♔ อริร้าย มายารัก {chanbaek} 。

ตอนที่ 35 : 梅花 ❀ กลีบพิเศษ ll องค์ชายและองค์หญิงน้อย {100%}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,137
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 49 ครั้ง
    24 เม.ย. 60


 

梅花

เหมยฮวากลีบพิเศษ

องค์ชายน้อยและองค์หญิงน้อย

 

การเข้าใจผิดด้วยการคิดไปเองปั๋วเสวียนเคยคิดเช่นนั้นจะมีอะไรน่าขันไปกว่าการที่รักคนที่เขาก็รักเราแต่เรากลับไม่รู้ตัว มิหนำซ้ำยังสร้างกำแพงหนาทึบปฏิเสธความหวังดีจากอีกฝ่ายอย่างไม่ใยดี ทั้งพูดจาไม่รักษาน้ำใจอีกฝ่าย ทั้งทำเป็นไม่สนใจ ไม่รัก มันเป็นเรื่องน่าตลกและยุ่งเหยิงในชีวิตสิ้นดีเคยคิดว่ามันเป็นเรื่องราวที่น่าปวดหัวที่สุดในชีวิตแล้ว แต่ทว่ากลับคิดผิด ความยุ่งเหยิงที่จริงเพิ่งเริ่มขึ้นต่างหาก...

“เลี่ยเลี่ย!ป๋ายป๋าย! อย่าวิ่งสิ...อ๊ะ!

 

...ฟุ่บ!...

 

“คิกๆ.../ฮ่าๆ...” เสียงหัวเราะเล็กๆ ของเด็กชายเด็กหญิงตัวน้อยดังขึ้นตามด้วยเสียงทุ้มของใครบางคนที่ได้ชื่อว่าเป็นพระสวามี...

“ฮืออออ” พระชายาตัวน้อยที่บัดนี้กลายเป็นแม่คนแล้วกำลังเบะปากร้องไห้อยู่บนพื้นสีขาวที่ปกคลุมเต็มไปด้วยหิมะของฤดูหนาว

“ไหนเจ้าบอกลูกว่าอย่าวิ่งไงปั๋วเสวียน...” เสียงทุ้มดังขึ้นใกล้ๆ พร้อมกับมือหนาที่จับต้นแขนเล็กทั้งสองพยุงให้ลุกขึ้น เสียงหัวเราะคิกคักดังอีกระรอกใหญ่เมื่อพระชายาแสนสวยใบหน้าเต็มไปด้วยหิมะ แพรขนตางอนเต็มไปด้วยหิมะจนหนักอึ้ง ทั้งแก้ม ทั้งจมูกมีเศษหิมะติดเต็มไปทุกที่

ฝ่ามือหนาค่อยๆ ปัดเศษเหล่านั้นออกอย่างเบามือพร้อมด้วยสวยตารักใคร่ละคนเอ็นดู นางกำนัลและพระพี่เลี้ยงองค์ชายกับองค์หญิงตัวน้อยได้แต่อมยิ้มเขินอายเพราะสายตาขององค์ชายห้านั้นช่างเต็มเปี่ยมไปด้วยความรัก แววตาอ่อนโยนนั้นทำให้แก้มกลมของพระชายาเปล่งสีแดงระเรื่อจนน่าฟัดนัก

 

...มีลูกแฝดด้วยกันแล้ว ความน่ารักของพระชายายังเดิม...

 

อาจเป็นเพราะต้องเป็นผู้สืบเชื้อสายและแต่งงานตอนอายุ 18 ปี จึงทำให้พระชายาตัวน้อยยังคงเป็นคุณแม่ยังสาว แม้เย่อเลี่ย* และ ป๋ายเทียน* จะอายุขวบครึ่งแล้ว แต่อายุของปั๋วเซียนนั้นก็เพิ่งจะ 20 ย่าง 21 ปีเท่านั้นเอง

"ฮือ ท่านพี่ข้าเจ็บไปหมดเลย..." เมื่อรักกันอย่างเปิดเผยแล้วปั๋วเสวียนจึงไม่จำเป็นต้องหวงท่าทีหรือฝืนความรู้สึกใดๆ อีกต่อไป คิดอย่างไรก็พูด รู้สึกอย่างไรก็บอก ในขณะที่คนรับฟังก็พร้อมจะตอบรับในทุกๆ สิ่ง

"เย่อเลี่ยกับป๋ายเทียนน่ะเพิ่งจะเดินได้คล่อง ลูกก็เลยชอบเดินซนเช่นนี้เป็นธรรมดา น่าแปลก ลูกของเราขวบกว่าๆ หัดเดินยังไม่ทันล้มแต่คนเป็นแม่โตแล้วกลับวิ่งหกล้มเสียเอง ใครกันแน่ที่เป็นเด็กน่าเป็นห่วง"

"ท่านพี่! ก็ข้าสะดุดนี่! ถามพี่เจี่ยเจียเลยก็ได้ เมื่อครู่ข้าสะดุดอะไรก็ไม่รู้" พระชายาจ้องหน้าพระสวามีอย่างเอาเรื่อง เขาไม่ยอมหรอกนะจะมาหาว่าเขาเป็นเด็กไม่ได้ เด็กที่ไหนจะเอาใจสามีเก่งและมีลูกน่ารักน่าชังเป็นพยานรักเช่นนี้ได้เล่า!

"ฮึๆ ก็นั่นสิ เจ้าสะดุดอะไรล่ะ?"

"ก็...ก็สะดุดอะไรไม่รู้น่ะสิ เพราะไม่รู้มันเลยไม่รู้ว่าสะดุดอะไร!" ปั๋วเสวียนเถียงอย่างข้างๆ คูๆ แต่พอมองไปรอบตัวก็พบว่าเหล่านางกำนัลและพระพี่เลี้ยงต่างก็กลั้นยิ้มขำกันใหญ่ คนน่ารักเขินอายที่ทำตัวซุ่มซ่ามต่อหน้าคนอื่นจึงออกแรงทุบอกพระสวามีไปแรงๆ หนึ่งที

"อั่ก...นิสัยเขินแล้วต้องทำร้ายร่างกายพี่นี่นะ พี่ช้ำไปหมดแล้วเดี๋ยวคืนนี้พี่จะเอาคืนทำให้เจ้าช้ำไปทั้งตัวเลย" พูดเสียงดังโดยไม่สนใจว่าบ่าวไพร่จะได้ยินแล้วคิดอย่างไร แต่คนถูกกล่าวถึงหน้าแดงลามไปถึงใบหูก่อนจะโวยวายกลบเกลื่อนแล้วเดินไปหาเด็กน้อยทั้งสองแทน

"เลี่ยเลี่ย ป๋ายป๋ายดูพ่อของพวกเจ้าสิแกล้งแม่ต่อหน้าคนอื่นอีกแล้ว" วิ่งเข้ากอดเจ้าตัวน้อยจนจมอกซ่อนความเขินอาย องค์ชายและองค์หญิงเห็นผู้เป็นแม่หน้าแดงจนถึงใบหูก็เป็นห่วงด้วยความใสซื่อ

"มัม...มัม..." เด็กน้อยที่ยังพูดเป็นคำมากไม่ได้พยายามส่งเสียงร้องเรียก มือป้อมๆ จับผิวแก้มเนียนสีชมพูอ่อนของเสด็จแม่ปั๋วเสวียนแล้วซุกเข้ากอดปลอบ องค์ชายห้าที่ยืนดูสถานการณ์อยู่เอ็นดูในความน่ารักของทั้งสามจึงอดไม่ได้ที่จะสวมกอดรวบตัวคนเป็นแม่อีกที

"อ๊ะ...ท่านพี่!"

"จ๊ะเอ๋...ว่าไงเย่อเลี่ย...เรียกปะป๊าสิครับ ปะป๊า..."

"ปา...ปา..."

"ท่านพี่! มากอดข้าไว้เช่นนี้ได้อย่างไร ปล่อยข้านะข้าอึดอัด" พระชายาจอมดื้อขยับตัวดิ้นขลุกขลักในอ้อมอกของพระสวามีอย่างดื้อรั้นเมื่อตนยังไม่หายโกรธที่เขาแกล้งทำให้อายต่อหน้าผู้อื่น แต่ชานเลี่ยมีหรือจะยอมยื่นหน้าเข้าหาลูกน้อยจนปลายคางวางอยู่บนลาดไหล่พระชายาและผิวแก้มก็เสียดสีกัน

"จุ๊บกับพ่อหน่อยสิคะป๋ายเทียนคนเก่ง"

"มั๊วะ"

"จุ๊บเสด็จแม่ด้วยนะคะ"

"มั๊วะ" องค์หญิงป๋ายเทียนทำตามที่เสด็จพ่อสั่งตาแป๋วก่อนจะยืดตัวขึ้นโอบกอดป๋ายเซียนอย่างรักใคร่ เกิดความเงียบท่ามกลางความหวานละมุนของครอบครัวได้ไม่นานเสียงหัวเราะคิกคักของแฝดทั้งสองก็ดังขึ้นท่ามกลางความฉงนของชานเลี่ยและปั๋วเสวียน

"องค์ชายและพระชายาเพคะ องค์ชายน้อยและองค์หญิงน้อยคงอยากไปวิ่งเล่นตามประสาเด็กแล้ว ให้หม่อมฉันดูแลทั้งสองเองนะเพคะ" เจี่ยเจียเอ่ยบอกก่อนจะเรียกนางกำนัลที่เหลือเข้ามาช่วยอุ้มพระโอรสและพระธิดาไปวิ่งเล่น เมื่อไม่มีผู้ใดเหลืออยู่พระชายาตัวน้อยก็เริ่มจะพยศอีกครั้ง

"ปล่อยข้าเลย!" สะบัดตัวแรงๆ แล้วสาวเท้าเดินหนี แต่ก้าวได้เพียงสองก้าวเท่านั้นก็ต้องร้องโอดโอยเพราะรู้สึกเหมือนถูกดึงเส้นผมยาวสลวย ตวัดสายตาเตรียมต่อว่าพระสวามีที่เล่นอะไรไม่รู้เรื่องแต่ก็ต้องหยุดชะงักลง

"อะ...อะไรเนี่ย!" ดวงตาเรียวรีเบิกกว้างเพราะปลายผมของตนถูกผูกกับปลายผมพระสวามีอย่างยุ่งเหยิง และสีหน้าของชานเลี่ยนั้นก็แปลกใจไม่ต่างกัน

"ลูกแกล้งหรือ?" องค์ชายห้าตรัสถามอย่างไม่แน่ใจพลางชำเลืองมองก้อนผมที่ถูกมัดอย่างขยุกขยุย

"ถ้าท่านพี่ไม่ได้ทำคิดว่าข้าจะทำเองอย่างนั้นหรือ!" พระชายาตวาดอย่างหงุดหงิดใจ จะว่าไปก้อนผมที่พันกันไม่ได้ถูกมัดอย่างเป็นรูปร่างเสียเท่าไร อาจเป็นเพราะพระโอรสและพระธิดาตัวน้อยยังเด็กเกินไปที่จะผูกปมขึ้นมา แต่มือน้อยๆ ก็สามารถที่จะขยำเส้นผมยาวสลวยของเสด็จพ่อและเสด็จแม่ให้พันกันได้

 

และเมื่อปั๋วเสวียนผู้ใจร้อนรีบแก้ปมออกก็กลับทำให้ปมผมนั้นยุ่งเหยิงและมัดแน่นกว่าเดิม

 

"ดูคนโตแล้วทำเข้าสิ จะแก้หรือจะผูกให้แน่นกว่าเดิมกันแน่" องค์ชายห้ากล่าวออกมาอย่างขบขันระคนเอ็นดูพลางสาวเท้าเข้าใกล้คนตัวเล็ก ปั๋วเสวียนเบะปากเมื่อได้ยินคำพูดขัดหู ริมฝีปากเรียวสวยงองุ้มจนน่าจูบให้หายงอน

"เจ้าตัวเล็กของเจ้ากับพี่นี่ช่างแสบซนยิ่งนัก" หอมแก้มเนียนไปฟอดใหญ่ก่อนจะลงมือเริ่มแกะปลายผมที่ยุ่งเหยิงอย่างใจเย็น

"ข้าจะตีให้ก้นแดงเลย" บ่นพึมพำเพราะมองคนโตกว่าแกะปลายผมอยู่นานสองนาน

"อยากเป็นแม่ใจร้ายหรือ?"

"เอ๊ะท่านพี่! ก็ลูกซนไม่เข้าเรื่องก็ต้องถูกตำหนิสิ" ถลึงตามองคนขี้แกล้งอย่างเอาเรื่อง ตั้งแต่รักกันพระชายาก็ถูกองค์ชายห้าแกล้งหยอกทุกวี่ทุกวันจนบางครั้งก็อดสงสัยไม่ได้ว่านี่คือบุรุษแสนเย็นชาที่ใจร้ายกับตนเมื่อครั้งเข้าวังมาใหม่ๆ จริงหรือเปล่า

"ลูกก็แค่อยากเห็นเรารักกันเชื่อพี่สิ" ไม่พูดเปล่ายังแอบสอดมือเข้าเอวบางแล้วกระชับอ้อมแขนจนกายชิดกัน ใบหน้าหวานขึ้นสีแดงระเรื่อพร้อมกับเบี่ยงหน้าหนี

"อย่ามารุ่มร่ามกับข้านะ เมื่อสักครู่ข้าโกรธท่านอยู่นะ"

"เอ...โกรธพี่หรือ...ถ้าเช่นนั้นต้องง้อเจ้าอย่างไรดีล่ะ? รักเจ้าคืนนี้ดีหรือไม่"

"นะ นี่!...ท่านพี่...ลามก!" ปรางค์แก้มแดงขึ้นสีจัดประหนึ่งมะเขือเทศสุก ความขวยเขินวิ่งเข้าแทรกจนลืมไปแล้วว่าเมื่อครู่กำลังงอนคนโตกว่าอยู่

 

...เป็นเช่นนี้เสมอมา...ปั๋วเสวียนไม่เคยงอนชานเลี่ยได้นานสักครั้ง...

 

"สองปีแล้วนะปั๋วเสวียน..."

"..."

"ตั้งแต่คลอดเย่อเลี่ยกับไป๋เทียน เจ้ากับพี่ก็ไม่ได้ร่วมรักกันอีกเลยนะ"

"กะ...ก็ข้าเลี้ยงลูกก็เหนื่อยแล้ว จะเอาเวลาที่ไหนไปรักกับท่านพี่กัน"

"ลูกโตจนขวบกว่าจะสองขวบแล้ว พี่ว่าให้ลูก..."

"ข้าจะนอนกับลูก!" คำตอบที่แสนหนักแน่นจากพระชายานั้นทำเอาผู้เป็นสามีต้องถอนหายใจ...ปั๋วเสวียนติดลูกมาก และไม่ใช่ว่าตนจะไม่รักลูก แต่เรื่องอย่างว่านั้นก็เป็นเรื่องปกติของคนเป็นสามีภรรยามิใช่หรือ?

"ปั๋วเสวียน...สองปีมานี้เจ้าไม่ให้พี่แตะต้องตัวเจ้าเลยนะ เป็นชายย่อมมีความกำหนัดเป็นธรรมดา เจ้าเองก็เช่นกัน คิดจะให้พี่พึ่งมือตนเองตลอดเลยงั้นหรือ?"

"ข้าก็พึ่งมือเช่นกัน"

"โถ่...ปั๋วเสวียน...ใจแข็งเหลือเกินที่รัก"

"ข้ายังไม่อยากห่างจากลูก ข้าติดลูกท่านพี่ก็รู้ หากข้าร่วมรักกับท่านพี่ก็เท่ากับต้องแยกจากลูก ข้า..."

"ถ้าลูกหลับแล้วเราค่อยรักกันก็ได้"

"ท่านพี่..."

"นะ...ปั๋วเสวียน...พี่คิดถึงเจ้าจนใจจะขาดอยู่แล้วนะ..."

"..." ตาเรียวรีสบเข้ากับดวงตาคมสวยของพระสวามีอย่างคิดหนัก เมื่อชานเลี่ยลงทุนร้องขอถึงเพียงนี้ ปั๋วเสวียนที่ความจริงแล้วก็คิดถึงอ้อมกอดของคนโตกว่าเช่นกันก็เริ่มลังเล...ใจนึงก็โหยหาอ้อมกอดอุ่นใต้เนื้อผ้าชั้นดีของคนรักแต่อีกใจก็พะว้าพะวงกลัวว่าลูกจะนอนได้หรือไม่จะสบายตัวหรือเปล่า

"ถ้าอย่างนั้น..."

"ปะป๊า...มะม๊า..." เสียงเล็กจากแฝดทั้งสองร้องเรียกแต่ไกล สองเท้าเล็กวิ่งเตาะแตะมายังพ่อและแม่อย่างน่ารัก ร้อนไปถึงคนขี้ห่วงลูกอย่างปั๋วเสวียนต้องรีบวิ่งไปรับเด็กน้อยเพราะกลัวเด็กน้อยจะหกล้มได้แผล...โดยทิ้งพระสวามีให้ยืนหงุดหงิดในใจอยู่ข้างหลัง

 

...อีกนิดพระชายาก็จะใจอ่อนอยู่แล้วเชียว!...

 

❀❀❀❀❀❀❀❀❀❀❀❀❀❀❀❀

 

            "ท่านพี่...ไป๋เทียนกับเย่อเลี่ยถ่ายท้อง" เสียงร้องจากพระชายาดังขึ้นหลังจากเด็กๆ เข้าห้องน้องได้ครู่หนึ่ง คนเป็นพ่อเดินรับผ้าอ้อมจากนางกำนัลก่อนจะสาวเท้าตามเข้าไป ซึ่งปั๋วเสวียนวุ่นอยู่กับการทำความสะอาดก้นเจ้าตัวน้อย

            "เสด็จแม่ของเจ้ายังไม่ทันได้เสวยอาหารเลย พวกเจ้าก็ถ่ายกันแล้ว อยากให้เสด็จแม่กินน้อยๆ ก็บอกเถอะเจ้าตัวน้อย"

            "คิกๆ" เด็กน้อยทั้งสองหัวเราะคิกคักเมื่อเห็นหน้าของบิดา สองมือป้อมๆ ชูขึ้นเหนือหัวเพราะอยากเข้าสู่อ้อมกอดคนเป็นพ่อ

            "ท่านพี่อุ้มอาเลี่ยที ข้าล้างก้นอาเลี่ยเสร็จแล้ว"

            "ปะป๊า..." เด็กน้อยร้องเรียกบิดาเสียงแจ๋ว พอเข้าสู่อ้อมกอดได้ก็กอดรัดแน่นจนคนเป็นพ่อเกือบหายใจไม่ออก และกว่าจะเปลี่ยนชุดให้องค์ชายน้อยและองค์หญิงน้อยก็เล่นเอาเหนื่อย เมื่อมื้อค่ำจบลงพระชายาแสนสวยก็อุ้มเจ้าตัวน้อยเข้านอนโดยเร็วไว

            "สงสัยจะเพลียมากนะท่านพี่ เพราะวันนี้เล่นทั้งวันพอทานอาหารเสร็จก็ถ่ายท้องอีก ดูสิตอนนี้ลูกหลับปุ๋ยเลย..." ปั๋วเสวียนเอ่ยพลางแย้มยิ้มอย่างสุขใจ มือเรียวสวยลูบผมนุ่มขององค์หญิงตัวน้อย ส่วนมืออีกข้างก็ตบก้นองค์ชายน้อยเบาๆ

            "ทางสะดวก..." ชานเลี่ยพึมพำเบาๆ ก่อนจะรีบเดินไปยังหน้าจำหนักเรียกนางกำนัลให้มาพาลูกน้อยไปนอนอีกห้องหนึ่ง แต่ทว่า...เมื่อเดินกลับมายังห้องบรรทมของตนเองก็ต้องขมวดคิ้วแน่น...สาวเท้าก้าวไปยังเตียงช้าๆ

            "ปั๋วเสวียน..." เอ่ยเสียงเรียกพระชายาของตนเบาๆ แต่ไร้การตอบกลับ ส่งมือหนาลูบแก้มเนียนก่อนจะถอนหายใจยาวพร้อมหันกลับมาเอ่ยไล่นางกำนัล

            "กลับไปเถอะ คงไม่ต้องอุ้มองค์ชายกับองค์หญิงไปไหนแล้วล่ะ...เฮ้อ..." ส่ายหน้าเบาๆ กับแผนเผด็จศึกพระชายาของตนที่พังทลายลงเพียงเพราะปั๋วเสวียนชิ่งหลับไปก่อนแถมยังดูอ่อนล้าจนน่าสงสาร

            "ไว้วันอื่นก็แล้วกันนะพระชายา..." เอ่ยออกไปอย่างปลงตกแม้ในใจจะเสียดายลึกๆ ที่ไม่ได้ปลดปล่อยอีกแล้ว แต่ดวงตาข้างขวาขององค์ชายห้ากลับกระตุกอย่างไม่มีสาเหตุ เสี้ยวหนึ่งของหางตาแอบรู้สึกว่าเห็นรอยยิ้มเล็กๆ บนมุมปากขององค์ชายและองค์หญิงตัวน้อยเนี่ยสิ

            "คงจะตาฝาดไป" พูดจบก็ปลดเสื้อคลุมออกให้เหลือแต่ซับในบางๆ หยิบเสื้อคลุมนอนที่ถูกพับวางไว้อย่างดีตรงโต๊ะหัวเตียงมาสวมก่อนจะค่อยๆ นั่งลงบนเตียงและเอนตัวนอนกอดสามแม่ลูกไว้ในที่สุด

            "หลับฝันดีนะ...ดวงใจของข้า..."

           

❀❀❀❀❀❀❀❀❀❀❀❀❀❀❀❀

 

 

พูดคุยกับหมาน้อย 

ฟิคจบไปเป็นชาติแล้ววววว เพิ่งตะมาอัพตอนพิเศษให้ แงงงงง ขอโ?ษด้วยนะคะ ว่าจะมาอัพให้แต่ก็ลืมตลอดเลย วันนี้คิดถึงฟิคตัวเองขึ้นมาก็เลยได้โอกาสเข้ามาอัพให้ ใครที่ไม่ได้ซื้อเล่มไปแล้วยังรักฟิคเรื่องนี้อยู่ก็แวะมาอ่านกันให้หายคิดถึงได้นะคะ ส่วนตอนพิเศษตอนอื่นๆ จะทยอยลงให้แน่นอนค่า ♥ 

 

องค์หญิงน้อยและองค์ชายน้อยนี่แสบจริงๆ เลย  

ถ้าคิดถึงอย่าลืม #อริร้ายชานแบค


 

 


S Y D N E Y ` Tiny Hand Pink Bow Tie
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 49 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,947 ความคิดเห็น

  1. #2861 ฮุคกัปตัน (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 15:24
    โท่ 2 ปีเลยรึเจ้าคะ!!! ปั๋วเสวียนยากไปไหนฮืออ สงสารชานเลี่ย
    #2,861
    0
  2. #2839 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2560 / 16:44
    แสบจริงๆเลยลูกชายลูกสาวเนี่ยยย
    #2,839
    0
  3. #2799 PangKuyyyyyyyyyy (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 14:56
    รอตอนอื่นค่าาา
    #2,799
    0
  4. #2798 OrangeTurtle (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 07:11
    น่าสงสารรรรรรร55555555555555555
    #2,798
    0
  5. #2797 kdklhhcb (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 01:16
    งืออออน่ารักมาก รักไรท์์์์์์์💖💖💖💖💖💖💖
    #2,797
    0
  6. #2796 Noon Zaizai (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 00:42
    ชอบมากค่ะ น่ารักมาก ขอบคุณนะคะ
    #2,796
    0
  7. #2795 NmAoMn:P (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 00:27
    ขอบคุณมากนะคะ ^^
    #2,795
    0
  8. #2737 NmAoMn:P (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2559 / 23:55
    อยากอ่านนนน แต่อ่านไม่ได้เศร้าใจ ลงให้เราหน่อยสิ
    #2,737
    0
  9. #2677 Kamolphancream (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2558 / 09:50
    ตั้ลล้ากกกก
    #2,677
    0
  10. #2676 Kamolphancream (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2558 / 09:50
    ตั้ลล้ากกกก
    #2,676
    0
  11. #2588 joylnr (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2558 / 01:30
    งื้อออออออออออ น่ารักอีกแล้ววววววววววว
    แบคทำอะไรก็ดูน่ารักไปหมดเลยอะ
    น่าเอ็นดูมากกกกกกกกกกกก
    พี่ชานก็น่ารักอ่ะ ทนุถนอมน้องดีจังงงง
    ฝาแฝดตัวน้อยก็ดีงามมมม
    #2,588
    0
  12. #2558 Chakbann (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2558 / 20:10
    รอคร่าาาาาา
    #2,558
    0
  13. #2549 Jammie-Lee (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2558 / 02:41
    น่าร้ากกกกก
    #2,549
    0
  14. #2518 mamama (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2558 / 21:04
    เอะอะก็จะทำโทษ
    #2,518
    0
  15. #2517 เมียฮยอก..กิ๊กน้องแบค (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2558 / 19:33
    น่ารักจังเลยยยยย
    #2,517
    0
  16. #2516 Parkpum (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2558 / 20:19
    อู้ยยยยน่ารักอ่ะ ชื่อลูกแฝดน่ารักมากๆ
    #2,516
    0
  17. #2515 NuNn (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2558 / 02:47
    อ๋อยยย~ น่ารักอ่าคู่แฝดแต่คุณแม่น่ารักกว่าอ้ายยย><
    #2,515
    0
  18. #2514 minhogoon (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2558 / 22:59
    ว้ายยยยย~~ น่ารักมากๆๆๆ อยากโอ๋ปั๋วเสวียน~~
    #2,514
    0
  19. #2513 '&#12613;' (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2558 / 21:55
    น่ารักกกฮืออ♡♡
    #2,513
    0
  20. #2512 Mr.B_toey (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2558 / 21:43
    น่ารักกง่าาา เปิดตัวละหวานไม่แคร์สื่อเลยนะะ
    #2,512
    0
  21. #2511 Aor Siriluk Elk (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2558 / 21:27
    อร้ายบบบ ลูกแฝดดดดด
    #2,511
    0
  22. #2510 CHdreaM (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2558 / 21:12
    กรี๊ดดดดดด ได้ลูกแฝดด้วย >< น่ารักมากเยยยยย
    #2,510
    0
  23. #2509 Happy HP Time (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2558 / 21:11
    เขิลอ่ะ อยากอ่านต่อน้าาา
    #2,509
    0
  24. #2508 Vvzvi (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2558 / 20:41
    จะปั๊มลูกเพิ่มละสิองค์ชายห้า
    #2,508
    0
  25. #2507 Baekhyunee (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2558 / 20:35

    น่ารักกกกกก ช๊อบบบบบบบ รอเลยยยยยย ท่านพี่~~~~~~~~

    #2,507
    0