[SJ] FICTION {WonHyuk,KyuMin,KiHae,HanChul,KangTeuk,YeRyeo}

ตอนที่ 6 : Story 3 : Boy(friend) Next Door3/3 {KyuMin}End+Bonus

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 451
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    18 ธ.ค. 57

 


Story 3 : Boy(friend) Next Door3/3 {KyuMin}End+Bonus


บทที่3 END :P

            มาต่อแล้วววววว หายไปหลายวันเลยยยยย ขอโทษน้า ไปอ่านกันเถอะ เล็ทโก!!!^^

 

 

“อี ซองมิน! ตื่นเลยนะ อย่ามาทำตัวง่วงเลย ฉันจะพาแกไปซื้อเสื้อผ้าสำหรับวันพรุ่งนี้นะ” เสียงทงเฮโวยวายทันทีที่เพื่อนตัวอวบมาเปิดประตูบ้านแล้วทำท่าจะไปนอนต่อ

 

“อือ ไม่เป็นไรหน่าแค่งานเลี้ยงเล็กๆเองคนมาก็มีแค่แก ฮยอก พี่ซีวอน แค่นี้เอง พี่คยูคงไม่มาหรอกอาทิตย์นี้พี่เขาก็ไม่กลับมานอนบ้านอีกแล้ว” พูดจบก็ทำท่าจะมุดลงไปกับหมอนใบโตอีกรอบ ตาโตๆก็ลืมมามองเพื่อนเพียงแค่ครึ่งเดียวเท่านั้น...

 

.

....

..........

..............

.....................

 

แต่ถึงจะขัดยังไงสุดท้ายคนตัวอวบตอนนี้ก็ยืนอยู่หน้าร้านเสื้อผ้ามากมายโดยมีเพื่อนตัวแสบคอยเลือกให้ลองใส่เรื่อยๆ และต่อให้ซองมินจะทำหน้าเหนื่อยแค่ไหน ทงเฮก็ทำเป็นไม่รับรู้มันซะทุกครั้งซะงั้น...

 

“ว้าว ชุดนี้แหละ ไม่เยอะไปแต่แกใส่แล้วดูน่ารักขึ้นเลยอ่ะ”  เสียงของเพื่อนตัวแสบพูดตอนเห็นชุดสุดท้ายก่อนจะลากเพื่อนไปจ่ายเงินทันที คำพูดที่ซองมินคงอยากจะถามว่า แล้วถามเขาสักคำไหมว่าใส่แล้วเขามั่นใจหรือเปล่า แต่ก็นะถามไปก็เปล่าประโยชน์คนอย่างอีทงเฮ อะไรที่คิดแล้วว่าดีก็หมดสิทธิ์เถียงแล้วแหละ -_-“

 

.

...

.......

 

 

“ฮยอก ด๊อง ของเสร็จแล้วเอาไปได้เลยเดี๋ยวพี่ซีวอนกับพวกพี่อีทึกมาก็กินกันเลยนะ เดี๋ยวฉันขออาบน้ำนิด”  พูดจบคนตัวอวบก็รีบขึ้นไปอาบน้ำทันที เพราะวันนี้ยุ่งๆทั้งวันเนื่องจากพวกพี่ๆที่เพิ่งรู้ก็จะมากันวันนี้อีก ถ้าพี่อีทึกมาพี่คังอินก็ต้องมาพี่ฮีชอลพี่ฮันอีก ดีนะที่เขาเตรียมของทัน

 

.

...

....

 

“อ้าว พี่ฮีชอล พี่อีทึกสวัสดีฮะ มารอบนห้องเหรอ” คนตัวอวบร้องทักออกไปเมื่อเห็นพี่ๆในห้องนอนของตัวเองหลังจากอาบน้ำเสร็จ

 

“ใช่ ฉันจะมาแต่งตัวให้แกดูดีๆหน่อย”  เสียงหวานๆของฮีชอลก็พูดขึ้นพร้อมกับเอาเสื้อผ้าที่ซองมินเตรียมไว้มาดู

 

“พอดีทงเฮขอร้องพวกพี่มานะ” อีทึกบอกออกไปเมื่อเห็นเพื่อนไม่สนใจจะตอบต่อ

 

“แล้วแต่ฮะ ชุดก็ทงเฮเลือกมาแล้วอันที่พี่ฮีชอลถือแหละครับ” ซองมินตอบไปอย่างหมดทางเลี่ยงก็เล่นมาอยู่บนห้องขนาดนี้เขาจะหนีไปไหนได้

 

.

...

......

..........

 

“ว้าว ซองมินน่ารักจังเลย” เสียงของฮยอกแจดังขึ้นทันทีที่ซองมินเดินออกมาพร้อมๆกับคนอื่นๆหันไปมองแล้วเสียงอื่นๆก็ชมตามขึ้นมา

 

            ซองมินก็ที่ตอนนี้ใส่เสื้อแขนยาวสีดำคอกว้างเล็กน้อยที่ยิ่งใส่ก็ทำให้ดูตัวเล็กลงและโชว์ผิวขาวอมชมพูนิดๆด้วย พร้อมทั้งกางเกงยีนส์สีเข้มเข้ารูปที่ทำให้คนตัวอวบดูเพรียวขึ้น และหน้าหวานๆนั่นก็ถูกทาแป้งและลงลิปมันพอให้ปากไม่ซีดส่งผลให้คนที่หน้าตาน่ารักเป็นทุนเดิมอยู่แล้วยิ่งน่ารักขึ้นไปอีก

 

.

...

.......

 

กิ๊งก่อง!

“เดี๋ยวผมไปเปิดให้^^” เสียงออดดังขัดขึ้นการสนทนาของแขกและเจ้าของบ้าน ซีวอนจึงเป็นคนรับอาสาไปเปิดประตูให้

 

“ขอโทษนะทุกคน ฉันมาทันไหม?”เสียงนุ่มที่ซองมินได้ยินก็รู้ว่าเป็นใครดังขึ้นทันทีหลังจากซีวอนเดินไปเปิดประตูให้

 

“อ้าว คยูมาด้วยเหรอวะมาๆ”  แล้วเสียงของคังอินก็ดังเรียกคนที่เข้ามาใหม่

 

“เอ่อ เดี๋ยวผมไปหาจานมาเพิ่มนะฮะ” พูดจบคนตัวอวบก็เดินไปทางห้องครัวทันที โดยไม่ได้หันมาทักอีกคนที่มองมาทางเขาตั้งแต่เดินเข้ามาสักนิด

 

.

....

.........

...............

 

“แก้วน้ำหายไปไหนหมดเนี่ย?” เสียงบ่นพึมพำจากคนตัวอวบดังขึ้นกับตัวเองเบาๆในห้องครัว คนตัวอวบที่ทำเป็นวุ่นวายกับการหาสิ่งของต่างๆทั้งๆที่จริงๆแล้วแค่ต้องการหลบสายตาใครบางคนที่เขารู้สึกว่าจ้องมองเขาตั้งแต่เจอกัน   งื้อ~ก็มินไม่กล้านี่ ถ้าเจอพี่คยูตอนนี้นะ ต้องหน้าแดง มือสั่นทำอะไรไม่ถูกแน่ๆเลย โอ๊ย หัวใจอีกคง...

 

เอ๊ะ!

เสียงอุทานตกใจเมื่อถอยหลังออกมาเล็กน้อยก็ชนเข้ากับแผงอกของใครบางคนทางด้านหลัง

 

“พี่คะคยู” เสียงหวานๆที่แอบสั่นเอ่ยออกมาเพียงเบาๆ ใบหน้าหวานแดงก่ำทันทีที่หันไปเจอคนที่ตัวเองชน งื้อ~ ยังคิดไม่ทันจบเลยนะ! ก็ไม่เคยอยู่ใกล้ขนาดนี้นี่ แง อายจะตายแล้วนะ หัวใจนี่ก็อีกจะเต้นแรงไปไหน

 

“ครับ นึกว่าลืมชื่อพี่ไปแล้วนะน้องซองมิน” ใบหน้าหล่อยกยิ้มอบอุ่นส่งมาพร้อมกับคำพูดที่แค่ได้ยินชื่อตัวเองในประโยค คนตัวอวบก็กลั้นเขินแทบตาย พี่คยูจำได้อ่ะ จำมินได้ด้วย!! อาการของคนตัวอวบที่ยืนอายๆหน้าแดง แต่ปากก็กลั้นยิ้มแทบตายทำเอาคนมองอยู่ยกยิ้มเอ็นดูอย่างห้ามไม่ได้

 

“พี่จำได้เหรอฮะ” เสียงหวานถามกลับไปอย่างแปลกใจทันทีที่ปรับให้เสียงสั่นๆนิ่งได้อ่ะนะ ถึงมันจะนิ่งแต่แผ่วมากๆก็เถอะ

 

“อืม~ เด็กปี1ที่พี่ช่วยไว้ไม่ให้โดนแกล้ง แล้วยังเป็นเพื่อนสนิทกับฮยอกแจแฟนเพื่อนสนิทพี่ด้วย ถูกไหมครับน้องซองมิน” เสียงนุ่มพูดออกมาราวกับเป็นเรื่องธรรมดาแต่คนฟังนี่สิตาโตอ้าปากค้างไปแล้ว

 

“พี่ระรู้จักผมด้วยเหรอ” เสียงหวานสั่นๆถามกลับไปอย่างไม่แน่ใจ นี่มินไม่ได้หูฟาดใช่ไหมทุกคน พี่คยูจำได้จำได้จริงๆด้วย งื้อ!

 

“รู้สิ รู้จักมานานแล้ว แล้วก็รออยู่ว่าเมื่อไหร่จะเข้ามาทักพี่บ้างจนพี่จบออกมาก็ไม่มี โชคดีนะที่ไอ้วอนมันมาบอกพี่เรื่องที่ซองมินหาบ้านพี่เลยแนะนำที่นี่ไป เราเลยได้คุยกันสักที ตลกดีนะ^^”

“...”

“แล้ววันนี้น่ารักมากๆเลยนะ แต่งตัวซะพี่แทบจำไม่ได้” พูดไปก็ยิ้มเอ็นดูไป คนตัวอวบๆขาวๆแต่งตัวน่ารักๆนี่มันน่าฟัดซะจริงๆนะ หึหึ ความคิดของหนุ่มเจ้าเล่ห์ที่ถ้าซองมินรู้ขึ้นมาคงได้แต่ทำตาโตอ้าปากค้างแบบที่คิดไม่ถึงแน่ๆ

 

“...”      คนตัวอวบที่เอาแต่เงียบก็ได้แต่คิดอยู่ในใจกับระหว่างจะยืนนิ่งเฉยๆหรือกล้าพูดความรู้สึกออกไปในขณะที่มีโอกาสขนาดนี้ และดูเหมือนว่าจากเหตุการณ์ต่างๆรวมถึงคำพูดของเพื่อนที่คอยช่วยเหลือ และความคิดที่ว่าลองดูสักครั้งก็ไม่เสียหายยังไงก็เตรียมใจมาไว้นานแล้ว ทำให้ความคิดอย่างหลังชนะ...

 

“พี่คยู คือ..ถ้าผมขอพูดอะไรสักนิดได้ไหมฮะ”

“...”      ในขณะที่คนตัวอวบเรียบเรียงคำพูด อีกคนก็รอพร้อมรอยยิ้มเอ็นดูที่ปรากฏขึ้น แต่คนตัวอวบคงไม่รู้เพราะเอาแต่ก้มหน้างุดอยู่แบบนั้น


“พี่เงียบ แสดงว่าอนุญาตนะ” พูดไปคนตัวอวบก็ยิ่งก้มหน้าลงต่ำ มือเล็กๆกำชายเสื้ออีกคนไว้แน่นอย่างเกรงว่าคนตรงหน้าจะหนีไปไหน และเริ่มพูดสิ่งที่คิดเอาไว้ออกไปเมื่ออีกคนเอาแต่เงียบอย่างเดียว...


“คือ..ผมอยากบอกพี่มานานแล้ว พี่ทำให้ผมอยากเปลี่ยนตัวเอง... อยากดูดีขึ้น....อยากดูคู่ควรกับพี่เหมือนคนอื่นๆที่ผมเห็น.. เอาแต่งนั่งอยู่หน้ากระจกทุกวันตอนเช้าทั้งๆที่มันไม่ใช่นิสัยผมเลยเพื่อดูแลตัวเองก่อนออกไปไหน... ทั้งๆที่พี่ก็มองไม่เห็นหรอกนะแต่ผมก็ใส่ใจในทุกๆเรื่องที่จะทำตลอดเพราะแค่นึกถึงพี่......บ้าดีเนอะ.. แต่คงจะเป็นเพราะผมมีความสามารถแค่นี้มันเลยยังไม่ออกมาดีพอจนกล้าไปบอกพี่สักที แต่ตอนนี้ผมขอบอกนะ คือที่จริงแล้ว ผมชอบพี่ ไม่สิรักเลยมั้ง ผมรักพี่มานานแล้ว” พูดจบคนตัวอวบก็เงียบเพื่อรอเสียงตอบรับจากอีกฝ่าย


“...”


“...”

 


            เกิดความเงียบขึ้นในห้องครัวขนาดเล็ก ความเงียบที่ทำให้ซองมินยิ่งก้มหน้าลงไปอีก รอบกระบอกตาก็ร้อนไปหมดพาจะร้องไห้ออกมาจนต้องกัดปากกลั้นไว้จนเจ็บ รอยยิ้มหวานที่มักจะติดอยู่บนใบหน้าแปรเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มที่ไม่ว่าจะดูยังไงก็ฝืนเต็มที่ ก็ในเมื่อมุมปากยกเหมือนเวลายิ้มแต่ใบหน้ากลับจะร้องไห้ออกมาให้ได้ รวมไปถึงตากลมโตที่ตอนนี้มันแดงเรื่อเต็มที...

 

.

...

........

..............

 

“ฮ่าฮ่าฮ่า ผมนี่พูดอะไรก็ไม่รู้เนอะ ไปข้างนอกกันเถอะครับ หะ..อึก..หายมา..นะ...นานแล้ว ผมก็แค่อยากลองกล้าๆทำเหมือนในหนัง...บะ..บ้างเฉยๆ....อึก..แต่นี่ชีวิตจริงนี่นะ...”


             ...เสียงหวานๆที่สั่นเครือพูดออกมาและสะอื้นอยู่เป็นระยะในขณะที่พูด มือเล็กๆก็ทำหน้าที่ปิดปากกันเสียงสะอื้นเล็ดลอดออกไปและมืออีกข้างก็หยิบของทุกอย่างเพื่อเตรียมหนีจากสถานการณ์แบบนี้... ใบหน้าก้มลงต่ำเพื่อซ่อนน้ำใสๆที่เริ่มไหลลงมาจากตาคู่สวย...ไม่ได้ตอนนี้อีซองมินคนนี้พูดอะไรอีกไม่ได้จริงๆ แค่นี้ก็รับแทบไม่ไหวแล้ว...เขาคงจะเข้าข้างตัวเองมากเกินไป ก็จริงสินี่มันในชีวิตจริงนี่นะ จะมาเหมือนในละครที่เคยดูนิยายที่เคยอ่านได้ไง ไม่รักก็คือไม่รักนะ อี ซองมิน...


.

.

...

EnD!!

.

..

...

….

ซะเมื่อไหร่^^

....

......

..............

..........................

 

“นี่จะไม่ฟังพี่ก่อนเหรอ ทำไมชอบคิดเองเออเอง”  เสียงนุ่มที่ติดจะดุดังขึ้นหยุดซองมินเอาไว้กับที่ไม่กล้าขยับหนีไปไหนจนอีกคนเดินมาชิดตัวเอง

 

“...”

 

“ตั้งแต่เมื่อก่อนแล้ว พี่เคยบอกเหรอว่าพี่อยากให้นายน่ารักไปกว่านั้น เคยบอกเหรอว่านายไม่ดีพอ เคยบอกไหมว่าคนรักพี่ต้องสวย ต้องน่ารักขนาดไหน ฟังพี่นะครับคนดี..ซองมินนะน่ารักมากๆตั้งแต่วันแรกที่พี่เจอครั้งแรกแล้ว” น้ำเสียงที่พูดนั้นอบอุ่นและแฝงไปด้วยการง้องอน พร้อมขยับไปจับอีกคนมาเผชิญหน้ากัน

 

“ตาโตๆแก้มใสๆ แล้วยิ่งปากเล็กๆนี่นะพี่เผลอตัวจ้องทุกครั้งที่ซองมินพูดด้วยซ้ำ”  เสียงนุ่มพูดพร้อมไล้มือใหญ่ไปตามส่วนตางๆบนใบหน้า

 

“พี่รักนายที่นายคือ อี ซองมินนะ ถ้าเป็นคนอื่นพี่ก็คงไม่รู้สึกแบบนี้ รู้ไหมตอนที่ซองมินมาหาพี่อาทิตย์ที่แล้วพี่ดีใจแค่ไหน”

 

“...”

 

“คำตอบของพี่คือ ไม่ว่าจะซองมินในตอนไหนพี่ก็พร้อมที่จะตอบรับความรู้สึกนะ”

“คบกับพี่นะครับ” พูดจบก็ยิ้มหล่อใส่ตาคนตรงหน้า ที่ตอนนี้เพิ่มเลือดบนใบหน้าไปอีกจนมันแดงก่ำขึ้นมา

.

“ฮะ” เสียงตอบรับแผ่วเบานั้นทำให้คยูฮยอนรวบตัวคนตรงหน้ามากอดไว้จนแทบจะจมหายเข้าไปในอกกว้าง

 

“รู้ไหมว่าพี่ไม่ค่อยได้กลับบ้าน ทำงานจนนอนที่บริษัทตลอด... แต่ตอนนี้พี่แทบจะอยากกลับบ้านมาทุกวันเพราะอยากมาเห็นเพื่อนข้างบ้านน่ารักๆแบบนี้... ช่วงอาทิตย์ที่แล้วที่พี่หายไปพี่ไปเคลียร์งานจนเสร็จแล้ว สัญญาว่าต่อไปนี้ซองมินจะเจอพี่ทุกวันแน่ๆ^^” คำพูดของคนตัวสูงกว่าทำเอาคนตัวอวบยิ้มไม่หยุด อ่า~ มีความสุขมากๆจนเหมือนมันลอยได้มันเป็นแบบนี้สินะ มินเพิ่งเคยรู้สึก~

 

“เราเป็นแฟนกันแล้วนะ แล้วห้ามไปทำตัวน่ารักๆแบบนี้ที่ไหนอีกนะ แต่งตัวด้วยห้ามเสื้อคอกว้งมากนะ พี่ขี้หวงมากบอกเลย” พูดชิดริมหูคนตัวอวบก่อนจะผละออกมาจ้องหน้ากับคนตาโต

 

 

            บรรยายกาศในห้องครัวเล็กเต็มไปด้วยสีชมพูที่คนสองคนร่วมกันสร้างขึ้นมา ทั้งสองต่างส่งยิ้มให้กันและกัน มือทั้งสองก็กอบกุมแนบแน่น

 

“พี่รักซองมินนะครับ”

“ผมก็รักพี่ครับ อื้อ!

            สุดท้ายคนตัวโตก็ทนไม่ไหว ก้มลงไปครอบครองริมฝีปากอวบอิ่มสีชมพูนี่เขาสารภาพไปแล้วว่าเผลอมองมันทุกครั้งที่อีกฝ่ายพูด และที่เขาไม่ได้บอกก็คือเขาก็คิดอยากจะครอบครองแบบนี้ทุกครั้งเหมือนกัน

            จูบอ่อนหวานของคนสองคนที่สร้างโลกส่วนตัวกันจนลืมคนอื่นไว้ด้านนอก จูบที่ซองมินรู้สึกดีเหมือนอยู่บนปุยนุ่นและหวานละมุนจนได้แต่หลับตาคู่สวยลง จูบที่คยูฮยอนคิดว่ามันหวานละมุนมากกว่าครั้งที่เคยผ่านมา อาจจะเป็นเพราะความรู้สึกที่ต่างจากครั้งอื่น ความรู้สึกของคนสองคนที่เริ่มต้นจะเรียนรู้กันและกัน และประคับประคองความรักที่ต่างฝ่ายก็ต่างรอคอยกันมาไปตลอด...

 

.

....

...........

...................

.........................

 

“นี่ พี่สองคนบังผมทำไมผมดูด้วย” เสียงทงเฮดังขึ้นเมื่ออีทึกและฮีชอลยืนบังหน้าประตูครัวที่ทุกคนรวมตัวกันมาแอบดู

 

“นี่ไง ฉันบอกแล้วว่าแผนนี้ได้ผลฮ่าฮ่า” เสียงของฮีชอลดังขึ้นมาถึงแผนของตัวเองก็ทำไมนะเหรอ เขากับคนอื่นๆรู้เรื่องซองมินหมดแล้วเลยมาช่วยกับทงเฮไง แล้วผลออกมาก็ดีเกินคาดจริงๆ

 

“แต่ก่อนแกจะว่าอะไร หันไปมองฮยอกแจน้องรักแกนู่น ซีวอนมันจะกดกลางห้องอาหารแล้ว” จบคำพูดอีทึกทุกคนก็หันไปมองภาพของฮยอกแจที่ซีวอนกำลังก้มลงไปจูบอยู่เลียนแบบคู่ในห้องครัว และพอภาพนั้นเข้าสู้โสตประสาทของฮีชอล เสียงโวยวายก็ดังขึ้นทันทีพร้อมๆกับฮีชอลเดินไปแยกฮยอกแจออกมาไว้กับตัวเองปล่อยให้คุณชายหน้าหล่อยืนหงอยซะอย่างนั้น...

 

..งานนี้ซีวอนคงโทษใครไม่ได้นะ นอกจากโทษที่แฟนตัวเองเป็นที่รักของรุ่นพี่คนสวยก็แล้วกัน..

...เสียงโวบวายด้านอกห้องครัว ที่ทำให้สองคนข้างในผละออกมามองหน้ากัน ดวงตาคู่คมสบเข้ากับดวงตาหวาน บนใบหน้าทั้งสองต่างประดับไปด้วยรอยยิ้มที่ต่างฝ่ายต่างส่งให้กัน เหมือนจะส่งผ่านความรู้สึกรักที่มี ส่งไปให้ถึงอีกคนที่ยืนอยู่ตรงหน้า...


_____________________________________________________________________________________


EnD!!!!


Bonus :


มิน : >//< *ก้มหน้าต่ำ

คยู : มิน เป็นอะไร?

มิน : …

คยู : ทำไมไม่ตอบ *ก้มหน้าไปดู

คยู : เขินอะไรนะ แค่นี้อย่าเพิ่งรีบเขินสิ หึหึ


TaLk : ลง18/7/14



เป็นไงกันบ้างคะ^^ ไม่ชอบยังไงบอกได้เลยนะ จะได้เอาไปปรับปรุง^^ หายหน้าไปหลายวันเลยยยยย อย่าเพิ่งทิ้งเค้าน้า*เอานิ้วจิ้มกัน

            คนอ่านคงตกใจตอนจบแรกใช่ไหมฮ่าๆๆๆ สีสันในชีวิตไง ช่วยเปลี่ยนอารมณ์ นี่แอบหยอดวอนฮยอกไว้ก่อนนะ(แอบแล้วหราาา5555) 

            สุดท้ายขอบคุณทุกกำลังใจ ทุกวิว ทุกเม้น ทุกแฟนคลับ ทุกโหวตเลยนะ รักรีดเดอรืทุกโคนนนนเลยยยยย^^

            อย่าลืมแวะไปโหวตให้เอสเจนะ เข้าชิงด้วย^^ ไปบอกคนอื่นว่ะถ้าชนะสักอันในนี้จะแต่งเรื่องยาวที่ครบทุกคู่ให้ในเรื่องเดียวกันนะ แล้วพอตอนนี้เสียวสันหลังเลยจ้าาา มันรอบชิงแล้ว55555 แต่จะมีใครอ่านรึเปล่านี่อีกเรื่องนึงนะ55555*ร้องไห้   

วันนี้แฮปปี้อึนเฮเดย์นะ(ที่หลังๆเริ่มเฮอึน555)
มันเป็นวันเริ่มอึนเฮอ่ะ คลปอะไรนะที่เฮขอแต่งงานนั่นแหละ^^

M

 

 

 

ohhihelloaloha : ไม่มีเบื้องหลังนะ ^^ มาอ่านต่อเร็วๆ^^

 


 

แอดเฟบจิ้มเจ้าชายน้อยยย^^

 



 

ตามฟิค จิกทวงพูดคุย จิ้ม!!^^


อบคุณภาพน่ารักๆจาก @pangpang0718

SQWEEZ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

292 ความคิดเห็น

  1. #281 Mini'ELFs (@hug-kyumin137) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2558 / 03:54
    วรั๊ยยยย มินมินน่ารักมากไงพี่คยูถึงรักมานานขนาดนี้ งื้ออออออ เค้าชอบ! เค้าอยากมีโมเม้นแบบนี้!! ฝันแป๊บ ฮ่าาาา
    #281
    0
  2. #16 PumpkinViLLa (@pumpkinvilla) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2557 / 15:19
    พี่วอนออกมาแป๊บเดียวกำไรขนาดนี้เลยหรอ จะกดน้องอยู่ละ *ดึงฮยอกมากอดแน่น

    น้องมินก็พูดรัวไม่ฟังพี่คยูเลย ร้องไห้อี๊กกก แต่ก็สมหวังแล้วเนาะ หวานๆ ^^



    ถ้าเอสเจขนะโหวต mwave จะต้องทำไงน้าาา จะแต่งอะไรน้าาาาา คุ้นๆเนาะ ㅋㅋㅋ
    #16
    0
  3. #14 ohhihelloaloha (@saronkun) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2557 / 23:13
    ชอบวอนฮยอกจังงงงงงง #ผิดดดด โหยยย ซองมินคิดมากอะ ดีนะไม่ดราม่า 5555
    #14
    0