Soft Love เผลอใจรัก [Yaoi, Boy's Love] (จบ)

  • 98% Rating

  • 9 Vote(s)

  • 35,336 Views

  • 467 Comments

  • 1,828 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    162

    Overall
    35,336

ตอนที่ 6 : Soft Love : 06

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4773
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    29 มิ.ย. 58

Soft Love

06

......................................................................................................................................

 

ง่วงจัง                                             

หมั่นโถวบ่นทันทีที่รถออกตัว เล่นกินขนมไปตั้งเยอะ

 

นอนก่อนก็ได้

ผมบอก หมั่นโถวพยักหน้า ขยับไปพิงหัวกับกระจกรถด้านข้าง หลับตาลง พี่เอกขับรถตกหลุมพอดีจนหัวหมั่นโถวโขกกระจกรถดังโป๊ก 

 

ขับรถนะพี่เอก! ไม่ได้ขี่ควาย ขี่เอ้ยขับเบา ๆ หน่อยสิ!

มันตื่นขึ้นมาบ่นทันที

 

ไม่เห็นรึไงว่าทางมันขรุขระขนาดไหนพี่เอกตอบไป หมุนพวงมาลัยพารถหลบหลุมดินที่มีอยู่ประปรายตรงหน้า เส้นทางขาไปไม่เลวร้ายเท่ากับเส้นทางขากลับแบบนี้ เป็นหลุม ๆ เหมือนถูกน้ำกัดเซาะ

 

ถ้ารู้ว่าทางมันแย่ก็ขับดี ๆ ดิ

มันบ่นต่อ พี่เอกทำหน้าหงุดหงิด พี่กุ้งหันมามอง

 

หมั่นโถวมานั่งหน้าดีกว่า จะได้นอนสบาย ๆ ข้างหลังนอนลำบาก

 

ไม่เป็นไรพี่ เดี๋ยวก็ถึงแล้ว

 

เอาน่า มาเถอะ

พี่กุ้งสั่งให้พี่เอกจอดรถ พี่มันทำตามแบบหงุดหงิด บ่นหงุมหงิมว่าไปเอาใจมันทำไมให้เสียคน พี่กุ้งเปิดประตูออกไปยืนรอ พอหมั่นโถวก้าวออกจากแคปพี่กุ้งก็เข้ามานั่งแทนที่ 

 

ขับดี ๆ นะ ถ้าทำให้ตื่นอีกจะเอาหมอนอุดหน้าไม่ให้ฟื้นเลยมันบอกพี่เอกหลังขึ้นนั่งประจำที่เรียบร้อย

 

บ๊ะมันเป็นรุ่นน้องหรือเป็นเมียวะเนี่ย บ่นเก่งจัง

 

ขับดี ๆ

มันชี้หน้า ก่อนเงียบเสียงไป ผมขยับมอง หมั่นโถวหลับไปแล้วครับ

 

หลับง่ายจังผมพูดยิ้ม ๆ

 

เด็ก กินแล้วก็นอน

พี่เอกจิ้มแก้มคนหลับสองที หมั่นโถวคงหลับลึกไปแล้ว ไม่หือไม่อือเลย พี่เอกอมยิ้ม เข้าเกียร์พารถตรงไปด้านหน้าตามเดิม ขับช้าลงและระวังหลุ่มบ่อมากขึ้น

 

คนข้างตัวผมอ้าปากหาวหวอด

 

ง่วงเหมือนกันเหรอ

 

สงสัยเห็นหมั่นโถวนอน อยากนอนด้วย

 

ผมมองขำ ๆ จับหัวพี่กุ้งมาพิงต้นแขน

 

หลับสักงีบก็ได้ ถึงแล้วจะปลุก

 

พี่กุ้งเงยมองหน้าผมนิดหนึ่ง พยักหน้านิด ๆ หลับตาลง

 

ไม่รู้ว่าผมกับพี่เอกรู้กันดีหรือว่าไม่มีอะไรจะคุยกันแน่ ถึงได้พากันนั่งเงียบ ๆ ปล่อยให้สองคนนั้นหลับจนมาถึงวัด

 

พอรถจอด พี่กุ้งก็ตื่น

 

ถึงแล้วเหรอ

พี่กุ้งหาวปากกว้าง พี่เอกเปิดประตูด้านตัวเองออกให้ผมกับพี่กุ้งลง ส่วนหมั่นโถวยังไม่ตื่น

 

ผมเดินอ้อมหน้ารถไปเปิดประตูฝั่งหมั่นโถว ก้มเขย่าปลุก

 

หมั่นโถว” แต่ไม่ตื่นแฮะ ผมเขย่าแรงขึ้น แต่หมั่นโถวไม่หือไม่อือเลย 

 

มานี่พี่ปลุกเอง ดินกับกุ้งช่วยกันขนของไปเก็บละกัน

 

ผมพยักหน้า เดินไปช่วยพี่กุ้งขนของไปไว้ที่โรงครัว กลับมาอีกทีก็ไม่เห็นหมั่นโถวกับพี่เอกแล้ว หมั่นโถวคงตื่นแล้ว

 

พอขนของไปไว้ที่ครัวจนหมดผมก็เดินกลับมาที่ศาลาเพื่อเตรียมตัวอาบน้ำ(ส่วนพี่กุ้งอยู่ทำกับข้าวต่อในครัวกับเพื่อน ๆ) มาถึงก็เห็นหมั่นโถวนอนหลับกรนเบา ๆ อยู่บนที่นอนตัวเองแล้ว

 

หมั่นโถว

ผมเขย่าปลุกแรง ๆ ให้นอนนานกว่านี้คงไม่ได้ เพราะใกล้เวลากินข้าวแล้ว มันสะลืมสะลือลืมตาลุกนั่งมองไปรอบ ๆ

 

มาได้ไง

 

ไม่รู้ พี่เอกอุ้มมามั้ง

 

หมั่นโถวทำหน้าแหยง

 

อูย เดี๋ยวติดเชื้อนอนกรน” 

 

ผมหัวเราะ เราสองคนพากันอาบน้ำ ใส่ชุดนอนเรียบร้อย ไม่เกินชั่วโมงอาหารเย็นก็พร้อม มีส้มตำตามออเดอร์ของหมั่นโถวด้วย มีทั้งตำไทยตำลาว เผ็ดมากเผ็ดน้อย ปูปลามากันครบเซต หมั่นโถวกินไปชมไปไม่หยุดปาก กินเผ็ดเก่งน่าดู ปากงี้แดงแจ๋เลย  

หลังกินส้มตำพวกเราก็มานั่งย่อยด้วยการนั่งเล่นรอบกองไฟเผาเผือกเผามันกินกันตามประสา มือกีต้าร์ประจำค่ายวิ่งไปเอากีต้าร์มานั่งเกาให้ฟัง เสียงเพลงบรรเลงเบา ๆ เคล้าไปกับเสียงกิ่งไม้ไหม้ไฟ เราไม่ได้ทำเสียงดังกันมากเพราะเกรงใจอาจารย์และพระท่านที่หลับไปแล้ว ผมนั่งฟังเงียบ ๆ ในขณะที่หมั่นโถวนั่งโยกหัวโยกตัวตาม

 

ผมแอบมองใครบางคนที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ก่อนมองเลยไปยังคนที่นั่งอยู่เคียงกายเขาอีกที

 

สั่งอะไรบางอย่างในใจให้หยุดคิด

 

แต่ยิ่งสั่ง ทำไมมันถึงได้รู้สึกตรงกันข้ามมากกว่าเดิมอีกล่ะ

 

ห้าทุ่มทุกคนก็พากันแยกย้ายเข้านอน แต่ผมออกมานอนดูดาวด้านนอก จริง ๆ ผมไม่ใช่พวกโรแมนติกอะไรหรอก แต่ผมชอบดูดาว ในเมืองหลวง หาโอกาสดูดาวยากมาก เห็นมากสุดก็แค่สองสามดวง มาทั้งทีก็ต้องดูให้คุ้ม

 

ถ้าผมมีแฟนจริง ๆ ผมคงจะพาเขามานอนดูดาวด้วยกันแบบนี้บ่อย ๆ (ติดนิสัยมาจากพ่อครับ ชอบลากแม่กับผมไปต่างจังหวัดเพื่อดูดาวด้วยกันประจำ ดูดาวจริง ๆ ครับ แกมีกล้องส่องทางไกลไว้สำหรับดูดาวโดยเฉพาะ งานอดิเรกพ่อผมน่ะ)

 

ผมนอนราบไปกับพื้นดิน รองแผ่นหลังด้วยใบไม้แห้ง ขยับทีมีแต่เสียงกรอบแกรบ ผมประสานมือไว้หลังท้ายทอยแทนหมอน

 

คืนนี้พระจันทร์เต็มดวง พรุ่งนี้วันพระใหญ่แล้ว เห็นพระท่านว่าจะมีชาวบ้านมาร่วมทำบุญกันเยอะ พวกเราก็จะร่วมด้วย

 

ผมนอนดูดาวกับพระจันทร์ไปเรื่อย ๆ ท่ามกลางเสียงใบไม้เสียดสีลำต้น มีเสียงแมลงตัวเล็ก ๆ แข่งกันร้องไม่ให้พงไพรรู้สึกเงียบเหงา คนอื่นไม่ค่อยมีใครกล้ามาทำแบบผมหรอก เพราะกลัวผี แต่ผมไม่กลัว

 

ได้ยินเสียงสวบสาบดังอยู่ไม่ไกล ผมหันไปมอง จนเห็นว่ามีคนเดินใกล้เข้ามา แสงจันทร์ส่องสว่างทำให้เห็นคนคนนั้นได้อย่างชัดเจน เขาเดินใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ จนมาหยุดอยู่ข้าง ๆ

 

พี่กุ้ง

ผมเรียกเสียงเบา คนมาใหม่ยิ้มให้ แม้แสงสว่างจะไม่เท่ากับตอนกลางวัน แต่แปลก ที่ภาพรอยยิ้มนั้นกลับกระจ่างชัดในใจผม

 

วันนี้มาดูดาวหรือดูพระจันทร์เต็มดวงล่ะ

พี่แกถามยิ้ม ๆ

 

ทั้งคู่

พี่กุ้งทิ้งตัวลงนั่งข้าง ๆ เสียงกรอบแกรบดังกลบเสียงแมลงและเสียงกิ่งไม้ไหว พี่กุ้งทิ้งตัวลงนอนตาม เอามือหนุนท้ายทอยแบบที่ผมทำนั่นแหละ ผมยิ้ม หันกลับมาดูพระจันทร์ต่อ วันนี้พี่กุ้งใส่เสื้อสีหม่น เลยไม่ห่วงเรื่องเปื้อนเท่าไหร่ ตรงจุดที่ผมนอนมันสะอาดด้วย

 

สวยดีเนอะ
              พี่กุ้งเปรยขึ้นมาเบา ๆ ผมครางอื้อรับคำเดียว แล้วเราก็เงียบกันอีก

 

แปลกนะ เมื่อกี้ผมได้ยินเสียงแมลงแข่งกันร้องดังระงม แต่มาตอนนี้ ผมได้ยินเสียงอื่นที่ดังมากกว่า

 

เสียงหัวใจผมเอง

 

เรานอนดูดาวกับพระจันทร์กันนิ่ง ๆ วันนี้พระจันทร์ดูจะเป็นตัวเอกของงานมากกว่า กลมสวย เปล่งแสงสว่างเรืองรองเชียว

 

พี่กุ้งผมเรียกแทรกความมืด พี่กุ้งครางรับ ผมมีบางคำถามอยากถาม ถึงจะรู้อยู่แล้ว แต่ก็อยากให้แน่ใจว่าใช่จริง ๆ

 

พี่กุ้งกับ

 

อะไรพี่แกหันมาถาม ผมนิ่งไปนานทีเดียว

 

พี่กุ้งกับพี่เอกรู้จักกันมานานรึยังผมถามกลาง ๆ

 

นานแล้ว ตั้งแต่เกิด บ้านเราอยู่ติดกัน เรียนด้วยกัน เติบโตมาพร้อมกัน

 

มิน่าถึงได้สนิทกันจัง และคบกันใช่ไหม

ผมไม่ได้พูดได้ถามอะไรต่อ นอนดูพระจันทร์ไปเรื่อย ๆ นานแค่ไหนก็ไม่รู้ พอหันไปอีกที คนข้าง ๆ ก็หลับไปแล้ว ผมอมยิ้ม

 

หลับง่ายจัง

 

ผมขยับลุก ค้ำศอกกับพื้นเพ่งมองดี ๆ อีกทีว่าหลับจริงหรือเปล่า

 

เปลือกตาขาวปิดสนิท ลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอ

 

พี่กุ้ง

ผมทดลองเรียกดู ไร้เสียงตอบรับจากคนข้างกาย ผมยิ้ม เกลี่ยแก้มใสเบา ๆ

 

ตอนนี้แก้มพี่กุ้ง น่าดูกว่าพระจันทร์กลม ๆ ด้านบนเยอะ

 

ก่อนอะไรบางอย่างจะสั่งให้ผมหยุดทำแบบนี้ ผมถอนหายใจเบา ๆ ขยับตัวลุก ช้อนอุ้มพี่กุ้งไว้ในอ้อมแขน พี่กุ้งตัวเล็กกว่าผมเยอะมาก น้ำหนักคงพอ ๆ กับแม่ผม ผมเคยอุ้มพาแม่ส่งโรงพยาบาลมาก่อน ตอนแม่เป็นความดัน เพราะงั้นการอุ้มคนจึงไม่ใช่เรื่องยากสำหรับผม

 

ผมเดินลัดเลาะไปตามเส้นทางคุ้นเคย เสียงฝ่าเท้าเหยียบย่ำใบไม้แห้งดังกรอบแกรบมาตลอดทาง แม้จะพยายามเดินให้เบาขนาดไหนก็ยังเกิดเสียง แต่คนในอ้อมแขนผมก็ยังไม่ตื่น พระจันทร์สว่างมาก จนผมไม่จำเป็นต้องใช้ไฟฉายแม้แต่น้อย

 

พอมาถึงศาลาทุกคนหลับกันหมดแล้ว หมั่นโถวนอนหน้าแนบหมอนภายในอ้อมแขนพี่เอก ไม่รู้พี่เอกรู้ตัวหรือเปล่า แล้วถ้าพี่กุ้งเห็นจะคิดยังไง

 

ผมวางพี่กุ้งลงบนที่นอนเบามือ ขยับปรับท่าให้อยู่ในท่าที่สบายที่สุด ปรับหมอนให้ลงล็อก ดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมจนถึงอก พอเห็นว่าเรียบร้อย ถึงได้ทิ้งตัวลงไปนอนบ้าง ผมลากหมอนมาหนุน ตะแคงตัวเข้าหาคนข้างกาย ผมลดระยะห่างระหว่างเราลงมานิดหนึ่ง หวังว่าคนหลับจะไม่รู้นะ

 

ผมมองใบหน้ายามหลับใหลของพี่กุ้งเป็นภาพสุดท้าย ก่อนค่อย ๆ ปิดเปลือกตาลง ปล่อยให้สติจางหายไป

 

 

แล้วตื่นอีกทีเพราะเสียงโวยวายของหมั่นโถว

 

มากอดทำไม ขยะแขยง!!

หมั่นโถวเอาหมอนเน่าทุบไหล่พี่เอกปั๊ก ๆ รายนั้นคงยังไม่ตื่นดี ลุกนั่งหัวฟู เกาหัวเกาพุงแกรก ๆ เสื้อผ้าย่นยับ แต่มาดหล่อ ๆ ของพี่แกไม่มีลดเลย นั่งครึ่งหลับครึ่งตื่นให้หมั่นโถวเอาหมอนตีไหล่

 

อืม จะโวยวายทำไม ดีซะอีกได้เป็นหมอนข้าง ทำให้พี่หลับสบาย

 

พี่สบายแต่ผมไม่ เกิดเชื้อกรนติดผมขึ้นมาทำไง นี่แน่ะ ๆ!!

มันยังไม่หยุดประทุษร้ายพี่เอกจนพี่เอกต้องแย่งหมอนไปจากมัน

 

เอาคืนมา!

มันรีบคว้าหวังแย่งคืน พี่เอกเอี้ยวหมอนไปด้านหลัง มันรีบตามไปยื้อเอา พี่เอกก็ยื่นกลับมาด้านหน้า หมั่นโถวมันรีบอ้อมตามมาอีก ตอนนี้พวกเขาสองคนเล่นเกมแย่งหมอนกันแล้ว

 

ผมอมยิ้มขำ เล่นอะไรเป็นเด็ก ๆ ไปได้

 

ผมเลิกสนใจคนทั้งคู่ หันมาพับเก็บที่นอนให้เข้าที่เข้าทาง เอาไปวางกองไว้รวมกับคนอื่น ๆ ที่กำแพงด้านข้าง เพราะเดี๋ยวชาวบ้านเขาจะใช้พื้นที่แถวนี้ในการนั่งทำพิธี

 

ของพี่กุ้งแกเก็บไปเรียบร้อยหมดแล้ว ทั้งที่นอนและกระเป๋า เหลืออยู่แค่ไม่กี่คนหรอก ผมพี่เอกและหมั่นโถวเป็นหนึ่งในพวกตื่นสาย(กว่าใครเพื่อน)

 

ผมถืออุปกรณ์ล้างหน้าเดินตรงไปทางห้องครัวหวังล้างหน้าเหมือนเดิม แต่ต้องรีบถอยหลังเพราะตอนนี้พี่กุ้งมีผู้ช่วยล้นออกมาข้างนอกเลย วันนี้ทุกคนคงช่วยกันทำอาหารเพื่อทำบุญ

 

ผมเดินกลับไปที่ห้องน้ำ โชคดีที่ว่าง ถือโอกาสอาบน้ำซะเลย เมื่อคืนเล่นไปนอนกลางดินกลางหญ้ามา พอเรียบร้อยก็เอาอุปกรณ์ไปเก็บ เจ็ดโมงก็เห็นชาวบ้านพากันหิ้วปิ่นโตกับดอกไม้จูงมือลูกหลานมากันแล้ว

 

คนเยอะเหมือนกัน สงสัยเพราะวันนี้เป็นวันเสาร์ ปกติในเมือง เราจะเห็นแค่ดอกกล้วยไม้ ดอกบัวหรือพวงมาลัย แต่ที่นี่ เขาจะเก็บพวกใบไม้สีสวยกับดอกไม้ที่ปลูกไว้ตามบ้านเรือนมาถวาย ที่เห็น ๆ ก็มีดอกจำปีจำปา มะลิ ดอกพุด ดาวเรือง บางคนทำช่อเล็ก บางคนทำช่อเบ้อเร่อ มาถึงก็เอามาไหว้พระประธานก่อน แล้วถึงมานั่งจับกลุ่มคุยกันอีกที 

 

พวกพี่กุ้งพากันทยอยนำอาหารที่ทำเสร็จแล้วไปจัดเรียงร่วมกับชาวบ้าน เอาเข้าจริง พระรูปเดียวคงฉันไม่หมดหรอก

 

แต่ก็เอามาถวายกัน เพราะที่เหลือก็ตกเป็นของชาวบ้านที่มา ทั้งกินกันเองทั้งหอบกลับบ้าน หรือไม่ก็เอาไว้เลี้ยงพวกสี่ขาหน้าแช่มประจำวัดนี่แหละ

 

อาจารย์ให้เรานั่งรวมตัวกันอยู่มุมหนึ่งเพื่อความเป็นระเบียบ พอเจ็ดโมงครึ่งพระท่านก็ขึ้นประจำที่ กล่าวทักทายชาวบ้าน แนะนำให้ชาวบ้านรู้จักพวกเรา ชื่นชมอะไรทำนองนั้นแหละ พอแปดโมงตรงก็เริ่มพิธี

 

แต่ละวัดแต่ละจังหวัดจะมีพิธีกรรมทางศาสนาที่ต่างกัน ที่นี่ก็ต่างไปจากกรุงเทพอีกที

 

พอถึงช่วงกลาง ๆ ในขณะที่พระกำลังสวดบทพาหุง ชาวบ้านพากันจบข้าวเปล่าจรดหน้าผาก(ใครมีปิ่นโตก็ยกปิ่นโตจบ ใครมีกระติบข้าวเหนียวก็ยกกระติบข้าวเหนียวจบ) ลุกขึ้นเดินต่อแถวเอาข้าวไปใส่บาตรที่ตั้งเรียงกันไว้สามบาตรกลางศาลา พวกเราทำตาม(อาจารย์ท่านบอกไว้ก่อนหน้าแล้ว)

 

ผมเดินตามหมั่นโถว หน้าหมั่นโถวเป็นพี่กุ้งกับพี่เอก ชาวบ้านเขาทำอะไรเราก็ทำ ๆ ตามครับ

 

พี่เอกถือถ้วยข้าว พี่กุ้งทำหน้าที่ตัก ผมตักถ้วยเดียวกับหมั่นโถว

 

พอถึงคิว พี่เอกขยับถ้วยข้าวมาใกล้พี่กุ้งเพื่อให้พี่กุ้งตักได้สะดวก ๆ พี่เอกมองพี่กุ้งตาเชื่อม

 

ทำบุญร่วมกันชาตินี้ ชาติหน้าจะได้เกิดมาคู่กันอีก นะที่รัก

พี่กุ้งง้างมะเหงกให้ที พี่เอกยิ้มไม่เดือดร้อน ปล่อยให้พี่กุ้งตักข้าวต่อ

 

พูดจริงหรือเปล่า เจอพี่เอกชาตินี้ยังไม่พอต้องไปเจอกันชาติหน้าอีกเหรอ เวรกรรมจริง ๆ สงสัยตอนกรวดน้ำ ต้องคว่ำขันสาปส่งซะแล้ว

หมั้นโถวพูดขึ้นลอย ๆ พี่เอกหันมาแยกเขี้ยวใส่ ผมหัวเราะ

 

ผมอยากเป็นคนถือถ้วยข้าวให้พี่กุ้งจริง ๆ

แต่ก็นะ มาทีหลังต้องทำใจ

 

พอชาวบ้านกลับกันหมด อาจารย์ถึงได้ประกาศว่าให้พวกเราพักได้หนึ่งวัน จะพาไปเที่ยวน้ำตก พวกเราร้องเย้ดีใจกันใหญ่ จริง ๆ ก็ไม่ได้เกี่ยงงานอะไรหรอก แต่ก็นะ เรื่องเที่ยวมันเป็นเรื่องธรรมชาติ

 

น้ำตกที่ว่านี้อยู่ลึกเข้าไปในหมู่บ้านหลังเขาอีกร่วมสามสิบกิโล เป็นน้ำตกที่เขาเพิ่งเปิดให้คนเข้า ยังไม่เป็นที่นิยมเท่าไหร่

 

อาจารย์ไปยืมรถกระบะของชาวบ้านมาให้เราได้สองคัน อัดกันไปคันละสิบคน

 

พวกพี่กุ้งเตรียมเสบียงเอาไว้เรียบร้อย(เหมือนพี่แกจะรู้ว่าจารย์จะพาไปเที่ยว) ระหว่างทางพวกเราก็ฮาเฮพูดคุยกันไป เกือบชั่วโมงกว่าจะถึง(ทางทุลักทุเลนิด) เราต้องจอดรถกันไกลจากน้ำตกพอควร แล้วเดินเท้าเข้าไป ผมกับพี่เอกช่วยกันหิ้วของกินช่วยพี่กุ้ง แต่ละคนรีบพากันไปหาจุดนั่งเหมาะ ๆ จุดแรก ๆ คนเอาไปกันหมดแล้ว พวกเราเลยต้องเดินกันลึกเข้าไปอีกนิด

 

เอาตรงนี้แหละกุ้งพี่เอกชี้บอกตรงพื้นที่ว่าง ๆ ใต้ต้นไม้ใหญ่ใกล้น้ำ พี่กุ้งพยักหน้า เอาของวาง ไม่มีเสื่อหรืออะไรมาปูรองทั้งนั้น กลางดินกลางหญ้านั่นแหละ พี่กุ้งจัดแบ่งอาหารออกเป็นส่วน ๆ เดินเอาไปให้แต่ละกลุ่มที่นั่งกันอยู่

 

กลุ่มผมตอนนี้มีพี่กุ้ง พี่เอก พี่เมย์ เพื่อนพี่แกอีกสามคน ผม หมั่นโถว ปลาและออมสิน

 

หมั่นโถวรีบย่ำลงไปในน้ำก่อนใครเพื่อน 

 

บึ๋ย เย็น

ลมโกรกมาพอดี หมั่นโถวกอดอก ขนลุกจนเห็นได้ชัด ผมหัวเราะใส่ ปลาเห็นท่าน่าสนุก ย่ำตามลงไปตามติดด้วยออมสิน ออมสินติดพี่เมย์มาก พอลงไปได้ก็รีบเรียกพี่แกลงไปด้วย พี่เมย์ไม่ขัดศรัทธารุ่นน้องอยู่แล้ว ลากเพื่อนอีกสามคนตามลงไปติด ๆ

 

พี่กุ้งเดินกลับมาพอดี

 

ลงมาสิเอก เร็ว ๆ กุ้ง อย่าทำตัวแห้งแล้ง

พี่เมย์เรียกเพื่อนกวน ๆ

 

พี่กุ้งลงมาได้ แต่พี่เอกอย่าลงมานะ!หมั่นโถวตะโกนห้าม น้ำลายพี่เป็นพิษ เดี๋ยวปลาแถวนี้ก็ตายหรอก เห็นไหม หัวผมเปลี่ยนสีเลย เพราะถูกน้ำลายพี่หกรดทุกคืนนั่นแหละมันชี้ให้ดูไฮไลท์บนหัวตัวเอง ทุกคนฮาครืน พี่เอกหมั่นไส้ ชี้หน้า เดินดุ่ย ๆ ลงน้ำ หมันโถวรู้ชะตา รีบโถมตัวว่ายหนี แต่พี่เอกเร็วกว่า คว้าแขนมันไว้ จับมันลากขึ้นไปขี่คอ หมั่นโถวร้องเหวอจับหัวพี่เอกแน่น

 

ไอ้พี่เอกปล่อยนะ!!” มันโวยวายเสียงดัง

 

เกาะหลังคนในน้ำกับนั่งขี่คอคนในน้ำ ผมว่ามันให้อารมณ์ที่ต่างกันนะ เกาะหลังยังรู้สึกปลอดภัยมากกว่า แต่อยู่บนคอไม่รู้ว่าจะถูกแกล้งโถมลงน้ำเมื่อไหร่

 

ปล่อย!!

หมั่นโถวยังโวยวายไม่หยุด พี่เอกไม่สนใจแกล้งเอียงตัวไปมา หวังให้หมั่นโถวร่วงลงน้ำเอง แต่หมั่นโถวยึดเกาะแน่น พี่เอกหันกลับมาทางเพื่อน ๆ

 

เฮ้ย รู้สึกเหมือนถูกเจ้ากรรมนายเวรมาขี่คอเลยแฮะ สงสัยต้องรีบสลัดให้ออก

ไม่พูดเปล่าพี่มันยังหมุนไปหมุนมาแรงขึ้น หมั่นโถวจับหัวพี่เอกแน่นร้องโวยวายกว่าเดิม

 

เจ้ากรรมนายเวรตัวนี้แรงจริง ๆ

พี่มันยังไม่หยุดเย้า หมั่นโถวเลยแกล้งเอาคืนด้วยการดึงหูพี่เอก พี่แกร้องโอ๊ย ๆ จับขามันยกขึ้นโยนลงน้ำ หมั่นโถวหงายหลังลงไปจนน้ำแตกกระจายดังซ่า ดีว่าหมั่นโถวว่ายน้ำแข็ง มันรีบถลึงตัวโผล่พรวดขึ้นมาเหนือน้ำ ปากด่ามือชี้หน้า ปัดน้ำใส่พี่เอกใหญ่ รายนั้นก็ไม่ยอม ฟาดน้ำกลับตูม ๆ

 

เราลงไปเล่นกันบ้างดีกว่า

พี่กุ้งชวน ผมพยักหน้า ก้าวตามลงไป ผมชอบเล่นน้ำตกนะ แต่ชอบนั่งแช่น้ำเล่นแบบชิลล์ ๆ มากกว่า พอลงไปได้ถึงเข่า ผมก็มองหาที่นั่งใต้น้ำเหมาะ ๆ ทิ้งตัวลงไปนั่ง เอนหลังพิงก้อนหินใหญ่ มองทุกคนเล่นน้ำกัน ปล่อยให้ระลอกคลื่นสาดซัดมากระทบเบา ๆ พี่กุ้งเอาบ้าง ทิ้งตัวลงนั่งฝั่งตรงข้าม 

 

เพราะชุดที่พี่กุ้งใส่เป็นสีขาว เพราะงั้นเวลาเปียกน้ำ มันถึงได้แนบเนื้อจนเห็นบางอย่างเด่นชัดขึ้นมา คงเพราะอากาศเย็นด้วยละมั้ง

 

ผมรีบหลุบตาหลบหนี จนเห็นดอกไม้ดอกหนึ่งลอยละล่องมาตามน้ำ มันโคลงเคลงไปมาตามระลอกคลื่น ตรงดิ่งมาทางผมเรื่อย ๆ พอมันใกล้เข้ามาในระยะเอื้อมถึง ผมช้อนมันไว้บนมือ

 

มันเป็นดอกไม้ป่าครับ สีขาวล้วน มีห้ากลีบคล้ายดอกแก้ว แต่กลีบยาวกว่า ผมมองมันอยู่พัก ก่อนมองคนที่นั่งมองเพื่อนอยู่

 

พี่กุ้งผมเรียก พี่กุ้งละสายตามามอง แบมือผมสั่งกลาย ๆ พี่กุ้งเลิกคิ้วสูง มองมือผมที่กำลังกำดอกไม้ไว้อยู่ แต่พี่กุ้งมองไม่เห็นภายในหรอก มองผมแบบไม่ไว้ใจ ผมหัวเราะ

 

ไม่ได้จะแกล้งอะไรพี่หรอก

 

พี่กุ้งมองตาผมอีกรอบ

 

แน่นะ

 

ผมพยักหน้ายิ้ม ๆ พี่กุ้งยื่นมือมาด้านหน้ากล้า ๆ กลัว ๆ ผมวางมือในลักษณะคว่ำไว้เหนือมือพี่กุ้ง ก่อนปล่อยดอกไม้ดอกนั้นให้ล่วงหล่นลงสู่มือขาวที่แบรอไว้ ผมชักมือกลับมาที่เดิม มองพี่กุ้งยิ้ม ๆ พี่มันมองสิ่งที่อยู่ในมืออึ้ง ๆ ก่อนมองหน้าผม

 

สวยดี เหมาะกับพี่

 

ดอกไม้กับผู้ชายเข้ากันตรงไหน

 

ถ้าพี่เหมาะกับผ้ากันเปื้อน ดอกไม้ก็เหมาะกับพี่เหมือนกัน

 

พี่กุ้งก้มหน้า กำดอกไม้ไว้ในมือ 

 

ขอบใจขอเอาไปเก็บก่อนนะ

พี่กุ้งลุกเดินแหวกน้ำเอาดอกไม้ไปใส่ไว้ในกระเป๋าเสื้อสำหรับเปลี่ยนตอนขึ้น แล้วเดินกลับมาใหม่

 

ไม่เล่นแล้ว พี่กุ้งช่วยผมด้วย!!

หมั่นโถวรีบว่ายน้ำมาด้านหลังพี่กุ้ง ใช้พื้นที่ตรงนั้นเป็นบังเกอร์หลบระเบิดจากพี่เอก รายนั้นเดินหน้าเข้มแหวกน้ำตามมาติด ๆ ไม่รู้มันไปตลกร้ายอะไรใส่พี่เอกอีก

 

พี่กุ้งหัวเราะ พี่เอกพยายามคว้าจับหมั่นโถวผ่านตัวพี่กุ้ง ไอ้นั่นก็ก้มหลบใหญ่ แต่หนีไม่รอดหรอก ไม่นานพี่แกก็ทำสำเร็จ คว้าแขนหมั่นโถวไว้ได้ จับมันแบกใส่บ่าย่ำลงไปในน้ำลึก 

 

เว้ย เป็นคิงคองรึไงมาแบกกันแบบนี้ ปล่อย!!”
              มันโวยวาย แล้วพี่เอกก็ปล่อยมันจริง ๆ ครับ จับมันโยนลงน้ำดังตูม มันตะเกียกตะกายขึ้นมาลูบน้ำออกจากหน้า ถลาร่อนกลับมาแก้แค้น พี่เอกก็เบี่ยงหลบหัวเราะอย่างสาแก่ใจ

             เล่นกันซาดิสม์จริง ๆ = =



             ผ่านไปเกือบชั่วโมงพวกเราถึงพักเบรกขึ้นมานั่งกินขนม หมั่นโถวนั่งกินในน้ำ ไม่วายแกล้งพี่เอกอีก แล้วสองคนนี้ก็แกล้งกันไปมาจนอิ่มนั่นแหละ พออิ่มก็ลงไปเล่นน้ำกันต่ออีกชั่วโมง อาจารย์ถึงได้เรียกกลับ

 

สนุกดีครับ ผมนี่ปากซีดมือซีดเลย ไม่ต้องพูดถึงพี่กุ้งนะ ตัวขาวแทบเป็นกระดาษ

 

หมั่นโถวจามฟิดระหว่างทางเดินไปขึ้นรถ พี่เอกโยนผ้าเช็ดตัวไปให้ มันบ่นกระปอดประแปดว่ากลัวติดเชื้อบ้างล่ะกลัวคันบ้างล่ะ นู่นนี่นั่น แต่ก็เอามาห่มตัวแน่น(ถึงจะเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ว แต่ลมก็โกรกแรงครับ) พวกเราขึ้นรถคันเดิมกลับ 

 

รถขับไม่ถึงสิบนาทีแต่ละคนก็พากันสลบไสลหัวพิงกันเป็นทอด ๆ ปลาหลับหัวพิงข้างรถในขณะออมสินหัวพิงต้นแขนปลาอีกที หมั่นโถวนั่งหลับหัวพิงต้นแขนผม ผมมองไปยังฝั่งตรงข้ามมีพี่เอกนั่งคู่กับพี่กุ้ง สักพักพี่เอกก็พิงไหล่พี่กุ้งหลับตามทุกคนไป ในขณะที่พี่กุ้งยังมองวิวอยู่

 

เหมือนมีใครสักคนมาควักหัวใจผมออกจากอก ผมละสายตา สั่งตัวเองให้ตัดความรู้สึกนี้ทิ้งไปอีกรอบ 

 

 



            To Be Con...                           

           
             ไรท์ทอค :
             โธ่ ๆ ๆ ดินผู้น่าสงสาร หุหุ พี่เอกกับหมั่นโถวแย่งซีนอีกแล้วนะ = =  ฉากนี้เป็นฉากที่ไรท์ชอบมาก ๆ 'อยากเป็นดอกไม้ ในมือเธอ' >//<
                              
           
*เม้นท์กันด้วยนะก๊าาาาา*            
*เจอคำผิดสะกิดบอกกันนิด*

...............................................
เป็นแฟนพันธ์แท้ จิ้ม ๆ
 >>แฟนพันธ์แท้ Soft love<< 
...............................................
ติดต่อไรท์เตอร์ [ผู้เขียน]
เฟชบุ๊คแฟนเพจ : 
Facebook.com/memew28
ทวิตเตอร์ : Twitter.com/memew28  หรือ @memew28
Line :  Memew28
Instargram : Memew28
Mail : Memew28(แอท)gmail.com หรือ Memew28(แอท)yahoo.com

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

41 ความคิดเห็น

  1. #467 paveerak (@paveerak) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2561 / 16:18

    สงสารดิน

    #467
    0
  2. #449 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2559 / 15:06
    หน่วงใจตามดินจริงๆ
    แต่ฮาหมั่นโถวจริงๆ
    ฮ่าๆๆ
    #449
    0
  3. #433 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2559 / 17:01
    สงสารคนทำได้แค่มองจัง 555
    #433
    0
  4. #424 .:: Hibari★Shinn ::. (@shinn-asuka) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 22:30
    เอาจริงๆ ทำไมพระเอกเราดูบทน้อยจริงจัง

    คืออยู่ใกล้กุ้งแล้วนะ แต่ก็ยังถูกเอกโถวแย่งซีนตลอด
    #424
    0
  5. #404 Lapy (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 มกราคม 2559 / 05:15
    กลับมาอ่านอีกรอบชอบค่ะฟินได้ใจ
    #404
    0
  6. #342 BLUETOPAZ (@hellbutterfly) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 มกราคม 2558 / 01:57
    หลงรักเต็มขั้นแล้วสินะ หุๆๆ
    #342
    0
  7. #333 LEOT'E (@leo_e) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2557 / 18:24
    ดินน ใจเย็นๆๆ ปล.จิ้นปลาออมสินด้วยได้ป่ะเนี่ย><
    #333
    0
  8. #239 After (@snowtoy_prince) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2557 / 16:25
    อ้ายยยดินกำลังเข้าใจผิดนะโถ่วๆเชื่อสิพี่กุ้งชอบน้องดินนน มีการเอาดอกไม้ไปเก็บด้วยคงรักษาอย่างดีแอร๊ยยย
    #239
    0
  9. #233 isada (@booky_lovely) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2557 / 14:07
    ละมุนดีจัง ชอบหมั่นโถวอ่ะน่ารักดี มาต่อไวๆนะคะไรต์
    #233
    0
  10. #232 Misora Reiki (@nogiku) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2557 / 21:11
    คู่พี่เอกกับหมั่นโถวนี้หยอก(?)กันแรงดีนะคะ หมั่นโถวนี่ก็แหย่พี่แกจัง 
    ดินกับพี่กุุ้งนี้มีโมเม้นน่ารักแบบ... โอ๊ย เขินแทนอะ //ปิดหน้า
    #232
    0
  11. #231 Min_momay (@min-wanwipa) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2557 / 19:51
    อ่านแล้วสงสารดินมากอ่า
    ชอบเอกหมั่นโถวมากกกค้า น่ารักมุ้งมิ้งดี
    รออ่านอยู่น้าไรท์ 
    #231
    0
  12. #230 kmwR (@finallove) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2557 / 09:35
    โอ๊ยยยย อยากอ่านต่อจัง ละมุนละไม เมื่อไหร่พี่กุ้งจะหวั่นไหวบ้างเนี่ยยย -^- สงสารดินน ฮือๆๆ อยากต่อๆๆ ขอนะค้าาา
    #230
    0
  13. #229 PPPPPPPPPP (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2557 / 08:29
    ดิน อย่าช้าๆ พุ่งเลย จีบเลย
    #229
    0
  14. #228 Honey_dew (@noogdewzaza) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2557 / 05:03
    หมั่นโถวนี่ก็ช่างแหย่จริงๆเลย
    #228
    0
  15. #227 PanthronY (@pansmile) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2557 / 22:34
    ดินนี่เลี่ยนนะ หือออ มีให้ดอกมงดอกไม้ /)//(
    #227
    0
  16. วันที่ 9 ธันวาคม 2557 / 18:43
    ดินน่าสงสารรร ฟินคู่พี่เอกหมั่นน่าร้ากก///7///
    #224
    0
  17. #223 ~~... แมวน้อย...~~ (@swithon) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2557 / 16:44
    สงสารดินเลยอ่ะ
    #223
    0
  18. #222 Suntaree Mui (@suntamuimui555) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2557 / 00:45
    น่ารักสุดๆเลยค่ะ อ่านแล้วอยากไปเที่ยวน้ำตก^__^
    #222
    0
  19. #221 jitpi (@vincent-crown) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2557 / 00:37
    ห๊าา พี่เอกหมั่นโถวเป็นพวกซาดิสม์.. ผิดๆๆ ฮ่าๆๆ ชอบตอนเถียงกัน เป็นคู่กัดที่น่ารักดี //ตอนได้ดอกไม้นี่ พี่กุ้งเขินปล่าวอ๊ะะ _///_ ฮิ

    edit: พิมพ์ตก

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 10 ธันวาคม 2557 / 19:28
    #221
    0
  20. #215 FanGKhaO^^- (@fangkhaopps) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2557 / 23:24
    หมั่นโถวน่ารักกกก โอ้ยเด็กน้อยจริงๆ ดินๆ แย่งมาเลย ถึงพี่เอกกับพี่กุ้งจะเป็นอัไรไม่เป็นอัไรก็แย่งมาาาา
    #215
    0
  21. #214 Total (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2557 / 22:59
    ย่ำน้ำ ไม้เอกค่ะ :)
    #214
    0
  22. #213 tt_yh (@tt12yh) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2557 / 22:40
    คือชอบคู่พี่เอกกะหมั่นโถวมากอ่ะ แบบแกล้งกันไปแกล้งกันมา สุดท้ายมีเฮ หมั่นโถวน่ารักมากกกก โอ๊ยย กวนได้อีก

    ส่วนดินของเรา โอ๊ยยย สงสาร เข้าใจผิดอยู่สินะ ล่ะก็ไม่ถามเค้าตรงๆ เราว่า พี่กุ้งต้องมีใจให้ดินแน่ๆ แบบต่างฝ่ายต่างมีใจให้กัน แต่ไม่กล้าบอกไม่กล้าเปิดเผยไรงี้ป่ะ งื้ออออ
    #213
    0
  23. #212 FabianaFab (@fabianafab) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2557 / 22:23
    อื้อหือ อ่านความรู้สึกดินแล้วเพลงเผลอรักหมดใจของพี่บี้ดังขึ้นมาในหัวเลย555555
    สงสัยนักก็ถามเค้าไปเลยเซ่~~ #หมั่นโถวกับพี่เอกนี่ฟินได้อีก แอร้ยยยยย ><
    #212
    0
  24. #211 คาเรลล่า (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2557 / 21:43
    ดินน่าเห็นใจ พี่มิวช่วยทำให้ดินหวานกับพี่กุ้งซักหน่อยสิคะ ดินพยายามจะตัดใจแล้ว T_T พี่เอกกับกระรอกกัดกันตลอด แต่ก็ชอบ เพราะน่ารักดี ::>_
    #211
    0
  25. #210 antisa (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2557 / 21:31
    อย่าคิดมากนะดิน ถึงพี่เอกจะมองจนตาเชื่อม แต่เค้าเชื่อนะว่าพี่กุ้งคงมีใจให้ดินบ้างแหล่ะ ไม่งั้น จะออกมานอนดูดาวด้วยกันบ่อยๆหรอ พี่เอกคงหวงเพื่อนมากกว่า
    #210
    0