{ Yaoi } ..Lycanthrope Love.. วุ่นนัก รักคุณหมาป่า^^

ตอนที่ 14 : บทที่11 : เริ่มต้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 408
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    14 มี.ค. 58

 

 

บทที่11 เริ่มต้น

            มาแล้วค่ะ ลุ้นไปด้วยกันนะ^^

 

 

 

            ในเวลาสายของวันแรกของสัปดาห์แห่งการเรียนแบบนี้ ที่ห้องทำงานของประธานนักศึกษามหาวิทยาลัยพีแอล ที่เจ้าของห้องยังคงนั่งเซ็นเอกสารต่างๆที่ส่งมาจากทั้งภายนอกและภายในของมหาวิทยาลัยอย่างตั้งใจ

 

.

...

.........

 

พรึ่บ!

 

โว้ย! รำคาญ เมื่อไหร่จะหมดๆสักทีวะเนี่ย

 

            ภาคย์โวยวายเสียงดังจนลูกน้องที่นำเอกสารเข้ามาต่างก้มหน้าก้มตาหนี เอกสารแฟ้มใหญ่ถูกโยนลงบนโต๊ะแรงๆอย่างไม่ใส่ใจมันเท่าไหร่นัก

 

มีอะไรอีกไหม ฉันถามว่ามีอะไรอีกไหม!ภาคย์ถามเสียงดังอย่างไม่สบอารมณ์ ดวงตาคู่คมมองคนที่ยืนหลบตาอยู่ตรงหน้าอย่างไม่พอใจที่ไม่ได้รับคำตอบที่ต้องการ

 

 

เลิกโวยวายได้แล้วมั้ง

 

            น้ำเสียงกวนๆของคนที่เดินเข้ามาในห้องอย่างไม่มีการเคาะประตูบอกด้วยซ้ำ ทำให้ภาคย์รู้ทันทีว่าคนตรงหน้าที่กำลังก้าวเข้ามาเป็นใคร

 

มีอะไรภาคย์พูดด้วยน้ำเสียงที่คนฟังรู้ดีว่าไม่ควรกวนคนตรงหน้าต่อ

 

อืม...พวกนายออกไปก่อนตามแล้วโซลเข้ามา

 

            ไลท์หันไปสั่งลูกน้องสองคนที่ยืนอยู่ และทั้งสองก็ทำเพียงโค้งให้อย่างสุภาพและเดินออกไปตามคำสั่ง

 

.

...

 

ก๊อก ก๊อก!

 

นี่...ตามที่ให้สืบเสียงทุ้มใหญ่ของเพื่อนสนิทขี้เล่นสนิทดังขึ้น ไลท์หันไปรับซองเอกสารสีน้ำตาลจากมือเพื่อนสนิทที่ตอนทำงานก็จริงจังเสมอ

 

ฟุบ!

 

            ซองเอกสารซองใหญ่วางอยู่บนโต๊ะตรงหน้าทำให้ภาคย์หยิบขึ้นมาดูอย่างพอรู้ว่าด้านในเป็นอะไร

 

            ภาพถ่ายหลายใบที่มีธัน คนที่เคยโดนพวกเขาปฎิเสธเรื่องธุรกิจในอิริยาบถต่างๆ แต่ที่ดึงความสนใจน่าจะเป็นการที่ธันได้ทำการติดต่อกับชายหน้าสงสัยกลุ่มหนึ่ง ที่ทำให้ภาคย์ได้แต่กำรูปนั้นจนแน่น

 

มันเริ่มแล้วจริงๆ...วันนั้นฉันไม่ได้คิดไปเอง..หึ

 

            ภาคย์มองคนบนรูปด้วยสายตาเหยียดๆ มุมปากยิ้มขึ้นมาอย่างไม่ได้นึกเกรงกลัวเลยที่มีเรื่องแปลกๆเกิดขึ้นกับตัวเอง...แต่ดูเหมือนว่าคนที่กำมือแน่นจะดูสนุกไปกับมันมากกว่า

 

แค่นี้ก็ตรงกับที่เราคิดไว้แล้ว คนร้ายไปป่วนที่ผับเป็นคนที่ไอ้หมอนี่ติดต่อด้วย...นายจะเอาไง

 

            ไลท์ถามเสียงเรียบในขณะที่โซลยืนฟังนิ่งอย่างไม่ออกความเห็นในเรื่องนี้เท่าไหร่นัก

 

ฉันจะจัดการถ้ามันสร้างความเดือดร้อนอีกรอบ ตอนนี้ทำอะไรลงไปมีหวังพ่อได้โมโหพอดี

 

            ภาคย์ขยี้ผมตัวเองเบาๆอย่างหงุดหงิด จะจัดการอะไรมากไปก็ไม่ได้ เพราะเอาจริงๆทางนั้นแค่ส่งคนมาป่วนที่ผับนิดหน่อย มันยังไม่มีอะไรมากนัก

 

แต่ที่ฉันเครียดอยู่ตอนนี้ ไอ้คนที่ยืนข้างๆหมอนั่น มันคุ้นมาก เหมือนฉันเพิ่งเห็นมาเอง คนนี้ไง

 

            ภาคย์ชี้ไปที่รูปผู้ชายร่างสูงใหญ่ที่น่าจะเป็นลูกน้องคนสนิท หน้าตานิ่งๆแบบนั้น ภาคย์รู้สึกคุ้นๆ เหมือนกับว่า...

 

 

บ้านคีย์เสียงทุ้มของภาคย์พูดออกมาอย่างเพ้อๆ ก่อนจะมองไปที่เพื่อนอีกสองคนอย่างนึกได้

 

จำวันที่ฉันไปอยู่กับคีย์ที่ร้านพอยท์ได้ไหม คืนนั้นฉันไปส่งเขา รถคนนี้กับคนๆนี้อยู่แถวนั้น ใช่ๆ ตอนนั้นฉันแค่รู้สึกแปลกๆแต่ตอนนั้นฉันก็ส่งเขาแล้วกลับ ทำไมไม่คิดเร็วๆกว่านี้วะ

 

            คนที่หัวเสียยิ่งหงุดหงิดตัวเองเข้าไปใหญ่ ทั้งๆที่ปกติเรื่องแบบนี้เขารู้ตัวเร็วแท้ๆ แต่นี่ต้องรอจนได้ข้อมูลมาถึงจะนึกออก

 

แล้ววันนี้คีย์กับไวท์อยู่ไหนโซลที่เงียบมานานถามขึ้นอย่างอยากรู้  ...ก็วันนี้...

 

ร้านพอยท์ล่ะ วันนี้ทั้งสองคนไม่มีเรียนน่าจะอยู่ร้านพอยท์ไลท์หันมาบอกอย่างนึกขึ้นได้ในแบบที่ภาคย์ก็เห็นด้วย

 

...แต่ท่าทางของโซลมันทำเขาเองเริ่มแปลกใจ...

 

วันนี้พอยท์ไปอานิลนะแหละ แม่แกไม่ได้บอกเหรอวะ ร้านเลยปิดไงโซลหันไปถามภาคย์อย่างสงสัย ก็ปกติไอ้นี่น่าจะรู้เรื่องของอานิลตลอด ห่วงแม่ขนาดมัน

 

ถ้าแบบนั้นทั้งสองคนน่าจะอยู่บ้าน  บ้าเอ้ย! ทำไมมันรู้สึกแย่ๆวะ ตั้งแต่เช้าฉันหงุดหงิดเรื่องคีย์ตลอดเลยนะ ฉันจะไปหาสองคนนั้น

 

            ขายาวก้าวออกจากห้องทำงานใหญ่ไปอย่างไม่สนใจคนที่ยืนอยู่ข้างหลังอีกสองคน ดวงตาคมดุกวาดมองลูกน้องทุกคนอย่างน่ากลัว

 

...สัญชาตญาณเขาไม่น่าผิด คีย์ต้อง...โว้ย! ไอ้ความรู้สึกไม่ดีแบบนี้คืออะไรกันแน่...

 

            ไลท์ที่ตามออกมาก็ไม่ต่างกันมากนัก ใบหน้าที่ปกติจะเรีบยนิ่งกลับมีอาการไม่พอใจอยู่อย่างเห็นได้ชัดจนลูกน้องหลายๆคนกลัวไปกับอาการนั้นของเจ้านายทั้งสอง

 

...ตอนนี้เขารู้แค่ว่า มันห่วงไปหมด...

 

 

.

....

.......

..............

.........................

 

            ทางฝั่งคนที่ทำให้ประธานนักศึกษาสุดหล่อเป็นห่วง เหมือนจะไม่ได้รับรู้อะไรเลย คนตัเล็กกำลังทำคุกกี้ช็อกโกแลตอย่างตั้งใจจนกลิ่นเนยหอมไปทั่วทั้งบ้านหลังเล็ก

 

พี่คีย์ ทำอะไรนะ ไวท์ช่วยไหม

 

            ไวท์ยื่นตาโตๆของตัวเองออกมาจากกรอบประตูของห้องครัว พร้อมกับแอบมองพี่ชายที่ยืนทำขนมไปแต่...

 

....พี่คีย์หน้าแดงไปด้วยนะสิ....

 

ไม่ต้องหรอก เราไปนั่งทำการบ้านเถอะ พี่ทำได้เสียงหวานตอบกลับแต่คนพูดจะรู้ไหมนะ...ว่าแก้มตัวเองกำลังแดงขนาดไหนกันแน่

 

พี่คีย์ทำให้ใคร คุณภาคย์เหรอ..แน่ะๆ หน้าแดงแบบนี้ จริงใช่ไหมเนี่ย ไวท์พูดแซวพี่ชายอย่างนึกสนุก

 

...ว้า พี่เขากำลังเขินนะเหรอเนี่ย...

 

 

มะ..ไม่ใช่นะคีย์แก้ตัวเสียงเบา จนหันไปก็เห็นน้องชายแค่ยินยิ้มอยู่เท่านั้น แต่...มันเป็นยิ้มที่รู้ทันมากๆเลยล่ะ

 

...แล้วก็นะ ใครจะกล้าบอกล่ะ ว่าตั้งใจทำให้คนตัวโตตาดุ ไม่บอกเด็ดขาด...

 

 

กิ๊งก่อง กิ๊งก่อง!

 

เดี๋ยวพี่ไปเปิดเองนะ

 

            เสียงจากทางหน้าบ้านทำให้คนที่กำลังหาทางหลบสายตาน้องชายรีบออกไป คีย์รีบพูดก่อนจะก้าวเร็วๆออกไปจากตรงนั้นอย่างกลัวคนมาหาจะรอ

 

แอ๊ด!

 

มาหาใครครับ

 

            เสียงหวานถามอย่างสงสัยเมื่อเห็นคนตรงหน้า รูปร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสีเข้มกับหน้าตาดุดันแบบนั้น

 

...เขาว่าเขาไม่เคยรู้จักนะ แล้วคนหน้าดุๆแบบนี้จะมาหาใคร...

 

คนนี้สินะ

 

            เสียงเข้มพูดขึ้นอย่างพอใจ มุมปากยกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ พอกับใบหน้าเจ้าเล่ห์ที่เคลื่อนมาใกล้เขา ใบหน้าที่คีย์ลงความเห็นว่ามันดูเจ้าเล่ห์ น่ากลัว และแววตาที่แฝงไปด้วยอะไรบางอย่างในนั้นจนมือเล็กทำท่าจะปิดประตูหนี

 

ปัง!

 

“ช้าไปนะ หึ”

 

            มือใหญ่ของคนตรงหน้าดันประตูบ้านหลังเล็กอย่างรวดเร็ว จนคนที่แรงน้อยกว่าพยายามใช้ทั้งตัวดันกลับ แต่มันก็แค่ยื้อไว้ได้เพียงนิดเท่านั้น....

 

 
 

100%



 

Talk: ลง 13/03/15

            มาแล้วววววว มาแบบค้างสินะ จะมาต่อให้น้อออออ

            สุดท้ายรักทุกเม้น ทุกวิว ทุกโหวต ทุกแฟนคลับนะ รักรีดเดอร์ทุกคนเลย^^

 

ไม่เม้นก็แท็กนะ #วุ่นรักหมาป่า

แอบโฆษณาเรื่องใหม่แปป

Star Lesson บทเรียนรัก ซุปเปอร์สตาร์ตัวร้าย



Shadow เพราะ... รัก


 

© themy  butter

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

104 ความคิดเห็น

  1. #76 sofar_fa (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2558 / 16:41
    งืออออ อย่าทำอะไรหนูคีย์นะ ภาคย์ ไลต์ พวกนายต้องมาให้ทันนะ
    #76
    0
  2. #23 luluyoung (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 มีนาคม 2558 / 19:11
    มาต่อไวๆนะคะ>< ค้างมากมาย555
    #23
    0