[SJ] Star Lesson บทเรียนรัก ซุปเปอร์สตาร์ตัวร้าย [WonHyuk]

ตอนที่ 10 : บทที่8 : อ้อน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 381
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    15 พ.ค. 58



 

บทที่8 อ้อน

#ทีมคุณชเว นี่ย้ายทีมกันมั่วเลย ใครมาจากชาโดวดูโอพีวีปรับอารมณ์ก่อน จิ้ม!

อ่านทอร์คแล้วตอบมิ้นหน่อยนะ^^ ลืมใส่เนื้อหาไปประโยคนึง อยู่ตอนกินข้าวหาให้เจอนะ สำคัญมากกกก

 

 

 




 

            ภายใต้บรรยากาศเงียบสงบของชเวชอง แสงแดดอ่อนๆอาบไล้ไปทั่วพื้นที่ไร่และฟาร์มปศุสัตว์ใหญ่ของจังหวัดซอนซุงใต้

 

            ร่างสูงใหญ่เดินวนไปมาอยู่กับที่อย่างทำอะไรไม่ถูก ดวงตาคู่คมคอยมองดูเวลาบนนาฬิกาข้อมือจนรับรู้ว่าอีกไม่กี่นาทีจะเข้าสู่เวลาเที่ยงวัน คุณเจ้าของฟาร์มคนเก่งมองไปทางประตูกระโจมหลังเล็กที่เขามายืนอยู่ได้สักสิบนาทีแล้วอย่างเป็นห่วงที่ไม่เห็นวี่แววของคนตัวเล็กสุดแสบที่จะต้องไปก่อกวนเขาถึงที่บ้านตอนเช้า

 

 

ก๊อก ก๊อก

 

“คุณ...คุณ...ฮยอกแจ ตื่นหรือยัง”

 

            ในที่สุดซีวอนก็ตัดสินใจถามออกไป มือใหญ่เคาะประตูไม้บานเล็กเรียกคนที่น่าจะนอนพักอยู่ข้างใน เสียงทุ้มเริ่มเรียกบ่อยขึ้นเพราะไม่ได้ยินเสียงใสๆตอบกลับอย่างที่ได้ยินประจำ

 

“ฮยอกแจ ฮยอก...”

 

ปึง!

 

“ครับ คุณมีอะไรหรือเปล่า”

 

            ประตูบานเล็กเปิดออกขัดคนที่กำลังร้องเรียกอยู่ด้านหน้า คุณดาราที่ยังอยู่ในชุดนอนลายลูกไก่สีเหลืองอ่อนเกาะประตูเอาไว้แน่น กลุ่มผมสีม่วงอ่อนที่ขยับไปมาเบาๆตามอาการส่ายหัวเหมือนไล่ความมึนงง ดวงตาคู่หวานพยายามปรือตามองผู้มารบกวนในเวลานี้

 

“เป็นอะไรหรือเปล่า แล้วทำไมยังอยู่ในชุดนอนอีกล่ะ”

 

            ซีวอนเริ่มถามออกไปอย่างเป็นห่วง ดวงตาคู่คมมองคนที่ยืนพิงประตูอย่างห่วงใย ใบหน้าหวานไร้เครื่องสำอางดูน่ารักจนถ้าในยามปกติซีวนคงจะชอบใจมัน ถ้าไม่ใช่เพราะว่าตอนนี้หน้าขาวใสมันซีดจน...น่าตกใจ

 

“อืม วันนี้ผมโทรบอกพี่ทึกให้คุยกับทีมงานแล้วว่าปวดหัวนิดหน่อยถ่ายไม่ไหว ขอโทษที่ไม่ได้บอกคุณนะ”

 

            เสียงหวานที่แหบพร่านิดๆอธิบายเหตุผลออกไป มือเล็กพยายามจับประตูบานเล็กเพื่อประคองตัวเองเอาไว้ก่อนจะค่อยๆปิดมันลงอย่างอ่อนแรงเมื่อเห็นว่าไม่มีอะไรแล้ว

 

ปึก!

 

“อย่าเพิ่งสิ”

 

            ทันทีที่ประตูไม้บานเล็กทำท่าจะปิดลง คุณเจ้าของฟาร์มที่เริ่มรู้เหตุผลทุกอย่างก็ดันเอาไว้ ขายาวก้าวเข้าไปยืนอยู่ในกระโจมอย่างรวดเร็ว

 

“คุณซีวอน คุณเข้ามาทำไมเนี่ย ผมแค่พักผ่อนน้อยไปช่วงนี้ ให้ผมพักเถอะ”

 

            คุณดาราจอมซนพูดออกมาช้าๆ ขาเล็กกำลังจะหันกลับไปนอนบนเตียงนอนหลังเล็กอย่างไม่ค่อยมีแรงเท่าไหร่นักเพราะต้องการพักผ่อน

 

...ช่วงที่กลับโซลไป รับงานจนแทบไม่ได้พักเลย...

 

 

แปะ

 

“ตัวร้อนมากเลย เดี๋ยวไปนอนพักแล้วทานยาดีกว่านะ”

 

            ยังไม่ทันที่คุณดาราจอมซนจะได้ขยับไปตามที่ใจคิด ฝ่ามือใหญ่ก็แตะลงมาบนหน้าผากมนเบาๆจนฮยอกแจได้แต่ยืนนิ่ง ดวงตาคู่สวยมองคนตรงหน้าก่อนจะหลุบตำลงเมื่อรู้สึกว่า

 

...มันอบอุ่น...

 

 

 

หมับ!

 

“คุณทำอะไร...”

 

“นิ่งๆ ไม่สบายทำไมไม่บอก ทำไมปล่อยไว้แบบนี้ถ้าฉันไม่มาหาจะรู้ไหม”

 

            เสียงทุ้มบ่นออกมายาวเหยียด แขนแกร่งช้อนอุ้มคนที่ยืนอยู่ขึ้นมาแนบอก ขายาวก้าวเร็วๆไปทางบ้านหลังใหญ่อย่างรีบร้อน โดยที่ไม่ได้ฟังเสียงห้ามของคนในอ้อมกอดเลยสักนิด

 

.

...

 

“ป้าเซบินครับ ช่วยมาเช็ดตัวให้ทีนะครับ”

 

            ซีวอนที่เดินมาหยุดในห้องนั่งเล่นของบ้านหลังใหญ่ตะโกนสั่งคนเก่าแก่ของบ้านเสียงดัง ขายาวรีบก้าวขึ้นไปชั้นสองของบ้าน ก่อนจะตรงไปในทิศทางของห้องนอนตัวเอง ในอ้ออมแขนก็ช้อนอุ้มคุณดาราตัวเล็กมาตลอดทางในแบบที่พอเซบินเห็นอาการแบบนั้นของฮยอกแจรีบตามขึ้นมาอย่างเป็นห่วง

 

“แดดเมื่อวานแน่เลย ในนี้น่าจะพอมียาบ้างนะ”

 

            ซีวอนประคองคนป่วยให้นอนลงบนเตียงสีเข้มหลังใหญ่ในห้องนอนตัวเอง มือใหญ่เริ่มหาของที่ต้องการไปทั่วห้อง เสียงทุ้มบ่นเบาๆอย่างเป็นห่วง ก่อนจะยิ้มออกมาเมื่อเจอชุดกล่องยาพกพา

 

“นอนก่อนเลยนะ เดี่ยวป้าเซบินมาเช็ดตัวให้ เดี๋ยวฉันมาเข้าใจไหม”

 

            ซีวอนหันมาสั่งคนที่ลุกขึ้นนั่งนิ่งอยู่ปลายเตียง เสียงทุ้มดัดให้ดุขึ้นเมื่อเห็นว่าฮยอกแจทำท่าจะลุกตามเขาออกมา ขายาวก้าวผ่านไปทางประตูห้องก่อนจะเดินหายไป

 

.

...

 

            ซีวอนลงมาจัดการอาหารมื้อแรกสำหรับคนป่วยในห้องครัวของบ้าน มือใหญ่จัดการกับเครื่องครัวที่วางเอาไว้อย่างชำนาญจนเริ่มได้ข้าวต้มน่ากินออกมาชามโต

 

 

            กลิ่นหอมอ่อนๆของข้าวต้มหมูชามใหญ่ทำให้ดวงตาคู่สวยค่อยลืมขึ้นช้าๆ กลุ่มผมสีม่วงอ่อนที่โผล่พ้นผ้าห่มผืนหนาค่อยๆขยับทีละนิดเพื่อสำรวจทิศทางโดยที่ยังไม่ยอมออกมาจากใต้ผ้าห่มเลยด้วยซ้ำ

 

“มากินข้าวกินยาก่อนนะ ตื่นเร็ว”

 

            เสียงทุ้มดังมาจากหน้าประตูห้องทำให้ฮยอกแจหันไปมองตามทิศทางของเสียง มือใหญ่ยกชามข้าวต้ม และแก้วน้ำสำหรับกินยามาวางไว้ตรงโต๊ะเล็กๆใกล้กับเตียง ใบหน้าหล่อส่ายหัวน้อยๆเมื่อเห็นว่าคนบนเตียงยังคงไม่ลุกขึ้นมา ดวงตาใสแจ๋วที่โผล่พ้นผ้าห่มออกมามองมาทางซีวอนอย่างอ้อนๆ

 

“ผมไม่หิว”

 

            เสียงหวานดังอู้อี้ในผ้าห่มเบาๆ มือเล็กกำผ้าห่มที่อยู่แถวช่วงใบหน้าแน่นขึ้น ก่อนจะจ้องซีวอนอีกรอบด้วยแววตาออดอ้อนที่ขนาดอีทึกยังยอมตามใจ

           

            แต่คงใช้ไม่ได้กับคุณเจ้าของฟาร์มที่ยืนมองอยู่ มือใหญ่เพียงแค่ดึงผ้าห่มออกไปเบาๆ ก่อนจะเริ่มจัดการเด็กดื้อในชุดนอนตัวใหญ่ของเขาให้ลุกขึ้นมานั่งดีๆ

 

            แขนแกร่งซ้อนหลังของคุณดาราขึ้นมาและออกแรงพยุงเบาๆ ซีวอนนั่งลงด้านข้างและเริ่มตักข้าวต้มหอมกรุ่นป้อนคนที่นั่งหน้ายุ่งอย่างไม่ชอบใจ

 

“ก็ผมไม่อยากกินนี่”

 

            ใบหน้าหวานหันหนีอีกรอบ ก่อนจะเริ่มประท้วงด้วยการยื่นปากเล็กออกมาน้อยๆอย่างต้องการบอกว่าตัวเองกำลังไม่พอใจ

 

“ต้องกิน ห้ามดื้อ ถ้าไม่หายทีมงานจะเดือนร้อนแค่ไหนรู้ไหม”

 

            เสียงทุ้มพูดกล่อมอีกรอบ ซีวอนก้มลงเป่าข้าวต้มในมือก่อนจะจัดการส่งมันให้คนที่เขาใช้แขนข้างหนึ่งประคองหลังไว้อีกครั้ง

 

“กินก็ได้”

 

            ฮยอกแจพูดเสียงอ่อนอย่างยอมแพ้ ปากเล็กค่อยๆกลืนข้าวต้มที่ถูกใครอีกคนป้อนช้าๆเพราะไม่อยากทานอาหาร หลังจากหมดคำแรกคำต่อๆมาก็ถูกคุณเจ้าของฟาร์มจอมดุที่ชอบบังคับตักมาป้อนอีกเรื่อยๆ จนสุดท้ายมันก็หมดลง

 

...แต่เพราะโดนบังคับหรอกนะ ฮยอกไม่ได้หิวหรือข้าวต้มไม่ได้อร่อยสักนิด...จริงๆนะ...

 

 “อืม ถ้านายหายฉันสัญญาว่าจะตามใจหนึ่งวัน”


            เสียงทุ้มพูดต่อรองกับคนที่กำลังนอนซมเพราะพิษไข้อย่างปลอบใจ มือใหญ่ลูบกลุ่มผมนุ่มเบาๆอย่างสงสาร


“เดือนหน้าวันเกิดผม ต้องพาไปเที่ยวที่โซลด้วย”


            เสียงใสของคนที่กำลังรับยาเม็ดเล็กมาถือไว้ตอบกลับอย่างรวดเร็วเหมือนไม่ทันคิดอะไรมากนัก ใบหน้าน่ารักเผลออ้อนออกมาจนคนมองอย่างซีวอนเริ่มทำตัวไม่ถูก

 

“กินยาแล้วนอนซะ” มือใหญ่ส่งแก้วน้ำใบเล็กให้คนบนเตียงอย่างรวดเร็ว ใบหน้าคมหันหน้าหนีเมื่อรู้สึกว่าการตอบรับเมื่อครู่นี้ มัน...แปลกๆ

 

“อืม”

 

            เสียงหวานตอบรับแผ่วเบาอย่างไม่ดื้อรั้นเพราะเริ่มรู้สึกถึงความปวดที่บีบอยู่รอบๆหัว ทันทีที่กลืนยาเม็ดเล็กเสร็จ คุณดาราจอมซนที่วันนี้ป่วยจนน่าสงสารก็นอนลงอย่างรวดเร็ว

 

“นอนนะ เดี๋ยวบ่ายๆฉันมาหาอีกรอบ”

 

            ซีวอนบอกคนที่นอนเสียงเบา มือใหญ่ค่อยๆจัดผ้าห่มให้เข้าที่เข้าทาง โดยที่เตรียมจะออกไปดูงานในไร่เหมือนทุกวัน

 

 

หมับ!

 

“ไม่เอา ไม่ไปนะ อยู่ด้วยกัน ไม่เอาอ่ะ ฮยอกไม่ให้ไป”

 

            แขนเล็กรีบดึงชายเสื้อคนที่ลุกขึ้นเอาไว้อย่างรวดเร็ว เสียงหวานเอ่ยอ้อนออกมาไม่ยอมหยุด ใบหน้าหวานซบลงกับชายเสื้อที่ดึงเอาไว้อยู่แบบนั้นอย่างกลัวว่าจะต้องอยู่คนเดียว

 

“แต่ฉันต้องทำงาน...”

 

“อยู่กับฮยอกนะ ฮยอกจะไม่ดื้อไม่ซน นะ ไม่เอาอ่า ไม่ให้ไป”

 

            คุณเจ้าของฟาร์มคนเก่งเริ่มทำอะไรไม่ถูกเมื่อเจออาการออดอ้อนของคนตัวเล็ก ดวงตาคู่คมมองท่าทางที่ซบลงกับชายเสื้อของเขาอย่างหนักใจ

 

“ครับๆ ฉันอยู่นี่แล้วนะ นายต้องนอนนะ จะได้หายไวๆ นอนนะครับ”

 

            มือใหญ่วางลงบนกลุ่มผมนุ่มเบาๆ เสียงทุ้มก็พูดกล่อมคนตัวแสบที่วันนี้อ้อนเป็นเด็กๆอย่างยอมแพ้กับท่าทีแบบนั้น

 

...อ่า เวลาอ้อน ก็น่ารักนะเนี่ย...

 

 

จุ๊บ!

 

“ฝันดีครับ”

 

            เสียงทุ้มพูดแผ่วเบาข้างหูของคนที่กำลังปรือตาลง จมูกโด่งกดจูบลงบนหน้าผากมนที่ร้อนด้วยพิษไข้เบาๆเหมือนต้องการปลอบคนที่กำลังจะหลับแบบนั้น

 

            สุดท้ายซีวอนก็ยอมหยุดงานทุกอย่างของวันและนั่งบงลนเก้าอี้ข้างเตียงอยู่แบบนั้น มือใหญ่กำมือเล็กเอาไว้แน่นจนเริ่มชื้นเหงื่อโดยที่ไม่มีท่าทีว่าจะดึงหนีสักนิด

 

.

...

........

 

“คุณซีวอนคะ”

 

            เสียงของเซบินดังขึ้นเบาๆในเวลาเย็น มืออวบสะกิดคนตัวใหญ่ที่เผลอนั่งหลับบนเก้าอี้ช้าๆ แววตาของคนสูงวัยเหลือบมองมือที่กุมกันไว้แน่นของทั้งสองอย่างเริ่มเดาอะไรหลายๆอย่างได้

 

“ครับ”

 

“ป้าจะมาเช็ดตัวให้คุณฮยอกแจอีกรอบนะคะ คุณซีวอนจะทำเองไหมคะ” เซบินถามอย่างไม่แน่ใจ มืออวบส่งผ้าขนหนูที่บิดน้ำแล้วให้ซีวอนตัดสินใจ

 

“เอ่อ เดี๋ยวผมขอไปจัดการอาหารเย็นดีกว่าครับ คืนนี้เดี๋ยวให้เขานอนที่นี่เลยแล้วกันครับ เดี๋ยวผมเอาข้าวขึ้นมาให้เอง”

 

            เสียงทุ้มพูดออกมาเบาๆเพราะกลัวคนที่หลับสนิทจะตื่น คนตัวโตลุกจากเก้าอี้ช้าๆก่อนจะเริ่มบิดตัวไล่ความเมื่อยขบนิดๆ ขายาวก้าวออกไปจากห้องนอนกว้างเพื่อทำตามที่บอกเอาไว้

 

            โดยที่มีเซบินมองตามอย่างชอบใจ รอยยิ้มรู้ทันปรากฏขึ้นบนใบหน้าของคนสูงวัย ก่อนจะส่ายหัวกับอาการของคนที่เลี้ยงมาตั้งแต่เด็กช้าๆ

 

“ขนาดนี้แล้ว ป้าว่าชอบคุณตัวแสบแล้วล่ะค่ะ”

 

...แต่ก็นะ คนอย่างคุณซีวอนเป็นแบบนี้แหละ...

 

.

..

 

            ฝ่ายคุณเจ้าของฟาร์มที่โดนพูดถึงก็เร่งจัดการอาหารของทั้งตัวเองและคนป่วยอย่างรวดเร็ว มือใหญ่เริ่มชิมซุปเห็ดรสนุ่มอีกรอบก่อนจะจัดการตักใส่ชามใบโต

 

“หายแล้วนายต้องมาขอบคุณฉันนะ”

 

            ถึงจะพูดแบบนั้น แต่แววตาคมกลับปกปิดความห่วงใยไว้ไม่มิด ขายาวรีบก้าวพาตัวเองไปทางห้องนอนเพื่อเอาอาหารไปให้คนป่วยที่ดูจะไม่ค่อยดีขึ้นเท่าไหร่นักอีกรอบ

 

ก๊อก ก๊อก!

 

“ป้าครับ เดี๋ยวเช็ดตัวเสร็จช่วยเอาข้าวให้เขากินด้วยนะครับ ยาผมก็วางไว้แล้วนะ เดี๋ยวผมขอไปจัดการงานสักพักนะครับ”

 

            ซีวอนเคาะเรียกคนที่อยู่ในห้อง เสียงทุ้มสั่งงานเข้าไปเพราะรู้ว่าตอนนี้เซบินยังคงวุ่นวายอยู่กับการเช็ดตัวคนป่วย โดยไม่ลืมกำชับเรื่องยาอีกรอบ

 

 

 

            คุณเจ้าของฟาร์มเดินออกไปตรวจความเรียบร้อยของวันรีบกลับเข้ามาในบ้านหลังใหญ่อย่างเร่งรีบ อาหารมื้อเย็นก็โดนจัดการอย่างรวดเร็ว ก่อนที่จะรีบไปดูอาการของคนป่วยที่เซบินบอกว่าหลับไปอีกรอบอย่างเป็นห่วง คนตัวโตรีบอาบน้ำทำความสะอาดตัวเองอย่างกลัวว่าจะมีเชื้อโรคติดมาหาคนป่วย

 

“ถึงจะแสบไปนิด แต่หายไวๆเถอะนะ”

 

            ซีวอนพูดกับคนที่นอนอยู่บนเตียงของเขาเสียงเบา มือใหญ่ลูบผมนุ่มเบาๆเหมือนปลอบโยน โดยที่ฮยอกแจก็เต็มใจที่จะซบลงกับฝ่ามืออุ่นๆนั้นอย่างไม่รู้ตัว

 

“ฝันดีนะ”

 

            เสียงทุ้มกระซิบเบาๆริมใบหูเล็กของคนป่วย ร่างสูงของคุณเจ้าของฟาร์มค่อยๆนอนลงข้างคนที่หลับตาพริ้มอย่างระวังไม่ให้รบกวนการนอนของอีกคน มือใหญ่ยกขึ้นลูบผมนุ่มในมือไปเรื่อยๆอย่างรู้สึกว่ามันผ่อนคลายไม่น้อยที่มีคนตัวเล็กนอนอยู่แบบนี้

 

...และฉันก็คงฝันดีเหมือนกันนะ ตัวแสบ...

 


 

100%


Talk: ลง 9/05/15

            ย้ายทีมกันมั่วเลย555 เอามาเสิร์ฟ มิ้นหายไปหลายวันเพราะสอบจ้า เดี๋ยวจะไปฝึกงานแล้วเหนื่อยแน่เลย^^ เอาล่ะ คุณดาราป่วยอ่ะ ฉงฉานนน ปล.ไม่ต่องเรียกว่าไรต์น้อเรีกมิ้นพอ ชู้บ!-3-

            มีเรื่องจะบอกว่าเด็กฟาร์มอาจจะรวมเล่มนะคะ แต่ยอดต้องถึง20ซึ่งน่าจะยากมาก เนื้อเรื่องน่าจะอยู่ที่250หน้า(ยังทำตอนพิเศษไม่จบและแต่ละตอนยาวมาก)รวมตอนพิเศษที่มีทั้งในเว็บนอกเหนือจากเว็บอีกราคา200โดยประมาณอยู่ที่จำนวนคนสั่ง และก็ของแถมที่มิ้นน่าจะทำมือให้เองทั้งหมด สนใจบอกไว้ได้น้าT^T

            สุดท้ายรักทุกเม้นทุกวิวทุกแฟนคลับ รักคนอ่านทุกคนเลยนะ^^รักเอสเจสุดๆ

            มิ้นมีเฟสแล้วอย่างลืมช่วยไลค์เป็นกำลังใจหน่อยนะ จิ้ม!

#ฟิคเด็กฟาร์ม

ตอบเม้นๆ

wonhyukza (@wonhyukzaa): ร้อนสิ ฮยอกแจไม่ได้ชอบคุณซีวอนสักนิดนะ สักนิดก็ไม่มี แค่คุณซีวอนอบอุ่นเฉยๆมาอ่านต่อน้อออ^^

myboom: คุณดาราฝากมาบอกว่าไม่ได้เขินนะ แค่ร้อนจริงๆ เอาล่ะมามิ้งกันอย่างต่อเนื่องด้วยตอนนี้น้อออ

ihypha (@ihypha): คำว่าน่ารักพี่วอนพูดจนมิ้นจะพาไปจดลิขสิทธิ์แล้ว น่ารักมาก555 มาอ่านต่อไวๆน้อ

hYoX-Yoorii (@hyokyo): หวายๆนิสัยไม่ดีแอบอ่านตอนเรียน วันนั้นเราป่วยเราไม่ได้เรียน555 มาอ่านต่อไวๆน้า อาจจะเขินไม่เท่าตอนที่แล้วน้อ

MiNiEun (@choihaneul): ฮยอกแจน่ารักน้อออ ใครบอกฮยอกแจไม่น่ารักใจร้ายมากเข้าใจไหมคุณชเว555 มาอ่านตอนนี้ต่อไวๆน้อ

lapetite (@opor-opor): จริง คุณดาราน่ารักมานานแล้ว คุณชเวอ่ะมัวแต่ดุเอง เอาล่ะมาอ่านต่อเร็วๆๆน้า

lovely berry: หวานพอไหมหรือยังไง เอาล่ะเราจะมิ้งต่อเนื่องเพราะคุณชเวเริ่มรักล้าววว มาอ่านต่อเร็วๆ

PumpkinViLLa (@pumpkinvilla): นี่เขินแทนอึนป่ะเนี่ยพิมพ์วนไปหมดแล้ว555 มาอ่านต่อเร็วๆน้า ตอนนี้ก็ตัลลั่ค

lovenevermild (@loveside): แค่เริ่มๆชอบเองยังไม่มีอะไรเลย เรามาลุ้นกันต่อดีกว่าน้า^^

Panisara Thantalechol (@phen-19842): งั้นมิ้นขอเป็นยามี่ได้ไหม อยากให้วอนอุ้มแล้วคุณดาราเล่นอ่ะ >///< มาอ่านต่อดีกว่าน้อออ

Blue Opal (@irin_irinlada): ทำไมเปลี่ยนทีม ไม่รักคุณชเวแล้วเหรอ แอบชมเยอะอยู่เหมือนกัน ตอนนี้ก็มิ้งน้า^^

Angle: กิ้วๆๆอยากให้ฮยอกแจเขินแก้มระเบิดมากๆๆเลย ชอบT^T เอาล่ะเราจะมารับความมิ้งเข้าเลือดอย่างต่อเนื่อง

pungsj13 (@pungsj): โง้วววว ขอบคุณที่เขินขนาดนั้นน้อออ แสดงว่าอยู่ทีมวอนสินะ เอาล่ะมามิ้งกันต่อเนื่องเลย!

0704wonhyuk (@0704wonhyuk): เดี๋ยวนะ แท็กแรกก็เข้าข้างฮยอกแจ แต่อยู่ทีมคุณชเวนี่5555 มาอ่านต่อดีกว่าน้ออออ

hyuk4ever: หูยยย เสียดาย มาอ่านก่อนมิ้นอัพไปไม่กี่ชั่วโมงเองT^T

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

354 ความคิดเห็น

  1. #354 rujeelajee04 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:23
    ตัวเเสบหายไวไวน้าาาา
    #354
    0
  2. #317 `MESJ' (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 กันยายน 2558 / 15:31
    หายไวๆนะเด็กดื้ออ
    #317
    0
  3. #201 poppoka (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2558 / 23:41
    คนป่วยอ้อนอ่ะ คุณเจ้าของฟาร์มนอนข้างๆแล้วกอดด้วยชิ เดี๋ยวคนป่วยงอนนะ
    #201
    0
  4. #155 Faiipunko (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2558 / 16:25
    งื้อออคุณคนป่วยอ้อนน่ารักมากบอกว่าจะไม่ดื้อไม่ซนด้วย เล่นเอาคุณเจ้าของฟาร์มไปไม่เป็นเลย น่ารักอะ อบอุ่น ซีวอนดูแลฮยอกดีมากเลย
    #155
    0
  5. #148 PumpkinViLLa (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2558 / 23:33
    ป้าเซบินน่ารักอ่า เรียกว่าคุณตัวแสบด้วย น่ารักๆ ตัวแสบป่วยแล้วอ้อนจังเลยนะ คุณเจ้าของฟาร์มก็ดูแลดี๊ดี อิจฉาตาร้อนไปหมดแล้ววววว ปล. พซวแอบเนียนนอนกะน้องอ่ะ งื้ออออ #ทีมคุณชเว
    #148
    0
  6. #147 kuldaNoona (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2558 / 22:57
    ใครอ่านแล้วเป็นเหมือนเค้ามั่งไม๊อ่ะ  แอบมโนว่าตัวเองเป็นฮยอก 55555  น่ารักม๊ากกกกกกกกกก น่ารักจริงๆ
    #147
    0
  7. #143 wonhyukza (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2558 / 01:35
    อ้อนคุณเจ้าของฟาร์จังเลยคุณดารา อิจฉารู้ไหม ซีวอนอบอุ่น หล่อมาก ฮยอกแจก็น่ารักเกินไปแล้ว อย่ารีบหายนะ อิอิ
    #143
    0
  8. #142 lovenevermild (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2558 / 21:25
    คุณดาราไม่สบายซะแล้ว  หายไวๆๆๆๆน่ะ  คุณชเวอบอุ่นแบบนี้นี่เองที่ทำให้คุณดาราเขิน  เริ่มรักคุณดาราแล้วล่ะสิ



    ปล.รวมเล่มก็น่าสนใจนะ  แต่ใกล้ทำแล้วค่อยถามอีกทีนะ ขอดูงบประมาณส่วนตัวก่อน
    #142
    0
  9. #141 Panisara Thantalechol (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2558 / 21:12
    ละมุนจริงๆเลยคุณเจ้าของฟาร์ม //คุณดาราไม่สบายง่าาา ไม่ต้องรีบหายเนอะให้คุณเจ้าของฟาร์มดูแลต่ออีกสักวันสองวันเนอะ 5555
    #141
    0
  10. #140 pungsj13 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2558 / 18:26
    ฮยอกอ้อนได้น่ารักมากเลย
    #140
    0
  11. #139 angle (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2558 / 16:33
    ระเบิดตู้มมมมมมมมมม กลายเป็นโกโก้ครั้นช์ ~

    พอป่วยละอ้อนวอนใหญ่เลยนะฮยอก งื้อออออออออออ

    เจอเข้าแบบนี้ไม่ว่าใครก็ทนไม่ได้ เนอะๆๆ 5555555
    #139
    0
  12. #138 hYoX-Yoorii (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2558 / 00:22
    โอ้ยยยย ตัวแซบป่วย ถึงตอนนี้จะไม่เขินแต่ก็สนุกนะ

    พี่ซีวอนดีมากเลย ปลื้มมมมมม



    แล้วก็ตอนป้าเซบินเรียกซีวอนอ่ะ ต้อง "ซีวอนคะ" ป่ะ "ซีวอนค่ะ" มันแปลกๆ คุณไรท์

    ส่วนเรื่องรวมเล่มนี่แอบน่าสนใจ เพราะเราหลงเรื่องนี้มาก น่าร้ากกกกกก

    แต่เราขอดูความจนในช่วงนั้นก่อนนะ 555

    อ่อ วันนี้ไม่อ่านตอนเรียนนะเออ ^_____^
    #138
    0
  13. #137 Blue Opal (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2558 / 15:56
    ตัวแสบไม่สบายซะแล้ว ._. คุณเจ้าของฟาร์มนี่ก็ดูแลดี๊ดี เซอร์วิสพิเศษสำหรับคนนี้เลยใช่มั้ยคะ เรื่องรวมเล่มนี่ยังไม่เร็วๆ นี้ใช่มั้ยง่ะ เราขอเก็บตังค์ก่อนนะ คึคึ ปล. เรารักคุณชเวนะคะ คุณชเวน่ารัก อบอุ่น ใจดีด้วย แต่เราต้องซื่อสัตย์และต้องเข้าข้างเมนตัวเอง 555555555555 เพราะเมนเป็นเด็กดื้อแถมยังเป็นตัวแสบอีก
    #137
    0
  14. #136 ihypha (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2558 / 00:51
    หูยยยยยยยยยยย ชอบก็บอกกันไปดิสองคนนี้อะไรกัน พี่วอนอบอุ่น น้องฮยอกคนอ้อน หึ้ยๆๆๆ นี่ถ้าไม่ติกว่าพี่วอนเป็นของฮยอกนะ เราจีบไปนานล่ะ ///เจอตบ 555
    #136
    0