[SJ] FICTION {WonHyuk,KyuMin,KiHae,HanChul,KangTeuk,YeRyeo}

ตอนที่ 50 : SF : Love at first sight 2/2 End {KangTeuk}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 193
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    5 พ.ย. 58

 

Love at first sight





저기요 믿진 않을 같지만

โทษทีนะครับ ไม่ต้องเชื่อผมก็ได้

첫눈에 반해 버렸어요

แต่ผมน่ะตกหลุมรักคุณตั้งแต่แรกสบตา...

 

 

 

 

 

 

            “พี่ตัวโต! หวัดดีฮับ”

 

            ในเวลาบ่ายที่ให้เด็กหลายคนได้พักผ่อน เสียงเจื้อยแจ้วของเด็กชายตาโตดังลั่นไปทั่วทั้งสนามเด็กเล่นของโรงเรียนอนุบาลซอนวัง ขาเล็กรีบวิ่งเร็วๆ มาหยุดตรงหน้าคังอินที่นั่งอยู่แถวโต๊ะม้าหินตัวเตี้ยตั้งแต่ต้น

 

 

            หมับ

 

            แปะ!

 

            “อ้าว ตีพี่ทำไมเนี่ย”

 

            และทันทีที่วางมือใหญ่ลงบนกลุ่มผมนุ่มมือ คังอินกลับโดนมือป้อมๆตีเข้าหนึ่งทีจนได้แต่ถามออกไปอย่างสงสัย คิ้วเข้มขมวดนิดๆอย่างไม่เข้าใจท่าทางของเด็กชายตัวเล็กเท่าไหร่

 

            “พี่ตัวโตต้องแกล้งอะไรพี่ทึกไว้แน่เลย พี่ทึกโดนแกล้งแน่เลย พี่ตัวโตแกล้งคนอื่นม๊าบอกให้ตีๆ”

 

            ซองมินยังตีแขนใหญ่ที่อยู่ตรงหน้าเบาๆหลายที เมื่อคิดได้ว่าพี่ชายคนเก่งของตัวเองดูแปลกๆเหมือนโดนแกล้งมา

 

            “เดี๋ยวๆ พี่ไปแกล้งอะไรพี่ชายของเราล่ะ ไหนเล่าให้ฟังหน่อยสิ”

 

            หลังจากรู้ถึงเหตุผลที่โดนเจ้าเด็กตาโตทำโทษ คังอินก็รวบมือป้อมๆเอาไว้ ก่อนจะถามถึงใครอีกคนที่เขาตั้งใจมาหาในวันนี้ ใบหน้าดุดันแต่งแต้มไปด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน

 

            “ก็พี่ทึกหน้าแดงๆ เดินชนโต๊ะด้วย พี่ตัวโตต้องแกล้งพี่ทึกแน่ๆ แน่ๆเลย”

 

            ท่าทางจริงจังที่ขัดกับหน้าตาน่ารักของเด็กชายตัวน้อยทำเอาคังอินหลุดยิ้มตามอย่างเอ็นดู ใบหน้าหล่อคมขมวดคิ้วน้อยๆ ก่อนจะตีหน้าเศร้าในแบบที่ดูมีความสุขสุดๆ

 

 

            “จริงเหรอครับ ถ้าอย่างนั้นซองมินพาพี่ไปหาพี่ชายได้ไหมนะ พี่จะไปขอโทษน่ะ”

            เสียงทุ้มแกล้งพูดออกมาเหมือนรู้สึกผิด หน้าตาหงอยๆของผู้ใหญ่ตัวโตทำเอาเด็กชายตัวเล็กที่กำลังบ่นเรื่องพี่ชายได้แต่มองตรงมาอย่างตัดสินใจไม่ได้

 

 

            “นะครับ พี่ยอมให้พี่ชายซองมินตีเลยนะ”

 

            หงึกๆ

 

            และเหมือนว่าข้อเสนอสุดท้ายจะทำให้เจ้าเด็ดตัวเล็กตัดสินใจได้ หัวกลมขยับขึ้นลงเพื่อเป็นการตอบรับ ก่อนจะเริ่มยิ้มออกมา

 

 

            “ต้องให้พี่ทึกตีนะ พี่ตัวโตจะได้ไม่ไปแกล้งใครอีก”

 

            ซองมินเดินนำหน้าผู้ชายตัวโตไปทางห้องอนุบาลของตัวเอง โดยไม่ลืมที่จะหันมากำชับคนที่แกล้ง? พี่ชายคนสวยเอาไว้อีกรอบ

 

 

            “ครับๆ”

 

          ...เพราะพี่คงแกล้งเขาแบบนี้คนเดียวล่ะครับ...

 

 

            ความคิดของคนที่ก้าวช้าๆตามขาป้อมๆที่พยายามก้าวนำอย่างรวดเร็ว ใบหน้าหล่อเหลาแอบยิ้มกับตัวเองอย่างพอใจไม่น้อยที่รู้ว่าคนที่เป็นแรงบันดาลใจของเขามีอาการแบบไหนหลังจากแยกกัน

 

 

........................................................................

 

 

            “มินไปเล่นกับเพื่อนก่อนนะ พี่ทึกอยู่นั่น”

 

            เสียงใสของเจ้าเด็กตัวเล็กบอกทุกอย่างจนครบ ก่อนที่จะวิ่งเร็วๆไปอีกทางที่มีเด็กหลายคนร้องเรียกอยู่ โดยทิ้งคังอินให้ยืนอยู่หน้าห้องเรียนโทนสีหวานๆคนเดียว

 

 

 

            หน้าห้องอนุบาลสามที่มีรูปคุณเป็ดสีเหลืองนวลหน้าตาน่ารักกับลูกเป็นตัวเล็กหลายตัวแปะประดับตามมุมต่างๆของห้องทำเอาคังอินยืนมองอย่างทำอะไรไม่ถูก โทนห้องสีเหลืองอ่อนๆกับของใช้ที่เล็กเหมาะกับเด็กหลายคนวางเรียงรายตามตู้ใส่ของเล็กๆทางด้านในห้อง

 

 

            ตุบ

 

            “หวา เอาอีกแล้วนะอีทึก ช่วงนี้ซุ่มซ่ามจังเลย”

 

            เสียงหวานๆของคนที่ตามหาดังมาจากทางด้านหลังของตู้ใบใหญ่ ขายาวรีบก้าวไปทางเสียงของคนที่น่าจะกำลังบ่นตัวเองอยู่อย่างเงียบเชียบ

 

 

            “งือออ”

 

            และไม่รู้ว่าเขาคิดไปเองหรือเปล่า แต่เสียงร้องเล็กๆเหมือนขัดใจอะไรบางอย่างยังดังมาจากทิศทางเดิมจนเป็นคังอินเองที่อยากจะเห็น

 

 

 

            “นี่”

 

            และทันทีที่ก้าวพ้นตู้ตัวใหญ่มา ก็เห็นคนตัวเล็กไม่ต่างจากเดิมในชุดเสื้อยืดแขนยาวสีเหลืองอ่อน กับกางเกงผ้าสีขาวพอดีเข่า ที่ทั้งชุดคาดทับด้วยผ้ากันเปื้อนลายเป็ดตัวเล็กผืนใหญ่ จนต้องส่งเสียงทักออกไป

 

 

            และผลตอบรับที่ได้ก็กลับกลายเป็นใบหน้าน่ารักที่ขึ้นสีแดงก่ำอย่างรวดเร็ว มือเล็กที่กำลังจัดการเก็บที่ผ้าเช็ดตัวผืนเล็กที่น่าจะเป็นของนักเรียนหลายคนรีบจับมันยัดเข้าตู้ตรงหน้าอย่างรวดเร็ว

 

 

            “อะเอ่อ...”

 

            อีทึกที่หันมาเห็นคนที่ส่งเสียงทักอยู่ใกล้ๆ ก็ได้แต่คิดหาคำพูดออกมา ดวงตาคู่สวยเหลือบมองดวงตาคู่คมที่มองมาทางตัวเองอย่างทำตัวไม่ถูก

 

 

            “อะอากาศดีนะครับ”

 

            และนั่นก็คงจะเป็นคำทักทายที่แย่ที่สุดในชีวิตของอีทึกเลยก็ได้ จนคนพูดได้แต่ยกมือปิดหน้าอย่างอายไม่น้อย แก้มใสแดงจัดจนมันร้อนไปหมด

 

          ...อีทึกบ้า พูดอะไรออกไป แค่เขามาเห็นสภาพนี้ก็แย่แล้ว...

 

 

            ความคิดของคนที่ค่อยๆหลุบตาไปมองกระจกตู้บานใสที่มันสะท้อนภาพของตัวเองอย่างอายจนแทบจะมุดดินหนี ผมสีน้ำตาอ่อนที่ทั้งยุ่งและเปียกน้อยๆ กับสภาพที่เพิ่งจะพานักเรียนจอมซนกว่า10คนอาบน้ำเมื่อครู่มันก็ดูไม่จืดเลยทีเดียว

 

 

            “ครับ อากาศดี”

 

            เสียงทุ้มที่ดังขึ้นอีกรอบเรียกให้คนที่กำลังยืนทำหน้าแทบจะร้องไห้ค่อยๆหันกลับไปมอง จนเจอเข้ากลับดวงตาคู่คมที่พราวระยับจนรู้ว่าสนุกมากแค่ไหนที่ตอบคำถามออกมา

 

          ...อากาศดีอะไรล่ะ อยู่หลังตู้เก็บของขนาดนี้...

 

 

 

            ความคิดของอีทึกที่คงไม่รู้เลยว่า อากาศดีของคังอินอาจจะเป็นคนตัวเล็กที่ยืนทำหน้าตาน่าแกล้งอยู่ตรงหน้าก็ได้

           

 

 

            พอได้คำตอบแบบนั้นคนเริ่มถามอย่างอีทึกก็พูดอะไรไม่ถูก ความเงียบเข้าปกคลุมคนทั้งคู่ จนอีทึกได้แต่ส่งยิ้มหวานๆที่ดูเขินอายไม่น้อยมาเป็นการตอบรับ

 

 

            “ผมว่าคุณคังอินไปนั่งตรงนั้นดีกว่าครับ”

 

            และเมื่อควบคุมสติกับอาการเขินอายได้ อีทึกก็เดินนำคนตัวโตที่ยืนอยู่ให้มานั่งทางโต๊ะตัวใหญ่ของผู้ปกครอง ก่อนจะนั่งลงตรงข้ามกับเพื่อถามถึงธุระของคังอิน

 

 

            “คุณคังอินมีอะไรหรือเปล่าครับ”

 

            น้ำเสียงเป็นทางการของคุณครูอนุบาตัวเล็กทำเอาคังอินแอบทำสีหน้าไม่พอใจเล็กน้อย

 

            “ผมมาขอบคุณตามที่บอกไว้ยังไงล่ะครับ คุณพี่ชายนางฟ้า”

 

            เสียงนุ่มทุ้มตอบกลับอย่างอยากรู้ปฏิกิริยาของคนตรงหน้า และมันก็ไม่ค่อยต่างจากที่คิดสักเท่าไหร่เพราะใบหน้าหวานที่มีแววสงสัยเต็มไปหมด

 

            กึก

 

            “ฟังนี่ ผมมาขอบคุณอันนี้”

 

            เครื่องเล่นเพลงขนาดพกพาที่เสียบสายหูฟังเอาไว้เรียบร้อยถูกวางลงตรงหน้าคนที่กำลังแก้มแดงนิดๆจากคำเรียกว่าพี่ชายนางฟ้า

 

            “ให้ผมฟัง”

 

            อีทึกถามกลับอย่างกล้าๆกลัวๆ มือเล็กค่อยๆเอื้อมไปหยิบเครื่องเล่นเพลงสีดำสนิทด้านหน้าอย่างระวังไม่น้อย เพราะเขาก็พอจะรู้ได้ว่าเครื่องเล่นอันนี้เป็นของส่วนตัวของคังอิน ดวงตาคู่สวยทอประกายสดใสอย่างตื่นเต้น

 

          ...ก็นี่ของคุณคังอินเลยนะ คุณคังอินที่เขาชอบมากๆเลย...

 

 

            저기요 믿진 않을 같지만

โทษทีนะครับ ไม่ต้องเชื่อผมก็ได้

첫눈에 반해 버렸어요

แต่ผมน่ะตกหลุมรักคุณตั้งแต่แรกสบตา...

 

 

            เสียงดนตรีหวานๆที่ดังขึ้นมาทำให้คนฟังเคลิบเคลิ้มไปกับมันจนลืมท่าทีเกร็งในคราวแรกจนดูผ่อนคลาย และพอได้ฟังท่อนแรกของเพลงอีทึกก็อดไม่ได้เลยที่จะยิ้มไปกับเนื้อหาหวานๆจนเขาเองก็นึกอิจฉาคนในเพลงนั้น

 

 

            ท่าทางมีความสุขของคนฟังเพลงที่คังอินได้แต่มองตามอย่างชอบใจ ใบหน้าน่ารักที่ชอบมีแววตาตื่นๆเวลาเจอเขา หรือแก้มใสที่แดงจัดเป็นประจำ ตอนนี้กำลังดูผ่อนคลายจนน่ามองไปอีกแบบ มือเล็กจับสายหูฟังเอาไว้อย่างเป็นธรรมชาติ รอยยิ้มแสนสวยที่เขานึกชอบใจตั้งแต่แรกค่อยๆยิ้มออกมาอย่างเผลอตัว

 

 

            “สวย”

 

            เสียงทุ้มที่พูดออกมาเบาๆ ไม่ได้ทำให้คนที่กำลังเคลิ้มไปกับเพลงเพราะๆหันมาสนใจมากนัก แต่ดวงตาคู่คมที่ยังคงจับจ้องอย่างที่ไม่ละไปไหนก็ทำให้อีทึกเริ่มที่จะทำตัวไม่ถูก

 

 

            “เอ่อ ผม...”

 

            “ฟังให้จบสิ”

 

            เสียงทุ้มพูดขัดขึ้นมาเมื่อเห็นท่าทางที่จะถอดหูฟังคนเขาของคนตรงหน้า ใบหน้าหล่อที่ปกติมักเรียบนิ่งกลับส่งยิ้มเอ็นดูออกมาจนอีทึกเริ่มย้อมแก้มของตัวเองเป็นสีแดงอีกรอบ

 

나를 사랑한다고 말해줘요내 목소리가 좋다고 말해줘요내 노래가 좋다고 내게 말해요 (บอกผมสิครับว่ารักผม บอกผมสิครับว่าชอบเสียงผมบอกผมสิครับว่าชอบเพลงของผม)”

 

            เนื้อเพลงชวนเขินยังคงดังเรื่อยๆจนมาถึงท่อนสุดท้ายของเพลง แต่แทนที่จะเป็นเสียงจากเครื่องเล่นเพลง เพลงกลับถูกปิดและแทนที่ด้วยเสียงทุ้มนุ่มที่ตัวอีทึกเองฟังมานับครั้งไม่ถ้วน จนแทบไม่กล้าจะสบตาอีกฝ่าย

 

          “제발(ได้โปรดเถอะ)”

 

            หูฟังเส้นเล็กค่อยๆถูกดึงออกจากคนตรงหน้าช้าๆ เสียงทุ้มยังคงร้องเพลงท่อนสุดท้ายคลอออกมาเบาๆจนคนฟังแก้มแดงจัดอย่างห้ามไม่อยู่

 

            “ขอบคุณครับ”

 

            อีทึกเอ่ยขอบคุณกลับไปเบาๆหลังจากเพลงที่ฟังจบลง ดวงตาคู่สวยหลุบต่ำเพื่อหลบสายตาของคนตรงหน้า

 

            “หือ? ไม่เชื่อเหรอครับ” คังอินยังถามกลับอย่างสงสัย แต่แววตากลับพราบระยับอย่างชอบใจ

 

 

            “ครับ?”

 

            “ว่าผมรักคุณตั้งแต่แรกพบน่ะ?”

 

            เสียงทุ้มพูดถ้อยทำชวนเขินออกมาเสียงดังจนอีทึกย้อมตัวเองเป็นสีแดงทั้งแก้มใสจนมันลามลงมาถึงลำคออย่างรวดเร็ว ปากเล็กอ้าออกเหมือนพยายามจะเค้นหาเสียงตัวเองแต่กลับทำได้เพียงเบิกตากว้างอย่างตกใจ

 

          ...แค่วันนั้นก็เขินมาหลายวันแล้วนะ แล้วแบบนี้ แบบนี้...

 

 

            ความคิดของคนตัวเล็กที่อายจนแก้มแดงจัดดังก้องในความคิดซ้ำๆ ดวงตาคู่สวยมองคนตรงหน้าอีกรอบอย่างไม่เชื่อสิ่งที่เห็นว่าเป็นความจริงสักนิด

 

 

            “พรุ่งนี้เจอกันนะครับ...”

 

            “คุณพี่ชายนางฟ้า...”

           

 

            และหลังจากเห็นว่าคนตรงหน้าเริ่มทำตัวไม่ถูกแล้วคังอินจึงเลือกที่จะกลับออกไป เสียงทุ้มบอกลาคนที่นั่งช็อค อยู่ตรงหน้า ก่อนจะก้มลงมากระซิบคำเรียกน่ารักๆ ใกล้กับใบหูเล็กจนมันขึ้นสีแดงจัดอย่างรวดเร็ว แววตาคู่คมผละออกมามองผลงานของตัวเองที่ดูน่ารักน่าแกล้งอย่างถูกใจไม่น้อย ขายาวก้าวออกจากห้องเรียนสีหวานอย่างที่อยากให้อีกคนได้ตั้งตัวสักนิด

 

          ...ค่อยมาพรุ่งนี้อีกรอบ แล้วผมจะมาใหม่นะ...

 

            “อ้อ พรุ่งนี้เราน่าจะออกไปทานอะไรที่คาเฟ่กันนะครับ”

 

 

 

            “งือออ”

 

            เสียงร้องเบาๆจากคนเขินจัดที่นั่งอยู่ด้านในทำให้คังอินยิ้มอย่างพอใจ ขายาวก้าวไปตามทางเดินเรื่อยๆ โดยที่ในความคิดยังคงวนเวียนถึงคุณพี่ชายนางฟ้าไม่หยุด

 

 

 

 

Talk :ลง 28/10/15

#ฟิคสั้นPM

            มาล้าวววววววววววว คือหายไปนานมาก แหะๆ ช่วงนี้มิ้นวุ่นกับการช่วยพี่เตรียมไปงานฟิคอ่ะค่ะ เลยมาหาทุกคนช้าหน่อย เอาล่ะเข้าเรื่อง คือไม่มีอะไรมากอ่ะ เลี่ยนไปเลี่ยนมาสุดเรื่องนี้555 ถ้าใครชอบเรื่องนี้ไปคุยกับมิ้นในทวีตบ้างได้นะ เม้าเรื่องคังทึกกันเถอะTwT

            แต่งานตลาดฟิค15พ.ย.นี้ ใครไป แวะมาทักมิ้นที่บูธ F9 ได้นะ จะไปเฝ้าบูธค่ะ แหะๆ ถามหามิ้นได้เลย เผื่อมีอะไรติดไม้ติดมือให้

            สุดท้ายรักทุกเม้น ทุกวิว ทุกโหวต ทุกแฟนคลับค่ะ^^ รักเอสเจ^^

เฟสมิ้น จิ้ม

ทวีตมิ้น จิ้ม

ตอบเม้นๆ

YENIM (@daniale) ห่อไม่ได้พี่คังคนนี้อีทึกจองแล้วคร้าบบบบบบ><

`{ นางฟ้า } (@syp_vk)  หายไปนานตอนต่อมาแล้วน้า ละมุนไหมน้อออออ

KrisTao_KT (@sumintra-nr) ทำไมมีแต่คนห่อพี่คังกลับบ้านเล่า พี่คังของพี่ทึกนะ><

Mini'ELFs (@hug-kyumin137) ไว้ถ้าว่างๆจะแวบมาคยูมินนะค่ะ *ปั่นเรื่องยาวหนักมาก

lovenevermild (@loveside) ก็น่ะ พี่ชายนางฟ้าน่ารักขนาดนั้น เลิฟแอดเฟิสไซส์

Z-creat (@Z-creat) เดี่ยวเรื่องหน้าจะจัดห้ายยยยยยย ขอเวลาสักพักน้า อาจจะหลังงานฟิค><

 

SQWEEZ

292 ความคิดเห็น

  1. #287 Mini'ELFs (@hug-kyumin137) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2558 / 01:28
    อิจฉาเมนผิดมั้ยคะ งื้ออออ หมีคังของน้อง(เมนเหล่มอง) น่ารักน่าจับกอด ชอบๆ
    #287
    0
  2. #285 Z-creat (@Z-creat) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2558 / 18:29
    ขอบคุณค่า~
    #285
    0