[Beast] Stop! your love หยุดหน่อย แล้วค่อย'รัก' { JunSeung}

ตอนที่ 18 : END!!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 235
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    11 มิ.ย. 58


 

 

END

 

 

 

 

“คุณ ผมไม่พร้อมเลย วันอื่นได้ไหม วันอื่นน้า”

 

            เสียงหวานของฮยอนซึงดังขึ้นท่ามกลางทางเดินลานจอดรถของคอนโดหรู มือเล็กเกาะแขนอีกคนอย่างอ้อนๆ ใบหน้าหวานช้อนมองคนที่เดินอยู่ข้างอย่างหวังให้ทำตาม ก่อนจะยู่ปากนิดๆที่อีกคนส่ายหัวเบาๆ

 

“ซึงครับ พ่อแม่ผมใจดีนะ ท่านอยากเจอซึงเฉยๆ นะครับ”

 

            มือใหญ่กุมมือที่เกาะอ้อนเขาเบาๆ จุนฮยองส่งยิ้มให้คนข้างกายอย่างยืนยันให้สบายใจ

 

“ฮึฮึ”

 

“ขำอะไรกันจียง”

 

            ฮยอนซึงหันไปบ่นคนที่ยืนรออยู่ที่รถยนต์คันใหญ่อย่างไม่ยอมแพ้ ตาเรียวสวยจ้องบอดี้การ์ดที่จุนฮยองเป็นคนบังคับให้เขายอมให้ติดตามอย่างแสนงอน

 

“เปล่าครับ คุณฮยอนซึงไม่ต้องห่วงหรอก พวกคุณท่านนะ ชอบคุณฮยอนซึงมากเลยนะ”

            คนที่ตัวเล็กไม่ต่างกันบอกเพื่อให้สบายใจ ใบหน้าน่ารักที่ตัวตนจริงๆน่ากลัวกว่าที่เห็นส่งยิ้มให้เจ้านายสองคน ก่อนจะหายไปบนรถยนต์คันอื่นที่มีบอดี้การ์ดอีกคนขับมาอย่างรวดเร็ว

 

“ไปเถอะนะ เดี๋ยวที่บ้านจะรอนาน”

 

            จุนฮยองหันมาบอกคนข้างๆอีกรอบ มือใหญ่ดึงเบาๆเพื่อบังคับให้คนไม่มั่นใจเดินตามมา

 

.

...

....

 

“คนนี้หนูฮยอนซึงเหรอ น่ารักมากเลยนะเนี่ย”

 

            ทันทีที่ก้าวลงมาจากรถยนต์ คนที่นั่งคิดมากมาตลอดทางต้องรีบยิ้มรับผู้ใหญ่ที่จับมือเขาเร็วๆอย่างตื่นเต้น ใบหน้าหวายิ้มนิดๆอย่างทำตัวไม่ถูกเท่าไหร่นัก

 

“คุณแม่ครับ พอก่อนครับ”

 

            จุนฮยองรีบหยุดอาการดีใจของคนเป็นแม่อย่างรวดเร็ว คนตัวโตทักทายพ่อและแม่ที่ยืนอยู่อย่างคิดถึง

 

“ก็น่ารักนิ เก่งด้วยนะ ใช่ไหมคะคุณ”

 

            คุณนายของบ้านหันไปถามสามีที่ยืนข้างๆอย่างหาแนวร่วม ใบหน้าใจดีของทั้งสองคนส่งยิ้มต้อนรับฮยอนซึงจนคนที่คิดมาก เลิกกังวลไป

 

“อืม คนนี้ทำงานเก่งด้วยนะ ผมก็เลือกเข้ามาบริษัทเองล่ะ เอาเถอะ ไปหาอะไรกินกันเถอะนะ มันแค่งานเลี้ยงเล็กๆเอง”

 

            ท่านประธานบริษัทใหญ่พูดกับทุกคนอย่างใจดี ใบหน้าหล่อสมอายุยิ้มต้อนรับอย่างเต็มใจ

 

            ฮยอนซึงก้าวตามจุนฮยองไปในงานเลี้ยงเล็กๆในสวน โดยที่จียงยังเดินตามอยู่ห่างๆอย่างไม่รู้จะทำอะไร จนได้เจอกับซุ้มของกินที่มีโยซอบยืนอยู่

 

“พี่ซึง คิดถึงโยไหม โยคิดถึงพี่ซึงมากๆๆเลยนะ”

 

            เสียงใสตะโกนขึ้นเสียงดังลั่น แขนเล็กเกาะเข้าที่เอวของฮยอนซึงอย่างออดอ้อน

 

 

หมับ!

 

“ซนไปแล้ว”

 

            คนมาใหม่ดึงคอเสื้อโยซอบออกมาจากคนที่เกาะอยู่ช้าๆ รอยยิ้มอบอุ่นถูกส่งไปทักทายฮยอนซึงแทบจะทันที

 

“คนแก่! เล่นนิดเล่นหน่อยไม่ได้ ฮึ่ย”

 

            โยซอบหันมาบ่นคนที่ดึงเขาออกมาเสียงดังลั่น คนตัวเล็กเดินหนีไปอีกทางอย่างที่ดูจุนรู้ว่าโดนงอนเข้าแล้ว

 

“พี่ดูจุนมาได้ไงเนี่ย” ฮยอนซึงถามพี่ชายยิ้มๆ แต่ดวงตาคู่สวยกลับมีแววรู้ทัน

 

“ก็โยอยากให้มานะ เลยมาสักหน่อย ที่จริงก็มาบ่อยๆนะเวลามาส่ง” ดูจุนตอบน้องชายตามความจริง แต่ตาคมดุก็คอยมองหาเด็กซนที่เดินหนีเขาไป

 

“พี่ไปดีกว่า ไว้วันหยุดเราไปเที่ยวกันนะ”

 

“ได้ครับ”

 

            ฮยอนซึงตอบรับคนที่เดินไปอีกทางอย่างอารมณ์ดี ก่อนจะรู้สึกถึงแรงสะกิดเบาๆจากคนข้างตัว

 

“ดงอุนกับกีกวังมานะ รอนายอยู่นะ”

 

            จุนฮยองชี้ให้อีกคนเห็นเพื่อนสนิทที่กำลังยืนส่งยิ้มมาให้แต่ไกล ที่ข้างตัวมีคนตัวสูงเจ้าของใบหน้าคมเดินตามอยู่ห่างๆ

 

“อาทิตย์นี้ไปร้านดงอุนกัน” กีกวังชวนเพื่อนสนิทแบบประจำเวลาที่จะออกไปเที่ยวกัน

 

“ไป โห เหงามากอยากเที่ยว” ฮยอนซึงตอบเพื่อนแบบไม่ทันคิดอะไร แต่คนที่ยืนข้างๆหันมามองแทบจะทันที

 

“ผมว่าฮยอนซึงต้องเอาไอ้จุนไปด้วยนะครับ”

 

            ดงอุนแซวคนทั้งคู่ยิ้มๆ มือใหญ่จับมือกีกวังเอาไว้อย่างเคยชิน ก่อนจะมีเสียงพูดคุยเรื่องต่างๆตามมา ในแบบที่ทั้งดงอุนและจุนฮยองแถบจะไร้ที่ยืนเลยทีเดียว จนสุดท้ายดงอุนเองที่ต้องพากีกวังออกไปเพราะต้องกลับไปก่อน

 

.

...

 

“สวัสดีจุนฮยอง คนนี้เหรอ”

 

            ชเว ซึงฮยอน ญาติของจุนฮยองเดินเข้ามาทักคนทั้งคู่ที่กำลังนั่งกินอะไรกันอยู่สองคน แววตาดุมองคนทั้งคู่อย่างยินดี

 

“สวัสดีครับพี่ท๊อป คนนี้แหละฮยอนซึงแฟนผม”

 

            จุนฮยองพูดกับญาติผู้พี่ยิ้มๆ มือใหญ่โอบเอวคนที่กำลังโค้งทักทายเข้ามาอย่างโอ้อวดพี่ชายหน้านิ่งที่ไม่ยอมไม่คนรักสักที

 

เพี๊ยะ!

 

“มากไปแล้ว”

 

            ฮยอนซึงหันมาตีมือของคนที่ลูบอยู่แถวๆเอวอย่างดุๆ มือเล็กชี้หน้าคนที่เริ่มจะเล่นมากไปอย่างคาดโทษ

 

“ตลกดีนะ แล้วนี่ทิ้งจียงไว้ไหนล่ะ ยิ่งเตี้ยๆหายากอยู่”

 

            ซึงฮยอนแซวคนทั้งคู่ออกไป ดวงตาคู่ดุมองบอดี้การ์ดคนเก่งของเขาที่จุนฮยองมาขอให้ช่วยงานก่อนที่จะหาคนใหม่ให้ฮยอนซึงได้

 

...ก็ไม่ได้คิดถึงอะไร แค่เตี้ยจนมองไม่เห็นเฉยๆ...

 

“คุณซึงฮยอน! ว่าผมเตี้ยอีกแล้วนะ”

 

            จียงที่ยืนอยู่ไม่ไกลได้ยินเสียงทุ้มกวนประสาทพูดถึงเขาก็โวยวายขึ้นเสียงดัง บอดี้การ์ดคนเก่งยืนนิ่งขวางทางเดินด้านหลังซึงฮยอนเอาไว้อย่างไม่พอใจ

 

            และดูเหมือนมันจะขวางได้ไม่ดีนัก เพราะซึงฮยอนแค่เดินเลี่ยงออกไปอีกทางอย่างไม่สนใจคนที่ยืนโมโหอยู่เท่าไหร่นัก

 

“จียง”

 

            ฮยอนซึงเรียกคนที่ยืนมองคนที่เดินผ่านไปเสียงดัง ดวงตาคู่สวยมองคนที่หันกลับมาอย่างรู้ทัน

 

“แบบนี้ฉันก็มีเรื่องแซวนายแล้วสิ”

 

“คุณฮยอนซึง”

 

            ประโยคที่เหมือนจะแซวเรื่องส่วนสูงนั้นอาจจะทำให้จียงหงุดหงิด แต่ที่เรียกชื่อเจ้านายคนใหม่เสียงดังขนาดนี้เพราะอายมากกว่า

 

...ก็ไอ้หน้าตาล้อเลียนแบบนั้นนิ...

 

            และสุดท้ายก็เป็นจุนฮยองที่ยืนมองคนรักเถียงอยู่กับบอดี้การ์ดตัวเล็กที่เดี๋ยวหน้าซีดเดี๋ยวหน้าแดงมาสักพัก จนในที่สุดจียงที่เหมือนสู้ไม่ได้ก็เดินหนีไปยืนอยู่อีกด้าน ทิ้งให้ฮยอนซึงหันมาอ้อนคนข้างๆอย่างน่ารัก

 

“แกล้งจียงทำไม หืม?” เสียงทุ้มพูดอย่างเอ็นดูคนที่อ้อนเขาอยู่ มือใหญ่หยิบของกินหลายอย่างส่งให้คนที่ยืนข้างๆอย่างเอาใจ

 

“ก็น่ารักดีออก ถ้ามีแฟนคงยิ่งน่ารักแน่ๆ”

 

            ฮยอนซึงชี้มือไปทางบอดี้การ์ดตัวเล็กที่ยืนคุยกับกลุ่มบอดี้การ์ดด้วยกันอย่างชอบใจ ใบหน้าน่ารักยิ้มออกมาแทบจะตลอดเวลาจนฮยอนซึงชอบใจ

 

“จะทำอะไรหืม?” จุนฮยองถามคนตัวเล็กล้อๆ แววตาคมพราวระยับอย่างรู้ทัน

 

“เปล่าหรอก ห่างมาแบบนี้เดี๋ยวก็รู้กันเอง”

 

            ฮยอนซึงตอบคนที่ถามเขาอยู่ข้างๆ ดวงตาคู่สวยสบกับแววตาคมอย่างรู้กัน ก่อนที่เสียงหัวเราะจากคนทั้งคู่จะดังขึ้น โดยที่ทั้งสองก็คิดแบบเดียวกันอยู่

 

...อ่า ชักจะสนุกแล้วสิ...       

 

End!!!!

 

Talk: ลง 1106/15

            ขอโทษที่หายไปนานนะคะ มิ้นป่วยหนักเลยเพิ่งจะได้กลับบ้านมาเอง ฮือออ SFที่เห็นลงแต่งสดค่ะ ส่วนเรื่องที่จบมิ้นเก็บไว้ที่บ้านเลยไม่ได้ลงเรื่องยาวเลย

            0[ ]0 จบแล้วค่ะ เรื่องนี้จบลงแล้วอ่า งื้ออออ ไว้เจอกันในSFระหว่างรอเรื่องใหม่เสร็จนะคะT^T คือคู่สุดท้ายเทมป์จี มิ้นชอบมาก ร่างๆไว้ให้แต่น่าจะมานิดๆ ถ้าอยากอ่านลองบอกน้อ เผื่อมิ้นจะได้รีบเอามาลงไม่ทิ้งนานๆ

            สุดท้ายรักทุกเม้นทุกวิวทุกโหวตทุกแฟนคลับ รักคนอ่านทุกคนสุดๆๆเลย^^

จบแล้วแวะไปกรี๊ดใส่แท็ก #ฟิครักค่อยๆ หน่อยนะ มิ้นส่องทุกวันเลย งื้อออ

ตอบเม้นๆ

kungkung7728 (@kungkung7728): ชอบล่ะสิ มิ้นรู้น้า5555 แต่จบแล้วอ่า คุณจุนกับคนสวยจบแย้ววววว โฮฮฮฮฮ เจอกันเมื่อมีเวลานะคะT^T *กอดแน่น

yongzaaazy (@loveyongyong): ง่ะ แต่เรื่องจบแย้วอ่า คือคุณแม่ชอบซึงมาตั้งแต่ต้นแล้วง่ะ ขอบคุณที่ติดตามเรื่องนี้นะๆๆ เจอกันเมื่อว่างคะ *กอดแน่น

far0h (@far0h): และแล้วมันก็จบแล้วอ่า งื้ออออ อย่าเพิ่งทิ้งมิ้นนะ เอาไว้เจอกันเมื่อว่างหรือพล็อตใหม่แต่งเสร็จเนอะ จะรีบมา *กอดๆๆๆๆ><

 

อย่าลืมไลค์แฟนเพจมิ้นไว้หน่อยนะ จิ้ม!

 

O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

130 ความคิดเห็น

  1. #129 far0h (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2558 / 23:38
    แงงงจบแล้วววววว แต่จบแบบไม่จบอ่า มีต่อในภาคต่อแทมป์จีใช่ป่ะคะ สู้ๆนะคะ กอดดด
    #129
    0
  2. #125 yongzaaazy (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2558 / 08:24
    อ่าาาาจบแล้วหรอไม่อยากให้จบเลยอ่ะรอเรื่องต่อไปค่ะ สู้ๆ
    #125
    0
  3. #124 kungkung7728 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2558 / 00:58
    อาาาไม่อยากให้จบเลยอะ55555ตอนจบมีมาหลายคู่เลยอะ น่ารักทั้งนั้น.....เสียดายจบซะแหละ รอเรื่องใหม่น้าาายังไงก็ติดตามจ้าาาาาน้องมิ้น
    #124
    0