ตอนที่ 10 : ♥ 선배AUTHOR XXX' [09] ของขวัญวันเกิด 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15226
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    18 ต.ค. 58

남주혁 스압 | 인스티즈남주혁 스압 | 인스티즈
 

                             TAKE MY HAND (손이 가) - GOT7

 


   9

ของขวัญวันเกิด

 

 

          กึ่ก!

 

 

          หน้าฉันมุ่ยทันทีที่ประตูเปิดไม่ออก หลังจากที่พยายามกระถดหดตัวออกมาจากไอ้บ้าแว๊นที่นอนหลับเหมือนตายจนมายืนแจ๋นหน้าประตูได้ กลับกลายเป็นว่าผลักยังไง ประตูก็ไม่เขยื้อนเหมือนจะมีอะไรบางอย่างล็อกมันไว้จากด้านนอก

 

 

          โอ๊ยยยย แล้วแบบนี้ฉันจะหนีไปปริ้นรูปใหญ่ๆ ใส่กรอบอย่างที่อัศวินพูดทันได้ยังไงฟะ! ฉันพ่นลมหายใจอย่างหัวเสีย ก่อนที่สายตาจะเลื่อนลงมาสะดุดกับเศษกระดาษเล็กๆ ที่เขียนด้วยตัวหนังสือหวัดๆ

 

 

          สุขสันวันเกิดนะไอ้คิน กูเอาก๊อยผูกโบว์มาฝาก จาก อัศวิน รัตนชินทร์ เพื่อนผู้หล่อเหลา

 

 

         

 

 

          ก๊อย ผูกโบว์?!? ฉันถลึงตาก่อนจะรีบหยิบมันขึ้นมาในมือ รอยยิ้มชั่วช้าก่อนหน้าก็พุ่งเข้าใส่สมองทันที ไอ้บ้านี่มันวางแผนจะทำแบบนี้ตั้งแต่แรกนี่หว่า! แล้วใครอนุญาตให้เอาฉันไปใส่พานประเคนถวายไอ้แว๊นฟะ! ฉันไม่ใช่สิ่งของนะโว้ย ผูกบ่งผูกโบว์อะไรกัน ถ้าฉันออกไปได้ ฉันจะผูกคอนายก่อนเลย อัศวิน! T^T

 

 

          ปัง! ปัง! ปัง!

 

 

          ฉันแทบจะพังประตูเมื่อรู้ตัวว่าถูกขังในห้องตัวเองสองต่อสองพร้อมกับผู้ชายที่ไม่น่าไว้วางใจที่สุดในโลก!

 

 

“เปิด เปิดโว้ยยยย!” ฉันโวยวายพร้อมกับใช้มือเล็กทุบประตูอย่างบ้าคลั่ง อะไรอ่ะ นี่มันบ้านของฉันนะ ไอ้บ้านี่มีสิทธิ์อะไรมาขังฉันไว้แบบนี้วะ! ฉันจะไล่เขาออกจากบ้านเลยคอยดู ฮือๆ

 

 

เพราะไม่มีเสียงตอบรับจากบุคคลที่ท่านเรียก ฉันเลยส่งท้ายด้วยการเตะประตูเพื่อระบายอารมณ์หนึ่งที ที่ไม่ช่วยอะไรเลยนอกจากทำให้เจ็บส้นเท้าเล่นๆ

 

 

“โวยวายอะไรวะ ก๊อย ตื่นเลยเนี่ย!” คนขี้เซาลุกขึ้นมาพร้อมจ้องฉันตาเขม็ง

 

 

“ก็วินอ่ะล็อกประตูห้อง! ฉันออกไม่ได้!

 

 

“โทรหามันดิ จะทุบประตูให้เจ็บมือทำไม”

 

 

“เออ ฉลาด” ฉันดีดนิ้วเปาะ เพราะพึ่งคิดได้หลังจากที่มือแหกไปแล้วรอบนึง

 

 

“ฉันไม่ได้ฉลาด แต่ก๊อยอ่ะโง่”

 

 

“ไม่ได้โง่โว้ย แค่คิดไม่ถึง!” ฉันเบ้หน้าแล้วพุ่งเข้าไปหยิบหมอนตีเขาหนึ่งที ข้อหาด่าฉันโดยไม่ได้รับอนุญาต! คนตัวสูงหัวเราะแล้วไหวไหล่ไม่สนใจท่าทีหงุดหงิด

 

 

“ไม่ต้องมาเนียน  แว๊นยังไม่ตอบคำถามฉันเลย ชิงหลับก่อนได้ไงวะ!” ฉันทวงคำตอบพร้อมจิกสายจับผิด เขาชะงักก่อนจะเหล่สายตาไปทางอื่น แน่ะ ไม่ตอบแบบนี้หมายความว่าไงวะ?

         

 

“โอ๊ย ฉันลืมไปแล้วอ่ะดิ ก็เมื่อกี้ผล็อยหลับอ่ะ” เขาเฉไฉด้วยใบหน้าจงใจกวนประสาท ฉันรู้ว่าหมอนั่นจำได้แค่ไม่อยากตอบ! มีลับลมคมในแบบนี้คืออะไรฟะ! หรือว่าจะเป็นแบบที่อัศวินพูดจริงๆ ไม่งั้นไอ้บ้านั่นจะขังฉันไว้กับเขาทำไม

         

 

“ไม่ต้องมาบ่ายเบี่ยง” ฉันหรี่สายตา

         

 

“บ่ายเบี่ยงอะไร จำไม่ได้จริงๆ หลับก็ลืมแล้วเนี่ย”

         

 

“แว๊น -_-+” ฉันพูดด้วยน้ำเสียงจับผิดชนิดที่ทำเอาคนตรงหน้ากะพริบตาปริบๆ ฉันจะไม่ล้มเลิกความพยายามในการสอบถามเขาแน่นอน ฉันอุตส่าเปลืองเนื้อเปลืองตัวให้กอด เขาจะไม่ตอบได้ไง ฮะ! “ตอบมา อย่าให้ต้องใช้กำลังนะ”

 

 

“ลืมแล้วววว~” เขาว่าเสียงสูง ฟังดูก็รู้ว่าโกหกชัดๆ อ่ะ

 

 

“ตอบ!

 

 

“อ่ะๆ ก๊อยอยากรู้จริงๆ ใช่ปะ?” เขามองหน้าฉันด้วยนัยน์ตาพริ้งพราว และเขาจะทำแบบนั้นเสมอเวลาที่อยากจะแกล้งฉัน ทำให้ฉันขยับเท้าหนีไปหนึ่งก้าวเพื่อความปลอดภัย ใครจะรู้ว่าหมอนั่นคิดอะไรอยู่ ฉันหนีออกจากห้องไม่ได้ด้วย!

         

 

“มากกกกกก” ฉันลากเสียง เขาหัวเราะแล้วอ้าแขนกว้าง ซึ่งฉันก็ไม่เข้าใจว่าเขาทำเพื่ออะไรจนกระทั่ง

         

 

“เมื่อกี้จำไม่ได้แล้วอ่ะ งั้นเรามากอดกันใหม่ จะได้ตอบได้ไง ดีปะ?

         

 

เดี๋ยวๆ ฉันว่ามันไม่ใช่วิธีแก้ปัญหาที่ถูกต้อง

         

 

“ของดีมีแค่ครั้งเดียวย่ะ!” ฉันกระแทกเสียงสะบัดบ็อบปฏิเสธกะจะให้อีตาบ้าแว๊นหน้าหงาย แต่ไม่จ้า หน้าของเขายังคงอยู่ที่เดิม ยิ้มชั่วๆ เหมือนเดิมอีกต่างหาก

         

 

เขาเงียบไปครู่นึงพร้อมกับขยับก้นเข้ามาทีละนิด เขยิบเข้ามาทีละหน่อย กระเถิบเข้ามาทีละน้อยไม่ให้ฉันเตลิดเปิดเปิง ก่อนจะเหล่สายตาไปยังเศษกระดาษโน้ตของอัศวินที่อยู่ในมือของฉันและฉกมันไปภายในไม่ถึงวินาที!

         

 

“กระดาษอะไรวะ?” เขาว่าแล้วทำท่าจะคลี่มันทำให้ฉันพุ่งเข้าไปแย่งสุดตัว เพราะใจความน่ะ มันไม่น่ารับรู้เลยน่ะสิ!

 

 

ตุบ!

 

 

เสียงร่างท่อนบนฉันกระแทกเข้ากับท่อนขาของร่างสูงที่นั่งขดสมาธิอยู่บนเตียง ทำเอาฉันจุกไปครู่นึง

 

 

“ทำอะไร =_=” อีตานั่นมองด้วยสายตาไม่เข้าใจท่าทีของฉันที่ดีดดิ้นพยายามจะคว้าเอากระดาษโน้ตโรคจิตวิปริตของอัศวินคืนมา แต่ดูเหมือนคนตรงหน้าจะฉลาดกว่าที่คิด เขาเลยยืดแขนขวาขึ้นสูงให้ห่างจากรัศมีที่ฉันจะเอื้อมถึง       “ทำไม ไอ้นี่มันมีอะไรเหรอ?

 

 

“เอาคืนมา!” ฉันร้องโอดครวญแล้วดันร่างขึ้นเตรียมพุ่งเข้าไปแย่งกลับมาใหม่ หากแต่ความไวของนาคินก็ไม่ใช่เล่นๆ เขาคลี่กระดาษเปิดอ่านทุกประโยคด้วยน้ำเสียงเรียบจนฉันสตั๊นไปในทันที

 

 

“สุขสันวันเกิดนะไอ้คิน กูเอาก๊อยผูกโบว์มาฝาก จาก อัศวิน รัตนชินทร์ เพื่อนผู้หล่อเหลา”

 

 

 

 

ฉันจะฆ่าอัศวิน T^T ฉันจะฆ่าม๊านนนนนนน

 

 

“ไม่เห็นมีอะไรเลย ทำไมต้องทำท่าเว่อร์วังยังกับเป็นจดหมายบอกรักงั้นแน่ะ” แว๊นตีหน้านิ่งแล้วย่นคิ้วมองฉันอย่างไม่เข้าใจ เออ ฉันมันเว่อร์เองแหละ! ก็ดูอีตาบ้าวินมันพูดเด้! วินบอกว่าฉันเป็นของขวัญอ่ะ!

 

 

“เป็นของขวัญที่แย่มากตั้งแต่เกิดมา” เขาบ่นอุบ แต่ดันวางมือไว้บนแผ่นหลังของฉันเพื่อดันร่างให้แนบติดอยู่กับท่อนขาแข็งแรงนั่นไม่ให้ยืดตัวขึ้นมาได้

         

 

“โอ้โห ทำยังกับฉันอยากเป็นของขวัญให้แว๊นนักแหละ อีตาบ้าวินติ๊ต่างไปเองต่างหาก”

         

 

“อย่างน้อยก็ยังดีที่เป็นผู้หญิง”

         

 

“ฉันเป็นผู้หญิงมาตั้งนานแล้วปะวะ! ไอ้บ้า!

         

 

“อ๋อ จริงด้วยเนอะ~”เขาทำน้ำเสียงกรุ้มกริ่มก่อนจะกระตุกท่อนขาด้านล่างที่ฉันทับอยู่พร้อมกับปล่อยแขนที่ล็อกไว้ด้านหลังออกจนร่างฉันกลิ้งขลุกขลักออกมาจากพันธนาการ ยังไม่ทันได้ดีใจที่หลุดออกมาได้ ไอ้คนกวนประสาทก็ดันกลั่นแกล้งฉันต่อด้วยการขึ้นคร่อมร่างของฉันไว้อย่างถือวิสาสะ!

 

 

          สองแขนขนาบข้างใบหน้า สองขาทับหัวเข่าของฉันไว้พร้อมกับรอยยิ้มร้ายๆ ที่ไม่น่าไว้วางใจนั่นทำให้ฉันเบิกตาโพลงด้วยใจตุ๊มๆ ต่อมๆ

         

 

“เล่นอะไรอีกวะแว๊น! คิดว่าตัวเองเป็นพระเอกนิยายหรือไง? ออกไปเลย หนัก!” ฉันโวยวายแล้วใช้มือดันแผงหน้าอกแข็งๆ นั่นออกเท่าที่จะทำได้ แต่คนตรงหน้ากลับไม่ใส่ใจในคำพูดของฉันเลยสักประโยคแถมยัง

 

 

“ปกติได้ของขวัญแล้วเราก็ต้องแกะดูสิเนอะ” นัยน์ตาสีน้ำตาลส่องประกายความเจ้าเล่ห์นั่นทำเอาฉันกลืนน้ำลายในทันที โอเค ฉันกำลังพยายามตั้งสติและตามน้ำไปกับเขา ไอ้แกะของขวัญน่ะ ฉันเข้าใจ

 

 

แต่มือนายที่สะกิดกระดุมเสื้อฉันเนี่ย ฉันไม่เก็ตโว้ยยยยย!!!

 

 

 

-40%-


“อ่ะ ไอ้แว๊น ไอ้โรคจิต! ปล่อยนะเฟ้ย!” ฉันทึ้งหัวเขาอย่างบ้าคลั่ง มือไม้ปะป่ายสะเปะสะปะเพราะว่าสติเริ่มจะไม่อยู่กับที่ ดูสิ พวกนี้ตั้งใจแกล้งฉันชัดๆ เอาฉันมาสังเวยคนหื่นๆ อย่างหมอนี่ได้ไงวะ!

 

 

“ฉันจะเอาแมวไปโยนใส่เตียงนายจริงๆ ด้วย!” ฉันข่มขู่ด้วยสิ่งที่เขากลัวที่สุดในโลก แว๊นชะงักก่อนจะมองหน้าฉันตาปริบๆ เหมือนกำลังคิดอะไรอยู่ครู่นึง หึ ตัวเท่าควายดันกลัวแมว น่าสงสารจริงๆ

 

 

“โยนไปเลย เพราะฉันจะมานอนเตียงก๊อยแทน ^O^

 

 

“ตีนน่ะสิ!” ฉันค้อนขวับอย่างหงุดหงิด แว๊นแม่งเป็นคนที่กวนประสาทได้โคตรเก่งจริงๆ นะ ให้ตายดิ!

 

 

“ทำไมอ่ะ เค้านอนด้วยไม่ได้เหรอ แค่นี้เอง~” เสียงทีเล่นทีจริงหยอกเย้าไม่เลิกราทำให้ฉันจะเป็นบ้า ใครจะไปนอนกับนายกัน ไอ้หื่น! ได้ครึ่งของพระเอกนิยายฉันก่อนเถอะ บู่!

 

 

“อยากนอนแบบไม่อยากตื่นปะ?” ฉันคำรามขู่ แต่สิ่งที่ได้รับกลับมาก็แค่รอยยิ้มสนุกๆ ของไอ้บ้าแว๊น

 

 

“หูย ดุวุ้ย พันธุ์ไรเนี่ย จะซื้อไปเฝ้าบ้านกันขโมย”

 

 

กัดแม่งคอขาดเลยดีมั้ย ปากแบบนี้เนี่ย!

 

 

“คนนะไม่ใช่กระต่าย จะได้ไปเฝ้าบ้านได้!

 

 

 

“อ้าว นี่เป็นคนด้วยเหรอ? นึกว่า” ไอ้แว๊นจงใจกวนประสาทฉันด้วยการเงียบแล้วทิ้งท้ายให้ฉันคิดเอง อะไรยะ จะด่าฉันเป็นหมาอีกอ่ะดิ!

 

 

“นึกว่าอะไร?” ฉันเขม่นเขาด้วยสายตาฆ่าคนตายได้

 

 

“นางฟ้าไง นางฟ้า แหม ทำหน้ายังกับโดนด่าว่าเป็นหมางั้นแหละ!” คนขี้โมแถหน้าไม่อาย เออ แล้วไป แต่ทำไมรู้สึกเหมือนโดนหลอกด่าแปลกๆ วะ -_-;;

 

 

“แล้วไป” ฉันพ่นหายใจแล้วตีบ่าเขาดังปึกเพื่อเป็นสัญญาณให้หมอนี่ลุกออกจากตัวฉันได้แล้ว แกล้งอะไรเป็นเด็กไปได้ ตัวโตยังกับควาย สมองก็ ละไว้ในฐานที่เข้าใจนะ!

 

 

“แล้วนี่ได้ดูซีดีที่ยืมฉันไปยัง?” เขาเข้าเรื่องใหม่ แต่ก็ยังอยู่ในสภาพเดิม ฉันปรายตาไปมองหน้าคนโตกว่าก่อนจะเบะปากหนึ่งทีเป็นคำตอบ

 

 

“ยัง เดี๋ยวค่อยดู”

 

 

“ก๊อยบอกว่าจะดูไปทำไมนะ ลืม”

 

 

“ฉันจะเขียนเอนซีใหม่ไง พี่บอกอสั่งให้แก้” ฉันตอบด้วยใบหน้าระอา จนป่านนี้ฉันก็ยังไม่แตะต้นฉบับอีก ความจริงตอนนี้ฉันไม่ต้องเขียนเอนซีแล้วก็ได้ แต่ฉันพูดไปแล้ว ก็เลยไม่รู้จะอธิบายยังไงให้แว๊นเข้าใจ เดี๋ยวหมอนั่นก็มโนเข้าข้างตัวเองอีก ซวยฉันอีก

 

 

เอนซี ย่อมาจาก No children เป็นฉากที่เด็กมิควรเสพ ตามที่ฉันเข้าใจน่ะนะ อาจจะเป็นฉากอย่างว่าหรือ ฉากที่ไม่เหมาะสม ควรถูกเซนเซอร์ก็ได้ และสิ่งที่ฉันต้องเขียนก็คือฉากที่พระนางต้องอะบูดาบีกันอ่ะ ไม่อยากจะบอกฉันโดนสั่งแก้รอบที่ร้อยแล้วแง้ ฉันผิดอะไร ฉันไม่เข้าใจ ไม่เก็ต ฮือ T^T

 

 

“เอนซีนี่คือฉากอะจึ๋ยๆ กันใช่ปะ?

 

 

“ใช่” ฉันตอบพร้อมกับความไม่ไว้วางใจที่บังเกิดขึ้น เพราะหมอนั่นกำลังกะพริบตาปิ๊งๆ ราวกับต้องการสื่ออะไรบางอย่างที่ฉันไม่อยากจะรับรู้สักเท่าไหร่

 

 

“เหรอๆ แล้วทำไมถึงโดนแก้อ่ะ?

 

 

“ถามทำไม =_=^” ฉันหรี่ตามองหน้าคนเจ้าเล่ห์อย่างจับผิด อีตานั่นระบายยิ้มพลางยักไหล่เหมือนไม่สนใจ

 

 

“เผื่อช่วยได้ไง”

 

 

เฮอะ อย่างแว๊นจะไปช่วยอะไรได้ฟะ ช่วยถ่วงความเจริญล่ะสิไม่ว่า อยู่เฉยๆ ไปนั่นแหละดีที่สุดแล้ว!

 

 

“อย่างแว๊นจะช่วยอะไรได้ ฮะ?” ฉันจิ้มหน้าอกเขาอย่างต้องการคำตอบ เขาขยับเข้ามาใกล้มากขึ้นจนลมหายใจละไล้กับใบหน้า ฉันรู้สึกเหมือนตัวเล็กลีบลงในพริบตา จะเขยิบเข้ามาใกล้เพื่อ ฉันอึดอัดนะเฟ้ย!

 

 

ฉันเบะปากพยายามผลักร่างสูงที่เบียดเสียดอย่างหงุดหงิด ฉันไม่รู้ว่าผีเข้าหรือไอ้แว๊นสภาพจิตผิดปกติ วันนี้ถึงได้ฮึกเหิม คึกครื้นและแกล้งฉันหนักกว่าทุกวัน ถ้าให้เดานะ อีตาบ้านี่ต้องโดนใครเป่าหูมาแหงๆ

 

 

ผู้ต้องสงสัยคนแรก อัศวิน คนที่สอง พี่จ๋อ คนสุดท้ายคือพี่เป็ด

 

 

ขณะที่ฉันกำลังสงสัยอยู่ในใจ เสียงแหบต่ำและนัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนที่กวาดเอาสติฉันออกไปทิ้งที่ทวีปแอนตาร์กติกาก็จ้องตรงเข้ามาจนฉันหดเล็กลงไปอีก

 

 

 ซีดีที่ยืมไปไม่ต้องดูก็ได้นะ ฉันสาธิตให้เลย ง่ายกว่า”

 

 

เขาเอ่ยประโยคที่ตอนแรกฉันคิดว่าพูดเล่นจนกระทั่งเขาเลื่อนใบหน้าเข้ามาในองศาเดียวกัน แทบทุกส่วนบนร่างกายของพวกเราแนบชิดกัน ไม่ใช่แค่นั้น ฉันคิดว่าคนร่างสูงน่ะบ้าไปแล้ว...



เพราะเขาดันกดริมฝีปากลงมาด้วย!!!

 

 


 

-100%-

 


โอ๊ยยยยย อีแว๊น แกรุกแรงไปแล้วโว้ยยยยย

55555555555555555555555555555

โคตรอยากเข้าสิงก๊ิอยเลยยยย กรีีดดดดด ฉันจะทำยังไงดี

จะเอาคนนี้อะ 55555 

ขอโทษที่อัพช้าและไม่เป็นไปตามที่ตั้งไว้นะแก คิดว่าจะทัน 

แต่ดันมีเรื่องอื่นเข้าแทรกตลอด เอาเป็นว่าฉันจะพยายามปรับตามกำหนด

ถ้าไม่มั่นใจจริงๆ ก็จะไม่ตั้งไว้ละกันเนอะ พวกแกจะยังอยู่กับชั้นใช่มั้ย?

55555555555

เรื่องนี้มีคนเชียร์ให้เขียนเอนซีเยอะมาก โคตรหวั่นไหวอ่ะ บ่องตรง

มีไม่มี รอลุ้นกันเอาเองย้ะ ไม่บอกเฟ้ย 5555555555555

รักนางงงง ติดแฮชแท็กเลย ติดให้ด้วย 

#บุญแล้วทูนหัวอยากมีผัวกรุ๊ปบี

=======

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

13,177 ความคิดเห็น

  1. #13104 Sukonthip39 (@Sukonthip39) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 08:56
    กรี๊ดดดด เขินนนหนักมาก
    #13104
    0
  2. #12273 RcRacha (@rc3666) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 เมษายน 2559 / 14:49
    รุกแรงรุกหนักรุกจิงๆ555555
    #12273
    0
  3. #12208 ปาร์คปาล์ม (@keerapat-palmm) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มีนาคม 2559 / 01:30
    งื้ออออออออ เขินมากกกกกกกกกก -//////////-
    #12208
    0
  4. #12191 oChAyAo (@oChAyAo) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 มีนาคม 2559 / 00:08
    แอร้ยยย แบบโครตเขิลล
    #12191
    0
  5. #12177 DUTCHIE (@pavithanon) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 มีนาคม 2559 / 21:26
    อรั๊ยยย จูบบบบบแว้ววว
    #12177
    0
  6. #10063 กระต่ายส้ม (@chayapaseehakun) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2559 / 23:57
    อร๊ายยยยยยยยยย
    #10063
    0
  7. #9657 Nattapapimol Saiklangdee (@cha_shc) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 มกราคม 2559 / 21:56
    เดาถูกเป๊ะว่าอัศวินเปนคนทำขนาดนี้ ไม่ต้องเขียนนิยายแล้ว เราว่า... เป็นหมอดูดีกว่า5555555
    #9657
    0
  8. #9558 aim-ny (@aim-ny) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 มกราคม 2559 / 15:39
    แบบนี้คงไม่ใช่บรรยากาศพาไปละเนอะๆๆๆ 55555555
    #9558
    0
  9. #9391 Ginoza (@Auntonio) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2558 / 21:43
    เอร้ยยยย แว๊นจูบก๊อยแล้นนนน😍😍😍
    นางรุกแรงงงงงง!!!!!
    #9391
    0
  10. #9305 'ทดลองเป็นโนรา (@noramb) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2558 / 21:11
    แล้วตกลงไม่มีใครรู้จริงๆหรอว่าวันเกิดก๊อยคือวันไหน คือแบบทำไมไม่มีใครสนใจเลยย ฮือออออ555555555
    #9305
    0
  11. #8847 S.BAM (@bam_kasempipat) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2558 / 16:44
    อ้ืกกกกกกก
    #8847
    0
  12. #8306 somsomany (@somsomany) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 21:08
    โอ๊ย  ให้ตายเถอะ
    #8306
    0
  13. #7873 Mi_BeconEM (@firstsnowem) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2558 / 02:50
    มันเป็นแค่จินตนาการ ไม่ใช้อารมณ์ส่วนตัวเลย..จะก๊อยเราเข้าใจเธอ ขรรม
    #7873
    0
  14. #7673 นุ่ม (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2558 / 13:41
    กริ๊ดดดดเด
    #7673
    0
  15. #7614 Wppoorr (@Wppoorr) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 กันยายน 2558 / 16:15
    ฟิ้นนนนนนนนนนนน
    #7614
    0
  16. #7605 byuntaengoo (@byuntaengoo) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 กันยายน 2558 / 11:33
    ฟินมว๊ากกกกก>o<
    #7605
    0
  17. #7561 MC1225 (@mcdear) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 กันยายน 2558 / 08:35
    ชอบบบบบ
    #7561
    0
  18. #7553 ระนะหมีน้อย (@viewteddy) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 กันยายน 2558 / 00:07
    รอจาาาาา
    #7553
    0
  19. #7505 MC1225 (@mcdear) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 กันยายน 2558 / 11:00
    รอค่ะๆ
    #7505
    0
  20. #7465 Netnapa Pluemjit (@pa_nuch) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 กันยายน 2558 / 23:50
    รอคร่าาาาาาาาา
    #7465
    0
  21. #7463 Netnapa Pluemjit (@pa_nuch) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 กันยายน 2558 / 23:50
    รอคร่าาาา
    #7463
    0
  22. #7446 lai_lailai (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 กันยายน 2558 / 10:10
    สนุกจร้า
    #7446
    0
  23. #7416 baibua zaza (@baibua270) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 กันยายน 2558 / 17:04
    เจิมมมมมมมม
    #7416
    0
  24. #7398 monjubjub (@mon_12) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 กันยายน 2558 / 23:06
    เจิมมมมอีกแรงรอฟินต่อแย้ววว
    #7398
    0
  25. #7397 monjubjub (@mon_12) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 กันยายน 2558 / 23:05
    โหยยย รุกแรงคืองานดี เริ่ด
    #7397
    0