(จบแล้ว) X'MAS EVE เกมส์โกงรัก หักหลังหัวใจ [YAOI,BL]

ตอนที่ 19 : Chapter 17 : เมื่อสิงโตกระโดดลงไปในหลุมดักสัตว์ของนายพราน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,197
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    15 ต.ค. 59

Chapter 17 : เมื่อสิงโตกระโดดลงไปในหลุมดักสัตว์ของนายพราน


[ Zien’s Part ]     


เพราะความงี่เง่าของพี่ชาย ฝาแฝด ทำให้ผมต้องสลับตัวกับมันเป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์ และผมสั่งให้มันต้องโทร.มารายงานทุกวันก่อนนอนว่าแต่ละวันเกิดอะไรขึ้นบ้างเป็นการแลกเปลี่ยน สามวันผ่านไปได้ด้วยดี ไม่มีชื่อของคริสต์มาสอีฟหลุดมาให้ได้ยิน แต่พอวันที่สี่


( เฮ้ยเซียน มีเพื่อนน่ารักขนาดนี้ทำไมไม่แนะนำให้พี่รู้จักบ้างวะ? ) ไอ้เซนส่งเสียงร่าเริงปัญญาอ่อนของมันมาตามสายเมื่อผมกดรับ จังหวะนี้ผมยังไม่หลุดพิรุธออกไป เดาเอาว่าคงเป็นนักเรียนในห้องคนอื่น เลยทำเสียงเรียบๆ เหมือนไม่สนใจไปถามกลับ


“ ใครวะ? “


( ก็คริสต์ไง คริสต์อ่ะ รูมเมทไอติม น่ารักว่ะ คุยด้วยแล้วโคตรสนุกเลย) เท่านั้นแหละผมก็ตัดสายทิ้งแล้วเปลี่ยนไปไลน์หาคนที่ไอ้พี่เวรพูดถึงทันที


KingZien >> ไอ้เซนบอกว่าเจอนายแล้ว 


พิมพ์อย่างเร็วแล้วกดส่งสติ๊กเกอร์รูปหอยทากทำหน้าตกใจแบบแบ๋วๆ ตามไปประกอบ


KingZien >> คุยกันหวานจ๋าด้วย 


ไม่รู้หรอกว่าคุยอะไรแต่น้ำเสียงร่าเริงของไอ้พี่เวรก็บอกได้ดีว่ามันคงไม่ใช่แค่คำทักทาย แอบหงุดหงิดเล็กๆ แฮะ เลยส่งรูปหมีติดไฟ (?) ตามไป


KingZien >> นอกใจจจจจจจจจ


อีกฝ่ายยังคงไม่ตอบอะไรกลับมาอีกเหมือนเคย นี่ผมเพ้อคนเดียวอีกแล้วสินะ


ติ้ง ติ้ง!


เกือบจะวางโทรศัพท์แล้วเข้าไปอาบน้ำแล้วแต่เสียงที่บอกว่าอีกฝ่ายตอบกลับมาเป็นครั้งแรกทำผมเผลอยิ้มออกมาเลยล่ะ


X’mas Eve >> ไม่ยักรู้ว่านายมีฝาแฝด ตกใจเหมือนกันนะเนี่ย 


ผมเผลอหัวเราะออกมานิดๆ ก็อยากเห็นเหมือนกันไอ้ท่าทาง ตกใจ ที่เขาบอกน่ะ


KingZien >> อย่าไปทำให้มันชอบล่ะ 


ประโยคนี้นิ้วพิมพ์ไปเสร็จก่อนความคิดเสียอีก ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจว่าเซนไม่ได้มีรสนิยมทางเพศเหมือนกับผม แต่ก็ยังอดระแวงไม่ได้


X’mas Eve >> เซนเขาไม่ได้มีรสนิยมเหมือนพวกเราซักหน่อย


คำตอบที่ได้กลับมายิ่งทำให้ผมชื่นชมความฉลาดของอีกฝ่าย ตอนที่รู้ว่าคริสต์มาสอีฟซึ่งเป็นอดีตว่าที่โจ๊กเกอร์ของไวท์ไนต์ย้ายกลับมาเรียนที่เซราเซียนในแผนกของพวกผม ผมก็เดาเอาว่าเขาคงเป็นประเภทเซลล์หนังหน้าตายอย่างไอ้นักรบหรือวันพุธ พอเอาเข้าจริงมันกลับตรงข้ามคนละขั้ว แต่เนื้อในไม่ต่างกันซักนิด และนั่นแหละที่ทำให้ผมสนใจเขา


KingZien >> แค่ไม่เคยคบผู้ชายไม่ได้แปลว่ามันจะไม่สนนี่


ผมแย้งแบบไม่มีเหตุผล แต่ใช้อารมณ์ประกอบล้วนๆ ก็รู้ๆ อยู่ว่าเรื่องแบบนี้มันเปลี่ยนกันยาก และผมก็รู้จักไอ้เซนดี มันไม่มีความสนใจเรื่องพวกนี้ล้านเปอร์เซ็นต์


X’mas Eve >> แล้วนายล่ะ ที่ว่างบนเตียงข้างๆ มีผู้หญิงหรือผู้ชายจับจองอยู่ล่ะ?


พออ่านจบผมรู้สึกเหมือนอีกฝ่ายปล่อยหมัดฮุกมาใส่ เหลือบตามองร่างบางๆ ของสาวสวยเชียร์ลีดเดอร์ของทีมที่แข่งด้วยวันนี้นิดๆ ก่อนจะกรีดยิ้มออกมาแล้วส่งคำคำหนึ่งไปยียวนอีกฝ่าย


KingZien >> หึงเหรอ?


ถึงจะรู้คำตอบอยู่แก่ใจแต่ก็ยังวาดหวังให้อีกฝ่ายโกหกกลับมา แต่นอกจากเขาจะไม่เล่นด้วยแล้ว ยังชอบดับความหวังของผมเรื่อยเลยนี่สิ


X’mas Eve >> แค่จะเตือนว่าอย่าลืมใช้ถุงยาง นอกจากป้องกันโรคแล้ว ก็ยังกันไม่ให้นายเป็นพ่อคนโดยไม่ได้ตั้งใจด้วย


ตอบแบบนี้แสดงว่ารู้สินะว่าคนที่ผมหิ้วมานอนด้วยเป็นผู้หญิง จะฉลาดไปไหนนะ เสียดายแทนไอ้พวกไวท์ไนต์ชะมัดที่ปล่อยให้หลุดมือ ก่อนจะนึกอะไรดีๆ (?) ขึ้นมาได้


KingZien >> ฉันป้องกันทุกครั้ง แต่ถ้าอีกฝ่ายเป็นนายขอสดๆ ล่ะกัน


คริสต์มาสอีฟตอบกลับด้วยสติ๊กเกอร์ ฝันดี แต่ผมไม่คิดว่าเขาจะบอกให้ผมฝันดีหรอก เขาคงอยากบอกว่า ฝันไปเถอะ มากกว่า


………………


วันที่ห้า


( วันนี้ฉันได้คุยกับคริสต์อีกแล้ว ไอติมชวนเขามากินข้าวที่ห้องประชุมด้วยกัน แล้วคืนนี้เราก็จะไปเล่นเกมส์เศรษฐีที่ห้องเขาด้วย คริสต์บอกว่าจะค้างก็ได้แหละ )


กึก!


ผมฟังไอ้พี่เวรพล่ามไปโดยไม่ได้ขัดจังหวะอะไรแต่ไม่ได้หมายความว่าเห็นดีเห็นงามด้วย หนอย! กูมาลำบากเป็นตัวแทนมึงไปแข่งแต่มึงกลับไปเสวยสุขเนี่ยนะ กูจะไม่ทน!!


“ ถ้านายนอนค้างที่ห้องเขา ฉันจะทำให้ทีมแพ้ “ ไม่ได้ขู่นะครับ เขาเรียกยื่นหมูยื่นแมว (?)


( เฮ้ยยยยย อะไรของนายเนี่ย อย่ามาหึงเรี่ยราดดิวะ เรื่องนี้กับเรื่องแข่งมันคนละเรื่องเห็นๆ ) ไอ้เซนโวยมาตามคาด มันรักบาสเก็ตบอลยิ่งกว่าแฟนมันอีก แน่นอนว่าผู้หญิงงี่เง่าที่ให้มันเลือกระหว่างเจ้าหล่อนกับบาสน่ะไอ้เซนเขี่ยทิ้งมาเกินโหลแล้วครับ


“ คนละเรื่องพ่องงง ถ้าอยากลองดีก็เชิญไป แต่นายจะไม่ได้ไปแข่งรอบชิงแน่! “


แล้วก็ตัดสายแมร่ง!


“ เฮ้ยเซน พึมพำอะไรของมึงวะ ไปซ้อมต่อได้แล้ว “


เพื่อนในทีมไอ้เซนคนหนึ่งตะโกนมาเรียก เรื่องที่พวกเราสองคนสลับตัวกันแม้แต่เพื่อนในทีมก็บอกไม่ได้ และเชื่อเถอะว่าถ้าไม่เพราะคนไม่พอจริงๆ ไอ้เซนไม่เสนอวิธีนี้ขึ้นมาหรอก แต่เพราะปีที่แล้วมันพลาดแชมป์ ปีนี้มันเลยพลาดอีกไม่ได้ เพราะงั้นผมถึงมั่นใจว่าคืนนี้มันต้องกลับไปนอนที่ห้องผมชัวร์!!


……………..


วันที่หก


พรุ่งนี้ผมก็จะได้กลับไปใช้ชีวิตของตัวเองซักที แอบสลดเล็กๆ เพราะนานแล้วที่ไม่ได้เล่นบาสจริงจังแบบนี้ ไอ้พวกที่อยู่ในเซราเซียนก็เก่งนะครับ แต่พอพวกมันมาแข่งกับผมแล้วแมร่งชอบเกรงใจเลยไม่ได้เอาจริงซักที วันก่อนที่ได้ลองแข่งกับการ์เดียนและคิลเลอร์ของไวท์ไนต์แล้วเหมือนไฟในตัวที่มอดไปแล้วลุกโชนขึ้นมา วันหลังไปท้าพวกมันอีกท่าจะแก้เซ็งได้ดี


“ เฮ้ยเซน แข่งจบแล้วไปไหนต่อเปล่าวะ พรุ่งนี้หยุดทั้งทีพวกกูว่าจะไปกินหมูกระทะกัน แล้วค่อยกลับไปนอนตายยาว “ เพื่อนในทีมเข้ามาชวนหลังจากแข่งจบและแน่นอนว่าทีมผมชนะ


ผมชั่งใจอยู่พักหนึ่งก็บอกปฏิเสธไป ผมว่าจะเดินทางกลับเซราเซียนวันนี้เลยทั้งที่นัดกับไอ้เซนไว้พรุ่งนี้เช้า ผมไปถึงโรงเรียนตอนเกือบสี่โมง โทร.เรียกไอ้เซนมาเปลี่ยนตัวที่ห้องรับรองสำหรับผู้ปกครองมาเข้าเยี่ยม มันลีลาขอต่อเวลาไปจนถึงเลิกเรียนตอนสี่โมงครึ่งเพราะอยากบอกลากับคริสต์มาสอีฟก่อน แล้วเรื่องอะไรผมจะยอมล่ะ เฉดหัวมันกลับไปตามระเบียบสิครับ


ผมส่งไอ้พี่ชายติ๊งต๊องกลับไปแล้วผมก็เดินไปยืนรอคริสต์มาสอีฟที่หน้าห้อง ว่าจะแกล้งสวมรอยเป็นไอ้เซนแกล้งเขาซักหน่อย


ออดดด!


เสียงออดและนักเรียนที่กำลังทยอยออกจากห้องทำผมยิ้มกริ่ม ก่อนจะหันไปพยักหน้าให้ไอ้นักรบที่เดินมารับแฟนมันถ้าวันไหนห้องพวกผมปล่อยก่อน


“ ไงมึง “ ผมทัก ไอ้นักรบมองผมด้วยสายตาและหน้าตายๆ ของมันเหมือนเดิม


“ ไหนว่ากลับพรุ่งนี้ “ เรื่องแกล้งไอ้เวรนี่เลิกคิดไปได้เลยครับ ตั้งแต่เด็กผมกับไอ้เซนพยายามหลอกมันหลายต่อหลายครั้งแต่แมร่งก็ไม่เคยสำเร็จ พอถามว่ารู้ได้ยังไงก็ไม่ยอมตอบอีก


“ ปล่อยไอ้ร่าเริงไว้คนเดียวเหรอวะ? “ ไอติมเดินเข้าไปหาแฟนมัน แต่ถึงอย่างนั้นมันก็อุตส่าห์เหลือบหางตามองผมแวบหนึ่ง ไอ้ร่าเริงที่มันเรียกก็พี่ชายฝาแฝดของผมนั่นแหละครับ แมร่งร่าเริงจนเข้าขั้นปัญญาอ่อน


“ กลับไปแล้ว “ ผมเป็นคนตอบ ไอติมเป็นอีกคนที่มองผมกับเซนออกในเสี้ยววินาทีพอกับแฟนมัน มันบอกผมว่าเวลามองหน้าแล้วรู้สึกหมั่นไส้อยากเอาตีนลูบนั่นแหละผมล่ะ เหอๆ


“ แล้วนายมีธุระอะไรกับห้องฉัน? “ นักฆ่าหน้าหวานเริ่มจะหน้าหงิก ผมรีบเอานิ้วชี้แตะที่ปากเป็นสัญญาณบอกให้เขาเงียบๆ เพราะคนที่ผมจะแกล้งกำลังเดินเข้ามาหา


“ ก็ว่าทำไมไม่มีใครออกประตูนี้ พวกนายมายืนออกันนี่เอง “ เสียงผู้ชายแท้ๆ แต่กลับหวานหูบอกลอยๆ ก่อนสายตาของเราจะหันมาสบกันโดยบังเอิญ


“ อ้าว กลับมาเมื่อไหร่เนี่ย? “ คำทักทายของเขาทำผมอึ้งอีกครั้ง ตกลงผมกับไอ้เซนไม่เหมือนกันเลยสินะคนรอบตัวหรือแม้แต่คนที่เจอกันครั้งแรกอย่างคริสต์มาสอีฟถึงสามารถแยกพวกเราออกจากกันได้อย่างเฉียบขาดแบบนี้


“ เมื่อกี้น่ะ เซนฝากลามาด้วย “


“ อืม แล้วเขาได้บอกไหมว่าฉันจะแบล็คเมลล์นาย “ ผมเลิกคิ้วกับเสียงร่าเริงของเขา


“ แบล็คเมลล์? “ หรือไอ้เซนจะไปก่อเรื่องไว้แล้วโบ้ยให้ผมรับผิดชอบ


“ อื้ม แลกกับการสมรู้ร่วมคิดไม่เปิดโปงพี่นาย นายจะต้องเลี้ยงข้าวฉันเป็นเวลาหนึ่งเดือน “ แหม เป็นการแบล็คเมลล์ที่น่ากลัวมั่กๆ


……………..


“ เซียน “ จู่ๆ ไอ้นักรบก็เรียกผมเสียงนิ่ง ผมละสายตาจากเสี้ยวหน้าสวยๆ ของคริสต์มาสอีฟที่กำลังหัวเราะอยู่กับไอติม แล้วหันไปเลิกคิ้วให้มัน


“ ไรวะ? “


“ จำคำเตือนของกูได้ไหม? “ ผมชะงักไปกับคำถามไม่มีปี่ไม่ขลุ่ยของมัน ก่อนจะเปลี่ยนท่าทางเป็นผู้ชายที่ถูกเรียกว่า คิง ทำเหมือนในโลกนี้ไม่มีอะไรที่หยุดความสนใจของผมเอาไว้ได้


“ ได้สิ อย่ารักเขาใช่ไหมล่ะ? “ คำเตือนที่ตลกที่สุดเท่าที่ผมเคยได้ยินมา แต่ผมชักขำไม่ออกซะแล้วสิ


“ กูจะเตือนมึงอีกครั้งผู้ชายที่ชื่อคริสต์มาสอีฟตรงหน้ามึงไม่มีตัวตนอยู่จริง เขาไม่มีหัวใจ เป็นแค่หุ่นที่ตั้งกลไกมาเพื่อล่อลวงผู้คน และถ้ามึงติดกับภาพมายานั้น มึงจะไม่มีวันก้าวกลับมาจุดเดิมได้อีก “ นักรบชี้ไปที่แผ่นหลังของเจ้าของชื่อที่มันพูดถึง เป็นไม่กี่ครั้งที่เพื่อนคนนี้จะพูดยาวๆ หรือจริงจังขนาดนี้ หรือพูดอีกนัยหนึ่งคือ คริสต์มาสอีฟเป็นตัวอันตรายที่ผมสมควรจะอยู่ให้ห่างๆ ยังไงล่ะครับ


“ กูเข้าใจแล้ว “ ผมหลบสายตาที่เหมือนจะมองให้ทะลุความคิดและจิตใจนั่น แล้วหันไปมองร่างเล็กกว่าเบื้องหน้าอีกครั้ง


ยังใช่ไหม?


ผมยังไม่ได้กระโดดลงไปในหลุมตื้นๆ ที่เขาขุดรอเอาไว้นั่นใช่ไหม?


……………..


หลายวันที่ผ่านมาผมพยายามเลี่ยงการเผชิญหน้ากับคริสต์มาสอีฟ แม้ความจริงแล้วทุกครั้งที่เจอกันมันก็เป็นฝ่ายผมเองที่ดันทุรังไปหา เขาไม่เคยเป็นฝ่ายเสนอหรือเชิญชวนผมเลยซักครั้ง เพราะเขารู้จุดอ่อนของผม และเขาก็ใช้มันตลบหลังผมได้อย่างชาญฉลาด


“ เริ่มคิดได้แล้วหรือไงว่าใครที่ไม่ควรเล่นด้วย “


เสียงใสๆ ที่ปกติมักจะใส่แววเยาะเย้ยมาด้วย วันนี้กลับมาในโทนปกติ ให้ผมที่กำลังนอนเหยียดไปบนโซฟาตัวยาวเหลือบมองนิดๆ ด้วยความแปลกใจปนๆ สงสัย ทั้งที่ไอติมเป็นคนที่น่าจะเพลี้ยงพล้ำได้ง่ายที่สุดเพราะอยู่ใกล้ เขา มากกว่าใคร แต่ผมก็ไม่เห็นว่าไอ้นักรบจะแสดงอาการร้อนรนให้เห็นทั้งที่มันเตือนผมปาวๆ ให้ระวังจะตกลงไปในหลุมพรางของพรานมือฉมังอย่างคริสต์มาสอีฟ


ก็แน่ล่ะ ไอ้สองผัวเมียคู่นี้มันพันธุ์เดียวกับเขานี่หว่า ก็อยากจะด่าว่าพวกมันไม่มีหัวใจอยู่หรอกแต่เผอิญมันยกให้แต่ละฝ่ายไปแล้ว เพราะงั้นคนที่หัวใจยังอยู่กับตัวอย่างผมถึงเหมาะจะเป็น เหยื่อ ของเขาไง


“ ฉันแค่เบื่อแล้วก็เท่านั้น “


ผมทำเสียงเหมือนไม่มีอะไรน่าสนใจ เผลอนึกไปถึงใบหน้าสวยๆ ของใครอีกคนกับปากจิ้มลิ้มที่ชอบขัดใจผมอยู่เรื่อย ก่อนจะหันไปมองที่นอกหน้าต่างภาพของลูกไฟดวงโตซึ่งกำลังคล้อยต่ำใกล้จะตกขอบฟ้าอาจจะทำให้ใครบางคนเอาแต่มองพวกมันจนหลงลืมเวลาอีกแล้วก็เป็นได้


“ เรียกประชุมเรื่องอะไร? “ ไอ้วันพุธที่เพิ่งเข้ามาในห้องประชุมหรือห้องส่วนตัวของลีดเดอร์อย่างพวกผมถามขึ้น แล้วเดินไปนั่งที่ประจำของมัน


“ คิดถึงเลยเรียกมารวมไม่ได้เหรอวะ “ ผมกวนตีนมันไป ไอ้รูปปั้นมองผมนิ่งๆ แล้วเอาหนังสือขึ้นมาอ่าน เออดี รอบตัวผมนี่แต่พวกไม่ปกติสินะ


“ ฉันมาแล้วเซียน รอนานไหม พอดีอาจารย์ปล่อยช้าน่ะ อย่างอนนะ “


ไอ้ฟานที่มาคนสุดท้ายส่งเสียงมาก่อนตัว ผมกลอกตาด้วยความเซ็ง หลายคนอาจจะสงสัยว่าทำไมผมถึงไม่เล่นกับมันทั้งที่หน้ามันก็น่ารัก หุ่นมันก็น่าฟัด คำตอบคือนิสัยของมันครับ ลองเผลอไปเล่นด้วยสิมันจะจับคุณใส่ปลอกคอล่ามไว้เลยล่ะ และผมยังต้องการอิสระในการใช้ชีวิตอยู่ครับ เพราะงั้นแกล้งหลับแมร่งเลย


“ อ้าว หลับไปแล้วเหรอ? “


ไอ้ฟานแกล้งเขย่าตัวผมบ้าง พูดกรอกหูผมบ้าง ผมก็ทำเป็นส่งเสียงรำคาญและปัดมือมันทิ้งเหมือนมันกำลังรบกวนการนอนของผม จนในที่สุดมันก็ยอมแพ้ เปลี่ยนเป็นนั่งหายใจฟึดฟัดไม่สบอารมณ์ ก่อนจะเดินปึงปังออกจากห้องไปเมื่อหมดความอดทน เห้อ


ผมค่อยๆ ลืมตาขึ้นอีกครั้ง แล้วตัดสินใจลุกออกจากห้องไป แน่นอนว่าเช็คแล้วว่าทางสะดวก และก็ไม่รู้อะไรดลใจให้ผมเดินย้อนกลับไปทางห้องเรียนของใครคนหนึ่ง ทั้งที่มันอยู่คนละฟากกันเลย


กึก!


และต้องชะงักทั้งฝีเท้าและลมหายใจของตัวเองเมื่อในห้องที่ไม่น่าจะมีใครอยู่แล้ว ยังเหลืออีกหนึ่งชีวิตที่ยังคงมัวเมากับการมองภาพพระอาทิตย์ตกดิน ทั้งที่มันก็ดวงเดียวกับเมื่อวาน แต่เขาก็สามารถมองมันตกขอบฟ้าได้ทุกวี่วันไม่มีเบื่อ


นั่นก็หน้ากากที่นายใช้สวมเพื่อล่อลวงฉันด้วยหรือเปล่า?!!!


ในขณะที่ผมกำลังถามคำถามในใจ ผีเสื้อปีกสีน้ำเงินตัวหนึ่งก็บินเข้ามาในห้อง คริสต์มาสอีฟเอื้อมมือออกไปหาแมลงแสนสวยตัวนั้น และมันก็เชื่องเสียเหลือเกินถึงบินไปเกาะที่ปลายนิ้วเรียวสวยนั้นอย่างว่าง่าย


ตุบ!


บัดซบ!!


ผมสบถในใจเมื่อร่างกายเผลอขยับเข้าไปหาเขาโดยที่เจ้าของมันอย่างผมไม่ทันได้ออกคำสั่งหรือรู้สึกตัวเลยซักนิด จนเท้าไปเตะเข้ากับขาโต๊ะ ส่งผลให้คนในห้องหันมาเจอและผีเสื้อตันนั้นก็บินหนีไป 


ไม่ตามไปจับมาล่ะ หรือไม่มีความจำเป็น ก็นั่นน่ะสินะ คนที่สามารถร่ายมนตร์บงการใครต่อใครก็ได้ดั่งใจนึกอย่างนายคงไม่ต้องวิ่งไล่ตามใคร เหมือนฉันตอนนี้ไง ที่มันเป็นฝ่ายวิ่งตามนายอยู่แบบนี้!!


“ ไม่สบายหรือเปล่า นายแปลกๆ ไปนะ “ เสียงของผู้ชายแท้ๆ แต่กลับหวานอย่างประหลาด ไม่ได้หวานเหมือนกับผู้หญิง แต่ฟังแล้วรื่นหู จนอยากฟังซ้ำๆ


ผมมองเขานิ่งๆ ดวงตากลมโตฉายแววเป็นห่วงออกมาอย่างแนบเนียน แต่ผมรู้ว่าเขาไม่ได้เป็นห่วงผมจริงๆ หรอก ก็อย่างที่ไอ้นักรบบอกไว้มันก็แค่หน้ากาก เป็นภาพมายาที่เขาสร้างขึ้นเพื่อลวงผมไปใช้เป็นหมากในเกมส์ของเขา และนั่นคือจุดมุ่งหมายจริงๆ ที่ผู้ชายคนนี้มาอยู่ตรงหน้าผม!!


ครืด!


คริสต์มาสอีฟลุกขึ้นแล้วเดินเข้ามาหาเมื่อผมไม่ยอมตอบอะไรกลับไป


หมับ!


แล้วเอื้อมมือมาหมายจะทาบมาที่หน้าผากของผมเพื่อวัดอุณหภูมิ แต่ผมก็จับมันไว้ก่อนจะถึงตัว สั่งตัวเองให้ปล่อยแต่กลับบีบกระชับมือเล็กนั่นแน่น


“ นายไม่สบายหรือเปล่าเนี่ย? “ เขาถามขึ้นมาอีก นั่นน่ะสิ ผมคงบ้าไปแล้วที่จู่ๆ ก็อยากเรียกร้องในสิ่งที่ไม่เคยได้ขึ้นมา ทั้งที่รู้แก่ใจว่าคนคนนี้ไม่มีวันมอบให้!!


“ ทำไมถึงแยกฉันกับเซนออก? “


“ ห๊ะ? “


“ นายดูยังไงถึงรู้ว่าใครคือฉัน ใครคือไอ้เซน “ ผมเพี้ยนไปแล้วแน่ๆ ที่มาอยากรู้คำตอบเอาในเวลานี้ แต่ก็ไม่ปฏิเสธว่ามันเป็นคำถามที่กวนใจผมมาแสนนาน


“ คิกๆ “ เสียงหัวเราะคิกคักและรอยยิ้มสดใสกระจายเต็มดวงหน้าสวย ผมไม่ปฏิเสธว่าภาพนั้นงดงาม และมันมากพอให้ผมขาดสติ!!


ปึก!


ผมดันร่างเล็กเข้ากับโต๊ะนักเรียนตัวหนึ่งในห้อง ก่อนจะยกตัวเขาขึ้นไปนั่งบนนั้นแล้วแทรกตัวเข้าไปกลางหว่างขาเรียว หยุดใบหน้าที่ตั้งใจจะทำบางอย่างไว้ทันก่อนจะถึงใบหน้าของอีกฝ่ายไม่ถึงคืบ


“ ตอบคำถามฉัน “ ผมถามย้ำเสียงเรียบ คริสต์มาสอีฟไม่ได้มีท่าทีตกใจกับปฏิกิริยาอันรวดเร็วของผม เขาจ้องเขามาในตาผมนิ่งๆ เหมือนเวลาที่ไอ้นักรบหรือไอติมอยากจะอ่านใจผม แล้วก็ยิ้มอ่อนๆ ส่งตามมา


“ ดวงตาไงล่ะ “


…………..” ดวงตา?


“ ความจริงนายกับเซนก็มีโครงหน้าและเสียงที่ต่างกันนิดหน่อยนะ แต่ที่ฉันใช้แยกพวกนายออกจากกันก็ที่ดวงตาเซนน่ะมีดวงตาที่มั่นคง ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเขาก็จะศรัทธาในสิ่งที่เขาเชื่อมั่นเสมอ แต่ของนายมันเต็มไปด้วยความแปรปรวน เหมือนเด็กที่หลงทางอยู่ในเขาวงกต ไม่รู้จะเดินไปทางไหน เลยพยายามหลอกตัวเองให้เลือกไปซักทาง โดยที่ไม่เคยเลือกทางได้ถูกเลยซักครั้ง และนั่นทำให้นายปิดกั้นหัวใจไม่ให้มีอิทธิพลกับความรู้สึกมากจนเกินไป “


…………..” ผมพูดไม่ออกไปชั่วขณะเมื่อถูกคนตรงหน้ามองทะลุตัวตนที่แท้จริงแปรปรวน หลงทาง ปิดกั้น ถูกทั้งหมด!!


เพราะมีตัวเปรียบเทียบติดตัวมาตั้งแต่เกิด เราสองคนจึงชิงดีชิงเด่นเพื่อให้เหนือกว่าอีกฝ่ายเสมอ จริงๆ แล้วก็แค่ผมคนเดียวที่คิดแบบนั้น ไอ้เซนน่ะ มันก็แค่พุ่งตรงไปยังทางที่มันเลือกโดยไม่เคยหันหลังกลับ ต่างจากผมที่ไม่รู้ว่าความต้องการของตัวเองคืออะไร พอจะเปิดใจให้อะไรซักอย่าง ก็มีเหตุการณ์ให้ต้องปล่อยมือจากสิ่งนั้น เลยตัดสินใจจะไม่ใช้หัวใจเพื่อจะได้ไม่ต้องเจ็บปวดอีก


แล้วความรู้สึกอึดอัดเหมือนคนกำลังจมน้ำอย่างในตอนนี้มันคืออะไรกัน?!!!


“ แล้วตอนนี้ดวงตาของฉันบอกอะไร? “


“ นายกำลังสับสนกับอะไรบางอย่าง ใจหนึ่งของนายก็อยากยอมรับ แต่อีกใจกลับต่อต้าน พวกมันเลยทำให้นายเหมือนไม่ใช่ตัวของตัวเองแบบตอนนี้ไง “


“ แล้วฉันต้องทำยังไงล่ะ? “ ผมถามแล้วเลื่อนใบหน้าเข้าไปใกล้อีกฝ่าย คริสต์มาสอีฟเม้มปากแล้วเบี่ยงหน้าหลบอย่างเป็นธรรมชาติ ปากของผมจึงคลอเคลียอยู่แถวๆ ใบหูเล็ก


“ ฉันจะไปรู้นายเหรอ ตัวนายนี่ คิดเอาเองสิ “


คิดเอาเองงั้นเหรอได้!!!


“ เฮ้ จูบกับฉันซักครั้งสิ “ งั้นผมก็ขอใช้วิธีหาคำตอบของตัวเองในวิธีของตัวเองล่ะกัน


“ ทำไมฉันต้องทำด้วย “ อีกฝ่ายไม่ยอมอย่างที่คาด ทำไมเขาชอบเดินหนีผมนัก คิดว่าผมไม่รู้หรือไงว่าเขาให้ใครไปบ้าง!!


“ ก็นายบอกให้ฉันคิดเอาเอง ฉันก็กำลังทำอยู่นี่ไง “ ผมก็ไม่รู้หรอกว่ามันจะตอบคำถามของผมได้ไหม แต่อย่างน้อยมันคงช่วยพิสูจน์บางเรื่องได้!!


ผมไม่รอให้อีกฝ่ายตอบหรือเอ่ยแย้งอะไรออกมา จัดการรวบมือเรียวทั้งสองข้างไปกดลงบนโต๊ะข้างตัวแล้วโถมเข้าไปหา แนบริมฝีบางตัวเองกับอีกฝ่าย คริสต์มาสอีฟพยายามหันหน้าหนี ซึ่งผมก็ตามเขาไปทุกครั้ง สอดลิ้นเข้าไปในจังหวะที่เขาร้องห้ามออกมา และจะเพราะคนตัวเล็กหมดทางหนีหรือมารยาอะไรก็ช่างที่ทำให้ผมรุกรานเขาอย่างง่ายดาย ราวกับถูกล่อลวงและเผลอไผลตักตวงสัมผัสแสนหวานนั้นราวกับคนโหยกระหายอย่างที่ไม่เคยเป็น


ตึกๆ ตึกๆ !!


พรึบ!!


ผมดันตัวร่างเล็กกว่าออกอย่างรวดเร็วเมื่อเกิดความผิดปกติกับบางอย่างในร่างกาย แล้วรนรานออกจากห้องโดยไม่หันกลับไปมองคนข้างหลังซักนิด ขาของผมก้าวเร็วจนน่ากลัว จนเมื่อไปถึงกำแพงโรงยิมซึ่งเป็นเสมือนทางตันแล้วนั่นแหละมันถึงได้หยุดลง!!


ตุบๆ !!


“ เวรเอ้ย!!! “ ผมกำหมัดชกเข้ากับกำแพงหนาๆ นั่น สบถกับตัวเองเมื่อบทสรุปของสิ่งที่ครุ่นคิดมาตลอดคือคำตอบที่ผมไม่อยากจะยอมรับมัน!!


ใช่ผมกระโดดลงไปแล้ว ลงไปในหลุมตื้นๆ ที่เขาขุดรอเอาไว้นั่น!!!


[ End Zien’s Part ]        



10.06.15

Edit : 15.10.16

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

348 ความคิดเห็น

  1. #336 bire0032 (@0820992901) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 22:40
    โอ้ย...เราก็ตกหลุมเซียนเหมือนกัน หลุมรักนะ ถุ้ยยย..
    #336
    0
  2. #328 pppppppppiim (@pppppppppiim) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 07:16
    เซียนเสร็จไปอีกหนึ่งราย
    #328
    0
  3. #296 planktonenteen (@planktonenteen) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 01:28
    อ้าว เซียนนนน เล่นกับไฟทำไมห้ะ!!!! ไหม้มือหมดแล้วเห็นมั้ยยยยย คำพูดของรบน่าคิดนะ ตัวตนของคริสต์ที่เห็นอยู่อาจจะไม่ใช่ตัวตนจริงๆก็ได้
    #296
    0
  4. #253 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2559 / 12:22
    โอ้ววว เกินคาดตอนแรกก็คิดว่าไม่น่าจะชอบนะ เพราะสันดานเดิมเป็นแบบนั้น นึกว่าคริสต์จะแค่เอาตัวล่อให้หวังไปเรื่อยๆ ไม่คิดว่าจะผลักเซียนลงหลุมไปได้ สุดยอดอ่ะ!
    #253
    0
  5. #39 Midoriko zaza+5 (@nam_fon_02) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 มกราคม 2559 / 17:18
    มาต่อเร็วๆน้า ลุ้นมากๆเลย
    #39
    0
  6. #27 AN_DSBP (@an_dsbp) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 กันยายน 2558 / 14:37
    อ๊ายยยยยยๆๆๆๆๆ!!!!!
    ฟินมากมายค่ะ!
    คริสต์ของเรานี่เมพมากๆ!
    เล่นเอาลุ้นอยู่ทุกตอนเลยค่ะ!
    ชักรู้สึกอยากให้เกิดศึกชิงคริสต์มาสขึ้นมาซะแล้วสิคะ จะต้องสนุกสนานกันมากแน่ๆ ก็แม่นางเล่นร้ายกาจซะขนาดนั้น(แต่ไม่ใช่ว่าไม่ชอบหรอกนะ...)
    เราอาจไม่ใช่ผู้อ่านที่ดีนัก เพราะพออ่านแล้วไม่ค่อยชอบเม้นท์(โดยส่วนตัวแล้วชอบเม้นท์ในตอนสุดท้ายหลังจากที่อ่านทุกตอนจบหมดแล้วมากกว่าน่ะค่ะ) แต่เราก็อยากให้ไรต์เตอร์รู้ไว้นะคะ ว่านักอ่านคนนี้...จะยังคงรออ่านนิยายเรื่องนี้ของไรต์เตอร์จนกว่าจะจบเรื่องนี้อยู่เสมอไปค่ะ! ^ ^
    #27
    0
  7. #25 _มังกี้คุง (@poompromchot) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2558 / 14:45
    มาต่อเหอะน้าาา สนุกอ่ะ อ่านแล้วหนุดไม่ได้ รีบๆมาต่อเถอะ รู้มั้ย? คนรอก็เหนื่อยนะ ไม่ใช่ล้ะ 5555555
    #25
    0
  8. #23 ["chocolate"]::za (@phetcarat) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2558 / 07:57
    โห้ ลุ้นง่า แล้วมาต่อไวไวนะคะ
    #23
    0
  9. #22 mionne (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2558 / 21:09
    อ๊ายย นักรบไม่รูู้เลยว่าไอติมโดนคริสต์จูบไป 5555 ถ้ารู้คงโลกแตก (หวงแฟนซะ)

    คู่นี้มุ้งมิ้งๆน่ากลัวๆแปลกๆนะ เหมือนกำลังแผ่รังสีบางอย่างออกมารอบๆเลย แต่ส่วนตัวชอบไอติมมากว่านักรบ ไอติมแสบดี (หรือเพราะบทมากกว่า 55)

    เซียนนี่ก็กลายเป็นหมากไปแล้วว
    #22
    0
  10. #21 Casper_jinjin (@xylopohon) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2558 / 06:44
    โอ๊ยยยยยย   ชอบคริสต์อ่ะ  นางเริศมาก  ที่สุดในสิบโลก  
    #21
    0