[SJ] FICTION {WonHyuk,KyuMin,KiHae,HanChul,KangTeuk,YeRyeo}

ตอนที่ 48 : [RF] Story 27 : Warm^^ {WonHyuk}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 354
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    7 ส.ค. 58



[RF] SF: Warm {WonHyuk}  #ฟิคสั้นPM

            RF หมายถึงเรียลฟิคที่ตัวละครคือเมมเบอร์ในวงนะคะ ใครไม่ชอบกดข้ามลยน้ออออ

 




 

 




ซีวอนอ่า ฮยอกแจเก่งไหม

 

            คนตัวเล็กอ้อนคนรักที่นอนอ่านหนังสืออยู่ข้างตัวอย่างน่ารัก หัวเล็กซบลงบนฝ่ามือใหญ่ที่ลูบเส้นผมสีเข้มของตัวเองเบาๆอย่างชอบใจ

 

ซีวอนตอบสิๆ

            ฮยอกแจที่เห็นว่าอีกคนไม่ยอมตอบอะไรก็เข่ยาแขนใหญ่อีกรอบอย่าเร่างเร้าขอคำตอบ แต่กลับได้สีหน้าเฉยชาจากคนข้างตัวกลับมาแทน

 

ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะซีวอน ซีวอน

 

 

 

เฮือก!

 

ฝันน่าฮยอกแจ ฝันๆ ใจเย็นๆ

 

            ความคิดของคนที่สะดุ้งตื่นขึ้นมาตั้งแต่ท้องฟ้าด้านนอกยังไม่มีแสงสว่าวจากพระอาทิตย์ในยามเช้าวันซ้ำอยู่ในหัวเล็กๆนั่น ดวงตาเรียวสวยหลับลงช้าๆเพียงนิด ก่อนจะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่เพราะความฝันบ้าๆที่เพิ่งผ่านไป

 

ไม่ได้ๆฮยอกแจ แกต้องทำตัวเหมือนโกรธหมอนั่นนะ

 

            ดวงตาเรียวสวยจ้องหมอนข้างลายน่ารักใบโตที่อยู่ตรงตักตัวเองแน่วแน่ มือเล็กกำชายผ้าห่มผืนหนาแน่นๆอีกรอบเพื่อยืนยันในความคิดของตัวเอง ความคิดที่....

 

...คิม ฮีชอล เป็นคนแนะนำ...

 

.

...

.....

 

 พี่อึนฮยอกครับ มาถ่ายรูปกับผมหน่อยเร็ว

 

            เสียงเรียกของรุ่นน้องสักคนในค่ายดังขึ้น คนตัวเล็กที่อยู่ในห้องพักศิลปินชายของคอนเสิร์ตใหญ่ประจำค่ายได้แต่ยืนถือเสื้อที่กำลังจะเปลี่ยนเอาไว้ก่อนจะหันมองต้นเสียงอย่างสงสัย

 

อ้าว แทยงรออีกนิดนะ พี่ขอใส่เสื้อให้เรียบร้อยก่อน

 

            ทันทีที่หันมาเห็นว่าใครยืนอยู่ด้านหลัง ดวงตาคู่เรียวก็เปลี่ยนจากความสงสัยเป็นความเอ็นดูอย่างรวดเร็ว ก่อนจะขอเวลารุ่นน้องหน้าคมที่สูงกว่าตัวเองอีกสักหน่อยเพราะเห็นว่าตัวเองกำลังอยู่ในชุดเสื้อกล้ามสีขาวกับกางเกงขาสั้นพอดีเข่าที่ใส่ซ้อมเต้นเมื่อครู่

 

ไม่เห็นเป็นอะไรเลยหน่าพี่อึนฮยอก

 

หมับ!

 

            ทันทีที่แทยงพูดจบ แขนยาวๆก็ล็อคเอวของรุ่นพี่ตัวเล็กแน่น ก่อนจะดึงเอาคนที่กำลังทำหน้าตาตกใจเข้ามาชิดกับหน้าอกกว้างๆของตัวเองอย่างไม่สนใจเสียงบ่นของฮยอกแจสักนิด

 

แชะ!

 

            เสียงชัตเตอร์จากโทรศัพท์เครื่องหรูที่ดังขึ้นเริ่มเรียกให้คนที่ตกใจตาเบิกกว้างเข้าไปอีก ปากเล็กอ้าค้างน้อยๆอย่างทำอะไรไม่ถูกกับการก่อนกวนของรุ่นน้องตรงหน้า

 

เลิกเล่นไม่รู้เรื่องได้แล้ว

            เสียงทุ้มดังมาจากทางด้านหลังของคนทั้งคู่ ก่อนจะตามมาด้วยแรงดึงแถวต้นแขนของฮยอกแจแรงๆ

 

ซีวอน..ฮยอกแจเรียกอีกคนอย่างสงสัยที่ใบหน้าหล่อมีแววหงุดหงิดเล็กๆ

 

“ใกล้เวลาจะเริ่มแล้วนะนายไปเตรียมตัวได้แล้ว”

 

            แทนที่จะหันมาสนใจฮยอกแจ เสียงทุ้มกลับเลือกตอบน้องชายร่วมค่ายที่หน้าตาดีเอาเรื่องถึงเหตุผลที่ดุขึ้นมา

 

“นายก็ควรเลิกบ่นแล้วไปเตรียมตัวแทนนะ”

 

            ฮยอกแจพูดแค่นั้นก่อนจะเดินหนีไปอีกทาง มือเล็กหอบเสื้อผ้าไปทางห้องแต่งตัวอีกฝั่งอย่างที่ซีวอนก็รับรู้ได้ว่าฮยอกแจกำลังไม่พอใจ

 

.

...

.......

............

 

“พี่ฮยอกครับ ท่าเต้นมันเป็นแบบนี้หรือเปล่าครับ”

 

            เสียงที่ดูร่าเริงของรุ่นน้องตัวสูงที่ซีวอนยอมรับก็ได้ว่าน่าตาพอใช้ได้ดังมาจากอีกมุมหนึ่งของห้องพักรับรอง ตัวสูงๆของคนถามขยับขาไปมาตามท่าเต้นให้เจ้าของตำแหน่งเมนเต้นหลักของวงซูเปอร์จูเนียร์ดูอย่างสงสัย แต่...

 

“แม่ง แค่เต้นต้องยืนชิดกันขนาดนั้นไหม ไอ้เด็กนี่”

 

            เสียงทุ้มของคนที่ยอมรับเลยว่ากำลังหึงเด็กหน้าตาดีนั่นอยู่ดังเบาๆกับตัวเอง ดวงตาคู่คมจ้องมองสองคนที่กำลังสลับเต้นให้ดูและหัวเราะสนุกสนานในแบบที่เขาก็...ทำอะไรไม่ได้อยู่ดีนะแหละ...

 

.

....

........

 

“เวลายังเหลือ”

 

            ทันทีที่พักเปลี่ยนชุดก่อนจะรวมตัวกันบนเวทีในตอนสุดท้ายของคอนเสิร์ต ซีวอนรีบก้าวเร็วๆไปเปลี่ยนเสื้อผ้า ในแบบที่ทั้งใจก็มัวแต่คิดถึงใครอีกคน คนที่ตลอดการแสดงแทบจะไม่สนใจเขาเลย หรือง่ายคือ ชเว ซีวอน กำลังถูกเมิน เมินจากคนตัวเล็กที่ชื่อ อี ฮยอกแจ

 

กึก

 

“พี่ฮยอกครับ ท่อนนี้ๆ มันร้องประมาณไหนอ่ะ”

 

            ไอ้อารมณ์ดีๆที่ตั้งใจมาง้ออีกคนแทบจะสะดุดลงทันทีที่ได้ยินสียงทุ้มๆดังลอดออกมาอีกมุมหนึ่งของห้อง ทำให้ซีวอนมองตามอย่างสงสัย

 

...ไอ้เด็กนี่ หน้าตาก็ไม่โง่ทำไมขี้สงสัยจังวะ...

 

“นี่ครับๆ เสียงท่อนนี้สูงดีไหม หรือเอาแบบไหนดี” แทยงยังพูดต่อ ใบหน้าหล่อคมเริ่มโน้มไปใกล้กับฮยอกแจที่ยืนขมวดคิ้วน้อยๆอย่างพยายามหาทางช่วยรุ่นน้องตัวสูงเต็มที่ โดยไม่รู้เลยว่าแก้มตัวเองกำลังแนบกับแก้มของรุ่นน้องตัวสูงอยู่เพียงนิด

 

“อ้าว แทยง สงสัยเรื่องร้องเพลงเหรอ มาถามฮยอกแล้วจะได้อะไรล่ะ ไปถามพี่เยซองตรงนั้นสิ ฮยอกเขาเมนแรพกับเต้นนะ”

 

            ซีวอนรีบเดินมาพูดกับแทยงเหมือนจะหวังดี แต่ในใจกลับภาวนาต่อพระเจ้าให้ช่วยไล่ไอ้เด็กขี้สงสัยนี่ไปไกลๆ

 

...ถามเพลง ต้องก้มหน้าแนบหน้าขนาดนั้น รู้จักม้าซีของซากีน้อยไปแล้ว...

 

“อืม พี่ลืมไป พี่ร้องเพลงไม่เก่งเหมือนคนแถวนี้หรอก”

 

            แต่เหมือนซีวอนจะคำนวณพลาด แทนที่แทยงจะเป็นฝ่ายเดินหนี กลับกลายเป็นฮยอกแจเดินไปหาฮีชอลที่นั่งอยู่แทน จะคนตัวโตได้แต่ยืนนิ่งอย่างเพิ่งคิดได้

 

...ไอ้วอน พูดแบบนั้นเหมือนว่าฮยอกแจนี่หว่า ปากไม่ดีจริงๆ...

 

“พี่พูดอะไรน่ะ คิดหน่อยสิว่าพี่ฮยอกจะรู้สึกแย่แค่ไหนที่พูดเหมือนเขาช่วยไม่ได้ พี่นี่มัน...เหมือนที่พี่ฮีชอลพูดจริงๆ”

 

            แทยงหันมามองรุ่นพี่ด้วยสายตาไม่พอใจ เสียงเข้มพูดกลับเบาๆในแบบที่แต่ละคำ กดลึกลงไปในใจของคนที่เริ่มรู้ตัวว่าพูดไม่คิดอีกรอบ

 

“อ้อ แล้วตอนนี้ง้อยากนะครับ พี่ฮีชอลจ้องพี่จนแทบจะลุกมาด่าแล้วมั้ง”

 

            เสียงเข้มของรุ่นน้องตัวสูงพูดแค่นั้น ก่อนที่แทยงจะเดินหายไปอีกด้านรวมกลุ่มของตัวเองโดยแทบจะไม่สนใจวีวอนอีกเลย

 

.

....

.......

..........

 

            ช่วงเวลาสุดท้ายของการแสดงเริ่มต้นขึ้น ศิลปินในค่ายทุกคนเริ่มเดินออกมาร้องเพลงในท่อนที่ตัวเองได้รับมอบหมายตามที่เตรียมตัวเอาไว้

 

            ซีวอนมองตามคนตัวเล็กที่ไม่ยอมคุยกับเขามาทั้งวันอย่างพยายามหาทางพูดด้วย และยิ่งฮยอกแจรวมตัวอยู่กับฮีชอลบ่อยๆ ไอ้ที่ว่าจะเข้าไปง้อก็ยากเข้าไปอีกเพราะฮีชอลคอยกันทุกทาง

 

.

....

 

            สุดท้ายซีวอนก็ก้าวตามฮยอกแจมาแทบจะตลอดเพลง จนเห็นอีกคนนั่งลงหน้าเวทีเล่นกับรุ่นน้องหลายคนในค่ายอย่างสนุกสนาน ขายาวก้าวมาหยุดหลังคนที่ทำท่าเหมือนจะลุกขึ้นแทบจะทันที

 

 

 

“ฮยอก..”

 

            ซีวอนเรียกคนตรงหน้าเบาๆแทรกเสียงดนตรีดังๆ แขนยาวกางออกกว้างๆในแบบที่ทำประจำกับคนตรงหน้า

 

หมับ!

 

“เฮ้ย!

 

            ฮยอกแจที่หันหลังมาเจอคนตัวโตกางแขนรอก็กอดตามความเคนชิน จนเพิ่งจะรู้ตัวว่าตอนนี้มันไม่ค่อยเหมาะ มือเล็กรีบดันไหล่คนตรงหน้าหลายที แต่ดูเหมือนมันจะช้าไปสักนิด

 

“ห้ามปล่อยนะครับ”

 

            เสียงทุ้มก้มลงมากระซิบเบาๆจนฮยอกแจได้แต่ยืนนิ่งอย่างจำยอม แขนเล็กพาดบ่ากว้างเอาไว้เพราะซีวอนกอดเอวจนแน่นแทบจะขยับตัวไม่ได้

 

“ทงเฮมาพอดี ไว้จบแล้วเราคุยกันนะครับ”

 

            เสียงทุ้มก้มลงมากระซิบเบาๆอีกทีทำเอาฮยอกแจรีบหดคอลงไปอย่างนึกหวาดๆกลับท่าทางเจ้าเล่ห์นิดๆแบบนั้น ก่อนที่ซีวอนจะยอมปล่อยเขาออกมาเพราะทงเฮที่เดินเรียกมาแต่ไกล...

 

.

....

.......

 

ปึง

 

“อื้อ...”

 

            ทันทีที่ถึงห้องพักศิลปิน ประตูห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าที่แยกออกมาก็ปิดลงอย่างรวดเร็ว ใบหน้าหล่อเหลาก้มลงมาฉกชิงความหอมหวานจากริมฝีปากของคนที่ยืนตกใจจนฮยอกแจได้แต่ตีไหล่กว้างของคนรักเร็วๆ

 

“นี่ มีอะไรค่อยคุยดีไหม”

 

“ไม่ครับ ตอบม้าซีมาก่อนทำไมไม่ระวังตัวเอง แล้วเมินกันด้วย”

 

“ไม่นิ ทีม้าซีว่าฮยอกเรื่องร้องเพลงฮยอกยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ” เสียงใสพูดอย่างไม่ยอมแพ้ มือเล็กจิ้มหน้าอกคนตัวโตกว่าหลายๆทีอย่างแสนงอน แววตาคู่สวยจดจ้องซีวอนอย่างคาดโทษ

 

“อันนั้นม้าซีขอโทษครับ ขอโทษจริงๆ แต่ช่วงอาทิตย์นี้ทำไมเมินกันล่ะ”

 

            ซีวอนได้แต่ขอโทษอีกคนอย่างยอมแพ้ เสียงทุ้มออดอ้อนคนตัวเล็กที่ตอนนี้เขากอดเอวเอาไว้อย่างน่าสงสาร

 

“บอกก็ได้ ห้ามหัวเราะนะ ก็ฮยอกเหงาพี่ฮีชอลเลยบอกว่าให้ลองอยู่คนเดียวบ่อยๆดู จะได้ชินๆไม่เหงา” ฮยอกแจพูดเบาๆเหมือนเด็กทำความผิด ใบหน้าน่ารักก้มต่ำลงนิดๆเหมือนอายกับเหตุผลที่ทำ

 

“โถ่ ฮยอกครับ ไม่เอาแล้วนะ เหงาก็โทรมาคุยกับวอนเนอะ ไม่จำเป็นต้องเมินนะ”

 

“อือ”

 

            ซีวอนรีบบอกอีกคนอย่างเอาใจ แขนใหญ่โอบคนตัวเล็กไว้ใกล้ๆ โยกคนในอ้อมกอดเบาๆเหมือนผู้ใหญ่ปลอบเด็กตัวเล็กๆ

 

ก๊อก ก๊อก

 

“นี่ ไอ้คุณชาย ผิดที่ไหม ออกมาได้แล้วพวกฉันจะเปลี่ยนเสื้อผ้า”

 

            เสีpงเคาะประตูดังๆและตามด้วยเสียงตะโกนเข้ามาของฮีชอลกับเสียงพูดคุยของคนอื่นในวงที่คงยืนรออยู่ด้านนอกทำเอาคนทั้งคู่ผละออกจากกันอย่างรวดเร็ว แต่สุดท้ายทั้งซีวอนและฮยอกแจก็หันมามองหน้ากันก่อนจะหัวเราะเสียงดังอีกรอบอย่างที่รู้สึกว่าพวกเขาลืมตัวอีกแล้ว

 

...สงสัยที่พี่ฮีชอลชอบแซวว่าสร้างโลกส่วนตัวกันบ่อยๆ ถ้าจะจริงแหะ...        

 

ขอโตดก้าบบบบบบบบบบบ มิ้นพิมพ์ทันแค่นี้จริงๆ แต่เดี๋ยวจะรีบมาชดเชยให้นะ ฮือออออออออออออ คิดถึงมาก ไม่ได้อัพฟิคนานมาก จนวันนี้แอบพิมพ์ตอนว่างงานเลยอ่ะ แต่ด้วยไม่ได้เอาต้นฉบับไปเลต้องทำSFเอง

            รักทุกเม้น ทุกวิว ทุกโหวต ทุกแฟนคลับ รักคนอ่าน รักเอสเจสุดๆเลย^^

 

เฟสมิ้น จิ้ม

ทวีตมิ้น จิ้ม


SQWEEZ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

292 ความคิดเห็น

  1. #275 hYoX-Yoorii (@hyokyo) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 25 กันยายน 2558 / 01:27
    โถ่ นึกว่าเรื่องอะไร น่ารักง่ะ เหตุผลน่ารักไปอีกกกกกกก
    #275
    1
  2. #274 รัก ฮยอกเเจ & ซุปเปอร์จูเนียร์ (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2558 / 15:40
    น่ารัก จะระเบิดตัวเอง ^^
    #274
    1
  3. #273 PumpkinViLLa (@pumpkinvilla) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2558 / 13:22
    แทยงนี่น้องรุคกี้ใช่ป่ะ งื้อออออออออเต๊าะพี่อึนฮยอกอีกกกก เต๊าะเยอะๆเลย ชอบบบบ

    ให้พี่วอนหึงแรงๆ >_____<b
    #273
    1
  4. #272 pafe_love (@pafe_love) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2558 / 08:27
    มาต่อไวๆนะค้าาา โดนแน่ฮยอกไม่ระวังตัวเลยนะโดนลงโทษแน่ๆ หึหึ ไอ้พวกเด็กน้อยโดนอัดแน่ๆ
    #272
    1
  5. #271 Pimmy (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2558 / 00:23
    ใครถ่ายรูปอะ

    แล้ววอนจะโกณาฮยอกมะเนี่ย
    #271
    1
  6. #270 pungsj13 (@pungsj) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2558 / 00:22
    วอนโกรธแล้วอะ
    #270
    1