Nippon Cutie รักหวานละมุนวุ่นหัวใจหนุ่มชิงกันเซน

ตอนที่ 8 : Nippon Cutie : お弁当です! たくさん食べて。 (ข้าวกล่องค่ะ! ทานเยอะๆ เลยนะคะ~) [UPDATE 50%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,533
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 51 ครั้ง
    8 ก.ย. 57





วางแผงแล้วน้าาาาา~












 

 

 

 

7

お弁当です! たくさん食べて (ข้าวกล่องค่ะ! ทานเยอะๆ เลยนะคะ~)

 

 

 

 

7.02AM

 

 

สถานีจิยูกาโอกะ

 

 

เมื่อเช้าฉันตื่นนอนตอนตีสี่เป๊ะค่ะ

 

 

หลังจากอาบน้ำแต่งตัวอย่างละเมียดละไมที่สุดในชีวิต (ปกติแค่ตื่นให้ทันเวลาหยิบชุดนักเรียนมาใส่ได้ก็เป็นเรื่องมหัศจรรย์มากแล้ว) ฉันก็ยังมีเวลาเหลือมากมาย ดังนั้นฉันจึงตัดสินใจเข้าครัวลงมือทำอาหารไทยแบบฉบับชาววังแบบประณีตที่สุดเท่าที่ชีวิตนี้จะทำได้

 

 

ออกมาเป็นข้าวผัดกะเพราหมูสับไม่ใส่ถั่วฝักยาวแบบไม่เผ็ด และไข่ดาวแบบไม่สุก (ชาววังตรงไหน -_-?)

 

 

เรียบร้อยแล้วฉันก็เอาอาหารใส่กล่องน่ารักมุ้งมิ้ง แล้วก็พาตัวเองโดดขึ้นรถไฟมาจนถึงสถานีจิยูกาโอกะตั้งแต่เจ็ดโมง... ดูเป็นสตรีที่ขยันขันแข็งตั้งใจทำมาหากินมาก แต่จริงๆ แล้วแรงบันดาลใจเบื้องหลังความทุ่มเททั้งหมดนั้นคือชายหนุ่มคนหนึ่งค่ะ

 

 

พูดแล้วดูเป็นสตรีแรงขึ้นมาเลย แต่ฉันยกให้แค่คนเดียวหรอกนะ เพราะว่าเขาพูดว่าจะรอกินถึงขนาดนั้น...แล้วฉันจะปล่อยให้เขารอนานได้ยังไงจริงมั้ยคะ >///<

 

 

แต่ก็ไม่รู้ว่าปกติอิชิอิคุงไปเรียนตอนกี่โมง เพราะงั้นก็เลยต้องมาดักรอแต่เช้าแบบนี้ค่ะ~

 

 

ผู้คนที่อาศัยอยู่แถบนี้ไม่ค่อยรีบเร่งเหมือนส่วนอื่นของโตเกียว ดูไปก็ไม่เหมือนอยู่โตเกียวเลย ทุกคนเดินกันอย่างไม่เร่งรีบนัก ชวนให้รู้สึกชิลอย่างบอกไม่ถูก

 

 

ฉันหยิบมือถือออกมากดส่งเมล์หาโคเฮเพื่อฆ่าเวลา แต่สุดท้ายมันก็กลายเป็นสงครามคีย์บอร์ดไปโดยไม่รู้ตัว เพราะหมอนั่นแช่งฉันให้คลาดกันกับอิชิอิคุงน่ะสิ =[]=^ ไอ้ผู้ชายมีปมแฟนอยู่ไกลไม่มีคนทำข้าวกล่องให้! อย่ามาแช่งคนอื่นเค้านะ!

 

 

ท่ามกลางผู้คนที่กำลังเดินอย่างไม่รีบเร่ง นิ้วโป้งทั้งสองข้างของฉันกลับเคาะแป้นพิมพ์รัว เร็วยิ่งกว่าปืนกล คือถ้ามีแข่งโอลิมปิกต้องได้เหรียญทองแน่นอน #เพ้อเจ้อ

 

 

เล่นเกมอยู่เหรอครับ”

 

 

ที่ไหนกันล่ะ กำลังเถียงกับไอ้บ้าคนหนึ่งอยู่ต่างหาก”

 

 

ฉันตอบกลับไปโดยอัตโนมัติเมื่อได้ยินเสียงคนถาม แล้วก็พิมพ์เมล์ต่อไปอีกราวสามสี่ประโยคกว่าจะนึกออกว่าเสียงเมื่อกี้มันเป็นเสียงของใคร

 

 

แต่มันก็สายไปซะแล้ว...

 

 

อะ...อิชิอิคุง TOT”

 

 

ฉันเรียกชื่อเขาที่พยายามกลั้นหัวเราะอย่างสุดความสามารถจนถึงกับต้องเอามือกุมท้องหัวเราะโดยไม่มีเสียงจนตัวงอ จากนั้นอิชิอิคุงก็ยืดตัวเต็มความสูงก่อนจะเช็ดน้ำตาด้วยหลังมือก่อนจะแซวฉันด้วยรอยยิ้ม

 

 

...ดูท่าทางน่าสนุกดีนะครับ ไอ้บ้าคนนั้นคงตลกน่าดูเลย”

 

 

แง T_T มาถึงตั้งแต่เมื่อไหร่คะ”

 

 

ก็สักพักนะครับ แต่คุณดูจริงจังมากเลย ผมเดินมายืนข้างๆ ตั้งนานยังไม่รู้ตัว”

 

 

แล้วทำไมไม่ทักล่ะคะ T_T”

 

 

อิชิอิคุงหัวเราะอีกรอบก่อนจะเอียงคอมองหน้าฉันพร้อมกับกัดปากตัวเองสองที “ทีแรกก็ว่าจะเรียกอยู่นะครับ แต่ก็เผลอยืนดูเพลินเฉยเลย”

 

 

งั้นฉันควรจะดีใจสินะคะ”

 

 

ฮ่าๆๆ”

 

 

เอาเถอะ ถ้าทำให้เขาหัวเราะได้แบบนี้ก็โอเค แค่น้ีฉันก็คงจะอารมณ์ดีไปทั้งวันละ >O<

 

 

อ๊ะ จะว่าไป...ทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่ได้ครับ” อิชิอิคุงถามตอนที่ฉันยัดมือถือกลับเข้ากระเป๋าโดยไม่คิดจะเปิดดูเมล์ฉบับล่าสุดของโคเฮ (ที่คงจะเต็มไปด้วยคำด่าและคำสบประมาทมากมาย =_=^) “โรงเรียนไคเซย์อยู่นิชินิปโปริไม่ใช่เหรอครับ”

 

 

ใช่ค่ะ”

 

 

ถ้างั้น...”

 

 

ฉันเอานี่มาให้คุณน่ะค่ะ”

 

 

...ครับ?”

 

 

อิชิอิคุงทำหน้าประหลาดใจก่อนจะเบิกตากว้างเมื่อเห็นห่อผ้าที่ฉันยื่นให้เขา “นะ...นี่...”

 

 

ข้าวกล่องค่ะ!”

 

 

...”

 

 

ตั้งใจทำสุดๆ เลยนะคะ ^-^ ข้างในมีเซอไพรส์ด้วย แต่ไม่บอกหรอกว่าอะไร ไว้ตอนพักเที่ยงค่อยเปิดดูนะคะ”

 

 

...ขอโทษนะครับ ที่คุณต้องลำบาก” หลังจากจ้องข้าวกล่องในมือฉันอยู่นานราวห้าวินาทีเขาก็โค้งให้ฉันก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงสำนึกผิดมาก “นี่เป็นเพราะผมพูดว่าขออาหารไทยเป็นของตอบแทนใช่มั้ยครับ”

 

 

เปล่านะคะ ฉันอยากทำให้คุณอยู่แล้วต่างหากล่ะ”

 

 

O_O///”

 

 

หน้าตาอาจจะไม่ค่อยสวยเหมือนในการ์ตูน แต่เรื่องรสชาติไม่แพ้ใครแน่นอนค่ะ ^-^”

 

 

...”

 

 

...เอ่อ...แต่ถ้าไม่ชอบก็ไม่เป็นไรนะคะ -O-”

 

 

สึ...สึกิเดส! (ชอบสิครับ!)” เขารีบพูดเสียงดังจากนั้นจึงก้มหน้าลงพร้อมกับยกมือขึ้นปิดหน้าตัวเองไปครึ่งหนึ่ง “...ขอบคุณมากนะครับ...สำหรับข้าวกล่อง”

 

 

ยินดีค่ะ หวังว่าจะชอบนะคะ” ฉันยิ้มหวานให้เขาก่อนจะเอียงคอมองหน้าอิชิอิคุงที่กลายเป็นนมเย็นเหมือนเคย “คิดว่าคงจะไม่เผ็ดเกินไป...?”

 

 

อย่าแซวผมสิครับ ตอนนี้ผมกินเผ็ดพอได้แล้วนะ ไม่ใช่เด็กแล้ว... (' '///)”

 

 

ฉันหัวเราะเสียงใสเมื่อได้ยินเขาตอบกลับมา จากนั้นเขาก็บรรจงเก็บข้าวกล่องของฉันเข้ากระเป๋าอย่างระมัดระวัง ก่อนจะทำมือเป็นเชิงบอกว่าเราควรจะไปได้แล้วก่อนที่จะไปเรียนสายกันทั้งคู่

 

 

บนรถไฟที่ไม่มีใครพูดกัน มีแต่เสียงรถไฟแล่นไปตามรางทำให้รู้สึกสงบใจอย่างบอกไม่ถูก ถึงแม้ไหล่ที่กระทบกันแผ่วเบาจะทำให้หัวใจกระตุกซ้ายทีขวาทีก็เถอะ...

 

 

อิชิอิคุงยังคงมีหนังสือติดมืออยู่เหมือนเคย คราวนี้เป็นหนังสือรวมภาพรถไฟของแถบคันโตแฮะ ดูน่าสนุกจังน้า อ่านอย่างจริงจังแทบไม่ได้เงยหน้าขึ้นมาเลย ที่จริงเขาจ้องเขม็งซะจนแทบจะทะลุกระดาษอยู่แล้ว...

 

 

...หน้าผม...มีอะไรติดอยู่รึเปล่าครับ”

 

 

คะ?”

 

 

...ก็คาวาคามิซังจ้องผมมาตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว” เขากระซิบพูดเสียงเบาก่อนจะยกหนังสือขึ้นปิดหน้าตัวเองไปเกินครึ่ง โผล่มาแต่ตา แล้วนัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนคู่นั้นก็เหลือบมองฉัน

 

 

แค่รู้สึกว่าท่าทางตั้งอกตั้งใจอ่านของอิชิอิคุงน่ารักดีเท่านั้นแหละค่ะ ^-^”

 

 

นะ...น่ารัก?” อิชิอิคุงถึงกับเผลอขึ้นเสียงสูงก่อนจะหันไปขอโทษมนุษย์ทั้งสิบทิศจากนั้นจึงกระซิบกระซาบกับฉันแถมเอามือป้องปากอีกต่างหาก* “ผมเป็นผู้ชายนะครับ”

(NOTE* มารยาทบนรถไฟญี่ปุ่นคือไม่ควรใช้เสียงดังและไม่ควรคุยโทรศัพท์ เพราะจะเป็นการรบกวนผู้อื่น)

 

 

ผู้ชายก็น่ารักได้นะคะ”

 

 

ผู้ชายที่ไหนน่ารักกันครับ”

 

 

ที่นี่ไงคะ (. .)” ฉันชี้มือไปที่เขา อิชิอิคุงมองนิ้วชี้ของฉันอยู่อึดใจหนึ่งก่อนจะชิ่งหนีด้วยการเปิดหนังสือรวมภาพรถไฟขึ้นมาอีกรอบ เห็นมั้ย บอกแล้วไงว่าน่ารัก~ >O<

 

 

ฉันหักห้ามใจไม่ให้ตัวเองยื่นมือไปจิ้มแก้มเขาอย่างยากลำบาก ก่อนจะบังเอิญเหลือบไปเห็นรูปในหนังสือรวมภาพเข้าพอดี “โอ๊ะ รถไฟขบวนนั้นน่ารักจังค่ะ”

 

 

นี่เหรอครับ?” เขาขยับหนังสือให้ฉันดูถนัดขึ้น

 

 

ค่ะ รถไฟต่างจังหวัดใช่มั้ย ฉันน่ะชอบรถไฟเก่าๆ ของต่างจังหวัดมากกว่ารถไฟใหม่ๆ ในโตเกียวนะคะ รู้สึกว่าน่ารักแล้วก็คลาสสิกดี >_< อารมณ์ว่าน่ังแล้วสบายใจน่ะค่ะ”

 

 

ผมก็คิดเหมือนกันครับ” อิชิอิคุงยิ้มก่อนจะเปิดไปอีกหน้า “นี่รถไฟของ Enoshima Electric Railwayครับ”

 

 

อ๋อ! เอโนะเดนใช่มั้ยคะ”

 

 

อิชิอิคุงพยักหน้า มือก็เปิดไปอีกหน้า ซึ่งเป็นรูปของขบวนรถไฟที่แล่นบนรางที่ตัดผ่านเมือง โดยมีพระอาทิตย์ที่กำลังจะตกดินกับมหาสมุทรแปซิฟิกทอดยาวอยู่เบื้องหลัง

 

 

ระยะทางสั้นๆ แค่สิบกิโลเมตร เชื่อมระหว่างเมืองเก่าคามาคุระกับเกาะเอโนะชิมะในโชนัน แต่ถ้านั่งจากต้นสายไปจนสุดทาง จะได้เห็นทั้งภูเขา ชายหาด อุโมงค์ แล้วก็ทิวทัศน์ถนนกับบ้านเมืองด้วยนะครับ เพราะบางช่วงรางรถไฟก็อยู่บนถนน กลายเป็นรถรางน่ะครับ”

 

 

วิวสวยจัง ไม่อยากจะเชื่อว่าอยู่ใกล้โตเกียวนิดเดียว” ฉันจ้องภาพพระอาทิตย์ตกดินอย่างจริงจังเหมือนแมวโหยจ้องปลาย่าง อิชิอิคุงเองก็เงียบไปเหมือนกำลังชื่นชมพระอาทิตย์ตกดิน (ในรูปภาพ) กับฉันอยู่ จนกระทั่งเขาพูดโพล่งขึ้นมาลอยๆ ด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาจนแทบจะกลืนหายไปกับเสียงฉึกฉักของรถไฟ

 

 

ใกล้ครับ และของจริงก็สวยกว่าในรูปอีกนะ”

 

 

นั่นสินะคะ ^-^ เหมือนคุณพ่อก็เคยบอกเหมือนกันว่ารถไฟสายเอโนะเดนน่ะโรแมนติกมาก รู้สึกจะเคยพาคุณแม่ไปเดตที่นี่ด้วย ตอนทัวร์เดตตามทางรถไฟน่ะค่ะ”

 

 

ทัวร์เดตตามทางรถไฟ?” อิชิอิคุงเลิกคิ้วก่อนจะยิ้มตามฉันด้วยรอยยิ้มกว้างสดใสเหมือนเด็กน้อย “นึกภาพออกเลยแฮะ ทั้งที่ไม่รู้จักโอโต้ซังของคุณแท้ๆ”

 

 

คุณแม่บอกว่าตอนนั้นคุณพ่อเขินมาก แล้วก็พูดเสียงเบาซะจนแทบไม่ได้ยินเลยค่ะ ถามว่าไปด้วยกันมั้ยครับ คุณแม่ยังต้องแปลตั้งนาน ผ่านไปสามวันถึงได้เพิ่งนึกออกว่าคุณพ่อชวนไปเดต”

 

 

ฉันเล่าแล้วก็ขำอยู่คนเดียวโดยไร้เสียงเมื่อนึกถึงท่าทางของคุณพ่อตอนที่คุณแม่เล่าเรื่องนี้บนโต๊ะอาหารตอนไปเยี่ยมคุณปู่คุณย่าที่ฟุราโนะ คุณพ่อที่มักจะทำเท่ตีหน้าขรึมอยู่เสมอหน้าแดงแล้วก็ก้มหน้างุดไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมาตั้งนานเลย

 

 

แต่หลังจากนั้นก็จะยื่นมือไปจิ้มแก้มคุณแม่แล้วก็บอกว่า 'พอเถอะ' ด้วยน้ำเสียงกึ่งลำบากใจกึ่งเอ็นดู หน้าก็แดง แต่ก็ยังอดยิ้มไม่ได้

 

 

ทั้งสองคนดูมีความสุขมากเลย เพราะงั้นล่ะมั้งฉันถึงได้ฝันอยากจะมีความรักแบบคุณพ่อกับคุณแม่มาตลอด...

 

 

。。。一緒に行きませんか? (ไปด้วยกันมั้ยครับ?)”

 

 

...

 

 

...

 

 

...เมื่อกี้...พูดว่าอะไร...”

 

 

[มาโมนาคุ ไดคังยามะ... ไดคังยามะ...]

 

 

อ๊ะ! ถึงสถานีที่ต้องลงแล้วใช่มั้ยคะ”

 

 

...ครับ”

 

 

งั้นก็บ๊ายบายค่ะ ^-^ รักษาตัวด้วยน้า”

 

 

...” อิชิอิคุงนิ่งไปเล็กน้อย เขามองดูคำว่า 'ไดคังยามะ' ที่วิ่งอยู่บนหน้าจอเหนือประตูก่อนจะพูดขึ้นลอยๆ “ผมจะนั่งไปเป็นเพื่อนจนถึงชิบุยะนะครับ”

 

 

เอ๋? ไม่ต้องหรอกค่ะ อีกแค่สถานีเดียวเอง ฉันไม่หลงแน่ ^O^”

 

 

...ไม่ได้กลัวคุณหลงสักหน่อยครับ”

 

 

คะ?”

 

 

ที่จริง...ถ้าเป็นไปได้ก็อยากนั่งไปเป็นเพื่อนจนถึงนิชินิปโปริ แต่คงไม่ทัน ต้องขอโทษด้วย...”

 

 

ฉันมองหน้าอิชิอิคุงแล้วก็พูดไม่ออก ได้แต่พยักหน้าหงึกแล้วก็นั่งสงบเสงี่ยมต่อไป...

 

 

เล่นมาทำให้ใจเต้นกันแต่เช้าแบบนี้ รู้สึกว่าคุ้มค่าจริงๆ ที่ตื่นแต่ไก่โห่มานั่งทำข้าวกล่องให้เขา ชักเข้าใจความรู้สึกของเหล่าสาวน้อยในการ์ตูนตอนทำข้าวกล่องให้คนที่ชอบครั้งแรกแล้วสิ >O<

 

 

ว่าแต่เมื่อกี้เขาพูดว่าอะไรนะ เสียงเขาเบามาก แล้วดันพูดชนกับเสียงประกาศพอดีด้วย ฉันนึกอยากจะถาม แต่ก็หมดโอกาสไปแล้วเมื่อสถานีชิบุยะดันอยู่ใกล้กับสถานีไดคังยามะเกินไป T.,T

 

 

เราลงจากรถไฟพร้อมกันก่อนจะต้องแยกกันไปคนละทาง ฉันหันไปมองหน้าอิชิอิคุงที่ส่งยิ้มบางมาให้ จากนั้นจึงโค้งให้เขาด้วยท่าทางกระตือรือร้น “ไปก่อนนะคะ!”

 

 

ครับ รักษาตัวด้วย”

 

 

ค่า~” ฉันโบกมือให้เขาก่อนจะหันหลังเตรียมวิ่งไปที่ชานชาลาของรถไฟสายยามาโนเตะ...ก่อนจะหยุดกึกแทบล้มหัวทิ่มเมื่ออิชิอิคุงร้องเรียกตามหลังมา

 

 

คาวาคามิซัง!”

 

 

คะ!?”

 

 

ฉันหันกลับไปมองหน้าอิชิอิคุงตาโต ก่อนจะโตกว่าเดิมเมื่อได้ยินสิ่งที่เขาตั้งใจจะบอก

 

 

เย็นนี้...เจอกันนะครับ”

 

 

เหมือนมีดอกซากุระโปรยลงมาตรงหน้าฉัน ก่อนจะปลิวหายไปในวูบเดียวเมื่อฉันนึกถึงอุปสรรคชิ้นใหญ่ขึ้นมาได้ TOT

 

 

ขอโทษด้วยค่ะ... วันนี้ฉันมีซ้อม...”

 

 

ซ้อม? ชมรมเหรอครับ”

 

 

ค่ะ... คงเลิกดึกแบบเมื่อวาน”

 

 

งั้นเหรอครับ...” เขาพึมพำเสียงเบา... ท่าทางเหมือนเข้าอกเข้าใจอย่างนั้นทำให้ฉันรู้สึกเสียใจมาก U_U แงๆ อย่างน้อยทำท่าเสียดายหน่อยก็ดี ฮืออออ ฉันรู้สึกโกรธเซ็นเซย์ที่มัดมือชกให้ฉันร่วมแสดงกับชมรมด้วยขึ้นมาจุกอกเลยทีเดียว

 

 

ค่ะ เพราะฉะนั้น...”

 

 

ซ้อมถึงกี่โมงเหรอครับ”

 

 

คะ? -O-” ฉันที่คอตกเป็นหมาหงอยไปแล้วถึงกับหูตั้งอีกรอบเมื่อเขาถามมาแบบนั้น “เอ่อ น่าจะประมาณสองทุ่ม”

 

 

สองทุ่มนะครับ” เขาพยักหน้า “สองทุ่มผมจะไปรับที่โรงเรียนไคเซย์นะครับ”

 

 

ค่ะ”

 

 

...”

 

 

...อะไรนะคะ =O=”

 

 

เพราะวันนี้ที่โรงเรียนกวดวิชามีสอบปิดคอร์ส ถ้าสอบเสร็จก็กลับได้เลย น่าจะเสร็จเร็ว เพราะงั้น...” เขาหยุดพูดไปครู่หนึ่งก่อนจะมองหน้าฉันที่ยืนสะท้านเป็นอนุสาวรีย์ทำอะไรไม่ถูกแล้วโค้งให้เล็กน้อย “...เจอกันที่หน้าโรงเรียนนะครับ”

 

 

จากนั้นก็ชิ่งหนีไปเลย... ปล่อยให้ฉันยืนใจเต้นไม่เป็นมนุษย์ (เหนือชั้น) อยู่คนเดียวที่เดิม อะไรกันน่ะเมื่อกี้ จู่โจมแบบไม่ให้ตั้งตัวแบบนั้นเขาต้องจงใจแน่ๆ

 

 

ยะ...แย่แล้ว แย่แล้ว... ตอนนี้หน้าตาฉันต้องประหลาดสุดๆ แน่ หยุดยิ้มไม่ได้เลย...

 

 

...แม่จ๋า พี่คนนั้นยืนทำหน้าพิลึกอยู่คนเดียวอ่ะ -O-”

 

 

...อย่าทักสิลูก”

 

 

กรี๊ดดด แบบนี้ให้ตื่นตีสี่ทุกวันก็ไหวค่าาาา~

 

 

ฉันดี๊ด๊าอยู่คนเดียวกลางสถานีรถไฟ และกว่าจะสำนึกได้ว่าตัวเองเป็นนักเรียนไฮสคูลที่ต้องไปถึงโรงเรียนก่อนแปดโมงครึ่ง...ก็เป็นเวลาแปดโมงครึ่งเข้าไปแล้ว

 

 

ไม่เป็นไรค่าาาา ถูกทำโทษก็บ่ยั่นค่าาาาาา~ #โหมดไม่มีสติ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

[[ To Be Continued 50% ]]

เจ้าหญิงผู้เลอโฉม

 

 

 

 

 

จริงๆ แล้ววางแผงแล้วนะคะ แต่การส่งไปตามร้านหนังสือต้องใช้เวลาหน่อย

ดังนั้นพี่จะอัพต่อไปอีกสักตอนนะคะ >////< ฝากอิชิอิคุงด้วยน้า

ใครได้แล้วสั่งแล้วอย่าลืมแวะมาสกรีมให้เค้าฟังด้วยน้า~

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 51 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

790 ความคิดเห็น

  1. #789 domcity (@0654122018dom) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 23:14
    น่ารักมากๆ อ่านแล้ว ฟิน เขิน ไปในเวลาเดียวกัน
    #789
    0
  2. #786 Deffy-Deefey (@Deffy-Deefey) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 23:57
    เพิ่งมาตามอ่านค่ะ น่ารักมากกกกก หยุดยิ้มไม่ได้เลย ไว้ถ้ายังมีอยู่จะแวะไปหาซื้อนะคะ5555
    #786
    0
  3. วันที่ 7 มกราคม 2561 / 21:49
    อ๊ายยยย ฟินจิกหมอนแตกกก หยุดยิ้มไม่ได้เลย #บ้าไปแล้วววววว
    #785
    0
  4. วันที่ 7 มกราคม 2561 / 21:49
    อ๊ายยยย ฟินจิกหมอนแตกกก หยุดยิ้มไม่ได้เลย #บ้าไปแล้วววววว
    #784
    0
  5. #783 Ns'Blackstone (@seohyunny) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 มกราคม 2561 / 03:35
    แม่ลูกคู่นี้ใช่คู่เดียวกับเรียงกังใน #นายคะอย่ามาอ่อย มั้ยคะ5555 ซีนซิทคอมมากเลยค่ะ อยากอ่านอ่ะฮรื้ออออ /กดสั่งเล่ม
    #783
    0
  6. #782 ParewaPlub-in (@ParewaPlub-in) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2560 / 22:06
    อยากได้โมเม้นแบบนี้มั่งง่ะ >///<
    #782
    0
  7. #781 แม่เอง (@natty8245) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2560 / 22:26
    อยากได้แบบนี้มั่งอะะะะ ฮืออออออออออออ ตั่ยล้าววววววสสววววว
    #781
    0
  8. #778 เราเอง (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 08:35
    ชอบอิชิอิอ้ะ
    #778
    0
  9. วันที่ 19 สิงหาคม 2558 / 11:49
    Is a finnnnnnnnn.
    #768
    0
  10. #745 .mmm. (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2557 / 10:40
    ฟินนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน ม๊าก มากเลยค่ะ

    เมื่อไหร่อิชิอิคุงจะรู้ตัวซักทีเนี่ย!!!! .^-^

    ปล.ไม่รู้ก็ดีเหมือนกัน ลุ้นดี
    #745
    0
  11. #740 Eyp (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 กันยายน 2557 / 20:14
    กรี๊ดดดดด กรี๊ดแทนอะ

    ถ้าตัวเองเป็นนางเอกตอนนี้นะลอยได้ไปแล้ววว

    ความรู้สึกที่ดีคือสุดคือการที่คนที่เราชอบชอบเรากลับเนี่ยแหละ

    ฟินแทนนน >_
    #740
    0
  12. #739 nm__pcy (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 กันยายน 2557 / 10:32
    สสนุกมากกเลย
    #739
    0
  13. #731 bee (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 กันยายน 2557 / 10:52
    พระเอกจะน่ารักเกินไปแล้ววว อิชิอิคุง ทำให้เค้าเพ้ออ่ะ



    ไม่ไหวว ชอบมากๆ
    #731
    0
  14. #728 มินนี่ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 กันยายน 2557 / 19:34
    อยากอ่านแล้วค่าาา ใกล้สอบแม่ไม่ให้ซื้อหนังสือTT
    #728
    0
  15. #725 yumi (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 กันยายน 2557 / 21:32
    ง่าาา อัพต่อเลยจิๆ รอมา3วันแย้วน้าา
    #725
    0
  16. #724 coupdetat_yg (@filmpannsu) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 กันยายน 2557 / 18:16
    หนังสือยังไม่มาร้านแถวบ้านเลยค่ะ ช่วยอัพให้จบที T^T ความฟินมันค้างงงงง 
    #724
    0
  17. #723 จินโกะ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 กันยายน 2557 / 13:45
    สั่งแล้ว รอหนังสือจ้า
    #723
    0
  18. วันที่ 10 กันยายน 2557 / 23:39
    หมดไวมาก...;w; แต่ก็สอยเล่มสุดท้ายทันล่ะค่ะ #ภูมิใจมาก
    #719
    0
  19. #718 M'nareerat Samutsiriyatorn (@naree_nareerat) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 กันยายน 2557 / 20:47
    วันนี่ไปสอยที่ร้านหนังสือมา ผลที่ได้รับคือ 1.หนังสือยังไม่มา แต่เหลือบไปเห็นเล่มของโคเฮที่เหลือ2เล่มสุดท้าย กำลังจะไปจ่ายตัง ดูราคาอีกที...เอ่อ..ไว้ที่ร้านหนังสือก่อนเดี๋ยว พน. จะมาสอยทั้งสองเล่ม ฮ่าๆ สรุป ตังไม่พอนั่นเอง 555> < ไม่เป็นไร พน.เค้าจะไปดูอีก แม้ว่าจะเสียค่ารถทุกวันก็ยอมม * ^ *
    #718
    0
  20. #717 หมีน้อย (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 กันยายน 2557 / 16:42
    ขาดว่าพรุ่งนี้น่าจะมาถึงค่ะ! >////
    #717
    0
  21. #714 coupdetat_yg (@filmpannsu) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 กันยายน 2557 / 21:35
    ยังไม่มาร้านแถวบ้านเลยค่ะ รอไม่ไหวละ อยากอ่านไวๆ 555555 ยากอ่านมาซะจังด้วย ชอบตั้งแต่เล่มโคเฮแล้วค่ะ 555555555 น่ารักดีแม้จะมีบทน้อย แต่รู้สึกได้ถึงความน่ารัก555555
    #714
    0
  22. #711 Tua Mild (@mild120146) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 กันยายน 2557 / 16:42
    เดี่ยวต้องรีบไปสอย><
    #711
    0
  23. #710 Chutkaew Girdpra (@chutkaew) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 กันยายน 2557 / 13:10
    รออัพอยู่ค่ะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ ^^
    #710
    0
  24. #702 หมีน้อย (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 กันยายน 2557 / 00:37
    เหมือนโคเฮจะมาแย้งซีน

    แต่อิชิอิคุงก็แย้งกลับมาได้อย่างสวยงา

    #702
    0
  25. #700 popayaki (@ayaki722) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 กันยายน 2557 / 22:40
    อัพเร็วๆๆๆ นะคร้า
    #700
    0