[SJ] FICTION {WonHyuk,KyuMin,KiHae,HanChul,KangTeuk,YeRyeo}

ตอนที่ 35 : Story 18 : Cause You’re my baby{KangTeuk}End

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 228
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    5 ม.ค. 58




SF : Cause You’re my baby {KangTeuk}

 

            มาแล้วววววว มาซะเกือบหมดวันเลยยยย สารภาพว่าเที่ยวเพลินนนน รู้ตัวก็ว่าวันนี้วันที่เท่าไหรก็รียมาเลยน้า เหมือนเดิมค่ะ อ่านให้สนุก มีโอพีวีด้วย จิ้ม


Happy KangTeuk Day^^
 

 
 

 

 

“อืม..”

            แสงแดดอ่อนๆในยามเช้ากำลังก่อนกวนคนหน้าหวานที่หลับอยู่บนเตียงนอนสีขาวของเจ้าตัวได้เป็นอย่างดี  หัวเล็กๆพยายามมุดไปใต้หมอนสีขาวใบโตเพื่อหลบเลี่ยงแสงนั้น


 

[Rrrr….Rrr…]


 

“พี่ทึก รับสิ!


            เสียงโทรศัพท์ดังลั่นห้องนอนขนาดเล็ก ทำให้ อี ทงเฮ ที่อยู่อีกฝั่งของห้องไม่ทนนอนต่อไปและตะโกนเรียกพี่ชายร่วมห้องที่นอนใต้หมอนใบใหญ่ให้ลุกขึ้นมาตัดเจ้าเสียงน่ารำคาญนี่

 

“ใครอ่า...baby ใคร?” เสียงหวานของอีทึกดังหรือปาร์ค จองซู ผู้จัดการส่วนตัวของนักแสดงคนดังอย่าง อี ทงเฮดังขึ้น ก็เขาไม่เคยมีชื่อนี้ในโทรศัพท์นี่หน่า..
 


“สวัสดีครับ..” อีทึกตอบรับปลายสายเบาๆเมื่อตัดสินใจกดรับแล้ว จะเป็นใครโทรมาแกล้งหรือเปล่านะ..



'ทึกกี้อ่า..ผมเองนะ ยังไม่ตื่นอีกเหรอครับ' เสียงทุ้มที่คุ้นเคยจากปลายสายทำให้อีทึกรู้ทันทีว่าอีกคือใคร



“คังอิน..เอ่อ ทำไม...ทำไมโทรมาแต่เช้าล่ะครับ” อีทึกหยุดความคิดที่จะถามเรื่องชื่อในโทรศัพท์ลงไปเพราะเขากลัวว่าคนที่ทำอาจจะเป็นน้องชายของเขาสักคนหรือไม่แน่ก็เพื่อนซี้อย่างฮีซอลที่ชอบมาเอาโทรศัพท์เขาไปเล่นนะสิ



'ครับ..อีทึกนัดเย็นนี้ของเรา ผมไปไม่ได้แล้วนะ พอดีผมมีงานด่วนจริงๆ ไม่โกรธนะครับ'  น้ำเสียงของคังอินดูรู้สึกผิดจนคนที่ฟังอยู่ทำใจโกรธไม่ลง



“..ครับ..”



'งั้น นอนต่อเถอะครับ บาย'

 

“บายครับ” อีทึกตอบกลับอย่างปกติ ถึงแม้ตอนนี้ภายในใจของเขาอยากจะโวยวายไม่พอใจแค่ไหนแต่เขาก็ทำได้เพียงยอมรับเท่านั้น เขาโตกันแล้วจำเป็นต้องเข้าใจกันสิ ยิ่งเขาที่เป็นผู้จัดการให้ทงเฮกับคังอินที่เป็นรองประธานบริษัทของที่บ้าน ก็นะทำงานต่างกันแบบนี้ก็ไม่แปลกที่จะไม่ค่อยว่างตรงกัน



“เฮ้อ” ใบหน้าหวานของอีทึกเศร้าลงอย่างเห็นได้ชัด ดวงตาคู่สวยมีแววน้อยใจมากมายจนปิดไม่มิด



...แต่..นัดคืนนี้เขารอมาตั้งนาน มันนานแล้วนะที่คังอินไม่ได้เจอกับเขาน่ะ ตั้งเกือบเดือนเลยนะ...



“นี่ ถ้าพี่อยากให้เขาไปก็บอกไปสิ จะมานั่งเครียดทำไม” ทงเฮบ่นเสียงดังหน้าตาน่ารักๆของทงเฮดูไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด เพราะเขาเห็นตั้งแต่ต้น ไอ้ท่าทางดีใจตอนเริ่มคุยโทรศัพท์กับท่าทางเศร้าๆตอนวางเนี่ย พี่คังอินที่คุยอยู่จะรู้ได้ไงเล่าถ้าไม่บอกไปนะ เห็นแล้วมันขัดใจจริงๆ



“ก็ คังอินเขาไม่ว่างจริงๆ พี่ต้องเข้าใจเขาสิ ไปอาบน้ำเลยเราเดี๋ยวไปทำงานกันไม่ทัน” อีทึกไล่อีกคนเพื่อตัดคำถามทุกอย่าง ใบหน้าหวานทำเป็นไม่คิดมากจนทงเฮยอมเดินเข้าห้องน้ำไป



            ดวงตาเรียวสวยเผลอมองที่โทรศัพท์เครื่องบางอีกครั้งเมื่อไม่มีคนคอยจับผิด ก่อนจะพยายามบอกตัวเองว่าห้ามคิดมากห้ามน้อยใจ เพราะคังอินอาจจะไม่ชอบก็ได้นะ ปาร์ค จองซู


 

ตั้งใจทำงานนะครับ

           ทึกกี้


            ข้อความสั้นๆที่ส่งออกไปด้วยฝีมือตัวเองทำให้อีทึกได้แต่อมยิ้มนิดๆเมื่อเห็นว่าเวลา9โมงเช้าแบบนี้ รองประธานคนเก่งอาจจะทำงานจนลืมดูโทรศัพท์ไปแล้วก็ได้


.

....

..........

...................



“นี่ๆ เธอดูนี่สิ คุณคังอินลงนิตยาสารอีกแล้วนะ หล้อหล่อเนอะ โหย อิจฉาคนที่เป็นแฟนจัง หล่อ รวย ดูสิยิ้มให้เด็กที อบอุ่นมากอ่ะแก”



“นั่นสิๆ แต่ฉันว่าอย่างพวกเราหมดสิทธิ์แน่ๆ ครบขนาดนี้คงมีแต่ดาราสวยๆหรือไม่ก็ไฮโซดังๆนั่นแหละนะ”



“แกดับฝันฉันอ่ะ อย่าพูดความจริงสิ ไปทำงานแล้ว”


            เสียงถกเถียงเล็กๆของช่างแต่งหน้าสาวสองคนที่กำลังรุมดูนิตยสารเล่มบางดังไปทั่วห้องพักนักแสดงที่ตอนนี้มีแค่อีทึก นั่งรอทงเฮอยู่ ก่อนที่เสียงแหลมๆสองเสียงจะหายไปพร้อมๆกับผู้หญิงสองคนที่ก้าวออกไปทำงานต่อ ทิ้งไว้แค่นิตยสารเล่มนั้นกับคนตัวเล็กที่นั่งมองมันอยู่

 

...ก็อยากอ่านเรื่องคังอินนี่ แต่กลัวอ่ะ เมื่อก่อนตอนยังไม่รู้จักกันเคยเห็นแต่รูปที่ควงผู้หญิงนิ ถ้าเปิดไปเจอแบบนั้นนะ คงได้คิดมากแน่ๆเลย เฮ้อ...


“แต่ อ่านสักนิดคงไม่เป็นอะไรมั้ง” เสียงหวานพูดแค่นั้นก่อนที่จะรีบยื่นมือไปหยิบนิตยสารเล่มนั้นมาอย่างรวดเร็ว


            ดวงตาคู่สวยกวาดมองการสัมภาษณ์สั้นๆของคนรักตัวโต จนมาสะดุดที่เรื่องสเปคคนรัก


“ชอบคนตัวเล็กๆ น่ารัก ยิ้มสวย โอ๊ย! ไม่อ่านแล้ว” อีทึกบ่นเสียงเบาเมื่ออ่านไปอ่านมา ทำไมมันไม่เหมือนเขาอ่ะ ไอ้ตัวเล็กเนี่ยนะ ผู้หญิงหรือเปล่า แล้วไอ้รูปประกอบพวกนี้อีก ทำไมมีแต่ดาราตัวเล็กๆที่คังอินเคยมีข่าวด้วยทั้งนั้นเลยล่ะ ฮือ...นี่แค่เขาไม่ได้บอกใครว่าคบกับคังอินอยู่ แต่เราก็คบกันมา3เดือนแล้วนะ ทำไมยังไปตอบคำถามให้ความหวังคนอื่นแบบนั้นอยู่เล่า...


            สุดท้ายอีทึกก็ทำได้แค่โวยวายอยู่คนเดียวในใจ ก็เพราะเขาเองที่ยังไม่พร้อมให้คังอินบอกกับใครว่าเป็นคนรักกัน ก็อีกคนดังซะขนาดนั้น คนรอบข้างต้องมองคังอินไม่ดีแน่ๆ เพราะแบบนี้เขาก็ต้องไม่น้อยใจสิ ที่คังอินตอบคำถามแบบนั้นน่ะ..

 

.

.....

................

...........................


“ทงเฮ พรุ่งนี้พี่ไม่อยู่นะ นายไม่มีงานก็นอนพักไปนะ” ในคอนโดส่วนตัวยามดึกหลังจากเสร็จงานทั้งวัน อีทึกบอกน้องชายที่เป็นดาราดังถึงกำหนดการที่ว่างในพรุ่งนี้

“โอเค ดีเลย ผมจะได้หยุดบ้าง” ทงเฮตอบกลับอย่างพอใจก่อนที่จะเดินไปเปิดตู้เย็นในคอนโดอย่างสบายใจ เขาได้หยุดอาทิตย์ละวันเอง อาทิตย์นี้เพิ่มมาต้องรีบกอบโกย เริ่มที่ไหนดีนะ ไปกวนคิบอมที่ห้องก่อนจะลากไปเที่ยวดีกว่า

“ห้ามไปสร้างเรื่องนะ เข้าใจไหม”


“ถ้าไปหาคิบอม?”


“ก็ตามใจ ยังไงทุกคนก็รู้แล้วว่านายเป็นแฟนกันนิ พี่ไปอาบน้ำนอนแล้ว” อีทึกตอบกลับอย่างตามใจ ก็ทงเฮกับคิบอมนี่แฟนคลับเชียร์กันแทบตายดาราดังทั้งคู่ที่เป็นคู่กัดกันตั้งแต่ต้น นี่แหละเขาเลยไม่กล้าให้คังอินบอกเพราะอย่างทงเฮแบบนั้นยังเหมาะสมกัน ถ้าเทียบกันเขากับคังอินนี่ คังอินดอกฟ้าเขาหมาวัดเลยนะนั่น จะเอาอะไรไปสู้คนอื่นล่ะ เฮ้อ...


.

......

.................

............................



“อืม เอาตัวนี้ดีกว่า สดใสดี” เสียงฮัมเพลงเบาๆอย่างมีความสุขของอีทึกดังออกมาพร้อมๆกับเสียงบ่นอย่างอารมณ์ดี ในเช้าวันใหม่ที่ดูสดใส ทำให้คนที่เพิ่งตื่นนอนได้แต่มองตามงงๆ


“พี่จะอารมณ์ดีอะไรขนาดนั้นนะ พี่ทึก” ทงเฮถามอย่างแปลกใจ ก็พี่เขาอยู่ดีๆก็แต่งตัวไปร้องเพลงไป อะไรเนี่ย


“ความลับนะ ความลับ” ดูเหมือนความอารมณ์ของอีทึกจะไม่หมดแค่นั้น หน้าตาหวานๆกลับหันกลับมายิ้มให้น้องชายจนเห็นลักยิ้มสวยก่อนที่ตัวบางๆ ของพี่ชายจะหมุนกลับไปหน้ากระจกบานใหญ่ ยิ่งทำให้ทงเฮสงสัยเข้าไปใหญ่ ก็ไอ้เสื้อแขนยาวสีขาวกับกางเกงพอดีตัวแบบนั้นไม่ค่อยเห็นอีทึกใส่หรอก เพราะเจ้าตัวชอบแต่เสื้อยืดกับกางเกงธรรมดาไปทำงานนะสิ แบบนี้สงสัยจะมีอะไรดีแหะ...


“พี่ไปแล้วนะ เดี๋ยวคิบอมคงมาหานะ พอดีพี่บอกไปว่านายหยุด” จบคำบอกเล่าของพี่ชาย ร่างเล็กๆที่วันนี้ดูน่ารักขึ้นเพราะการแต่งตัวก็เดินออกไปจากห้องอย่างอารมณ์ดี


.

....

.........

................

..........................



ครืด ครืด..


            เสียงสั่นเบาๆจากโทรศัพท์ที่ถืออยู่ทำให้อีทึกรีบเปิดดูข้อความ เมื่อเห็นว่าใครเป็นคนส่งมา baby  ก็น่ารักดีนะ แต่เปลี่ยนเป็นแบบนี้ดีกว่า baby(คังอิน) เรียบร้อย...


ครับผม วันนี้ผมก็กำลังตั้งใจทำงานนะ

                                    คังอิน


            ข้อความตอบกลับจากข้อความที่เขาส่งเมื่อวานทำให้อีทึกหุบยิ้มแทบจะทันที ก็ถ้าเป็นวันอื่นถึงคังอินจะตอบช้าแบบข้ามวันขนาดนี้เขาก็ไม่โกรธเลยนะ เขาเข้าใจ แต่วันนี้ ตอนนี้ อีกแค่ชม.เดียวจะเป็นเวลานัดของเรานะ แถมวันนี้เป็นวันครบรอบ3เดือนที่เราคบกันนะ..

 
 

“อ่า อยากร้องไห้จังเลย หยุดเลยอีทึก นายห้ามร้องไห้เด็ดขาด ห้าม ห้าม ห้าม ไหนๆวันนี้ก็ออกมาแล้ว ชวนอีชอลไปเที่ยวดีกว่า” น้ำเสียงสั่นๆที่พยายามปรับให้ร่าเริงขึ้นของอีกทึกเกือยจะทำได้ดีแล้ว ถ้าไม่ติดว่า ตาสวยๆนั่นมีน่ำตาคลออยู่เต็มที่เลยนะน่ะ


.

.....

.............


“วันนี้ว่างเหรอ ถึงมารอถึงบ้านเนี่ย” ฮีชอลถามขึ้นทันทีที่เห็นอีทึกนั่งรออยู่บนโซฟา หน้าสวยๆที่เหมือนผู้หญิงมีแววสังสัยเต็มไปหมดก็ถึงเพื่อนเขาจะดูปกติแบบนี้ แต่ไอ้ตาแป๋วๆแบบนั้นของอีทึกเขาว่ามันดูแปลกๆนะ


“ก็พอดีออกมาแล้วๆไง ห้างก็คนเยอะเลยมารอไปพร้อมกันเลย”


“ว่าแต่ ฉันนึกว่านายจะไปหาคังอินนะ เห็นบอกว่าวันนี้วันครบรอบไม่ใช่เหรอ” ฮีชอลถามอย่างแปลกใจ ก็เพื่อนเขาเมื่อวันก่อนตอนชวนทีแรกยังบอกว่าจะไปกับคังอินอยู่เลยวันนี้อ่ะ แล้วมาหาเขาทำไม


“ก็ไม่มีอะไร ก็ว่างเฉยๆ” อีทึกเกือยจะโกหกได้เนียนแล้วแท้ๆ ถ้าหน้าหวานๆนั่นไม่หันหนีตอนโดนเพื่อนจ้องนะ


“เล่ามาให้หมด ปาร์ค จองซู” ชื่อจริงที่ถูกฮีชอลเรียกทำให้อีทึกได้แต่ยิ้มส่งไปอย่างกลัวๆ ก็ถ้าฮีชอลพูดแบบนี้โมโหแล้วแน่ๆ เอาน่าเล่าดีๆฮีชอลอาจจะเข้าใจ


.

....

...........


“ถ้าแบบนั้น ก็ไปหาเลย” น้ำเสียงไม่พอใจของฮีชอลดังขึ้นก่อนที่ลากอีกคนที่พยายามยึดโซฟาไว้ขึ้นมา


“ลุกมาเดี๋ยวนี้ ถ้าไม่ฉันไปโวยวายกับหมอนั่นเองดีไหม” ฮีชอลกดเสียงต่ำอย่างต้องการขู่ แต่อีทึกกลับยอมลุกตามง่ายๆเพราะรู้ว่าฮีชอลทำจริงๆ


“ไปคอนโดแทนนะ ไม่ไปบริษัท เดี๋ยวฉันรอคังอินได้” คำต่อรองของอีทีกที่พยายามบอกทำให้ฮีชอลเย็นลง

 

...เฮ้อ รอดไปที เดี๋ยวให้ฮีชอลกลับก่อนค่อยหลบออกมาจากห้องคังอินก็ได้ คังอินคงกลับมืดๆเลยแหละ...


.

.....

..............

......................


“โทรหาหมอนั่นสิ”


“แต่คังอินทำงานอยู่นะ เดี๋ยวฉันรอดีกว่า นายกลับก่อนก็ได้” อีทึกพูดอย่างน่ารักพร้อมกับส่งยิ้มไปอย่างหวังให้อีกคนสบายใจ


“งั้นฉันเอง...” โทรศัพท์เครื่องบางถูกแย่งมาจากมืออีทึก ก่อนที่ชื่อที่เขาเพิ่งเปลี่ยนจะโดนกดโทรออกไป


“คังอิน..ตอนนี้ทึกกี้กำลังร้องไห้หนักมาก...จะมาไหม ห้องนาย เร็วๆด้วย” โทรศัพท์เครื่องเดิมถูกส่งคืนเจ้าของที่ทำท่าจะร้องไห้อยู่แทน


“เดี๋ยวก็มา เห็นไหมเดี๋ยวนายก็ร้องไห้ฉันไม่ได้โกหก” ฮีชอลยังคงพูดต่อไปก่อนจะนั่งรออีกคนที่ถูกโทรเร่งอย่างใจเย็น


“ไม่ร้องหรอกน่า” อีทึกพยายามกลั้นน้ำตาแบบเด็กๆ จนฮีชอลได้แต่ส่ายหัวเบาๆ ดูก็รู้ว่าอยากจะร้องไห้ก็เล่นกดดันขนาดนี้ คงกลัวคังอินโกรธอีกนะสิ...


..

.......

..............


“ทึกกี้” เสียงทุ้มที่เรียกดังๆทำให้อีทึกรีบหันไปมอง ใบหน้าหล่อเข้มที่มีเหงื่อซึมทำให้รู้ว่ารีบมาแค่ไหน


“ขับรถมายังไงแค่20นาทีเอง เป็นอะไรหรือเปล่า” คำถามที่มีแต่ความเป็นห่วงของอีทึก ทำให้คนมองเหตุการณ์อย่างฮีชอลหัวเราะ ก็นะ เป็นซะแบบนี้คังอินมันจะไปไหนรอด...


“พวกนาย ฉันกลับนะ คุยกันดีๆ” ฮีชอลพูดขัดบรรยากาศสีชมพูของสองคน ก่อนที่จะเดินออกจากห้องไป


ปัง!


            เสียงประตูปิดเบาๆ ทำให้สองคนที่อยู่ในห้องหันมามองหน้ากัน


“ทึกกี้เป็นอะไรครับ ฮีชอลบอกคุณร้องไห้ ใครทำอะไรคุณ” น้ำเสียงห่วงใยจากคนตรงหน้าทำให้อีทึกไม่รู้จะโกรธเคืองอะไร ก็ยังไงเขาก็แพ้คังอินแบบนี้ตลอดเลย


“ไม่มีอะไรนะ พอดีผมหยุดเลยไปหาฮีชอล แล้วก็โดนลากมานะ คังอินกลับไปทำงานก็ได้นะ” อีทึกพูดให้อีกคนสบายใจ แต่อาจจะเพราะอาการน้อยใจหรืออะไรก็แล้วแต่ ทำให้ตาสวยๆที่คังอินชอบมองมันดูเหมือนคนจะร้องไห้


“ไม่แล้วครับ ผมหยุดแล้ว อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ ไม่สวยเลยนะ” คังอินอ้อนและจิ้มนิ้วบนคิ้วของอีกคนเบาๆอย่างอยากให้ผ่อนคลาย


“ทำคังอินเสียงานเลย ไม่โกรธผมนะ”


“โกรธครับ..”


            เสียงทุ้มที่หยุดพูดไปแค่นั้นทำให้คนที่กลั้นน้ำตามาตั้งนาน น้ำตาไหลออกมาเงียบๆ ใบหน้าหวานรีบก้มต่ำทันทีที่รู้สึกตัว ไหล่บางสั่นเบาๆเมื่อรู้สีกว่าแรงจับที่ไหล่เริ่มแน่นขึ้น


“ผมโกรธตัวเองนี่แหละที่ไม่ดีเอง ผมไม่นึกว่าทึกกี้จะมาหาแต่เช้าเลยรีบออกไปทำงานเร็วกว่าปกติเพราะจะไปสั่งงานนิดหน่อย จนทงเฮโทรมาถามว่าคุณถึงยังเหมือนคุณจะลืมเอากุญแจห้องมา ผมเลยนึกออก..”


“...” คำพูดที่ดูลืมเรื่องของเขาจากคังอินทำให้อีทึกอดที่จะร้องไห้ออกมาอีกไม่ได้ และเสียงสะอื้นๆเบาๆของอีทึกยิ่งทำให้คังอินโกรธตัวเองที่ไม่รู้จักดูแลคนตรงหน้าดีๆ


“แต่ผมจำได้นะว่าวันนี้วันครบรอบของเรา ผมรีบทำงานหนักมาหลายวันเพราะอยากให้วันนี้ว่างทั้งวันนี่แหละ” คังอินบอกอย่างรู้สึกผิดก่อนที่จะเช็ดน้ำตาให้อีทึกเบาๆ


“ไม่โกรธผมนะ ที่ทำให้ทึกกี้ต้องร้องไห้”


“ไม่..”


“โกรธไหมที่ผมไม่มีเวลาให้”


“ไม่..”


“โกรธไหมที่ผมตอบข้อความช้า โกรธไหมที่ผมชอบ..”


“ไม่..ยังไงก็ไม่โกรธหรอก เพราะผมรักคุณ ยังไงก็รักคุณ” เสียงหวานๆของอีทึกตอบกลับคังอินด้วยคำพูดน่ารักๆที่คนฟังได้แต่ยิ้มกว้าง คนตัวใหญ่ที่รู้สึกผิดในตอนแรกสบายใจขึ้นเพราะรอยยิ้มที่อีกคนมอบให้


“ถ้าอย่างนั้น..วันนี้..เราไปเปิดตัวกันสักทีเนอะ ไปเที่ยวที่ๆอยากไปแบบปกติ ไม่ต้องปิดใครได้ไหม” คำขอร้องของคังอินทำให้อีทึกได้แต่ส่ายหน้าเร็วๆ  ...ก็.. ก็เขายังไม่กล้านี่....


“นะครับ ทึกกี้” คำพูดอ้อนๆและมือใหญ่ที่ยื่นมาตรงหน้าทำให้คนขี้กังวลสบายใจขึ้น และตาดุที่อ่อนโยนแล้วมั่นคงนั่นอีก ถ้าเขาจะลองสักครั้ง จะได้ไหมนะ..


“ครับ” เสียงหวานตอบกลับก่อนที่มือเล็กๆจะยื่นไปกุมมืออีกคน


            ภาพของคนสองคนที่จับมือประสานกันไว้และสบตากัน ทำให้บรรยากาศที่ดูสีชมพูเมื่อครู่กลับเพิ่งขึ้นรวมไปถึงบรรยากาศอบอุ่นที่โอบล้อมทั้งสองไว้อีก ก็ตอนนี้คนตัวโตที่กุมมือผูชายตัวเล็กที่ดูบอบบางอีกคนเอาไว้ มันดูน่ารักน้อยซะที่ไหนล่ะ จริงไหม?

 

End!!



Talk:   ลง 5/ 1/ 15

            มาแล้วจ้า มาหลังปีใหม่เลยยยยยยย มาให้ทันวันคังทึก รีบสุดชีวิตเพราะยังไม่หมดทริปปีใหม่ วันนี้เอามาฝากก่อนแต่จะรีบมาแปะโบนัสตอบเม้นนะ ของขวัญปีใหม่ยังไม่ลืมนะแต่อยากบอกทีเดียว หลายคนอาจจะเห็นว่าเราแอบเปิดอะไรใหม่ นั้นชิ้นแรก ชิ้นที่2เร่งอยู่จะเอามาแปะพร้อมกัน ชิ้นแรก จิ้ม ปล.เล่นแท็กกับมิ้นหน่อยนะ^^

            รักทุกเม้น ทุกวิว ทุกโหวต ทุกแฟนคลับ รักรีดเดอร์ รักเอสเจสุดๆเลย

           

            Happy KangTeuk Day นะ เป็นคู่แรกที่ชอบเลยอ่ะ รักๆ
 

 

ตอบเม้นๆ

0704wonhyuk (@0704wonhyuk) : ขอพี่วอนก่อนฟัดน้า น่ารักจริงเม้นตลอดเลย^^ ขอบคุณที่ชอบนะ^^

hYoX-Yoorii (@hyokyo) :เหงาเลยสิ เอาไปอีกสักเรื่อง ขอบคุณที่ชอบคุณซานต้าน้อยนะ^^ เม้นน่ารักจริงๆตลอดเลย

MiNiEun (@choihaneul): อย่าเพิ่งเขินสิ เราต้องหาอะไรมาให้เขินมากกว่านี้นะ ขอบคุณที่ชอบนะ^^ เม้นน่ารักตลอด

lovenevermild (@loveside): มาต่ออีกกับคังทึก เง้ออออ เราจะพยายามหาคู่อื่นนะ ขอบคุณที่ชอบนะ เม้นแนะนำตลอดเลย น่ารัก^^

~๋฿eat (@olloziiok1) : แปะให้แล้วนะ ขอบคุณคะ^^

รัก ฮยอกเเจ & ซุปเปอร์จูเนียร์: ตามอ่านตามเม้นตลอดจริงๆน่ารักมาก ขอบคุณที่ชอบนะ ฮยอกในชีวิตจริงนี่ดูฟินกว่าในฟิคเนอะ คึคึ

penguin : ไว้คราวหน้าจะเอาคิเฮมาลงอีกนะ ขอบคุณที่ชอบนะ^^

 

แอดเฟบจิ้มเจ้าชายน้อย^^

 


 
พูดคุย จิกทวง อะไรก็ได้55 จิ้มฮยอกน้อย^^
 

 

 

 
 

 

อบคุณภาพน่ารักๆจาก @pangpang0718
SQWEEZ 

292 ความคิดเห็น

  1. #179 `{ นางฟ้า ゙❤ } (@syp_vk) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 15 มกราคม 2558 / 23:48
    อยากได้สเปมากๆเลย แอร๊ยยย
    แบบนี้ต้องเปิดตัวเลยนะ อิอิ
    #179
    0
  2. #177 penguin (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 13 มกราคม 2558 / 12:51
    งุ่งงิ่งน่ารักจังเลย
    #177
    0
  3. #175 PumpkinViLLa (@pumpkinvilla) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 มกราคม 2558 / 00:01
    เง้ออออ ก็ว่าทำไมไม่มีตอบเม้นเรา คือลืมเม้น มัวแต่เม้าในไลน์ 55555 คังทึกน่ารัก หวานๆอบอุ่นๆแบบผู้ใหญ่อะเนอะ >//< แล้วที่บอกว่าพี่คังในเรื่องนี้คือชั้นนี่ยังไง แมนไปอี้กกก แง่งๆ *งับหัว
    #175
    0
  4. #174 lovenevermild (@loveside) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 มกราคม 2558 / 02:31
    น่ารักจัง   แต่พี่คังอินก็อย่าทำงานจนลืมพี่ทึกกี้สิ   จะรออ่านคู่อื่นๆๆนะจ๊ะ  มาต่อตอนต่อไปไวๆๆนะ
    #174
    0