[SJ] FICTION {WonHyuk,KyuMin,KiHae,HanChul,KangTeuk,YeRyeo}

ตอนที่ 44 : Story 23 : THAT XX {WonHyuk} End!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 332
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    25 มี.ค. 58



THAT XX

 

            เนื้อเพลงที่เคยโพส มาจริงๆ5555 อยากให้หน่วงๆอ่ะ แต่มันมิ้งอ่ะดิ *ร้องห้ายยยยย

 

 

 

근데 오히려 너는 내게 화를 (Why?)

แต่คุณกลับโกรธผมทำไมละ

그는 절대로 그럴 리가 없대 (Sure you’re right)

บอกว่าเขาคนนั้นไม่มีทางทำกับคุณแบบนั้นหรอก ใช่คุณพูดถูก

나는 눈칠 살피고 내가 거라고

ผมต้องควบคุมตัวเองเอาไว้ บอกว่าผมนั้นผิดเอง

그래 위해 거짓말할게 (I’m sorry)

ใช่ ผมเป็นฝ่ายโกหกคุณ ขอโทษนะ

 

 

 “เชมีไปไหนมา ทำไมมาสายขนาดนี้ล่ะ”

 

            เสียงทุ้มที่เจือแววไม่พอใจของ ชเว ซีวอน ดังขึ้น ใบหน้าหล่อเข้มของนักธุรกิจดาวรุ่งมีแววไม่พอใจอย่างชัดเจน จนคนที่เพิ่งก้าวเข้ามาในสถานที่นัดกันตวัดสายตามองอย่างไม่พอใจ

 

“ทำไมพี่วุ่นวายขนาดนี้คะพี่ซีวอน พี่เป็นแฟนฉันแต่พี่ไม่ใช่พ่อฉันนะคะ ฉันกลับล่ะ”

 

            ใบหน้าสวยหวานยามปกติกลับดูกรุ่นโกรธ เสียงหวานที่ยามปกติมักจะพูดอ้อนน่ารักๆ ตวาดดังๆอย่างลืมตัว

 

“เชมี เชมีใจเย็นๆนะ พี่ไม่ได้จะว่าอะไร”

 

            ซีวอนพยายามใจเย็นกับเหตุการณ์ตรงหน้าให้มากที่สุด เพราะคิดว่าคนรักอาจจะโมโหที่ตัวเองพูดเหมือนตำหนิ

 

“เชมีว่าวันนี้เราแยกกันก่อนดีกว่า เชมีอารมณ์ไม่ดีค่ะ เจอกันวันหลังนะคะ”

 

            จบคำพูดแสนเอาแต่ใจ ร่างเล็กของหญิงสาวก็ก้าวเดินออกจากร้านกาแฟขนาดเล็กเร็วๆโดยไม่หันกลับมามองคนรักที่นั่งรออยู่เลย

 

            ซีวอนนั่งมองคนรักที่โมโหเดินออกไปอย่างเป็นห่วง มือใหญ่ยกขึ้นนวดขมับเบาๆอย่างอ่อนใจ ในอารมณ์โมโหร้ายของคนรัก

 

 

[Rrrr…Rrrr….]

 

“ว่าไงฮยอก”

 

            เสียงทุ้มกรอกไปตามสายโทรศัพท์เพื่อคุยกับเพื่อนสนิทอย่างรู้สึกอารมณ์ดีขึ้นมาหน่อยเพราะเสียงใสๆที่พูดไม่หยุดจากปลายสาย

 

นี่ซีวอน ฮยอกทำงานเสร็จแล้ว วันนี้ได้เงินเดือนด้วยเพราะฉะนั้น ไปฉลองกันเร็วๆ ฮยอกชวนทงเฮกับคิบอมไปแล้ว ไปนะๆเสียงใสๆที่อ้อนมาตามสายทำให้คนฟังอยู่ยิ้มได้ไม่ยาก

 

...ยิ้มทั้งๆที่5นาทีที่แล้วเขายังเครียดอยู่เลย...

 

“ไปสิ ที่เดิมใช่ไหม ห้ามสายนะ” เสียงทุ้มเจอแววเอ็นดูพูดกลับไปทำให้ปลายสายรีบเถียงกลับมาอย่างร้อนตัว

 

ฮยอกไม่สายหรอกน่า วางแล้วนะ บายๆ

 

            เสียงจากปลายสายเหลือเพียงเสียงสัญญาโทรศัพท์ที่แสดงให้เห็นว่าฮยอกแจได้ตัดสายไปแล้ว แต่ไม่รู้ทำไม ตอนนี้ชเว ซีวอนกลับยิ้มเต็มแก้มและยังถือโทรศัพท์เครื่องหรูเอาไว้แบบนั้น..

 

...เขานี่ท่าจะบ้าแล้วนะ หึหึ...

 

.

...

.....

.........

 

“ไปไหนก่อนดีเนี่ย อุส่ามาก่อนเวลาแท้ๆ”

 

            ฮยอกแจบ่นเสียงดัง เมือเล็กยกขึ้นยื่นไปมาอย่างเบื่อหน่ายเพราะเขายืนอยู่หน้าร้านเนื้อย่างที่นัดกับเพื่อนๆ แต่ตอนนี้...

 

...มันก่อนเวลาตั้งเกือบชั่วโมงนะสิ เบื่อสุดๆ...

 

 

 

“เฮ้ย! เชมีนี่...ใครวะนั่น น้องเขาเลิกซีวอนแล้วเหรอ...เอ๊ะ แต่วันนี้ซีวอนไปเที่ยวกับเซมีนี่ อะไรวะ”

 

            มือเล็กยกขึ้นขยี้ผมสีอ่อนของตัวเองอย่างไม่ค่อยเข้าใจกับภาพของคนทั้งคู่ที่ข้ามถนนไปฝั่งตรงข้าม ก่อนจะตัดสินใจเลิกสนใจมันไปเพราะแรงสั่นเตือนเบาๆจากในกระเป๋ากางเกง

 

“คุณชายซีวอนครับ ตอนนี้กระผมฮยกแจอยู่หน้าร้านแล้ว คุณชายอยู่ไหนครับ”

 

            น้ำเสียงขี้เล่นพูดไปตามสายจนได้ยินเสียงหัวเราะดังลอดออกมา

 

“หันหลังมาสิ มาก่อนแค่นี้ทำเป็นบ่น”

 

            เสียงซีวอนที่น่าจะอยู่ในดทรศัพท์กลับดังออกมาจนฮยอกแจต้องรีบหันไปมองตามคำพูดนั้น

 

 

“มาไวนะเนี่ย ไปนั่งรอคนอื่นในร้านกันดีกว่านะ”

 

            ฮยอกแจดึงมือเพื่อนตัวโตไวๆอย่างเร่งให้เดิน คนตัวเล็กที่เดินนำหน้ายิ้มออกมาอย่างดีใจ จนซีวอนมองภาพนั้นแล้วได้แต่ส่ายหัวน้อยๆอย่างขำๆ

 

...เพื่อนเขาอายุยี่สิบห้าหรือห้าขวบล่ะเนี่ย...

 

.

...

....

.......

............

 

“นี่ๆ ซีวอนๆ นายยัง..เอ่อ...ยัง”

 

            คำพูดติดขัดของคนที่ปกติพูดเก่งทำให้ซีวอนมองหน้าตาน่ารักที่เหมือนพยายามคิดอะไรอย่างหนังอยู่อย่างสงสัย

 

“มีอะไรล่ะ ฉันอะไร พูดเร็ว หนึ่ง สอง สาม!

 

“นายยังคบกับเชมีอยู่เหรอ”

 

            เสียงเร่งดังๆของซีวอนทำให้ฮยอกแจที่ใช้ตะเกียบแตะปากอยู่อย่างคิดมาก พูดเร็วๆอย่างลืมตัว

 

“นายพูดอะไรแบบนั้นก็ใช่สิ นี่ฉันเพิ่งคบกับเขาได้แค่สองเดือนนายจะแช่งกันแล้วหรือไงหืม?”

 

            ซีวอนตอบกลับอย่างไม่คิดมากนัก ใบหน้าหล่อเข้มยิ้มเอ็นดูเพื่อนตัวเล็กที่ทำหน้าเครียดอยู่ตรงหน้าในแบบที่เขามองว่า

 

...ฮยอกแจเครียดซะน่ารักเลยล่ะ...

 

 

“นี่...ฉันมีอะไรจะบอกล่ะ...”

 

            ฮยอกแจพูดเบาๆเรียกให้คนที่กำลังหันไปรับเครื่องดื่มทั้งสองแก้วจากพนักงานหันมามองอย่างสงสัยในท่าทางนั้น

 

“...”

 

“คือ..ก่อนนายมาถึงนะ..ฉันเห็นเชมี อยู่กับผู้ชายอีกคน”

 

            คนตัวเล็กก้มหน้าต่ำอย่างเกรงๆในอารมณ์เพื่อนตัวโตที่อาจจะไม่พอใจจนจับเขาต่อยขึ้นมาก็ได้ ตาเล็กหลับปี๋อย่างไม่อยากรับรู้อารมณ์คนตรงหน้าไหร่นัก

 

“อาจจะเพื่อนเขา..” แต่ตอนนี้ซีวอนกำลังหงุดหงิด เพราะก่อนหน้าเชมีโมโหเขามากมายแต่กลับมากับคนอื่น แค่เพื่อนก็...

 

“แต่เขา...หอมแก้มกัน...คือๆ แหวนคู่ที่นายเคยอวดมันก็ไม่มีอ่ะ”

 

“ฮยอกแจ” เสียงทุ้มกดต่ำจนฮยอกแจยิ่งรู้สึกว่าตัวเองตัวหดลงไปอีก

 

...แต่ทำไมซีวอนไม่มองว่าเขาหวังดีบ้างล่ะ...

 

“โอเคๆ ฉันอาจจะจำผิดเอง คงไม่มีอะไร อย่าใส่ใจเลยน่า ฮะฮะ ฉันขอไปห้องน้ำก่อนนะ”

 

            พูดจบฮยอกแจก็ลุกออกไปจากโต๊ะอย่างรวดเร็ว ใบหน้าหวานหมองลง จนทงเฮที่เดินสวนเข้ามายังมองอย่างสงสัย

 

.

..

 

“นายรักเขาเกินไปหรือเปล่านะ”

 

ซ่า

 

            เสียงบ่นเบาๆของคนที่ยืนอยู่ตรงอ่างล้างหน้าในห้องน้ำบ่นขึ้น ก่อนที่ฮยอกแจจะจ้องเงาของตัวเองในกระจกอย่างไม่สบายใจ ใบหน้าหวานมีแววน้อยใจในแบบที่เขาพยายามปกปิดมันเอาไว้ มือเล็กวักน้ำขึ้นมาล้างหน้าแรงๆหวังให้ความน้อยใจที่มีอยู่หายไป ถึงมันจะแทบไม่ช่วยอะไรเลยก็เถอะ

 

...เขากำลังจะทนไม่ไหวกับผู้ชายที่ชื่อซีวอน เขากำลังจะปิดเรื่องความรู้สึกของตัวเองไม่ไหวเลยล่ะ ห่วงจนสนใจแต่เรื่องของซีวอน ไม่ดีเลย...

 

.

...

.....

 

“วันนี้อิ่มมากเลย ฮยอกเดี๋ยวฉันกับคิบอมกับพร้อมกันนะ นายไปด้วยกันไหม”

 

            หลังจากมื้ออาหารที่ควรเป็นมื้อสนุกๆของฮยอกแจผ่านไปอย่างเงียบๆสิ้นสุดลง ทงเฮก็พูดออกมาดังๆเหมือนอยากขัดบรรยากาศน่าอึดอัดแบบนี้

 

“ไม่ดีกว่า ฉันกลับเองดีกว่า นายไปกับคิบอมเถอะ”

 

            ฮยอกแจปฏิเสธเพื่อนของเขาอย่างเข้าใจ เพราะดูแล้วทงเฮน่าจะกลับไปบ้านคิบอมที่อยู่คนละทางกับเขา แต่ในวินาทีแรก สายตาไม่รักดีดันเผลอไปมองซีวอนที่แทบจะไม่ยอมมองหน้าเขานะสิ

 

...ปกติ นายน่าจะอาสาไปส่งฉันนะ ตาบ้า!...

 

 

 

 

            ฮยอกแจก้าวเดินไปตามโถงของโรงแรมดังในย่านคังนัมอย่างไม่รีบร้อน ดวงตาคู่สวยมองหาร้านขนมชื่อดังที่เขาคิดว่าจะซื้อไปฝากเพื่อนตัวโตที่วันนี้น่าจะนั่งทำงานจนลืมกินข้าวเหมือนเดิมอย่างห่วงๆ

 

...อ่า ถึงวันนั้นจะเคืองกันนิดหน่อย แต่ซีวอนก็ยังยอมขับรถมาส่งเขาในวินาทีสุดท้ายล่ะนะ...

 

 

กึก!

 

“อูย เกือบไปแล้ว”

 

            ฮยอกแจที่เดินหาร้านขนมชื่อดังอยู่อย่างอารมณ์ดีก็รีบหลบหลังเสาต้นใหญ่อย่างรวดเร็วเมื่อเห็นคนที่กำลังเดินอยู่ตรงทางเดินด้านหน้า

 

“รอบนี้ไม่ผิดแน่ ซบกันขนาดนั้น ซีวอนนี่จะยอมให้เซมีหลอกหรือไงเนี่ย”

 

            ฮยอกแจมองภาพตรงหน้าอย่างมั่นใจ หญิงสาวน่าตาน่ารักที่เขาเคยเห็นซีวอนพามาแนะนำให้รู้จักกำลังเดินอยู่กับผู้ชายอีกคน และซบกันแบบนั้น

 

...ไม่ใช่เพื่อนแน่นอน ฮยอกแจมั่นใจมากๆ...

 

.

...

......

........

...............

 

“คุณเลขาครับ ซีวอนอยู่ไหม”

 

            ฮยอกแจรีบถามอย่างเร็วๆ มือเล็กยกขึ้นเช็ดเหงื่อที่ซึมตามไรผมออกไปอย่างเร็วๆบ่งบอกถึงอาการเร่งรีบของเจ้าตัวได้เป็นอย่างดี

 

“คุณซีวอนไปข้างนอกค่ะ คุณฮยอกแจนั่งรอก่อนได้นะคะ”

 

            ฮยอกแจพยักหน้ารับหญิงสาวตรงหน้ารวดเร็ว ก่อนที่จะรีบเปิดประตูเข้าไปนั่งรออีกคนด้านใน

 

.

...

......

 

ปัง!

 

 

            เสียงประตูห้องประธานบริษัทที่เปิดทำให้ฮยอกแจที่นั่งรออยู่รีบลุกขึ้นเร็วๆอย่างร้อนใจ และเมื่อเห็นคนที่รอดินเข้ามาก็รีบเดินไปหาอย่างรีบร้อน

 

 

“ซีวอนอย่าเพิ่งดุฉันนะ แต่รอบนี้ฉันเห็นจริงๆ...”

 

“...”

 

“เชมีเดินอยู่ในโรงแรมกับผู้ชายคนเดิม แล้วฉันว่าไม่ใช่เพื่อนกัน...”

 

“ฮยอกแจ ถ้าจะมาเพื่อพูดเรื่องนี้ก็ไม่ต้อง”

 

            เสียงทุ้มเรียบนิ่งทำให้คนที่กำลังเป็นห่วงอยู่หยุดพูดไปอย่างตกใจ ใบหน้าหวานแสดงออกถึงความน้อยใจจนซีวอนยังรู้สึกได้

 

“เหอะ...นายไม่รู้หรือไงที่ฉันพูดเพราะฉันห่วงนาย ไอ้บ้าเอ้ย นายมันน่าโมโหวะ จะตาบอดให้เขาหลอกต่อไปหรือไง..”

 

            ฮยอกแจพูดอย่างโกรธจัด ใบหน้าหวานแดงขึ้นเพราะความโมโหก่อนจะสูดหายใจเข้าลึกๆอีกรอบ

 

“พูดจบหรือยัง” ซีวอนยังคงโทนเสียงเรียบนิ่งเอาไว้จนฮยอกแจไม่พอใจขึ้นมาอีกรอบ

 

“เออ! นายมัน โมโหโว้ย ยัยผู้หญิงนั่นมีอะไรดีขนาดนั้นเลยหรือไง ถึงยอมไม่รับรู้อยู่แบบนี้ ห๊ะ! ถ้าอย่างนั้นนายก็อยู่กับโลกมืดของนายกับยัยนั่นไปเถอะ...ฉันไม่ยุ่งด้วย อื้อ!

 

            สัมผัสนุ่มๆที่แตะลงมาบนริมฝีปากทำให้เสียงพูดดังๆหายไป แทนที่ด้วยน้ำเสียงตกใจของฮยอกแจแทน

 

            มือเล็กดันไหล่กว้างของคนด้านหน้าอย่างตกใจ ก่อนที่จะรีบยกมือปิดปากตัวเองเมื่อซีวอนผละออกไป

 

“ฉันมีอะไรจะบอกนะ”

 

“...”

 

“ฉันเลิกกับเชมีมาหลายวันแล้ว เพราะวันนั้นที่นายบอกฉัน ไอ้บอมคงรู้ว่าฉันโกรธอะไรนายอยู่ละมั้งเลยเรียกไปคุย...”

 

“แล้วฉันเลยเล่าให้มันฟัง ก็โดนต่อยเรียกสติมาทีหนึ่ง แล้วค่อยคิดได้”

 

            ซีวอนหยักไหล่เบาๆอย่างไม่สนใจเท่าไหร่นัก แต่ฮยอกแจกลับทำหน้าตาตกใจจนซีวอนแทบขำไปกับท่าทางตลกๆปนน่ารักแบบนั้นอีกรอบ

 

“นายเจ็บไหม”

 

            มือเล็กเตะเบาๆตามใบหน้าหล่อเพื่อหาร่องรอยฟกช้ำที่น่าจะแทบไม่หลงเหลืออยู่ น้ำเสียงที่พูดออกมาห่วงใยจนซีวอนกุมมือเล็กนั้นไว้แน่นๆ

 

“ไม่หรอก แต่หลังจากนั้นฉันก็ตามเชมีไปจนเจอเขากับคนอื่น เราก็เลิกกันถึงจะมีเสียงโวยวายตามหลังฉันมาก็เถอะ แต่ก็ดีแล้ว”

 

“แล้วนายมาให้ฉันยืนโวยวายทำไมตั้งนานห๊ะซีวอน” ฮยอกแจถามอีกคนอย่างหาเรื่องนิดๆจนซีวอนยิ้มตอบกลับมาอย่างเดาอารมณ์ไม่ถูก

 

“ก็จะบอก แต่เห็นนายห่วงแล้วมัน...”

 

“...”

 

“น่ารักดี”

 

“...”

 

“ฉันก็ไม่มีใครแล้วนะ ถ้ายังไงนายมาคอยดูแลฉันเต็มตัวแทนได้ไหม ถ้าเป็นนาย...ก็โอเคนะ”

 

            มือเล็กที่ถูกกุมเอาไว้ถูกบีบกระชับให้แน่นขึ้น แววตาจริงจังของซีวอนที่มองมาทำให้ฮยอกแจที่ยังจับต้นชนปลายไม่ถูกมองไปรอบๆอย่างตกใจ ก่อนจะยอมหันกลับมามองคนตรงหน้าเหมือนเดิม

 

...ก็ถ้าเป็นซีวอน มันก็ดีนะ...

 

 

 

 

XX보다 내가 못한 뭐야

ไอ้นั่นมันทำอะไรที่ผมทำไม่ได้เหรอ

도대체 나는 가질 없는 거야

ทำไมผมมีคุณถึงรักคุณไม่ได้

 

 

END!!!

 

 

 

TALK:ลง 25/03/14

            วิ่งงงง ทีแรกว่าจะให้หน่วงกว่านี้ ดันอารมณ์ดีเลยมามิ้งเลย555 นี่ยังไม่ตรวจคำผิดเลยเพิ่งพิมพ์ตอนเกือบๆสามทุ่มเลยรีบเอามาลง เอาล่ะ ช่วยติดตามกันต่อไปเรื่อยๆนะ^^

            สุดท้ายรักทุกเม้น ทุกวิว ทุกโหวต ทุกแฟนคลับ รักทุกคน รักเอสเจ สุดๆเลย

ตอบเม้นๆ

PumpkinViLLa (@pumpkinvilla): มารอดูแล้วกันว่าเราจะทำแบล็คเดย์ไหม แต่ชอบคำพูดสุดท้ายเหมือนกัน ขอบคุณที่ชอบนะ แต่เราไม่ให้กอดฮยอกหรอก แบร่ๆ

MiNiEun (@choihaneul): อ่า ฮยอกน่ารักเนอะ ขอบคุณที่ชอบนะ มาอ่านต่อเร็วๆๆ^^

lovenevermild (@loveside): โห จะลองพยายามดูนะ แต่ขอบคุณที่ชอบนะ มาอ่านต่อเร็วๆๆ^^

ihypha (@ihypha): มารักแรกพบกับมิ้นก็ได้55555 น่ารักดีอ่ะมิ้นยังชอบเลย ขอบคุณที่ชอบนะๆ^^ มาอ่านต่อเร็วๆ

ChovySilver (@chovysilver): โอ้โห เม้นแบบตอบไม่ถูก คือเริ่มที่เม้นแรก ตัวอาจจะอ่านไปแล้วอาจจะเม้นไปแล้วในบ้านบีลีฟนะ มิ้นเคยลงในบ้านบีลีฟตอนนั้น แล้วโอยเม้นซัปริ้มเลย เม้นล่าสุดอืมถ้าเรื่องนี้ร้องไห้ เรื่องคำอธิฐานกับชาโดวก็ เตรียมใจหน่อยนะ แต่ขอบคุณที่ชอบนะ มาอ่านต่อเร็วๆ^^

hYoX-Yoorii (@hyokyo): ในเม้นทวงแบล็คเดย์ เจอหน้ากันก็ทวงแหนะ จะพิจารณานะถ้าทำพล็อตทัน แต่ขอบคุณที่ชอบนะ มาอ่านต่อเร็วๆ^^

SQWEEZ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

292 ความคิดเห็น

  1. #291 KimHeeMo32 (@kimheemo32) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 1 มกราคม 2559 / 23:27
    เป็น that xxx ที่มุ้งมิ้งกิงก่องแก้วมากกกกกกกกกกกกกก ชอบๆๆ
    #291
    0
  2. #263 Bonuszaza1345 (@jan_jan) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2558 / 12:52
    จะด่าพี่ซีวอนว่าโง่อยู่พอดี สรุปจับฮยอกมาจูบ โอ้ยด่าไม่ลง
    #263
    1
  3. #236 lovenevermild (@loveside) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 28 มีนาคม 2558 / 01:48
    แหมฮยอกก็ไปเป็นคนดามใจให้พี่วอนเลยสิ   เหมือนจะจบแต่ก็ยังไม่จบน่ะเนี่ย
    #236
    0
  4. #235 hYoX-Yoorii (@hyokyo) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 28 มีนาคม 2558 / 01:34
    แว้กกกกกก เพลงจีดี Love it
    รักบอมแหะ ดีนะช่วยเตือนวอน ไม่งั้นคงอีกนาน
    แล้วก็แหม่ ก็ไม่ได้ทวงอะไรขนาดนั้น เอาที่สบายใจ แต่เปิดประเด็นเล่นๆ
    #235
    0
  5. #232 Grace Ch (@gkdk) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 27 มีนาคม 2558 / 00:45
    ซีวอนนะ ทำไมหน้ามืดตามัว ถ้าไม่ได้คิบอมเนี่ย แย่เลยนะ ไม่รู้เรื่องจะยุ่งไปยังไง ส่วนฮยอกก้อรักเพื่อนเหลือเกิน เปนเรา เราคงไม่กล้าบอกอะ
    #232
    0
  6. #231 lapetite (@opor-opor) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 26 มีนาคม 2558 / 18:35
    อั๊ยยะ แอบน่ารักเบาๆ คึคึคึ
    แล้วมาอัพอีกน้าาา
    #231
    0
  7. #230 Nokyung VipElf (@yunghyukkee) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 26 มีนาคม 2558 / 02:32
    อ่อเพลงของจียงนี่เอง ชอบคำพูดสุดท้าย ถ้าเป็นซีวอนมันก็ดีนะ ย๊ากกกกกกก ฟินนนนน><
    #230
    0
  8. #229 MiNiEun (@choihaneul) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 26 มีนาคม 2558 / 02:09
    คิดว่าฮยอกแจต้องเศร้าซะแล้ว ดีใจที่ฮยอกแจสมหวังที่สุด >____<
    #229
    0
  9. #228 ohhihelloaloha (@saronkun) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 26 มีนาคม 2558 / 01:30
    อ้าว แล้วคุณพี่ซีวอนก็ปล่อยให้ฮยอกแจพูดเพราะเห็นว่าน่ารัก 55555555555555555555 นี่มันเข้าข่ายแกล้งแฟน อิ้_____อิ้
    #228
    0