[Beast] Stop! your love หยุดหน่อย แล้วค่อย'รัก' { JunSeung}

ตอนที่ 4 : บทที่2 : วันหยุดแรก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 332
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    24 ม.ค. 58



บทที่ 2

           

            เอามาให้อีกสักตอน ขอโทษที่มันอาจจะแปลกๆนะค่ะ ช่วงนี้แย่จริงๆ เหนื่อยจริงๆ เครียดแบบไม่รู้ตัวมารู้อีกทีตอนฟังเพลงก็ไม่สนุกแล้ว ฮือออ ไว้จะมาแก้ให้แน่ๆค่ะ ฝากหน่อยนะค่ะ^^

 

 

 

 

 

วันเสาร์ในเวลายามเช้าที่ใครหลายๆคนต่างนอนหลับสบายอยู่บนเตียงนอนของตัวเองซะส่วนใหญ่ แต่ไม่ใช่กับฮยอนซึงที่วันหยุดแรกของการทำงานเริ่มขึ้นอย่างน่าหงุดหงิด และตอนนี้เจ้าตัวก็ยืนทำหน้ายุ่งอยู่หน้าประตูบานใหญ่ของคอนโดท่านรองประธานบริษัทยักษ์ใหญ่  มือเล็กถูกยกขึ้นมาขยี้ผมสีแดงสดของเจ้าตัวอย่างหงุดหงิดที่โดนเรียกออกมากะทันหัน

 

“คุณ ผมยืนรอนานแล้วนะ คุณรองประธาน” เสียงใสที่บ่งบอกถึงอารมณ์ขุ่นมัวของเจ้าตัวถูกส่งไปทางอินเตอร์โฟนหน้าประตู จนคนในห้องยืนอมยิ้มอย่างนึกสนุกกับอาการนั้น

 

 

ปัง

 

            เสียงประตูห้องตรงหน้าเปิดออกมาเบาๆ ก่อนร่างสูงใหญ่ของเจ้าของห้องและเจ้าของชั้นนี้ทั้งชั้นจะปรากฏขึ้น

 

“คุณ! ทำไมไม่แต่งตัวเล่า!” ฮยอนซึงโวยวายอย่างไม่พอใจกับภาพร่างกายสูงใหญ่ของคนตรงหน้า และที่สำคัญ อีตารองประธานหื่นกามนี่ยังใส่แค่ผ้าเช็ดตัวผืนเดียวนี่สิ..

 

“โอ๊ะ! โทษทีๆ ฉันรีบสุดแล้วนะ เข้ามาสิ” จุนฮยองพูดอย่างสำนึกผิด แต่ไอ้ดวงตาแพรวพราวแบบนั้น ฮยอนซึงคนนี้คิดแค่ว่า.... มันน่าจิ้มให้บอดนัก ฮึ๋ย

 

“เดี๋ยวนี้ไม่ทาผมสีดำมาเลยนะ หมดเหรอ? ผมซื้อให้ไหม” จุนฮยองถามไปถึงผมสีแดงที่ตอนเจอกันวันที่บริษัทวันแรกคนตรงหน้าลงทุนเอาแว็กซ์เปลี่ยนสีผมมาทาให้ดูเรียบร้อย แต่เขาว่าแบบนี้เหมาะกับเจ้าตัวกว่าเยอะเลย ถึงจะไม่ค่อยชอบใจเวลามีคนมองตามก็เถอะนะ

 

“ทำไมเห็นผมหล่อกว่านะสิ อิจฉาใช่ไหม” น้ำเสียงมั่นใจมากของฮยอนซึงตอบกลับอย่างไม่กลัวเท่าไหร่ ก็นะทำงานมาด้วยตั้งหลายวัน ถ้าเขากลัวก็แย่แล้ว

 

“ที่จริงคุณมองผมตอนนี้ก็น่าจะรู้นะว่าผมจะอิจฉาคุณทำไม...คนสวย”

 

“หน้าด้าน..” ฮยองซึงบ่นเบาๆกับสภาพล่อแลหมของคนตรงหน้า แต่เหมือนจุนฮยองจะได้ยินซะอย่างนั้น

 

“อะไร”

 

“ไม่มีหรอก หลบสิ แล้วคุณก็รีบไปแต่งตัวแล้วมาคุยงานสิ วันนี้ผมเอาค่าล่วงเวลานะ บอกไว้ก่อน”

 

            ฮยอนซึงพูดเสียงดัง ก่อนจะเดินเลยคนตรงหน้าเข้าไปนั่งรออีกคนทางโซฟารับแขกด้านหน้า อย่างไม่ค่อยสนใจคนที่เดินไปทางห้องนอนตัวเองสักเท่าไหร่นัก

 

.

...

.....

.............

 

“อ่ะ นี่เอกสารที่ต้องเอาไปคุยกับลูกค้าวันจันทร์นี้” จุนฮยองบอกพร้อมส่งแฟ้มเอกสารให้คนที่นั่งรออยู่

 

“ครับ แต่คุณไม่คิดจะแต่งตัวบ้างหรือไง โรคจิตของแท้นะเนี่ย” ฮยอนซึงบ่นให้อีกคนได้ยินพร้อมกับรับเอกสารในมือมาถือ

 

 

“ปากร้ายจริงๆ อืม....ว่าเจ้านายไม่ดีสมควรโดนลงโทษไหมนะ” น้ำเสียงเจ้าเล่ห์อย่างปิดไม่มิดของจุนฮยองดังขึ้นข้างหูคนที่นั่งอยู่เบาๆ ก่อนที่ดวงตาที่มันเจ้าเล่ห์จนน่าหมั่นไส้จะมองใบหน้าสวยอย่างไม่วางตา

 

“หยุดก่อนสิคุณ...แบบนี้แสดงว่าคุณยอมให้ผมรักแบบที่ผมเคยพูดแล้วเหรอ” นิ้วเรียวเล็กของฮยอนซึงแตะเบาๆที่ริมฝีปากของจุนฮยอง ก่อนที่ดวงตาคู่สวยจะจ้องกลับจุนฮยองไปอย่างไม่เกรงกลัว

 

“ยังไม่เลิกเชื่ออะไรแบบนั้นอีกนะ อืม...ไม่ทาสีดำบนผมแบบวันนั้นก็ดี ตอนเหงื่อออกคงสวยดีนะ...ผมจะพิสูจน์เองว่าผมไม่อยู่ล่างคุณหรอก หึหึ”

 

            จุนฮยองตอบกลับ ก่อนที่จะก้มไปหาความหอมจากซอกคอขาว มือใหญ่ก็ลูบเบาๆตรงหลังบางไล่มาถึงสะโพกอย่างต้องการที่จะแกล้ง จนคนได้รับตัวสั่นน้อยๆกับสัมผัสแปลกๆ

 

“อืม..คุณ..พอก่อนสิ...” ฮยอนซึงพูดอย่างติดขัดเมื่อรู้สึกแปลกๆกับลมหายใจอุ่นๆใกล้ลำคอ และมือที่ไล้อยู่แถวๆหลัง

 

“รอพิสูจน์ก่อนสิ จริงไหม...” จุนฮยองตอบกลับอย่างอารมณ์ดี ก่อนที่จะมองคนตรงหน้า ที่ใบหน้าเริ่มขึ้นสีแดงเรื่อยๆจนแทบจะแข่งกับผลมะเขือเทศได้อยู่แล้ว

 

.

...

 

“พี่จุน! โยมารับพี่ซึงแล้วนะ”

 

            เสียงใสของโยซอบดังขึ้นตั้งแต่เปิดประตูห้องของพี่ชายเข้ามา จนฮยอนซึงรีบผลักคนตัวใหญ่ออกไปอย่างรวดเร็ว มือเล็กเริ่มทำอะไรไม่ถูกจนได้แต่จัดผมตัวเองอย่างรีบร้อน

 

“อ้าว! พี่จุน! น่าเกลียดสุดๆ ไปแต่งตัวสิ โยขอพาพี่ซึงไปกินข้าวนะ บายๆ” โยซอบที่ไม่รู้เรื่องอะไรด้วยเดินมาจูงฮยอนซึงออกไปข้างนอกด้วยกันตามที่ฮยอนซึงได้นัดเอาไว้ตั้งแต่เช้า แล้วเขาก็บอกว่าจะมาหาที่คอนโดของจุนฮยอง

 

“เดี๋ยวโย รอพี่แปปหนึ่งนะครับ เดี๋ยวพี่เลี้ยงเอง” จุนฮยองพูดกับน้องชายอย่างอ่อนโยน ก่อนที่จะรีบเดินไปเตรียมตัว

 

“โอเคคร้าบ นั่งรอก่อนนะพี่ซึง” โยซอบตอบรับอย่างดีใจก่อนที่จะนั่งลงบนโซฟาตัวใหญ่เพื่อรอพี่ชายตัวเองแทน

 

.

...

..........

.......................

...............................

 

“เอาอันนี้ครับ นี่ด้วย เอาจานนี้ด้วยนะ พี่จุนพี่ซึงเอาอะไรอีกไหม?” โยซอบถามทั้งสองคนที่นั่งอยู่ตรงข้าม ก่อนทั้งสองจะส่ายหน้าเร็วๆเพราะอาหารที่โยซอบสั่งไปก็ไม่ใช่น้อยๆเลย

 

            ตอนนี้ร้านอาหารหรูในห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ โต๊ะมุมในของร้านมีโยซอบที่นั่งรออาหารต่างๆอย่างตื่นเต้นอยู่ กับจุนฮยองและฮยอนซึงที่โดนโยซอบสั่งให้นั่งฝั่งเดียวกัน ในแบบที่จุนฮยองก็ชวนคนตัวเล็กคุยตลอด แต่ฮยอนซึงทำเพียงตอบกลับเบาๆในบ้างครั้ง และไหนจะใบหน้าหวานที่แดงแทบจะตลอดเวลานั่นอีก ทำใหจุนฮยองไม่ได้โกรธอะไรเพราะคิดว่าอีกคนคงเขินอยู่แน่ๆ

 

“พี่จุน จะนั่งมองพี่ซึงเขาอีกนานไหม เขามาเสิร์ฟนานแล้วนะ” โยซอบเรียกคนที่นั่งอยู่เสียงดังจนจุนฮยองรู้สึกตัว

 

            อาหารหลายอย่างที่โยซอบสั่งไป ถูกลำเลียงออกมาเรื่อยๆ และโยซอบก็จัดการทันทีจนไม่ได้สนใจสองคนที่มาด้วย ว่าจะกินทันเขาหรือเปล่าด้วยซ้ำ...

 

.

....

 

“อ้าว จุนฮยองคะ พอดีเลย โฮยอนมาคนเดียวพอดี นั่งด้วยคนนะค่ะ” เสียงแหลมเล็กของหญิงสาวดังขึ้น ก่อนที่จะนั่งเบียดลงไปข้างจุนฮยองอย่างไม่สนใจฮยอนซึงที่แทบจะตกไปอีกฝั่งจากแรงผลักของตัวเอง

 

“เอ่อ คุณ โฮยอนครับ พอดีพวกผมเรียบร้อยแล้ว ต้องขอโทษด้วยนะครับ”

 

            จุนฮยองพูดอย่างรู้สึกผิดมือใหญ่วางเงินจำนวนหนึ่งไว้บนโต๊ะ ก่อนจะรีบดึงมือเล็กของฮยอนซึงให้ลุกตาม พร้อมๆกับโยซอบที่ปรายตามองหญิงสาวเล็กน้อยก่อนจะเดินตามออกมา

 

...คิม โฮยอน ผู้หญิงคนนี้ทั้งจุนฮยองทั้งโยซอบ ต่างลงความเห็นได้ว่า น่ารำคาญสุดๆ...

 

.

....

 

“นี่คุณ ทำไมไม่นั่งกินข้าวกับคนสวยๆเมื่อกี้ก่อนล่ะ”

 

            เสียงหวานของฮยอนซึงดังขึ้นบนรถคันหรูหลังจากแยกกับโยซอบแล้ว และจุนฮยองก็อาสามาส่งคนตัวเล็กที่บ้านด้วยตัวเอง  ยิ่งคิดถึงใบหน้าสวยที่ถูกแต่งออกมาอย่างดีของหญิงสาวรวมทั้งรูปร่างชวนมอง ทำให้ฮยอนซึงอดที่จะพูดถึงไม่ได้

 

“ก็..เอาน่า แต่นั่นนะคิม โฮยอน ลูกสาวของคุณคิม ชอนจุน ที่ร่วมงานกับบริษัทเราบ่อยๆ ไม่ได้เป็นอะไรกับผม” จุนฮยองพูดอย่างไม่คิดอะไร แต่เขากลับรู้สึกไม่อยากให้คนข้างๆเข้าใจผิด

 

            ก่อนที่รถคันหรูจะมีความเงียบเข้ามาแทนที่ จนกระทั่งถึงจุดหมายหลังจากผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมง

 

.

....

 

“ฮยอนซึง!” เสียงเรียกดังๆของจุนฮยองหยุดคนที่กำลังจะก้าวเข้าบ้านหลังเล็ให้หันมามองอย่างแปลกใจ

 

“...”

 

“ฝันดีนะ”

 

            ไม่รู้ว่าเพราะรอยยิ้มอบอุ่น หรือเพราะเสียงอ่อนโยน ที่ทำให้คนตัวเล็กที่ยืนฟังได้แต่ก้นหน้าลงอย่างหนีสายตาของคนที่เพิ่งขับรถออกไป ใบหน้าหวานร็สึกร้อนจนมือเล็กสองข้างกุมมันเอาไว้เพราะรู้ว่า ตอนนี้...คงหน้าแดงทั้งหน้าแล้วแน่ๆ...

 

100%

 

 

Talk: ลง 24/01/15

            เอามาให้ก่อนนนน ยังไม่ทันตรวจคำผิดอะไรเลย เพิ่งกลับมาจากขางนอก รีบสุดๆๆ

จะมาแก้ใหม่น้ออออ

รักทุกเม้น ทุกวิว ทุกโหวต ทุกแฟนคลับนะ รักรีดเดอร์ทุกคนเลย^^

 

ตอบเม้นๆ

Nick kies (@1234nick): ซึงไม่ได้เปลี่ยนสีผมหรอก แค่มาวันแรกก็อยากเรียบร้อย มาอ่านต่อเร็วๆนะ ขอบคุณที่ชอบค่ะ ขอโทษด้วยที่ตอนนี้มันแปลกๆ

ฟะฟ่ะฟ้ะฟ้าาา (@sasiwimon_): มาแล้วววว ขอบคุณที่ชอบนะๆ ขอโทษด้วยนะค่ะที่ตอนี้มันแปลกๆ จะมาแก้ให้จริงๆค่ะ^^

Wanna: มาแล้วค่ะ^^ คุณยงไม่ทำอะไรหรอก คุณยงน่ารัก? ขอบคุณที่ชอบนะ ขอโทษล่วงหน้าถ้ามันแปลกๆ

yongzaaazy (@loveyongyong) : หือ? ทำอะไรค่ะ มิ้นไม่รู้วววววววว คึคึ ขอบคุณที่ชอบนะ ขอโทษด้วยน้าถ้าตอนนี้มันแปลกๆ^^

O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

130 ความคิดเห็น

  1. #70 Seobbie Chubie (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 มีนาคม 2558 / 12:13
    ง่อววววว จุนฮยอง*_* ตอนนี้จุนได้กำไรเต็มๆอะ ซึงนี่เขินหน้าแดงแข่งกับสีผมเลยสินะเนี่ย แงงงงง น่ารักอ่ะ
    #70
    0
  2. #47 bigbadgirl (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 มีนาคม 2558 / 09:48
    แบบโมโหโยนี่ผิดไหม5555

    อย่างน้อยซึงก็เขินแล้วเว้ยยยยย
    #47
    0
  3. #26 iloveu68 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2558 / 19:44
    โยมาผิดเวลานะ 5555555
    #26
    0
  4. #15 wanna (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2558 / 20:37
    อุ้ย!!!มีเขินด้วยแค่บอกว่าฝันดีนะ แค่เนี๊ยฮยอนซึงเริ่มชอบคุณยงแล้วเหรอเนี๊ย
    #15
    0
  5. #12 yongzaaazy (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 มกราคม 2558 / 07:23
    คุนยงกับคุนเลขาทำเอาฟินเลยน้องโยมาขัดทำไม๊555555 คุนยงทำเขินอ่ะมาบอกฝันดงฝันดีอร๊ายยยยยยยยยยยคุนเลขาหน้าแดงเราก็หน้าแดงตามเลย >///////<
    #12
    0
  6. #11 Nick kies (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 มกราคม 2558 / 03:39
    มาอ่านช้าไปหกชั่วโมงยังดีกว่าไม่มา555555 พี่จุนนี่วางแผนไรเปล่าเนี่ยยย5555555 พี่ซึงนี่หน้าแดงเป็นลูกทะเขือเทศเลยงงนิดหน่อย5555ตอนอยู่ในห้องอยากให้หนึ่งตอนยาวกว่านี้นิดนึงอะค่ะได้มั้ยค่ะ?? 555555 อยากอ่านนานๆ...(โรคจิตละ)
    #11
    0
  7. #10 ฟะฟ่ะฟ้ะฟ้าาา (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 มกราคม 2558 / 23:01
    โยหน่ามาคัดทำไมมมมม5555555 เกือบล่ะป้าโถ่วว

    ไรต์เตอร์:ไม่แปลกค่ะฟินดี><
    #10
    0