DEVIL BAD BOY กับดักรัก ( ร้าย ) ของนายปีศาจ !!!

ตอนที่ 16 : บทที่ 7 - เหยียบย่ำศักดิ์ศรี ! ( 50% )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,268
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    26 พ.ค. 60


















https://www.facebook.com/DekDHayase/






 

รบกวนเข้าไปกดไลค์แฟนเพจกันหน่อยนะคะ มีบล็อคแฟนเพจอยู่ในหน้าแรกของนิยาย แต่ถ้าใครขี้เกียจกดย้อนไปที่หน้าแรก วันนี้เพื่อนแพงมีลิ้งค์มาให้ค่ะ กดถูกใจกันเยอะๆ น้า จะได้ติดตามข่าวสารกัน ^^ 

https://www.facebook.com/Tippawan.Myfriend










บทที่
7

เหยียบย่ำศักดิ์! ( 50% )

                ฉันนอนกระสับกระส่ายอยู่บนเตียงมาเป็นชั่วโมงแล้ว หัวสมองเอาแต่คิดเรื่องที่ซีโร่พูด มันรบกวนจิตใจของฉันมากเหลือเกิน เรื่องที่ฉันคิดว่าฉันฝังมันลงไปพร้อมกับอดีต เรื่องที่ฉันเกลียดที่สุดในชีวิต เรื่องที่ฉันไม่ต้องการให้ใครรับรู้ โดยเฉพาะ พ่อกับแม่

                เรื่องรูป มันกำลังย้อนกลับมาทำร้ายฉัน

                “ เฮ้อ

                ไม่รู้ว่านี่เป็นครั้งที่เท่าไหร่ที่ฉันเอาแต่ถอนหายใจ มันหลับไม่ลงจริงๆ นะ ไม่ว่าจะพลิกซ้ายพลิกขวาฉันก็เอาแต่เครียดเรื่องรูป จนจะบ้าตายอยู่แล้วเนี่ย ! ทำไมฉันต้องมาเจอกับเรื่องราวแย่ๆ แบบนี้ด้วย

                “ เฮ้อ“ ถอนหายใจอีกครั้งอย่างเหนื่อยใจ

                “ มีอะไรหรือเปล่าไอรีน ทำไมเอาแต่ถอนหายใจ “

                น้ำหวานถามเมื่อเห็นว่าเพื่อนรักเอาแต่นอนพลิกไปพลิกมาพร้อมกับถอนหายใจไม่ขาดสาย เธออยากจะถามตั้งแต่ตอนทานข้าวแล้ว เห็นไอรีนทำหน้าไม่สบายใจตลอดเวลา

                “ ที่บริษัทมีอะไรหรือเปล่า เครียดเรื่องอะไรเหรอ ? “ น้ำใสถามด้วยความเป็นห่วง

                “ ไม่มีอะไรหรอก แค่เรื่องน่าหงุดหงิดใจนิดหน่อยน่ะ เลยเซ็งๆ “ ฉันตอบแบบเลี่ยงๆ ขืนบอกความจริงกับน้ำใสว่าฉันเจอกับซีโร่ มีหวังยัยนี่ต้องเป็นทุกข์มากแน่ๆ

                ฉันไม่อยากให้เพื่อนต้องมาคิดมากไปกับฉัน มันดูไม่แฟร์กับน้ำใส ยัยนี่ช่วยเหลือฉันมาก็มาก ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมาตลอด ฉันอยากให้ยัยน้ำใสสบายใจมากกว่า

                “ มีอะไรก็บอกฉันได้นะ อย่าเก็บเอาไว้คนเดียว รู้มั้ย ? “ น้ำใสจ้องตาเพื่อนรัก

                “ อืมรู้แล้ว “ ฉันยิ้มตอบ

                “ ดีมาก “ น้ำใสพลิกกายมากอดร่างบางของฉัน “ รักแกที่สุดเลยไอรีน “ เสียงหวานกระซิบเบาๆ

                “ ฉันก็รักแกน้ำใส “

                สองสาวบอกรักซึ่งกันและกัน ก่อนที่ทั้งคู่จะหลับใหลไปในที่สุด

 

            ณ มหาวิทยาลัย

                “ อาทิตย์หน้าอาจารย์ขอพรีเซ็นต์งานเลยนะคะ ใครพร้อมก็เริ่มคิวแรกได้เลย โอเคนะทุกคน “

                อาจารย์ประจำวิชาภาษาอังกฤษบอกกับนักศึกษาที่พากันเก็บข้าวของเตรียมกลับบ้าน หมดคาบเรียนปุ๊บก็รีบปิดหนังสือเรียนลงกระเป๋าทันที เฮ้อ ทั้งๆ ที่บางคนก็ล้มหัวนอนตั้งแต่เริ่มคาบเลยด้วยซ้ำ ฉันไม่เข้าใจเลยว่าทำไมพวกนี้ถึงได้คิดว่าห้องเรียนเป็นห้องนอน ไม่เสียดายเงินที่พ่อแม่ส่งเสียให้เรียนเลยหรือไงกัน

                ให้อดนอนยังไงฉันก็ไม่เคยนิสัยเสียมาแอบหลับในห้องเรียนนะ

                “ ไอรีนไปกินติมกันมั้ยวันนี้ “

                น้ำใสถามเพื่อนสาวที่เอาแต่ทำหน้าซึมตลอดทั้งวัน เธอไม่รู้หรอกว่าไอรีนมีเรื่องอะไรไม่สบายใจ แต่ที่เธอจับสังเกตุได้คือ มันจะต้องเป็นเรื่องที่ไม่ดีเอามากๆ อย่างแน่นอน

                ก็ได้แต่หวังว่าอย่าให้เป็นเรื่องนั้นอีกเลย

                ‘ See you tomorrow… baby ‘

                คำพูดของซีโร่แวบเข้ามาในโสตประสาทของหญิงสาว ไอรีนส่ายหน้าแล้วตอบด้วยรอยยิ้ม

                “ ไม่ดีกว่าจ้ะ พอดีว่าวันนี้พี่ที่บริษัทเขาเรียกให้ไปพบน่ะ เผื่องานที่ถ่ายเสร็จแล้วมีอะไรต้องแก้ “ ฉันโกหกคำโต

                “ เหรอเสียดายจัง วันนี้อุตสาห์เลิกเรียนครึ่งวัน “ น้ำใสทำหน้ามู่

                “ ขอโทษน้าแก เอาไว้ฉันเสร็จงานทุกอย่างแล้วฉันจะโทรหาแกนะ “

                “ โอเครีบกลับห้องล่ะ เดี๋ยวฉันจะทำกับข้าวรอ “ น้ำใสเอ่ย

                ฉันพยักหน้าก่อนจะรีบเก็บของใส่กระเป๋าแล้วเดินออกไปจากห้องอย่างรวดเร็ว โดยที่เธอไม่รู้เลยว่ากำลังมีสายตาคู่หนึ่งที่จ้องมองแผ่นหลังบางอย่างระแวงใจ !

 

                ไอรีนเดินเตะฝุ่นไปตามทางเท้าอย่างใจลอย ร่างบางรู้สึกผิดไม่น้อยที่ต้องโกหกเพื่อนสาวอีกแล้ว กี่ครั้งแล้วเนี่ยที่ฉันต้องโกหกน้ำใสเรื่องผู้ชายคนนั้น

                ลมหายใจถูกระบายออกมาแทนความอัดอั้น

                ฉันตั้งใจมาขึ้นรถเมล์แทนการนั่งแท็กซี่ เพราะว่าฉันไม่อยากไปถึงบริษัทนรกนั่นในเวลาอันรวดเร็ว ฉันต้องการถ่วงเวลาเอาไว้ให้มากที่สุดเท่าที่ฉันจะทำได้

                การที่ต้องไปเผชิญหน้ากับคนใจร้ายมันไม่ใช่เรื่องสนุกเลยสักนิด !

                บรึ้น !

                เอี๊ยด !

                เสียงล้อรถดังสนั่นหวั่นไหวทั่วท้องถนน รถคันหรูเปิดประทุนปรากฏแก่สายตาของทุกคนที่กำลังยืนรอรถเมล์อย่างใจจดใจจ่อ ไม่นานชายหนุ่มรูปร่างสูงเพรียวก็ย่างเท้าลงมาจากรถ ใบหน้าคมคายสวมแว่นตากันแดดสีดำสุดเทห์ ส่งผลให้ทุกองค์ประกอบเป็นที่หมายตาต่อผู้พบเห็น

                ใครจะเชื่อ ว่าหล่อเหลาปานเทพบุตรอย่างเขา จะมีจิตใจที่โหดเหี้ยมเกินมนุษย์มนา !

                “ ขึ้นรถ “ คำสั่งสั้นๆ หลุดออมาจากริมฝีปากหยักสวย ทันทีที่ชายหนุ่มย่างกรายเข้ามาหาเธอ

                “ ฉันจะไปเอง “ ฉันตอบเสียงเรียบ

                “ แต่ฉันบอกให้ขึ้นรถ “ ซีโร่กดน้ำเสียงต่ำลงตามอารมณ์

                หึ คงกำลังโมโหฉันอยู่สินะ เอาเลย เดือดให้ถึงที่สุด เดือดให้มากๆ เพราะยิ่งถ้านายโกรธมากเท่าไหร่ คนเลวอย่างนายก็ต้องแสดงธาตุแท้ออมามากเท่านั้น

                “ ไมจำเป็น “ ฉันตอบกลับด้วยรอยยิ้มหยัน

                ลมหายใจอุ่นร้อนของคนตรงหน้า บ่งบอกได้ดีเหลือเกินว่าตอนนี้เขากำลังอดกลั้นมากแค่ไหน

                ซีโร่รู้ดีว่าไอรีนต้องการที่จะยั่วประสาทเขา คนอย่างเธอแค่อ้าปากก็เห็นไปถึงลำไส้ !

                “ ฉันจะบอกเป็นครั้งสุดท้าย ขึ้นรถซะ

                “ ฉันก็จะบอกนายเป็นครั้งสุดท้ายเช่นกัน ว่าไม่จำเป็น !

                ไอรีนจ้องใบหน้าหล่ออย่างเกลียดชัง

                “ เธอลองดีเองนะไอรีน “ ซีโร่กัดฟันแน่น

                และเพียงเสี้ยววินาที

                “ อื้อ !

                ซีโร่ก็ลงโทษคนอวดดีด้วยการกระชากหญิงสาวเข้าหาตัวแล้วบดจูบริมฝีปากอวบอิ่มอย่างดุดัน ! ไอรีนพยายามขืนร่างกายเอาไว้สุดฤทธิ์ แต่แรงมดของเธอก็ไม่อาจต้านทานแรงช้างที่กำลังโกรธจนฟาดงวงฟาดงาเช่นเขาได้ ร่างบางทำได้เพียงแต่ทุบตีไปตามอกแกร่งพร้อมกับน้ำตาเจ้ากรรมรินไหลลงอาบสองแก้ม

                เนิ่นนานพอสมควรกว่าที่เขาจะปล่อยให้เธอเป็นอิสระ

                ฮือฮา !

                เสียงพูดคุยกันให้แซดของผู้คนที่อยู่ในรัศมีเหตุการณ์จูบโชว์ของหญิงสาวและชายหนุ่ม ซีโร่มองปฎิกิริยาของผู้คนด้วยความชอบใจ ต่างจากไอรีนหญิงสาวรู้สึกอับอายจนแทบไม่อยากยืนหายใจ !

                “ ไงทีนี้จะขึ้นรถไปกับฉันได้หรือยัง ? “ ร่างสูงยิ้มอย่างเป็นต่อ

                ฉันยืนกำหมัดแน่น ! มองคนตรงหน้าด้วยความเคียดแค้น ทำไม ทำไมเขาถึงต้องทำร้ายกันอย่างนี้ด้วย ทำไม !

                ไอรีนได้แต่ตั้งคำถามภายในใจ แต่สิ่งที่เธอได้รับเป็นคำตอบก็คือ

                “ ผู้หญิงไร้ราคาเช่นเธอ มันก็เหมาะแล้วกับการลิ้มลองในที่สาธารณะ “ วาจาอันดูถูกเปรียบเสมือนเป็นมัจจุราชที่พรากเอาลมหายใจของเธอไปฆ่าให้ตายคามือ

                “ จะยืนนิ่งอวดโฉมอีกนานมั้ย ? “ เสียงเข้มถามเสียงห้าว “ ไปขึ้นรถ ! “ มือหนากระชาก

                “ ไม่ ! “ ฉันสะบัดแขนอย่างแรง “ ฉันไม่ไปไหนกับนายทั้งนั้น ไม่ไป ไม่ไป ไม่ไปได้ยินมั้ย !!!

                ฉันตะโกนเสียงดังราวกับคนบ้า เวลานี้ฉันไม่สนใจอะไรอีกแล้ว ไม่แคร์แล้วว่าตัวเองจะถูกมองด้วยสายตายังไง ไม่สนแล้ว !

                “ นายจะไปตายที่ไหนก็ไป ไป๊ !

                และนี่เป็นคำพูดสุดท้ายก่อนที่สติของฉันจะดับวูบ

 

สวัสดีค่ะ เพื่อนแพงคนเดิม มาอัพนิยายให้อีกตอนแว้วววววว ! เหลืออีกแค่ 3 ตอนนะคะ ที่เพื่อนแพงจะอัพให้อ่านกัน ( 8 9 10 ) เพราะว่าถ้าครบกำหนด เพื่อนแพงจะลงขาย E-Book แล้วนะคะเรื่องนี้ ถ้าใครอยากติดตามต่อ ไม่อยากค้าง ก็ไปอุดหนุนกันได้นะคะ รับรองว่าสนุก เข้มข้น จุใจ แน่นอนค่ะ นี่แค่น้ำจิ้มนะคะ เพราะว่าหลังจากนี้จะแบบ อร๊าย ไม่สปอยดีฝ่าา อิอิ เอาเป็นว่า เม้นๆ โหวตๆ ให้กันด้วยนะคะ ชอบไม่ชอบยังไง ขอบคุณ FC ทุกคนในเด็กดี ( แต่จะน่ารักกว่านี้ถ้าตามไปกดไลค์แฟนเพจเก๋าน้า 555 ) ขอบคุณค่ะ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

114 ความคิดเห็น

  1. #96 จิตร (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2558 / 12:24
    สู้ๆๆๆๆไอริน
    #96
    0
  2. #43 Looking (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2558 / 03:57
    อ่าว!!!สลบอย่างนั้นอิตาซีโร่ก็..........ได้นะสิ เฮ้อ....

    รักไรท์จุ๊ฟฟฟๆๆๆ

    ^^
    #43
    0
  3. #29 มัมมี่บ้า (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2558 / 01:38
    อัพต่อให้หน่อยนะคะ ค้างมากๆเลยอ่ะ อ่ะพลีสสส
    #29
    0