[Fic Naruto] Doctor Who แพทย์มือใหม่ หัวใจปิ๊งรัก

ตอนที่ 15 : 13 : You’ll be good without me

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,873
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    9 พ.ย. 58

Doctor Who

You’ll be good without me

 

 

            ช่วงเย็นหลังเลิกงาน วันนี้เป็นเวรที่ซากุระกับเท็นเท็นต้องอยู่เฝ้าวอร์ดฉุกเฉิน ส่วนฮินาตะ คิบะและโจจิแยกย้ายกันไปประจำที่วอร์ดอื่น ทว่าช่วงค่ำไปจนถึงสามทุ่มมักเป็นช่วงที่วอร์ดไม่ยุ่งมากนัก เรียกว่ามีเวลาว่างให้พวกเธอนั่งหายใจทิ้งเลยก็ว่าได้ แต่ถ้าช่วงยามวิกาลหลังสามทุ่มไปมักเป็นช่วงที่พวกเธอเรียกกันว่า ช่วงเวลานรกเพราะเคสที่เจอมักเป็นเคสหมู่ที่คนไข้ถูกส่งมาลงที่โรงพยาบาลพร้อมๆกันหลายๆคน เช่นที่เธอเจอบ่อยๆคือพวกเด็กวัยรุ่นแข่งรถแล้วประสบอุบัติเหตุกันยกกลุ่ม หรือจะเป็นเคสเมาแล้วขับ หนักสุดที่เธอเคยเจอตอนมาอยู่ที่นี่คือเคสรถสิบล้อชนกับรถทัวร์ ไม่ต้องอธิบายก็คงเดากันได้ว่าคืนนั้นเป็นคืนที่หมอทั้งโรงพยาบาลยุ่งกันขนาดไหน


                “ถ้าแกจะมานั่งทำหน้าเหมือนโดนยาเบื่อแบบนี้ กลับไปนอนเอาแรงที่ห้องเหอะ เดี๋ยวมีคนไข้ฉันจะให้พยาบาลโทรเรียก”


                เท็นเท็นเอ่ยออกไป เมื่อประเมินแล้วว่าสภาพของเพื่อนไม่น่าจะไหวเท่าไหร่


                “ฉันไม่ได้เป็นไร”


                “กายไม่ แต่ใจไม่ใช่ว่ะ”


                “พูดบ้าไรของแกเท็นเท็น”


                “พูดถึงแกนั่นแหละ ก็แค่ยอมรับว่ารักเขา มันจะตายเหรอ”


                รักงั้นเหรอ คนอย่างเธอเนี่ยนะจะรักซาสึเกะ!!


                ไม่จริงหรอก มันไม่มีทางเป็นไปได้เด็ดขาด เธอกับเขาเพิ่งเจอกัน เพิ่งรู้จักกันยังไม่ทันครบปีเลยด้วยซ้ำ ความรู้สึกที่เธอกำลังเผชิญอยู่ตอนนี้จะเรียกว่ารักได้ยังไง


“ฉันเพิ่งเจอเขา จะให้เรียกว่ารักได้ไง เพ้อเจ้อ”


                “แกนั่นแหละเพ้อเจ้อ ไม่เคยได้ยินเหรอว่ารักไม่ต้องการเวลาน่ะ”


                “มันมีแต่ในละครเท่านั้นแหละ นี่มันชีวิตจริงนะ แกดูเขาเป็นใคร ฉันเป็นใคร โคตรจะต่าง”


                “แล้วมีกฏข้อไหนที่บอกว่าคนที่ต่างกันรักกันไม่ได้วะ”


                “เท็นเท็น แกฟังฉันดิ” ซากุระเอ่ยเสียงเบากับเพื่อน แล้วขยับตัวเข้าไปกระซิบใกล้ๆว่า “ฉันเป็นนักเรียน ส่วนเขาเป็นอาจารย์หมอ แกเห็นป่ะว่ามันผิดจรรยาบรรณ ถ้าคนอื่นรู้จะว่ายังไง เขาจะไม่คิดว่าฉันยอมนอนกับอาจารย์ตัวเองเพื่อเกรดหรือคะแนนเหรอ”


                “เออ ก็จริง”


                “เห็นมั้ยล่ะ ขนาดแกยังคิดเลย”


                ซากุระขยับตัวออกมา แล้วหยิบขนมเข้าปาก มือก็เปิดหนังสืออ่านต่อไปด้วย แม้ตอนนี้จะรู้สึกหนักใจกับสิ่งที่ตัวเองกำลังเผชิญอยู่ก็ตาม


                “ซากุระ แต่ฉันว่านะ แทนที่แกจะมานั่งกลุ้มใจคนเดียว ทำไมไม่ลองไปคุยกับเขาดูล่ะ”


                “คุย? เรื่อง?


                “ก็เรื่องแกกับเขาไง แบบว่าไงวะ คือคุยกันต่อว่าจะเอายังไง คบกันมั้ย หรืออะไร”


                เท็นเท็นเสนอออกไป แต่กลายเป็นว่าซากุระหัวเราะออกมาแทน


                “แกถ้าความสัมพันธ์ฉันกับเขามันเริ่มแบบคนปกติ ฉันไม่ลังเลหรอกนะที่จะไปคุยกับเขา แต่นี่..แกก็รู้ว่าฉันกับเขาเริ่มกันแบบไหน แกคิดว่าคนอย่างเขาจะรักผู้หญิงที่ยอมนอนกับเขาง่ายๆงั้นเหรอ ก็อย่างที่คิบะบอกนั่นแหละ คนระดับนั้นคงเห็นฉันเป็นแค่ของเล่นชั่วคราว ไม่มาจริงใจด้วยหรอก แล้วแกจะให้ฉันไปถามเขาให้ตัวเองเสียความรู้สึกทำไม”


                “แต่เท่าที่แกเล่าให้ฉันฟัง ตอนที่เขาจีบแก ทำไมฉันรู้สึกว่าเขาไม่ได้เห็นแกเป็นแค่คู่นอนชั่วคราววะ ฉันรู้สึกว่าเขาพยายามจีบแกมาเป็นแฟนอยู่”


                “เขาแค่อยากเอาชนะฉันแค่นั้นแหละ”


                “โอ๊ย พอ ฉันปวดหัวว่ะ”


เท็นเท็นยกมือยอมแพ้เมื่อรู้สึกว่ายิ่งคุยกัน เธอยิ่งไม่เข้าใจซากุระเข้าไปทุกที  


                “จะยังไงก็เหอะ ฉันขอให้แกจัดการเรื่องตัวเองให้จบเร็วๆแล้วกัน ฉันไม่อยากเห็นเพื่อนตัวเองซังกะตายเหมือนซากศพเดินได้แบบนี้”


                “เออ ขอบใจแกมากกกกกกกกกก”


                ซากุระลากเสียงยาวอย่างล้อเลียนเพื่อนตัวเอง พร้อมกันนั้นเสียงหวูดก็ดังขึ้นลั่นวอร์ดฉุกเฉิน ซากุระกับเท็นเท็นสบตากันแล้วลุกจากที่นั่ง พากันวิ่งออกไปทางเข้าโรงพยาบาลพร้อมกับแพทย์คนอื่น


                ไม่ว่าเรื่องส่วนตัวจะมีปัญหาหนักหนาสาหัสขนาดไหน แต่หน้าที่ของแพทย์เธอก็ไม่อาจละเลยได้เช่นกัน

 



                ซากุระอยู่เวรที่โรงพยาบาลรวดเดียวสามวันสามคืน เพราะไม่อยากกลับบ้านไปเจอหน้าซาสึเกะ เธอต้องการเวลาอยู่กับตัวเองเพื่อปรับสภาพอารมณ์และจิตใจก่อนที่จะกลับไปเขา ความจริงซากุระตั้งใจจะแลกเวรกับเพื่อนให้ครบสัปดาห์เลยด้วยซ้ำ แต่เธอก็ทำอย่างนั้นไม่ได้เมื่อช่วงกลางดึกที่ผ่านมา เธอถูกเทมาริตวาดหลังจากที่เหม่อในตอนที่เข้าผ่าตัดท่อน้ำดีจนเกือบทำให้เครื่องมือตกลงไปในท้องคนไข้


                ถ้าไม่ไหวก็ควรไปนอน ไม่ใช่ฝืนมาทำงาน คนที่เสียหายที่สุดคือคนไข้ไม่ใช่เธอ


                และนี่คือสาเหตุว่าทำไมซากุระถึงกลับมาถึงบ้านในยามเช้าตรู่เช่นนี้ เมื่อไขกุญแจเข้ามาในบ้านที่ตอนนี้มืดสนิทราวกับไม่มีคนอยู่ แต่ซากุระรู้ว่าซาสึเกะยังคงอยู่ที่บ้านเพราะเธอเห็นรถของเขาจอดอยู่โรงรถ รวมทั้งเสียงน้ำไหลจากในห้องนอนข้างๆกันที่เธอเดินผ่านก็เป็นตัวช่วยยืนยันได้ดีว่าซาสึเกะไม่ได้ไปไหน


                ซากุระนำกระเป๋าไปวางไว้บนโซฟา แล้วทิ้งตัวลงนอนบนเตียงนุ่มๆ กลิ่นหอมอ่อนๆของน้ำยาปรับผ้านุ่มที่คุ้นเคยทำให้ซากุระหลับตาลงก่อนจะเผลอหลับไปในที่สุด จนกระทั่งไม่รู้ตัวเลยว่าประตูห้องนอนที่ควรจะปิดกลับเปิดออกในตอนไหน


                ซาสึเกะเดินเข้ามาในห้องนอนของหญิงสาวอย่างเงียบๆ ร่างสูงในชุดเสื้อคลุมอาบน้ำสีน้ำเงินเข้มเดินมาหยุดข้างเตียงแล้วกอดอกมองร่างที่เข้าสู่ห้วงนิทราด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง ทว่าในแววตากลับเต็มไปด้วยอารมณ์มากมายที่เจ้าตัวไม่อาจทำความเข้าใจได้ทั้งหมด


                “ผมขอโทษ”


                ชายหนุ่มเอ่ยได้แค่นั้นแล้วก้มลงแตะริมฝีปากลงบนหน้าผากเนียนอย่างอ่อนโยนพร้อมกับแช่ค้างไว้อยู่นาน ดวงตาสีรัตติกาลที่ไม่เคยเผยความรู้สึกในยามนี้คล้ายมีความเจ็บปวดบางๆเคลือบไว้อยู่ แต่ก็เพียงพริบตาเดียวเท่านั้นก่อนจะถูกแทนที่ด้วยความเย็นชาเหมือนเก่า ซาสึเกะลุกขึ้นยืนและมองร่างของหญิงสาวอีกครั้งราวกับจะจดจำไว้ เขาไม่อาจรู้ได้เลยว่าหากวันพรุ่งนี้มาถึง ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเธอจะเป็นอย่างไร


                สิ่งเดียวที่ซาสึเกะรู้ในตอนนี้คือ เขาไม่อาจเสียเธอไปพร้อมกับที่เขาไม่อาจได้เธอมา

 

 



 

                ในความมืดมิดที่เผชิญอยู่ จู่ๆราวกับมีบางสิ่งกำลังเคลื่อนไหว มีความรู้สึกบางอย่างที่แปลกไปแต่เธอไม่สามารถตอบได้ว่าแปลกไปอย่างไร ราวกับนี่เป็นร่างกายของเธอแต่ก็ไม่ใช่ร่างกายของเธอทั้งหมด สัมผัสรุ่มร้อนที่กวนใจอยู่แบบนี้มันคืออะไรกันนะ เธอกำลังฝันอยู่ใช่มั้ย ทั้งหมดนี่ความฝันหรือเปล่า


                “อ๊ะ อื้ออออ”


                เปลือกตาบางลืมขึ้นอย่างฉับพลันและร้องออกมาด้วยความตกใจเมื่อมีมือปริศนาเคลื่อนมาบีบคลึงทรวงอกอย่างแผ่วเบา สัมผัสที่ลูบไล้คล้ายจะชวนให้เคลิ้มหลง ทว่าความมืดที่ปกคลุมอยู่ทำให้เธอไม่อยู่ในอารมณ์ที่อีกฝ่ายต้องการปลุกเร้า หญิงสาวดิ้นรนขัดขืน ทั้งจิกกัด ข่วนและถีบ ทำทุกอย่างเท่าที่จะทำได้แต่ก็ไม่เป็นผลเมื่อร่างหนาหนักที่ทาบทับอยู่ราวกับจะมีพลังมากกว่าเธอ สันชาตญาณการเอาตัวรอดทำให้หญิงสาวเลือกที่จะเปล่งเสียงกรีดร้องขอความช่วยเหลือออกไป ใช่เธอเกือบจะร้องออกไปแล้ว หากไม่บังเอิญสบตาของคนที่บังอาจรุกรานร่างกายเธอเสียก่อน


                แม้จะอยู่ในความมืด แม้จะไม่มีแสงไฟส่อง ซากุระกลับจำแววตาคู่นั้นได้เป็นอย่างดี ดวงตาที่เต็มไปด้วยความปรารถนาและมีอำนาจราวกับมนต์สะกดที่ทำให้เธอหยุดนิ่ง


                “ซาสึเกะ”


                ซากุระเอ่ยชื่อนั้นออกไปด้วยน้ำเสียงแทบกระซิบ อาการดิ้นรนขัดขืนก่อนหน้ามลายหายไปแทนที่ด้วยความโล่งใจอย่างบอกไม่ได้ว่าทำไมเธอถึงรู้สึกแบบนั้น


                “ขอโทษที่ทำให้ตื่น”


                น้ำเสียงแหบพร่าที่กระซิบบอกชิดซอกคอทำให้หัวใจของซากุระเต้นผิดจังหวะ ประสบการณ์บอกเธอว่าถ้าเธอยังปล่อยให้สัมผัสของเขารุกรานร่างกายอยู่แบบนี้ สุดท้ายแล้วจะเป็นเธอเองนั่นแหละที่ยินยอมพร้อมใจมีอะไรกับเขาอีกรอบ


                “คิดอะไรอยู่”


                ซาสึเกะเอ่ยถามเมื่อสายตาที่เคยชินในความมืดมองเห็นว่าหญิงสาวใต้ร่างขมวดคิ้วมุ่นราวกับมีเรื่องหนักใจ ชายหนุ่มเคลื่อนตัวขึ้นไปจุมพิตที่หว่างคิ้วนั้นระเรื่อยลงมายังเปลือกตาทั้งสองข้าง จมูกโด่งเชิดรั้น แก้มเนียนและสุดท้ายจึงทาบริมฝีปากเพื่อลิ้มลองความหวานจากเรียวปากที่เขาหลงใหล


                จุมพิตของซาสึเกะไม่เหมือนครั้งที่ผ่านมา ซากุระรับรู้ได้ในใจ จุมพิตของเขาครั้งนี้เต็มไปด้วยความร้อนแรง หิวกระหายราวกับว่าตัวเธอเป็นเหยื่ออันโอชะ ส่วนเขาเป็นผู้ล่าที่พร้อมทำทุกอย่างเพื่อไม่ให้เหยื่อหลุดมือ


                แล้วตัวเธอที่ตกหลุมรักเขาไปทั้งหัวใจ จะเอาแรงที่ไหนไปปฏิเสธเขากัน


                สิ่งเดียวที่เธอทำได้และเต็มใจจะทำคือ ผูกเขาเอาไว้ด้วยสายสัมพันธ์ที่เรียกว่า ความเสน่หา


                “ฉันต้องการคุณค่ะ”


                ซากุระกระซิบตอบแล้วตวัดมือคล้องคอ ออกแรงโน้มใบหน้าของชายหนุ่มลงมามอบจุมพิตหวานล้ำให้ เรือนกายบอบบางแอ่นหยัดเปิดทางให้มือหนาสัมผัสเนื้อแท้ของตน จวบจนร่างกายทั้งคู่เปลือยเปล่า ซากุระกลั้นลมหายใจเมื่อตัวตนของซาสึเกะเคลื่อนเข้ามาในกายของหญิงสาว ความรู้สึกครั้งนี้ไม่เหมือนครั้งแรกที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด ครั้งนี้เธอรู้สึกได้ถึงความเสียววาบในช่องท้องก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความปรารถนาอันร้อนแรง เมื่อชายหนุ่มเริ่มบรรเลงเพลงรักและส่งเธอไปอีกดินแดนหนึ่งที่ไม่มีเคยเจอ


                เสียงกรีดร้องสุดท้ายจบลงพร้อมกับร่างของซาสึเกะที่ทรุดฮวบลงมา เสียงหอบหายใจของทั้งสองผสานกันดังก้องไปทั่วห้อง เนิ่นนานจนกระทั่งอารมณ์ปรับเข้าสู่ในภาวะปกติ ซากุระจึงพยายามดันกายของซาสึเกะออกห่างและเอื้อมมือไปเปิดโคมไฟหัวเตียง


                “ลุกออกไปได้แล้ว หนัก”


                ซากุระร้องบอกก่อนจะตาโต ใบหน้านวลภายใต้แสงไฟเปลี่ยนเป็นแดงจัดเมื่อรู้สึกถึง บางอย่างที่ขยายอยู่ภายในกายเธอ


                “ผมต้องการคุณอีกรอบนะ”


                “ฉะ ฉัน ไม่อื้อออ”


                เสียงค้านของซากุระหายไปเมื่อโดนจุมพิตอีกรอบพร้อมกับบทรักครั้งใหม่ที่เริ่มขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า จวบจนแสงอาทิตย์เริ่มปรากฏ ซาสึเกะจึงปล่อยซากุระให้เป็นอิสระ ด้วยความเหนื่อยจากเกมรักทำให้ทันทีที่ซาสึเกะถอนกายออกไป หญิงสาวจึงเข้าสู่ห้วงนิทราในทันที แตกต่างจากซาสึเกะที่มองใบหน้าของหญิงสาวอยู่เนิ่นนาน มือของเขาลูบไล้ไปทั่วผิวขาวเนียนละเอียด 


                    ซาสึเกะอดใจไม่ไหวจึงก้มลงไปจุมพิตที่ริมฝีปากเย้ายวนนั้นอีกครั้ง เสียงครางอือในลำคอราวกับจะประท้วงเมื่อถูกรบกวนการนอนทำให้ชายหนุ่มยิ้มออกมาเล็กน้อย แล้วจึงตัดใจลุกขึ้นจากเตียงนอนเดินไปกลับไปที่ห้องของตัวเองเพื่ออาบน้ำชำระร่างกาย เมื่อแต่งตัวเรียบร้อย ซาสึเกะจึงกลับเข้าไปในห้องนอนของซากุระอีกรอบหนึ่ง มือหนาเลื่อนไปลูบเรือนผมนุ่มอย่างแผ่วเบา ดวงตามีแววครุ่นคิดอย่างหนัก


                “ผมจะทำยังไงดีนะ ซากุระ”


                ชายหนุ่มพึมพำแล้วตัดใจเดินออกจากห้องของหญิงสาว ปิดประตูอย่างแผ่วเบา ร่างสูงในชุดสูทสีดำสนิทเดินไปหยิบกระเป๋าเดินทางที่ตั้งอยู่หน้าห้องลากลงมาด้านล่างพร้อมกับพาสปอร์ตเล่มเล็กที่แนบตั๋วเครื่องบินในมือ

               

 




                ซากุระตื่นมาอีกทีเมื่อเข้าสู่ช่วงเย็น ร่างกายที่เมื่อยล้าบวกกับรอยแดงที่กระจายเต็มร่างกายทำให้เธอรู้ว่า เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นเมื่อคืนไม่ใช่ความฝัน ซาสึเกะเข้ามาหาเธอในห้อง เขาร่วมรักกับเธออย่างเร่าร้อนและทำให้เธอหมดแรงจนไม่ได้ยินเสียงโทรศัพท์ที่โทรตามจากฮินาตะ


                “เออ ว่าไง”


                [โอ๊ย ฉันจะบ้าตาย แกอยู่ไหน ฉันติดต่อแกไม่ได้ตั้งแต่เที่ยง]


                เสียงร้อนรนที่น้อยครั้งจะได้ยินจากฮินาตะทำให้นั่งตัวตรงด้วยความแปลกใจ น้อยครั้งมากที่ฉันจะได้ยินเสียงร้อนรนของเพื่อนแบบนี้


                “มีอะไร คนไข้ฉันเป็นอะไรหรือเปล่า?

              

                [เอามานี่ฉันคุยเอง] เธอได้ยินเสียงเหมือนเท็นเท็นแทรกเข้ามาแล้วโทรศัพท์ก็ถูกแย่งไป 


                  [ไง ยัยซากุระ]


                “มีอะไร”


                [แก๊!!! รู้มั้ยว่าคุณหมอสุดที่รักของแกลางานสองอาทิตย์]


                “ใครวะ?” ฉันถามกลับไปและรู้สึกขนลุกเมื่อเท็นเท็นใช้คำว่า คุณหมอสุดที่รัก


                [อินี่ ผัวแกคนแรกไงเท็นเท็น!! พูดอะไรน่าเกลียด]


                ซากุระกรอกตาไปมาเมื่อได้ยินเสียงเพื่อนสองคนเถียงกันผ่านโทรศัพท์ แต่คำพูดของเท็นเท็นก็ทำให้ซากุระสะดุ้งเหมือนกัน แม้ว่าเธอจะเคยชินกับความปากดีของมันแล้วก็เถอะ แต่บางครั้งอย่างกรณีนี้เธอก็ตั้งรับไม่ทันจริงๆ


                “ซาสึเกะเหรอ”


                [เออสิยะ แค่นี้ทำเป็นลืมนะแก]


                “เขาไม่ใช่เอ่อ สามีฉัน แล้วอีกอย่างเขาจะลางานหรือทำอะไรก็ไม่เกี่ยวกับฉันด้วย”


                ซากุระโต้กลับไปแม้ในใจจะรู้สึกกระดากอายที่ต้องพูดคำนั้น แต่ว่านะเขาลางานสองอาทิตย์!!! ลาโดยไม่บอกเธอเนี่ยนะ เป็นไปได้ไง ทั้งๆที่เมื่อคืนเราก็เพิ่งจะมีอะไรกันไปแท้ๆ วันถัดมาเขากลับทิ้งเธอไปเลยเหรอเนี่ย


                [ย่ะ แม่คนปากแข็ง อย่าให้ฉันรู้นะว่าแกแอบกินตับกับเขาลับหลัง]


                “อิบ้า หยาบคายมาก แกโทรมามีแค่นี้ใช่มั้ย”


                [เออ แค่นี้แหละความจริงก็มีอีกเรื่องนะ แต่ไว้แกมาทำงานก่อนเถอะ จะเล่าให้ฟังทีหลัง]


                “เออ งั้นฉันวางละ จะนอน”


                [บายยยยยยยยยย]


                หลังวางสายจากเท็นเท็นไป กลายเป็นว่าซากุระต้องมานั่งไล่หาเบอร์โทรของซาสึเกะในเครื่อง เธอรวบรวมความกล้าอยู่นานก่อนที่จะกดโทรออก


            ขออภัยเลขหมายที่ท่านเรียก ไม่สามารถใช้บริการได้ในขณะนี้


                บ้าชะมัด เธอลืมไปได้ยังไงนะว่าเขาเดินทางไปต่างประเทศ ตั้งสองอาทิตย์เลยนะถ้าเขากลับมาครั้งนี้จะเป็นยังไงกันนะ ซากุระคิดไม่ตกถึงความสัมพันธ์ที่อาจเกิดขึ้นในอนาคต ความคิดที่เริ่มฟุ้งซ่านและบั่นทอนจิตใจทำให้หญิงสาวลุกขึ้นเดินเข้าไปชำระร่างกายให้สะอาด แต่เมื่อต้องมาเห็นรอยแดงที่กระจายไปทั่วเนินอก ซอกคอและริมฝีปากที่บวมเจ่อ ใบหน้าของหญิงสาวก็แดงแปร๊ดอีกครั้ง ซากุระอาบน้ำและขัดถูตัวอยู่นานพร้อมกับคาดโทษคนที่ฝากรอยแดงไปด้วย


                “ถ้ากลับมานะ ฉันจะเอาคุณให้ตายแน่ ซาสึเกะ!!!

 




 

 

09.11.2015

                ครบร้อยแล้นนนนนนนนนนนนน แค่นี้คงไม่โดนแบนม้างงงง อย่าแบนเลยนะ 555555

                มีเค้าลางดราม่ายังเอ่ยยยยย นี่แค่เริ่มต้นน้าค้า ยัยหมอเรายังต้องเจออะไรอีกเยอะมาก

                ขอบคุณทุกการติดตาม เม้นเป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ รักๆๆๆๆๆ

#ช่วงนี้ถ้าเห็นมายด์อัพนิยายบ่อยๆแปลว่าเครียดนะคะ เครียดมากเลยต้องหาทางระบาย อย่าเบื่อกันน้า

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

1,168 ความคิดเห็น

  1. #1141 กระต่ายส้ม (@chayapaseehakun) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 01:41
    เกะไปหนายยยยย ได้กลิ่นมาม่าเเหะ
    #1141
    0
  2. #832 `.Ninety_99 (@nnei61) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 มกราคม 2559 / 23:24
    เกะไปไหน ไปทำไม ม่ายยยย
    #832
    0
  3. #663 nass_san (@nass) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 08:57
    รอให้อัพเลยค่ะ อิเกะ ทำไมทำแบบนี้!!! #ชานนาโร่ใส่เลยระ 555555555
    #663
    0
  4. #635 B-Rabbit~* (@nejungza) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2558 / 17:56
    ไม่เบื่อค่ะ!! อัพมาเยอะๆ เลยเพราะเราก็เครียดมาก มาอ่านคลาดเครียดค่ะ 555555555
    #635
    1
  5. #634 gerre _888 (@gerre_888) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2558 / 00:07
    ไปจริงเหรอ มันจะดราม่าอีกนานแน่ นางเอกก้อใจเเข็งเกิน ยอมรับว่ารักเขาก้อไม่ได้
    #634
    0
  6. #633 ชานมไข่มุก (@pairloveprin) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 23:44
    ไม่เอาน้าา ไม่ทิ้งกันแบบนี้ซี่ ฮืออ  ไหนเมื่อคืนยังดีๆอยู่เลยง่ะ ...   ต่อไปถึงเวลาเตรียมผ้าเช็ดหน้าผืนใหญ่ๆแล้วสินะคะ  สู้ๆนะคะไรท์ รออ่านต่ออยู่น้าา   
    #633
    0
  7. #632 ~Akaga~ (@nattita211) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 23:27
    มาม่ามาแล้ว ไปเมืองจะควงใครมาแน่ เตรียมเสพ สู้ๆนะคะ ไม่มีใครแบนแน่ -..-
    #632
    0
  8. #624 Poison_T (@tontomnew) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 22:49
    จัดว่าเด็ด!!!!!!!!
    #624
    0
  9. #621 Memoris S'Misa (@misakikawaichi68) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 22:42
    เกะแบบ ทำสลัดก่อนไป -w-
    รุนแรงนะ 555+ เกะกลับมาโดนจัดหนัก (?)
    #621
    0
  10. #617 SARAH :3 (@sarahpun) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 22:07
    อร้ายยย ร้อนแรงมว๊ากก ชอบๆ ทำสลัดกัน เย้ๆ=,,=
    #617
    0
  11. #616 FILMS (@foomfilm) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 21:39
    ค้างอ่ะค้างงง ฟินนะคะ มาต่อให้ไว
    #616
    0
  12. #615 JackerJ (@mmiinntt2324) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 21:30
    สู้ๆ
    #615
    0
  13. #614 S_gyu (@sunggyuzizi) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 21:08
    สู้ๆค่ะไรท์ รอติดตามตอนต่อไปอยู่ค่า
    #614
    0
  14. #613 Love Lata (@conun_priew) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 19:28
    จะรออ่านตอนต่อไปนะค่ะ
    #613
    0
  15. #612 Lolie Froleebry. (@temp2545) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 19:07


    ในที่สุดก้อกลับมาแย้วววว แค่นี้ไม่โดนแบนหรอกค่ะ เชื่อได้เลย แต่งต่อๆเรื่อยๆนะ ค่ะ

    #612
    0
  16. #611 Yuri Yurina (=w=) SSCX (@ned1991) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 18:54
    ไม่แบนหรอกค่ะ ^.,^ ถ้าแค่นี้โดนแบนก็ไม่รู้จะเรียกว่าอะไร ฮ่ะๆๆๆ ฟีนนนนนนนน
    ม่าม่ากำลังจะมา จเป็นะม่าม่ารสไหนนะ ยัยหมอจะโดนอะไรน้อ
    หวังว่าเกะกลับมาครั้งนี้คงไม่ได้พาคู่ควงที่คั่วกันอยู่เมืองนอกมาด้วยนะ
    #611
    0
  17. #610 Yuri Yurina (=w=) SSCX (@ned1991) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 18:53
    ไม่แบนหรอกค่ะ ^.,^ ถ้าแค่นี้โดนแบนก็ไม่รู้จะเรียกว่าอะไร ฮ่ะๆๆๆ ฟีนนนนนนนน
    ม่าม่ากำลังจะมา จเป็นะม่าม่ารสไหนนะ ยัยหมอจะโดนอะไรน้อ
    หวังว่าเกะกลับมาครั้งนี้คงไม่ได้พาคู่ควงที่คั่วกันอยู่เมืองนอกมาด้วยนะ

    #610
    0
  18. #609 ชานมไข่มุก (@pairloveprin) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 18:28
    ตามอ่านทั้งหมดแล้ว  สนุกมากเลยค่ะ  ให้กำลังใจแต่งต่อนะคะ  ถึงต่อไปจะมาม่าแค่ไหน แต่เชื่อว่าจารย์หมอคงไม่ใจร้ายกับ
    ลูกศิษย์คนสวยได้นานหรอก  แต่ก็แอบหวิวๆในใจที่หวานๆอยู่จะไปดาร์กโหมดแล้ว ยังไงก็สู้ๆนะคะ    
    #609
    0
  19. #608 Tsugi_e (@tsugi_e) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 18:23
    ไม่โดนแบนหรอกไรท์ แค่ทำสลัดกินกันเอ๊งงง ใช่มะๆ 555555555

    #608
    0
  20. #607 Bada bada (@0912031011) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 17:55
    โอ้ยยยอิคุณหมอสุดหล่อ!!!มาไข่ทิ้งไว้ก่อนไปสินะ-.,-//เลือดหมดตัว
    #607
    0
  21. #606 ชานมไข่มุก (@pairloveprin) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 02:40
    ตามอ่านทั้งหมดแล้ว  สนุกมากเลยค่ะ  ให้กำลังใจแต่งต่อนะคะ  ถึงต่อไปจะมาม่าแค่ไหน แต่เชื่อว่าจารย์หมอคงไม่ใจร้ายกับ
    ลูกศิษย์คนสวยได้นานหรอก  แต่ก็แอบหวิวๆในใจที่หวานๆอยู่จะไปดาร์กโหมดแล้ว ยังไงก็สู้ๆนะคะ    
    #606
    0
  22. #605 Lolie Froleebry. (@temp2545) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2558 / 21:57

    สู้ๆค่ะ รอติดตามมาตลอดเลยนะ

    #605
    0
  23. #604 JackerJ (@mmiinntt2324) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2558 / 08:34
    อัพต่อๆ
    #604
    0
  24. #602 s-s l-n c-r (@0980588245sslncr) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 15:14
    เย้ในที่สุดไรท์ก็กลับมา เกะจะโชว์โหด อยากเห็น
    #602
    1
  25. วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 12:43
    ไรท์สู้ๆนะคะ>w<
    ปลื้มปริ่มมมากกกกก ที่ไรท์มาอัพ(?)
    จะรอต่อไปนะค้า~
    #601
    1