ตอนที่ 12 : ♥ 선배AUTHOR XXX' [11] เล่นตัว 100% UP 10/10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9457
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 33 ครั้ง
    10 ต.ค. 58

 

                            

GOT7 - JUST RIGHT

 

11

เล่นตัว

 

 

Namploy says…

 

 

พวกเราคงไปกันต่อไม่ได้แล้วแหละ…’ ร่างสูงเอ่ยก่อนจะมองหน้าฉันด้วยนัยน์ตาที่อ่านไม่ออก ฉันนิ่งไปชั่วครู่รู้สึกเหมือนกำลังถูกกระชากสติดำดิ่งลงไปในหลุมมืดมิด ฉัน

 

 

ฉันจะบ้าตายแล้วโว้ยยยยยยยยยย!!!

 

 

ฮือๆๆๆ ฉันขยำเส้นผมอย่างบ้าคลั่งก่อนจะซบใบหน้าลงกับแป้นพิมพ์โน้ตบุ๊ค ตอนนี้ฉันกำลังนั่งปั่นต้นฉบับถึงฉากดราม่า พระนางกำลังจะพลัดพรากจากกันแต่ฉันไม่มีอารมณ์เลยอ่ะ มีแต่หน้าไอ้บ้าแว๊นลอยเข้ามาพร้อมกับคำพูดป่วนประสาทชวนสับสนนั่นแหละ

 

 

คบอะไรเล่า บ้าหรือไง! ประสาทกลับไปแล้วใช่มั้ย! ไม่คบโว้ยยยยย!

 

 

ไม่ๆๆๆๆ เอ๊ะ หรือจะคบดี ฮืออออออ สับสนไปเพื่อใคร ตอบ!

 

 

ถึงเรื่องจะผ่านมาหลายวัน แต่ใบหน้านั่นก็ยังวนเวียนอยู่ ตอนที่แว๊นถามฉันเงียบก่อนจะวิ่งเตลิดออกจากห้องและพยายามหลบหน้าเขาตั้งแต่วันนั้น แต่มันจะหลบไปได้สักแค่ไหนกันเชียว บ้านแม่งเสือกอยู่หลังเดียวกันไง

 

 

ที่น่าหงุดหงิดที่สุดคือ อีพวกชอบเสี้ยม! ตัวตั้งตัวตีนี่จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจาก

 

 

“เฮ้ยๆ ก๊อย ไอ้แว๊นฝากบอกมาว่าคิดถึ๊งคิดถึงอ่ะ”

 

 

“อ้าว วันนี้ไม่ไปมหาลัยพร้อมแฟนเหรอวะ?” และก็มีพวกชอบเสริมทัพอย่างอีพี่จ๋อ ตัวดีเลย!

 

 

“แฟนที่ไหน ไม่ใช่โว้ย!

 

 

“อ๋อ มากกว่าแฟนแล้วใช่ปะ?” คนที่มานิ่งๆ แต่กวนตีนไม่หยอกก็คืออีพี่เป็ด! เพลียอ่ะ! บอกเลย แต่ที่น่าเพลียกว่าคือไอ้แว๊น! เขาทำตัวสบายๆ ลอยชายเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ประโยคนั้นไม่ได้หลุดออกจากปากเขา แถมไม่แยแสคำล้ออีกต่างหาก

 

 

“เฮ้ย ก๊อยไปข้างนอกเป็นเพื่อนหน่อยดิ” เขาว่าพร้อมเดินฉาดๆ แหวกวงสนทนาเข้ามาแล้วฉุดกระชากลากแขนฉันอย่างไม่ปรึกษา

 

 

“ไม่ไป!

 

 

“น่า ไปเป็นเพื่อนหน่อย” เขากะพริบตาปริบๆ อ้อนอย่างที่เคยทำ แน่นอนว่ามันเป็นเรื่องปกติ แต่สำหรับอีพวกช่างล้อ ช่างแซวน่ะ สามารถทำเรื่องธรรมดาให้กลายเป็นตรรกะบ้าๆ ได้

 

 

“หวานจังโว้ย มดตอมทั้งรังแล้วเนี่ย” อัศวิน

 

 

“โอ๊ย อิจฉาจังเลย ข้าวใหม่ปลามัน” พี่จ๋อ

 

 

“พวกมึงก็ไปแซวเขา เขาเขินจนไส้หดตดหายแล้วเนี่ย” อีพี่เป็ด

 

 

ทำไมๆๆๆๆ ทำไมคนโดนล้อต้องเป็นฉันด้วยวะ ชาติที่แล้วไปเหยียบหางหมาแล้วลืมขอโทษเหรอ? ฉันเบะปากกับการแซวก่อนจะสะบัดบ็อบใส่แว๊น

 

 

“ไปคนเดียวสิ คนอื่นก็มีตั้งเยอะตั้งแยะ ทำไมไม่ชวน”

 

 

“ก็คนอื่นมันเป็นผู้ชาย”

 

 

“แล้วมันยังไง?” ฉันย่นคิ้ว คนอื่นเป็นผู้ชายแล้วไม่ชวนคืออะไร นายไปไหนมาไหนได้แค่กับผู้หญิงเหรอ? ร่างสูงหัวเราะแล้วเกาหัวแกรกๆ

 

 

“ฉันจะซื้อของขวัญวันเกิดให้เพื่อน เลยจะให้ก๊อยช่วยเลือก” เขาเอ่ยเสียงราบเรียบแต่หน้าเริ่มขึ้นสีแดงนิดหน่อย ก่อนจะขยับปลายเท้าเข้ามาใกล้และกระซิบกระซาบชิดใบหู “เพราะมันเป็นผู้หญิงไง”

 

 

 

 

ฉันสตั๊นไปนิดนึง เดี๋ยวนะ ไอ้แว๊นมันไปมีเพื่อนตั้งแต่ตอนไหนวะ เขามีคนคบด้วยเหรอ ว้าย! ใครหลงผิดเนี่ย ไม่จริงอ่ะ แถมยังเป็นผู้หญิงด้วย โดนหลอกรึเปล่า!

 

 

เอ๊ะ หรือแว๊นจะซื้อให้ฉัน? แต่วันเกิดฉันมันผ่านมาแล้วอ่ะ!

 

 

แล้วอีชะนีนั่นใครวะ! ใครๆๆๆๆ

 

 

“นะ ไปเป็นเพื่อนหน่อย เดี๋ยวเลี้ยงก๊วยเตี๋ยว” เขาอ้อนอีกที เกือบจะน่ารักแล้วถ้าไม่ติดว่าเสียงหัวเราะหึๆๆ ดังขึ้นมาจากพวกสอดรู้สอดเห็น

 

 

“ให้ใครอ่ะ ทีวันเกิดฉันไม่เห็นหาซื้อให้มั่ง ได้กินแต่เค้กที่พวกแว๊นรวมกันซื้อ” ฉันตีหน้าปั้นปึ่ง นี่ไม่ได้น้อยใจนะ แค่ไม่โอเคเฉยๆ  

 

 

“ก็นอกจากของกิน ก๊อยก็ไม่อยากได้อะไรเลย” ไอ้แว๊นอ้างอย่างไร้เหตุผลสุดๆ ให้ตายสิ เขาเห็นฉันเป็นคนแบบไหนวะเนี่ย! ฉันไม่ได้ตะกละนะแค่กินทุกเวลาเท่านั้นเถอะ!

 

 

“เออ ให้ใครก็ช่างเถอะ แล้วตกลงจะไปมั้ย?” เขาเลี่ยงที่จะตอบคำถามของฉัน มันคงเพราะแว๊นอยากจะเก็บไว้เป็นเรื่องส่วนตัว ความจริงฉันก็อยากรู้นะว่าเขาจะซื้อของขวัญให้ใคร แต่ที่น่าอยากรู้มากกว่าคือ

 

 

ไอ้แว๊นหน้าแดงทำไมนี่ดิ!

 

 

หยุดหน้าแดงเหมือนคนเขินเดี๋ยวนี้เลยนะ หยุด! เห็นแล้วหงุดหงิดโว้ย!

 

 

“นะ ไปเป็นเพื่อนหน่อย เดี๋ยวซื้อเสร็จฉันก็จะเอาของขวัญไปให้เขาที่บ้านเลย” แว๊นว่าด้วยน้ำเสียงแกมขอร้อง ฉันหัวเราะเหอะๆ นี่รู้จักบ้านจักช่องกันแล้วเหรอ! อะไรเนี่ย ถึงยุคนี้ชายหญิงจะไปไกล แต่ก็ไม่ควรโฉ่งฉ่างนะ แย่มาก

 

 

“ไปที่บ้านเลยเหรอ ทำไมไม่รอให้ที่มหาลัยอ่ะ จะรีบไปเพื่อใคร”

 

 

“เออน่า”

 

 

ไม่เออโว้ย!

 

 

“ขี้เกียจ” ฉันปฏิเสธทำท่าจะเดินหนีไปที่อื่น เรื่องของเขาไม่เกี่ยวกับฉัน จะไปไหนกับใครยังไงก็ไปดิ จะลากฉันเพื่ออะไร แว๊นตีหน้านอยด์ก่อนจะถอนหายใจยาวๆ

 

 

“ใจร้ายว่ะ แค่ไปเลือกของขวัญแล้วแวะบ้านเพื่อนฉันแป๊ปเดียวเอง”

 

 

ฉันไหวไหล่แล้วชายนัยน์ตามองร่างสูงหน้าหงิกงอ เขาอยู่ในชุดธรรมดา เสื้อคอปกลายสก๊อตสีแดงกับกางเกงยีนส์ขาเดฟเข้ารูป เตรียมพร้อมจะออกจากบ้าน

 

 

เฮอะ จะซื้อของขวัญให้ทำไมวะ สำคัญอะไรขนาดนั้น อวยพรกันก็พอแล้วมั้ง ฉันคิดในใจก่อนจะเดินแยกไปอีกทาง น้ำเสียงอ่อยๆ ก็ไล่หลังตามมาอย่างน่าสงสาร

 

 

“ไม่ไปจริงดิ?” เขาถามย้ำทำเอาฉันชะงักแล้วหันหน้ากลับไป มองเขาแล้วคิดสามวิและตอบกลับเสียงนิ่ง

 

 

“ไปดิ”

 

 

“อ้าว ถ้าไปด้วยก็มานี่ดิ จะเดินไปไหน?” ไอ้แว๊นเลิกคิ้วสูงเมื่อเห็นฉันเดินไหวๆ ไปถึงบันไดเรียบร้อยแล้ว ฉันก็ไม่รู้หรอกว่าฉันจะทำไปเพื่ออะไร แต่พอได้ยินว่าแว๊นจะพาฉันไปบ้านเพื่อนเขา ฉันเลยคิดว่าต้องแต่งตัวดีๆ หน่อย จะไปสภาพอีเพิ้งหน้าผียังไม่มีศาลแบบนี้ได้ไง เสียเครดิตหมด

 

 

“ไปเปลี่ยนเสื้อดิ รอแป๊ป” ฉันตอบทำให้ร่างสูงอมยิ้มพึงพอใจ ก่อนจะตามมาด้วยเสียงแซวกิ๊วก๊าวที่ฉันเกลียด เฮอะ ฉันก็แค่สงสารเขาหรอกนะ เลยจะไปเป็นเพื่อนด้วย แต่ไม่รู้ทำไมวันนี้รู้สึกนึกครึ้มอกครึ้มใจ

 

 

อยากใส่เสื้อลายสก๊อตสีแดง

 


 

-40%-

 

 

“เฮ้ยยย”

 

 

“เฮ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยย!” อัศวินตะโกนดังลั่นบ้านพร้อมกับหันปลายนิ้วชี้มาทางฉันที่ใส่เสื้อลายสก๊อตสีแดงเหมือนไอ้แว๊นเปี๊ยบๆ เขาเบิกตาโพลงก่อนจะสะกิดพี่เป็ด พี่จ๋อมาดูจนฉันรู้สึกอยากจะก้าวถอยหลังแล้วไปเปลี่ยนเสื้อซะเดี๋ยวนี้ โอ๊ย แค่ใส่เหมือนกัน จะเว่อร์ไปทำไมฮะ! เสื้อลายนี้ไม่ได้มีตัวเดียวในโลกสักหน่อย!

 

 

“หูย ใส่เสื้อคู่ด้วยอ่ะ”

 

 

 “เลี่ยนฉิบหาย จะหวานไปไหน”

 

 

“ฮั่นแน่ สองคนนี้มีลับลมคมในไม่บอกเพื่อนใช่ปะ?

 

 

เสียงอีสามแสบดังขึ้นมาเป็นระลอก ยิงคำถามทุกดอกใส่ฉันรัวๆ ฉันถอนหายใจยาวๆ เพราะคาดเอาไว้แล้วว่าต้องต้องโดนแซวแน่ๆ แต่ฉันไม่สนใจหรอก ฉันไม่ได้จะใส่เสื้อคู่ซะหน่อย เปล่าเลยนะเปล่า พวกนี้เพ้อเจ้อละเมอไปเอง ฉันแค่อยากใส่เสื้อลายสก๊อตสีแดง

 

 

...แล้วแว๊นดันใส่ก่อนเฉยๆ

 

 

“คู่รักตัดอ้อยปะวะ ฮ่าๆ ได้อยู่นะ หน้าตาเหมือนคนสวน” อัศวินหัวเราะตัวงอจนฉันอยากจะยกส้นเท้าขึ้นถีบ คู่รักตัดอ้อยบ้าอะไรวะ! เบ้าหน้าฉันให้โว้ย! ใส่แล้วยังกับคิมแตฮีชะนีที่สวยสุดในเกาหลีมาเองเลยนะ!

 

 

ตัดอ้งตัดอ้อยอะไรล่ะ ไอ้แว๊นหรอกที่เหมือน ไม่ใช่ฉันย่ะ!

 

 

“นี่มั่นใจในเบ้าหน้าแล้วใช่ปะ ถึงได้มาแต่งตัวเหมือนฉันอ่ะ?” ไอ้แว๊นหัวเราะแล้วมองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้าราวกับเป็นเรื่องตลก ทำไม ฉันใส่แล้วมันแปลกตรงไหน! สวยออก =^=

 

 

“ก็ไม่ได้อยากใส่เหมือนแว๊นหรอก แต่ยังไม่ได้ซักเสื้ออ่ะ จะใส่ชุดนิสิตไปก็ไม่ใช่เรื่อง”

 

 

จริงๆ ตัวอื่นก็มีนะ แต่มันสวยไม่พออ่ะ ฉันว่าฉันสวยได้อีก

 

 

“อ๋อเหรอออออออออ”

 

 

กวนตีน =_=^

 

 

“อย่ามาเนียน ไปเปลี่ยนเลยไป ไม่ให้ใส่เหมือนกันเว้ย” เขาโวยวายแล้วดันหลังฉันให้กลับขึ้นไปเปลี่ยนชุด แต่ฝันเถอะว่าฉันจะไปอ่ะ ฉันจะใส่ตัวนี้! ใครจะทำไมวะ เสื้อลายสก๊อตมีตัวเดียวในโลกเหรอฮะ? เดี๋ยวนี้ใครๆ เขาก็ฮิตกัน ฉันจะตกเทรนด์ได้ไง

 

 

“ไม่ย่ะ! ใครจะไปอยากใส่เสื้อลายเดียวกับแว๊นวะ เสื้อลายสก๊อตมีตัวเดียวในโลกไง๊ ใส่ได้คนเดียวเหรอ? แว๊นไม่พอใจก็เปลี่ยนเองดิ”

 

 

“ไม่เปลี่ยน ก๊อยนั่นแหละเปลี่ยน!

 

 

“ฉัน-ไม่-เปลี่ยน!” ฉันยืนยันเสียงแข็ง

 

 

“ว้ายๆ คู่รักทะเลาะกัน” อัศวินลอยหน้าลอยตาแล้วล้อเลียนพวกฉันอย่างน่ากระทืบ อีตานี่แม่งว่างหรือไงวะ แฟนตัวเองก็มีทำไมไม่ไปดูแล มาสอดเรื่องชาวบ้านอยู่ได้

 

 

“โอ๊ย พอเลย จะไปไม่ไป ถ้าไม่ไปงั้นฉันจะกลับไปนอนแล้วนะ!” ฉันสรุปรวบรัดแล้วหันไปมองหน้าแว๊น หมอนั่นเบ้ปากพร้อมถอนหายใจยาวๆ เพราะรู้ว่าฉันไม่ยอมกลับไปเปลี่ยนแน่ๆ

 

 

“เออ ไปๆ”

 

 

ก็แค่นั้นปะวะ....

 

 

 

 

 

ห้างสรรพสินค้าเรนเจอร์

 

 

ฉันยืนอยู่ตรงชั้นที่เต็มไปด้วยเสื้อผ้า เครื่องประดับของผู้หญิง ราคาเหรอ... ก็โหดอยู่พอสมควร แว๊นยืนเลือกอย่างขมักเขม้นจนฉันหมั่นไส้ เชอะ ทีฉันไม่เห็นได้อะไรเลยนอกจากเค้ก ไม่ได้น้อยใจนะเว้ย แต่แม่งไม่ยุติธรรมอ่ะ โกรธ

 

 

“ก๊อยว่าเอาอันไหนให้ดีวะ?” เขาหันมาถามฉันแล้วหยิบสร้อยข้อมือขึ้นมาสองเส้น เส้นนึงสีเงินกึ่งไปทางชมพู แลดูน่ารักเพราะประดับด้วยคิตตี้ที่อยู่ตรงกลาง ส่วนอีกเส้นเป็นสีเงินเรียบๆ แต่ดูมีราคา

 

 

ฉันเหล่สายตามอง

 

 

“แล้วคนที่จะให้เป็นคนยังไงอ่ะ จะได้เลือกถูก”

 

 

“ก็นิสัย... ผู้หญิงๆ อ่ะ” แว๊นอธิบายลักษณะนิสัยของผู้หญิงคนนั้นให้ฉันฟังได้ละเอียด ล้ำลึกจนฉันนึกออก... ออกทะเลอ่ะดิ! นิสัยผู้หญิงยังไงล่ะ! มันมีหลายแบบนะเฟ้ย!

 

 

“นี่อธิบายแล้วใช่ปะ?

 

 

“เอ้า จะให้อธิบายยังไงวะ ก็นิสัยผู้หญิงๆ อ่ะ แบบ... ดูมุ้งมิ้ง กุลสตรีไรงี้อ่ะ”

 

 

เอาเถอะ ฉันว่าฉันคาดหวังกับคำตอบเขามากเกินไป แต่ฉันก็พอเข้าใจในสิ่งที่เขาพยายามจะสื่ออะนะ ฉันมองอีกทีก่อนจะชี้ไปที่สร้อยข้อมือคิตตี้น่ารักๆ

 

 

“โอเค งั้นเอาอีกอัน” ไอ้แว๊นสรุปแล้วหยิบเส้นสีเงินให้คนขายอย่างกวนประสาท อะไรของเขาฟะ จะให้ฉันเลือกเพื่อ! ถ้าจะไม่เอาอ่ะ ฮึ่ย!

 

 

“กวนตีนละ”

 

 

“ยังไม่ชิน?” เขายกยิ้มกวนประสาทก่อนจะรอพี่คนขายบรรจุสร้อยข้อมือนั่นในกล่องของขวัญเล็กๆ แลดูแพง

 

 

 เฮอะ สร้างภาพ ตัวเองไม่มีจะแดก ถังแตกตลอดเวลา ทำเป็นมาซื้อของหรู เบะปากแรง

 

 

“เอ้อออออ ทีคนอื่นอ่ะซื้อของขวัญให้ได้นะ ทีฉันไม่เห็นให้มั่ง สองมาตรฐานอ่ะ!” ฉันเปลี่ยนเรื่องแล้วบ่นทันทีที่เขาคว้ากล่องนั่นใส่ถุงกระดาษ แว๊นหันมาเลิกคิ้วสูงพลางมองหน้าฉัน

 

 

“น้อยใจอ๋อ?

 

 

“น้อยใจอะไร ไม่มี๊” ฉันปฏิเสธเสียงสูง น้อยใจอะไรล่ะ! แค่รู้สึกไม่ยุติธรรมเฉยๆ เขาอยากทำอะไรก็ทำไปดิ ไม่เกี่ยวกับฉันสักหน่อย

 

 

“อ๋อเหรอ นึกว่าน้อยใจ ว่าจะซื้อให้ก๊อยด้วยสักหน่อย งั้นไม่ต้องเอาเนอะ”

 

 

“โอ๊ยยยยยย ฉันอยากได้กระเป๋าไปมหาลัยจังเลย กระเป๋าที่ใช้อยู่เก๊าเก่า เบื่อแล้วอ่ะ แต่แว๊นไม่ต้องซื้อให้หรอกนะ ฉันทนใช้อันเก่าๆ ไปก็ได้อ่ะ เอาตังค์ไปซื้อของขวัญให้เพื่อนแว๊นเหอะ”

 

 

“โอเค ไม่ต้องซื้อใช่ปะ? ดีนะ ไม่เปลือง”

 

 

อะ อ้าว =O= ฉันประชดเฟ้ย! ไม่เข้าใจสิ่งเล็กๆ ที่เรียกว่าจิกกัดประชดประชันเหรอ! ความหมายคือฉันอยากได้โคตรๆ เลยต่างหาก

 

 

“เฮ้ย ไม่ซื้อให้จริงดิ?” ฉันเบ้ปากพร้อมทำหน้าเสียใจในทันที โหย ไรง่ะ แว๊นหัวเราะคิกก่อนจะพยักหน้าเบาๆ รับรู้

 

 

“ก็บอกว่าอยากได้ก็จบแล้วปะ? จะพูดให้เข้าใจยากทำไมวะ?

 

 

“ป้ะ ไปซื้อกัน จะเอาอันนั้นสีม่วง” ฉันชี้โซนฝั่งตรงข้ามทันที เป็นกระเป๋าเป๋เก๋ๆ อันเล็กๆ สะพายข้างหลังสีม่วง

 

 

 “เท่าไหร่วะ? ถ้าแพง สิ้นเดือนนี้ก็ดูแลชีวิตฉันด้วยนะ” อีตาแว๊นเปิดกระเป๋าตังค์ก่อนจะโดนฉันลากมาที่โซนกระเป๋า  โอ๊ย ทีกับคนอื่นไม่งก มางกกับฉันตลอด

 

 

“ดูแลตัวเองดิ ชีวิตใครชีวิตมัน” ฉันไหวไหล่ปฏิเสธทำให้ไอ้คนร่างสูงเอามือมาดันหัวฉันจนเซไปอีกข้าง

 

 

“จะเอามั้ยกระเป๋าอ่ะ?

 

 

“โอ๊ย เชื่อมือฉันได้เลย ฉันทำกับข้าวเก่งจะตาย ไม่ต้องกลัวอดอยาก”

 

 

“กะล่อนว่ะ” อีตานั่นบ่นอุบก่อนจะมายืนอยู่บริเวณกำแพง พวกเขาจัดวางกระเป๋าไว้ได้น่าซื้อมากเพราะแสงไฟนีออนส่องออกมาจากด้านหลังที่วางกระเป๋า ทำให้มันดูเลอค่ากว่าปกติ แต่เดี๋ยว....

 

 

ดูราคาดีๆ แล้วกระเป๋าใบนี้มันถูกกว่าของขวัญที่แว๊นซื้อให้เพื่อนอ่ะ -^-

 

 

“ไม่เอาใบนี้ละ เอาใบอื่น”

 

 

“เอ้า อะไรของก๊อยวะ เลือกเร็วๆ หน่อย ฉันต้องไปบ้านเพื่อนต่อนะ” เขาว่าพลางถอนหายใจเซ็งๆ ก็มันถูกกว่าสร้อยข้อมือนั่นอ่ะ ยอมได้ไงวะ ไม่เอาอ่ะ ดูเหมือนฉันแพ้อ่ะ จะเอาแพงกว่านี้

 

 

ไม่ได้อ่ะ ฉันต้องได้ของดีกว่าดิ นี่ไม่ได้จะข่มผู้หญิงคนนั้นนะ แต่ฉันว่าฉันควรได้มากกว่าเพื่อนธรรมดาๆ ที่คณะเขาปะวะ กับข้าวฉันก็ทำให้กิน น้ำก็รินใส่แก้ว แมวก็ไล่ออกจากรั้ว เสื้อทุกตัวฉันก็เป็นคนรีด เห็นปะ? ฉันแม่งโคตรคนใช้...

 

 

ใช้ฉันขนาดนี้ควรจะซื้อของที่ดีกว่าผู้หญิงคนนั้นนะ

 

 

“อ่า...” ฉันเลื่อนสายตาดูราคาและรูปทรงกระเป๋าที่อยากได้ แม่งเอ๊ย ไอ้ของที่แพงกว่ามันก็ไม่น่ารักเลยอ่ะ มีแต่ลายผู้ใหญ่แบบที่ฉันไม่ชอบ =_=

 

 

เซ็งแป๊ป

 

 

เบื่ออ่ะ

 

 

อยากได้ของที่แพงกว่า แต่แม่งไม่มี งอน!

 

 

“มาเลือกวันอื่นมั้ยล่ะ? จะถึงเวลานัดแล้วอ่ะ” แว๊นว่าแล้วยกข้อมือขึ้นมาดูนาฬิกาเรือนสีดำสุดโปรดของเขา จะหลับหูหลับตาจิ้มอันที่ไม่ชอบก็ยังไงอยู่ แต่ฉันก็อยากได้ของขวัญวันนี้อ่ะ

 

 

แงงงงงงงงงง จะรีบไปทำไมนักหนาวะ บ้านเพื่อนเขาก็ตั้งอยู่ที่เดิมแหละ ไม่หายหรอก ถ้าเพื่อนไม่อยู่ก็วางๆ ทิ้งไว้ตรงพุ่มไม้หน้าบ้านไปดิ สำคัญอะไรนักหนา -^-

 

 

ฉันยืนทำหน้าอาลัยอาวรณ์ก่อนจะถูกแว๊นลากออกมา เพราะเขาแรงเยอะกว่าฉันก็เลยต้องเดินตามอย่างเสียไม่ได้ ใช่เซ่ เรื่องของฉันมันไม่สำคัญ ฉันก็อยากได้กระเป๋านะ วันเกิดเพื่อนแล้วไงวะ ให้วันไหนก็เหมือนกัน -^-

 

 

          “อ้าว ไอ้คิน!”เสียงทุ้มเรียกดังขัดจังหวะเสต็ปเท้าไฟแล่บของแว๊นทำให้เขาชะงักปลายเท้าก่อนจะหันหน้าตามที่มาของเสียง ปรากฏชายร่างท้วม อวบๆ ขาวๆ ตี๋ๆ เหมือนเด็กตราสมบูรณ์โบกไม้โบกมือให้ก่อนจะวิ่งอุ้ยอ้ายมาทางพวกเรา

 

 

“วันนี้มึงไปงานวันเกิดบ้านเพชรปะวะ?”เขาเอ่ยถามทันทีที่มายืนอยู่ตรงหน้าพวกเราก่อนจะปรายสายตามาสำรวจฉันนิ่งๆ และชี้นิ้วมาที่หน้าฉัน

 

 

“แล้วนี่ใครวะ?

 

 

“ไปดิ กูมาซื้อของขวัญให้เพชรเนี่ย ส่วนนี่น้ำพลอย” แว๊นชี้มาทางฉันเพื่อแนะนำให้กับคนมาใหม่ที่ท่าทางจะเป็นเพื่อนในคณะเขา ฉันยิ้มตามมารยาทก่อนจะพยักหน้ารับ

 

 

“หวัดดีๆ เราแม็กนะ”

 

 

ฉันยิ้มรับไม่รู้จะตอบอะไร การปฏิสัมพันธ์กับคนแปลกหน้าเป็นเรื่องลำบาก เพราะฉันทำตัวไม่ค่อยถูก

 

 

“แล้วทำไมใส่เสื้อเหมือนกันวะ?”คนช่างสังเกตเอ่ยขึ้นอีกก่อนจะมองฉันที มองแว๊นที “แฟนมึงเหรอวะ?

 

 

“ใส่เสื้อเหมือนกันนี่ต้องเป็นแฟนกันเหรอวะ?” ไอ้แว๊นหัวเราะก่อนจะถอนหายใจยาวทำเอาคนถามตีหน้างง ฉันพยักหน้าเสริมรับกับประโยคของแว๊นทันที

 

 

ใช่ ใส่เสื้อเหมือนกันไม่ได้แปลว่าจะเป็นแฟนกันสักหน่อย ตรรกะอะไรไร้สาระ โว๊ะ

 

 

“กูจะไปรู้เหรอก็เห็นมาด้วยกัน ใส่เสื้อเหมือนกัน ก็นึกว่าแฟนดิ” เพื่อนแว๊นว่า แว๊นไหวไหล่แล้วปรายสายตามามองฉันอย่างมีเลศนัย ฉันเดาเลยว่าเขาต้องคิดจะแกล้งอะไรฉันอีกแน่ๆ ร่างสูงเอ่ยก่อนจะเอียงคอลงมามองหน้าฉันพลางยิ้มกวนๆ

 

 

“เราเป็นแฟนกันปะ?

 

 

“ฮะ?” ฉันสะดุ้งโหยงเพราะคำถามพิลึกๆ นั่น

 

 

อะ อะไรวะ! อยู่ดีๆ ก็มาแบบไม่มีเกริ่นไม่มีโปรย งงนะโว้ย! จริงหรือหลอกช่วยบอกกัน ฉันงงนะ! ฉันรู้สึกได้เลยว่าหน้ากำลังขึ้นสีเพราะความร้อนแผ่ขึ้นมายังผิวแก้ม ขนตาแพยาวนั่นกะพริบสองสามทีราวกับกำลังล่อลวงให้ฉันเผอเรอไปติดกับดัก

 

 

“เพื่อนมันถามมา... จะหน้าแดงทำไมอ่ะ”

 

 

โอ๊ย ก็อยู่ๆ นายก็โพล่งขึ้นมานี่เฟ้ย ฉันก็เข้าใจไปอีกอย่างอ่ะดิ ไอ้บ้านี่! แม่โบกหัวหลุดเลย!

 

 

“ไม่ได้เป็นแฟน! เราเป็นเพื่อนแว๊น เอ๊ยคิน มาช่วยเลือกของขวัญเฉยๆ” ฉันปฏิเสธหัวชนฝาก่อนจะเอานิ้วชี้จิ้มหน้าผากคนร่างสูงให้หันไปทางอื่น เลิกเอียงคอลงมาช้อนสายตามองฉันสักที! ฮึ่ย!

 

 

“อ๋อ... เราก็นึกว่าแฟนซะอีก ชื่ออะไรนะ พลอยใช่มั้ย?” แม็กเอ่ยก่อนจะพูดจาเป็นมิตรแล้วยิ้มให้ ฉันพยักหน้าตอบแทนคำพูด

 

 

"เออ เราก็จะไปงานวันเกิดบ้านเพชรเหมือนกัน เดี๋ยวคงเจอกันอีกแหละ” เขาพูดเสียงเรียบแล้วยกมือโบกไปมาเตรียมจากลา ฉันเห็นเขาถือถุงกระดาษใหญ่ๆ ด้วย สงสัยคงจะมาซื้อของขวัญเหมือนกัน

 

 

“เออ เดี๋ยวเจอกันมึง มึงเอารถมาใช่ปะ?” แว๊นถามแล้วโบกมือให้เขาด้วย แม็กพยักหน้าก่อนจะหมุนองศาเท้าหันหลังไปไม่ทันถึงก้าวเขาก็เบือนหน้ากลับมาทางพวกเรา

 

 

“แต่ก่อนไป เราขอเตือนอะไรเพื่อนคินสักประโยคนะ” หมอนั่นมองหน้าฉันสายตาจริงจังทำเอาใจฉันตกไปอยู่ที่ตาตุ่ม...

 

 

 อะไรวะ ทำไมดูเครียด ฉันคงไม่ได้เผลอทำให้หมอนี่โกรธหรอกใช่มั้ย =_=;;;

 

 

ไม่นะ... ฉันก็ทำตัวเป็นปกติชนนี่หว่า ฉันคิดเรื่องมากมายไปร้อยแปดว่าอีตานั่นจะพูดอะไรแล้วค่อยๆ สาวเท้าเข้าไปหลบหลังแว๊นอย่างอัตโนมัติ แม็กหัวเราะแล้วชี้นิ้วมาที่ไอ้แว๊น

 

 

“อย่าไปหลงคารมไอ้เหี้ยนี่เชียวล่ะ ที่เตือนเนี่ย เพราะเรารู้สันดานมันหรอกนะ”

 

 

ฮะ....

 

 

ฉันสตั๊นไปสามวิเหมือนกับแว๊นที่เบิกตาโพลงอย่างงงๆ เพราะคำพูดของเพื่อนเขาเอง

 

 

“ไอ้คินมันเป็นแบบนี้กับผู้หญิงทุกคนแหละ”

 


-100%-


"ฉันต้องได้แพงกว่าย่ะ"


ก๊อยแม่งไม่ค่อยเลย

5555555555555+

แล้วประโยคสุดท้ายคืออะไร 

นางกำลังจะหักมุมใช่มั้ย

55555555555555555+

ไม่นะ... แว๊นที่น่ารักของเก๊าาาา

พวกแกยังตามกันอยู่ใช่มั้ยยยย

แกว่าฉันอัพช้าไปมั้ยย 5555

ถามจริง เอาไงดี อัพวันเว้นวัน ก็อยากอัพนะ

ฉันจะพยายาม 555555555555+




ร่วมรัก ร่วมลุ้นนนน กับก๊อยแว๊น ติดแฮชแท็ก

#บุญแล้วทูนหัวอยากมีผัวกรุ๊ปบี

=======

เม้นกันสักนิด

จิตแจ่มใส

หัวใจมุ้งมิ้ง

แล้วหนูจะมาอัพไวๆ

กราบบบ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 33 ครั้ง

13,177 ความคิดเห็น

  1. #13171 ChaowEva (@027046509) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 18:19
    โหยเจ็บ เราโดนมาแล้ววว
    #13171
    0
  2. #13160 annaum11031 (@annaum11031) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:33
    ฮือออมาไม่ทันอ่ะ ไรท์เปิดให้อ่านหน่อยจิ
    #13160
    0
  3. #12275 RcRacha (@rc3666) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 เมษายน 2559 / 15:47
    อ้าวอีคิมนี่ -*-
    #12275
    0
  4. #12210 ปาร์คปาล์ม (@keerapat-palmm) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 มีนาคม 2559 / 01:52
    อ้าวแว๊นทำไมเป็นงี้อ่าาาาาาา 
    #12210
    0
  5. #12193 oChAyAo (@oChAyAo) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 มีนาคม 2559 / 00:21
    อ้าวเหรอ ชิชะ
    #12193
    0
  6. #12137 som-_-momentvip (@som-_-moment) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2559 / 19:59
    โอ๊ยยยเกลียดอ่ะ
    #12137
    0
  7. #12136 som-_-momentvip (@som-_-moment) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2559 / 19:59
    ไม่นะอีพี่แว๊น
    #12136
    0
  8. #10065 กระต่ายส้ม (@chayapaseehakun) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2559 / 00:17
    เป็นกับทุกคนนี้คือยังไงอ่ะอธิบายทีอะไรยังไง
    #10065
    0
  9. #9569 aim-ny (@aim-ny) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 มกราคม 2559 / 15:08
    อุ่ยได้เรื่องอีกละ 555555
    #9569
    0
  10. #9393 Ginoza (@Auntonio) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2558 / 21:47
    นางแว๊นขี้อ่อยไปทั่วใช่มั้ยยยย!!!!
    น้ำพลอยแสดงความเป็นเจ้าของเร๊วววว!!
    #9393
    0
  11. #8849 S.BAM (@bam_kasempipat) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2558 / 17:20
    ไม่นะเเว๊นนนน><
    #8849
    0
  12. #7969 lai_lailai (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 08:20
    แว๊นเป็นแบบนั้นจริงหลอ.....ม่ายยยยย
    #7969
    0
  13. #7818 Netnapa Pluemjit (@pa_nuch) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2558 / 18:00
    อ้าว55555
    #7818
    0
  14. #7748 Wppoorr (@Wppoorr) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2558 / 22:05
    ไม่จริงใช่มั้ย แว๊น
    #7748
    0
  15. #7747 ZeE_leC (@Arunphiphat) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2558 / 21:01
    งอลเเว๊นเเร้ววว-3-ไมทำงี้กะหญิงทุกคน
    #7747
    0
  16. #7741 :: โฟนิกซ์ :: (@-Mycheek-) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2558 / 00:30
    อีแว๊นแม่งแรด เป็นแบบนี้จะทุกคนได้ยังง๊ายยยยย
    #7741
    0
  17. #7739 Buster_G (@princepak) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2558 / 21:09
    อัพทุกวันก็ดีนะค้า555
    #7739
    0
  18. #7738 Know-Are (@Know-Are) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2558 / 19:12
    อ่าวแว๊นโดนดิสเครดิตซะแล้ว55555
    #7738
    0
  19. #7737 joop_jeep-zz (@jeepzzakaa) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2558 / 19:09
    วันเว้นวันเลยเย้ๆๆๆ 5555555
    #7737
    0
  20. #7736 byuntaengoo (@byuntaengoo) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2558 / 18:28
    แว๊นทำอย่างงี้กับผู้หญิงทุกคน จึกเลย!!!
    #7736
    0
  21. #7732 Baek Light (@spipe65) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2558 / 15:15
    โอ่ยยยยยๆๆๆ น่ารักง่าาาา ไรท์มาอัพเร็วๆนะ ใจจะขาดดดด
    #7732
    0
  22. #7730 yadatoei (@yadatoei) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2558 / 14:34
    ก๊อยเอ๊ยยยยยยยยย ขออัพแบบวันเว้นวันเลยนะคะ /ปาใจใส่รัวๆ
    #7730
    0
  23. #7729 moonmore (@evermorefullmoon) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2558 / 13:23
    อยากให้แว๊นหึงก๊อยยย น้าไรต์ สงสารก๊อยหึงแว๊นอยู่ฝ่ายเดียว 5555+
    #7729
    2
    • #7729-1 Jussper Nattapat (@jussper) (จากตอนที่ 12)
      10 ตุลาคม 2558 / 16:29
      เห็นด้วย!!!!!สงสารก๊อยT.Tปล่อยให้นางละเมอคนเดียว
      #7729-1
    • #7729-2 ร้องไห้หนักมาก (จากตอนที่ 12)
      11 ตุลาคม 2558 / 22:24
      เห็นด้วยยยยยย
      #7729-2
  24. #7727 sirapassornpleng (@sirapassornpleng) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2558 / 13:11
    เอาเเบบเเว่นหึงก๊อยบ้างงง อยากให้มีโมเม้นนี้ อัพต่อไว้ๆๆเน้ออออ รออ่านยุ
    #7727
    0
  25. #7726 F.K.001 (@kanokporn-flame) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2558 / 12:48
    นางหึงใช่ไหม..? ตอบ!!!!
    #7726
    0