END {ทำมือ} พี่ชายร้ายลึก❖Nobody Knows

ตอนที่ 26 : {อัพครบ} ว่านดูดกาแฟ❖เพราะเขา 'หลงกล 5'

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 51655
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 127 ครั้ง
    13 พ.ย. 60

อย่าลืมไปเช็คเลขพัสดุ
หนังสืออาจมีรอบสต๊อกหลังจากนั้น มีไปวางขายที่งานสัปดาห์หนังสือเฉพาะวันที่ตาลไปแจกลายเซ็น (วันที่ 22 ตุลาคม) ทำเผื่อมาไม่เยอะ เรื่องนี้ไม่ลงอีบุ๊คนะ

เครดิตภาพ tumblr , weheartit pinterest , flickr

เครดิตเพลง youtube เนื้อเพลง aelitaxtranslate


กติกาในการอ่าน :: ฉากไม่เหมาะสมทุกฉากจะไม่อัพลงเด็กดี แนวเรื่อง DEEP และหักมุม บางสิ่งบางอย่างไม่ควรเอาเป็นตัวอย่าง ใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยค่ะ


 

Song :: Adele - Rolling In The Deep (Boyce cover)

 

#ว่านดูดกาแฟ {EP.25}

เพราะเขา 'หลงกล 5'



“พอได้” นายช่างไม่รู้อะไรบ้างเลย ไม่รู้อะไรเลยจริงๆ

“นี่” ว่านครางออกมาหนึ่งคำ มันเหมือนเขาอยากจะพูดอะไรสักอย่าง แต่สุดท้ายแล้วฉันเห็นการตัดสินใจรุกเข้ามาใกล้ฉัน เขาก้มลงกระซิบชิดใบหูฉัน... “ไปซื้อในห้าง มันดีกว่า”

เขาคงมองว่าฉันใช้เงินพร่ำเพรื่อเกินตัวไปแล้วแน่ๆ เจอของอะไรก็ไม่สนว่ามีคุณภาพแค่ไหนหรือแพงยังไง ขอให้ได้ซื้อไว้ก่อน

คนแก่ แก่จริงๆ

“ฉันชอบอันนี้” นายไม่รู้หรอกว่าบางทีเราก็ไม่ได้สักแต่อยากได้อย่างเดียว เราสองคนมองหน้ากันนิ่งๆ นิ่งมากทีเดียว... จนว่านแค่นหัวเราะและหลบตาฉัน จากนั้นเขาถึงได้เดินออกไปทันที ฉันจึงหันไปคุยกับเจ้าของร้าน “เอาค่ะ”

“โอเคครับ รุ่นนี้ตั้งสายไว้แล้ว น้องลองเสียงดูก่อนได้นะ ลองเล่นดูเลย เกิดตรงไหนไม่ดียังไงจะได้ตัดสินอีกที เชิญๆ”

เขาส่งกีตาร์มาให้ฉัน คิดว่านี่คงเป็นกฎของการซื้อขายจึงยอมทำตามที่พ่อค้าว่า ฉันลองดีดได้ไม่เท่าไหร่ว่านก็กลับมา

“นี่ครับ” เขาคุยอะไรสักอย่างกับคนขาย

ส่วนฉันลองจนพอใจแล้วจึงทำท่าจะส่งให้พ่อค้า พ่อค้าจึงรีบรับเอาไปใส่กระเป๋ากีตาร์พร้อมพูดกับฉันว่า...

“เรียบร้อยครับ” คนขายพยักหน้าให้ฉัน ว่านเป็นคนรับกระเป๋ากีตาร์ไปถือแล้วหันหลังเดินออกจากร้าน

“เดี๋ยวขอไปกดเงินก่อน” ฉันบอกพ่อค้า

“อ๋อ แฟนน้องจ่ายให้แล้วครับ” พ่อค้ายิ้ม

ฉันนิ่งค้างไป รู้ตัวอีกทีคือเดินออกมาจากร้านแล้ว เดินตามหลังว่านด้วย เขาถือของเต็มมือ ทั้งหมดคือของที่ฉันอยากได้ทั้งนั้น แต่ในหัวฉันมีแค่คำว่า แฟนน้องจ่ายให้ แฟนน้อง แฟนน้อง แฟน...

เหมือนฝันยังไงไม่รู้

“จะสี่ทุ่มแล้ว” จู่ๆ ว่านก็หันกลับมา “กลับมั้ย หรืออยากได้ไรอีก”

“ไม่แล้ว” ฉันตอบ

เราสองคนเดินออกจากไนท์บาร์ซ่า ต้องผ่านทางเดิม แต่ไม่รู้ทำไมพอยิ่งมืดคนก็ยิ่งเยอะ

คงเป็นช่วงเวลาที่คนทยอยกันกลับด้วย มีบางส่วนที่จอดรถไว้อีกฝั่งเหมือนฉันกับว่าน แต่มันก็ต้องเดินไกลไม่ใช่เล่นๆ นะ

เราสองคนไม่ได้คุยกันอีก ไฟตอนกลางคืนสวยมาก ฉันไม่ได้ออกมาเจอของแบบนี้นานเท่าไหร่แล้ว... ก็ดี ลูกเราจะได้เปิดหูเปิดตา

ฉันเดินไปข้างหน้า เดินผ่านว่านไปเรื่อยๆ มองแสงไฟสีส้มตอนกลางคืน บางคนหยุดเพื่อถ่ายรูปเล่น คนบางคู่มายืนจู๋จี๋กัน ฉันมองผ่านพวกเขา จนเดินมาถึงจุดหนึ่ง...

ฉันหลุบตาลงด้านล่าง เห็นขอทานคนหนึ่งกำลังนั่งก้มหน้าหนาวสั่น วูบหนึ่งก็... สงสาร ฉันหาเศษเหรียญทำท่าจะก้มลงวางไว้ในแก้ว แต่ไม่ทันไรขอทานท่าทางสกปรกมอมแมมก็เงยหน้าขึ้น

เฮือก...

ฉันผวา หัวใจเต้นถี่ด้วยความหวาดกลัวที่ก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว

ฉันจำมันได้ดีไม่มีลืม มันคือหนึ่งในเพื่อนของอดีตคู่หมั้นพั้นช์ ไอ้ตัวเฮงซวยที่ฉันอยากให้พวกมันหายไปจากชีวิต ฉันจำชื่อมันได้แม้จะเคยได้ยินเพียงครั้งเดียว จำดวงตามันได้ ถึงท่าทางภายนอกจะเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิงก็ไม่มีวันลืม

มันชื่อเอ็ม เมื่อก่อนมันตัวสูง ขาว ผิวพรรณดี เจ้าสำอางและนิสัยต่ำช้า แต่ตอนนี้ท่าทางมันมอมแมม ผมเผ้ายุ่งเหยิง ตัวเหม็นเน่า หน้าตาดำเป็นปื้น ผิวหนังไหม้เกรียมราวกับตากแดดมานานหลายปี

“กะ กาแฟ...” เสียงของมันแหบแห้งผิดปกติ ในปากมันไม่มีฟันเลยสักซี่เดียว

ราวกับมันรู้ว่าเจอคนรู้จัก มือของมันยกขึ้นจับข้อมือฉัน

เสี้ยววินาทีแรกฉันหลุบตาลงมองแล้วพบว่า... มือที่หยาบกร้านนั้นไม่มีเล็บ คล้ายกับมันถูกคีมดึงออกไปทั้งหมด

อะ...” ฉันหัวใจกระตุกวูบ เรียกได้ว่าอาจจะตกใจเกินกว่าจะเปล่งเสียงออกมาได้ทัน ฉันขนลุกไปทั้งตัว แข้งขาอ่อนจนยืนแทบไม่อยู่ กลัวจะโดนทำร้าย... กลัวจะ...

หมับ!

กาแฟ”

ความอบอุ่นตรงเหนือหน้าท้องเกิดขึ้น เป็นว่านที่เข้ามารั้งเอวฉันจากทางด้านหลัง มันใกล้เคียงกับคำว่ากอดมาก แผ่นหลังฉันแนบกับแผ่นอกของว่าน

ยะ อย่า อย่า!!!!” ไอ้เอ็มที่ตอนนี้หมดสภาพของคนปกติ กลายเป็นขอทาน ไร้ฟัน ไร้เล็บ จู่ๆ มันก็ตาเหลือก

มันหมอบตัวลงราวกับไร้เรี่ยวแรง ท่าทางพวกนั้นราวกับ... มันได้เห็นสิ่งที่น่ากลัวที่สุดในอยู่ทางด้านหลังฉัน

มีแค่ว่านที่อยู่ด้านหลัง มีแค่เขา

ไม่ต้องกลัว แค่ขอทาน” ว่านกระซิบกับฉันแล้วเปลี่ยนมาใช้มือข้างที่ว่างอยู่กุมมือฉัน “มันทำอะไรเธอไม่ได้หรอก”

ว่านกระชับมือฉัน ดวงตาเขาหลุบมองเอ็มในสภาพขอทานอย่างไร้อารมณ์ความรู้สึกก่อนจะโยนแบ็งก์ร้อยให้หนึ่งใบ แต่ขอทานกลับยิ่งหมอบตัวลงอย่างหวาดกลัว แม้แต่เงินที่ว่านโยนให้มันก็ยังไม่กล้าหยิบ และไม่แม้แต่จะกล้ามองเราอีก

ฉันถูกว่านพาออกมาจากตรงนั้นอย่างรวดเร็ว

นี่มัน... อะไรกัน

ฉันรู้สึกตาลายและโหวงในอก ฉันสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้นกับมัน ฉันรู้ว่ามันเป็นใคร และฉันไม่คิดว่าจะต้องเจอความรู้สึกนี้อีก ความอึดอัด ความกลัวเกินกว่าเหตุการณ์จริง ฉันแทบจะไม่รู้สึกตัวเมื่อโดนคนที่เดินสวนไปชนไหล่ ฉันติดอยู่ในความคิดที่วกวน มือฉันสั่น และฉันบีบมือว่านไว้แน่น ได้บอกตัวเองว่าให้เลิกคิดซะ เลิกคิดเดี๋ยวนี้

ว่านบีบมือฉัน เขาบีบมือฉัน

และบีบแรงมากจนฉันต้องสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อผ่อนคลาย ฉันบอกตัวเองให้ปิดกั้นทุกอย่าง จะเอาแต่พึ่งว่านไม่ได้ แต่สิ่งที่ทำได้มีแค่การเกร็งมือเข้ากับมือว่าน

ว่านคงคิดว่าฉันตกใจสภาพของไอ้เอ็ม นั่นดีแล้ว... ฉันไม่อยากให้ใครรู้ ว่านไม่มีทางรู้ว่าเคยเกิดอะไรขึ้น ฉันจะไม่มีวันให้ใครได้รับรู้เด็ดขาด

ขาฉันแทบแข็งจนจะก้าวไม่ออก เกือบจะเดินสะดุดหลายครั้ง

เดินให้ระวังหน่อย” ว่านพูด

มะ ไม่ทันดู” นานทีเดียวกว่าฉันจะตอบ ความอบอุ่นแผ่ซ่านอยู่ในกำมือฉัน มือที่บีบกันแน่นของเราสองคนมีถุงปลอกคอคั่นอยู่ แต่พลาสติกไม่ได้เป็นอุปสรรคเลย “ฉันไม่ทันดู”

เหรอ” เขาย้อนถามก่อนจะกระตุกมือฉันให้เดินต่อ คล้ายฉันถูกดึงให้มายืนข้างเขาในที่สุด

ฉะ ฉัน...” ฉันพยายามจะพูดให้เป็นปกติ แต่ฉันรู้ดีว่าลมหายใจไม่ปกติเลย สิ่งที่ฉันทำคือหันเหความสนใจทั้งหมดมาที่การกระทำของว่านในตอนนี้ “ฉันไม่ได้อยากจับมือนาย”

ฉันรู้” เขาตอบ

ไม่อยากบีบมือนาย” ฉันยิ่งเกร็งมือกับมือเขาแน่นกว่าเดิม ว่านบีบมือตอบ ความเจ็บจากการบีบรัดช่วยต่อลมหายใจให้ฉัน

ข้อนั้นฉันก็รู้” ว่านกระตุกมือฉัน นำให้เดินไปข้างหน้า “ฉันก็ไม่อยากเหมือนกัน”

การที่เขาบอกว่า ‘ไม่อยาก’ นั้น มันทำให้หัวใจซึ่งเป็นสิ่งเดียวที่ยังรู้สึกถึงการมีชีวิตเคลื่อนไหวเร็วขึ้น แต่สมองแทบจะประมวลผลต่อไปไม่ถูก จนกระทั่งว่านเปิดประตูรถ ฉันได้ยินเขาพูดว่า

“ขึ้นรถได้แล้ว”

และฉันก็พยักหน้า ฉันขึ้นมานั่งบนรถ แต่ว่านยังไม่ยอมไปไหน

ฉันต้องเอาของเก็บ” เขาพูดขึ้นมาอีก

อือ” ฉันหลุบตามองตักตัวเอง “เก็บสิ”

แต่ฉันคงเก็บอะไรไม่ได้ถ้าเธอยังไม่ยอมปล่อย” สิ้นเสียงของว่าน มีแรงเขย่าเบาๆ

ฉันหันไปมองตาม พบว่ายังคงเป็นฉันที่นิ้วแข็ง บีบรัดมือเขาไว้ไม่ยอมปล่อย ดังนั้นฉันจึงคลายนิ้วออก ความเมื่อยล้าตามข้อนิ้วเข้ามาแทนที่

ว่านปิดประตูรถ ฉันเปลี่ยนมากำมือตัวเองแทน เวลาผ่านไปอย่างเงียบเชียบ ฉันแทบจะจำไม่ได้ว่าผ่านการนั่งรถมายังไงบ้าง รู้ตัวอีกทีตอนถูกว่านพาเดินมาหยุดอยู่หน้าห้อง

“เข้าไปพักผ่อน” เขาพูด

และขยับมาจนบางส่วนของร่างกายโดนแขนฉัน ส่งผลให้ฉันสะดุ้งแล้วตวัดตามองทันที

ฉันไม่ได้พูดอะไรนอกจากควานหาคีย์การ์ด เปิดประตูเข้าไป ตอนนี้ฉันไม่รู้ว่าตัวเองคิดมากหรือไม่วางใจในระดับไหน แต่ร่างกายมันตื่นตัวไปหมด ฉันยังจำความรู้สึกตอนนั้นได้ ตอนที่ทะเลาะกับพั้นช์หน้าบังกะโลเรื่องว่าน ตอนที่เห็นว่าขากลับพั้นช์อยู่ในรถกับใคร ตอนนั้นฉันก็แทบจะไม่กล้าอยู่คนเดียว แต่นี่... หนึ่งในพวกมันจับแขนฉัน

เมื่อเปิดประตูได้ฉันจึงเดินเข้าไปในห้องน้ำ เปิดน้ำเพื่อล้างแขนและมือทั้งสองข้าง ว่านถือของเข้ามาวางในห้อง หลังจากนั้นฉันได้ยินเสียงเขาเปิดประตูออกไปเพื่อกลับห้องตัวเอง

ฉันปิดน้ำและพบกับความเงียบ

เงียบมากเกินไป

ฉันกำมือแน่นและตัดสินใจเปิดประตูออกไปอีกรอบ เห็นว่านกำลังจะเดินเข้าห้อง วินาทีนั้นฉันเดินไปคว้าชายเสื้อเขาไว้แล้วกำแน่น

ว่านหันมามองทันที ฉันไม่ได้ปริปากพูดว่าอยากจะทำอะไร พอๆ กับที่ว่านไม่ได้ถามว่าฉันต้องการอะไร

เขายืนนิ่ง ก่อนจะเปิดประตูกว้างขึ้นแล้วถอยหลังเข้าไปในห้อง ขาฉันเดินตามจังหวะการก้าวเท้าของเขา

กริ๊ก...

ร่างสูงเอี้ยวตัวมาหาฉันแล้วปิดประตูห้อง

“ฉันรู้ว่าเธอกลัว” เขาพึมพำเบาๆ ข้างหูฉัน

“ฉันไม่ได้อยากเข้ามาหานาย” ฉันพึมพำตอบ

ว่านผละออกไปก่อนจะเปิดทีวีเพื่อไม่ให้เงียบ เปิดไฟทุกดวงในห้อง เขาจึงหยิบผ้าเช็ดตัวของโรงแรมมาส่งให้เป็นเชิงบอกให้ฉันเข้าไปอาบน้ำ

พอฉันรับไปเขาก็ออกไปข้างนอก ฉันยืนนิ่ง ไม่นานเขาก็กลับเข้ามาพร้อมกระเป๋าของฉัน ว่านเดินผ่านหน้าฉันไปแล้วพูดออกมา

“ฉันก็ไม่อยากให้เธอเข้ามาเหมือนกัน” เขานั่งลงบนเตียง ปลดกระดุมออกทีละเม็ดจนเห็นแผงอกที่ถูกปกคลุมด้วยรอยสักเป็นส่วนใหญ่ “เข้าไปอาบน้ำได้แล้ว”

ฉันหันหลังเดินเข้าห้องน้ำไปโดยไม่พูดอะไรสักคำ ระหว่างที่ส่องกระจกในห้องน้ำ ฉันมองหน้าท้องของตัวเอง เวลาใส่เสื้อจะดูไม่ออก สัมผัสแล้วยังไม่รู้สึกอะไร แต่ตอนถอดเสื้อ... ฉันสังเกตร่างกายตัวเองออกว่าหน้าท้องนุ่มนิ่มขึ้น มันมีการเปลี่ยนแปลงแค่ส่วนนี้ทั้งที่น้ำหนักฉันลดลงเพราะแพ้ท้องมากไป แต่ก็ยังไม่เข้าเค้าคนท้องอยู่ดี

ตอนที่นอนในอ่างอาบน้ำ ฉันเผลอหลับด้วย ออกมาอีกทีก็ไม่เห็นว่านแล้ว ฉันไม่รู้ว่าเขาไปไหน พอแต่งตัวเสร็จก็มานั่งกอดเข่าอยู่บนเตียง ฉันรู้สึกหิว แต่ไม่อยากกิน

แปลกมั้ย... หิวแต่ไม่อยากกินอะไรเลย

ว่านออกไปนานมาก นานจนฉันอยากจะโทรตามเขา

ไปไหน... ทำไมรู้สึกโหวง


Past Event (พาร์ทอดีต :: ว่าน 2 ปี 20 วันที่แล้ว)

ผมไม่คิดว่าจะต้องมาทำอะไรแบบนี้

“เฮ้ย เมายัง?”

“ยางงงง”

“แฟ”

“แม่ง เวรฉิบ” ผมสบถแล้วตัดสินใจอุ้มเธอขึ้น

ผู้หญิงคนนี้คือกาแฟ เมื่อยี่สิบวันที่แล้วผมกับเธอเพิ่งตกลงกันเรื่องความสัมพันธ์ของเรา เราตกลงกันว่าจะเป็นมากกว่าพี่น้อง หมายถึงว่ารู้จักกันมาหลายปีแล้วเพิ่งจะมีโมเม้นท์ตกลงกันได้ว่าควรเป็นมากกว่าพี่น้องแต่ไม่ใช่แฟน

เธอไม่ได้ชอบอะไรผมมากมายหรอก แต่แค่อยากหักหน้าพั้นช์ ผมรู้ว่าวันที่เราตกลงเรื่องความสัมพันธ์กัน เธอเรียกพั้นช์มาด้วย คงเรียกมาเพื่อจะทำอะไรสักอย่าง แต่ผมแค่แกล้งทำเป็นไม่รับรู้ ผมลงเรือกาแฟไปแล้ว ผมเป็นคนยื่นข้อเสนอเองว่าเราจะเป็นอะไรกัน และถ้าเธออยากได้อะไรจากผม เธอต้องเสียหนึ่งจูบ

“ทำไมถึงได้ชอบมาบาร์เกย์นักวะ” ผมหงุดหงิดเธอจริงๆ

ครั้งก่อนเธอเพิ่งโดนลวนลามในบาร์เกย์จนเกือบเอาตัวไม่รอด ครั้งนี้ก็ยังจะมาอีก เธอมีเพื่อนเยอะแต่มักจะปลีกตัวมาอยู่คนเดียวเสมอ

เธอเป็นคนดื้อเงียบ เป็นคนขี้กลัวแต่ก็ชอบลองดี เธอ... เป็นคนที่พยายามจะหาความท้าทายให้ตัวเองเพื่อกลบความกลัวที่มีอยู่ในใจ และเป็นเด็กน่าหงุดหงิดคนหนึ่ง

และรู้มั้ยว่ากว่าเราสองคนจะคุยกันแบบนี้ได้ ผมใช้เวลาเป็นปีๆ 

ผมอยากโบกหัวกาแฟให้หายดื้อ และผมจะทำแน่

“บาร์เกย์ไม่มีคนหื่นกับผู้หญิง...” กาแฟพูดเสียงอ้อแอ้ มันน่านัก

“แต่เธอเรียกฉันมา” ผมพาเธอเดินออกไปด้านนอก

“ต่อยเจ้าของร้านนน” ใช่ ก่อนหน้านี้กาแฟโทรมาโวยวายว่าเจ้าของร้านเหยียดเธอเพราะเธอเป็นผู้หญิงที่เข้าบาร์เกย์

“ไม่” ผมปฏิเสธ แล้วรีบอุ้มเธอออกไปด้านนอก

เวลาเธอเมาแล้วนักเลง เมื่อก่อนไม่ใช่แบบนี้หรอก ผมรู้จักเธอตั้งแต่ยังเป็นสาวน้อยวัยแรกแย้ม เธอเปลี่ยนแปลงไปทุกปี ที่ผ่านมา... ผมตามใจเธอมากเกินไป ตอนยังไม่ได้เป็นมากกว่าพี่น้อง ตอนที่เธอยังเรียกผมว่าพี่ ผมตามใจเธอมาก

“นายเก๋า...” เธอพึมพำ

“ตอนนี้ไม่แล้ว”

“ไอ้กากกก” ริมฝีปากเล็กขยับช้าๆ และหลับไป

“ใช่ ฉันกากแล้ว” ผมยอมรับไปตามตรง

หลายปีมากที่ผมวนเวียนเข้ามาในชีวิตเธอ อาจไม่บ่อย แต่ผมอยู่ตลอดเวลา เธอซึมซับว่าผมเป็นพวกหัวรุนแรง มันจริงที่ผมเป็นแบบนั้น แต่ช่วงหลังมาผมเบื่อแล้ว ผมไม่อยากเป็นผู้ชายที่พอเดินผ่านคนอื่นแล้วหมั่นไส้ก็ลากเขามาซ้อม มันหมดวัยแล้ว

ผมลำบากใจที่จะพากาแฟกลับไปคอนโดของเธอ ในที่สุดก็เลือกพาไปที่คอนโดของผมแทน ผมวางกาแฟไว้บนเตียง เธอพึมพำว่าร้อนแล้วถอดเสื้อ

ผมห่มผ้าให้เธอ รู้สึกเลือดสูบฉีดไปทั่วร่าง

กาแฟเคยมาที่นี่แล้วหนึ่งครั้ง ในวันที่เธอหนีออกจากบ้าน เธอตกใจกลัวผมจนหมดสติ ผมพาเธอมาที่นี่ เปลี่ยนชุดให้เธอ และตัดสินใจว่าจะดูแลเธอ

“แฟ เธอจะถอดเสื้อต่อหน้าผู้ชายไม่ได้” ผมก้มลงเก็บเสื้อตัวเล็กที่ถูกโยนไว้ข้างเตียง

“นายไม่ใช่ผู้ชาย...”

ถ้าผมไม่ใช่ผู้ชายแล้วอะไรวะ

“ขี้เมาเอ๊ย” ผมเหวี่ยงเสื้อใส่หน้ากาแฟ

เธอพลิกตัวนอนคว่ำ ผมถอนหายใจแล้วเดินไปนั่งข้างเตียง ตั้งท่าจะห่มผ้าห่มให้เธอ

จากวันนั้นที่เธอหนีมาจากพิษณุโลกแล้วเจอผม จนกระทั่งถึงวันนี้ เธอเปลี่ยนไปมาก

เธอเคยน่ารัก ขี้อาย ไม่กล้าพูด แต่ตอนนี้เธอกลับเลือกที่จะไม่พูดอะไรเลย

เธอเคยไม่มีร่องรอยอะไรบนตัว เป็นผู้หญิงที่ผิวสวยเหมือนฝาแฝดของเธอ แต่ตอนนี้เธอมีรอยสักคำว่า HATE อยู่บนแผ่นหลัง รอยสักที่เธอใช้ยืนยันว่าเกลียดผม

ผมแตะมือลงบนรอยสักที่แผ่นหลังบอบบาง

ผมรู้ว่าไม่ว่าใคร... ทุกคนบนโลกนี้จะไม่มีวันได้เด็กผู้หญิงที่น่ารักและกล้าไว้ใจทุกคนที่เธอแคร์คนเดิมกลับคืนมา เหมือนที่ทุกคนจะไม่มีวันได้ผมคนที่เคยแคร์ความเจ็บปวดกลับคืนไป

คนเราเมื่อเปลี่ยนไปแล้ว จะไม่มีวันกลับไปเป็นแบบเดิมได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ ผมรู้ว่าเธอกลัวสัมผัสของผู้ชาย เธอไม่เคยมีแฟน ไม่กล้ารักใคร ความสัมพันธ์ของผมกับเธอเริ่มจากคนอื่น และเธอก็เริ่มเกลียดผม การดูแลทำให้เธอเริ่มยอมรับการมีตัวตนของผม แต่ความแค้นที่เธอมีต่อพั้นช์กำลังขับเคลื่อนความสัมพันธ์ระหว่างเราอยู่

พรึบ!

กาแฟที่หลับอยู่พลิกตัวมานอนหงาย ผมมองทรวงอกเธอ มือเล็กเกาะเกี่ยวต้นแขนผม เล็บเธอจิกผิวผม เธอกำลังฝันร้าย ผมไม่อยากจินตนาการว่าอะไรอยู่ในฝันเธอกันแน่

“แฟ” ผมเรียกเธอ

“อึก...” เธอยิ่งจิกและกำแขนผม

ผมได้ยินเสียงพึมพำ มีแรงดึงดูดทำให้ผมโน้มตัวลงไป ริมฝีปากเธอสัมผัสริมฝีปากผม เธอกำลังร้องไห้

“อะไรนะ?” เสียงพึมพำของเธอผมได้ยินไม่ชัด

“เกลียดพวกมัน...” เธอกระซิบพร้อมปรือตา เธอเมาและอาจจะละเมอถึงอะไรบางอย่าง นึกถึงอะไรบางอย่างในช่วงสั้นๆ

“ใคร” ผมถาม

“พวกมันทุกคนที่ทำให้ฉันกลัวแบบนี้”

“...”

“พวกมันที่ทำให้ฉันเป็นแบบนี้ ฮึก...”

หลังจากนั้นเธอกรีดร้องและทำร้ายผม กาแฟกัดไหล่ผมเต็มแรง

กาแฟไม่รู้หรอกว่าถ้าเธอเมาแล้วคิดมากขึ้นมาจะเป็นแบบนี้ เธอมักจะปลดปล่อยความรุนแรงอะไรสักอย่างเวลาที่ไร้สติมากๆ มันเป็นสาเหตุที่เวลาพอผมรู้ว่าเธอจะเมาแน่ ไม่ว่าจะเป็นอดีตหรืออนาคต... ผมจะต้องห้ามไม่ให้เธอเมาอีก แต่โชคดีตรงที่ผ่านมาเธอไม่เคยปล่อยให้ตัวเองเมามากถึงขั้นนี้

และวันนี้เธอเมามากๆ ยังดีที่ผมมาทัน

“ใคร” ผมถาม

“มัน...” หลังจากนั้นเธอพูดชื่อคนสี่คนออกมา และทิ้งท้ายไว้ว่า “พวกมันทุกคน เอาพวกมันออกไปจากชีวิตฉันที ฉันอยู่ร่วมกับพวกมันไม่ได้! ฮึก...”

เธอร้องไห้ ต้นคอผมถูกเธอกัดและทำร้ายจนเป็นแผลน่ากลัว

มันแสดงออกถึงความแค้นของเธอ

“ได้...” ผมรับปากกาแฟ

ทุกคนที่มีส่วนทำให้เธอกลัวจะไม่มีวันได้อยู่ร่วมกับเธอ

กาแฟเคยใสสะอาด แต่มีคนเปลี่ยนเธอ หนึ่งในนั้นคือผม...

เธอไม่ได้พูดชื่อผมออกมาเพราะเธอจำไม่ได้ แต่ผมรู้อยู่แก่ใจว่าลึกๆ แล้วเธอกลัวผมมาตลอด

ทุกอย่างที่กาแฟขอจะเป็นจริง ระหว่างผมกับเธอตอนนี้คือวิธีหนึ่งที่จะทำให้เธอลดความกลัวลงตามที่หมอนุ๊กส์บอก หมอคิดว่าผมกับกาแฟเป็นแฟนกัน หมอบอกให้ผมทำยิ่งกว่านี้ เหนือกว่าความดูแล เหนือกว่าความห่วงใย เหนือกว่าการพูดคุยให้คุ้นเคยกัน ผมรู้ว่าจะต้องแลกกับอะไร

ความรัก...

ผมกันพั้นช์ออกจากกาแฟ ผมไล่ตามคู่หมั้นพั้นช์ที่ชื่อเวย์จนเป็นเรื่องให้ญาติกาแฟมองว่าผมไม่ดี แต่มันหนีไปและไม่เคยกลับมาให้เห็นอีก ผมไล่เก็บผู้ชายอีกสองคนที่มีส่วนรู้เห็น คนแรกป่วยเรื้อรังอยู่ได้ไม่นานผมเลยไม่เอาความ ส่วนอีกคน... คือไอ้เอ็ม

และเหลือคนสุดท้าย คนที่เธอลืมพูดชื่อ ที่ไม่ว่ายังไงผมก็ตัดใจทำไม่ได้ เพราะมันคือ... ‘ตัวผม’ เอง

End Past Event (จบพาร์ทอดีต :: ว่าน)

[รออัพต่อ]

LTA LUKTARN

อะเหื้อออ มันมาถึงจุดนี้ได้ยังไง 555 ถ้าพี่ว่านที่อยู่กับกาแฟมาตลอดคือตัวร้ายเลยล่ะ กร๊ากกกก

อ่านแล้วเม้นๆ ด้วยนะ จุ้บ <3

ปล. ขอขายนิยายแปบ พี่คิวเปย์ยังงงง

ลงขายหน้าร้านแล้วนา B2S นายอินทร์ ซีเอ็ดนะ แปะรูป


ในเว็บของร้านนายอินทร์ก็มีขายแล้วนา บีทูเอสก็มี ส่วนซีเอ็ดอาจต้องรอหน่อยนะ <3

รอบสต๊อกของพี่ว่านจะเปิดตอนเดือนพฤศจิกายนค่ะ ช่วงกลางถึงปลายเดือนนะ รองรับสำหรับคนที่พรีรอบแรกไม่ทันเนอะ

ปล.ฝากเรื่องพี่แซคด้วยนะ กิๆๆๆ >>> กดตรงนี้




ฝากนิยายเรื่องใหม่ด้วยนะ กดที่รูปเลย

'คนกลางคืน' Set. {กดที่รูป}

  


.:: เนื้อเพลง+คำแปลเพลงประจำบท ::.

ใครอยากฟังเพลงต้องเปิดคอมนะ เครื่องเล่นเพลงอยู่ด้านบนก่อนเนื้อหา

มีหลายเพลงนะ ตาลเปลี่ยนเพลงบ่อยเพื่อให้เข้ากับเนื้อหา คำแปลบางเพลงก็สูบมาและติดเครดิตไว้ บางเพลงก็แปลเองเจ้าค่ะ

+++++++

Song :: Adele - Rolling In The Deep

There’s a fire starting in my heart, 

Reaching a fever pitch and it’s bringing me out the dark, 

ในใจของฉันมีกองไฟกำลังลุกโชน

ฉันจะไม่ทนเธออีกต่อไป ดวงไฟนั้นกำลังพาฉันออกไปจากความมืดมิด 

Finally, I can see you crystal clear, 

Go ahead and sell me out and a I’ll lay your shit bare, 

See how I’ll leave with every piece of you, 

Don’t underestimate the things that I will do, 

ในที่สุด ฉันก็เห็นตัวตนของเธอทะลุปรุโปร่ง

เอาเลยสิ หักหลังฉัน แล้วฉันจะแฉตัวตนของเธอให้คนเค้ารู้ให้หมด

คอยดูนะว่าฉันจะทำอะไรได้บ้าง

อย่าประเมินความแรงฉันต่ำไปละกัน

There’s a fire starting in my heart, 

Reaching a fever pitch and it’s bring me out the dark, 

ในใจของฉันมีกองไฟกำลังลุกโชน

ฉันจะไม่ทนเธออีกต่อไป ดวงไฟนั้นกำลังพาฉันออกไปจากความมืดมิด 

The scars of your love remind me of us, 

They keep me thinking that we almost had it all, 

The scars of your love, they leave me breathless, 

I can’t help feeling, 

บาดแผลจากความรักของเธอทำให้ฉันนึกถึงตอนที่เราอยู่ด้วยกัน

มันทำให้ฉันคิดว่า… เราเกือบจะได้ทุกสิ่งทุกอย่างที่เราต้องการมาด้วยกันแล้ว

แผลในใจจากเธอ มันทำให้ฉันเกือบตาย

มันทำให้ฉันอดคิดไม่ได้

We could have had it all, 

(You’re gonna wish you never had met me), 

Rolling in the deep, 

(Tears are gonna fall, rolling in the deep), 

You had my heart inside of your hand, 

(You’re gonna wish you never had met me), 

And you played it to the beat, 

(Tears are gonna fall, rolling in the deep), 

ว่าเราเกือบจะมีทุกๆความรู้สึกที่เราต้องการแล้ว

(แล้วเธอจะคิดว่าไม่น่ามาเจอกับฉันเลย)

ฉันหลงเชื่อเธอจากก้นบึ้งของหัวใจฉัน

(เธอจะต้องน้ำตาตกใน)

เธอเคยกุมหัวใจฉันไว้ทั้งดวง

(แล้วเธอจะคิดว่าไม่น่ามาเจอกับฉันเลย)

แล้วเธอก็พังมันยับเยิน

(เธอจะต้องน้ำตาตกใน)

Baby, I have no story to be told, 

But I’ve heard one on you and I’m gonna make your head burn, 

Think of me in the depths of your despair, 

Make a home down there as mine sure won’t be shared, 

ที่รัก ตัวฉันไม่มีเรื่องราวอะไรที่จะเล่าได้

แต่ฉันมีเรื่องของเธอจะเล่าให้ฟัง เรื่องที่ฉันกำลังจะเผาเธอนี่ไง

แล้วอย่าลืมนึกถึงฉันในหุบเหวแห่งความเศร้าโศกล่ะ

แล้วใช้ชีวิตอยู่ในเหวนั้นไปคนเดียวนะ ไม่ต้องมาชวนฉันไปอยู่ด้วย

The scars of your love remind me of us, 

(You’re gonna wish you never had met me), 

They keep me thinking that we almost had it all, 

(Tears are gonna fall, rolling in the deep), 

The scars of your love, they leave me breathless, 

(You’re gonna wish you never had met me), 

I can’t help feeling, 

(Tears are gonna fall, rolling in the deep),

บาดแผลจากความรักของเธอทำให้ฉันนึกถึงตอนที่เราอยู่ด้วยกัน

(แล้วเธอจะคิดว่าไม่น่ามาเจอกับฉันเลย)

มันทำให้ฉันคิดว่า… เราเกือบจะได้ทุกสิ่งทุกอย่างที่เราต้องการมาด้วยกันแล้ว

(เธอจะต้องน้ำตาตกใน)

แผลในใจจากเธอ มันทำให้ฉันเกือบตาย

(แล้วเธอจะคิดว่าไม่น่ามาเจอกับฉันเลย)

มันทำให้ฉันอดคิดไม่ได้

(เธอจะต้องน้ำตาตกใน)

 

Throw your soul through every open door, 

Count your blessings to find what you look for, 

โยนจิตวิญญาณของเธอผ่านประตูทุกๆบาน
ลองนึกถึงเรื่องดีๆในชีวิตเธอดูสิ เผื่อจะรู้ว่าเธอกำลังตามหาอะไร

Turn my sorrow into treasured gold, 

You’ll pay me back in kind and reap just what you’ve sown, 

ลองเปลี่ยนความเสียใจที่ฉันมีเป็นทองดูนะ

แล้วเธอจะต้องชดใช้สิ่งที่เธอเคยทำกับฉัน

But you played it, 

You played it, 

You played it, 

You played it to the beat.

แต่เธอก็ใช้มันเป็นของเล่นของเธอ…

*สรุป* ตั้งแต่เริ่มแรกเลย คือเธอยอมทนเขามาตลอด เหมือนคนตาบอดจากความรัก แต่เธอก็ทนมันไม่ไหวอีกต่อไป (เริ่มมีไฟลุกในจิตใจ)

จนในที่สุดเธอก็มองเห็นชัดเจนว่าเขาทำอะไรกับเธอบ้าง

แล้วเธอก็จะแก้แค้นให้สาสมกับที่เขาทำเธอเจ็บไว้

Could’ve had it all

หมายถึง เราเคยเกือบจะได้ทุกอย่างที่ต้องการแล้ว (อาจจะรวมไปถึง การแต่งงาน มีลูก ใช้ชีวิตครอบครัว ซึ่งเป็นเป้าหมายสูงสุดของชีวิต)

Rolling in the deep เนี่ย… ไม่ค่อยแน่ใจในความหมายเลยครับ

อาจจะหมายถึง ความรู้สึกที่ฝังลึกอยู่ในใจ

แต่ที่เบียร์ไปเจอมาอีกอันนึงคือ Rolling เนี่ย หมายถึง get down and diry หรือยอมทุกๆอย่าง

(จาก http://www.songmeanings.net/songs/view/3530822107858851671/1/DESC/)

เพลงนี้ Adele เธอแต่งให้คนรักเก่าของเธอ

(เพลงส่วนใหญ่ของเธอก็มาจากความสัมพันธ์ของเธอนั่นแล)

แถมคนรักเก่าของเธอยังมาเรียกร้องขอเงินจากการที่เธอแต่งเพลง

จากความสัมพันธ์ของเขากับเธอด้วย… เลวได้ใจจริงๆ

+++++++

SONG : ความรู้สึกของวันนี้  (FELT)

ARTIST : LOMOSONIC

LABEL : SMALLROOM

DIRECTOR : POMME LOMOSONIC  www.fb.com/pomace

 

เนื้อร้อง     :   พีระสิฐ พลตาล ภายใต้การดูแลของ เชาวเลข สร่างทุกข์

ทำนอง      :   พีระสิฐ พลตาล / ฉัตรชัย งามสิริมงคงชัย 

เรียบเรียง   :    LOMOSONIC / เทอดศักดิ์ ศิริเจน

 

PRODUCED by  :   LOMOSONIC   เทอดศักดิ์ ศิริเจน

EXECUTIVE PRODUCER :   รุ่งโรจน์ อุปถัมภ์โพธิวัฒน์

MASTERING      :   รุ่งโรจน์ อุปถัมภ์โพธิวัฒน์ / เทอดศักดิ์ ศิริเจน / เอกพงษ์ รัตนประทีปพร

หยดน้ำที่นอกหน้าต่าง
หมอกขาวและเส้นบางๆ ลมพัดมา
พาฝนโปรยตรงที่เธอเดินผ่าน
กลิ่นหอมของข้าวในจาน
บันทึกที่เขียนประจำวันคืน ผ่าน ล่วงไป

รองเท้าที่ใช้จนเก่า
เศษเหรียญที่เรายังเก็บ
เพลงของเธอบนชั้นวางเพลงที่ไม่เคยเปิด
จดหมายที่เขียนถึงเธอ
ดอกไม้ที่ให้เธอวันสุดท้าย สุดท้าย

ฉันคิดถึงเธออยู่
ทุกช่วงเวลาที่ยัง หายใจ
ฉันคิดถึงเธออยู่
แม้รู้ว่ามันอ่อนแอ เหลือเกิน
คือสิ่งเดียวที่ฉันนั้นรู้สึก
แม้จะเนิ่นนาน เท่าไร

ก็เพราะว่าเธอยังอยู่
ก็เพราะว่าเธอยังอยู่ในหัวใจ
ในหัวใจคนที่เธอเคยบอก
ว่ารักเขามากที่สุด
ว่ารักเขามากในสัญญาที่เอ่ย ถ้อยคำ

ไม่เพียงแค่ฉันรู้สึก
แต่เธอก็คงรู้สึก
วันของเรา เพลงของเรา
เพลงที่เราเคยเปิด
จดหมายที่เขียนถึงกัน
ดอกไม้ที่ให้กันวันสุดท้าย สุดท้าย

ฉันคิดถึงเธออยู่
ทุกช่วงเวลาที่ยัง หายใจ
ฉันคิดถึงเธออยู่
แม้รู้ว่ามันอ่อนแอ เหลือเกิน
คือสิ่งเดียวที่ฉันนั้นรู้สึก
แม้มันเนิ่นนานเท่าไร

ฉันคิดถึงเธออยู่
ทุกช่วงเวลาที่ยัง หายใจ
ฉันคิดถึงเธออยู่
แม้รู้ว่ามันอ่อนแอ เหลือเกิน
มันคงชัดเจนทุกอย่าง
และยังมีแค่เธอเท่านั้น

แม้จะเนิ่นนานเท่าไร

"ความรู้สึกของวันนี้"  เพลงช้าเพลงแรกจาก LOMOSONIC บอกเล่าเรื่องราวผ่านสิ่งของ  ภาพที่ถ่ายทอดความทรงจำในอดีต ด้วยลักษณะของเนื้อเพลงที่เหมือน ภาพ collage ให้เกิดความหมายใหม่ๆ บนความหม่นเศร้า ของอารมณ์ อย่างตรงไปตรงมา  เสียงกีต้าร์อคูสติกที่เข้ามามีส่วนในเพลง แต่ยังคง ไว้ซึ่งเอกลักษณ์ของ LOMOSONIC ด้วยการสอดประสานไลน์กีต้าร ์ในช่วงกลางของเพลง เรียบเรียงดนตรีด้วยควาแปลกใหม่ในแบบที่ไม่เคย ทำมาก่อน อีกทั้งยังเพิ่มมิติให้กับการแสดงสดในโชว์ต่อๆไปซึ่งนี่คือ ความท้าทายก้าวใหม่ของ LOMOSONIC

 

เพลงที่ 2 Stupid in love

Stupid in love
Oh
Stupid in love

โง่เรื่องความรัก

Let me tell you something
Never, have I ever 
Been a size 10
In my whole life
I left the engine running
I just came to see
What you would do if I
Gave you a chance
To make things right
So I made it
Even though Katy
Told me that this would be nothing
But a waste of time
And she was right, mm

ให้ฉันบอกอะไรให้อย่างนึงนะ
ฉันไม่เคย
ดูดี
ตลอดชีวิตฉัน
ฉันปล่อยให้เครื่องมันวิ่งต่อไป
ฉันแค่แวะมาดูว่า
ถ้าหากฉัน
ให้โอกาสเธอ
ทำทุกอย่างให้ถูกต้อง
ฉันก็เลยมา
ถึงแม้เคที่
จะบอกฉันว่ามันคงไม่มีประโยชน์หรอก
เสียเวลาเปล่าๆ
และเธอก็พูดถูกจริงๆ

Don’t understand it
Blood on your hands
And still you insist
On repeatedly trying
To tell me lies
And I just don’t know why

ทำเป็นไม่เข้าใจงั้นหรอ
จับได้คาหนังคาเขา
แต่เธอก็ยังปฏิเสธ
หรือพยายามจะ
โกหกฉันแบบเดิมๆ
และฉันไม่รู้ว่าทำไม

This is stupid
I’m not stupid
Don’t talk to me
Like I’m stupid
I still love you
But I just can’t do this
I may be dumb but
I’m not stupid

นี่มันโง่สุดๆ
ฉันไม่ใช่คนโง่นะ
อย่าพูดกับฉัน
เหมือนว่าฉันเป็นคนโง่นะ
ฉันยังรักเธออยู่
แต่ฉันทำมันต่อไปไม่ได้แล้ว
ฉันอาจจะซื่อๆไปบ้าง
แต่ฉันไม่ได้โง่นะ

+++++++


ทอล์กของตอนเก่า

“กะ กาแฟ...” เสียงของมันแหบแห้งผิดปกติ ในปากมันไม่มีฟันเลยสักซี่เดียว...

เอาสปอยไปก่อนนะ

++++

อันนี้เป็นพาร์ทอดีตนะ ต่อจากเหตุการณ์ที่ว่านกับกาแฟตกลงกันว่าเราจะเป็นมากกว่าพี่น้องแต่ไม่ใช่แฟนของกันและกัน


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 127 ครั้ง

29,742 ความคิดเห็น

  1. #29690 faii1993 (@faii1993) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 22:54
    ถ้าหาซื้อตอนนี้ยังมีบ้างไหมค่ะนิ
    #29690
    0
  2. #27331 Nim (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2560 / 12:11
    คิดไว้ไม่มีผิด
    #27331
    0
  3. #27247 สวยพอเพียง -/- (@zukzonfz) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2560 / 08:03
    โหโคตรพีค
    #27247
    0
  4. #27227 kannikar_nam (@kannikar_nam) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2560 / 23:06
    พี่ว่านทำอะไรแฟไว้น๊าาา แฟถึงกลัวพี่ขนาดนั้น
    #27227
    0
  5. วันที่ 13 พฤศจิกายน 2560 / 01:35
    อึก...ว่านนนนน
    #27191
    0
  6. #27160 yenkhan (@yenkhan) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2560 / 21:06
    อยากได้เล่มนี้น่ะ เสียดายไม่มีตามร้าน งื่อออ
    #27160
    0
  7. #27117 kimjinhwan042 (@kimjinhwan042) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2560 / 18:59
    เอิ่มม...ไรทค่ะนุ้งกาแฟมิได้โดนรุมโทรมใช่มั๊ย?? ไม่นะ ม่ายยยย (นังมโน)
    #27117
    0
  8. #27116 นกยูง-มายา (@Nokyoong) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2560 / 18:03
    เป็นตัวร้ายที่รักเธอสินะ
    #27116
    0
  9. #27115 Lucky GRAMMY (@14253666) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2560 / 17:05
    มันเกิดอะไรขึ้นนนนน
    #27115
    0
  10. #27113 kwan (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2560 / 13:30
    เฮียทำไรน้อง
    #27113
    0
  11. #27112 rosemonster46 (@rosemonster46) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2560 / 13:01
    พี่ว่านทำอะไรแฟอ่ะ ฮรืออออ
    #27112
    0
  12. #27111 rukkeeiz4772 (@rukkeeiz4772) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2560 / 12:25
    มีความอยากรู้สูงมากกกกกก ว่าอีพี่ว่านมันทำอะไรกาแฟจนนางจำไม่ได้
    #27111
    0
  13. วันที่ 12 พฤศจิกายน 2560 / 12:20
    พี่ว่านทำไรอ่ะะะะะะะ ทำไมเราไม่รู้ หรือเราอ่านข้ามไปปปป
    #27110
    0
  14. #27109 MGot7fc (@MGot7fc) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2560 / 11:22
    นี่ก็แอบคิดไว้ว่ามันต้องมีอะไร ฮรือออ จริงๆด้วยพี่ว่านทำอารายยย
    #27109
    0
  15. #27107 alona (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2560 / 07:24
    ที่พี่ว่านทำแฟท้องชิมิ
    #27107
    0
  16. #27106 Very_Slagger (@AonnySlaggers) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2560 / 02:55
    ว่านไปทำไรแฟไว้อีกกกกก
    #27106
    0
  17. #27105 SopapornPogpoon (@SopapornPogpoon) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2560 / 02:37
    ว่านเคยทำไรในอดีตกับแฟ?
    #27105
    0
  18. #27103 นุ่ม (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2560 / 01:10
    พี่ว่านนนนน
    #27103
    0
  19. #27102 peung24955 (@peung24955) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2560 / 00:55
    ป๊าดดด
    มันต้องมีพีคกว่านี้เเน่ๆ พี่ตาลแกยิ่งชอบหักมุม หักเเล้วหักอีก หักจนยอมใจ
    #27102
    0
  20. #27101 nadtiya (@nadtiya) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2560 / 00:53
    Twitter : #ว่านดูดกาแฟ
    #27101
    0
  21. #27100 nadtiya (@nadtiya) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2560 / 00:49
    เป็นเรื่องที่อ่านแล้วน้ำตาไหล ตอนอ่านในเล่มว่าหน่วงแล้ว มาเจอฟีดแบคใน ดด หน่วงกว่าจร้าาาาาา
    #27100
    0
  22. #27099 Aimmy_ka (@Aimmy_ka) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2560 / 00:28
    สงสารแฟ นางคงช้ำใจมาก
    #27099
    0
  23. #27098 123purenaka (@123purenaka) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2560 / 23:21
    แฟมีผัวตั้งแต่สิบหกใช่มั้ย...หลุมศพที่มีจี้สร้อยตัวจีห้อยไว้คือหลุมศพของลูกใช่ปะ...#เดาไปทั่ว..มั่วไปเรื่อย
    #27098
    0
  24. #27097 123purenaka (@123purenaka) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2560 / 23:17
    แฟโดนรุมโทรมเหรอ....แต่ว่านได้คนเดียว ว่านเลยชอบพูดว่าแฟกลัวผมมาตลอด...หน่วง
    #27097
    0
  25. #27096 Chudapa1235 (@Chudapa1235) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2560 / 23:04
    ไรท์ไช้ชื่อพี่ชายร้ายลึก ว่านมีปมกับแฟแน่นอน และว่านมันลึกๆจริงๆ
    #27096
    0