กลลวงรักมาเฟีย - สำนักพิมพ์เขียนฝัน

ตอนที่ 2 : กลลวงรักมาเฟีย...ตอนที่ 1 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,335
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    19 ส.ค. 57

   ตอนที่ 1

กรุงโรม ประเทศอิตาลี

                ห้องประชุมลับภายในโกดังเก็บของแห่งหนึ่งแม้ภายนอกจะดูเก่าและโทรม แต่ภายในนั้นดูหรูหราอย่างที่คนภายนอกคาดไม่ถึง ผู้ชายหน้าตาหล่อเหลาหลากสัญชาติจากห้าตระกูลดังกำลังนั่งประชุมกันด้วยใบหน้าเคร่งเครียด ภายในห้องมีแต่ความเงียบสงบและเย็นยะเยือกจากเครื่องปรับอากาศที่แผ่ซ่านปกคลุมไปทั่วทุกมุมห้อง ต้นตระกูลทั้งห้าสร้างบริษัทนี้ขึ้นมาเพื่อกระชับความสัมพันธ์ร่วมกันมาตั้งแต่สมัยรุ่นปู่และรุ่นพ่อ ซึ่งทำกำไรได้อย่างมหาศาลจนกระทั่งตกทอดมาถึงรุ่นลูก ทายาททั้งห้าตระกูลคือผู้ตัดสินว่ากิจการนี้ควรดำเนินต่อไปหรือยุติมันลง เพราะทั้งห้าตระกูลต่างร่ำรวยชนิดที่ว่าใช้เงินได้ทั้งชาติแม้ไม่ได้ทำอะไรเลย

                ขณะที่ทุกคนตกอยู่ในสภาวะเงียบและเคร่งเครียดกับหัวข้อของการสนทนา ร่างสูงของคนที่นั่งอยู่หัวโต๊ะกำลังเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ท่าทางไม่ทุกข์ร้อนใดๆ ดวงตาสีเขียวเข้มจดจ้องอยู่กับหน้าจอแท็บเล็ตยี่ห้อดังที่อยู่ในมือ และกฎของประชุมของบริษัทแห่งนี้คือ คนที่นั่งอยู่หัวโต๊ะคือคนที่เปิดประเด็นในการประชุมแต่ละครั้ง จะหมุนเวียนกันไปเรื่อยๆ แล้วแต่โอกาสว่าใครมีเรื่องด่วนหรืออยากจะปรึกษาหารือกับผู้ร่วมหุ้น

                คนที่นั่งอยู่หัวโต๊ะวันนี้ก็คือ ราฟาเอล แอดดิสัน หนุ่มลูกครึ่งไทย-อิตาลี วัยยี่สิบหกปี ใบหน้าคมสันหล่อเหลาราวกับเทพบุตรผู้ผสมผสานระหว่างสองเชื้อชาติได้อย่างลงตัว เรือนร่างสูงสมบูรณ์แบบเป็นที่หมายปองของผู้หญิงเกือบค่อนประเทศ นักธุรกิจหนุ่มพันล้านเจ้าของ โรงแรมแอดดิสันแกรนด์ ที่มีสาขาอยู่เกือบทั่วโลกและมีบริษัทแม่อยู่ที่ประเทศไทย เรียกได้ว่าหล่อรวยครบสูตรตามแบบฉบับหนุ่มในฝันของสาวๆ หลายคน

                “ถ้าทุกคนไม่มีอะไรขัดข้อง ฉันก็ขอปิดประชุมเพียงเท่านี้นะ” ร่างสูงของราฟาเอลลุกขึ้นเต็มความสูง 180 เซนติเมตร ทุกคนในห้องพยักหน้าเห็นด้วยกับหัวข้อในการประชุมของวันนี้ เว้นแต่

                “ฉันไม่เห็นด้วย” เสียงห้าวของชายหนุ่มคนหนึ่งดังขึ้น ไมเคิล ดอว์ตัล หนึ่งในผู้ร่วมหุ้นชาวเยอรมันเอ่ยคัดค้าน ดวงตาสีเข้มเข้มของราฟาเอลตวัดมองหน้าไมเคิลด้วยความไม่พอใจอย่างชัดเจน

                “ฉันขอเหตุผลไมค์” เสียงทุ้มของ ฟรานเซสโก หนุ่มหล่อหน้าขรึม เสือยิ้มยากจากฝรั่งเศสเอ่ยขอเหตุผลจากคนที่คัดค้าน ในเมื่อทุกคนก็ได้ส่วนแบ่งจำนวนมหาศาลเท่าๆ กัน แล้วมีอะไรที่คนอย่างไมเคิลยังไม่พอใจอีก หนุ่มหล่อคิดอย่างหงุดหงิดใจ

                “ตระกูลของพวกเราทำธุรกิจร่วมกันมาตั้งหลายรุ่น จู่ๆ จะมายกเลิกกันง่ายๆ ไม่ได้หรอกนะ ฉันไม่ยอม” ไมเคิลโวยวายอย่างไม่พอใจ ราฟาเอลหัวเราะเสียงต่ำอยู่ในลำคอด้วยความขบขัน เขารู้ว่าที่ไมเคิลโวยวายไม่ยอมให้ทุกคนถอนหุ้นและปิดบริษัทก็เพราะตระกูลดอว์ตัลกำลังถึงคราวตกต่ำมาสักระยะแล้ว ถ้าหากยกเลิกธุรกิจที่ได้กำไรมหาศาลนี้ไปตระกูลดอว์ตัลก็จะมีแต่ล่มกับล่มและล่มไม่เป็นท่าเสียด้วย แล้วอีกอย่างที่ตระกูลนี้ยืนหยัดอยู่ในวงการนี้ได้อย่างสง่าก็เพราะเงินที่ยักยอกไปจากบริษัททั้งนั้น!

                “แต่ทุกคนก็มีธุรกิจที่ต้องดูแลนะไมค์ แล้วส่วนแบ่งที่นายได้ไปก็ไม่ใช่น้อยๆ เลยนะ” เสียงยียวนกวนโมโหของ คริสโตเฟอร์ หนุ่มเจ้าสำราญลูกครึ่งอังกฤษ-สวีเดน เอ่ยขึ้นบ้างหลังจากที่เขาทนนั่งอึดอัดโดยที่ไม่พูดอะไรอยู่นานพอสมควรในระหว่างการประชุม เขาอึดอัดจะตายอยู่แล้วที่ต้องมานั่งประชุมไร้สาระเป็นชั่วโมงๆ แบบนี้ ป่านนี้สาวๆ คงคอยเขาแย่แล้ว

                “ใช่! หรือว่าแกเห็นว่ามันน้อยไปล่ะไมเคิล ฉันอยากจะยกเลิกธุรกิจผิดกฎหมายนี้มาตั้งนานแล้วแกรู้ไหม ทั้งๆ ที่ฉันไม่ได้อยากจะเป็น มาเฟีย’ เลยสักนิดแต่ก็ต้องฝืนใจทำเพื่อครอบครัวและก็เพื่อความปรองดองของตระกูลของพวกเรา ทั้งๆ ที่เงินที่มีอยู่ทำให้ฉันอยู่สุขสบายไปตลอดชาติโดยไม่เดือดร้อนอะไรเลย”

                หนุ่มกรีกสุดเซ็กซี่อย่าง โจนาธาน เอามือเท้าโต๊ะแล้วจ้องหน้าไมเคิลที่นั่งอยู่ตรงข้าม หนุ่มๆ ที่เหลือพยักหน้าเห็นด้วยยกเว้นไมเคิลเพียงคนเดียว ตอนนี้เขามีครอบครัวแล้วและที่สำคัญภรรยาของเขากำลังตั้งครรภ์ เลยอยากจะหันหลังให้ธุรกิจผิดกฎหมายที่กำลังทำอยู่เพื่อลูกที่กำลังจะเกิดมา เพราะมันจะทำให้คนในครอบครัวเขาอยู่อย่างสุขสบายไม่ต้องคอยหลบๆ ซ่อนๆ เพราะกลัวว่าจะมีคนมาทำร้ายเข้าสักวัน

                อย่างที่โจนาธานบอก พวกเขาเป็น มาเฟีย และทำธุรกิจผิดกฎหมายทุกประเภท ค้าไม้เถื่อน ค้าอาวุธสงครามและเป็นผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในแถบยุโรป มีศัตรูมากมายทั่วทุกสารทิศและความปลอดภัยในชีวิตนั้นถือว่าแขวนอยู่บนเส้นด้ายด้วยซ้ำ มาเฟียร้ายทั้งห้าเมื่อรวมตัวกันและปรากฏตัวในที่ใดที่นั้นจะมีแต่ความน่าเกรงขามและเป็นที่เกรงกลัวของเหล่ามาเฟียน้อยใหญ่ระดับล่าง แต่ทุกคนกลับไม่เคยทำร้ายใครและไม่เคยขัดผลประโยชน์หรือโกงกินคนที่ด้อยกว่าเพราะมันคือพันธสัญญาที่ทำร่วมกัน

                แต่กลับมีพวกผ่าเหล่าที่ชอบอะไรไม่ดีลับหลังอย่างไมเคิล ดอว์ตัล อะไรที่เป็นผลประโยชน์ที่ดีต่อตัวเอง ไอ้หมอนี่ทำทุกอย่าง แม้กระทั่งรีดไถเก็บค่าคุ้มครองจากนักธุรกิจมือสะอาดโดยเอาชื่อบริษัทที่ทำร่วมกันอยู่ไปแอบอ้าง ทำให้บริษัทเสียชื่อเสียงไปยิ่งกว่าเดิม การตัดสินใจปิดบริษัทที่ก่อตั้งร่วมกันมายาวนานหรือ เลิกเป็นมาเฟีย นั้น ถือเป็นผลดีกับทุกฝ่ายและเป็นผลดีต่อสังคมอย่างมาก พวกเขามีจิตสำนึกพอที่จะตัดสินใจทำในสิ่งที่ถูกต้อง ถูกคนภายนอกมองในด้านมืดมานานแล้วจึงอยากจะถูกมองในด้านที่ดีด้านสะอาดบ้าง เพราะแท้จริงแล้วพวกเขาไม่ใช่คนเลวร้ายอะไรเลย

                “โอเค สี่ต่อหนึ่ง มติเป็นเอกฉันท์” ราฟาเอลไหวไหล่อย่างไม่สนใจก่อนจะเดินออกจากห้องประชุมพร้อมกับสามหนุ่มที่กำลังจะกลายเป็นอดีตมาเฟีย ทั้งสี่เดินออกไปโดยไม่หันกลับมามองข้างหลังเลยแม้แต่น้อย ราวกับจะบอกว่าสิ่งที่เป็นอดีตควรวางไว้ตรงนั้นแล้วเดินเข้าสู่ปัจจุบันและอนาคต เหลือเพียงไมเคิลที่นั่งกำหมัดแน่นด้วยความแค้นใจ ดวงตาสีฟ้าสดใสเต็มไปด้วยเพลิงโทสะก่อนจะทุบโต๊ะระบายความโกรธ เขาไม่สามารถทำอะไรคนอื่นๆ ได้เลย ทำไมเขาต้องแพ้พวกมันด้วย’ ไมเคิลได้แต่คิดอย่างคับแค้นและมาดหมายอยู่ในใจว่าสักวัน เขาจะเอาคืนในสาสม!’

กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย

                ตึกสูงระฟ้าชั้นสามสิบสำนักงานใหญ่แอดดิสันแกรนด์ที่ซึ่งเป็นห้องทำงานของผู้บริหารสูงสุด ราฟาเอล แอดดิสัน  เข้ามานั่งเก้าอี้ประธานบริษัทแทนผู้เป็นบิดาคือ นายเจมส์ แอดดิสัน ตั้งแต่อายุ 21 ปี หลังจากจบปริญญาโทสาขาบริหารธุรกิจจากประเทศอิตาลี เพียงแค่ห้าปีเขาสามารถสืบทอดกิจการต่อจากบิดาได้อย่างรุ่งเรือง มีสาขาน้อยใหญ่ทั้งในและต่างประเทศกว่าหลายร้อยสาขา ตอนนี้เขาวางมือจากธุรกิจมืดและหันหลังให้กับการเป็นมาเฟียอย่างถาวร ทั้งบิดามารดาก็ต่างยินดีและเห็นด้วยทั้งสองฝ่าย ตอนนี้ชีวิตเขาถือว่าสมบูรณ์แบบที่สุดแล้ว ขาดก็แต่คนข้างกายเท่านั้นเอง ไม่รู้เมื่อไรจะมีสาวใดที่สามารถครอบครองหัวใจเขาได้เสียที่ หรือว่าเนื้อคู่เขาจะยังไม่เกิดกันนะ เสียงเคาะประตูห้องทำงานดังขึ้นทำให้เจ้าของห้องหลุดจากภวังค์

เข้ามา” เสียงทุ้มเอ่ยอนุญาต แต่ยังคงจดจ้องเอกสารสำคัญในมือไม่วางตา ขณะในใจก็คิดไกลไปอีกเรื่องหนึ่ง

เจ้านายครับ คุณอัลโทร.มาครับ ปีเตอร์ เพทเนอร์ หนุ่มหล่อร่างบึกเลขานุการและบอดี้การ์ดคู่ใจของราฟาเอลยิ้มพร้อมยื่นโทรศัพท์มือถือของตัวเองให้กับเจ้านาย ก่อนถอยออกมายืนรออย่างเงียบๆ

ว่าไงไอ้เสือ” คำแรกที่ราฟาเอลเอ่ยออกมาทำให้ปลายสายหัวเราะขบขันอย่างถูกใจกับฉายาที่โดนเรียกขาน

“แหมถ้าผมเป็นเสือแล้วอย่างคุณราล์ฟจะเรียกอะไรดีล่ะคร้าบ”

แล้วนี่แกมีธุระอะไร ทำไมไม่โทร.เข้าเบอร์ฉันวะ เขาไม่เข้าใจทำไมเพื่อนคนนี้ต้องทำตัวยุ่งยากอยู่ตลอดเวลาด้วย แม้กระทั่งต่อสายโทรศัพท์หาเขายังให้คนอื่นพลอยลำบากไปด้วย

“โทษทีช่วงนี้งานหนักจนเบลอไปหน่อยเลยกดเบอร์ผิดๆ ถูกๆ”ปลายสายเอ่ยบอกเพื่อนรักแกมหัวเราะ ราฟาเอลส่ายหัวพร้อมกับถอนหายใจอย่างระอา เชื่อได้แค่ไหนกันกับคำพูดของหนุ่มเจ้าสำราญ

อัลเฟรโด  อาร์โนลด์  เพื่อนรักของราฟาเอลเป็นหนุ่มอิตาลีแท้ๆ ที่มาอาศัยอยู่เมืองไทยได้เกือบห้าปีแล้ว แถมยังพูดภาษาไทยชัดยิ่งกว่าเจ้าของภาษาบางคน หน้าตาหล่อเหลาสไตล์หนุ่มอิตาลีแท้ๆ หนุ่มเจ้าสำราญเจ้าของธุรกิจสถานบันเทิงชื่อดัง นิสัยขี้เล่น เจ้าเล่ห์ แถมเจ้าชู้สุดๆ เป็นพ่อปลาไหลหาตัวจับยาก แล้วที่บอกว่าทำงานหนักจนเบลอนั่นราฟาเอลไม่มีทางเชื่อหรอก สงสัยคงจะเที่ยวกับสาวๆ จนไม่มีเวลาพักผ่อนเสียมากกว่า

แกมีอะไรก็รีบๆ พูดมา คนเขาจะทำงาน คนที่ทำงานตัวเป็นเกลียวเอ่ยกับเพื่อนเร่งรีบ เขามีนัดในอีกครึ่งชั่วโมงข้างหน้านี้กับลูกค้าชาวญี่ปุ่นที่จะมาร่วมลงทุนด้วย และไม่มีเวลามาคุยอ้อยอิ่งไร้สาระกับเพื่อนบ้านี่หรอก โทร.มาทีไรไม่เคยมีสักครั้งที่เป็นเรื่องมีสาระ

“ฉันอยากชวนแกไปดริ๊งค์น่ะ ที่ผับของฉัน สี่ทุ่มคืนนี้ ห้องวีไอพีชั้นสองโอเคนะเพื่อน” บอกเวลาและสถานที่ให้เสร็จสรรพเพื่อไม่เป็นการรบกวนหนักธุรกิจใหญ่ ที่งานรัดตัวจนแทบจะแทะเอกสารกินแทนข้าวอยู่แล้วตอนนี้ บางทีเขาก็คิดว่าราฟาเอลจริงจังกับงานมาจนเกินไป จนไม่มีเวลาหาความสุขใส่ตัวสักเท่าไร

 “โอเค” ราฟาเอลกดตัดสายทิ้งก่อนที่ปลายสายจะทันได้เอ่ยอะไรออกมาอีก

ส่งโทรศัพท์คืนให้กับเลขาฯ เพราะถ้าเขาไม่กดตัดสายทิ้ง ไอ้หมอนี่ก็จะคุยก็กวนประสาทไม่เลิกตามประสาคนว่างงาน บางวันมันก็โทรศัพท์มาก่อกวนเขาวันละหลายสิบรอบอ้างว่าเหงาอย่างนั้นอย่างนี้ ทำเอาบางทีเขารำคาญต้องปิดเครื่องหนีไปเลยก็มี

ราฟาเอลและอัลเฟรโดเป็นเพื่อนกันมาเกือบยี่สิบปี รู้นิสัยใจคอกันแทบจะหมดทุกอย่าง จะแตกต่างก็แต่ที่       ราฟาเอลไม่ค่อยชอบเที่ยวกับสาวๆ เหมือนอัลเฟรโดและความเจ้าชู้ที่มีน้อยกว่าเท่านั้นเอง เรียกว่าแค่เศษเสี้ยวของอัลเฟรโดเลยก็ว่าได้ สองหนุ่มครองตัวเป็นโสดมาโดยตลอดและเป็นที่หมายปองของสาวๆ ค่อนประเทศแต่กลับไม่เคยเปิดหัวใจให้หญิงสาวคนใดเข้ามาจับจองเลยสักครั้ง ด้วยเหตุผลที่ว่า ยังไม่เจอคนที่ใช่

 

22:00 นเดอะไนท์คลับ

ผับหรูระดับไฮโซที่ต้องเป็นเมมเบอร์เท่านั้นถึงจะเข้าได้ แถมระบบรักษาปลอดภัยก็ดีเยี่ยม ราฟาเอลก้าวลงมาจากรถสปอร์ตคันหรู ปอร์เช่ พาราเมรา เอส ซึ่งจอดไว้หน้าผับ ก่อนยื่นพวงกุญแจรถให้กับพนักงานรับรถ แล้วเดินเข้าไปด้านในด้วยอภิสิทธิ์การเป็นเพื่อนเจ้าของผับ ชายหนุ่มยังคงอยู่ในชุดทำงานชุดเดิม หากเพียงแค่ปลดเน็คไท ดึงชายเสื้ออกนอกกางเกง ปลดกระดุมสามเม็ดบนโชว์หน้าอกล้ำๆ อันน่าซบ ดูเซ็กซี่ขยี้ใจผู้พบเห็นไม่น้อย และด้วยความสูงถึง 180 เซนติเมตร หน้าตาหล่อเหลาดูสะดุดตาทำให้สาวน้อยใหญ่ทั้งผับหันมองตามทุกย่างก้าวของชายหนุ่มจนคอแทบเคล็ด

เฮ้!...ราล์ฟทางนี้ อัลเฟรโดโบกไม้โบกมือให้เพื่อนอยู่บนชั้นสองของผับหรู เสียงเพลงที่ดังพอสมควรอาจจะทำให้เพื่อนไม่ได้ยินเสียงของเขา

อืม ราฟาเอลพยักหน้ารับ ก่อนจะหันไปส่งสายตาอย่างเสือเจ้าเล่ห์ให้สาวน้อยใหญ่ทั้งโสดและไม่โสดที่อยู่ในผับได้กรี๊ดกร๊าด ก่อนที่จะเดินขึ้นไปหาเพื่อนบนชั้นสองของผับหรู เขาก็หว่านเสน่ห์ไปอย่างนั้นแหละ ผู้หญิงที่เที่ยวผับสำหรับเขาคือผู้หญิงที่อันตรายที่สุด เพราะพวกเธอบางคนมั่วเสียยิ่งกว่าผู้หญิงหากินทั่วๆ ไปอีก แม้จะมีคนดีและโสดอีกมากมายก็ตาม

นี่ไอ้ราล์ฟ แกนี่เสน่ห์แรงไม่มีตกเลยนะเพื่อน อัลเฟรโดเอ่ยแซวก่อนจะยิ้มกรุ้มกริ่ม วันนี้ที่ข้างกายเขายังไม่มีสาวใดได้จับจองเพราะเกรงใจเพื่อนนิดหน่อย เดี๋ยวจะเสียอารมณ์เอาได้ ปกติถ้าเขาเข้ามาที่ผับจะต้องมีสาวงามอยู่ข้างกายตลอดไม่เคยว่างเว้น คืนนี้ขอเว้นหน่อยคงไม่ตายหรอกมั้ง

เสน่ห์แรงบ้าบออะไรของแก” ราฟาเอลกล่าวอย่างไม่สบอารมณ์กลบเกลือนความเขินอาย แล้วทรุดนั่งลงข้างๆอัลเฟรโด ไอ้บ้านี่มันชอบแซวเขาอยู่เรื่อยเลย

แหมชมแค่นี่ทำเป็นเขินนะคร้าบคุณราล์ฟ อัลเฟรโดเย้าแหย่หยอกล้อเพื่อนอย่างสนุกสนาน พลางชงเหล้าในแก้วใบสวย

นี่ไอ้อัล แกจะหยุดพูดไหม ถ้าไม่หยุด แกจะได้กินอย่างอื่นแทนเหล้า ขู่เพื่อนเสียงเข้ม

หยุดก็ได้ ตอบเสียงอ่อยก่อนจะสะบัดหน้าหนีทำท่าโกรธเคืองเพื่อน อย่างที่ชอบทำกับสาวบ่อยๆ แต่ใช้กับเพื่อนอย่างราฟาเอลไม่ได้ผล นอกจากจะไม่ง้อแล้วอาจจะโดนเตะด้วยซ้ำไป

แกไม่ต้องมาทำท่าทางแบบนี้ใส่ฉันเลยนะฉันไม่ใช่สาวๆ ของแกนะโว้ย” ตอกกลับเพื่อนอย่างรำคาญ ไอ้นี่มันชอบทำตัวเหมือนเด็กๆ ไม่มีผิด สาวๆ ชอบมันลงได้ยังไงก็ไม่รู้

ด้วยร่างกายที่สมส่วนอย่างคนออกกำลังกายเป็นประจำบวกกับหน้าตาที่หล่อเข้มไม่แพ้ราฟาเอล ทำให้อัลเฟรโดได้รับการโหวตจากนิตยสารชื่อดังว่าเป็น หนุ่มในฝันหน้ากอดแห่งปี’ ถึงสามปีซ้อน แต่ทำไมราฟาเอลกลับมองว่าน่าจะได้ ‘หนุ่มปัญญาอ่อนแห่งปี เสียมากกว่า คิดแล้วก็อยากจะขำยิ่งนัก

ฮึ เค้างอนตัวแล้วละราล์ฟ

ดูๆ ดู มันยังเล่นไม่เลิก ไอ้นี่มันชอบให้ใช้กำลังอยู่เรื่อยเลย แล้วเขาก็ไม่ใช่สาวๆ ของมันที่จะคอยเอาอกเอาใจคอยง้อมันอยู่ตลอดเวลา ราฟาเอลได้แต่นึกค้อนเพื่อนอยู่ในใจ เห็นท่าทางของอัลเฟรโดแล้วเขาขนลุกขนชันไปทั้งตัว พวกสาวๆ คงจะชอบหนุ่มแนวนี้กันล่ะมั้งถึงได้พากันตามจีบอัลเฟรโดกันเป็นขบวน ถ้าเขาเป็นผู้หญิงพวกนั้นละก็ เขาจะไม่ชายตามองมันด้วยซ้ำ เจ้าชู้เสียขนาดนี้

ไอ้บ้านี่ หันมานี่เลยแก ราฟาเอลสบถด่าเพื่อนเบาๆ พร้อมกับเอื้อมมือไปเบิ้ดหัวของเพื่อนรักอย่างไม่ออมแรงให้หันกลับมาทางเดิม อย่างอัลเฟรโดต้องเจอบทโหดเท่านั้นถึงจะเหมาะสมกัน เล่นบทอ่อนหวานเดี๋ยวมันจะเหลิง

โอ๊ยเจ็บนะโว้ย” อัลเฟรโดยอมหันแต่โดยดี มือก็หนักตบมาทีหัวแทบชา หนุ่มหล่อรีบทำหน้าให้กลับมาเป็นเหมือนเดิม เพราะกลัวจะโดนหนักยิ่งกว่าเดิม ฝ่าเท้าของราฟาเอลยิ่งหนักเอาเรื่อง เขาเคยโดยมาแล้วครึ่งหนึ่งแทบจะลุกเดินไม่ไหวต้องเรียกสาวสวยมาช่วยดูแลช่วยประคองอยู่หลายวันกว่าจะหายเป็นปกติ สำหรับเขาน่ะป่วยแค่ไหนหมอไม่ต้อง แค่สาวสวยก็เกินพอ ยาไหนก็ไม่ดีเท่ายายี่ห้อสตรีและนารี อ่า คิดแล้วชักอยากจะกินเนื้อหวานๆ หอมๆ

สองหนุ่มนั่งดื่มเคล้าเสียงเพลงกันไปคุยกันไปตามประสาเพื่อนรัก ถามไถ่สารทุกข์สุขดิบกันอย่างที่ทำประจำ ช่วงหลังๆ มานี้ทั้งสองต่างมีงานยุ่งและไม่ค่อยมีเวลาพบปะสังสรรค์กันสักเท่าไร ยิ่งช่วงนี้เป็นช่วงที่ราฟาเอลกำลังจะเปิดโรงแรมสาขาใหม่ทางภาคเหนือทำให้ต้องเดินทางไปติดต่อธุรกิจอยู่หลายครั้งจนแทบจะไม่มีเวลากลับบ้าน ให้บิดามารดาเห็นหน้าด้วยซ้ำ อัลเฟรโดเองก็มีธุรกิจอย่างอื่นที่นอกเหนือจากเดอะไนท์คลับให้ดูแลเช่นกัน ตอนนี้สองหนุ่มกำลังแข่งกันหาเงินสร้างฐานะเผื่อในอนาคตข้างหน้าครอบครัวจะได้ไม่ต้องลำบาก

 นี่ไอ้ราล์ฟ ฉันหาสาวๆ ให้แกสักคนเอาไหม” อัลเฟรโดมองหน้าของเพื่อนรักอย่างพิจารณา ดูท่าทางเพื่อนเขาจะทำงานหนักไปหน่อย ดูสิ หน้าตาดูหมองคล้ำไม่สดชื่นไม่มีชีวิตชีวา ต้องหาอะไรสวยๆ งามๆ ให้ผ่อนคลายสบายเนื้อสบายตัวเสียหน่อย

ฮืม ราฟาเอลครางอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง

อัลเฟรโดนั้นมีสาวๆ ในสต๊อกมากมาย ไม่มีทางที่มันจะยอมยกให้เขาสักคนหรอก ไอ้นี่มันโลภจะตายไป ชอบสะสมสาวๆ ไว้เป็นคอลเล็คชั่นส่วนตัว แถมแต่ละคนเป็นดารานางแบบดังๆ ทั้งนั้น เห็นควงแต่ละครั้งไม่มีใครยอมใคร บางครั้งถึงกับมีลูกคุณหญิงคุณนายมาตบตีกันเพื่อแย่งอัลเฟรโดเป็นข่าวหน้าหนึ่งใหญ่โต จนพ่อแม่ฝ่ายหญิงต้องออกมาแก้ข่าวเองเพราะกลัวเสียชื่อเสียงคุณหญิงคุณนายตระกูลดัง ส่วนคนที่เป็นต้นเหตุกลับนิ่งเฉยไม่ทุกข์ร้อนใดๆ และออกจะภูมิใจด้วยซ้ำไป เขาละหมั่นไส้มันจริงๆ

ฉันพูดจริงนะ” พูดย้ำอย่างกลัวเพื่อนไม่เชื่อ ยกสาวในสต๊อกในคนหนึ่งเลยเอ้า” ใจป้ำกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว “น้องเชอร์รี่ แนนนี่ วีวี่ น้องแพร น้องพลอย น้องเหมียว น้องกุ๊กไก่ หรือว่าจะเป็นน้องลิซซี่ดีวะเพื่อน” สาวเขาเยอะต่อให้ร่ายทั้งคืนคงไม่หมดง่ายๆ ถ้าเอาชื่อมาต่อกันคงยาวเป็นกิโลแน่ๆ เลย ข้อนี้แหละที่อัลเฟรโดภูมิใจที่สุด

ฉันไม่ชอบของใช้แล้วหวะ ราฟาเอลปฏิเสธเสียงเรียบ

ยกแก้วเหล้าในมือขึ้นดื่ม ก่อนจะเสมองลงไปด้านล่างของผับที่เหล่าผีเสื้อราตรีกำลังโยกย้ายอย่างสนุกสนานไปตามจังหวะเสียงเพลง ไฟแสงสีที่สาดส่องไปมาจนน่าเวียนหัว ให้ตายสิเขาไม่ค่อยชอบเท่าไรเลยเที่ยวกลางคืนแบบนี้ ถ้าเป็นเมื่อห้าปีก่อน เขาและอัลเฟรโดเที่ยวผับเมาเละเทะแทบจะทุกคืน แต่พอทำงานแล้วรู้สึกเบื่อๆ ยังไงก็ไม่รู้

ดวงตาสีเขียวเข้มฝ่าความมืดสลัวภายในผับไปสะดุดอยู่ที่สาวสวยคนหนึ่ง ที่เธออยู่ในชุดฟอร์มของพนักงานเสิร์ฟเหมือนกับพนักงานคนอื่นๆ ในร้าน ใบหน้าหวานตรึงใจและรอยยิ้มที่โปรยให้กับทุกคนทำให้เขารู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างวิ่งชนเข้าอย่างจัง ใจสั่นหวั่นไหวอย่างบอกไม่ถูก ทำให้มีชีวิตชีวาเหมือนต้นไม้ได้รับน้ำจากฝนสายอันชุ่มฉ่ำความรู้สึกนี้เรียกว่าอะไรกันนะ ตกหลุมรักตั้งแต่แรกเจอ’ ไม่ใช่หรอกน่าหรือว่าเขากำลังเมาเหล้ากันนะ แต่ดื่มไปไม่ถึงสองแก้วเลย เขาน่ะคอแข็งจะตายไป แล้วคนอย่างนายราฟาเอล แอดดิสัน ไม่ยอมตกหลุมรักผู้หญิงคนไหนง่ายๆ หรอก ทว่าแรงสะกิดจากอัลเฟรโดก็ทำให้ชายหนุ่มหลุดจากภวังค์

แกสนใจหรอวะ” อัลเฟรโดเห็นราฟาเอลจ้องพนักงานสาวในร้านตาลุกวาวจนไม่ละสายตาเลยจึงเอ่ยถาม จ้องหน้าเพื่อนรักและมีเครื่องหมายคำถามติดอยู่บนผาก ไม่เคยมีสักครั้งที่อดีตมาเฟียแสนจะเอาแต่ใจและไม่ยอมสนใจสาวคนไหนง่ายๆ จะมองตามสาวน้อยจนไม่ละสายตาแบบนี้ เพราะสำหรับราฟาเอลผู้หญิงคนไหนไม่ถูกใจแค่ครั้งเดียวก็โดนเขี่ยทิ้งแล้ว และที่สำคัญเพื่อนของเขาคนนี้ไม่เคยให้ความสนใจผู้หญิงก่อนเป็นอันขาด ย้ำ เป็นอันขาด ข้อนี้เขารู้ดีกว่าใคร

 “เปล่า” คนถูกถามปฏิเสธเสียงสูง หากแต่ก็ยังคงจดจ้องไปที่ร่างบางน่าทะนุถนอมไม่วางตา ดวงตาสีเขียวเข้มเป็นประกายวาววับ

ไม่ได้นะโว้ยคนนี้ฉันหวง” อัลเฟรโดพูดแทรกความคิดของเพื่อนอย่างรู้ทัน น้องพริมน่ะเขามาทำแค่งานเสิร์ฟเท่านั้น เอ่ยก่อนจ้องหน้าเพื่อนแสดงท่าทีว่าเขาจริงจังแค่ไหน ดูปากฉันนะ อย่าง อื่น ไม่ เกี่ยว โว้ย

ชื่อน้องพริมหรอ รูปก็งามนามก็เพราะ

ราฟาเอลคิดอย่างคนละเมอเพ้อฝัน แถมยังไม่สนใจคำพูดเพื่อนเลยสักนิด เธอเหมือนนางฟ้าเดินดินจริงๆ ถ้าได้เชยชมดอมดมคงจะสุขใจไม่น้อย ขออย่าให้เธอมีคนรู้ใจอยู่เลยไม่อย่างนั้นเขาคงได้รู้จักกับคำว่า อกหักตั้งแต่ยังไม่ออกรบเป็นแน่แท้

นี่ไอ้ราล์ฟแกฟังอยู่หรือเปล่า” ตะคอกใส่หูเพื่อนอย่างแรงเมื่อเห็นท่าทีไม่สนใจกับคำพูดของตน คนเขาพูดจนคอแทบแตกแต่มันกลับไม่สนใจเงี่ยหูฟังเสียเลย เขาต้องตัดไฟก่อนต้นลมก่อนที่เด็กเสิร์ฟในร้านเขาจะไม่ปลอดภัยจากเสือซุ่มอย่างราฟาเอล

แกจะตะคอกใส่ฉันทำไมวะ ราฟาเอลตอกกลับเพื่อนอย่างหัวเสีย ไอ้บ้านี่ทำความฝันของเขาล่มเป็นรอบที่สองแล้วนะ เขาพึ่งเห็นว่าอัลเฟรโดขัดหูขัดตาที่สุดก็วันนี้แหละตั้งแต่คบกันมา ทุกทีเห็นสาวสวยเป็นไม่ได้ เชียร์นักเชียร์หนาให้เขาไปตามจีบ ดูสินางฟ้าคนสวยหายไปไหนแล้วก็ไม่รู้ สงสัยตั้งมาที่นี่บ่อยๆ เพื่อกระชับความสัมพันธ์กับสาวเจ้า เอ๊ย กับเพื่อนสักหน่อยแล้ว เฮ้อ ขอให้ได้เจอเธออีกครั้งด้วยเถอะ ราฟาเอลชะเง้อมองหาสาวสวยคนนั้นอีกครั้งแต่กลับไม่พบเธออีกแล้ว

ก็แกไม่ฟังที่ฉันพูดเลยอะ

ฟังสิ ฟังอยู่ เอาเป็นว่าฉันกลับก่อนดีกว่านะพึ่งนึกได้ว่าพรุ่งนี้มีประชุมเช้า อัลเฟรโดพยายามจะเรียกเพื่อนแต่ไม่ทันเสียแล้ว ราฟาเอลเดินละลิ่วออกนอกผับไปเรียบร้อยแล้ว จะรีบไปไหนกันนะ เข้ามานั่งยังไม่ถึงครึ่งชั่วโมงเลย ชักจะแปลกๆ นะเพื่อนคนนี้ คิดอย่างฉงนแต่ก็ไม่ได้ติดใจเอาความอะไร ในเมื่อเพื่อนไปแล้วก็ถึงเวลาที่หนุ่มหล่อจะต้องมีสาวสวยข้างกายแล้วละสิ อัลเฟรโดรีบต่อสายหานางแบบคนล่าสุดที่ได้เบอร์โทร.มาสดๆ ร้อนๆ ทันที ทำท่ากระดี๊กระด๊าอย่างกับปลาได้น้ำ ส่วนราฟาเอลขับรถกลับคอนโดอย่างอารมณ์ดีเป็นพิเศษ อันที่จริงชายหนุ่มไม่ได้มีประชุมเช้าอย่างที่บอกเพื่อนไปแต่จะรีบกลับไปนอนฝันถึงนางฟ้าของเขา น้องพริมสุดสวย

ไม่ว่ายังไงเขาต้องทำให้เธอมาเป็นของเขาให้ได้

 

วันรุ่งขึ้น สำนักงานใหญ่แอดดิสันแกรนด์

ราฟาเอลมาทำงานตั้งแต่เช้า สร้างความประหลาดใจให้แก่เลขานุการสุดหล่ออย่างปีเตอร์เป็นอย่างมาก ปกติกว่าเจ้านายของเขาจะมาทำงานได้ก็ปาเข้าไปสิบโมงเช้า บางวันก็เกือบเที่ยง แต่วันนี้มาตั้งแต่เจ็ดโมงเช้า มันต้องมีอะไรผิดปกติสักอย่างแน่ๆ พลันความคิดก็หยุดลงเมื่อเสียงเจ้านายดังมาจากอินเตอร์คอมเรียกให้เข้าไปพบ ปีเตอร์เคาะประตูก่อนจะอนุญาตตัวเองเข้าไปในห้องเจ้านายสุดหล่อ พร้อมกับส่งยิ้มทักทายอย่างสุภาพ

เจ้านายมีอะไรให้ผมรับใช้แต่เช้าครับ” แค่มองใบหน้าหล่อเหลาที่ดูจะอารมณ์ดีเป็นพิเศษก็รู้แล้วว่างานเข้าเขาแน่ๆ ร้อยเปอร์เซ็นต์

ฉันมีเรื่องให้นายไปสืบให้หน่อยเอาแบบเร่งด่วนเลยนะ” คิดแล้วไม่มีผิด สงสัยเขาต้องไปเปิดสำนักดูดวงเสียแล้ว แม่นเสียขนาดนี้ คนที่ให้เขาไปสืบคงจะเป็นคนสำคัญอย่างแน่นอนไม่อย่างนั้นเจ้านายคงไม่ร้อนรนถึงขนาดนี้ ปีเตอร์รีบหยุดคิดก่อนที่จะโดนเจ้านายเขม่น

แล้วสืบเรื่องใครล่ะครับ

เธอชื่อพริม พิมพ์นราทำงานอยู่ที่ผับของไอ้อัล” ราฟาเอลบอกลูกน้องอย่างสั้นๆ ตามข้อมูลอันน้อยนิดที่ตัวเองมีอยู่ ก็ในเมื่อเจ้าของผับขี้หวงมันบอกมาแค่นี้เขาก็ไม่รู้จะพูดอะไรต่อ

แล้วต้องการภายในกี่วันครับ” เจ้านายเขาเป็นคนที่ทำอะไรต้องเร็วสมใจเสมอ ถ้าให้เขาเดาไม่ผิดต้องภายในวันนี้แน่นอน เพราะคนที่ให้ไปสืบเป็นผู้หญิงและไม่มีทางที่จะเกี่ยวข้องเรื่องธุรกิจเป็นแน่ ถ้าเรื่องหัวใจละก็ อันนี้เขาก็ไม่แน่ใจเท่าไรเพราะช่วงนี้ไม่ค่อยมีผู้หญิงมาพัวพันกับเจ้านายเท่าไรนัก ปีเตอร์คิดอย่างฉงน

ภายในวันนี้ สงสัยงานนี้ปีเตอร์คงต้องไปเป็นหมอดูอย่างที่คาดไว้ แม่นเสียยิ่งกว่าจับวาง “หวังว่านายจะทำได้นะไปจัดการได้แล้ว

คนที่ยังไม่ได้แม้แต่จะปฏิเสธหรือต่อรองอย่างปีเตอร์ต้องรีบพาตัวเองออกมาจากห้องทำงานของเจ้านายอย่างรวดเร็ว สมกับเป็นอดีตมาเฟียผู้เอาแต่ใจจริงๆ ลูกน้องอย่างเขามีสิทธิ์แค่ทำตามเจ้านายสั่ง แต่ก็มิวายบ่นนิดๆ หน่อยๆ ตามประสา

เจ้านายนะเจ้านายสั่งอย่างกับผมเป็นเทวดา พอสั่งปุ๊บจะได้เสกปั๊บเฮ้อ” แม้จะบ่นแต่ก็ต้องทำ ปีเตอร์รีบมุ่งหน้าไปยังผับของอัลเฟรโดเพื่อนรักของเจ้านายทันที เช้าขนาดนี้จะมีใครเขามาทำงานกันหรือเปล่าเนี่ย แถมผับของคุณอัลยังเปิดตอนเย็นแล้วปิดเกือบสว่างอีก พนักงานคงกลับบ้านไปนอนหมดแล้วละมั้ง

เฮ้ออ...คนหล่อเซ็ง ปีเตอร์ทำหน้าเบื่อหน่ายสุดขีด แต่เพื่อนาย เขาจะรอจนกว่าจะมีคนมาแล้วกัน ไม่รักกันจริงไม่ทำขนาดนี้นะครับเจ้านาย

บ่ายโมงตรงปีเตอร์รีบบึ่งรถกลับมายังที่ทำงานด้วยความเร็วเต็มสปีด แทบจะฝ่าไฟแดงมาด้วยซ้ำ ถ้าเหาะมาได้เขาคงทำไปนานแล้ว ต้องไปนั่งรอพนักงานในร้านมาทำงานตั้งแต่แปดโมงเช้ายันเที่ยงแต่ก็ยังไม่มีวี่แววใครสักคนที่จะเข้าไปในผับ โชคดีที่ได้ข้อมูลมาจากเด็กเสิร์ฟในร้านที่กำลังเข้ามาทำความสะอาดพอดี แต่กว่ามันจะเปิดปากบอกข้อมูลเกี่ยวกับผู้หญิงที่เจ้านายเขาต้องการได้ เขาต้องจ่ายค่าเปิดปากให้เด็กนั้นเสียเยอะเชียว สงสัยต้องเรียกคืนกับเจ้านายเสียแล้ว ว่าแล้วก็รีบไปรายงานก่อนอดีตมาเฟียหล่อร้ายจะโมโหขึ้นมาแล้วจะเป็นเรื่อง ไม่พูดพร่ำทำเพลงปีเตอร์รีบกดลิฟต์ไปยังชั้นบนสุดทันที

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

 “ได้มาแล้วครับเจ้านายแฮกๆ ปีเตอร์เปิดประตูพรวดเข้ามาโดยไม่รอให้เจ้าของห้องอนุญาต หายใจหอบแฮกใบหน้าชื้นไปด้วยเหงื่อ เนื่องจากออกมาจากลิฟต์แล้วเขารีบวิ่งนำข้อมูลที่ได้มาบอกทันที ขาแข้งแทบจะพันกัน เพราะเกรงว่าเจ้านายจะรอนาน

ดีมากงั้นก็ว่ามา” เจ้านายหนุ่มหล่อที่ใส่ชุดสูทเต็มยศบอกพร้อมความอยากรู้เต็มทน หายไปตั้งครึ่งวันถ้าข้อมูลที่ได้มาไม่ดีพอ งานนี้เขาคงได้เปลี่ยนเลขาฯใหม่เป็นแน่แท้ เอนตัวพิงเก้าอี้รอฟังอย่างสบายใจ

เธอชื่อพิมพ์นรา พิพัฒน์กุล ชื่อเล่นพริม อายุยี่สิบสามปี เป็นลูกสาวคนเดียว พ่อแม่เป็นข้าราชการ แต่ประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตทั้งคู่เมื่อปีก่อน เรียนจบแล้วแต่ยังไม่มีงานทำเลยต้องมาทำงานในผับของคุณอัลครับ” รายงานเจ้านายกับข้อมูลอันน้อยนิดที่ได้มาและแลกมาด้วยเงินมากพอสมควร ราฟาเอลพยักหน้าหงึกๆ ด้วยความพอใจ รอยยิ้มผุดขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลาทันที

อ๋อมีอีกอย่างครับเจ้านายนี่รูปถ่ายแล้วก็แผนที่บ้านเธอครับ เผื่อเจ้านายต้องการ ปีเตอร์ยื่นรูปถ่ายและแผนที่บ้านของพิมพ์นราให้อย่างรู้ใจ เขารู้ดีว่ามันเป็นสิ่งที่เจ้านายต้องการเหมือนกันนอกเหนือจากข้อมูลที่เขาได้มา ซึ่งดูจะถูกใจเจ้านายของเขาเป็นที่สุด ดูสิยิ้มจนปากจะฉีกถึงรูหูแล้ว รู้จักเลขาฯสุดหล่อแห่งปีน้อยไปเสียแล้ว ปีเตอร์คิดอย่างเข้าข้างตัวเอง

นายทำงานได้ดีมากปีเตอร์สิ้นปีนี้ฉันจะตบโบนัสให้นายอย่างงาม” ชมลูกน้องคู่ใจพร้อมกับเก็บรูปและแผนที่ไว้ในลิ้นชักโต๊ะ แล้วทำเป็นก้มหน้าก้มตาทำงานต่อ ปล่อยให้ปีเตอร์เดินออกไปจากห้องอย่างเงียบๆ

ถึงแม้จะไม่ให้โบนัสเขา เขาก็ไม่ได้เดือดร้อนอะไรเพราะงานที่ทำอยู่นั้นเจ้านายตอบแทนเขาด้วยเงินจำนวนมหาศาลและมากกว่าคนทำงานบริษัทเอกชนเกือบครึ่งปีด้วยซ้ำ ซึ่งเขาคิดว่ามันมากเกินไป แต่เจ้านายก็ยืนกรานว่าพอใจที่จะให้ ปีเตอร์ก็ไม่สามารถที่จะคัดค้านอะไรได้เพราะตั้งแต่ทำงานกับราฟาเอลมาตั้งแต่เขาเรียนจบ เจ้านายก็คอยช่วยเหลือจุนเจือครอบครัวเขาทุกอย่าง ไม่เคยรังเกียจว่าเขาจะเป็นคนจนหรือด้อยกว่า แถมยังใจดีส่งเสียน้องสาวของเขาทั้งสองคนจนจบปริญญาตรีอีก ซึ่งนับเป็นบุญคุณกับครอบครัวเขาเป็นอย่างมาก

ส่วนราฟาเอลนั้นเงยหน้าขึ้นมาก็พบว่าลูกน้องออกไปแล้ว ชายหนุ่มจึงหยิบรูปถ่ายของพิมพ์นราที่เก็บไว้ในลิ้นชักโต๊ะออกมาดูอย่างชื่นชม ดวงตาคมมองรูปของเธอแทบจะทะลุถึงเนื้อใน ถ้าเป็นคนจริงๆ ยืนอยู่ตรงหน้าคงจะละลายกลายเป็นผุยผงเป็นแน่ เธอสวยจริงๆ พิมพ์นรา ถึงแม้จะไม่เท่าดารานางแบบที่เขาเคยควงก็ตาม แต่ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนที่ทำให้เขาเพ้อฝันได้ถึงขนาดนี้ เธอดูบอบบางน่าทะนุถนอม เหมือนลูกแมวขี้อ้อนไม่มีผิดเลย อยากให้เธอมาอ้อนเขาจัง พ่อจะทุ่มให้หมดตัวและหัวใจเลย ชายหนุ่มมองดูรูปถ่ายแล้วยิ้มกับตัวเอง ตอนนี้เขารู้สึกเหมือนตัวเองกลับไปเป็นวัยรุ่นที่กำลังแอบหลงรักสาวสวยแล้วเก็บมาเพ้อฝันอยู่คนเดียว

ฮึๆแล้วเราจะได้เจอกันพิมพ์นรา แม่ลูกแมวน้อยของฉันกล่าวกับตัวเองเบาๆ ก่อนจะก้มลงทำงานตรงหน้าต่ออย่างมีความสุขที่สุดในรอบปี เขาอยากจะให้ถึงเวลาเลิกงานเร็วๆ จัง จะได้ไปที่ผับของอัลเฟรโดเพื่อเจอหน้าเธออีกครั้ง คราวนี้เขาจะต้องทำความรู้จักกับเธอให้ได้ พิมพ์นรา

 

เวลาห้าโมงเย็น บนท้องถนนแถวชานเมืองที่ไม่ค่อยมีรถสัญจรไปมาเท่าไรนัก ร่างบางระหงสูงเพียง 165 เซนติเมตรของพิมพ์นราที่สวมเสื้อยืด กางเกงยีน รองเท้าผ้าใบสีซีด สะพายกระเป๋าผ้าใบเก๋ พร้อมที่จะออกไปทำงาน ด้วยเป็นคนที่รูปร่างบอบบาง ผิวขาวนวล หน้าตาสะสวย ดวงตาสีน้ำตาลกลมโต ไม่ว่าเธอจะอยู่ในชุดไหนก็ดูดีเสมอ และใบหน้าไร้เครื่องสำอางนั่นดูสวยหมดจดแม้จะทาเพียงแต่แป้งเด็กธรรมดาๆ เท่านั้น ปากสีระเรื่อดั่งลูกเชอร์รี่ไม่จำเป็นต้องแต่งแต้มสีใดๆ ก็ดูสวยงาม

ตั้งแต่พ่อแม่เสียชีวิตเมื่อปีก่อน เธอก็ต้องทำงานหาเลี้ยงตัวเอง แม้จะเรียนจบแล้วแต่ก็ยังไม่มีงานทำตามสายที่จบมา เพราะสาขาที่เธอเรียนนั้นหางานยากเสียยิ่งกว่าอะไรดี เลยต้องมาทำงานที่เดอะไนท์คลับ ถึงจะเป็นงานกลางคืนเสี่ยงอันตรายจากลูกค้าหัวงูหื่นกามบ้าง แต่มันก็ได้เงินดีแถมยังมีเพื่อนร่วมงานที่ดีและเจ้านายที่ใจดีกับลูกน้องอย่างคุณอัลเฟรโดอีก ผู้ซึ่งคอยช่วยเหลือเธอทุกๆ อย่าง ไม่ว่าเธอหรือลูกน้องคนไหนเดือดร้อน เจ้านายใจดีอย่างคุณอัลก็จะคอยยื่นมือเข้ามาช่วยเหลืออยู่เสมอ

เสียงแตรรถดังมาจากด้านหลังทำให้หญิงสาวสะดุ้งโหยงตกใจ ก่อนจะเอี้ยวตัวหันไปยังต้นเสียง กระจกรถสปอร์ตคันหรูฝั่งตรงข้ามคนขับก็ค่อยๆ เลื่อนลงอย่างช้าๆ พร้อมกับใบหน้าอันหล่อเหลาราวเทพบุตรปรากฏพ้นขอบกระจกรถออกมา ดวงตาสีเขียวเข้มนั่นเหมือนมีมนตร์สะกดให้เธอจับจ้องมองเขาอย่างหลงใหล หญิงสาวหน้าแดงหลบสายตาอันทรงเสน่ห์อย่างรวดเร็ว นึกก่นด่าตัวเองในใจที่เผลอไปสบตากับใครเข้าก็ไม่รู้ มือไม้ก็เย็นเชียบด้วยความหวั่นไหวไปกับสายตาคมคู่นั้น

ให้พี่ไปส่งไหมครับน้องพริม” ราฟาเอลซึ่งขับรถสะกดรอยตามหญิงสาวมาตั้งแต่เธอออกจากบ้าน เอ่ยถามเสียงทุ้มพร้อมส่งยิ้มหวานแกมเจ้าเล่ห์ พอเลิกงานปุ๊บเขาก็ขับรถไปดักรอหญิงสาวอยู่แถวๆ บ้านของเธอทันที นึกว่าจะไม่ทันเสียแล้ว บอกตามตรงว่าเขาไม่เคยทำอะไรแบบนี้มาก่อนเลย ถ้าอัลเฟรโดรู้มันคงล้อเขาไปจนวันตายแน่ๆ แต่ก็ช่างเถอะเพื่อได้เห็นหน้าเธอเขาก็ยอม

แล้วคุณเป็นใคร รู้จักชื่อเล่นฉันได้ยังไง แล้วทำไมฉันต้องไปกับคุณด้วย” เสียงหวานย้อนถามออกไปอย่างงงๆเล็กน้อย คิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากันทันที เขารู้จักชื่อเล่นเธอได้ยังไง หน้าตาก็ดีแต่เป็นมิจฉาชีพหรือเปล่าก็ไม่รู้ พวกโจรสมัยนี้ชอบมาในคราบคนดีและหน้าตาดูดีทั้งนั้นแหละ พิมพ์นรามองคนตรงหน้าอย่างพิจารณา ถ้าเห็นท่าไม่ดีเธอจะเผ่นทันที

พี่ชื่อราล์ฟ ราฟาเอล แอดดิสันเป็นไง พอรู้จักหรือเปล่า” คนหล่อเลิกคิ้วจะอย่างกวนๆ ถ้าเธอตอบกลับว่าไม่รู้จัก เขาเองก็ไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนเหมือนกัน ก็ทั้งออกโทรทัศน์ทั้งลงหน้าหนังสือพิมพ์อยู่ไม่เว้นแต่ละวัน

แอดดิสันหรอ นามสกุลนี้ นี่เขาเป็นเจ้าของโรงแรมแอดดิสันแกรนด์ผู้โด่งดังและแสนจะร่ำรวยเหรอเนี่ย

หญิงสาวคิดอย่างฉงน ไม่น่าเชื่อว่าจะมีโอกาสได้เจอคนดังและรวยล้นฟ้าอย่างเขา แล้วคนอย่างเขามารู้จักคนธรรมดาอย่างเธอได้ยังไง คิดในใจก่อนถามออกไปอย่างงงๆ อีกครั้ง

แล้วไงคะ” คำตอบที่ได้ทำให้ราฟาเอลมองคนตรงหน้าก่อนจะส่งยิ้มให้ รอยยิ้มบาดใจสาวๆ ที่ไม่คอยจะมีใครได้เห็นบ่อยเท่าไรนักปรากฏออกมาตรงหน้าสาวน้อยพิมพ์นรา ทำเอาหญิงสาวใจเต้นแทบจะไม่เป็นจังหวะ หน้าร้อนผ่าวอย่างช่วยไม่ได้ เธอไม่เคยเจอรอยยิ้มของผู้ชายคนไหนแล้วทำให้ใจเต้นแรงแบบนี้มาก่อนเลย ให้ตายสิ!

พี่ก็เป็นเพื่อนกับไอ้อัล อัลเฟรโด เจ้านายของน้องพริมไงครับ” บอกเสียงทุ้มนุ่มนวล พร้อมกับส่งยิ้มบาดใจให้อีกครั้ง ราฟาเอลมองคนตรงหน้าอย่างพิจารนา สาวน้อยตรงหน้าเขานี่ช่างซักช่างถามเสียจริง แต่ไม่เป็นไร ราฟาเอลคนนี้ยินดีตอบทุกคำถาม ขณะเดียวกันพิมพ์นราแทบลมจับกับรอยยิ้มของเขา จะยิ้มอะไรกันนักหนานะผู้ชายคนนี้

อ๋อ ค่ะ” หญิงสาวตัดบทก่อนจะเร่งฝีเท้าเดินหนีชายหนุ่มไปอย่างดื้อๆ

เขาจะมาบอกเธอทำไมกันนะ ไม่เห็นอยากจะรู้สักนิดเลย ผู้ชายบ้าอะไรก็ไม่รู้ เจอหน้ากันครั้งแรกก็ทำเอาเธอหวั่นไหวเสียแล้ว ทว่าราฟาเอลนั้นก็ไม่ยอมแพ้ ขับรถตามหญิงสาวไปเรื่อยๆ ขณะที่พิมพ์นราเองก็เดินไปตามฟุตปาธไปเรื่อยๆ เช่นกัน เมื่อเหลียวมองข้างหลังก็พบว่าชายหนุ่มนั้นขับรถตามเธอมา หญิงสาวกลอกตาไปมาอย่างรำคาญระคนเขินอาย เธอไม่ชอบให้ใครมาตามแบบนี้เพราะมันจะทำให้รู้สึกอึดอัดอย่างบอกไม่ถูก แถมสายตาเจ้าเล่ห์นั่นอีกก็ทำให้รู้สึกแปลกๆ ยังไงไม่รู้

อีตานี่จะตามเธอไปถึงไหนเนี่ย ไม่มีเวลาคิดอะไรมากนัก พิมพ์นรารีบเดินจ้ำเอาๆ เพื่อให้ถึงที่ทำงานให้เร็วที่สุด หน้าตาก็ดีอยู่หรอกนะ แต่เธอก็ไม่ไว้ใจเขาอยู่ดี ถึงจะหล่อจะรวย เธอก็ไม่ไว้ใจง่ายๆ หรอก จะมาหลอกเธอไปขายหรือเปล่าก็ไม่รู้ ถึงเธอจะจนก็ไม่คิดจะหลงระเริงไปกับความรวยของเขาง่ายๆ หรอกนะจะบอกให้ เมื่อถึงหน้าผับหญิงสาวถึงกับหายใจหอบเหนื่อย เนื่องจากเธอไม่เคยเดินเร็วขนาดนี้มาก่อนเลย เหลียวมองไปข้างหลัง ไม่พบเขาตามแล้วก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก

หวังว่าเราคงจะไม่ได้เจอกันอีกนะอีตายีราฟบ้า พิมพ์นราแอบตั้งฉายาให้เขาลับหลัง ใบหน้าแดงระเรื่อเมื่อนึกถึงรอยยิ้มและสายตาคมคู่นั้น ราฟาเอลมองหญิงสาวเดินเข้าไปในผับจนหายลับไป ลอบยิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์ ต่อให้เธอหนียังไงก็ไม่พ้นเขาหรอก รู้ทั้งที่อยู่ทั้งที่ทำงานแบบนี้ รู้จักคนอย่างราฟาเอลน้อยไปแล้ว ถ้าเขาลงทุนตามเธอถึงขนาดนี้รับรองไม่ปล่อยให้หลุดมือง่ายๆ แน่

เธอจะไม่ได้เจอพี่อีกครั้งหรอกนะแต่จะได้เจอบ่อยๆ หรือตลอดไปเลยละ พิมพ์นรา” เอ่ยอย่างมาดมั่นกับตัวเอง ก่อนจะกดกระจกรถให้ปิดลง แล้วเปิดเพลงจากเครื่องเสียงในรถฟังอย่างอารมณ์ดีระหว่างรอเวลาผับเปิด เขาไม่เคยทำเรื่องที่ดูไร้สาระแบบนี้มาก่อนเลย วันๆ มีแต่ทำงานและทำงาน ถือเสียว่าเป็นการผ่อนคลายสมองและหาความสุขให้ตัวเองก็แล้วกัน

มารดาของเขาเคยบ่นอยู่บ่อยตั้งแต่ทำงานมา ทำไมเขาไม่หาความสุขใส่ตัวเองบ้าง แต่บางครั้งความสุขของเขาก็คือการที่ได้เห็นคนอื่นมีความสุข การทำธุรกิจโรงแรมถ้าเราบริหารโรงแรมของเราให้มีคุณภาพดี ไม่จำเป็นต้องถึงห้าดาว แต่บริการทุกระดับประทับใจ ไม่แบ่งชนชั้นคนรวยคนจน แค่เห็นรอยยิ้มของลูกค้าเมื่อเดินออกจากโรงแรมไป แค่นี้เขาก็มีความสุขแล้ว แต่ตอนนี้เขากำลังมีความสุขเพราะได้เห็นหน้าพิมพ์นรา เขากำลังบ้าไปหรือเปล่านะ

 

หกโมงเย็นเวลาผับเปิด พิมพ์นราและพนักงานคนอื่นๆ เตรียมตัวทำงานกันตามปกติ เนื่องจากเวลานี้ลูกค้าเข้าร้านยังไม่เยอะเท่าไรนัก ทำให้มีเวลานั่งพักพูดคุยกันระหว่างเพื่อนร่วมงานได้ ซึ่งแต่ละคนดูสนิทและเป็นกันเอง เหมือนกับรู้จักกันมาเสียนานทั้งๆ ที่พิมพ์นราเองพึ่งเข้ามาทำงานใหม่ได้ไม่ถึงเดือนด้วยซ้ำ แต่พี่ๆ และเพื่อนๆ ทุกคนก็ใจดีกับเธอเป็นอย่างมาก ตั้งแต่พนักงานด้วยกันจนถึงผู้จัดการ เรียกได้ว่าดูแลกันดียิ่งกว่าพี่น้องท้องเดียวกันเสียอีก

หวัดดีค่ะ พี่จุ๊บแจง พิมพ์นรายกมือไหว้จุ๊บแจง สาวประเภทสองผู้ช่วยผู้จัดการร้านสุดสวย ขาโหดประจำเดอะไนท์คลับ ถึงแม้จะเป็นสาวประเภทสองแต่พี่จุ๊บแจงกลับสวยเสียยิ่งกว่าผู้หญิงบางคนเสียอีก ขนาดเธอยังแอบอิจฉาเลย

จ๊ะ พริม เป็นไงบ้างทำงานสนุกไหม” พี่จุ๊บแจงถามอย่างเอ็นดูหญิงสาว พิมพ์นรานั้นนิสัยดีแถมมารยาทก็งามเป็นที่หนึ่ง รู้จักอ่อนน้อมถ่อมตนราวกับได้รับการสั่งสอนมาดีในเรื่องการวางตัวต่อหน้าผู้ใหญ่ จุ๊บแจงยังเคยสงสัยว่าทำไม ผู้หญิงตัวคนเดียวแถมหน้าตาสะสวยอย่างพิมพ์นราทำไมถึงต้องมาทำงานกลางคืนที่เสี่ยงอันตรายอย่างนี้ แต่ก็ได้รับคำตอบเพียงแต่ว่า มันได้เงินดีแล้วเธอก็พอป้องกันตัวเองได้ นั้นแหละเป็นสิ่งที่จุ๊บแจงห่วงที่สุด เพราะผู้หญิงตัวเล็กๆ บอบบางอย่างเธอจะมีกำลังไปสู้ใครได้ ถ้าเกิดผู้ชายมันคิดจะทำมิดีมิร้ายขึ้นมาจริงๆ

ก็สนุกดีค่ะพี่จุ๊บแจง ยิ้มหวานให้พี่จุ๊บแจง คนที่ดูจะรักและเอ็นดูเธอที่สุดก็คือพี่จุ๊บแจงนี่แหละ บางวันหลังเลิกงานพี่จุ๊บแจงก็จะขับรถไปส่งเธอถึงบ้าน หรือถ้าวันไหนต้องเลิกก่อนก็จะวานให้พนักงานคนอื่นไปส่งเธอแทน พิมพ์นราซาบซึ้งในน้ำใจของสาวประเภทสองคนนี้มากและเธอก็ไม่รู้จะตอบแทนยังไง ทำได้แค่ตั้งใจทำงานช่วยทุกคนอย่างเต็มที่เท่าที่จะทำได้

“เดี๋ยวคืนนี้เลิกงานแล้วเราไปกินข้าวต้มรอบดึกกับเด็กๆ ในร้านกันนะ เดี๋ยวพี่ขับรถไปส่งเองจ้ะ”

“พริมเกรงใจพี่จุ๊บแจงจังเลยค่ะ เดี๋ยวพริมกลับเองดีกว่านะคะพี่จุ๊บแจง”

“โอ้ย ไม่เป็นไรหรอกจ้ะ ทางเดียวกันไปด้วยกัน” จุ๊บแจงโบกไม้โบกมือเชิงบอกว่าไม่ต้องเกรงใจ นิสัยอย่างหนึ่งของเด็กคนนี้คือขี้เกรงใจอย่างหนัก ปฏิเสธน้ำใจจากทุกๆ คนตลอดทั้งๆ ที่ไม่ได้เป็นเรื่องหนักหนาอะไรเลย

“ก็ได้ค่ะ” ตอบพี่จุ๊บแจงเสียงแผ่ว ยังไงเธอก็เกรงใจอยู่ดี พี่จุ๊บแจงต้องทำงานหนักกว่าคนอื่นๆ แล้วไหนต้องไปส่งเธอที่บ้านอีก จะไม่ให้เกรงใจได้ยังไงกัน

“เอาละๆ พี่ไปพบผู้จัดการก่อน เราก็เลิกคิดมากได้แล้ว” จุ๊บแจงเอ่ยอย่างรู้ทันเพราะสีหน้ากังวลของพิมพ์นรา ก่อนจะยีหัวคนขี้เกรงใจเบาๆ ด้วยความเอ็นดูแล้วเดินจากไป

ยิ่งดึกลูกค้ายิ่งเข้าร้านเยอะ ทำให้พนักงานทุกคนช่วยกันทำงานอย่างแข็งขัน รวมถึงพิมพ์นราด้วย เธอดูแลลูกค้าเป็นอย่างดี ด้วยความสวยและอัธยาศัยดีของเธอทำให้เป็นที่เตะตาของใครหลายคน โดยเฉพาะหนุ่มๆ ที่มักจะแวะเวียนมาขายขนมจีบให้เธอประจำ บางคนให้ทิปหนักยิ่งกว่าค่าอาหารค่าเครื่องดื่มที่กินไปเสียอีก บางรายถึงกับเสนอเงินให้เพื่อใช้บริการนอกเหนืองานที่ทำอยู่ แต่หญิงสาวปฏิเสธ เธอทำแค่งานเสิร์ฟอย่างเดียว งานอย่างว่าไม่รับ บ้างก็ถึงกับว่าเธอเล่นตัวเผื่อจะอัพเกรดตัวเองให้สูงขึ้นเพื่อให้ได้เงินเยอะขึ้น ลูกค้าบางรายนั้นถึงกับตื้อจนเธอรำคาญ ต้องเรียกผู้จัดการร้านให้เข้ามาคุยแทนก็มี

มีอยู่ครั้งหนึ่งตอนที่เธอเข้ามาทำงานที่นี้อาทิตย์แรก เธอถูกลูกค้าลวนลามจนแทบอยากจะร้องไห้ และเธอก็ทำสิ่งที่ไม่เคยทำมาก่อนในชีวิตคือชกหน้าลูกค้าคนนั้นที่บังอาจลวนลาม แล้วลูกค้าคนนั้นก็โวยวายจะเอาเรื่อง พิมพ์นรากลัวจนตัวสั่นเพราะเกรงว่าเจ้านายจะไล่ออกเนื่องจากทำร้ายร่างกายลูกค้า แต่คุณอัลเฟรโดกลับบอกว่าไม่เป็นไรเพราะเธอไม่ได้ทำผิด ที่ทำไปก็เพราะป้องกันตัว แต่ลูกค้าคนนั้นต่างหากที่ผิดเพราะลวนลามเธอ แถมยังบอกอีกว่าถ้าเกิดโดนใครลวนลามอีกให้ต่อสู้ได้เลย ไม่ต้องกลัวว่าร้านจะเสียชื่อเสียงใดๆ ทั้งนั้น เพราะศักดิ์ศรีของลูกผู้หญิงต้องมาก่อนและการทำงานที่ผับนี้ พนักงานทุกคนต้องได้รับความคุ้มกันและปลอดภัยในชีวิตเท่าเทียมกันทุกคน

พิมพ์นรายกเครื่องดื่มมาเสิร์ฟลูกค้าและกำลังจะเดินกลับไปที่เคาน์เตอร์ พลันสายตาก็ไปสะดุดอยู่ที่ร่างสูงคุ้นตาตรงมุมสลัวของร้าน ดวงตาของเธอกับเขาสบกันอย่างจังราวกับไฟช็อร์ต ทำให้ขยับเยื้อนกายไปไหนไม่ได้ พิมพ์นรารีบก้มหน้าหนีสายตาร้อนแรงของชายหนุ่มอย่างรวดเร็ว ก่อนจะพยายามเลี่ยงเดินไปอีกทางหนึ่งแต่กลับไม่ทันเสียแล้ว

น้องสั่งเครื่องดื่มด้วย ราฟาเอลแสร้งเป็นกวักมือเรียกพนักงาน ซึ่งเขารู้ดีว่าเป็นใคร น้องพริม คนสวยของเขานั้นเอง เธอคิดเหรอว่าจะหนีเขาพ้น คนเจ้าเล่ห์ยกยิ้มที่มุมปาก

จะรับอะไรดีคะ พิมพ์นราจำใจเดินเข้ามาหาชายหนุ่ม ถามพร้อมส่งยิ้มหวานๆ ให้เหมือนกับลูกค้าคนอื่นๆ  เพราะลูกค้าก็คือลูกค้าไม่แบ่งแยกว่าต้องเลือกบริการใคร สำหรับที่นี้ลูกค้าคือที่หนึ่ง แต่เธออยากจะบ้าตายกับผู้ชายคนนี้เสียจริง คิดว่าหนีพ้นแล้วเชียว

รอยยิ้มของพิมพ์นราทำให้ราฟาเอลเกิดอาการไม่พอใจอย่างไม่รู้ตัว เพราะแค่คิดว่าเธอจะต้องส่งยิ้มหวานๆ นั่นให้ผู้ชายคนอื่นที่ไม่ใช่เขา ก็รู้สึกหวงเธอขึ้นมาอย่างไม่รู้เหตุผลและรู้สึกหงุดหงิดตัวเองขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ

ขอบรั่นดีแก้วหนึ่งแล้วกัน ตอบอย่างห้วนๆ แสดงความไม่พอใจอย่างชัดเจน เมื่อพิจารณาคนตรงหน้าพบว่าการแต่งกายของเธอนั้น มันช่างขัดหูขัดตาเขาเสียเหลือเกิน ดูกระโปรงนั่นก็สั้นแค่ครึ่งหน้าขาโชว์ขาขาวเรียวสวย ไหนจะเสื้ออีกละ รัดรูปขนาดนั้น นี่กะจะใส่ไว้อ่อยลูกค้าหนุ่มๆ หรือไงแม่คุณ มันขัดหูขัดตาเขาเสียจริง ย้ำว่าแค่ขัดหูขัดตาเท่านั้นนะ ไม่ได้คิดอะไรนอกเหนือจากนั้นจริงๆ คนปากแข็งได้แต่คิดอย่างหัวเสีย

ค่ะ รอสักครู่นะคะ พิมพ์นราตอบลูกค้าหนุ่ม ก่อนจะเดินไปเอาเครื่องดื่มมาให้ แต่ก็ต้องชะงักเพราะเสียงของชายหนุ่มแทรกขึ้นมาก่อนที่เธอจะเดินผ่านไป ทำให้นึกฉุนกับคำพูดของเขานัก

เดี๋ยวนี้พนักงานเสิร์ฟที่นี้เขาแต่งตัวโป๊ขนากนี้เลยเหรอ ร่างสูงทรงเสน่ห์พูดขึ้นอย่างลอยๆ แต่กรามหนาขบกันจนเป็นสันนูนออกมาอย่างชัดเจน แสดงถึงความไม่พอใจอย่างยิ่งที่เห็นเธอแต่งตัวอย่างนี้ สายตาโลมเลียตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าทำให้พิมพ์นราเกิดอาการประหม่าขึ้นมาทันที

คะ” พิมพ์นราทำหน้าตาไม่เข้าใจ ก้มมองการแต่งกายตัวเองก็ไม่เห็นจะโป๊ตรงไหนเลย กระโปรงยีนสั้นเลยเข่ามานิดหน่อย เสื้อเชิ้ตแบบพอดีตัวพับครึ่งแขน เป็นยูนิฟอร์มประจำร้านเพราะเป็นผับหรูระดับไฮโซ พนักงานจำเป็นต้องแต่งตัวให้เรียบร้อยตามกฎที่อัลเฟรโดวางไว้ และจะได้ไม่มีปัญหาเรื่องที่ว่าไปอ่อยลูกค้าตามมาทีหลัง แต่เธอกำลังรู้สึกว่าชายหนุ่มตรงหน้ากำลังคิดแบบนั้น

พนักงานคนอื่นเขาก็ใส่แบบนี้กันทุกคนนี่คะพิมพ์นรากำขอบถาดเครื่องดื่มที่ถืออยู่แน่น ราวกับจะระงับอารมณ์เขาจะมาวุ่นวายกับการแต่งตัวของเธอทำไมกันนะ พนักงานคนอื่นๆ ก็แต่งแบบเธอกันทั้งนั้น เป็นแค่เพื่อนเจ้าของผับไม่ได้เป็นเจ้าของเสียหน่อย หรือว่าเดี๋ยวนี่เขามีการดูแลลูกน้องแทนกันด้วยเหรอเธอไม่ยักรู้

ที่หลังก็แต่งให้มันมิดชิดกว่านี้หน่อยนะไปได้แล้ว คนที่ออกอาการหวงแบบไม่รู้ตัวบอกหญิงสาวอย่างหัวเสีย ดวงตาสีเขียมเข้มเสมองไปรอบๆ เพื่อระงับอารมณ์กรุ่นของตัวเอง เถียงฉอดๆ แบบนี้มันน่าจับตีก้นเสียให้เข็ด งานนี้สงสัยเขาต้องเรียกเจ้าของผับมาอบรมเสียหน่อยแล้ว ปล่อยให้พนักงานที่ตัวเองหวงนักหวงหนากับเขามาแต่งตัวล่อเสือล่อตะเข้แบบนี้ได้ยังไง ราฟาเอลสบถอย่างหัวเสียเมื่อคิดถึงเรื่องหญิงสาว เขานั่งรอเจ้าหล่อนเอาเครื่องดื่มมาให้แต่ดันให้พนักงานคนอื่นเอามาเสิร์ฟแทน อย่างนี้จงใจหลบหน้ากันชัดๆ คอยดูว่าจะหนีได้สักกี่น้ำกัน

 

หนึ่งเดือนต่อมา

ในทุกๆ วันหลังเลิกงานราฟาเอลจะมาที่เดอะไนท์คลับเป็นประจำ แต่ไม่ได้ขึ้นไปหาเพื่อนรักอย่างอัลเฟรโดที่ห้องทำงานแต่อย่างใด ชายหนุ่มมาเพื่อนั่งเฝ้าพิมพ์นราทำงานเพราะกลัวจะมีหนุ่มๆ มาเกาะแกะเธอ แค่เห็นรอยยิ้มหวานๆ ที่ส่งให้ลูกค้าหนุ่มๆ พวกนั้นเขาก็รู้สึกโมโห ทุกๆ วันที่เขามาที่นี่เธอคอยแต่จะหลบหน้าอยู่ตลอดเวลา ถ้าเลี่ยงไม่ได้เธอก็จะทำหน้าบึ้งตึงใส่ เขาเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าไปทำอะไรให้เธอไม่พอใจถึงไม่เคยยิ้มให้เขาเลยสักครั้งที่เจอหน้า

คอยดูเถอะเป็นของเขาเมื่อไหร่พ่อจะจับขังใส่กรงทองไว้ในคอนโด ไม่ให้ใครได้พบเจอใบหน้าสวยๆ รอยยิ้มหวานๆ นั่น เพราะเขาจะเก็บไว้ดูคนเดียวเท่านั้น…’

ชายหนุ่มคิดอย่างมาดมั่นกับตัวเองและนั่งเฝ้าหญิงสาวทำงานจนผับปิดทุกวัน แถมคอยขับรถตามไปส่งหญิงสาวอยู่ห่างๆ จนถึงบ้านเกือบทุกคืน เมื่อเห็นว่าเธอเข้าบ้านอย่างปลอดภัยแล้วค่อยขับกลับคอนโด ถ้าไม่ได้ทำเช่นนั้นเขาคิดว่าตัวเองคงจะนอนไม่หลับทั้งคืนแน่ๆ

ถ้าเกิดวันไหนไม่ว่างจริงๆ เขาก็จะส่งลูกน้องมาดูแลเธอแทน วันต่อมาก็จะรีบบึ่งรถมาคอยนั่งเฝ้าเหมือนเดิม แค่ไม่เห็นหน้าเธอวันเดียวก็ทำให้เขากระวนกระวายจนเกือบจะลงแดงตาย วันไหนทำงานมาเหนื่อยๆ แค่ได้เห็นหน้าก็หายเป็นปลิดทิ้งแล้ว แม้จะไม่ได้เห็นรอยยิ้มเหมือนกับวันแรกที่เจอก็ตาม เขาไม่เข้าใจตัวเองเลยที่เป็นแบบนี้

ด้านพิมพ์นรานั้นก็รู้สึกว่าตัวเองจะชินกับคำพูดของราฟาเอลที่คอยว่าเธอแต่งตัวโป๊เพื่ออ่อยลูกค้าอยู่เกือบทุกวันนั่นแล้ว  เพราะเขามานั่งที่ผับทุกวันและจะคอยต่อว่าเธออยู่เสมอ แต่เธอก็ไม่ได้สนใจ อยากว่าก็ว่าไป อยากนั่งเฝ้าก็นั่งไป  เธอมาทำงานด้วยความบริสุทธิ์ใจ ไม่ได้จะมาอ่อยใครเหมือนที่เขาว่าสักหน่อย สงสัยนักธุรกิจร้อยล้านพันล้านอย่างเขาคงจะรวยเกินไปเลยมีเวลาเหลือเฟือมานั่งต่อว่าคนอื่นเขาได้ทุกวัน

มีอยู่ครั้งหนึ่งที่เขาหายไปเกือบอาทิตย์ซึ่งก็ทำให้เธอทำงานได้อย่างสบายตาเพราะไม่มีเขามาคอยก่อกวน แต่ทำไมถึงรู้สึกโหวงๆ อยู่ในอกก็ไม่รู้ เหมือนกับขาดอะไรบางอย่างในชีวิตไป หญิงสาวคิดอย่างไม่เข้าใจตัวเองหรือว่าเธอเริ่มจะหวั่นไหวกับเขาแล้วนะ คงไม่ใช่หรอกมั้ง คิดถึงตรงนี้ก็รีบสะบัดศีรษะไล่ความคิดของตัวเองออกไปอย่างรวดเร็ว

น้องสาวคนสวยครับดื่มเป็นเพื่อนพี่หน่อยสิ” เสียงลูกค้าดังแว่วมาจากโต๊ะตัวหนึ่งที่เธอกำลังจะเดินผ่านไป  เมื่อหันไปยังต้นเสียงก็พบว่าเป็นหนุ่มตี๋ท่าทางเจ้าชู้คนหนึ่งที่กำลังเมาได้ที่เลยทีเดียว พิมพ์นราทำหน้าเรียบตึง ชั่งใจอยู่ไม่ถึงสามวินาทีก่อนบอกออกไป

คงจะไม่ได้หรอกค่ะ ที่นี่เรามีกฎห้ามพนักงานนั่งดื่มกับลูกค้าค่ะ” หญิงสาวตอบอย่างสุภาพก่อนจะส่งยิ้มแห้งๆให้กับลูกค้าหนุ่ม แต่ลูกค้ากลับไม่ยอม แถมยังพยายามจะลวนลามเธออีก สงสัยจะเป็นลูกค้าที่มาใหม่ยังไม่รู้กฎของผับ ที่ว่าถ้าลูกค้าคนใดลวนลามพนักงานหรือพูดจาสอดเสียด จะถูกไล่ออกจากร้านและห้ามมาใช้บริการที่นี่อีก

หนุ่มตี๋พยายามชักชวนจนสุดท้ายพิมพ์นราทนแรงคะยั้นคะยอของลูกค้าหนุ่มคนนี้ไม่ไหว เลยต้องจำใจแหกกฎของร้านนั่งดื่มเป็นเพื่อนเขา ที่เธอยอมก็เพราะอยากจะประชดใครคนหนึ่งที่กำลังนั่งอี๋อ๋ออยู่กับสาวสวยที่มุมมืดของร้าน ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมต้องทำแบบนี้ แค่เห็นเขาไม่สนใจเธอเลยก็อยากจะประชดไปแค่นั้นเอง

พิมพ์นราบอกลูกค้าหนุ่มว่าเธอขอแค่น้ำส้มเท่านั้น เพราะเธอดื่มเครื่องดื่มมึนเมาไม่เป็นและพยายามนั่งให้ห่างจากมือไม้ที่กำลังพยายามจะลวนลามเธอตลอดเวลา ลูกค้าหนุ่มสั่งน้ำส้มมาให้ตามพิมพ์นราขอ เธอต้องรับไว้อย่างปฏิเสธไม่ได้โดยตามไม่ทันความคิดของลูกค้าหนุ่มเจ้าชู้คนนี้เลยสักนิด

ขณะเดียวกันราฟาเอลที่นั่งกับสาวสวยอยู่มุมร้าน ก็แกล้งควงหญิงสาวคนนั้นไปอย่างงั้นแหละ ไม่ได้คิดจริงจังอะไรมากมาย ไม่ได้สนใจคนที่นั่งอยู่ด้วยกันด้วยซ้ำไป สายตาคมคอยจับจ้องมองดูพิมพ์นราอยู่ตั้งแต่แรกเห็นเธอนั่งดื่มกับลูกค้าหน้าตาดีคนหนึ่งอย่างที่เธอไม่เคยทำมาก่อน เขาดูออกเลยว่ามันต้องไม่หวังดีกับเธอแน่นอนและก็ได้เห็นจริงๆ ธาตุแท้ของผู้ชายคนนั้นจริงๆ เพราะมันแอบเอาอะไรบางอย่างใส่ลงไปในแก้วของพิมพ์นราขณะที่เธอเผลอ ไอ้หมอนี่มันคิดจะงาบเธอตัดหน้าเขาแน่ๆ เลย

คนเขาอุตส่าห์รีบบินกลับจากเชียงใหม่เพียงเพราะอยากจะเห็นหน้าหวานๆ ของหญิงสาว แต่พอมาเห็นเธอนั่งดื่มกับผู้ชายคนอื่นก็ทำให้ใจเขาเจ็บแปลบๆ และอดน้อยใจไม่ได้ที่เธอไม่เคยทำแบบนี้กับเขาเลย แต่ก็นั่งรอดูสถานการณ์ว่าจะเป็นอย่างไรต่อไป เผื่อมีอะไรไม่ดีเกิดขึ้นมาเขาจะได้ช่วยเธอทัน แม้จะยังน้อยใจหญิงสาวอยู่ก็ตาม

พิมพ์นรานั่งดื่มอยู่กับลูกค้าหนุ่มได้สักพักก็รู้สึกร้อนผะผ่าวที่ใบหน้าและช่วงอกแบบแปลกๆ จากนั้นก็ค่อยๆ เริ่มลามไปทั้งตัว แถมควบคุมตัวเองไม่ค่อยจะอยู่ เธอไม่เคยมีอาการณ์แบบนี้มาก่อนเลย หรือว่าเธอจะแพ้น้ำส้มกันนะ หญิงสาวจึงรีบขอตัวไปเข้าห้องน้ำ ล้างหน้าล้างตาให้สดชื่น ลูกค้าหนุ่มตี๋ชะล่าใจปล่อยให้พิมพ์นราเดินไปเข้าห้องน้ำโดยไม่ทันรู้ว่ามีคนแอบเฝ้ามองและจ้องอยู่ตลอดเวลาเพื่อจะช่วยเหลือเธอจากแผนการร้ายดังกล่าว

ส่วนคนที่นั่งมองเหตุการณ์อยู่ตั้งแต่ต้นอย่างราฟาเอล เมื่อเห็นหญิงสาวลุกออกไปจากโต๊ะ ก็รีบสะบัดแขนออกจากการเกาะกุมของสาวสวยที่นั่งอยู่ด้วยแล้วเดินตามพิมพ์นราไปทันที เขายืนรอจนเห็นหญิงสาวเดินเซออกมาจากห้องน้ำก็รีบเข้าไปประคอง ใบหน้าหวานแดงระเรื่อยังมีน้ำเกาะอยู่และท่าทางอ่อนแรงนั้นทำให้เขารู้ทันทีเลยว่าไอ้หมอนั่นมันเอาอะไรให้เธอกิน

พริมพิมพ์นรา” ตบแก้มหญิงสาวเบาๆ เพื่อเรียกให้เธอได้สติ จิตใจเริ่มจะรนร้อน เขาอยากจะไปหักคอไอ้บ้านั่นจริงๆ ที่กล้าทำอะไรกับเธอแบบนี้ ดวงตาสีเขียวเข้มมีแววความโกรธอย่างชัดเจน อารมณ์กำลังเดือดปุดๆ ได้ที่ แต่วินาทีนี้พิมพ์นราต้องมาก่อน

ร้อนฮือร้อนจัง…” แต่ดูเหมือนสติของเธอจะไม่อยู่กับเนื้อกับตัวสักเท่าไร มือไม้ลูบคลำถอดกระดุมเสื้อตัวเองไปทั่ว ตอนนี้เขารู้ว่าเธอเริ่มครองสติตัวเองไม่ได้แล้วเพราะไอ้ยาบ้าๆ นั่นแท้ๆ เขาไม่อยากคิดเลยว่าถ้าไม่ตามเธอมาจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง กรามหนาขบกันแน่นจนเป็นสันนูน อยากจะไปกระชากคอได้หนุ่มคนนั้นมาชกให้น่วมยิ่งนัก

พริมพริมตั้งสติหน่อยสิ แกะมือเล็กที่กำลังลวนลามตัวเองออก สติของพิมพ์นราตอนนี้ไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเสียแล้ว ดวงหน้าหวานแดงซ่านลามไปถึงใบหูและลำคอ มือเสียงพึมพำเล็ดลอดออกมาแต่ก็ไม่สามารถจับใจความได้ ราฟาเอลเห็นท่าไม่ดีรีบประคองหญิงสาวออกทางประตูหลังของผับทันที ก่อนที่จะมีใครมาเห็นเข้าเสียก่อน แล้วอุ้มร่างเล็กยัดเข้ารถคันหรูของตัวเองเพื่อพากลับคอนโดทันที

เมื่อขับรถมาถึงคอนโดมิเนียม ราฟาเอลรีบประคองพิมพ์นราซึ่งตอนนี้เริ่มจะครองสติตัวเองไม่อยู่ยิ่งกว่าเดิม กดลิฟต์ไปยังชั้นยี่สิบเก้าซึ่งเป็นที่พักส่วนตัวของเขาทั้งชั้น ดีหน่อยที่ตอนนี้ดึกมากแล้วทำให้ไม่มีผู้คนมาคอยสอดแนมเอาไปนินทา เมื่อถึงห้องรีบอุ้มหญิงสาวเข้าไปในห้องน้ำแล้ววางเธอลงในอ่างอาบน้ำทั้งชุดทำงานแล้วเปิดน้ำใส่จนเต็ม เขาหวังว่าน้ำเย็นๆ จะดับความร้อนในกายในเธอได้ เมื่อได้แช่น้ำเย็นๆ ทำให้ความร้อนในกายสาวค่อยๆ ลดลง ชายหนุ่มยืนเท้าสะเอวรออยู่ข้างๆ ด้วยสีหน้ากังวล

หนาวหนาวจัง…” สักพักก็มีเสียงดังลอดริมฝีปากซีดเซียว เนื่องจากแช่น้ำนานเกินไป ราฟาเอลลนลานถึงกับทำอะไรไม่ถูก บอกตรงๆ เขาไม่เคยเจอสถานการณ์แบบนี้มาก่อนเลย ถึงเขาจะเที่ยวผู้หญิงบ้างแต่ก็ไม่เคยใช้ยานรกนั่นสักครั้งเลย สาบานได้เลยว่าเขาจะไม่ให้เธอกลับไปเหยียบที่ผับของอัลเฟรโดอีกแล้ว!

หนาวเหรอ…” ไร้ซึ่งคำตอบจากคนในอ่างน้ำ ราฟาเอลช้อนร่างเล็กเบาหวิวออกจากห้องน้ำอย่างเร่งรีบทั้งชุดเปียกๆ โดยไม่กลัวตัวเองจะเปียกตามไปด้วย วางคนหญิงสาวลงเบาๆบนเตียงขนาดคิงไซส์ของตัวเอง พร้อมห่มผ้าให้ หวังจะช่วยคลายหนาว แต่เมื่อมองอีกครั้งก็พบว่าเธอยังสวมชุดเปียกชื้นอยู่เลย คงไม่ได้ช่วยให้คลายหนาวแต่อาจจะทำให้หญิงสาวเป็นปอดบวมแทนก็เป็นได้

แล้วนี่จะให้เธอนอนทั้งชุดเปียกๆ นั้นเหรอ ได้แต่ถามตัวเองเบาๆ ดวงตาคมมองคนที่นอนหลับไม่ได้สติอยู่บนเตียงอย่างพิจารณา ใช้ฟันขาวสะอาดขบริมฝีปากแน่น สงสัยยาปลุกเซ็กซ์ที่ไอ้บ้านั่นใส่ในน้ำส้มของหญิงสาวจะเกินขนาดเลยทำให้หมดสติไป แทนที่จะมีอารมณ์รัก ร่างสูงถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่

เอาไงดีวะ ไอ้ราล์ฟ คิดสิคิด ถามตัวเองแล้วก็คิดหนัก ใช้นิ้วชี้เคาะปลายคางราวกับกำลังใช้ความคิด ความเป็นสุภาพบุรุษที่มารดาสั่งสอนมาเริ่มครอบงำจิตใจทันที ถ้าจะให้แม่บ้านขึ้นมาเปลี่ยนให้ก็คงเป็นไปไม่ได้เพราะตอนนี้ก็ดึกมากแล้ว แล้วเขาก็เป็นผู้ชายเต็มร้อยมีเลือดมีเนื้อไม่ใช้พระอิฐพระปูนที่จะไม่รู้สึกอะไรเมื่อมีเนื้อนวลหอมหวานมาวางอยู่ตรงหน้าแล้วไม่แตะต้อง ถึงจะชอบเธอมากแต่เขาก็ไม่อยากฉวยโอกาสตอนที่เธอไม่ได้สติหรอกนะ คนเป็นสุภาพบุรุษเตือนตัวเองในใจ

ถอดก็ถอดวะ หวังว่าตื่นมาจะไม่โวยวายนะคนสวย” ละความเป็นสุภาพบุรุษของตัวเองทิ้งไปชั่วคราว แล้วพูดเชิงขออนุญาตกับคนที่นอนหลับไม่รู้เรื่อง ถ้าหากไม่ทำเธออาจจะไม่สบายเอาได้ ลงมือถอดชุดที่เปียกชื้นให้หญิงสาว เมื่อปลดกระดุมเม็ดแรกก็ถึงกับมือสั่นเทา  

นี่ ไอ้ราล์ฟ แกจะสั่นทำไมวะ หุ่นเซ็กซี่กว่านี้ก็ถอดมาแล้ว สลัดความคิดชั่วร้ายของตัวเองออกไปแล้วรีบลงมือปลดกระดุมเม็ดที่เหลือออกจนหมด เผยให้เห็นหน้าอกคู่งามที่ห่อหุ้มด้วยบราเซียร์สีหวาน ดวงตาสีเขียมเข้มเบิกกว้างด้วยความตกใจกับสิ่งที่เห็น ลมหายใจเริ่มจะติดขัดขึ้นมาทันใด

พิมพ์นรานี่ ซ่อนรูปไม่เบาเลย เห็นตัวเล็กๆ บางๆ ที่ไหนได้เธอนั้นซ่อนรูปสุดๆ เขาคิดว่าเธอต้องคัพซี ไม่ก็คัพดีแน่นอนคนมีประสบการณ์การวัดไซส์คิดอย่างหื่นๆ เขานี่มองคนไม่ผิดจริงๆ เลย

เฮ้ย! ไอ้ราล์ฟ แกคิดอะไรเนี่ย ราฟาเอลกำลังรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นคนบ้าที่พูดอยู่คนเดียว รีบสะบัดศีรษะไล่ความหื่นของตัวเองออกไป กว่าจะถอดชุดให้หญิงสาวเสร็จ ทำเอาชายหนุ่มนั้นแทบจะลมจับเลือดกำเดาไหลเพราะความหื่นของตัวเอง ก็หุ่นเธอไม่ได้บอบบางอย่างที่เห็น ออกจะนุ่มนิ่มเต็มไม้เต็มมือแถมหอมหวนยั่วใจขนาดนั้น เขาลองลูบๆคลำๆ มานิดหน่อยแล้ว แถมไอ้ลูกชายตัวดียังทำท่าว่าจะตื่นตัวจนน่าจับตีดีนัก ราฟาเอลเลยต้องรีบหาเสื้อเชิ้ตแขนยาวของเขาใส่ให้เธอไปก่อน เพราะที่นี่ไม่มีเสื้อผ้าผู้หญิงเลยสักชุดเดียว เดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยให้ปีเตอร์จัดการให้ก็แล้วกัน

ชายหนุ่มทอดสายตามองคนที่นอนหลับอยู่บนเตียงด้วยแววตาอ่อนโยน แล้วเดินหายเข้าห้องน้ำพักใหญ่เพื่อไปดับความร้อนในร่างกาย ก่อนออกมาพร้อมด้วยกางเกงนอนขายาวสีเข้มเพียงตัวเดียว โชว์แผงอกล่ำที่มีขนขึ้นสีน้ำตาลปกคลุมอยู่เล็กน้อยแต่ดูเซ็กซี่ไม่หยอก ปกติเวลานอนเขาก็ไม่ใส่อะไรอยู่แล้วเพราะมันอึดอัด แต่นี่มีคนร่วมเตียงด้วยเขาเลยต้องให้เกียรติเธอหน่อย ขาแกร่งก้าวขึ้นเตียงแล้วล้มตัวลงนอนข้างหญิงสาวที่นอนหายใจเข้าออกอย่างสม่ำเสมออย่างถือสิทธิ์ในความเป็นเจ้าของเตียง เรื่องอะไรเขาจะต้องไปนอนที่อื่นด้วยล่ะ นอนบนเตียงมีหมอนข้างนุ่มๆ อุ่นๆ ให้กอดดีกว่าเป็นไหนๆ คนเจ้าเล่ห์คิดก่อนจะยิ้มออกมา

 แขนแกร่งรั้งตัวหญิงสาวเข้ามาหากอดไว้กับอกอุ่นๆ ของตัวเอง ให้ใบหน้าหวานซุกซบอยู่ซอกไหล่ เมื่อมีเธอในอ้อมแขนแบบนี้ ทำให้เขารู้สึกหวงแหนคนตรงหน้านี้เหลือเกิน ยิ่งตอนเห็นลูกค้าเลวๆ คนนั้นวางยาเธอแล้วใจเขาแทบจะขาดรอนๆ ให้จงได้ ไม่อยากคิดเลยถ้าเขาไปช่วยเธอไม่ทันจะเกิดอะไรขึ้น เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนี้ทำให้ราฟาเอลอยากจะเก็บพิมพ์นราขังไว้ในกรงทองของตัวเอง ไม่อยากให้ใครได้พบเจอเธอ ไม่อยากให้เธอได้พบเจอใครแล้วแจกยิ้มให้ไปทั่ว อยากจะให้เธอยิ้มและเห็นหน้าเขาเพียงคนเดียว

นิ้วเรียวเกลี่ยเส้นผมที่ระใบหน้าหวานออกเบาๆ จมูกโด่งแอบขโมยหอมแก้มนิ่มของคนตัวเล็กในอ้อมแขนแผ่วเบา ดวงตาคมจับจ้องใบหน้าหวานที่หลับตาพริ้มเข้าสู่ห้วงนิทราแล้วคลี่ยิ้มอ่อนโยน ก่อนจะเอื้อมมือไปปิดโคมไฟหัวเตียง แล้วหลับตาลงอย่างเป็นสุขกว่าในทุกๆ คืนที่ผ่านมาในรอบยี่สิบหกปี

 

ความรู้สึกแบบนี้เรียกว่าอะไรกันนะ

 

*************************

กลับมาอัพใหม่อีกรอบนะคะสำหรับเรื่อง กลลวงรักมาเฟีย ฝากติดตามอีกครั้งด้วยนะคะ 

รักค่ะ

อิงธารา

http://ookbeetunwalai.s3.amazonaws.com/files/emotions/xc17.gif

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

10 ความคิดเห็น

  1. #3 gee (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 กันยายน 2557 / 16:59
    รอนะค่ะ มาอัพเร็วๆๆๆนะคะ รออยู่
    #3
    0
  2. #2 อ๊บอ๊บ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2557 / 14:01
    ตอนแรกก็มาแบบเต็มๆ เสนอหน้ามาสมัครเป็นแฟน"กลลวงรักมาเฟีย"หนึ่งหัวคะ
    #2
    0