[Beast] Stop! your love หยุดหน่อย แล้วค่อย'รัก' { JunSeung}

ตอนที่ 3 : บทที่1 : Last night

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 387
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    19 ม.ค. 58




บทที่1 last night

 



 

 

            เมื่อเห็นใบหน้าของคนตรงหน้าเต็มตา เรื่องราวเมื่อคืนก็ไหลย้อนเข้ามา ทำให้จุนฮยองได้แต่โมโห อยู่อย่างนั้น ก็เมื่อคืนนะสิ....ทำไว้แสบมากนะฮยอนซึง

 

.

....

 

          ในผับ Mystery ผับใหญ่สุดหรูใจกลางเมือง ที่ด้านบนชั้นสองในห้องวีไอพี กำลังมีชายหนุ่มที่ใครหลายๆคนด้านล่างมองขึ้นไปอย่างเชิญชวน แต่ทั้งสองก็ยังคงนั่งคุยกันอยู่อย่างไม่ได้หันไปสนใจสายตาเหล่านั้นเลยสักทีเดียว

 

“เออ ฉันจะไปทำงานแล้ววะ เอาอะไรอีกไหม” เสียงใหญ่ของเจ้าของผับอย่างดงอุนถามขึ้นเพราะตอนนี้เขาควรไปจัดการบัญชีได้แล้ว

 

ซน ดงอุน นักธุรกิจดาวรุ่งที่เป็นเจ้าของผับMystery ซึ่งถือว่าเป็นผับที่ใหญ่และโด่งดังที่สุดในโซลตอนนี้ หน้าตาหล่อเข้ม รูปร่างสูงใหญ่ทำให้ใครหลายๆคนต่างหลงเสน่ห์ ยังไม่นับรวมฐานะดีชนิดที่ใครๆต่างพากันพร้อมใจเข้าหาได้ไม่ยากทีเดียว

 

“ไปเถอะวะ แค่แวะมาเฉยๆ เดี๋ยวฉันไปเดินข้างล่างอีกนิดก็กลับแล้ว” เสียงเข้มที่ใหญ่ไม่ต่างกันของจุนฮยองตอบกลับไปอย่างไม่คิดมาก ก่อนจะยกแก้วเหล้าในมือขึ้นมาดื่มต่อ

 

“เออๆ ไปแล้ว” พูดจบร่างสูงๆของดงอุนก็ก้าวออกจากห้องไป ในขณะที่คนนั่งก็ทำแค่มองดูบรรยายกาศสนุกรอบๆอย่างผ่อนคลาย

 

          ยง จุนฮยอง นักธุรกิจที่เป็นที่จับตามองถึงความสามารถและการก้าวมาสานต่อกิจการที่บ้านที่ใครๆต่างชื่นชมกับความสามารถเหล่านั้น หน้าตาหล่อที่ติดจะนิ่งเฉยเสียส่วนใหญ่ทำให้ดูลึกลับหน้าค้นหาจนใครหลายคนพากันหลงไปกับเสน่ห์แบบนี้ และฐานะกับอำนาจที่เรียกได้ว่ามีมากมายนั้น ไม่แปลกเลยถ้าการที่จะเห็นสาวๆหรือจนกระทั่งหนุ่มน่ารักๆบางคนมองอย่างเชิญชวนมาทางเขา แต่เหมือนกับว่าจุนฮยองจะไม่สนใจไปซะอย่างนั้น....

 

 

กึก!

 

          สายตาคมดุที่กวาดมองไปรอบๆผับใหญ่ สะดุดเข้ากับผมสีแดงของใครคนหนึ่งเข้า รูปร่างแบบบางที่กำลังนั่งโยกตัวเบาๆไปตามเสียงเพลงทำให้จุนฮยองสนใจได้ไม่ยาก ยังไม่นับรวมไปถึงหน้าตาสวยคมที่สนใจแต่การแสดงหน้าเวทีมากกว่ามองทางเขาเหมือนที่คนอื่นล้วนทำให้เขานึกอยากเห็นดวงตาคมสวยนั่นหันมามองทางเขาแทน

 

...แบบนี้แหละ เขาเคยบอกหรือยังนะ ว่าถ้าจุนฮยองคนนี้สนใจใคร จะก้าวเข้าไปหาเอง เหมือนตอนนี้ ที่ร่างสูงกำลังพาตัวเองออกจากห้องวีไอพีเพื่อนเดินตามอีกคนที่เดินออกไปทางหลังร้าน...

 

.

....

..........

 

“ข้างในไม่สนุกเหรอ” เสียงของจุนฮยองที่ถามขึ้นทำให้คนที่เหมือนออกมาเดินเล่นเรื่อยเปื่อยสะดุงไปนิด ก่อนจะหันมามองอย่างระวังตัว

 

“เปล่า พอดีเบื่อแล้วเลยมารอเพื่อน” เสียงหวานใสที่จุนฮยองนึกชอบใจพูดขึ้นก่อนที่จะตอบกลับไป

 

“ให้ผมอยู่เป็นเพื่อนไหม”

 

“อยู่เป็นเพื่อน...”

 

“ก็นะ มาเที่ยวที่แบบนี้ ไปต่อกับผมไหมคนสวย”

 

          จุนฮยองยิ้มให้กับคนหน้าสวยที่คิดตามคำของเขาอยู่ตรงหน้าก่อนที่จะเดินเข้าไปใกล้อีกคนเรื่อยๆ ใบหน้าหล่อค่อยๆก้มหลงไปหวังดมกลิ่นหอมอ่อนๆ จากลำขอขาวของคนตัวเล็กตรงหน้าใกล้ๆอย่างที่ทำประจำกับคนอื่น...

 

ปึก!

 

“โอ้ย!

 

          เสียงกระแทกดังขึ้น ก่อนที่เสียงร้องอย่างเจ็บปวดดังลั่น จุนฮยองก้มลงไปกุมท้องช่วงล่างของตัวเองเอาไว้เมื่อคนตัวเล็กตรงหน้ากระแทกเข่าเขาเต็มแรง แรงที่ไม่เบาหนักส่งผลให้คนตัวสูงค่อยๆทรุดลงกับพื้นอย่างจุกๆ

 

“ไอ้หื่นเอ้ย! อย่างนายนะ มายอมนอนใต้ร่างฉันสิ แล้วฉันจะพิจารณา เหอะ!

 

          ประโยคเจ็บแสบของคนหน้าหวานตรงหน้าถูกปิดท้ายด้วยเสียงหัวเราะเบาๆก่อนที่เจ้าของผมสีแดงสดจะเดินออกไปทิ้งให้จุนฮยองทั้งโกรธทั้งอายอยู่ตรงนั้น

 

“ฝากไว้ก่อนเถอะยัยหัวแดง.... โอย”

 

 

          ด้านคนผมสีแดงที่เดินหนีออกมา ก็หงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัด

 

...วันๆนี่จะเจอแต่ไอ้พวกหื่นกามหรือไงวะ เขาเป็นผู้ชายนะ ฮยอนซึงคนนี้ผู้ชายนะเว้ยมองดีๆสิ...

 

ฮยอนซึงได้แต่โวยวายอยู่ในใจก่อนที่จะรีบต่อสายหาเพื่อนตัวเองที่ตอนนี้คงยังอยู่ห้องทำงานของเจ้าของผับตามที่เจ้าตัวบอกเอาไว้

 

“กีกวังเหรอ ฉันกลับเลยได้ไหม จะมาหรือยังล่ะ....ฉันกลับก่อน นายก็รอแฟนนายไปส่งแล้วกัน ดงอุนอะไรนั่นนะ”

 

          ฮยอนซึงกดตัดสายอย่างหงุดหงิด ก็เขาเพิ่งกลับมาจากอเมริกาได้แค่ไม่กี่วันเอง มีผู้ชายแบบตาหื่นกามเมื่อกี้ก่อกวนตลอด นัดที่จะไปนอนบ้านกีกวังเพราะพ่อแม่ของกีกวังถามหาก็เอาไว้ก่อนแล้วกัน ค่อยไปหาทุกคนพรุ่งนี้เช้าแทนก็ได้...

 

          จาง ฮยอนซึง นักศึกษาปริญญาโทจบใหม่จากอเมริกาด้วยผลการเรียนคณะบริหารที่ถือว่าดีมาก เพิ่งกลับมาหลังจากที่ตามพ่อกับแม่ตัวเองที่ไปทำงานที่อเมริกา ใบหน้าสวยคมที่มากกว่าผู้หญิงบางคนทำให้ใครต่างชอบมองตาม ยิ่งผมสีแดงที่ทำให้เจ้าตัวดูโดดเด่นขึ้นมาอีกนั้น ทำให้เจ้าตัวดูมีเสน่ห์ได้ไม่ยาก ฮยอนซึงก็ยังคงมองว่ามันเท่ห์มากกว่าสวยจนไม่ชอบใจใครก็ตามที่ทำตัวแบบตาบ้าที่โดนเขาเข่าไปเมื่อกี้ใส่

 

แต่ฮยอนซึงคงลืมมองไปว่า หน้าสวยๆกับตัวเล็กๆบางๆแบบนั้น ทำให้ใครหลายๆคนมองว่าสวยมากกว่าหล่อตลอดมา แม้แต่พ่อกับแม่ที่เหมือนจะพูดบ่อยๆว่า รอลูกเขยแทนลูกสะใภ้ได้

 

.

...

..........

 

ก๊อก ก๊อก!

 

“พี่ ผมเข้าไปนะ” เสียงเคาะประตูหน้าห้องทำงานขนาดใหญ่ตามด้วยเสียงใสๆดังเรียกสติของคนสองคนที่ยืนจ้องกันอยู่ ก่อนที่ประตูบานใหญ่จะเปิดอีกรอบตามด้วยคนตัวเล็กในชุดนักศึกษาเดินเข้ามา

 

“อ้าว สวัสดีครับ พี่ฮยอนซึงใช่ไหมครับ ผมโยซอบนะ พอดีพ่อบอกให้ผมมาทำความรู้จักนะครับ พ่อบอกว่าพี่เพิ่งมาจากต่างประเทศเผื่อจะเหงา” น้ำเสียงร่าเริงดังขึ้นก่อนเจ้าของเสียงจะยิ้มอย่างขี้เล่นกลับไปให้คนทั้งสองคนในห้อง

 

            ยัง โยซอบ น้องชายตัวเล็กจอมแสบของจุนฮยองที่เรียนอยู่ชั้นปีที่4ของคณะนิเทศศาสตร์ของมหาวิทยาลัยชื่อดัง หน้าตาหวานๆที่ต่างจากพี่ชายดูน่ารักจนฮยอนซึงยังเผลอยิ้มตาม แต่นิสัยเอาแต่ใจที่ใช้ความน่ารักเข้าอ้อนทุกคนก็ไม่อยากเลยที่ฮยอนซึงจะทักทายคนตัวเล็กที่อาจจะสูงกว่าเขานิดหนึ่งอย่างใจดี

 

 

“ครับ พี่ก็พอมีเพื่อนอยู่ที่นี่เดียวเอง บางทีเขาก็ต้องไปอยู่กับแฟนบ้างไม่อยากกวนเท่าไหร่ มีโยซอบก็ดีนะ” ฮยอนซึงตอบไปอย่างที่คิดจนลืมถึงคนน่าโมโหที่ยืนฟังอยู่ รอยยิ้มใจดีที่ส่งให้โยซอบทำให้จุนฮยองที่มองเผลอยิ้มตามไปอีกที

 

“โอเคครับ งั้นวันนี้ผมพาพี่ฮยอนซึงไปเดินเที่ยวดีกว่า พี่จุนโยไปนะ” โยซอบพูดพร้อมกับคว้าแขนเล็กๆให้เดินตามออกไปอย่างร่าเริง

 

“โย เดี๋ยวพี่พาไปเองดีกว่า ไม่รีบไปเรียนเหรอครับ” เสียงทุ้มต่ำหยุดคนสองคนเอาไว้ ก่อนที่มือเล็กของฮยอนซึงจะโดนคนตัวใหญ่ดึงให้ตามออกไป ทิ้งให้โยซอบยืนงงกับคนสองที่ออกไปแทน

 

.

....

.........

 

“คุณ ปล่อยเลยนะ” จุนฮยองที่ยืนรอลิฟท์อยู่รับรู้แรงกระตุกแรงๆจากคนข้างหลังทำให้รู้ว่าอีกคนคงจะพยายามแกะมือเขาอยู่แน่ๆ แต่ขอโทษนะคนสวย แรงเรามันต่างกัน หึหึ

 

“พูดเพราะๆก่อนสิ คุณจุนฮยองฮะ ปล่อยมือผมหน่อยสิฮะ” เสียงใหญ่ที่ดัดให้เล็กลงกับท่าทางกวนๆทำให้คนฟังได้แต่หงุดหงิดจนอยากจะต่อยแรงๆสักที แต่เพราะคิดได้ว่าคนตรงหน้าเป็นเจ้านายของเขาที่พ่อกับแม่เขาอุส่าดีใจที่เข้าบริษัทใหญ่ๆแบบนี้ได้ ยังไงเขาก็ยังไม่อยากโดนไล่ออกตั้งแต่วันแรกหรอกนะ

 

“ปล่อยผมเถอะน่า แล้วจะพาไปไหนเนี่ย”

 

“อ้าว ก็ไปเคลียร์อะไรๆที่เราค้างกันอยู่ไง ทำอะไรเอาไว้จำไม่ได้เหรอ หึหึ” จุนฮยองพูดเบาๆใกล้กับหูคนตัวเล็กตรงหน้า จนฮยอนซึงได้แต่ถอยหลังหลบเบาๆ ก่อนที่จุนฮยองจะเอามือเขี่ยผมนุ่มเบาๆอย่างนึกออก

 

“อืม ว่าแต่เมื่อคืนยังผมแดงอยู่เลยนะเนี่ย สีดำก็เรียบร้อยดีนะ”

 

“ยุ่งน่า” ฮยอนซึงปัดมือคนที่มาเล่นผมตัวเองออกไป ก่อนที่จะรีบถอยห่างออกมายืนรออยู่ด้านข้าง

 

“หึหึ ลิฟท์มาพอดี ไปกันได้แล้ว จะพาไปดูที่สำคัญๆ” จุนฮยองก้าวเข้าไปรออีกคนในลิฟท์นิ่งๆเหมือนก่อนหน้านี้ไม่ได้ก่อกวนอะไร 

 

...เวลางานเขารู้น่าว่าต้องทำงาน แต่นอกเวลาโดนแน่คนสวย... ความคิดของจุนฮยอง ที่ถ้าคนกำลังก้าวเข้ามารู้เข้า คงจะได้เข่าใส่จนจุกอีกรอบแน่นอน เพราะแบบนั้นปล่อยให้ไม่รู้นะดีแล้ว แสบๆแบบนี้ เขาล่ะอยากจะลองปราบดุสักที

 

“หึหึ” เสียงหัวเราะเบาๆของจุนฮยองที่ดังออกมาทำให้คนที่อยู่ในลิฟท์ด้วยอย่างฮยอนซึงหันมามองอย่างระแวง ก็ลิฟท์ผู้บริหารแบบนี้ มันไม่มีคนนี่น่า

           

            ตาสวยๆที่มองมาอย่างระวังตัวทำให้จุนฮยองรู้สึกเหมือนโดนลูกแมวตัวเล็กๆแยกเขี้ยวขู่อยู่ตรงหน้า จนได้แต่อมยิ้มออกมา ...เฮ้อ วันนี้เขายิ้มเพราะคนอื่นมากไปอีกแล้วนะ หึหึ...

 

100%

 

Talk: ลง 18/01/15

            รู้ว่ามันไม่ค่อยสนุก ขอโทษน้า แต่ตั้งใจมากๆๆๆ เท่าโลกเลย อ้อนไว้ก่อนๆ คึคึ ถ้ามีคนอ่านถึงจำนวนที่ทำอะไรได้ จะมีของมาให้แบบฟิคเอสเจนะ^^ แต่ถ้าใครอยากได้ไปเล่นได้นะ^^ จิ้ม!

            อยากสปอยๆๆๆๆๆ เรืองนี้ถือว่าเอ็นซีเร็วและถี่กว่าเรื่องอื่นเลยอ่ะ อายยยยย ถถถถถ

            ไปแล้ว รักทุกเม้น ทุกวิว ทุกโหวต ทุกแฟนคลับ รักทุกคนเลย รักจุนซึงกันเยอะๆนะคะ^^ แอบเห็นนะเนี่ยว่าแฟนคลับบางคนตามมาจากเรื่องเก่าๆ^^

            เล่นแท็ก #ฟิครักค่อยๆ ให้กำลังใจหน่อยนะ อ้อนๆๆ^^

 

ตอบเม้นๆ

Nick kies (@1234nick) : มาอัพต่อแล้ววววว รอนานไหมมมมมมม  ขอบคุณที่ชอบนะ มาอ่านต่อเร็วๆ^^

yongzaaazy (@loveyongyong): มีปัญหาไหมน้า ลองอ่านดูเนอะๆๆ เอาคุณเลขามาให้อ่านแล้ว ขอบคุณที่ชอบนะ มาอ่านต่อเร็วๆ^^

Dark RaySears : รอนานไหม มาแล้วๆๆๆ คุฯเลขาแสบนะ ขอบคุณที่ชอบนะ มาอ่านต่อไวๆๆ

 

Vee: เรามาอะแล้ววววว ขอบคุณมากๆที่ชอบนะ มาอ่านต่อไวๆๆ^^

เม้นที่4 มันไม่โชว์อ่ะ ของใครแสดงตัวได้เลยนะ^^

 เล่นแท็กได้ #ฟิครักค่อยๆ

 

ทวงฟิค พูดคุยทางนี้ๆ^^




แอดเฟบจิ้มเลย^^

O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

130 ความคิดเห็น

  1. #128 Little-YS (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2558 / 18:14
    ง่อวววว ซึงแสบใช่นะ! 5555555 #ขำแรง
    สมน้ำหน้ายงกุน หื่นดีนัก เป็นไงละโดนเข่าไปซะเต็มรักเลย
    ฮยอนซึงคนแมน ขนาดพ่อกับแม่ยังพูดเลยว่ารอลูกเขยแทนลูกสะใภ้ 55555
    #128
    0
  2. #69 Seobbie Chubie (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 มีนาคม 2558 / 12:04
    เลขาสุดแสบ อ้ากกกก จุนฮยองนี่ดูเป็นคนโรคจิตไปเลย5555 โยซอบก็น่่ารักกกก แต่อยากบอกว่าเหตุการ์ณเมื่อคืนซึงไม่ผิดนะ ก็แกอยากรุ่มร่ามกะซึงก่อนเองนะโจ๊ก แบบบร่:P
    #69
    0
  3. #46 bigbadgirl (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 มีนาคม 2558 / 09:40
    ชอบจุนเจ้าเล่ห์~
    #46
    0
  4. #30 สาวสวยใสไร้สติ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2558 / 11:27
    ไม่สนุก... ตรงไหนเนี่ยยยยย5555 ชอบค่ะ ชอบบบบย ตามมาจากฟิคนู่นน 55 เจ้าประจำ
    #30
    0
  5. #25 iloveu68 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2558 / 19:41
    ยงจุนจะทำไรซึง
    #25
    0
  6. #9 yongzaaazy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มกราคม 2558 / 00:01
    คุนยงจะเอาคืนคนสวยยังไงเนี้ยยยย แต่ทำเบาๆน่ะเด่วคนสวยเจ็บ อิอิ
    #9
    0
  7. #8 wanna (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มกราคม 2558 / 15:07
    คนสวยจะโดนอะไรละเนี๊ยอิคุณยงแกจะทำอะไรคนสวยของช้านนนนนนนนน

    >< ติดตามจ้าาาาาาาา
    #8
    0
  8. #7 ฟะฟ่ะฟ้ะฟ้าาา (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มกราคม 2558 / 09:27
    สมน้ำหน้า  อิโจ๊ก 5555555555555หื่นดีนัก
    #7
    0
  9. #6 Nick kies (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มกราคม 2558 / 23:45
    พี่ซึงนี่โหดดดดด ทำไมเปลี่ยนสีผมเร็วจังเลยตื่นมาทไตั้งปต่ตีสามเลยหรอลูกกก 55555555. พี่จุนนี่ก็กื่นนจริงๆๆๆ จะรอไรท์มาอัพต่อนะค่ะๆๆๆๆ. ^^
    #6
    0