(จบแล้ว) X'MAS EVE เกมส์โกงรัก หักหลังหัวใจ [YAOI,BL]

ตอนที่ 2 : Prologue 00 : The Beginning!!!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,375
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 42 ครั้ง
    19 ม.ค. 58







Prologue 00 : The Beginning!!!

จุดเริ่มต้นของเกมส์!!!

 

ผมเอาดอกไม้ที่ซื้อมาเยี่ยมคนป่วยไปจัดใส่แจกัน แล้วจึงเดินกลับมานั่งข้างเตียง ยิ้มให้คนที่มองมานิดๆ เท่าที่พอจะทำได้ พี่ไทม์ส่งยิ้มกลับมา รอยยิ้มที่อบอุ่นและอ่อนโยน ความใจดีที่ครั้งหนึ่งผมเคยคิดว่าหลงรักพวกมัน และเพราะเรื่องนั้นเองที่ทำให้ผมต้องเข้าไปอยู่ในสถานบำบัดอาการทางประสาทอยู่ร่วมหนึ่งปี! และคนตรงหน้าต้องเข้าโรงพยาบาลรักษาอาการบาดเจ็บในเวลาไล่เลี่ยกัน!!

“ พี่ดีใจที่ได้เจอคริสต์อีก “ พี่ไทม์เป็นเริ่มพูดก่อนเมื่อผมเอาแต่เงียบ หนึ่งปีแล้วสินะที่ไม่ได้เจอกัน ผมก้มมองขาของพี่เขาที่ยังต้องทำกายภาพบำบัดเพื่อให้กลับมาเดินได้อีกครั้ง ความรู้สึกผิดรื้นขึ้นในดวงตา แต่ก่อนที่พวกมันจะรินไหล มือใหญ่ๆ ก็เข้ามากอบกุมมือของผมไว้

“ อย่าโทษตัวเอง เรื่องนี้ไม่ใช่ความผิดของคริสต์ “ พี่ไทม์ยังคงเป็นพี่ชายที่แสนดีเสมอ แม้ว่าตัวเองเกือบจะเอาชีวิตไม่รอดจากเหตุการณ์ที่มีผมเป็นต้นเหตุ แล้วมันจะไม่ใช่ความผิดของผมได้ยังไง?!!!

“ ผมขอโทษ”  ผมกลั้นน้ำตาไม่ไหวอีกต่อไป ไม่ลังเลเลยที่จะโผเข้าหาคนที่รอรับอยู่ พี่ไทม์ลูบหลังผมเบาๆ เป็นการปลอบโยน

ทำไม...ทั้งที่ผมเป็นคนที่ทำให้พี่ต้องมาอยู่ในสภาพนี้ ขาสองข้างที่อาจจะกลับมาเดินไม่ได้อีก แล้วทำไมพี่ถึงยังใจดีกับผม!!

ผมได้แต่ถามคำถามนั้นในใจเพราะรู้คำตอบของอีกคนดี ไม่ว่าเมื่อไหร่พี่ไทม์ก็ยังเป็นรุ่นพี่ เป็นพี่ชายที่ใจดีต่อผมเสมอ เขาไม่มีวันกล่าวโทษผมหรือแม้จะโกรธเกลียดในสิ่งที่ผมพาให้เขาต้องไปเผชิญ เพราะแบบนั้นผมถึงยิ่งอภัยให้ตัวเองและคนที่ทำให้พี่เขาต้องมาอยู่ในสภาพนี้ไม่ได้!!!

จนเมื่อผมคลายสะอื้นพี่เขาถึงคลายอ้อมกอด ผมรีบเอาแขนเสื้อขึ้นมาเช็ดน้ำตาโดยมีสายตาคู่คมมองมาอย่างเอ็นดู ความรู้สึกพิเศษที่พี่เขามีต่อผมฉายชัดจนผมรู้สึกผิดยิ่งไปอีก ทำไมผมถึงไม่รักผู้ชายคนนี้นะ

“ เราผอมลงนะ ดูแลตัวเองบ้างหรือเปล่า? “ เมื่อผมกลับไปจมอยู่กับความเงียบอีกคนจึงหาเรื่องมาชวนคุย

“ ครับ ผมสบายดี ว่าแต่พี่ไทม์ล่ะครับ

พี่ไทม์ชวนผมคุยเรื่องสัพเพเหระไปเรื่อย ตั้งแต่เรื่องของมื้อเช้า สภาพอากาศไปยันเรื่องการเมือง และผู้ชายคนนี้รอบคอบมากพอที่จะไม่พาให้บทสนทนาเฉียดไปใกล้เรื่องที่ฝังลึกอยู่บนร่างกายและก้นบึ้งหัวใจอันเหวอะหวะของผม นรกบนดินที่ผมถูกส่งลงไปทั้งที่หายใจ ด้วยน้ำมือของคนคนเดียวที่ทำให้คนตรงหน้าต้องมาอยู่ในสภาพแบบนี้!!

จนเมื่อหมดเวลาเยี่ยม ก่อนที่ผมจะกลับพี่เขาก็เรียกผมไว้ด้วยน้ำเสียงไม่มั่นใจนัก

“ พี่ไทม์มีอะไรจะพูดกับผมหรือเปล่าครับ? “ ผมถามเมื่อเห็นท่าทางลังเลใจของพี่เขา คนตัวสูงยิ้มแกนๆ มาให้ก่อนจะเปิดลิ้นชักที่โต๊ะข้างเตียงพยาบาลแล้วหยิบเอากล่องเล็กๆ กล่องหนึ่งมาถือไว้ พี่เขามองมันอย่างชั่งใจอยู่พักหนึ่งก็ส่งมันให้ผม

“ อะไรครับ? “ ผมรับมาอย่างงงๆ

“ ลองเปิดดูสิ “ พี่ไทม์ไม่ได้ตอบคำถาม ผมก็เปิดกล่องในมือออกอย่างระวังเพราไม่รู้ว่าของข้างในคืออะไร

“ นี่มัน…!!! “ ผมครางอย่างไม่อยากเชื่อ มองของในกล่องด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งตกใจ แปลกใจ แต่ที่มากที่สุดคงเป็นความเคลือบแคลง!!

“ ทำไมพี่ถึงมีของสิ่งนี้ได้ครับ? “ ผมคิดว่าของในมือเป็นแค่เรื่องเล่าไร้สาระ แต่หลักฐานคาตาที่ผมประจักษ์อยู่มันบอกว่าตำนานคือเรื่องจริง!!

“ พี่ได้มาจากเพื่อนอีกทีน่ะ “

“ แล้วทำไมถึงเอามาให้ผมครับ? “

“ พี่แค่คิดว่าบางทีคริสต์อาจจะต้องการมัน “

ต้องการ?

ผมจะเอาสิ่งนี้ไปทำอะไร?!!! ผมสมควรจะต้องอยู่ในห่างจากมันที่สุดไม่ใช่หรอกหรือ?!!!

“ พี่อยากให้ผมกลับไปแก้แค้นเหรอครับ? “ ผมถามออกไปด้วยเสียงที่สั่นเพราะควบคุมไม่ได้ การกลับไปที่นั่นคือสิ่งเดียวบนโลกที่ต่อให้ต้องตายผมก็ไม่มีวันจะกลับไปอีก!!!

หากอีกคนกลับเข้ามาจับมือสั่นๆ ของผมแล้วบอกด้วยเสียงหนักแน่นที่ผมไม่เข้าใจ

“ ใช้คำว่าสะสางดีกว่านะ บางทีเมื่อกลับไปแล้วเราอาจจะได้พบกับความจริงที่คิดไม่ถึงก็เป็นได้ “

ความจริง?

มันยังต้องมีอะไรให้คิดอีกในเมื่อความจริงทั้งหมดผมก็ประสบมันมาด้วยตัวเองไปหมดสิ้นแล้ว!!!

หากผมกลับพูดในสิ่งที่คิดไม่ออก เมื่อเสี้ยวหนึ่งลึกๆ ในใจร้องตะโกนให้ผมรับข้อเสนอนั้น!

ผมกัดฟัน กลืนก้อนความกลัวเมื่อเสียงกรีดร้องของตัวเองในเหตุการณ์เลวร้ายเมื่อหนึ่งปีก่อนผุดขึ้นมาหลอกหลอน แล้วก้มมองของในมืออีกครั้ง!!

จะแก้แค้นหรือสะสางก็ดีหากสิ่งนี้มันทำให้คนคนนั้นที่กรีดแผลเป็นน่าขยะแขยงฝากไว้ในใจผมได้รับการคืนสนองยิ่งกว่านรกที่ผมเคยถูกส่งลงไป! งั้นผมก็จะขอใช้มันให้คุ้ม!! สิ่งที่จะนำผมไปสู่บทเริ่มต้นของกระดานเกมส์แก้แค้นครั้งนี้!!!






 


 

บทเกริ่นเรื่องค่ะ เรื่องนี้เป็นวายเรื่องที่ 2 จริงๆ เขียนพร้อมเรื่อง 4 in Love แต่เรื่องนี้แอบจิต (ใส่ตัวตนตัวเองลงไป) และยัยคนเขียนดันเป็นไมเกรน แต่งได้บทเดียวล่ะหายากรอกแทบไม่ทัน อนาจได้อีก T^T ยังไงก็ฝากอีกเรื่องของคนชอบเพ้อคนนี้ด้วยนะคะ

รักค่ะ

<3

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 42 ครั้ง

348 ความคิดเห็น

  1. #309 pppppppppiim (@pppppppppiim) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 05:30
    เรื่องนี้ชอบมากๆๆๆกลับมาอ่านอีกรอบบ
    #309
    0
  2. #278 planktonenteen (@planktonenteen) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 09:18
    พึ่งเข้ามาอ่าน น่าติดตามจัง
    #278
    0
  3. #236 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2559 / 20:47
    มันคืออะไร? แล้วใครคือคนฝากแผลฉกรรจ์นี้ให้คริสต์
    #236
    0
  4. #1 ChipminK (@mintmink03) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2558 / 08:50
    อะไรหว่า ที่หนูคริสต์ได้จากพี่ไทม์~
    #1
    0