(จบแล้ว) X'MAS EVE เกมส์โกงรัก หักหลังหัวใจ [YAOI,BL]

ตอนที่ 11 : Chapter 09 : ก็บอกว่านอนด้วยกัน ไม่ได้บอกว่าเอากันซักหน่อย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,413
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    15 ต.ค. 59

-CHAPTER 09-

ก็บอกว่านอนด้วยกัน ไม่ได้บอกว่าเอากันซักหน่อย


“ นอนด้วยนะคืนนี้ “ นั่นคือเสียงของคนหน้าด้านที่ชื่อนักรบครับ เขาขอนอนกับแฟนตัวเองด้วยเสียงที่เผื่อแผ่มาถึงผมขณะที่พวกเรากำลังเดินขึ้นหอพักแบบจงใจ หน้าด้านซะ

“ ไอ้บ้า ฉันไม่ได้อยู่คนเดียวแล้วนะ จะไปได้ไงเล่า! “ ไอติมฟาดมือลงบนแขนของนักรบเต็มแรงสองที ก้มหน้าตอบอย่างอายๆ ตั้งแต่รู้จักเขามาก็เห็นมีแต่นักรบนี่แหละที่ทำให้ไอติมอายได้

เดี๋ยวนะ! นี่แสดงว่าตอนที่ผมยังไม่มาห้องนั้นเป็นที่ฟิทเจอริ่งของพวกมึงหรือครับ โอ้จอร์จ ผมนอนทับรอยอะไรไปบ้างวะเนี่ย?!!!

“ ก็มาห้องฉันสิ “

“ บ้าเหรอ แล้วเซียนล่ะ? “ ใช่ๆ ได้ข่าวว่าเซียนเป็นรูมเมทมึงมิใช่?

“ ก็ให้มันไปนอนกับคริสต์แทนนายไง “ 

ผมสะดุ้งเลยครับกับคำว่า นอนของไอ้นักรบเพราะมันแฝงความนัยด้วยเสียงเจ้าเล่ห์และร้ายกาจจนน่ากระทืบ มึงเลวแบบชัดเจนเกินไปนะ! โจ๊กเกอร์มันต้องเลวแบบหลบซ่อนสิโว้ยยย พวกมึงสลับตำแหน่งกันเดี๋ยวนี้เลย!

“ ไม่มีทาง บอกแล้วไงว่าไม่ยกคริสต์มาสให้เซียนหรอก “

“ เซียนมันสนใจคริสต์อยู่เหมือนกันนะ ไม่เห็นสายตามันเหรอ? “

“ แล้วไง เซียนเลว ใจร้ายและชั่ว ย้ำอีกครั้ง! ฉันไม่ยกคริสต์มาสให้เซียนมันหรอก!! “ ไอติมปกป้องผมเต็มที่ พูดจบก็คว้าแขนผมแล้วลากเข้าห้อง ปิดประตูใส่หน้าแฟนตัวเองเสียงดัง

ผมอมยิ้มขำรูมเมทผู้น่ารักที่ตอนนี้ลงไปนอนกลิ้งอยู่บนเตียงโดยที่ยังไม่ได้เปลี่ยนชุด หน้าตาน่ารักๆ บูดบึ้งแสดงความไม่พอใจเต็มที่

“ ฉันว่าจะถามหลายทีแล้ว ทำไมนายดูเขม่นเซียนนัก “

ผมเดินไปนั่งบนเตียงตัวเองโดยหันหน้าไปหาอีกคนที่พลิกตัวนอนตะแคงจ้องอยู่ ก็มันน่าสงสัยจริงๆ นี่ครับ นอกจากนักรบและผม กับคนอื่นผู้ชายตัวเล็กหน้าหวานคนนี้ไม่แม้จะเหลือบหางตาแล เอาเป็นว่าเพื่อนในห้องเขายังไม่คิดจะจำชื่อเลย กับวันพุธก็เฉยๆ กับฟานอันนี้เข้าใจ แต่กับเซียน ผมไม่เห็นว่าพวกเขาจะวนลูปมาเจอกันได้ยังไง ถ้าเซียนตามม่อไอติมก็ว่าไปอย่าง แต่ผมว่าคนที่มีความสามารถจนได้รับเลือกให้ขึ้นเป็นคิงแบบเขาคงไม่คิดสั้นให้นักรบเชือดเอาหรอก แล้วมันจะมีเหตุผลอะไรอีกล่ะ?

“ ฉันไม่ชอบขี้หน้ามัน! “ คำตอบที่ได้รับกลับมาทำผมอึ้งไปสามวิ.

“ แค่นี้? “

“ แล้วต้องมีมากกว่านี้หรือไงถึงจะเกลียดใครซักคนได้ บอกเลยในบรรดาคนที่ฉันเคยเจอมา ไอ้คิงเซียนเวรนี่แหละที่ฉันเหม็นขี้หน้าที่สุด!!

โอเค บางครั้งคนเราก็ไม่ต้องการเหตุผลอะไรมากมาย แค่ความรู้สึกก็กินขาด จบนะ!

“ ว่าแต่ยังเจ็บแผลอยู่ไหม วันนี้มีเรียนพละด้วย ลองไปให้หมอเช็คดูอีกทีน่าจะดีนะ “ ไอติมเปลี่ยนมาถามเรื่องแผลที่ฝ่าเท้าของผมซึ่งเพิ่งจะตัดไหมไปเมื่อวานซืน และวันนี้ก็มีทดสอบสมรรถภาพทางกาย ไม่แปลกหรอกที่รูมเมทตรงหน้าจะทำหน้ากังวลตลอดวัน ก็บอกแล้วว่าเขาน่ารัก

“ ไม่เจ็บอะไรเลย หมอก็บอกว่าแผลปิดสนิทแล้ว เพราะงั้นก็เลิกผูกโบว์ที่คิ้วได้แล้ว “ ผมบอกแล้วก็เดินไปนั่งบนเตียงอีกหลัง เอานิ้วจิ้มหัวคิ้วมุ่นๆ ให้คลายออก

“ ก็ฉันเป็นห่วงนายนี่ “

“ นี่ถ้านายไม่มีนักรบ ฉันจีบไปแล้วนะเนี่ย “ พูดแล้วยังเสียดายไม่หาย แย่งแมร่งเลยดีไหมเนี่ย ฮ่าๆ

หมับ!

ไอติมคว้ามือผมไปจับไว้ ดวงตากลมๆ จริงจังจ้องเข้ามาในดวงตาของผม

“ ถ้านายต้องการฉัน ฉันบอกเลิกนักรบให้ตอนนี้เลยก็ได้ “ คำพูดนั้นไม่มีเคล้าความล้อเล่นเลยซักนิด และไม่มีแววเสน่หาอยู่อีกเช่นกัน ไอติมไม่ได้มีความรู้สึกพิเศษกับผม ซึ่งผมก็ยังคิดไม่ตกว่ามีเหตุผลอะไรที่ทำให้เขาดีกับผมมากมายขนาดนี้

ผมยิ้มอ่อนๆ ให้เขา ไม่แน่ใจว่าเป็นยิ้มแบบไหน แต่ที่รู้ๆ คือมันไม่ใช่ยิ้มแบบเดิมๆ ที่ผมปั้นขึ้นมาประดับใบหน้า

“ ฉันพอใจแล้วกับสถานะของเราตอนนี้ “ บอกจบผมก็ลุกขึ้นแล้วคว้าเสื้อผ้ากับผ้าขนหนูเข้าไปอาบน้ำ

ก็อกๆ !

แก็ก!

ได้เสียงเคาะประตูตามด้วยเปิดปิดประตู เดาว่าน่าจะเป็นนักรบที่คงมาหาแฟนของเขา แอบแปลกใจเล็กๆ เพราะทุกทีถ้าผมอยู่ที่ห้องหมอนั่นจะลากไอติมไปที่ห้องของเขาหรือไม่ก็พื้นที่ส่วนกลางของชั้น จนพอใจแล้วถึงพามาส่ง และที่ผมรู้ว่าไอติมยังอยู่ในห้องก็เพราะผมได้ยินเสียงฝีเท้าและเสียงก็อกแก๊กลอดเข้ามาเป็นระยะ

“ อ่า“ เปิดประตูออกมาก็ถึงกับครางในคอเพราะคนที่อยู่ในห้องไม่ใช่รูมเมทของผม แต่เป็นรูมเมทของแฟนของรูมเมทผมอีกที งงไหม สรุปคือคนที่กำลังนอนกระดิกเท้าอยู่บนเตียงของผมก็คือเซียน!!

ผมทำเป็นไม่สนใจแล้วเดินเอาผ้าขนหนูไปตาก จากนั้นก็เปลี่ยนไปนอนบนเตียงของไอติมแทน เจ้าของเขาไม่ถือหรอกครับ อีกอย่างผมก็ไม่คิดว่าเซียนจะเชื่อฟังผมแต่โดยดีถ้าผมบอกให้เขาลุกไปจากเตียงของผม

“ บอกไว้ก่อนเลยนะว่าถ้านายขึ้นมาบนเตียงนี้เมื่อไหร่ฉันถีบแน่ “ ขู่ไปครับ อีกคนไม่มีสะทกสะท้าน แถมยักคิ้วท้าทายมาให้ด้วย

“ แล้วถ้านายแอบขึ้นมาบนเตียงฉันล่ะ? “ เซียนทำเสียงยียวนถามกลับมา ช่างเป็นผู้ชายที่หลงตัวเองได้สุดๆ

“ ไม่อะไรทั้งนั้นเพราะมันจะไม่เกิดขึ้น “ ผมตอบแล้วพลิกตัวนอนหันหลังให้เขา ได้ยินเสียงหัวเราะแผ่วๆ จากรูมเมทเฉพาะกิจ

เซียนลุกไปอาบน้ำแล้วออกมาในชุดเตรียมนอนหรือก็คือบ็อกเซอร์ตัวเดียว เขาเดินไปปิดไฟแล้วเปิดโคมไฟหัวเตียงเฉดอ่อนที่สุดไว้แทน ผมได้ยินเสียงเขากดปิดเสียงโทรศัพท์ซึ่งเดาว่าคงเอาขึ้นมาเล่นเกมส์ ส่วนผมก็นอนหลับตาแต่ไม่ยักจะหลับเหมือนอย่างทุกที

“ ถ้ายังไม่นอนก็มาดูหนังกัน “ เสียงร่าเริงที่เอ่ยชวนทำให้ผมพลิกตัวหันไปนอนตะแคงมองอีกฝ่าย

“ รู้ได้ยังไงว่าฉันยังไม่หลับ? “

“ คนหลับกับคนทำเป็นหลับน่ะแยกออกง่ายจะตายไป “ ก็จริงของเขา แม้แต่ไอติมยังดูออกเลย

“ ดูเรื่องอะไรล่ะ?  “ ผมถามเหมือนสนใจ แต่จริงๆ แค่ไม่รู้จะทำอะไรก็เท่านั้น

คนถูกถามกระดี๊กระด๊าขึ้นมา เซียนลุกขึ้นแล้วเลื่อนเตียงของผมที่เขายึดอยู่มาชิดกับเตียงของไอติมที่ผมนอนอยู่ จากนั้นก็กระโดดขึ้นมานอนคว่ำ จัดหมอนให้เข้าที่ แล้วจัดแจงตั้งโทรศัพท์ของตัวเองบนจุดกึ่งกลางรอยต่อระหว่างเตียงเหนือหัว ทำให้ผมต้องนอนคว่ำตามไปด้วย

“ เจ้าเล่ห์จริงนะ “ ผมชมเขา (?) เพราะผมเพิ่งบอกว่าห้ามเข้าขึ้นมาเตียงนี้และผมจะไม่ไปเตียงเขา เซียนเลยแก้ปัญหาด้วยการเอาเตียงของเรามาชิดกัน เข้าทางเขาพอดีไงล่ะครับ

“ ได้โอกาสที่นานๆ นายจะเผลอซักที ฉันก็ต้องรีบคว้าไว้สิ “ เซียนทำเสียงเซ็กซี่ เขาขยับหมอนเข้ามาใกล้ๆ หมอนของผม ตอนนี้หน้าของเราสองคนเลยอยู่ห่างกันแค่รอยต่อของเตียงเท่านั้น และเชื่อผมเถอะว่าถ้าผมไม่ตั้งการ์ดระวังตัวให้ดีๆ คืนนี้ผมถูกผู้ชายจอมกระหายข้างๆ รวบหัวรวบหางแน่ๆ

“ อย่าคิดข้ามมาฝั่งนี้เชียว ฉันพูดจริงทำจริง “ ผมเตือนอีกครั้ง โดยที่ตาก็ดูหนังในจอสมาร์ทโฟนที่กำลังเริ่มเรื่องพอดี เป็นภาคต่อของเรื่องสาวนักธนูครับ ผมเคยอ่านฉบับนิยายของเรื่องนี้

“ ตราบที่นายไม่เชิญชวนฉันก็ไม่ข้ามไปหรอก “ คำพูดของเซียนทำผมต้องหรี่ตาใส่เขา อะไรทำให้หมอนี่มั่นใจในตัวเองขนาดนี้กัน

“ งั้นนายก็ไม่มีวันได้ข้ามมาฝั่งนี้ “

ผมบอกอย่างชัดถ้อยชัดคำแล้วหันกลับไปดูหนังต่อ ส่วนอีกคนก็แค่กระตุกยิ้มถูกใจแล้วนอนมองหน้าผม ไม่ได้สนใจหนังที่ตัวเองเป็นฝ่ายชวนดูเลยซักนิด และถ้าเขาคิดว่าการนอนมองผมทั้งคืนจะทำให้ผมใจอ่อน เหอะ! งั้นก็รู้เอาไว้ตรงนี้เลยว่าผมไม่มีหรอกไอ้สิ่งที่เรียกว่า หัวใจน่ะ!

หนังดำเนินไปได้กลางเรื่องคนที่นอนข้างๆ เอ่อผมหมายถึงคนล่ะเตียงแต่หมอนั่นเลื่อนให้เตียงมาชิดกันมันเลยดูเหมือนเรานอนอยู่บนเตียงเดียวกัน เห้อเรื่องนั้นช่างมันเถอะ เอาเป็นว่าเซียนน่ะหลับไปแล้ว หลับสนิทเหมือนเขานอนอยู่ในห้องของตัวเองอย่างนั้นแหละ ช่างเป็นผู้ชายสบายๆ หรือจะบอกว่าเขามั่นใจในตัวเองมากดีล่ะ

มั่นใจว่าเขาสามารถทำให้ผมหลงใหลได้เช่นเดียวกับเด็กในสังกัดของเขาคนอื่นๆ สิ่งที่ต้องทำก็แค่ ทำเป็นสนใจเพื่อให้ผมรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนพิเศษสำหรับเขา ก่อนจะเขี่ยทิ้งเมื่อเสพสมจนพอใจ และหลังจากนั้น ผมจะกลายเป็นอากาศธาตุที่เขาจะลืมเลือนการมีตัวตนทันที หึ!

ผมกรีดยิ้มร้ายๆ ขึ้นมาประดับใบหน้า ช่างไร้เดียงสาจริงๆ นะ ไม่รู้หรือว่าผู้ชายแบบนี้น่ะควบคุมให้อยู่ในกำมือง่ายจะตายไป!!


………………

แสงสีทองอ่อนๆ ที่สาดผ่านหน้าต่างครึ่งหนึ่งซึ่งผมมักจะเปิดม่านเอาไว้เข้ามาในห้อง ผมลุกไปอาบน้ำเตรียมตัวไปเรียน พอออกมาจากห้องน้ำก็เห็นอีกคนลุกขึ้นมาบิดขี้เกียจไปมา

“ ไม่กลับห้องหรือไง? “ ผมถามแล้วเดินไปที่โต๊ะอ่านหนังสือ หยิบเอาหนังสือเรียนวันนี้ใส่กระเป๋า

“ กลับไปดูไอ้นักรบกดกับเมียมันน่ะเหรอ? “ เซียนทำเสียงเซ็งๆ เหมือนเจอเหตุการณ์แบบนี้ประจำ แต่ขอโทษ มึงตอบแบบไม่เกรงใจกูหรือเพื่อนมึงเลยนะ

“ อืม งั้นจะไปก็ล็อคห้องด้วย “ ผมพยักหน้ารับรู้ แล้วคว้ากระเป๋าจะเดินออกจากห้อง แต่ไอ้ตัวดีที่ยึดเตียงของผมเมื่อคืนกลับพรวดมาขวางเอาไว้ เร็วปานวอกเลยนะมึง

“ จะไปไหน? “ ถามหน่อยว่าคิดหรือเปล่าที่ถามออกมาเนี่ย แต่ดูแล้วคงไม่

“ เรียนไง “ ผมตอบ ปกติผมจะรอไปพร้อมไอติม แต่คิดอีกทีก็ไม่รู้ว่านักรบจะแกล้งรูมเมทผู้น่ารักของผมจนลุกไปเรียนไหวหรือเปล่านี่สิ เพราะงั้นเลยติดสินใจไปเองคนเดียว

“ รอหน่อยไม่ได้หรือไง ฉันยังไม่ได้อาบน้ำเลยนะ “ เซียนทำเสียงน้อยใจ ผมเลยเลิกคิ้วไปให้เขา

“ แล้วจะเอาเสื้อผ้าที่ไหน? “ ผมถามเมื่อนึกขึ้นได้ว่าเมื่อวานเขาไม่ได้เอาเสื้อผ้าสำรองมา อย่าตอบว่าจะใส่ของผมเชียว มันคนละไซต์กันเห็นๆ

“ ใส่ตัวเดิมก็ได้ ไม่ได้ไปคลุกดินมาซักหน่อย “ เซียนยักไหล่ตอบก่อนจะลากผมไปนั่งรอที่เตียงเดิม ผมยอมเดินไปตามแรงของเขา รอไม่ถึงสิบนาทีคนตัวสูงก็เปิดประตูออกมา

ผมเบนสายตาไปทางระเบียงอีกครั้งเมื่อไอ้คนหน้าด้านหน้าทนมันนุ่งแค่ผ้าขนหนูผืนเดียวออกมาอย่างน่าไม่อาย ทั้งที่ผมก็ผู้ชายเหมือนกันแต่ต้องยอมรับว่าหุ่นหมอนี่ดีชะมัด ร่างกายสูงกำยำมีมัดกล้ามสวยอย่างคนออกกำลังกายแต่ก็ไม่เทอะทะน่าเกลียด อ่อ มีรอยสักที่เห็นไม่ค่อยชัดตรงหน้าอกด้านซ้ายและก็ไม่คิดจะเข้าไปดูใกล้ๆ ให้ชัดขึ้นด้วย

“ ฉันหุ่นดีล่ะสิ “ อยากจะยกรางวัลจอมหลงตัวเองให้หมอนี่จริงๆ

“ อืม “ ผมพยักหน้าเอือมๆ ส่งไปให้ เซียนถึงกลับหลุดหัวเราะออกมา แล้วเดินฮัมเพลงแต่งตัวเสริมหล่อไปร่วมครึ่งชั่วโมงกว่าพวกเราจะได้ฤกษ์ออกจากห้อง


…………..…

“ นายควรจะเลือกข้างได้แล้วนะ “

เซียนบอกขณะที่เรากำลังเดินออกจากแคนทีนหลังจากไอ้คนตัวโตขู่กรรโชกให้ผมเลี้ยงข้าวเขา เพื่อเป็นค่าตอบแทนที่เขาไปนอนเป็นเพื่อน หลงตัวเองสุดๆ แถมตลอดทางนักเรียนที่สวนไปมาก็แทบจะจรลีหลีกทางให้ นี่ถ้าเอาพรมแดงมาปูได้พวกเขาคงทำไปแล้ว อะไรจะกลัวหมอนี่ขนาดนี้ ก็แค่เวลาองค์ลงแล้วกระทืบอีกฝ่ายดับดิ้นก็เท่านั้นเอ๊งงง

“ ฉันจะอยู่ฝ่ายชนะ “  

“ งั้นก็แบล็คสินะ “

“ มั่นใจ? “ เลิกคิ้วกวนๆ ไปให้ มันก็จริงที่ผมเดิมพันกับลิเคียวร์ข้างแบล็คไว้ แต่ก็ไม่ได้แปลว่ามันคือบทสรุปในเกมส์ของผมนี่ครับ ผมไม่คิดเดินตามเกมส์ของใครอยู่แล้ว

“ นายอยากให้เป็นแบบนั้นไม่ใช่? “ ว้าว สมกับที่ได้เป็นคิง ฉลาดจริงๆ นะ แต่เรื่องอะไรที่ผมจะบอกไปตรงๆ เพื่อให้เขาได้ใจด้วยล่ะ

“ ไม่รู้สินะ “ แผนการที่ผมบรรจงเตรียมการมาสองปีไม่กระจอกหรอกนะ และน่าสนุกกว่าศึกประลองของพวกเขาเยอะเลย

“ ทำไมเซียนถึงมากับมันได้?!! “ เสียงแวดๆ ดังทะลุแก้วหูเข้ามาตอนที่ผมกับเซียนกำลังเดินเข้ามาในอาคารเรียน ให้ตายเถอะ กินนกหวีดเข้าไปหรือยังไงเนี่ย?!

หมับ!

ฟานปราดเข้ามาเกาะแขนเซียน ที่กำลังทำหน้าเบื่อหน่ายอย่างสุดใจขาดดิ้น ผมหันไปยิ้มทักทายฟานที่ส่งสายตาอาฆาตมานิดๆ ก็เดินแยกไปที่ล็อกเกอร์เพื่อเปลี่ยนรองเท้า อีกสองคนก็ยังเดินตามมาไม่เลิก จริงๆ เซียนเป็นคนเดินตามน่ะครับ ฟานเลยต้องตามมาด้วย

“ คนนอนด้วยกันออกมาพร้อมกันแปลกตรงไหน “ ไอ้คิงเวรทำเสียงกวนตีน คำพูดมึงหลายแง่หลายง่ามไปไหม เพราะงั้นฟานที่เพิ่งหายอึ้งถึงจ้องผมอย่างเอาเป็นเอาตายแบบนี้ เหอๆ

“ ไม่บอกด้วยล่ะว่าแค่นอนอย่างเดียว ไม่ได้ทำอะไรกัน เดี๋ยวคนแถวนี้จะเข้าใจผิด “ ผมแก้ให้ ไม่ได้เห็นใจฟานหรอกครับแค่หมั่นไส้คนข้างๆ ชอบโมเมว่าผมเป็นคนของเขาอยู่เรื่อย ทั้งที่ความจริงเขาต่างหากที่ต้องมาเป็นคนของผมหนึ่งในคนของผม!

“ ก็บอกไปว่านอนด้วยกัน ไม่ได้บอกว่าเอากันซะหน่อย “ ก็จริง โอเค ผมผิดเองแหละที่แย้ง เดี๋ยวกูยันไปติดข้างฝาเลย!

“ งั้นก็ลาตรงนี้ล่ะกัน “ ขี้เกียจเล่นลิ้นกับหมอนี่ต่อครับ เพราะอีกฝ่ายดูจะชอบใจเหลือเกิน พอดีผมชอบให้คนอื่นมาเล่นตามเกมส์ของผม ไม่ชอบไปเล่นตามเกมส์ใคร เสียใจด้วยนะ

ผมเดินลิ่วขึ้นอาคารมาถึงหน้าห้อง ไม่ได้สนใจเสียงเสียงของเซียนที่ถูกฟานสกัดไว้ไม่ให้ตามผมมา พอเข้ามาในห้องก็มองหารูมเมทคนน่ารักครับแต่ไม่เจอ แสดงว่ายังไม่มาหรืออาจจะยังไม่ได้ลุกจากเตียง แต่ยังไม่ทันที่ผมจะเดินไปนั่งที่เซียนก็ตามมาคว้าแขนผมไว้แล้วจับให้หันไปเผชิญหน้ากับผม ว้าว อยากปรบมือให้จริงๆ ไม่รู้หรอกนะว่าสะลัดฟานจนหลุดมาด้วยวิธีไหนเนี่ย แต่เซียนสมชื่อจริงๆ

“ อยากได้ของฉันไหม? “ เซียนถามแล้วยกข้อมือที่ใส่หนังถักสีดำหลายเส้นเอาไว้ ผมรู้ว่าต้องการจะสื่ออะไร การรับของของเขามันไม่ต่างจากการที่เรามีป้ายชื่อเขาติดเอาไว้ ใช่! เขาอยากให้ผมไปเป็นคนของเขา

“ ฉันอยากให้นายใส่ของฉันมากกว่า “ เขาสิต้องมาเป็นคนของผม มันต่างกันนะครับ

“ ได้สิ “

ผมตาโตกับคำตอบรับง่ายๆ นั้น ก่อนจะหัวเราะออกมา อย่ามาหลอกอำกันเลย ผู้ชายอย่างนายน่ะหรือจะยอมให้ใครมาบงการ ซึ่งการที่เขายังตอแยผมอยู่ก็เพราะเขายังไม่ได้ในสิ่งที่ต้องการ และถ้าเขาได้เมื่อไหร่ เชื่อผมสิ เขาจะเขี่ยผมออกจากสารบบชีวิตของเขาทันที นี่แหละคิงแบล็ค ผู้ชายที่ได้ฉายาว่าราชาเจ้าสำราญ

“ แต่ฉันไม่มีอะไรให้นายหรอกนะ “ ผมยกข้อมือว่างเปล่าของตัวเองให้เขาดูประกอบ ของไร้สาระพรรค์นั้นน่ะไม่จำเป็นต้องมีหรอก

“ มีสิ “

“ หืม? “

รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่อีกฝ่ายเผยให้เห็นทำผมหุบยิ้มแทบทันที ก่อนจะรู้สึกตัวว่าหลงกลอีกฝ่ายให้อีกครั้งก็ตอนที่มือใหญ่ๆ ดึงผมเข้าไปกอด ริมฝีปากหยักได้รูปทาบลงมาแนบสนิทกับกลีบปากของผมหนักๆ แล้วถอนออกไป แต่ก็ยังคงกอดผมไว้ไม่ยอมปล่อย ได้ข่าวว่าตรงนี้มันหน้าห้องเรียนกูนะครับ หนังหน้ามึงไม่มีสินะยางอายน่ะ

“ แค่นี้ฉันก็เป็นของนายแล้ว “ ย้ำอีกครั้ง! หมอนี่หลงตัวเองสุดๆ

ผมตั้งสติแล้วยกยิ้มร้ายๆ ให้เขาอย่างท้าทาย ดูท่าผมคงประมาทผู้ชายคนนี้มากเกินไปสินะ หึ! สงสัยคงต้องทำความเข้าใจกันเสียใหม่ว่าใครคือคนบงการเกมส์นี้ตัวจริง!!

“ แบบนี้แสดงว่าฉันก็มีคนของฉันเยอะแยะเลยสิ “ ผมไม่ได้เดียงสานะครับ แค่จูบ ไม่ได้พิเศษอะไรสำหรับผม

เซียนขมวดคิ้วจนเป็นโบว์ แววตาฉายความไม่พอใจชัดเจนก่อนจะก้มลงมาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันไม่เหมือนครั้งที่ผ่านมา เขาพยายามรุกเข้ามาในปากของผมแต่เรื่องอะไรที่ผมต้องยอม แค่นี้เขาก็ล้ำเส้นผมมากเกินไปแล้ว เป็นแค่หมากก็หัดฟังคำสั่งคนสั่งการซะบ้างสิ ถ้าไม่ยอมเชื่อฟังดีๆ ระวังฉันจะเขี่ยนายออกจากเกมส์กระดานนี่นะ

“ โอ้ย!!! “ เซียนร้องลั่นเมื่อผมหยิกเอวเข้าหนักๆ หมอนั่นเอามือปิดปากตัวเองและถ้าผมมองไม่ผิดรู้สึกจะเห็นเลือดไหลออกมาจากขอบปากของเขา คงจะเผลอกัดลิ้นตัวเองเข้าล่ะสิ ก็สมควรแล้ว

“ ชอบความรุนแรงก็ไม่บอก “ ยังมีหน้ามาทะเล้นอีก

“ ฉันไม่ใช่เด็กในสังกัดของนาย อย่ามารุ่มร่าม และนี่ก็หน้าห้องเรียน รู้จักกาลเทศะหน่อย “ เทศน์เขาจบก็หมุนตัวเข้าห้องครับ แต่ก็ทันเห็นรอยยิ้มเลวๆ ของอีกฝ่าย

“ ฉันจะเอานายมาเป็นคนของฉันให้ได้เลยคริสต์ “ เซียนประกาศซะก้องห้อง คราวนี้ล่ะข่าวลือสะพัดแน่ๆ ก็ดี! ให้รู้กันทั้งโรงเรียนข้ามไปถึงฝั่งไวท์ด้วยยิ่งดี!

ผมหยุดเดิน หันไปหาเซียนที่ยืนพิงกรอบประตูห้องอยู่ โยนฟืนลงกองไฟซักหน่อย เดี๋ยวมันจะมอดไปซะก่อน

“ เหรอ งั้นก็สู้ๆ นะ แต่เร็วๆ หน่อยล่ะ ฉันเป็นพวกไม่ชอบรอ “ ผมกรีดยิ้มยั่วๆ ให้เขาอีกนิด เซียนทำท่าจะกระโจนเข้ามาหาผมแต่ถูกไอติมที่เพิ่งมาถึงคว้าคอเสื้อไว้

“ ไอ้คิงบ้ากาม ถอยไปห่างบัดดี้ฉันเลยนะ นู้น ไปหาเด็กในสต๊อกนายนู้นไป “ สองคนนี้เจอกันทีไรเป็นต้องตีฝีปากกันทุกทีสิน่า

“ หวงจริงวุ้ย ฉันมาจีบเมทนายนะไม่ใช่จีบนาย “

“ ก็ลองสิ “

เสียงนี้เป็นของเจ้าของตัวจริงของคนที่จ้องตากับเซียนอยู่ เขาสะดุ้งเลยครับเพราะเสียงนักรบเย็นเว่อร์ ถึงแม้เซียนจะเป็นคิง มีอำนาจที่สุดแต่คนจะขึ้นเป็นลีดเดอร์ได้ไม่กระจอกหรอกนะครับ และนักรบคนนี้ก็จัดอยู่ในประเภทที่ควรจะผูกมิตรมากกว่าเป็นศัตรูด้วย อย่างน้อยก็ผมคนหนึ่งล่ะที่คิดแบบนั้น

“ ประชดน่ะรู้จักไหมไอ้เพื่อนเวร เมียมึงดุยังกับเสือ กูพิศวาสไม่ลงว่ะ “

“ ทำยังกับฉันพิศวาสนายงั้นแหละไอ้คิงมักมาก!!

แล้วพวกเขาก็แยกเขี้ยวขู่ฟ่อๆ ใส่กันต่อไปจนอาจารย์เดินเข้าห้องมาแล้ว นักรบถึงได้ลากคิงของเขากลับไปที่ห้องเรียนของตัวเอง ให้ตายสิ! เปิดตลกคาเฟ่เลยไหม เฮฮาได้ใจจริงๆ

   

................

ตอนนี้ยกให้เซียน (?) ตอนหน้าคิวใครดีล่ะ แหะๆ

ช่วงนี้ขอหายตัวหน่อยนะคะ สารพันความวุ่นวายวิ่งเข้ามาหาแบบไม่ทันตั้งตัว ขอบคุณและขอโทษด้วยนะคะ

รักค่ะ ^^

<3

ZombieLolita [ZL]

22.03.15

Edit : 15.10.16


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

348 ความคิดเห็น

  1. #320 pppppppppiim (@pppppppppiim) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 06:20
    เซียนก็ดีงามม
    #320
    0
  2. #287 planktonenteen (@planktonenteen) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 22:24
    เซียนไม่ได้โง่หรอก แต่กวนตีนและเกรียนเว่อออ ไอติมไม่ชอบคนแบบนี้สินะ ชอบคนเงียบๆแบบนักรบมากกว่า 5555 ขำเวลาสองคนนี้ด่ากัน ให้ความรู้สึกน่ารักมากกว่าเกลียดกันดี
    #287
    0
  3. #245 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2559 / 09:09
    มีแต่คนอันตราย หวังว่าคริสต์จะรับมือได้หมดจริงๆนะ
    #245
    0
  4. #49 Maplesan (@Maplesan) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2559 / 20:40
    ดีงามมาก สนุกค่ะ
    #49
    0
  5. #15 ChipminK (@mintmink03) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2558 / 17:22
    เซียนแสบอะ แสบบบบบ 
    (ไม่ได้โดนทิงเจอราดใส่แผลนะ (มุข?))
    คือจะมองว่าร้าย ก็ไม่เชิง แต่ตอนนี้ อ่านแล้ว
    ความรู้สึกคือ เซียนแสบอะ หล่อแบบแสบๆ ทะเล้นๆ
    เข้าใจอารมณ์คริสต์ก็ตอนที่น้องบอกว่า
    " เดี๋ยวกูยันไปติดข้างฝาเลย "
    ใช่ๆ เค้าก็รู้สึกแบบนั้น อยากยันเซียนสักเปรี้ยงอะ ><
    [หลบเท้าแม่ยกเซียน]
    ตอนนี้เบาๆ แค่จูบหน้าห้องอะเนอะ -..-
    #15
    0