DEVIL BAD BOY กับดักรัก ( ร้าย ) ของนายปีศาจ !!!

ตอนที่ 18 : บทที่ 8 - ความอ่อนหวาน... ( 50% )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,251
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    26 พ.ค. 60







































 

รบกวนทุกคนช่วยเข้าไปกดไลค์แฟนเพจเพื่อนแพงด้วยนะคะ ลิ้งค์บล็อกแฟนเพจอยู่ในหน้าแรกของนิยายค่ะ

แต่ถ้าใครขี้เกียจย้อนกลับไปกดไลค์ที่หน้าแรกของนิยาย วันนี้เพื่อนแพงมีลิ้งค์มาฝากค่ะ

เข้าไปกดถูกใจกันเยอะๆ นะคะ FC ทุกท่าน จะได้ติดตามผลงานนิยายกันต่อไปเนอะ

ถ้าเกิดว่ามีคนกดถูกใจถึงเป้าที่ตั้งไว้ในขั้นแรก 50 คน

เพื่อนแพงจะตอบแทนด้วยการอัพนิยายเรื่องใหม่ให้ทันทีเลยค่ะ 2 เรื่อง !!!

รีบๆ ไปกดไลค์กันเต๊อะ ^^ อิอิ

https://www.facebook.com/DekDHayase/








บทที่
8

ความอ่อนหวาน… ( 50% )

            “ กรี๊ด !!!

            ฉันกรีดร้องเสียงดังเมื่อถูกไอ้พวกผู้ชายใจบาปกระชากแขนทั้งสองข้างดึงทึ้งลากไปยังเตียงกว้าง พวกมันเหวี่ยงร่างของฉันลงกระแทกกับที่นอนโดยไม่สนสักนิดว่าฉันจะเจ็บมากแค่ไหน

                “ ปล่อยฉันนะไอ้พวกสารเลว ! “ ฉันด่าทอหยาบคาย

                “ ฮ่าๆ ปากเก่งแบบนี้สิ พวกเราชอบ “ พวกมันทุกคนหัวเราะชอบใจ

                แควก !

                “ กรี๊ด ! ปล่อยฉัน !!!

                เสื้อนักศึกษากะทัดรัดถูกฉีกกระชากออกจากร่างกาย พวกมันทั้งสามคนเป่าปากด้วยความชอบใจที่ได้เห็นของสงวนที่ซ่อนอยู่ภายในอันเดอเว มือหนาหาบกร้านที่ฉันเดาไม่ถูกเลยว่าเป็นของใครกำลังลูบไล้ไปตามส่วนเว้าส่วนโค้ง ฉันกัดปากข่มกลั้นความต้อการการที่ถูกปลุกกระตุ้น

                ฤทธิ์ยาของซีโร่ยังไม่มีทีท่าว่าจะหมดลงง่ายๆ

                “ ว้าว ! ขาว สวย เอ็กซ์ ไปทั้งตัวเลยโว๊ย “ น้ำเสียงอันหื่นกระหาย

                “ กระโปรงพีทนี่ยาวไปหน่อยนะคนสวย เซ็กซี่แบบนี้ทำไมไม่สั้นๆ ล่ะ “ พูดแล้วหัวเราะร่วนอย่างมีความสุข

                “ ไม่ต้องใส่เลยดีกว่า เอ้า ! พวกเราถอด ฮ่าๆ “

                สิ้นเสียงที่ออกคำสั่ง พวกผู้ชายใจชั่วก็พากันดึงกระโปรงพีทของฉันออกอย่างป่าเถื่อน !!!

                ก่อนที่พวกมันทั้งสามคนจะผลัดกันสูดดมกระโปรงพีทของฉัน

                “ อื้มแค่กระโปรงยังหอมขนาดนี้ แล้ว “ สายตาหื่นกระหายมองต่ำมายังส่วนล่างของร่างบาง “ จะหอมขนาดไหนนะ “ แลบลิ้นเลียริมฝีปาก พลางกับพาร่างอันเต็มไปด้วยมัดกล้ามเข้ามาใกล้ร่างของหญิงสาว

                พรึ่บ !

                มือหนาของมันจับเรียวขางามแยกออกจากกัน

                “ ไม่นะ ไม่ ! อย่าทำแบบนี้ ปล่อยฉันนะ ปล่อย !!!

                แม้ว่าจะมีความต้องการอยู่ไม่น้อย แต่ความกลัวในจิตใจกลับมีมากกว่าเป็นล้านเท่า !

                “ อย่าดิ้น !

                ไอ้บ้าอีกสองคนรีบกรูเข้ามาล็อคแขนเรียวเอาไว้คนละข้าง

                “ ฮือๆ ปล่อยฉันไป ขอร้องฮือๆ “

                น้ำตาของฉันไหลรินเป็นทางราวกับสายเลือด หัวใจดวงน้อยกำลังถูกบีบรัดแน่นจนแทบจะขาดใจ

                “ อีกเดี๋ยวเธอก็จะร้องครางเสียงหวานเชื่อฉันสิ “ คนพูดยิ้มยียวน “ ไหนขอฉันดูกุหลาบงามหน่อยสิ จะสวยสมกับหน้าตาของเธอหรือเปล่า หึๆ “

                หัวใจของฉันหล่นหายไปทันทีที่ได้ยินประโยคนั้น

                “ กรี๊ด ! อย่านะ อย่า !!!

                มือหนาอันหยาบกร้านกำลังตั้งท่าจะดึงปราการชิ้นสุดท้ายของฉัน แต่ทว่า

                ปัง !

                เสียงใครสักคนถีบประตูเข้ามาอย่างสุดแรง ซึ่งคนๆ นั้นก็คือ

                ซีโร่ !

                “ พวกมึงทำอะไร ?!

                ร่างสูงตะคอกถามเสียงลั่น ดวงตาของเขาฉายแววของความไม่พอใจ

                “ กูถามว่าพวกมึงกำลังทำอะไร ?! “ ซีโร่ตะคอกเสียงดังกว่าเดิมเมื่อคำถามไม่ได้รับคำตอบ

                “ พะ พวกเราก็กำลังจะ“ เสียงของไอ้คนที่ยังนั่งชันเข่าอยู่ระหว่างขาของฉันพูดขึ้น น้ำเสียงสั่นเทาแสดงให้เห็นถึงความกลัว

                “ ถอยไป ! “ ร่างหนาเดินเข้ามาผลักไอ้ผู้ชายใจโฉดออกห่างจากฉัน ก่อนที่เขาจะตวัดสายตาขึ้นมองอีกสองคนที่กำลังล็อคแขนเรียวทั้งสองข้างของฉันไว้ “ ปล่อย ! “ เสียงเข้มสั่ง

                เมื่อร่างกายได้เป็นอิสระอีกครั้งฉันก็รีบตวัดเอาผ้านวมคลุมร่างกายที่แทบจะเปลือยเปล่าในทันที เวลานี้ฉันอับอายสุดจะทน ผู้ชายพวกนี้เห็นเนื้อหนังมังสาของฉันจนหมดสิ้น

                แถมไอ้สามคนนั้นมันยังผลัดกันลูบไล้เรือนร่างของฉันราวกับเป็นของเล่นชิ้นเอก

                “ นี่มันอะไรกันพี่ พวกเราก็แค่ทำตามที่พี่สั่งนะฮะ ว่าให้

                “ กูสั่งให้พวกมึงทำกันถึงขนาดนี้เหรอหะ ! “ ไอ้คนพูดยังพูดไม่ทันจบ เสียงของซีโร่ก็ดังกร้าวขึ้นมา

                “ พี่ซีโร่

                “ กูสั่งว่าแค่ขู่ ไม่ใช่ให้พวกมึงฉีกกระชากเสื้อผ้าเธอแบบนี้ พวกมึงคิดจะทำอะไร คิดจะยุ่งกับผู้หญิงของกูเหรอหะ กูถาม ! ตอบ !!!

                “ มะ ไม่ใช่นะพี่ พวกเราก็กำลังขู่จริงๆ มะ ไม่ได้คิดจะยุ่งกับผู้หญิงของพี่นะฮะ “ ไอ้ผู้ชายคนหนึ่งรีบลนลานตอบ

                ซีโร่แค่นยิ้มในลำคอ ก่อนจะลุกพรวดเข้าใส่ไอ้ชั่วสามคน

                พลั่ก ! พลั่ก ! พลั่ก !

                ใบหน้าหล่อเหลาของไอ้สามคนถูกหมัดหนักๆ ของซีโร่ต่อยไปตามๆ กัน เท่านั้นยังไม่พอร่างสูงที่กำลังบ้าคลั่งยังชักอาวุธปืนขึ้นมาจ่อไปที่พวกมันทั้งสามคนอย่างเหี้ยมโหด !

                นะ นี่เขาพก ปืน ด้วยเหรอ ?

                “ พะ พี่ซีโร่ !!! “ เสียงสามเสียงประสานขึ้นพร้อมกัน

                “ พวกเราผิดไปแล้ว ยะ อย่าฆ่าพวกเราเลยนะฮะ พวกเราขอโทษ พวกเราผิดไปแล้ว “

                ไม่อยากจะเชื่อว่าฉันจะได้เห็นภาพหมาจนตรอกของไอ้ผู้ชายที่คิดจะขืนใจฉัน พวกมันทั้งสามพากันคุกเข่าพนมมือไหว้คนที่กำลังเหนือกว่าอย่างซีโร่

                หึ ไอ้พวกน่ารังเกียจ !

                “ พวกมึงรีบพูดขอให้พี่เขายกโทษให้ดิวะ จะเงียบกันทำไม “ ไอ้คนที่มันจับเรียวขาของฉันแยกออกก่อนหน้านี้รีบหันไปเอ็ดเพื่อนอีกสองคนที่เอาแต่นั่งพนมมือแต่ไม่ยอมพูดอะไร

                “ มึงหุบปากไปเลย ! “ ซีโร่ชี้ปลายกระบอกปืนไปทางไอ้คนนั้น ก่อนจะพูดต่อด้วยเสียงดุดัน “ มึงมันตัวดี ชอบทำอะไรเกินคำสั่งกู ดี ! วันนี้เห็นทีกูคงต้องสั่งสอนพวกมึงสักหน่อย ว่าการที่ทำอะไรเกินคำสั่ง มันจะต้องโดนลงโทษยังไง “

                ปัง ! ปัง ! ปัง !

                เสียงปืนดังขึ้นติดกันสามนัด พร้อมกับเสียงร้องโหยหวนของคนที่ถูกกระทำ

                “ ซะ ซีโร่“ ฉันครางชื่อเขาเสียงเบาหวิว เวลานี้เขาดูน่ากลัวเหลือเกิน

                ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้เลวถึงขั้นปลิดชีวิตของพวกมันทั้งสาม แต่การที่เขายิงหัวไหล่ของลูกน้องตัวเองได้อย่างหน้าตาเฉย ฉันถือว่าจิตใจของเขามันเหี้ยมโหดเกินคน !

                “ นี่คือบทลงโทษที่พวกมึงทุกคนบังอาจมาแตะต้องผู้หญิงของกู !

                ดวงตาคมดุจเหยี่ยวแดงก่ำยามที่ประกาศกร้าวว่าร่างบางเป็นผู้หญิงของเขา

                “ ไสหัวไปให้หมด ก่อนที่กูจะของขึ้นแล้วระเบิดหัวของพวกมึงทุกคน ไป๊ !!!

                “ คะ ครับๆ “

                พวกมันทั้งสามคนรีบพากันลุกหนีหายออกไปจากห้องอย่างรวดเร็ว หยดเลือดสีแดงสดไหลไปตามทางยาว ซีโร่วางกระบอกปืนไว้ที่หัวเตียง ก่อนที่ร่างสูงโปร่งจะค่อยๆ นั่งลงข้างๆ ฉัน

                ฉันรีบกระถดร่างหนีคนตรงหน้า

                “ ถะ ถอยไปนะ ถอยไป “ ฉันพยายามเค้นเสียงไล่เขา                                                                                                     

                ยิ่งเห็นเขาพกปืน จ่อยิงไอ้สามคนนั้น ฉันก็เกลียดและกลัวเขามากกว่าเดิม !

                “ ไอรีน“ มือหนาเลื่อนมาจับใบหน้าของฉัน “ ฉันขอโทษอย่ากลัวฉันเลยนะคนดี ฉันขอโทษ“ นิ้วโป้งของเขาค่อยๆ ไล่เช็ดคราบน้ำตาออกจากแก้มใส

                การกระทำที่ดูอ่อนโยนของเขา ทำให้ฉันหายใจไม่ทั่วท้อง

                “ อย่ามาจับตัวฉันนะ ! “ ฉันสะบัดหน้าหนีสัมผัสจากฝ่ามือหนา “ นายมันเลว วางแผนจะให้ไอ้ชั่วพวกนั้นรุมโทรมฉัน นายมันเลว นายมันเลว !!! “ แม้ว่าจะไม่ค่อยมีแรง แต่ความโกรธก็ทำให้ฉันมีฤทธิ์มากพอที่จะตะโกนเสียงดังใส่ใบหน้าคมคาย

                 “ ไม่ใช่นะไอรีน ไม่ใช่ “ ซีโร่รีบปฎิเสธ “ ฉันแค่ต้องการขู่เธอ ฉันไม่เคยคิดอยากให้ใครมาทำอะไรเธอ เธอก็เห็นนี่ ว่าฉันยิงพวกมันทุกคนที่บังอาจเอามือสรกปรกมาแตะต้องตัวเธอ

                นี่คือซีโร่ที่ฉันรู้จักจริงๆ เหรอ ทำไมเขาถึงดูห่วงใยฉัน ดูต้องการที่จะปกป้องฉัน

                “ ฉันไม่รู้ ฉันไม่รู้อะไรทั้งนั้น ! “ ฉันส่ายหน้าอย่างไม่อยากรับฟังอะไรทั้งสิ้น พยายามที่จะตะเกือกตะกายลงจากเตียงกว้าง แต่ก็ช้าไปกว่ามือหนาที่รีบพุ่งตัวเข้ามาเกี่ยวรัดร่างของฉัน

                “ เธอจะไปไหน ?

                “ ฉันจะกลับบ้าน ปล่อยฉันนะ ปล่อย ! “ ฉันดิ้นไปมาในอ้อมกอดของเขา

                ยิ่งฉันดิ้น เขาก็ยิ่งรัด

                “ เธอจะกลับไปในสภาพแบบนี้น่ะเหรอ คิดบ้างสิ ! “ ซีโร่ตำหนิร่างบาง

                “ ทำไมฉันต้องคิดอะไรด้วย จะสภาพนี้หรือสภาพไหนร่างกายของฉันมันก็สรกปรกอยู่ดี ทั้งนายและลูกน้องของนายเห็นอะไรต่อมิอะไรไปหมดแล้ว โดยเฉพาะพวกลูกน้องของนาย ไอ้พวกนั้นมันพากันลูบไล้เรือนร่างของฉัน“ พอพูดถึงตรงนี้น้ำตาของฉันก็ไหลพรากลงอีกครั้ง

                “ ไอรีน

                “ นายรู้มั้ยว่าฉันรู้สึกยังไงตอนที่พวกมันสัมผัสร่างกายฉัน ฉันรังเกียจและขยะแขยงจนแทบขาดใจ ! นายรู้มั้ย รู้บ้างมั้ย !!! “ ฉันทุบตีไปตามตัวของซีโร่

                ร่างสูงนั่งนิ่งปล่อยให้มือน้อยทั้งทุบและจิกข่วนตามต้องการ

                “ รู้แล้วไอรีนฉันรู้แล้ว “ น้ำเสียงของซีโร่ในเวลานี้ก็ดูเจ็บปวดไปไม่น้อยไปกว่าเธอ “ และฉันจะเป็นคนลบรอยที่น่าขยะแขยงของไอ้พวกนั้นให้เธอเอง “

                  “ มะ หมายความว่ายังไง ? “  


 

สวัสดีค่า ^^ เพื่อนแพงมาอัพให้อีก 1 ตอน แล้วนะคะ เข้มข้นมากกก !!!! หลังจากนี้ปมต่างๆ กำลังจะเข้าสู่ช่วงพีค ตัวละครหลักๆ อีกสองสามตัวจะมาแบบเติมสีสันให้เนื้อเรื่องมีอะไรๆ มากขึ้น เรื่องนี้เป็นแนววัยรุ่นเรื่องแรกที่แต่งแล้วเหนื่อยมากค่ะ !!! 5555 สู้รบปรบมือกับทุกตัวละครเลย >< ยังไงก็ฝากติดตามกันด้วยนะคะ เหลืออีก 2 ตอนนะคะที่จะอัพให้อ่านกัน เพราะเพื่อนแพงจะวางขาย E-BOOK ค่า ถ้าใครอยากติดตามจนจบเรื่อง ( บอกเลย ไม่ผิดหวัง >< ) ก็ไปอุดหนุนเขาที่ E-BOOK ได้นร้า จุ๊บๆ เม้นๆ โหวตๆ ให้กันด้วยนะคะ ฝากเพจด้วยเช่นเคย กดไลค์กันเยอะๆ จิ 555 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

114 ความคิดเห็น

  1. #112 Poko (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 18:32

    ไอรีนอย่าไปยอมนะ

    #112
    0
  2. #98 จิตร (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2558 / 12:40
    ไอรินแข็งเข้าไว้
    #98
    0
  3. #70 411nidtop (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2558 / 21:41
    ไม่ชอบอยู่ดี งือ ใจร้ายอ่ะ ไม่ให้อภัย
    #70
    0
  4. #54 Rain Rainy (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 กันยายน 2558 / 02:34
    สรุปแกเป็นคนยังไงกันแน่ซีโร่ !!!
    #54
    0
  5. #47 มัมมี่บ้า (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2558 / 22:51
    ต่อค่าาาาา
    #47
    0
  6. #46 onsiri1856 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2558 / 12:49
    ซีโร่เล่นแรงไปรึเปล่า สนุกมาก
    #46
    0
  7. #45 Looking (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2558 / 04:11
    อย่าไปยอมมันนะอดทนไว้นะ แค้นนี้ต้องชำระ!!

    หึหึหึ
    #45
    0