DEVIL BAD BOY กับดักรัก ( ร้าย ) ของนายปีศาจ !!!

ตอนที่ 4 : บทที่ 2 - ชีวิตของดาวมหา'ลัย ( 50% )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,437
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    26 พ.ค. 60


: คำเตือน :
ขอความกรุณาคอมเม้นนิยายในตอนที่อ่านนะคะ เพราะว่าในหน้าหลักมันไม่ขึ้นคอมเม้นให้เลยค่ะ กำลังหาวิธีแก้อยู่ ถ้าใครรู้ก็บอกกันด้วยนะคะ อ่านตอนไหนก็เม้นให้รู้กันตอนนั้นๆ นะคะ เพื่อนแพงจะได้เห็นคอมเม้นของทุกๆ คนค่ะ ขอบคุณมากค่ะ ปล. คราวนี้ขอบอกด้านบน เพราะมั่นใจว่าส่วนใหญ่ไม่มีใครชอบอ่านคุยกับผู้เขียนด้านล่าง จะได้ทราบกันทั่วถึง ขอบคุณค่ะ ปล. อีก 555 อัพวันเว้นวัน เมื่อวานขอโทษด้วยนะคะ เน็ตกากมาก อัพจนจบแน่นอนค่ะ ^^




























































บทที่ 2

ชีวิตของดาวมหาลัย ( 50% )

                วันนี้ก็เป็นเหมือนทุกๆ วันยามที่ฉันมามอก็จะมีบรรดาผู้ชายมากหน้าหลายตาเข้ามาคุยกับฉัน มาทักทายฉัน บางคนนี่ถึงกับพยายามที่จะเข้ามาทาบทามขอฉันไปออกเดตเลยด้วยซ้ำ แต่ไอรีนก็คือไอรีน ฉันไม่เคยรับปากหรือรับคำชวนใดๆ จากใครเลยทั้งสิ้น ผู้ชายหลายคนจึงถูกฉันปฎิเสธอย่างไร้เหยื่อใย

                ไม่ใช่เพราะว่าหยิ่งหรืออะไรหรอกนะ แต่ฉันแค่รู้สึกว่าผู้ชายพวกนี้น่ารำคานน่ะ แต่ละวันก็ไม่คิดจะทำอะไร นอกจากเที่ยวหลีสาวผลาญเงินพ่อแม่อย่างเดียว น่าสมเพชเป็นที่สุด !

                “ สักครั้งเถอะนะครับน้องไอรีน พี่รอที่จะออกเดตกับน้องไม่ไหวแล้วนะครับ พี่ชอบน้องมากเลยนะครับน้องไอรีน “ เสียงอ้อนวอนของผู้ชายหน้าตาหล่อเหลา ภาพที่เขาก้มลงคุกเข่าทำราวกับว่ากำลังจะขอฉันแต่งงานนั้นส่งผลให้ใครต่อใครต่างก็พากันจ้องมองมาที่เราสองคน

                ให้ตายเถอะ ! ทำไมอีตานี่ต้องมาทำท่าทางให้ฉันลำบากใจด้วยเนี่ย โอ๊ย ! ชีวิต

                “ ลุกขึ้นเถอะค่ะพี่ อย่าทำแบบนี้ค่ะ “ ฉันบอกอย่างใจเย็น พยายามฝืนยิ้มเล็กน้อยให้กับเขา

                “ ขอเถอะครับ พี่ชอบน้องมาก ชอบมากจนจะเป็นบ้าอยู่แล้วครับ “ ดราม่าหนักเข้าไปอีก เมื่อพ่อหนุ่มรูปงามเริ่มมีน้ำตาเอ่อคลอเต็มสองตา

                “ พี่คะ ลุกขึ้นเถอะค่ะ หนูขอนะคะ “ ฉันบอกพลางกับจับเข้าที่หัวไหล่หนาพยายามที่จะดึงร่างสูงให้ลุกขึ้นยืน แต่เจ้าบ้านี่ก็เอาแต่พร่ำเพ้อพรรณาไม่ยอมลุกท่าเดียว นี่ฉันเริ่มจะหงุดหงิดแล้วนะ

                “ ไม่ ! พี่จะไม่ลุกออกไปไหนทั้งนั้นจนกว่าน้องไอรีนจะยอมออกเดตกับพี่ “ ว่าเสียงดังลั่น นี่เขากลัวคนอื่นจะไม่ได้ยินใช่ไหมถึงได้แหกปากซะขนาดนั้น

                “ พี่คะ ถ้าพี่ไม่ลุกขึ้นหนูจะไม่สนใจพี่แล้วนะคะ ! “ ฉันขึ้นเสียงบ้าง เออ ! เอาสิ ให้มันรู้กันไปเลยว่าฉันก็เริ่มโมโหแล้วเหมือนกัน ผู้ชายบ้าอะไรผู้หญิงเขาไม่เล่นด้วยก็ยังจะตื้อไม่เลิก คนอื่นที่เข้ามาคุยขอฉันเป็นแฟนยังไม่มีอาการบ้าบอคอแตกเหมือนกับไอ้รุ่นพี่บ้าคนนี้เลย ให้ตายสิ !

                “ ฮือๆ นะ น้องไอรีน พี่ชอบน้องจริงๆ นะครับ เห็นใจพี่เถอะ “

                กลายเป็นว่าคำพูดของฉันยิ่งทำให้สถานการณ์ทุกอย่างมันแย่ลง จากตอนแรกที่แค่น้ำตาเอ่อคลอ มาบัดนี้ใบหน้าของผู้ชายที่กำลังคุกเข่าอยู่ตรงแทบเท้าฉันเริ่มมีน้ำไสๆ ไหลรินออกมาอย่างไม่ขาดสาย ภาพที่ออกมามันเลยทำให้ทุกอย่างดูน่าเวทนาไปซะหมด

                ผู้ชายหนึ่งคนร้องไห้สยบอยู่ตรงแทบเท้าของหญิงสาว !

                “ โอ๊ย ! พี่“ ฉันกลอกตาไปมาอย่างรำคานใจ และก่อนที่อารมณ์ของฉันจะเตลิดเปิดเปิงไปมากกว่านี้ สองขาที่สวมรองเท้าส้นสูงก็รีบพาร่างบางของตัวเองออกไปจากจุดสนใจของทุกคนในทันที หึ ขืนอยู่ต่อมีหวังฉันได้ทำลายภาพลักษณ์ดาวมหาลัย ด้วยการด่าไอ้บ้านั่นอย่างแน่นอน

                เพราะฉะนั้นถอยออกมาคือดีที่สุด

                “ แหมๆ ดูสิพวกเรา มีผู้ชายถึงกับคุกเข่าลงตรงหน้า เสน่ห์แรงเนอะ “

                น้ำเสียงเย้ยหยันจากทางด้านหลังทำให้ฉันต้องหันไปมองว่ามันมาจากใคร และทันทีที่สายตาโฟกัสไปยังต้นตอของเสียง ฉันก็แทบอยากจะมุดดินหนีเป็นขอมดำดินให้รู้แล้วรู้รอดกันไปเลย

                ยัยกลุ่มของรุ่นพี่จอมแอ๊บนั่นเองที่มาหาเรื่องฉัน แม่นางสามใบเถาที่เข้าขากันดีเหลือเกินในเรื่องกระแหนะกระแหนแดกดันชาวบ้าน เหอะ

                “ แรงไม่แรงก็วัดได้จากการที่มีผู้ชายมาวนเวียนให้กินอยู่เป็นบ่อยๆ ก็ไม่รู้ว่ามีรายไหนเสร็จไปแล้วบ้าง“ น้ำเสียงจีบปากจีบคอของยัยรุ่นพี่พลอยใสทำให้เลือดในกายของฉันพลุกพล่านไปด้วยความโกรธ

                “ พูดบ้าอะไร ?! ใครมันกินใครไม่ทราบ “ ฉันถามเสียงดัง คิดว่าเป็นรุ่นพี่แล้วจะมาทำตัวแบบนี้ใส่ฉันน่ะเหรอ อย่าฝัน ! เพราะนอกจากฉันจะไม่กลัวแล้ว ฉันก็จะสู้ให้มันถึงที่สุด คอยดู

                “ นี่หล่อน ! อย่ามาขึ้นเสียงใส่คนของฉันนะ “ แนนนี่ตวัดสายตาด้วยความไม่พอใจ

                ยัยรุ่นพี่ดาวมหาลัยปีที่แล้วจ้องฉันด้วยสายตากินเลือดกินเนื้อ นี่ถ้านางฆ่าฉันแล้วไม่ผิดกฎหมายฉันว่านางคงทำไปนานแหละ ไม่รู้ว่าจงเกลียดจงชังกับฉันมาตั้งแต่ชาติปางไหน ถึงได้คอยจ้องตามจองล้างจองผลาญฉันตั้งแต่วินาทีแรกจนถึงวันนี้

                ยัยรุ่นพี่แนนนี่แสดงอาการไม่ชอบฉันตั้งแต่วันที่ขึ้นมาสละมงกุฎให้กับฉันแล้วล่ะ !

                “ ถ้าไม่อยากให้ขึ้นเสียงงั้นก็ช่วยสั่งสอนคนของคุณให้สงบปากสงบคำด้วย อย่าเที่ยวเห่าหอนพูดจาสุนัขไม่รับประทานแบบนี้อีก ระวังส้นเท้ามันจะลอยเข้าปากโดยไม่รู้ตัว ! “ ฉันขึงตาใส่แม่นางสามสาว

                “ มากไปแล้วนะยัยเด็กกะโปโล ! “ แนนนี่ตวาดเสียงดัง ร่างบางสั่นเทากำหมัดแน่น โกรธที่คนตรงหน้าบังอาจมาต่อล้อต่อเถียงกับคนอย่างเธอ

                ไม่เคยมีใครกล้าลองดีกับเธอมากเท่ายัยนี่มาก่อนเลย

                “ กล้าดียังไงมาตีฝีปากกับฉัน เป็นแค่รุ่นน้องอย่าสะเออะมาปีนเกลียวกับรุ่นพี่ ! “ วาจาเผ็ดร้อนของแนนนี่ทำให้อารมณ์ของไอรีนพุ่งสูงขึ้นจนแม้แต่เจ้าตัวก็ไม่อาจควบคุมได้

                “ หึ รุ่นพี่“ ฉันกรีดยิ้มร้ายแล้วใช้สายตามองคนตรงหน้าตั้งแต่หัวจรดเท้า “ ถ้าเธอทำตัวดีๆ ทำตัวน่าเคารพก็คงไม่มีรุ่นน้องคนไหนเขาอยากจะปีนเกลียวหรอก จำเอาไว้ !

                ฉันกระแทกเสียงใส่รุ่นพี่จอมแอ๊บอย่างยัยแนนนี่ก่อนจะรีบสาวเท้าเดินออกมาอย่างผู้ชนะ หึ ให้มันรู้กันซะบ้างว่าใครเป็นใคร ไม่ใช่คิดจะทำอะไรก็ทำ จะว่าอะไรก็ว่าแล้วมาอ้างตัวว่าฉันเป็นรุ่นพี่ ส่วนหล่อนเป็นแค่รุ่นน้องและอย่ามาปีนเกลียว บอกเลยว่าทฤษฎีนี้ใช้กับฉันไม่ได้ เพราะว่าฉันจะเคารพเฉพาะรุ่นพี่ที่ทำตัวให้น่าเคารพเท่านั้น ส่วนใครที่มาทำตัวสันดานเสียใส่

                มันก็จะได้รับการปฏิบัติจากฉันเหมือนยัยสามสาวใบเถา ( เน่า ) นั่นไง !!! 


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

114 ความคิดเห็น