{ Yaoi } ..Lycanthrope Love.. วุ่นนัก รักคุณหมาป่า^^

ตอนที่ 16 : บทที่13 : สารภาพ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 413
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    31 มี.ค. 58



บทที่13 สารภาพ

 

 

 

 

ปัง!

 

            เสียงปิดประตูของคอนโดใหญ่ดังขึ้น ก่อนที่ทุกอย่างจะตกอยู่ในความเงียบ เจ้าของห้องอย่างไลท์ทำได้แค่ยืนนิ่งรอคนที่กำลังนั่งก้มหน้าอยู่บนโซฟาสีเข้มตัวใหญ่พูดอะไรสักอย่างขึ้นมา

 

“ไวท์...”

 

“ผมไม่ได้ฝันอยู่ใช่ไหม”

 

            ไวท์พูดขัดคนที่กำลังจะถามขึ้นมาอย่างตกใจ ดวงตากลมโตจ้องคนที่เพิ่งช่วยเขาอย่างสงสัย

 

“เปล่า...” ไลท์ตอบกลับเสียงเบา ดวงตาคมมองคนตรงหน้าอย่างขอร้อง

 

...ขอร้องไม่ให้ไวท์กลัวเขาจนหนีไป...

 

“โอย นี่มันเรื่องจริงใช่ไหมเนี่ย คุณแปลงร่างได้เหรอ แปลงอีกรอบได้ไหม สุดยอด”

 

            ไวท์รีบลุกไปเกาะแขนคนที่ยืนเครียดอยู่ มือเล็กเขย่าแขนอีกคนอย่างออดอ้อน โดยไม่มีอาการกลัวในตัวตนของไลท์เลยสักนิด

 

“นายไม่กลัวฉันเหรอ?” เสียงทุ้มที่ถามออกไป ทั้งๆที่ ใบหน้าที่ปกติมักจะเรียบนิ่ง กำลังยิ้มออกมา ยิ้มในแบบที่เจ้าตัวเหมือนจะยังไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ

 

“กลัว...”

 

“...”

 

            คำตอบจากไวท์ทำให้คนที่กำลังดีใจนิ่งไปอีกรอบ แววตาคมดุฉายชัดถึงความเสียใจออกมาอย่างชัดเจน

 

“กลัวจริงๆ แต่เพราะเป็นคุณ แล้วคุณก็เป็นคนที่มาช่วยผมกับพี่คีย์เอาไว้นะ ถ้าจะกลัวผมยอมรับว่าผมยังจะกลัวคนธรรมดาอย่างคนพวกนั้นมากกว่าอีก”

 

            เหตุผลยาวเหยียดที่ไวท์ค่อยๆพูดออกมาหลังจากคำตอบนั้น ทำให้คนที่กำลังรู้สึกแย่ ....สบายใจมากขึ้น และอยากยิ้มมากขึ้น

 

“อ้อ แล้วสรุปเลยนะตอนนี้ผมไม่กลัวคุณหรือคนอื่นๆหรอกนะ เพราะคุณคงไม่ทำอะไรผมหรอก จริงไหม?”

 

            ไวท์ตอบกลับด้วยน้ำเสียงร่าเริงตามนิสัยเจ้าตัว ขาเล็กก้าวไปยังโซฟาตัวเดิมที่ลุกออกมา ก่อนจะนั่งลงไปอย่างสบายใจ

 

“คิดว่าฉันไม่ขย้ำนายหรือไง หือ?”

 

            คนที่เดินมานั่งด้านข้างพูดขึ้นอย่างอารมณ์ดี ใบหน้าหล่อที่ปกติมักจะเรียบนิ่งกลับมีรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ขึ้นมาแทนที่ จนไวท์รีบย่นคอหลบคนที่ยื่นหน้าเข้ามาใกล้อย่างรวดเร็ว

 

“อะไรเล่า! นี่ผมอุส่าปลอบใจคุณอยู่นะคุณไลท์ ทีเมื่อกี้ล่ะทำหน้าเศร้าเกือบตาย ทำไม ทำไมกลัวไม่มีคนให้แกล้งหรือไง”

 

            คนที่ไม่ยอมโดนแกล้งอยู่ฝ่ายเดียวรีบตอบกลับไปอย่างนึกสนุก ใบหน้าน่ารักยื่นเข้าไปใกล้อีกคนในแบบที่ไม่ยอมโดนแกล้งฝ่ายเดียว

 

“กลัวนายหายไปจากฉันมากกว่า”

 

            น้ำเสียงเรียบนิ่งที่เต็มไปด้วยความจริงใจตอบกลับคนตรงหน้า ดวงตาคู่คมจ้องมองสายตาอยากรู้อยากเห็นเหมือนเด็กๆของไวท์นิ่งๆ...

 

“เอ่อ...แล้วแบบนี้ผมจะกลับบ้านยังไงล่ะ”

 

            ไวท์รีบผละออกมาเพราะความรู้สึกแปลกๆที่เจ้าตัวพยายามปัดทิ้งไป คนตัวเล็กทำท่าจะลุกออกจากโซฟาเพื่อกลับไปทางด้านหน้าประตูห้อง

 

หมับ!

 

“ไม่ต้องหรอก วันนี้นอนที่นี่ก่อนเถอะ ส่วนคีย์ภาคย์คงไม่ปล่อยให้กลับบ้านหรอก บ้านพวกนายยังไม่ปลอดภัย”

 

 

            มือใหญ่คว้าเข้าที่ข้อมือของคนตรงหน้าและดึงให้ไวท์กลับมานั่งที่เดิมเบาๆ คำตอบยาวเหยียดทำให้คนที่กำลังเป็นห่วงพี่ชาย รู้สึกสบายใจขึ้นมา

 

 

“เอาล่ะ นายไปพักเถอะ ไปกัน”

 

            ไลท์ดึงมือคนให้คนตัวเล็กเดินตามมา มือใหญ่ผลักประตูห้องนอนห้องใหญ่เข้าไป ก่อนจะจัดการหาเสื้อผ้าชุดใหม่ให้กับคนที่ยืนสำรวจห้องเขาอยู่

 

.

...

........

 

“อ่า แล้วคุณจะนอนตรงไหนล่ะ”

 

            ไวท์ที่อยู่ในชุดนอนตัวใหญ่พูดขึ้นอย่างเกรงใจ คนตัวเล็กที่ยิ่งดูตัวเล็กเข้าไปอีกเพราะเสื้อผ้าตัวใหญ่ที่สวมใส่กำลังนั่งนิ่งๆอย่างเกรงใจคนที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จและเดินเข้ามาในห้อง

 

“ฉันนอนพื้นได้ นอนเถอะนะ วันนี้นายเจออะไรมาเหนื่อยแล้ว”

 

            มือใหญ่หยิบหมอนใบโตบนเตียงและผ้าห่มสำรองมาปูตรงพื้นข้างเตียงเพื่อยืนยันคำพูดเมื่อสักครู่อีกรอบ

 

“คุณ เล่าให้ฟังหน่อยได้ไหม ว่าทำไมคุณถึงมีเรื่องกับพวกนั้น แถมพวกนั้นยังรู้ว่าคุณเป็นหมาป่าอีกนะ”

 

            คนที่นอนลงบนเตียงเอียงหน้ามาหาไลท์ที่กำลังจัดการกับที่นอนของตัวเองอย่างอยากรู้ ตากลมโตจ้องมองจนคนฟังใจอ่อนตอบออกไป

 

“ผลประโยชน์ทางธุรกิจนะ ส่วนเรื่องที่รู้ว่าพวกฉันเป็นไลแคนก็กำลังตรวจสอบอยู่ นี่โชคดีนะที่พวกนั้นแข็งแกร่งน้อยกวาเชื้อสายตรงแบบพวกฉัน เพราะทีแรกพวกฉันก็ตกใจมากเหมือนกันนะแหละ...”

 

“...”

 

“เด็กจริงๆ”

 

 

            ไลท์บ่นออกมาเบาๆเพราะรู้สึกถึงเสียงใสที่ถามเขาหายไป แววตากลมโตที่จ้องมองอย่างตื่นเต้นกลับหลับตาลงไปตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้

 

            มือเล็กยังคงกำผ้าห่มอยู่ทางข้างเตียงฝั่งเขาในแบบที่คนมองรู่ว่าน่าจะเผลอหลับลงไป

 

 

ฟอด!

 

“ฝันดีนะ”

 

            จมูกโด่งกดลงบนแก้มใสอย่างชอบใจ ใบหน้าหล่อส่งรอยยิ้มอบอุ่นให้คนตรงหน้าอย่างสบายใจ ก่อนจะจัดการให้คนตัวเล็กนอนดีๆ

 

...บางที การมีคนซนๆมาวุ่นวาย มันก็ดีเหมือนกันนะ...

 

.

.....

...........

...............

........................

..................................

 

ปัง!

 

“กลับไปช่วยโซลด้วย แล้วพวกที่เฝ้าข้างล่างก็ให้เฝ้าดีๆ แล้ว..”

 

“อือ..คุณภาคย์..ผม..”

 

“ไปได้แล้ว แล้วเรื่องที่มันรู้เรื่องพวกฉันไปตามสืบมา เอาไปรายงานพ่อด้วย คนขอพ่อช่วยเราได้”

 

            ภาคย์ที่เพิ่งกลับมาถึงคอนโดหรูชั้นบนสุดของตัวเอง กำลังเดินสั่งงานเร็วๆ โดยที่ในอ้อมแขนก็ยังคงโอบคนตัวเล็กทีมีสูทเขาคลุมอยู่เอาไว้แน่น

 

            มือใหญ่ผลักประตูห้องเข้าไป ก่อนจะหันไปสั่งงานลูกน้องคนสนิทอีกรอบ แต่เสียงสั่งงานต่างๆต้องหยุดลงเพราะคนในอ้อมแขนพูดขึ้นเบาๆอย่างทรมาน แววตาดุดันหันไปมองคนที่อุ้มไว้อย่างอ่อนโยนก่อนจะหันไปสั่งงานสุดท้ายกับลูกน้องอีกรอบ

 

 

“ไม่เป็นอะไรนะคีย์ ฉันอยู่ตรงนี้นะ”

 

            เสียงนุ่มทุ้มที่คีย์ชอบตกใจเวลาโดนตะคอกดังๆกำลังพูดปลอบเบาๆ ขายาวก้าวเข้าคอนโดหรูของตัวเองอย่างร้อนใจ มือใหญ่ค่อยวางคนในอ้อมแขนลงบนโซฟาตัวใหญ่เบาๆ ร่างบอบบางของคนที่กำลังกำเสื้อสูทจนยับย่นทำให้ภาคย์กระวนกระวายกับอาการแบบนั้น

 

...ไอบ้านั่น มันทำอะไรคีย์กันแน่วะ...

 

“โถ่เว้ย!

 

“ใจเย็นๆนะคีย์ เดี๋ยวหาเสื้อผ้ามาให้นายเปลี่ยนก่อนนะ นายอาบน้ำจะได้สบายตัวขึ้น”

 

            ภาคย์ลูบกลุ่มผมนุ่มของคนตรงหน้าเบาๆ ก่อนจะลุกขึ้นจากโซฟาตัวใหญ่ เพื่อจะไปเตรียมอุปกรณ์มาดูแลคนตรงหน้า

 

“คุณภาคย์ ผมขอโทษ ผมขอโทษ”

 

 

100%



 

Talk: ลง 30/03/15

            มาแล้ววววว พอดีมิ้นหายไปสอบมา โหหตัดจบวอนโดนมากอ่ะ T^T เอาล่ะอดใจรอตอนหน้ากันน้อ ขอบคุณทุกคนที่ติดตามนะ ขอบคุณจริงๆ

            ขอบคุณทุกเม้นทุกโหวตทุกวิวทุกแฟนคลับนะ รักทุกคนมากๆๆๆเลย

แท็กได้นะ^^ #วุ่นรักหมาป่า

ตอบเม้นๆ (ชอบมากรู้สึกยังมีคนตามอยู่^^)

luluyoung (@jajakl): มาต่อแล้วน้าๆๆๆ ขอบคุณมากๆสำหรับกำลังใจนะคะ^^

pungsj13 (@pungsj): ไลท์กับไวท์ น่ารักน้ออออ นี่หลงเข้ามาสินะ555 ขอบคุณที่ชอบน้า^^

beam! (@beam0852): มาต่อแล้ววววว มาอ่านเร็วๆๆๆ ขอบคุณที่ชอบน้า^^

© themy  butter

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

104 ความคิดเห็น

  1. #80 sofar_fa (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2558 / 16:43
    เป็นห่วงคีย์จัง จะเป็นไงบ้างน้าาาา แต่ว่านะ คีย์โดนยาแถมต้องมาอยู่สองต่อสองกับภาคย์แบบนี้อีก หึหึ คงจะรอดหรอกนะ
    #80
    0
  2. #78 sofar_fa (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2558 / 16:42
    เป็นห่วงคีย์จัง จะเป็นไงบ้างน้าาาา แต่ว่านะ คีย์โดนยาแถมต้องมาอยู่สองต่อสองกับภาคย์แบบนี้อีก หึหึ คงจะรอดหรอกนะ
    #78
    0
  3. #41 beam! (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 มีนาคม 2558 / 15:10
    อ่านแล้วนะคะไรท์~ อรั้ยส์ส์ส์ พี่ภาคย์เป็นห่วงน้องคีย์โด้ยย>< มาต่อด้วยนะคะะ
    #41
    0
  4. #40 beam! (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 มีนาคม 2558 / 15:10
    อ่านแล้วนะคะไรท์~ อรั้ยส์ส์ส์ พี่ภาคย์เป็นห่วงน้องคีย์โด้ยย>< มาต่อด้วยนะคะะ
    #40
    0
  5. #39 beam! (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 มีนาคม 2558 / 15:10
    อ่านแล้วนะคะไรท์~ อรั้ยส์ส์ส์ พี่ภาคย์เป็นห่วงน้องคีย์โด้ยย>< มาต่อด้วยนะคะะ
    #39
    0
  6. #38 beam! (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 มีนาคม 2558 / 15:10
    อ่านแล้วนะคะไรท์~ อรั้ยส์ส์ส์ พี่ภาคย์เป็นห่วงน้องคีย์โด้ยย>< มาต่อด้วยนะคะะ
    #38
    0
  7. #37 beam! (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 มีนาคม 2558 / 15:10
    อ่านแล้วนะคะไรท์~ อรั้ยส์ส์ส์ พี่ภาคย์เป็นห่วงน้องคีย์โด้ยย>< มาต่อด้วยนะคะะ
    #37
    0
  8. #36 beam! (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 มีนาคม 2558 / 15:10
    อ่านแล้วนะคะไรท์~ อรั้ยส์ส์ส์ พี่ภาคย์เป็นห่วงน้องคีย์โด้ยย>< มาต่อด้วยนะคะะ
    #36
    0