DEVIL BAD BOY กับดักรัก ( ร้าย ) ของนายปีศาจ !!!

ตอนที่ 22 : บทที่ 10 - ลุกขึ้นสู้ ! ( 50% )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,822
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    26 พ.ค. 60












































รบกวนทุกคนช่วยเข้าไปกดไลค์แฟนเพจเพื่อนแพงด้วยนะคะ ลิ้งค์บล็อกแฟนเพจอยู่ในหน้าแรกของนิยายค่ะ

แต่ถ้าใครขี้เกียจย้อนกลับไปกดไลค์ที่หน้าแรกของนิยาย วันนี้เพื่อนแพงมีลิ้งค์มาฝากค่ะ

เข้าไปกดถูกใจกันเยอะๆ นะคะ FC ทุกท่าน จะได้ติดตามผลงานนิยายกันต่อไปเนอะ

ถ้าเกิดว่ามีคนกดถูกใจถึงเป้าที่ตั้งไว้ในขั้นแรก 50 คน

เพื่อนแพงจะตอบแทนด้วยการอัพนิยายเรื่องใหม่ให้ทันทีเลยค่ะ 1 เรื่อง !!!

รีบๆ ไปกดไลค์กันเต๊อะ ^^ อิอิ

https://www.facebook.com/DekDHayase/






บทที่ 10

ลุกขึ้นสู้ !


��������������� “ ช่วยได้ ! ใครก็ได้ช่วยฉันด้วย !!!

��������������� เมื่อปากอวบอิ่มเป็นอิสระ ฉันก็ไม่รอช้ารีบร้องขอความช่วยเหลือในทันที

��������������� “ ช่วยด้วย ! ฉันถูกขังอยู่ในนี้ ใครก็ได้ช่วยที !!!

��������������� ฉันยังคงแหกปากร้องไปเรื่อยเมื่อไร้วี่แววของการช่วยเหลือ สองมือก็พยายามแกะปมที่ร่างสูงมัดเอาไว้อย่างแน่นหนา ให้ตายเหอะ ! นี่เขามัดเงื่อนตายหรือไงกัน ทำไมมันถึงได้หลุดยากหลุดเย็นแบบนี้

��������������� แต่บนความโชคร้ายก็ยังถือว่ามีความโชคดีอยู่ไม่น้อย ที่งานนี้ซีโร่สะเพร่ามัดปากของฉันไม่แน่นพอ ฉันจึงใช้ความพยายามทั้งหมดที่มีในการแนบใบหน้าถูไถไปกับหัวเตียง จนเนกไทที่เขาใช้เป็นเครื่องพันธนการริมฝีปากของฉันหลุดร่วงตกมาอยู่ที่ลำคอ

��������������� “ ช่วยฉันด้วย ! ฉันถูกขังอยู่ในห้องนี้ มาช่วยฉันออกไปที ช่วยดะ

��������������� ปึก !

��������������� ประตูห้องเปิดออกอย่างแรง และดูเหมือนว่ากลอนมันกำลังทำท่าจะพัง !

��������������� “ คุณ / คุณ ! “ สองเสียงประสานขึ้นพร้อมกัน

��������������� ร่างสูงใหญ่ที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าฉันไม่ใช่ใครที่ไหน หากเป็นคนที่ฉันเคยเจอกับเขาในครั้งแรกที่บริษัท ตอนนั้นที่ฉันต้องการจะไปเข้าพบนายซันนี่ ฉันก็ได้เจอกับเขา

��������������� เขาเป็นใคร ? มาทำอะไรที่นี่ ? และ เป็นอะไรกับซีโร่ ?

��������������� “ คุณทำไมคุณถึง ? “ ฉันค้างคำพูดเอาไว้อยู่แค่นั้น

��������������� “ มาเที่ยวพังประตูห้องคนอื่นแบบนี้มันไม่มากไปหน่อยเหรอวะ ?

��������������� เจ้าของเสียงวิ่งตามขึ้นมาประกบติด ซีโร่เหลือบสายตามองเข้ามาภายในห้องนอน ดวงตาคมดุจเหยี่ยวของเขาจ้องมองฉันราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ

��������������� “ นายทำอะไรเธอ ? “ คนถูกต่อว่าไม่สนคำพูดของซีโร่ แต่เสียงเข้มกลับถามกลับด้วยความสงสัย ไฮเฟลไม่อยากจะเชื่อว่าผู้หญิงที่เห็นอยู่ตรงหน้าจะเป็นไอรีน และสภาพที่เขาเห็นก็คือ

��������������� ร่างบางมีเพียงแค่ผ้านวมผืนหนาปกคลุมร่างกาย บนพื้นห้องก็เต็มไปด้วยเศษเสื้อผ้ามากมายที่กระจัดกระจายไปทั่ว ! นี่มันเรื่องอะไรกัน ทำไมไอรีนถึงมาอยู่ในห้องนอนของซีโร่ ทำไม ?

��������������� “ ออกไป เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับนาย “

��������������� ซีโร่ย่างกรายเข้ามาในห้องแล้วหยุดยืนอยู่ข้างๆ เตียงนอนที่มีฉันนั่งรอรับชะตากรรมอยู่ เพียงเสี้ยววินาทีใบหน้าของฉันก็ต้องเจ็บแปลบเมื่อ

��������������� หมับ !

��������������� “ เจ็บนะซีโร่ !

��������������� ฉันร้องบอกเสียงอู้อี้ เมื่อมือหนาจัดการกระชากใบหน้าของฉันแล้วยึดปลายคางบีบเอาไว้แน่น ! ไอ้ผู้ชายใจดำ !

��������������� “ เออ ! อยากให้เจ็บ จะได้ไม่ต้องเรียกร้องความสนใจกับใครอีก ! “ เสียงเข้มตะคอกใส่

��������������� “ ฉันไม่ได้เรียกร้องความสนใจนะ !

��������������� “ ยังจะมาเถียงอีก ! “ ชายหนุ่มตาลุกวาว “ ถ้าเธอไม่ได้เรียกร้องความสนใจ แล้วจะแหกปากร้องให้มันขึ้นมาช่วยทำไม ? “ สายตาตวัดขึ้นมองใบหน้าของผู้เป็นพี่ชาย � � � � � � � � � � � � �� � � “ ฉันแค่ต้องการใครสักคนช่วยพาฉันออกไปจากที่นี่ !

��������������� ฉันตะหวาดทั้งน้ำตา เพราะอับอายในสภาพของตัวเอง หึ ! น่าขายหน้าที่สุด ทำไมฉันจะต้องมามีสภาพอันน่าทุเรศแบบนี้ต่อหน้าใครต่อใครด้วย

��������������� “ ปล่อยฉัน !

��������������� ฉันไม่กล้าดิ้นมากเพราะกลัวปราการชิ้นเดียวและชิ้นสุดท้ายหลุดออกจากร่างกาย

��������������� “ ฝันเหรอ ? “ ใบหน้าคมคายยิ้มเหี้ยม “ ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว สนใจมาสนุกด้วยกันมั้ยละ ไฮเฟล “ ซีโร่สะบัดใบหน้าของฉันออกแรงๆ ก่อนจะหันหน้าไปถามชายหนุ่มที่ยืนขาตายอยู่ตรงหน้าประตูห้อง

��������������� “ อะไรอีกซีโร่ เมื่อไหร่นายจะเลิกบ้าสักที !

��������������� “ ทรีซั่มยังไงล่ะ สนมั้ยพี่ชาย ?

��������������� อะไรนะพี่ชาย อย่างงั้นเหรอ ?

��������������� “ นายกำลังทำบ้าอะไรอยู่ซีโร่ “ คนถามหน้าเครียด

��������������� “ ก็ชวนนายมาสนุกด้วยกันไง อย่าซีเรียสสิพวกผู้หญิงก็เหมือนกับขนมคบเคี้ยว แบ่งกันกินแบ่งกันเคี้ยว สนุกและเร้าใจดีออก จริงมั้ย ? “ ซีโร่พูดไปยิ้มไป

��������������� ผิดกับฉันที่หน้าชาไปหมดทุกสัดส่วน !

��������������� “ นายจะหยาบคายมากเกินไปแล้วนะซีโร่ “ ฉันกัดฟันพูดเสียงต่ำ

��������������� มันมากเกินไปแล้วนะ สิ่งที่เขาทำ มันมากเกินไปจริงๆ

��������������� “ ปล่อยเธอซะซีโร่ นายกำลังกักขังหน่วงหน่วยซึ่งมันผิด “ ไฮเฟลว่า

��������������� “ ผิด ? ผิดแล้วไง ฉันเคยแคร์เหรอ “ คนพูดทำท่าเบ้ปาก

��������������� “ ปล่อยเธอนี่เป็นคำสั่ง “

��������������� ฉันเห็นประกายไฟออกจากแววตาสองคู่นั้น

��������������� “ สั่งเหรอ ? นายคิดว่านายเป็นใครกันถึงกล้ามาออกคำสั่งกับฉัน ฮ่าๆ “ ซีโร่หัวเราะร่วน ราวกับว่าได้ยินเรื่องที่น่าขำเสียเต็มประดา

��������������� “ ฉันไม่เคยคิดเลยนะ ว่านายจะกล้าทำเรื่องอุกอาจขนาดนี้ “

��������������� “ มันไม่ใช่เรื่องอุกอาจอะไรนี่พี่ชาย ก็แค่

��������������� “ ซีโร่ !

��������������� ฉันแหวใส่เมื่อร่างสูงก้มหน้าลงมาฉกความหอมหวานจากแก้มนวลของฉัน

��������������� “ ผัวเมีย งอนง้อกันธรรมดา แค่นั้นเอง “ ริมฝีปากหยักสวยยกยิ้มอย่างร้ายกาจ

��������������� อะ อะไรนะ ผัวเมียอย่างนั้นเหรอ

��������������� “ นี่ หมายความว่า นายกับ

��������������� “ ไม่ใช่นะคุณ ฉันกับเขาเราไม่ได้เป็นอะไรกัน ไม่ใช่นะ ไม่ใช่ !

��������������� ฉันรีบปฎิเสธเมื่อเห็นว่าเขาคนนั้นทำท่าจะเชื่อคำพูดของซีโร่

��������������� “ เราผ่านอะไรๆ มาด้วยกันทั้งคืน ยังกล้าปฏิเสธอีกเหรอที่รักหืม “ ซีโร่ยังคงสนุกกับคำพูด

��������������� “ หุบปาก !!!

��������������� ฉันตะคอกเสียงดังลั่น ร่างกายสั่นเทิ้มด้วยความโกรธจนเกินจะทน มันมากไปแล้วนะ เขากล้าเอาเรื่องที่ทำระยำกับฉันมาป่าวประกาศต่อหน้าคนอื่นได้ยังไงกัน เขามันไม่ใช่ลูกผู้ชาย ไม่ใช่ !

��������������� “ ทุกสิ่งทุกอย่างฉันไม่ได้เต็มใจ ยังมีหน้ามาพูดแบบนี้อีกเหรอ ไอ้ผู้ชายสารเลว !!!

��������������� ฉันแหกปากด่าเขาทั้งน้ำตา ความร้อนรุ่มสุมแน่นอยู่ในอก ความเกลียดชังถูกระบายออกมาเป็นคำพูด ฉันเกลียดเขาเหลือเกิน เกลียดเข้ากระดูกดำ เกลียดยิ่งกว่าไส้เดือนกึ้งกือ เกลียด !

��������������� “ คุณช่วยฉันด้วยนะคะ ฉันไม่อยากอยู่ที่นี่ ไม่อยากอยู่แม้แต่วินาทีเดียว ช่วยฉันด้วยนะคะ“ ฉันหันหน้าไปร้องขอความช่วยเหลือจากคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าประตู ใบหน้าหล่อเหลานั้นฉายแววความสงสารอยู่เต็มเปี่ยม

��������������� “ ผมจะช่วยคุณเอง “

��������������� ฟึ่บ !

��������������� สองเท้าชะงักอยู่กับที่ เมื่อผู้เป็นน้องชายถือปลายกระบอกปืนขึ้นจ่อที่มายังตน

��������������� “ ถ้ากล้าก็เข้ามา “ น้ำเสียงเหี้ยมเกรียม พร้อมกับเหนี่ยวไกปืน “ ถ้านายไม่สนว่าหัวจะถูกระเบิด ก็เข้ามาช่วยเธอสิ “ คนถือปืนอยู่ในมือท้าทาย

��������������� คนถูกขู่ไม่ได้เกรงกลัวต่ออำนาจมืด สาวเท้าเดินเข้ามาใกล้อาวุธร้าย

��������������� “ คะ คุณ “ ฉันร้องเสียงสั่น

��������������� “ ก็ให้มันรู้ไปสิ ว่านายกล้ายิงพี่ชายตัวเองได้ลงคอ “

��������������� ไฮเฟลท้าทายตอบเขาเองก็รู้จักนิสัยของซีโร่ไม่น้อยไปกว่าใคร

��������������� “ อย่ามาท้าฉันนะ นายมันก็แค่ลูกเมียน้อย ทำไมฉันจะต้องแคร์ “ ดวงตาแดงก่ำ

��������������� ลูกเมียน้อยเหรอ ?

��������������� “ ฉันรู้ว่านายไม่แคร์ฉัน แต่ว่านาย“ คนพูดเว้นคำพูดเอาไว้ “ แคร์คุณพ่อ หรือไม่จริง ? “ ชายหนุ่มขมวดคิ้วถาม

��������������� ท่าทางของไฮเฟลในตอนนี้ถือไพ่เหนือกว่าซีโร่อย่างชัดเจน ฉันแอบเห็นสีหน้าของซีโร่ดูซีดเซียวขึ้นมาทันทีที่คนตรงหน้ากล่าวถึงบิดา เขาคงจะเกรงกลัวบารมีของพ่อเขาไม่น้อยเหมือนกัน

��������������� เป็นครั้งแรกที่ฉันได้เห็นสีหน้ากังวลใจแบบนี้จากผู้ชายอัมหิตเช่นเขา

��������������� “ ไฮเฟล“ ซีโร่กดเสียงต่ำในลำคอ

��������������� “ ถ้าฉันเอาเรื่องนี้ไปบอกกับคุณพ่อ นายรู้ใช่มั้ยว่าท่านจะรู้สึกยังไง “ คนเป็นพี่ยังคงพูดไปเรื่อย

��������������� “ แก !

��������������� สรรพนามที่แปรเปลี่ยนไปตามอารมณ์ของคนที่กำลังถูกไล่ต้อนให้จนมุม

��������������� “ เพราะฉะนั้น ปล่อยคุณไอรีนซะ แล้วฉันจะไม่บอกใคร โดยเฉพาะคุณพ่อ “

��������������� ฉันมองสลับไปมาระหว่างซีโร่และไฮเฟล เขาทั้งสองคนดูยังไงก็ไม่ใช่พี่น้องที่รักกันเหมือนพี่น้องคู่อื่นๆ เขาทั้งสองดูเหมือนมีเรื่องบาดหมางกันมานาน ดูมีความแค้นส่วนตัวต่อกันอยู่มาก โดยเฉพาะซีโร่เขาดูจงเกลียดจงชังพี่ชายตัวเอง แววตาที่มองคนตรงหน้า ก็เป็นแววตาของการแก่งแย่งชิงดี เป็นแววตาที่เต็มไปด้วยความอิจฉาริษยา

��������������� ใช่ ! อิจฉา และ ริษยา

��������������� ซีโร่ค่อยๆ ลดมือที่ถือปืนลงอย่างช้าๆ ร่างสูงยืนนิ่งไม่ไหวติงต่อสิ่งใด เขาไม่มีการทักท้วงอะไรแม้ในยามที่ไฮเฟลย่างกรายเข้ามาใกล้ฉัน จนกระทั่งร่างหนาอันอบอุ่นก็นั่งลงข้างๆ ฉัน รอยยิ้มบางเบาปรากฏที่ริมฝีปากหยักสวย

��������������� “ ผมช่วย “

��������������� เสียงนุ่มละมุนยิ่งนักมือหนาจัดการปลดพันธนาการที่ข้อมือน้อยทั้งสองข้าง

��������������� “ คุณไหวมั้ย ?

��������������� ชายหนุ่มถามเมื่อสายตาเห็นร่างบางมีแต่ร่อยรอยเหล่านั้น ซึ่งเขาก็พอจะเดาได้ว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นระหว่างหญิงสาวกับน้องชายต่างมารดาของตน

��������������� “ ฉันเดินไม่ไหว “

��������������� ฉันตอบเสียงอ่อน อายแสนอายกับสภาพที่ตัวเองเป็นอยู่ แต่วินาทีนี้ฉันก็ต้องยอมสละทุกอย่างเพื่อให้ตัวเองได้ออกไปจากนรกแห่งนี้

��������������� “ โอเคครับ “

��������������� เสียงนุ่มทุ้มพูดแผ่วเบา และก่อนที่ฉันจะทันได้ตั้งตัว ร่างทั้งร่างก็ลอยหวือขึ้นจากเตียงนอนขึ้นสู่อ้อมกอดอันแข็งแกร่งจากคนที่เปรียบเสมือนเป็นเจ้าชายขี่ม้าขาวในเวลานี้

��������������� “ คะ คุณ ! “ ฉันร้องอย่างตกใจ รีบยกมือทั้งสองข้างเกี่ยวลำคอของเขาเอาไว้แน่น “ ประคองฉันก็พอค่ะ ไม่เห็นต้อง“ ฉันก้มหน้างุด

��������������� “ ก็คุณบอกคุณเดินไม่ไหว “ ชายหนุ่มพูดยิ้มๆ

��������������� “ แต่ว่า

��������������� “ จะยืนพลอดรักกันอีกนานมั้ย จะไปไหนก็ไป ไป๊ !!!

��������������� ซีโร่ตะหวาดเสียงลั่น ร่างสูงเดินหายเข้าไปในบาร์แล้วเปิดตู้เย็นหยิบเอาขวดเหล้าออกมากระดกดื่มราวกับมันเป็นน้ำเปล่าธรรมดา สายตาคมเข้มจ้องมองมายังฉันกับไฮเฟลไม่ลดละ และยิ่งเห็นว่าไฮเฟลกอดกระชับร่างของฉันไว้แนบอก ซีโร่ก็ยิ่งดูคลั่งมากขึ้นเท่านั้น

��������������� หึ เขาคงรู้สึกเสียหน้าไม่น้อยสินะ

��������������� “ บอกให้ไปไงเล่า ! ออกไป !!!

��������������� เพล้ง !

��������������� มือหนาขว้างขวดเหล้าราคาแพงกระทบกับกำแพงห้องตรงหัวเตียงเฉียดฉิวศีรษะของฉันไปเพียงเล็กน้อย ! ความตกใจทำให้ฉันเผลอตัวกอดคอร่างสูงของไฮเฟลเอาไว้แน่นมากกว่าเดิม กลิ่นแอลกฮอลคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ เศษแก้วมากมายแตกกระจายเต็มพื้นห้อง แต่ดูเหมือนว่าสิ่งเหล่านี้จะไม่ได้ช่วยให้อารมณ์ของผู้กระทำเย็นลง

��������������� ซีโร่ยังคงส่งรังสีแห่งความน่ากลัวมายังเราสองคนอยู่ไม่ห่าง

��������������� “ ปะ ไปกันเถอะค่ะ “ ฉันบอกเสียงสั่น ฉันเริ่มจะกลัวเขาอีกแล้ว ผู้ชายคนนี้ยิ่งอยู่ใกล้ก็ยิ่งเสี่ยงอันตราย พอกันที นับจากนี้ไปฉันจะไม่อยู่ใกล้เขาอีกแล้ว ไม่มีอีกแล้ว

��������������� “ ครับ “

��������������� ไฮเฟลตอบรับ ก่อนที่ชายหนุ่มจะพาร่างน้อยแสนบอบบางอของไอรีนออกจากห้องนอนของปีศาจร้ายอย่างซีโร่

��������������� “ โธ่เว้ย !!!

��������������� เพล้ง !

��������������� เพล้ง !

��������������� และเสียงเหล่านี้คงตอบได้ดีว่าผู้ชายคนนั้นอยู่ในอารมณ์ไหน

���������������

���������������

� � � � � � � �สวัสดีค่ะ ^^ เพื่อนแพงคนเดิมนะคะ หายไปหลายวันเลย 4 วันได้มั้ง 555 ขอโทษนะคะ พอดีว่าเปื่อย ( นี่ก็ยังไม่หายเลย พรุ่งนี้จะไปหาหมออีก >< ) พอเปื่อยก็เวียนหัวอ่ะค่ะ มันตื้อๆ ที่หัว แล้วคลื่นไส้ จะอัพให้ตั้งแต่เมื่อวานแล้วค่ะ พอมีอาการเข้าไปเลยปิดคอมก่อน เวียนหัวมากค่ะ แต่ตอนนี้ก็โอเคขึ้นในระดับหนึ่งแล้วค่ะ เลยมาอัพให้ทุกคนได้อ่านกัน ขอบคุณสำหรับการติดตามนะคะ ขอบคุณทุกคอมเม้น ขอบคุณยอดวิว และขอบคุณจำนวน FC ที่เพิ่มขึ้นทุกวันนะคะ และยอด FC ที่แฟนเพจก็มีมากขึ้น ขอบคุณเช่นกันนะคะ ปล.แต่ถ้าใครยังไม่ได้เข้าไปกดไลค์เพจก็ไปกดกันได้นะคะ เหมือนเดิมจ้ะ เม้นๆ โหวตๆ ให้กันด้วยนะคะ จุ๊บๆ ><�

� � � � � � � ��

���������������

��������������� �����������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������������

���������������

���������������

���������������

� � � � � � � ��

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

114 ความคิดเห็น

  1. #113 Poko (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 18:43

    สมน้ำหน้า

    #113
    0
  2. #101 จิตร (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2558 / 13:04
    สมนำ้หน้า
    #101
    0
  3. #71 411nidtop (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2558 / 21:44
    สมควรแล้ว เชอะๆ
    #71
    0
  4. #55 Rain Rainy (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 กันยายน 2558 / 02:54
    มาต่อเร็วๆนะคะ สนุกมากเลยย หมั่นไส้ซีโร่สุด 5555555
    #55
    0