♔ อริร้าย มายารัก {chanbaek} 。

ตอนที่ 25 : 梅花 ❀ กลีบที่ ๒๑

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,708
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 65 ครั้ง
    6 ม.ค. 58

 
 
 

梅花

เหมยฮวากลีบที่ 21

“ก็ใครกันทำข้าเจ็บ!

 

ยามเช้าที่อากาศแสนสดใสไม่ได้ทำให้พระชายาแสนงอนอย่างปั๋วเสวียนอารมณ์ดีขึ้นสักนิด หลังจากที่ตื่นเช้ามาตีอกชกหัวที่ใจง่ายเสร็จแล้วก็นอนเล่นกับเจาแมวน้อยเหมยหลงอยู่ไม่ลุกไปไหน

 

...ก็จะให้ลุกได้อย่างไรเมื่อเจ็บตรงส่วนนั้นจนน้ำตาแทบไหล...

 

“ปั๋วเสวียน...” เสียงทักของคนมาใหม่ดังขึ้นพร้อมกับใบหน้าคมดุแต่ดูสวยงามที่โผล่มาจากประตู

“อ้าว ท่านจื่อเทา!” ยิ้มร่าทันทีที่เห็นว่าเจ้าของเสียงคือใคร อยากจะลุกขึ้นไปต้อนรับอยู่หรอกถ้าไม่ติดว่าเผลอขยับตัวแล้วต้องร้องโอดโอย

“ไม่ต้องลุกก็ได้ ข้ามาดูแลเจ้าแทนคนบ้า”

“เห?”

“...ก็องค์ชายห้ายังไงล่ะ” ป้องปากบอกแล้วหลุดหัวเราะเบาๆ จื่อเทาวันนี้มาในชุดสีส้มลายลูกท้อ ป๋ายเซียนอยากจะบอกว่ามันช่างน่ารักเหลือเกินในสายตาของตน

“ถ้าเช่นนั้นท่านก็เป็นคนสวมชุดให้ข้าใช่หรือไม่?” ยกแขนเรียวที่ลูบหัวเจ้าแมวน้อยที่นอนอยู่บนหน้าท้องขึ้นประกอบท่าทาง จื่อเทามองแล้วส่ายหน้าน้อยๆ ก่อนจะตอบออกไปตามความจริง

“ก็คนบ้าของเจ้าไงล่ะที่ใส่ให้หลังเสร็จกิจน่ะ” พูดไม่พูดเปล่า จื่อเทากวาดสายตาล้อเลียนคนตัวเล็กจนหน้าแดงระเรื่อ ปั๋วเสวียนกัดริมฝีปากแน่นแล้วโวยวาย

“อะไร! อะไร! คนบ้าใส่ให้ข้าแล้วท่านมองข้าแบบนั้นหมายความว่าอย่างไรกัน!” ปั๋วเสวียนจ้องหน้าจื่อเทาตาเขม็งพร้อมอมลมแก้มป่อง เจ้าแมวขี้หวงเดินวนบนหน้าท้องแบนอย่างหงุดหงิดแล้วก็ตัดสินใจไต่ขึ้นอกแล้วแลบลิ้นเลยหน้าพระชายาอย่างออดอ้อน

“ดูท่ามันจะเป็นแมวขี้หวง”

“อะไรกันท่านจื่อเทา...เหมยหลงก็เป็นแค่แมวเอง...”

“โอ้ จริงสิ...” จื่อเทาลุกขึ้นแล้ววิ่งเข้าไปยังในห้องน้ำทันที พระชายาหน้าหวานพยายามเอี้ยวตัวลุกตามแต่ก็ไม่สำเร็จ จนท้ายสุดก็รอให้จื่อเทาเดินออกมาเอง

“องค์ชายห้านำเจ้าแมวตัวนี้มาให้เจ้า แต่เขาบอกข้าว่าเจ้าไม่ต้องการมันเมื่อคืน มันก็เลยหนีไปนอนในห้องน้ำ...” ปั๋วเสวียนไล่สายตามองในอ้อมแขนของจื่อเทาที่ตอนนี้มีเจ้าลูกแมวขนปุยสีขาวสะอาด หน้าตาน่ารักน่าชังไม่ต่างจากเหมยหลงเลยสักนิด เพียงแต่เจ้าแมวน้อยที่ว่านั้นตัวเล็กกว่า

“มันเป็นเพศเมียและก็ดูขี้กลัวมากๆ เจ้าอยากลองอุ้มมันหน่อยหรือไม่” ตาเรียวรีเพ่งพินิจไปยังสัตว์ตัวน้อย เจ้าตัวอวบกำลังคุดคู้อยู่ในอ้อมกอดอย่างสั่นเทา จื่อเทาลูบหัวมันอย่างแผ่วเบาเพื่อคลายความกังวัลให้กับสัตว์น้อย ปั๋วเสวียนพยักหน้าตกลงแล้วอุ้มเจ้าเหมยหลงลงข้างเตียงก่อนจะส่งมือไปรับเจ้าเหมียวน้อยอีกตัว

“เหมียว...” เจ้าเหมียวน้อยร้องเสียงอ่อยและตัวสั่นกว่าเดิมเมื่อมาอยู่ในมือปั๋วเสวียน

 

...คงจะกลัวข้าเพราะเรื่องเมื่อคืนสินะ...

 

“โอ๋ๆ ข้าไม่ดุเจ้าแล้วนะเจ้าเหมียวน้อย ข้าใจดีนะ เมื่อคืนข้าแค่หงุดหงิด...” จับเจ้าตัวกลมให้หันหน้าเข้าตาตัวเอง พระชายาแย้มยิ้มให้อย่างเป็นมิตรและจุมพิตบางเบาลงบนหน้าผากขาวๆ เดือดร้อนไปถึงแมวอีกตัวที่พองขนจนตัวฟูด้วยความโกรธเคือง

 

ไอ้แมวบ้านี่อะไร? ท่านปั๋วเสวียนหอมมัน! ท่านปั๋วเสวียนหอมมัน!’

 

“เจ้าน่ะมันเป็นแมวขี้อิจฉา หากปั๋วเสวียนเห็นว่าเจ้าดุร้ายนะ เจ้าจะต้องตกกระป๋องทันที!” จื่อเทาจัดการอุ้มแมวกร่างแล้วแอบกระซิบให้พอรู้กันอยู่แค่ 1 คน 1 ตัว เหมยหลงได้ยินดังนั้นก็รีบหดหาง ลู่ขนลงทันทีจนจื่อเทาหลุดหัวเราะออกมา

“ท่านจื่อเทาขำอะไรหรือ?” คนใสซื่อที่กำลังเกาคางแมวตัวใหม่อยู่หันมาหาต้นเสียงด้วยความสงสัย แต่กระนั้นใบหน้าจิ้มลิ้มของพระชายาก็ทำให้เจ้าแมวลามกนั้นเลือดลมสุบฉีดดีดดิ้นตัวให้หลุดจากแขนของจื่อเทาเสียอย่างนั้น

 

ข้าจะหอมท่านปั๋วเสวียน! ข้าจะหอมท่านปั๋วเสวียน!’

 

“เจ้าควรตั้งชื่อให้แมวตัวใหม่ มันจะได้มีชื่อเรียกแล้วก็เป็นเพื่อนกับเจ้าเหมยหลง” ปั๋วเสวียนพยักหน้ารับกับคำพูดของอีกฝ่ายก่อนจะมองหน้าตัวเล็กในวงแขนแล้วเปล่งเสียงพูดชื่อออกมาด้วยความดีใจที่ตนได้เป็นผู้ตั้ง

“ข้าจะตั้งชื่อว่า เหมยหลิน! เหมยหลินน่ารักจะได้คู่กับเหมยหลงไง” ฉีกยิ้มหวานแล้วจับเจ้าแมวขี้หวงให้มานั่งบนตักอยู่กับเจ้าเมวตัวใหม่ ปั๋วเสวียนแสนร่าเริงจับอุ้งเท้าแมวน้อยชนกันเล่นในขณะที่หาได้รู้ความคิดอันของเจ้าแมวตัวแสบเลยสักนิด

 

...หนอย ไอ้เหมยหลิน! มาทำหน้าง๋อใส่ ฝันไปเถอะท่านปั๋วเสวียนน่ะเป็นของข้า!...

 

ส่งคำพูดที่สัตว์สื่อสารกันได้ด้วยแววตา เหมยหลงจ้องเหมยหลินอย่างดุดันเสียจนเจ้าเหมียวน้อยเหมยหลินไม่กล้าสบสายตาและภาวนาขอให้พระชายาแสนน่ารักจับแยกกันเสียที!

“ว่าแต่คนบ้าไปไหนหรือท่านจื่อเทา” จื่อเทาเลิกคิ้วเล็กน้อยพลางมองคนปากแข็งที่เอ่ยถามถึงชานเลี่ย หากเกลียดกันจริงคงไม่พูดถึงนักหรอก

“เตรียมเข้าพิธีดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์กับเจ้าอย่างไรล่ะ...ห้ามเจอหน้ากันสามวัน” เมื่อได้คำตอบก็ร้องอ๋อออกมาทันที ที่หายตัวไปนั้นก็เพราะเตรียมตัวพิธีบูชาพระจันทร์เพื่อขอบุตรนี่เอง...

 

เดี๋ยวนะ...

พิธีขอบุตรตามความเชื่อในวัง...

 

ก็เท่ากับต้องร่วมรักกันอีกน่ะสิ!!!

 

“ท่านจื่อเทาขะ ข้าต้องร่วมรักกับองค์ชายอีกน่ะหรือ!?” เบิกตาถามด้วยความตกใจ จื่อเทาปรายตามองพระชายาตัวน้อยแล้วส่ายหน้าเบาๆ ตอบคำถามพลางคนยาสมุนไพรในถ้วยสำหรับบำรุงร่างกายให้คนป่วย

“ก็ใช่น่ะสิ เหตุใดต้องทำท่าตกอกตกใจขนาดนั้นด้วยในเมื่อสาเหตุที่เจ้านอนป่วยอย่างอย่างนี้ก็เพราะเพิ่งร่วมรักกันมาอย่างหนักหน่วง”

“มะ ไม่ได้หนักหน่วงนะ!

“อ๋อ แล้วเหตุใดเจ้าถึงได้ลุกไม่ไหวล่ะ?”

!!!” ปั๋วเสวียนเม้มปากแน่นและกลอกตาอย่างเลิกลัก...อันที่จริงก็ไม่ได้หนักหน่วงอะไรเลย ก็แค่ถูกความร้อนแรงแผดเผาเพราะอีกฝ่ายเจนจัดเรื่องเพศจนคล้อยตามและถูกเอาเปรียบทั้งคืนจนอีกฝ่ายพอใจ...

“เจ้านี่คิดอะไรอยู่ก็แสดงออกมาทางสีหน้าหมดเลยนะ หากเจ้าโกรธเจ้าก็จะมองทุกคนตาขวาง พอเจ้าเศร้าหน้าเจ้าก็จะหงอย และพอเจ้าเขิน...”

“...”

“...เจ้าก็จะหน้าแดงงงงง ไปจนถึงใบหู!” บีบจมูกรั้นๆ เป็นเชิงหยอกล้อและหัวเราะกับคำโวยวายที่พระชายาแสนซนร้องปฏิเสธ จื่อเทาเป่ายาร้อนๆ จนเริ่มอุ่นแล้วหยุดบทสนทนาลงด้วยการป้อนยา เจ้าแมวทั้งสองถูกปล่อยให้ไปวิ่งตามใจและแน่นอน เหมยหลงออกไปวิ่งเล่นในสวนดอกไม้หลังวังเพื่อจับผีเสื้อซึ่งต่างกับเหมยหลินที่ทำแค่นอนมองแปลงดอกไม้ที่หน้าตำหนักเท่านั้น

“เอาล่ะ ไหนบอกข้าซิว่าเหตุใดเจ้ากับองค์ชายห้าถึงได้ร่วมรักกันจนเจ้าป่วยถึงขนาดนี้”

“คือ...”
“คงจะไม่ใช่เพราะพิศวาสกันใช่ไหมล่ะ?”

“ก็...คือ...ข้ามีปากเสียงกับองค์ชาย...”

“นั่นประไร! ข้าเดาถูกจริงๆ ด้วย พี่อี้ฝานน่ะบอกข้าว่าเพราะพวกเจ้ารักกันมาก แต่ข้าไม่เชื่อหรอก”

“ไม่มีทางที่ข้าจะรักคนอย่างองค์ชายห้า! คนอะไรนิสัยไม่ดีชอบตำหนิข้า ป่าเถื่อนชอบใช้กำลัง เอาแต่ใจตัวเองเป็นที่สุด แล้วก็ชอบทำหน้าดุให้ข้ากลัว!” ถึงจะพูดไปอย่างนั้น แต่มือน้อยๆ ก็เผลอจิกลงบนผ้าห่มผืนบาง เพราะร้ดีอยู่แก่ใจว่าหัวใจของตนตกเป็นของคนใจร้ายไปทั้งดวงเสียแล้ว

“ปั๋วเสวียน...องค์ชายห้าแสนดีจะตาย หากเจ้าลองเปิดใจเจ้าก็จะรู้ว่าเขาน่ะอ่อนโยนถึงเพียงไหน”

“แต่ข้า...”

“เจ้าควรจะเลิกพยศได้แล้วนะ ข้าอิจฉาเจ้าแทบตายที่มีโอกาสได้แต่งงานกับชานเลี่ย จริงๆ แล้วองค์ชายห้าน่ะนิสัยอ่อนโยนจะตาย ไม่เช่นนั้นบุรุษดุดันที่ไหนจะเลี้ยวแมวขนปุย? หากเจ้าปรับตัวนะ เจ้าก็จะค่อยๆ รักเขาเอง...” ...และแน่นอนปั๋วเสวียนรู้ดี...รู้ดีว่าด้านร้ายๆ ขององค์ชายมีอีกด้านหนึ่งคือความอ่อนโยน...และปั๋วเสวียนหลงรักความอ่อนโยนเหล่านั้น...

“ไม่เหมือนกับข้า...รักพี่อี้ฝานแต่ก็ไม่สามารถครองคู่กันได้” คนเล่ามีแววตาที่เศร้าหมองลงทันที ปั๋วเสวียนจึงกุมมือของอีกฝ่ายเป็นเชิงให้กำลังใจ

“มันต้องมีสักวิธี...”

“ไม่ได้หรอก...พี่อี้ฝานต้องเป็นฮ่องเต้คนต่อไป และจำเป็นต้องมีพระมเหสีที่ดีพร้อมจะเป็นแม่ของแผ่นดิน...ลูกเจ้าของหอนางโลมเช่นข้านั้นมิคู่ควร และหากจะแต่งเข้าวังก็คงเป็นได้แค่พระสนม...แล้วข้าจะทนเห็นพี่อี้ฝานมีรัชทายาทน้อยๆ กับคนอื่นได้อย่างนั้นหรือ?...”

“ท่านจื่อเทา...” เรื่องนี้ข้าเข้าใจดี...ปั๋วเสวียนอยากจะตอบออกไปเหลือเกิน เพราะรู้ซึ้งถึงคำว่าไม่ใช่เพียงหนึ่งเดียวแล้วก็รู้สึกเจ็บปวด...หากพระสนมเป็นลู่หานแล้วปั๋วเสวียนจะยังทนได้หรือ? ถึงเป็นน้องแต่เรื่องหัวใจก็มิมีผู้ใดห้ามความรู้สึกได้หรอก...

“ฮ่องเต้ทรงรับสั่งให้พี่อี้ฝานหาพระชายาของตนเร็วๆ เสียที...เห็นทีเจ้าคงได้มีพี่สะใภ้คนใหม่แล้วนะ” แม้จะยิ้มออกมาแต่แววตาก็ปกป้องความเศร้าสร้อยไม่ได้เลย ปั๋วเสวียนขยับบตัวขึ้นกอดแล้วลูบหลังคนที่ตาแดงจะร้องไห้อย่างเห็นใจ

“ข้าเชื่อว่าสวรรค์จะต้องเห็นใจความรักของท่านจื่อเทาและพี่อี้ฝาน...”

 

❀❀❀❀❀❀❀❀❀❀❀❀❀❀❀❀

 

            สั่น! สั่นไปหมด! ตอนนี้ปั๋วเสวียนกำลังรู้สึกประหม่าอย่างหาทางหยุดไม่ได้! ก็เพราะว่าไม่เจอพระสวามีมาตั้งสามวันก่อนจะเข้าพิธี...และปั๋วเสวียนจะไม่อภัยให้คนคิดนอกใจง่ายๆ หรอกนะ!...

ตื่นนอนตอนเช้าก็ถูกพาไปยังแท่นพิธีไหว้ฟ้าดินแต่เช้าตรู่โดยห้ามมองหน้าพระสวามีเด็ดขาด พอกลับห้องก็ถูกปรนนิบัติตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า ถูกพาไปอาบน้ำขัดผิว สระผมอบดอกไม้ แล้วจับแต่งองค์ทรงเครื่องสีแดงสดและจบด้วยน้ำอบจนตัวหอมฉุย

 

...นี่กะจะให้ข้าเป็นอาหารรสเด็ดถวายมังกรเลยใช่ไหมเนี่ย!...

 

“พระชายางามมากเลยเพคะ คืนนี้รับรองว่าต้องได้พระโอรสหรือไม่ก็พระธิดาถือกำเนิดในท้องของพระชายาแน่ๆ เพคะ” เจี่ยเจียกล่าวชื่นชมผลงานของตนเองหน้าระรื่น เรียกเอาสายตาดุๆ จากพระชายาปั๋วเสวียนได้มากทีเดียว

“เงียบเลย! เจ้ากำลังจะทำให้ข้าเจ็บตัว!

“เจ็บตัวหรือสุขจนล้นกันแน่เพคะ”

“เอ๊ะ!” ปั๋วเสวียนถลึงตาใส่เจี่ยเจียที่ชักจะพูดเก่งเกินไปแล้ว หนอย...พอข้าใจดีหน่อยล่ะก็ล้อข้าไม่หยุดเชียว!

“เอาเถอะเพคะ...ร่วมรักกันไปเดี๋ยวก็รักกันเอง เห็นมาหลายคู่แล้วเพคะ”

“เจ้านี่นะ...พูดเหมือนกับมันง่าย คนรักกันมิได้เริ่มจากการร่วมรักเสียหน่อย” พูดไปคล้ายๆ กับตัดพ้อในใจเช่นกัน ก็ถ้าร่วมรักแล้วรักกันได้จริงๆ ป่านนี้คนใจร้ายก็คงไม่คิดอยากมีพระสนมหรอก!

“พระชายาทรงรู้อยู่แก่ใจเพคะ...มิเช่นนั้นคืนก่อนก็คงไม่ส่งเสียงมีความสุขจนลั่นตำหนักแล้วล้มป่วยหรอกเพคะ”

“จะ เจ้า! นี่เจ้า!” ปั๋วเสวียลุกขึ้นเตรียมตีนางกำนัลนิสัยไม่ดีที่เอาแต่ล้อตนเรื่องวันนั้นไม่หยุด อยากจะจับมาตีให้หนำใจแม้ตนจะเป็นบุรุษเพศก็ตาม...แต่เพราะตอนนี้อยู่ในฐานะผู้สืบเชื้อสายแล้วนี่ คงไม่ต่างจากสตรีเท่าไรนักหรอก!

“ฮ่าๆ ใกล้เวลาเข้าพิธีดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์แล้วเพคะ พระชายาทรงเข้าไปนั่งรอองค์ชายเถอะเพคะ” พูดทิ้งท้ายก่อนจะรีบวิ่งหนีออกจากห้อง ทิ้งให้ปั๋วเสวียนหน้างออย่างหงุดหงิดที่ถูกล้อเลียน ไม่นานประตูห้องก็ถูกเปิดออกอีกครั้งพร้อมกับคนมาใหม่ที่เป็นเจ้าของหัวใจของปั๋วเสวียนไปแล้ว...

“...” ไร้เสียงเอ่ยทักหรือพูดคุยเพราะคนโตกว่าดูเหมือนจะตะลึงในความงามของพระชายาในยามค่ำคืนแสนหวานนี้ ริมฝีปากแดงๆ นั้นแลดูเย้ายวนชวนให้ขบกันเสียเกือบจะรักษาความสงบเอาไว้ไมไหว

 

แต่ปั๋วเสวียนจะรู้หรือไม่

ที่กล่าวหาไปเมื่อวันก่อนทำให้องค์ชายห้าโกรธมากเพียงไหน!

 

“หายป่วยทันด้วยหรือ” เพราะดันถูกหักหาญน้ำใจเสียได้จึงได้โกรธและเอ่ยถามไปด้วยประโยคห้วนๆ กับน้ำเสียงแสนเย็นชา

 

“ก็ใครกันทำข้าเจ็บ!” ปั๋วเสวียนโมโหทันทีที่อีกฝ่ายดูไม่ห่วงตนเลย น้อยใจเช่นกันที่นอกจากเขาจะไม่รักตนแล้วยังมาขืนใจร่วมรักกับตนทั้งๆ ที่อยากจะมีพระสนมอีก!

 

...ปั๋วเสวียนไม่ใช่ดอกไม้นะ คิดจะเชยชมเมื่อไรก็ได้!...

 

“นั่นก็เพราะเจ้าเองก็สมยอมมิใช่หรือเราถึงได้อยู่จนดึกดื่น” ตอบกลับออกไปแรงพอกันจนปั๋วเสวียนกำมือแน่น...เมื่อความโกรธร่วมด้วยความน้อยใจบังตา จึงทำให้แรงมาก็แรงตอบไปเสียอย่างนั้น...

 

น่าขัน...รักกันมากจนให้หมดใจ

แต่กลับเข้าใจผิดว่าอีกฝ่ายไม่มีใจให้ถึงได้แข่งกันประชดประชันจนน่าปวดหัว...

 

“เพราะร่างกายข้าตอบสนองไปตามธรรมชาติเท่านั้น แต่จิตใจของข้ามิได้สมยอม!

“เหมือนเช่นคืนวันเข้าหอน่ะหรือ?” ยอกย้อนเสียจนเจ็บแสบ ปั๋วเสวียนกำหมัดแน่นน้ำตาแทบจะไหลเพราะอีกฝ่ายพูดจาไม่ให้เกียรติตนเลย ถึงจะเป็นสามีภรรยากันแล้วแต่เรื่องอย่างว่าควรนำมาพูดแบบนี้อย่างนั้นหรือ?

“ท่านมัน...ฮึ่ย!” เมื่อไม่สามารถโต้เถียงได้จึงเดินกระแทกเท้าไปยังโต๊ะอาหารที่จัดไว้ให้สำหรับบ่าวสาวแล้วหยิบจอกเหล้าขึ้นดื่มย้อมใจ

“อึก อึก อึก...” กลืนลงคอแม้มันจะขมปร่าและไม่อร่อยเสียเลย แต่เพราะโมโหที่ทำอะไรเขาไม่ได้จึงได้คิดว่าจะดื่มเหล้าย้อมใจเพื่อไม่ให้รับรู้ถ้อยคำร้ายๆ จากอีกฝ่ายอีก

 

โดยไม่รู้...ไม่รู้อะไรเลย...

 

“ปั๋วเสวียนหยุดนะ!” วิ่งเข้ามาห้ามไม่ให้พระชายาจอมพยศดื่มเหล้าพิธีเมื่อได้สติเพราะมันแต่ตกใจกับท่าทางปั้นปึงของอีกฝ่าย

“อึก อึก...” ยังคงหลับตาปี๋ดื่มกินเข้าไปจนหมดทั้งจอกไม่ทันที่ชานเลี่ยจะห้ามได้

 

ที่ไม่รู้...ก็คือเรื่องเหล้าพิธี...

 

“เจ้า!...ดื้มมันเข้าไปหมดได้อย่างไร!

“งื้อ! ข้าโมโห ข้าจะดื่ม!” เขวี้ยงจอกเหล้าลงพื้นเป็นกิริยาที่แสนไม่น่ารัก แต่เพราะคนไม่เคยแตะของมึนเมาที่ดื่มเข้าไปจนหมดจอกจึงได้มึนเมาง่ายดายแล้วแสดงท่าทีก้าวร้าวออกมา

“เจ้ารู้หรือไม่ว่าในเหล้านั่นมัน...”

“ฮึก!...” ปั๋วเสวียนสะอึกเสียงดังจนชานเลี่ยต้องหยุดพูด มือหนาที่จับบ่าร่างเล็กตรงหน้าไว้อยู่ถูกปัดออกอย่างแรงก่อนที่คนเมาเหล้าจะลุกขึ้นยืนตัวตรงแหน่วแล้วจ้องมองพระสวามีตาแข็งก่อนจะค่อยๆ แย้มยิ้มอย่างน่ารักพร้อมกับสายตาที่เริ่มหวานเยิ้มจนคนถูกมองใจสั่น...

“ให้ตายสิ! มองข้าตาแป๋วเหมือนลูกหมาอย่างนี้ต้องใช่แน่ๆ!” สบถอย่างหัวเสียเมื่อมือเรียวสวยเริ่มอยู่ไม่สุกและลูบไล้แผงอกแกร่งอย่างยั่วยวน

“ปั๋วเสวียนควบคุมสติหน่อย!” พยายามจับมือเล็กที่แสนซุกซนให้อยู่กับที่แล้วถูกคนตัวเล็กกว่าผลักอกอย่างหงุดหงิดเพราะถูกขัดใจ...

“งื้อพี่ชานเลี่ย! ปั๋วเสวียนตวาดมองชานเลี่ยตาขวางอีกครั้งก่อนจะก้าวถอยหลังออกมา

 

พระชายาไม่รู้หรอกว่าในเหล้าพิธี...

 

“ปะ ปั๋วเสวียน...” กลืนน้ำลายอึกใหญ่เมื่อพระชายาตัวดีปลดผ้าคาดเอวออกพร้อมแหวกเนื้อผ้าสีแดงออกจนค่อยๆ เผยผิวขาวใสอย่างช้าๆ

 

เหล้าในพิธีน่ะ...ผสมสมุนไพรสำหรับคนอยากมีบุตรเอาไว้...ตามปกติกจะต้องให้ผู้เป็นสามีดื่มเพื่อจะได้มีพละกำลังในการทำรัก แต่ปั๋วเสวียนดันคว้าขึ้นมาดื่มทั้งๆ ที่ไม่เคยดื่มน้ำเมา...

 

“...ข้าร้อนจังเลย...”

 

❀❀❀❀❀❀❀❀❀❀❀❀❀❀❀❀

 

พูดคุยกับหมาน้อย 

            เครียดมากกับกลีบ 21 ค่ะ ขออธิบายก่อนเลยว่า 1.ชานแบคยังไม่คืนดีกัน ที่ทะเลาะกันคืนนั้นพอถูกปล้ำ(?)แล้วชานก็ไม่ได้คุยกับแบคอีก ชานยังโกรธที่ถูกยัดเยียดให้มีพระสนม ส่วนแบคก็โกรธที่เข้าใจว่าชานยอลแค่อยากทำแล้วก็มาลงกับตัวเองก็เลยทะเลาะกันอีกรอบในคืนนี้และเผลอดื่มเหล้าเข้าไป 2.อย่าเพิ่งรำคาญความงี่เง่าของตัวละคร ตอนหน้าจะมีคนหนึ่งเข้าใจแล้วค่ะ

            ตอนนี้ไม่สบายรู้สึกไม่โอเคเลยแต่ก็อยากเขียนฟิคให้เสร็จ หมาน้อยก็ปั่นๆ ฟิคออกมาเพราะอยากปั่นนะ แต่แบบกลัวมากๆๆๆๆ กลัวว่ามันจะไม่โอเคเพราะป่วยด้วยคงเบลอๆ ถ้าเขียนฟิคไม่โอเครีบติเลยนะคะจะรีบแก้ไขทันทีเลย

            ราคาคุณหนูป๋ายไม่ใช่ 60 แล้วอะตะเองงง มันจะอยู่ที่ 100 ถ้าทุกคนอยากให้เขียนสเปฯ เพิ่ม คือมันจะราคาเท่า CYFam ของเค้าที่ 106 หน้า 100 บาทเลยง่ะ เอาไงดี ควรเพิ่มสเปฯ หรือไม่เพิ่มดีคะ ถ้าไม่เพิ่มก็ 80 บาท 86 หน้า A6 (เล่มเท่าฝ่ามือ) ครับผม!

 

           

อย่ารำคาญพระชายาขี้น้อยใจเลยนะคะ #อริร้ายชานแบค 

  


S Y D N E Y ` Tiny Hand Pink Bow Tie
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 65 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,947 ความคิดเห็น

  1. #2933 notisez (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 14:17
    55555555555555
    #2,933
    0
  2. #2915 tenpeachyy (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 12:23
    พี่ชายไม่ต้องน้องเอง
    #2,915
    0
  3. #2832 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2560 / 13:30
    งือออออ ร้อนแรงเริ่มต้นเองเลยใช่ไหม
    #2,832
    0
  4. #2770 pim pimmi (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2559 / 22:02
    เอาแล้วววว
    #2,770
    0
  5. #2726 Meannie Sirichon (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2559 / 15:46
    จ้าาาาาาา
    #2,726
    0
  6. #2667 Beebee ja (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 6 กันยายน 2558 / 12:26
    กุมขมับแทนองค์ชายเลยเพคะ5555
    #2,667
    0
  7. #2581 joylnr (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2558 / 22:29
    องค์ชายเหนื่อยแน่ 55555

    พระชายาตอนปกติก็น่าฟัดอยู่แล้ว ยิ่งเป็นงี้องค์ชายจะทนไหวหรอออออ
    #2,581
    0
  8. #2540 Jammie-Lee (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2558 / 18:13
    โง้ยยยยยย กินหมดเลย ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ
    #2,540
    0
  9. #2346 Pinnylulu (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 20 มีนาคม 2558 / 11:56
    ยั่วได้ยั่วดีจริงๆอ่ะงืม 55555555555
    #2,346
    0
  10. #1714 Looler (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 8 มกราคม 2558 / 22:03
    รีบๆมาต่อนะค้าาา ><
    #1,714
    0
  11. #1713 ROMEOJOJO (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 8 มกราคม 2558 / 17:27
    อ้าว ซวยละองค์ชาย
    พี่ปั๋วเสวี้ยนเล่นดื่มอึกๆๆคนเดียวจนหมด
    กลายเป็นลูกหมาไปละทีนี้ก็สู้ๆนะทั้งคืนเลยแน่นอน>_< 5555555
    #1,713
    0
  12. #1704 tenly0627 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 7 มกราคม 2558 / 22:44
    กรี๊ดดดดดดดดเขินไม่ไหวแล้วฮือออ ปั๋วเสวียนอ่อยมากค่ะ นี่ขนาดไม่ใช่ชานเลี่ย เลาจะไม่ทนนนนนน สู้ๆนะไรเตอร์เราชอบเรื่องนี้มาก คือมันโอเคทุกอย่างเลย สู้ๆนะคะ^^
    #1,704
    0
  13. #1701 wujinxin (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 7 มกราคม 2558 / 19:22
    เอาแล้วววววววววววววววว 5555555555555
    #1,701
    0
  14. #1700 Suesue Sue (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 7 มกราคม 2558 / 18:19
    แบคน่ารักจุงเบยยย เทาเเซวตลอดดด จัดหนักแน่ คืนนี้
    #1,700
    0
  15. #1697 PJ Patjira (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 7 มกราคม 2558 / 09:07
    แหม๋  เสียงหวานมาแต่ไกล แล้วแบบนี้พี่ชายเลี่ยจะทนไหวม้ายยยยย
    #1,697
    0
  16. #1696 Apisara Aksrapak Hawicha (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 7 มกราคม 2558 / 07:54
    โอ้ยตายยยยยยแล้ว ค้างค่ะ ค้างเลย รีบต่อๆๆๆ
    #1,696
    0
  17. #1694 kisseu129 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 7 มกราคม 2558 / 01:28
    ลูกดกเป็นทีมฟุตบอลแน่คืนนี้ ฮิ้วววว~ 5555555555555
    #1,694
    0
  18. #1692 domo za (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 6 มกราคม 2558 / 23:42
    พระธิดาหรือพระโอรสน้าาาาาาาาา >< พี่ช่านเลี่ย~ เสียงหวานเชียวน้าาาา
    #1,692
    0
  19. #1691 UnZand (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 6 มกราคม 2558 / 22:40
    เอาสเปด้วยค้าาา เอาๆๆๆ
    #1,691
    0
  20. #1690 Naive Smile** (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 6 มกราคม 2558 / 22:19
    สามีอ่ะ  ต้องเป็นฝ่ายยอมลงให้มะเอียนะคะ 
    #1,690
    0
  21. #1689 Lalita Attaprachong (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 6 มกราคม 2558 / 21:12
    พระชายาาาาาาาาา ทำตัวน่าฟัดขนาดนี้ ใครเล่าจะทนไหว!!
    #1,689
    0
  22. #1688 bayun B (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 6 มกราคม 2558 / 21:06
    พี่ชานเลี่ยยยย~~~~~~
    #1,688
    0
  23. #1687 chanyeol_teeth (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 6 มกราคม 2558 / 19:28
    เพิ่มๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เพิ่มเถ้ออ แค่ยี่สิบเราสู้ไหววว
    #1,687
    0
  24. #1686 JokerJung (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 6 มกราคม 2558 / 18:34
    ตอนแรกก็เพลียๆกับสองคนนี้อยู่นะ แต่พออ่านจบสงสารพี่ชาน...จะรับมือไหวไหมเนี่ย 5555
    #1,686
    0
  25. #1685 _LittleChanBaek_ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 6 มกราคม 2558 / 15:59
    คืออยากรู้ว่า ... มันจะมีหลังม่านมุ้ยย~ สู้ๆครัชช
    #1,685
    0