมคุณหนูเล็กตอนนี้เลยหรือเปล่าครับ ผมจะได้บอกให้เด็กเอารถออก วิศรุตนิ่งคิดเล็กน้อยก่อนจะส่ายหน้าปฎิเสธ ถ้าโรงพยาบาลโทรมาบอกว่าศรารัตน์ฟื้นแล้วเธอก็คงไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงแล้วล่ะ ขืนเขาทะเล่อทะล่าเข้าไปให้คนป่วยเห็นหน้าตอนนี้มีหวังต้องปะทะฝีปากกันจนอาจทำให้อาการของน้องสาวเขากำเริบก็ได้ ซึ่งลุงมั่นเองก็พยักหน้ารับรู้ก่อนจะเอ่ยขอตัวไปทำงานของตนต่อ


            เดี๋ยวครับลุงมั่น วิศรุตเรียกเอาไว้เพราะยังมีเรื่องอยากจะถามอีกฝ่ายเกี่ยวกับความเป็นไปของบรรดาญาติๆที่ห่างหายกันไปนาน โดยเฉพาะคุณวันชัยผู้เป็นอาแท้ๆและภาคิน ญาติผู้พี่ที่เขาไม่ค่อยอยากจะยอมรับนับเป็นญาติเท่าใดนัก


            คุณวันชัยมาที่นี่บ่อยขึ้นครับนับตั้งแต่คุณท่านทั้งสองจากไปเมื่อสองปีก่อน ส่วนเรื่องที่บริษัท คนแก่อย่างผมก็ไม่ค่อยรู้เรื่องอะไรเท่าไหร่นัก แต่ก็พอทราบมาว่าตอนนี้คุณภาคินได้เข้าไปช่วยบริหารงานที่บริษัทในเครือทัดเทวามาได้สักพักแล้วครับ


               วิศรุตส่งเสียงเป็นเชิงรับรู้ก่อนจะบอกให้ลุงมั่นไปทำงานต่อได้ สิ่งที่สองพ่อลูกนั่นคิดมีเหรอที่เขาจะไม่รู้ นอกจากอยากจะฮุบกิจการทั้งหมดของทัดเทวาแล้ว บ้านนี้ก็คงเป็นอีกหนึ่งอย่างที่คุณอาของเขาหมายตาไว้ด้วยเพราะมันเป็นคฤหาสน์ที่ตกทอดมาหลายชั่วอายุคนจนกระทั่งถึงรุ่นของพ่อเขา และมันก็จะตกทอดผ่านทางบุตรชายคนโตของตระกูลทัดเทวาเท่านั้น อาวันชัยคงจะนึกแค้นใจไม่น้อยที่พี่ชายตัวเองได้รับสมบัติตกทอดมากมายในแบบที่ตัวเองไม่เคยได้จากคุณปู่ของเขา ถ้าไม่เป็นเพราะสองพ่อลูกนั่นช่วยกันบริหารงานที่บริษัทจนมีกำไรมหาศาลทุกปี เขาก็คงไม่มีเงินถลุงเล่นราวกับเบี้ยอย่างทุกวันนี้เป็นแน่ แค่นอนตีพุงสบายๆอยู่เมืองนอกก็ได้ส่วนแบ่งเงินปันผลจากหุ้นจำนวนมหาศาลที่พ่อของเขาทิ้งไว้ให้ก่อนตาย ที่สำคัญคือเขาไม่ต้องลงทุนลงแรงอะไรเลย ถ้าไม่นึกถึงประโยชน์ที่ได้รับจากสองพ่อลูกนั่น คนอย่างวิศรุต ทัดเทวาไม่มีทางยอมให้ใครหน้าไหนเข้ามายุ่งวุ่นวายกับบ้านทัดเทวาที่พ่อกับแม่เขารักอย่างเด็ดขาด แม้ว่าคนๆนั้นจะเป็นญาติสนิทอย่างคุณอาวันชัยก็ตาม


            วิศรุตหยุดความคิดเรื่องวันชัยกับภาคินเอาไว้เท่านั้นก่อนจะหยิบโทรศัพท์มือถือมากดเบอร์ที่คุ้นเคย พอปลายสายรับก็กรอกเสียงลงไป


            แกเหรอไอ้โอม ฉันเองวิศรุต ตอนนี้ฉันกลับถึงเมืองไทยแล้ว

 

Aislin: มาอัพต่อแล้วค่ะ หวังว่าคงรอไม่นานเนอะ แต่ถ้าหากรอนาน ไปทวงได้เลยนะคะ ยินดีๆ ^-^ ตอนนี้เปิดเรื่องมาด้วยศรา... น้องสาวของวินรถคว่ำต้องนอนพักรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล อยากบอกว่าศรารัตน์นี่เป็นตัวแปรสำคัญของเรื่องเลย จะสนุกสนานและเข้มข้นขนาดไหน อย่าพลาดเด็ดขาดนะคะ ช่วงแรกๆอาจจะเน้นปูเรื่องและความสัมพันธ์ของตัวละคร แต่ผ่านไปเรื่อยๆรับประกันความสนุกจ้า ^0^ และเดี๋ยวพบกันใหม่ตอนหน้าเน้อ

ปล. คอมเม้นท์หน่อยน้า นักเขียนอยากรู้ฟีดแบ็ค ใครคอมเม้นท์ขอให้หล่อ ขอให้สวย คนโสดขอใหได้เจอเนื้อคู่เลยเอ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

69 ความคิดเห็น

  1. #34 pink-pink (@pink-pink) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2558 / 22:22
    ว้ากกก...กลับมาแล้วๆ



    #34
    0
  2. #5 พัณณพัฒน์ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2558 / 09:43
    วิศรุจกลับมาแล้ว อยากรุ้ว่าภาคินจะดีหรือโกงกันแน่ มาต่อนะคะ
    #5
    0