♥ 쌍둥이 Secret Twin's โทษที เป็นสามีกูแป๊ป

ตอนที่ 10 : █ NIGHT ll EP 08ll กลางวัน กลางคืน 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,522
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    7 ส.ค. 58


 
-

8

กลางวัน กลางคืน

 

 

          “” เครื่องหมายปริศนาลอยกระแทกเข้าหน้าผมอย่างจัง ใบหน้าขาวเนียนเผยอเปลือกตากว้างทุกอย่างตกอยู่ในความเงียบฉับพลัน ลมหายใจของผมขาดหายไปในลำคอ เรือนผมสีน้ำตาลเข้มปลิวไสวจนหน้าม้าของคนตรงหน้าละไล้บริเวณหน้าผาก เม็ดเหงื่อแห่งความสับสนผุดซึมขึ้นตามกรอบหน้า ผมมองตาเขาปริบๆ

 

 

และปริบๆ -_-;

 

 

ภาพตรงหน้าก็ยังไม่จางหายไป บ่งชัดว่าผมไม่ได้ฝันอยู่แน่ๆ ผมยันตัวลุกขึ้นในขณะที่ร่างตรงหน้าก็ขยับหลบตามเมื่อผมยื่นคางเข้าหาเพื่อมองเขาชัดๆ ยิ่งมองก็ยิ่งเหมือนไม่ว่าจะตา คิ้ว จมูก ทุกอย่างเหมือนลอกเลียนผมแบบ Copy Paste ผมยื่นมือเข้าไปหยิกแก้มขาวๆ นั่นหนึ่งทีพลางขมวดคิ้วอย่างชั่งใจ เจ้าของติ้งคณะอักษรทำหน้าเหรอหราประหนึ่งไปไม่เป็น เออ เหมือนผมตอนนี้น่ะแหละ -*-

 

 

“ทำไม” ผมกระอึกกระอักแล้วเดินวนไปรอบตัวเขา ส่วนสูงของพวกเราพอๆ กัน แต่ผมสูงกว่ามันนิดหน่อย “มึงหน้าเหมือนกูเลยวะ?” ผมว่าก่อนจะกลับมายืนต่อหน้าเขาอย่างสับสน เคยได้ยินเขาว่ากันว่าในโลกนี้จะมีคนหน้าเหมือนเราไม่กี่คน แต่นี่มันบังเอิญเกินไปมั้ย?

 

 

” คนถูกถามยืนนิ่งกลอกตาสับสน

 

 

“เป็นใบ้เหรอวะ ถามไม่ตอบ?” ผมชักสีหน้าไม่พอใจทำให้ไอ้คนตรงหน้าเงียบหนักกว่าเดิม อะไรของมันวะ เห็นแล้วหงุดหงิดเว้ย ใช้หน้าเดียวกับผม แต่รู้สึกถึงรังสีมุ้งมิ้งไม่แมนประกายออกมาจากตัวมันแบบแปลกๆ “เฮ้ย!

 

 

“ผมจะไปรู้ได้ไง” มันตอบเสียงเบา ท่าทีเกรงๆ

 

 

 

“มึงไปศัลย์หน้าเลียนแบบกูใช่มั้ย -_-+” ผมหรี่สายตาจับผิดพลางบิดจมูกมันไปทางนั้นทีทางนี้ที ถ้าไม่ใช่ซิลิโคนเกรดดีก็จมูกธรรมชาติแหละบอกเลย เป็นไปไม่ได้หรอก มันจะเหมือนกันขนาดนั้นได้ไงวะ หรือว่ามันจะเป็นแฝดพี่แฝดน้องที่พลัดพรากจากกันตั้งแต่เด็กเหมือนในละครน้ำเน่า! เอ่อ ตลก ผมเป็นลูกคนเดียวนะได้ข่าว

 

 

“เปล่า” มันว่าพลางปัดมือซุกซนของผมออก เสียงดังเบาๆ จากลำโพงฝั่งตรงข้าม เหมือนจะมาจากโรงยิมกลาง ผมเดาว่าคงจัดประกวดดาวเดือนคณะอักษรอยู่ และคนตรงหน้าผมคงจะเดินออกมาจากที่นั่น เขาทำหน้าล่องลอยเหมือนมีอะไรบางอย่างอยู่ในหัว แต่ช่างแม่งเหอะ จะมีใครเจอเหตุการณ์น่ากลัวกว่ากูได้อีกวะ ถามจริง -_-;;;;

         

 

ณ ขณะนั้น จู่ๆ สมองอันบรรเจิดของผมก็คิดเรื่องชั่วช้าสามานย์ที่จะทำให้ผมหลุดจากวงโคจรอีนางฟ้าได้ นัยน์ตาสีน้ำตาลเจ้าเล่ห์ประดุจหมาป่าจับจ้องที่ร่างคนตรงหน้าพร้อมกับเสียงหัวเราะหึๆ ฮิๆ ฮี่ๆ *o*

 

 

 

“ไม่อยากจะเชื่อเลย ในที่สุดเราก็เดินทางมาพานพบกันดั่งโชคชะตาฟ้าลิขิต ชีวิตที่แสนน่าเศร้าของพวกเราสองพี่น้อง” แสงสว่างที่ปลายฝ่ามือของผมส่องตรงมาจากแสงอาทิตย์ที่ลอดผ่านหลังคาโรงอาหาร ผมยืดมือออกไปพร้อมกับสะบัดปอยผมหน้าม้านิดหน่อย ความรู้สึกขยะแขยงที่ริมฝีปากยังหลอกหลอนให้ผมขนลุกซู่ ยึ๋ย T^T

 

 

“พวกเราต้องเป็นพี่น้องที่พลัดพรากจากกันมาตั้งแต่แบเบาะแน่ๆ ไอ้น้องรักของพี่”

 

 

“พี่? น้อง?” หมอนั่นเลิกคิ้วสูงไม่เข้าใจสิ่งที่ผมจะสื่อ

 

 

พรึ่บ!!

 

 

ผมวางมือไว้บนบ่าของเขาทั้งสองข้างด้วยนัยน์ตามุ่งมั่นเหลือจะกล่าว จะอะไรก็ช่าง ผมจะต้องหลุดออกจากบ่วงมหันตภัยจากอีจุดบอดกาแล็กซี่นี่ให้ได้ -___-+

 

 

“มึงไม่สงสัยเหรอทำไมเราหน้าเหมือนกัน?

 

 

“ก็” เขาอึกอัก ยังไม่ทันจะได้ตอบผมก็สานต่อเจตนารมณ์อันยิ่งใหญ่

 

 

“เพราะเราเป็นแฝดกันไง!!!” ผมย้ำแน่น! ผมไม่รู้หรอก วินาทีนี้ใครก็ได้มาฉุดกูออกจากนรกทีเถอะ แค่นึกถึงใบหน้าเหี่ยวๆ และริมฝีปากแห้งกร้านถูไถไปมาเมื่อตะกี้ผมก็กระอักกระอ่วนขึ้นมาอีกแล้ว


 

“แฝด?



         “ใช่ แฝด!” 


 

ใช่ ไม่ใช่ผมก็ใช่ไว้ก่อนล่ะวะ เรื่องมันมาขนาดนี้แล้ว ผมโดนพรากริมฝีปากอันบริสุทธิ์ผุดผ่องที่มิเคยแตะต้องหญิงสาวใดๆ ในพิภพมาก่อน แต่คนแรกดันเป็น

 



          โอ๊ย! ยิ่งคิดยิ่งปวดขมับ รับไม่ได้!

 

 

“แต่ผมเป็นลูกคนเดียวนะ” เขาทำหน้าเคลือบแคลงสงสัยห่อไหล่เพราะเกรงกลัวสายตาบงการอันร้ายกาจของผม ผมก็เป็นลูกคนเดียวเหมือนกันนั่นแหละ! แต่มันดันมาหน้าเหมือนผมไง!

 

 

“มึงไม่รู้อะไร ” ผมว่าพลางทำนัยน์ตาสมเพชเขาที่โง่เง่าเต่าตุ่น เพื่อสร้างความสับสนในมันสมองของคนตรงหน้าให้เพิ่มทวีคูณ

 

 

“หมายถึงอะไร?

 

 

“เรื่องของผู้ใหญ่ เด็กไม่เข้าใจหรอก น้องพี่” ผมตบบ่ามันแปะๆ และเนียนต่อ ที่ผมเรียกมันเป็นน้องเพราะว่าผมรู้สึกข่มคนตรงหน้าได้มากกว่าหากผมมีศักดิ์เป็นพี่ คนหน้าเหมือนผมกวาดนัยน์ตาวนจากล่างขึ้นบนอย่างลังเล “เรามานั่งจับเข่าคุยกันประสาพี่น้องที่พลัดพรากจากกันหลายปีหน่อยดีมั้ย?

 

 

“เอ่อ” เขาลังเลและหวาดหวั่นในตัวผม เฮอะ หวั่นไปก็เท่านั้นเรื่องปากหมางานเจรจาคือสิ่งที่ผมไหลลื่นที่สุดในสามโลกเลย

 

 

“นี่ คนที่ไม่ใช่เลือดเนื้อเชื้อสายเดียวกัน จะได้เหมือนกันเด๊ะยังกับก๊อปปี้แบบนี้ได้ยังไง” ผมพยายามล่อลวงเขาด้วยคำพูดน่าเชื่อถือพลางจ้องคนตรงหน้าตาไม่กะพริบ เขาเริ่มกัดริมฝีปากคิดไม่ตกก่อนที่ผมจะจัดการตัดสินใจให้ “จะนั่งคุยที่นี่หรือหาร้านกาแฟเย็นๆ กันดี”

 

 

“ม่ะ มันช็อกนิดนึงน่ะ ฟังดูยังกับละคร”

 

 

“โอ๊ย น้องพี่ ละครเดี๋ยวนี้เขาสร้างจากชีวิตจริงอิงเรียลไม่รู้เหรอ” ผมเริ่มสุภาพกับมันและดึงไหล่บางมาโอบพลางขยำไหลข้างใดข้างนึงเพื่อสร้างความสนิทชิดเชื้อแลแนบแน่นให้เขาไว้ใจผมมากขึ้น

 

 

“ผมคิดว่าผมน่าจะถามแม่” มันทำท่าจะโพล่งสิ่งที่เป็นอันตรายต่ออนาคตของผม ผมจึงรีบขัดในทันใด

 

 

“ไปร้านกาแฟดีกว่า อยากกินคาปูชิโน่”

 

 

“แต่

 

 

ขวับ!

 

 

ผมจับฝ่ามือหนานั่นทันทีก่อนที่มันจะพูดจบ จะพูดอะไรก็พูดไป แต่เขาคือทางเลือกสุดท้ายและโอเอซิสของผมเพื่อให้รอดพ้นจากอีจุดบอดกาแล็กซี่ที่น่ากลัวกว่าผีนั่นได้

 

 

“ด่ะ เดี๋ยวดิ” มันร้องประท้วงในขณะที่ฝ่ามือถูกแรงกระชากลากดึงของผมไปในทิศทางที่ผมต้องการ ผมแกล้งหูทวนลมแล้วดึงเขามาเรื่อยๆ จนมาจบที่ร้านกาแฟ คนหงอก็นั่งลงอย่างเนือยๆ ในฝั่งตรงข้ามของเก้าอี้ ผมสั่งลาเต้กับคาปูชิโน่มาวางประดับไว้ที่โต๊ะก่อนจะหรี่สายตาสำรวจใบหน้าของเขาอีกครั้ง มันเป็นเรื่องที่ตลกมาก ไม่ว่ามุมไหน ฝั่งซ้าย ฝั่งขวา หน้า หลัง คนตรงหน้าก็ไม่ต่างจากผมเลยสักนิดราวกับคนเดียวกัน

 

 

“ชีวิตที่ผ่านมาเป็นยังไงบ้างน้องรักของพี่” ผมแกล้งอ้อล้อประหนึ่งเป็นห่วงเป็นใย พลางจิบกาแฟตีหน้าเข้มๆ คนตรงหน้านั่งตัวเกร็งไม่กล้าแม้แต่จะแตะลาเต้ที่ผมสั่งให้เขา นี่กลัวผมใส่อะไรลงไปรึไง?

 

 

“ผมไม่เข้าใจเรื่องที่คุณบอกว่า” เขากำลังจะถามคำถามที่ผมไม่อยากตอบ

“อย่าให้เล่าถึงเรื่องเก่าๆ เลย พี่เจ็บปวดทุกครั้งที่คิดถึงมัน” ผมเบะหน้าพลางตบหน้าอกดังตุ๊บๆ ไล่ความเจ็บจี๊ดออกจากหัวใจ แต่ความจริงน่ะเหรอ กูตอแหล -_-;;;

         

 

“มันฟังดูค่อนข้างเหลือเชื่อน่ะ ก็เลย

         

 

มีเรื่องอะไรน่าเหลือเชื่อกว่าการที่มีคนอย่างอีนางฟ้าปรากฏบนโลกด้วยเหรอ =_=;;; ผมแอบบ่นอุบอยู่ในใจตีหน้าเข้มแล้วยื่นมือไปกอบกุมมือของเขาเอาไว้เพื่อปลอบประโลม ก่อนจะนึกถึงความสยดสยองพองเกล้าที่พึ่งประสบพบเจอ ตราบาปที่อีจุดบอดกาแล็กซี่อีผีหลุมดำนั่นทิ้งไว้เป็นตะกอนในใจผมทำเอาความร้อนวาบแล่นพล่านมายันหน้าอก

         

 

บัดซบเหลือเกิน ครั้งแรกก็แดกฮะมอย ครั้งที่สอง ก็โดนข้อครหาว่าเป็นตุ๊ด ครั้งล่าสุด เป็นเอดส์ ผมจะมีชีวิตอยู่ต่อได้ยังไง ครั้งหน้าผมไม่กลายเป็นสิ่งมีชีวิตที่มิสามารถระบุประเภทได้เหมือนยัยนั่นเลยเหรอ?

         

 

ภาพฟิล์มย้อนฉายหมุนวนจนสมองอึลอนสับสนและขยะแขยงกับรสจุมพิตทำให้ขอบตาลูกผู้ชายอย่างผมร้อนผ่าวจนกระทั่งน้ำใสๆ ไหลลงแก้มข้างใดข้างนึงก่อนจะหยดแหมะลงในกาแฟรสคาปูชิโน่

 

 

“น่ะ นี่” คนตรงหน้าเบิกตาโตอย่างตกใจที่เห็นผมน้ำตาตก ความจริงผมกำลังพยายามจินตนาการถึงประสบการณ์เลวร้ายเพื่อจุดประสงค์อันยิ่งใหญ่ของผม

 

 

“ขอโทษนะที่พี่มาเจอน้องช้าไป”

 

 

“อะ เอ่อ” เขาอึกอักพลางหาทิชชู่ยื่นให้ผม ผมรับมานิ่งๆ ก่อนจะซับน้ำตาอย่างติดจริตสองสามที

 

 

“ดูสิ น้องดูผอมแห้งแรงน้อยคล้ายจะเป็นง่อยขนาดนี้ได้ยังไง” ผมพูดจาเว่อร์ๆ ทำเอาเขาสะดุ้งและสำรวจตัวเอง พลางมองหน้าผมที มองตัวเองที เขาเริ่มกระสับกระส่ายเพราะน้ำตาลูกผู้ชายของผม

 

 

“พี่ฝันไว้นานแล้วว่าถ้าเจอน้องเมื่อไหร่” ผมพูดเสียงเนิบนาบและหยุดเป็นพักๆ ทำท่ากลั้นหายใจไม่ให้สะอื้น แต่ความจริงผมกำลังกลั้นขำที่มีทีท่าจะปะทุออกมาในทุกโอกาส เย็นๆ ไว้ไอ้ไนท์ ริจะทำการใหญ่ใจต้องนิ่ง!

 

 

“พี่จะไปดูว่าน้องของพี่ใช้ชีวิตยังไงบ้าง”

 

 

”กะ ก็สบายดี ไม่มีอะไร” เขาว่าพลางทำหน้าหดหู่ตามผม เริ่มเข้าทางแล้วไง! หึๆ ผมหันไปขำด้านหลังอย่างมารร้าย ชายตรงหน้าเปล่งประกายไม่ต่างอะไรจากโอเอซิสในทะเลทรายซาฮาร่า

 

 

“พี่ไม่เชื่อหรอกจนกว่าจะได้เห็นด้วยตาของตัวเอง” ผมตีสีหน้าซีเรียส

 

 

“เอ่อ ความจริงพวกเราอาจจะไม่” ไอ้เวรนั่นพยายามปฏิเสธอีกแล้ว ก็บอกว่าเป็นแฝดกันไงโว้ย! ต่อให้ไม่ใช่ ผมก็จะให้เป็นเฟ้ย!

 

 

“แล้วสักวันน้องจะเข้าใจเหตุผลว่าทำไมพวกเราถึงพรากจากกันอย่างนี้ ” ผมทำหน้าระอาและยกมือขึ้นมาป้องปาก เป็นคำพูดที่คลุมเครือและไร้ความกระจ่างแบบสุดๆ ผมพูดแบบนี้เพราะไม่รู้จะแถต่อยังไง แต่ก็ฟังดูเข้าท่าดีออก ผมเหลือบตาดูสมุดที่อยู่ในมือก่อนจะเห็นชื่อตัวโตๆ คาดว่าน่าจะเป็นชื่อของเขา

 

 

“ไม่ได้มีเจตนาแอบแฝงอะไรหรอกนะ แต่ว่าพี่เป็นห่วงน้องมาก พี่ไม่รู้เลยว่าน้องพี่เติบโตมาแบบไหน” ผมว่าต่อ

 

 

“ก็ไม่มีอะไรพิเศษนะ” เขาเกาข้างแก้มแกรกๆ

 

 

“เดย์” ผมเรียกชื่อที่ปรากฏบนสมุดพลางช้อนสายตาจับปฏิกิริยาท่าทางก็ดูออกทันทีว่าชื่อนี้ใช่แน่ๆ “ถึงน้องจะพูดอย่างนั้น พี่ก็อดเป็นห่วงไม่ได้หรอก”

 

 

 

 

“น้องไม่อยากรู้ชีวิตความเป็นอยู่ของพี่ที่พลัดพรากจากกันตั้งแต่เด็กบ้างเหรอ?” ผมเชิญชวน มาถึงบัดนี้คนที่ทำท่าลังเลมาตลอดเริ่มกลอกตาคิดพิจารณาสิ่งที่ผมพูด

 

 

“แล้วมันเป็นยังไงล่ะ” ประโยคที่เขาเอ่ยเข้าทางของผมทันที ผมยิ้มกริ่มแล้วยื่นใบหน้าเข้าไปใกล้จนลมหายใจเป่ารดหน้าม้าของเขาปลิวนิดๆ หน่อยๆ น้ำเสียงกระซิบแหบต่ำดังเบาๆ เบาขนาดที่ว่ามีแค่ผมกับเขาที่ได้ยิน

 

 

“ของแบบนี้ ไม่ลองเปลี่ยนตัวกันดู จะรู้ได้ไง?

 

 
 
--------------------------------------------
กรี๊ดดดด กราบประทานอภัยจริงๆ
ที่มิได้อัพวันอังคาร 
ขอโทษถ้ามีคนรอ T^T 
คือเจนพึ่งรู้กะทันหันว่ามีสอบซัมเมอร์วิชาเวทเทรนนิ่งวันพุธ 555555
(บังเอิญขาดเรียนวันที่อาจารย์บอกง่ะ)
อย่าพึ่งเจ็บแค้นเคืองโกรธโทษฉันไยย ฉันมาอัพให้เธอแล้วโดยเร็วพลันนนนน >O< 
ชาร์ปนี้อีไนท์เนียนที่หนึ่งเลยจ้าาาาาา
หาตัวตายตัวแทน ชั่วช้าสามานย์เป็นที่สุด!!!
โอ๊ยยยยย สงสารน้องเดย์ผู้แสนใสซื่อซะเหลือเกิน
เกิดมาหน้าเหมือนมันที่ซวยชัดๆ ก๊ากกกกก
เม้นให้สักนิด เติมชีวิตให้คนเขียน ชอบกดไลค์ ใช่กดเลิฟ
อยากเม้ามอยส์ ติดแฮชแท็กมาเลยยย #นิยายวายต้องสาป
้้้
ติดตามเจนได้ที่หน้าเพจ

>คลิก<

https://www.facebook.com/jennyrenger01?
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

3,958 ความคิดเห็น

  1. #3932 hankanh90 (@hankanh90) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 19:51
    ไนท์มันร้ายยยย
    #3932
    0
  2. #3899 black word (@tutphicha) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 23:09
    แกจะโมเมอะไรนี่ปรึกษาเค้ามั้ยวะไนท์ พากันลงนรกอีกละ55
    #3899
    0
  3. #3866 นักอ่าน. (@ziintaeliin) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 17:43
    ร้ายสุดไรสุดอ่ะ
    #3866
    0
  4. #3396 chaaimmeme (@chaaimmeme) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2558 / 15:58
    ร้ายนักนะไนท์
    #3396
    0
  5. #3315 Yuki (@icemek) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 14:23
    ซวยแน่ๆเดย์เอ๋ย
    #3315
    0
  6. #3159 แอลซินอาร์ (@bennett13) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2558 / 12:00
    สั้นๆ ง่ายๆ โยนขี้ชัดๆ! 5555555555555555+

    #3159
    0
  7. #3062 มาดามคิม ' (@0884869775) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2558 / 20:54
    ตอนนี้ไม่สงสารสิบแล้วนะสงสารเดย์ TOT
    #3062
    0
  8. #2213 secret secret (@sorrower-2542) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2558 / 00:22
    เดย์เป็นแค่คนที่หน้าเหมือนจิงๆนะหรอ?? เดย์กะไนท์เป็นไรที่เข้ากันนะ?
    #2213
    0
  9. #2000 Riodreamlove (@riodreamlove) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2558 / 12:11
    อิำนท์ทพำมแกรเลวแบบนี้ เอาน้องเดย์มารับกรรมแทนทามมาย 55555+++
    #2000
    0
  10. #1925 Lucky Froy (@frosim) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2558 / 17:27
    แหม่อิไนท์เข้าทางเลยนะหล่อน555
    #1925
    0
  11. #1509 KikKris (@kikkris) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2558 / 03:52
    ขุ่นพระ!! ฝาแฝดพลัดพรากนี่มันยิ่งกว่าละคร แต่มันไม่ใช่ละคร เพราะไนท์มันเพิ่งแต่งสดๆเลย สงสารเดย์ที่จะมารับกรรมแทนนางอ่ะ ตายแน่ๆ
    #1509
    0
  12. #1377 mitake (@voldermore) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2558 / 13:56
    อิไนท์ อิเลวววววว เรื่องชั้วๆนี่เนียนที่หนึ่งเลยนะ แหมมมมมม
    #1377
    0
  13. #1365 kwan (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2558 / 18:40
    จิ้นแฝดค่าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา
    #1365
    0
  14. #1298 panin_nin (@panin_nin) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2558 / 06:37
    ไนท์เลวมากอ่ะ เดย์น่าสงสาร
    #1298
    0
  15. #1255 Pipie'z (@touchmylove) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2558 / 13:02
    คือเป็นแฝดกันจริงๆใช่ป่ะ เดย์กับไนท์ไรงี้ ถถถถ
    #1255
    0
  16. #1222 Everything is YAOI (@jinnalove) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2558 / 18:22
    หึหึ...เปลี่ยนคู่เลยไรท์ ไนท์เดย์!!! จิ้นคู่แฝดมานานนนนนนน อะไรเนี่ยยยย เขินแรงส์อ่ะ อร้ายยยยยย ไนท์ยื่นหน้าเข้าไปใกล้ด้วยเอาะ เข้าไปใกล้อ่าาา >< ไม่ใช่คนคลั่งแฝดไม่รู้หรอกแหมมมม ชอบอ่ะไรท์ ขอคู่นี้แทนได้มะ(แกพร่ำเพ้ออะไรของแก๊!) อยากได้แบบเวรี่ว้อทโคตรๆเลยไรท์ เอาแบบแกมๆก็ได้ มีกุ๊กกิ๊กบ้างก็ได้ (เค้าคงให้แกหรอกเนอะ) อร้ายยยยยยยยยย ชอบบบบบบ ขอเถ๊อออ แม่จะแดดิ้นตาย
    #1222
    1
    • #1222-1 ::JENNY D RENGER (@logokit) (จากตอนที่ 10)
      5 กรกฎาคม 2558 / 19:54
      แกใจร่มๆ นะ 555
      #1222-1
  17. #1221 Hiro Hiro Shi (@hiroshi1234) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2558 / 17:46
    เฮ่ยยยย อริไนท์แม่มเลววววว
    #1221
    0
  18. #1212 poemmy_peet (@poemmypeet) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2558 / 18:58
    อัพเร็วๆมั้งก้ได้
    #1212
    0
  19. #1194 ZYZeaya (@syseyya) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2558 / 19:15
    บอกจากใจจริง ณ จุดๆนี้ สงสารเดย์มากอ่ะ
    #1194
    0
  20. #1193 Suzaku M. (@g-starr) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2558 / 18:33
    ไนท์ชั่วอะ 55555555 สงสารเดย์
    #1193
    0
  21. #1189 Ekaract Sun (@sunsun9) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2558 / 18:59
    ไอไนท์ผนสูงเชียว
    #1189
    0
  22. วันที่ 2 กรกฎาคม 2558 / 17:01
    ชักสงสารเดย์ซะแล้วสิ...
    #1188
    0
  23. #1186 ขนมหวานนมสด (@mikilovesj) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2558 / 14:29
    ชั่วร้ายมากอ่ะ
    #1186
    0
  24. #1185 MiChiiz (@mif28) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2558 / 11:17
    โหย อิเลวว555555
    #1185
    0
  25. #1184 B_MILK♔ (@kanokwan-milk) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2558 / 07:01
    ไนท์เจ้าเล่ห์มาก
    #1184
    0