[SJ] FICTION {WonHyuk,KyuMin,KiHae,HanChul,KangTeuk,YeRyeo}

ตอนที่ 30 : Story 15 : [Special] Pray with the tear {WonHyuk}End+Bonus

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 448
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    18 ธ.ค. 57



Story 15 : Pray with the tear Special {WonHyuk}End+Bonus

 

            สเปจ้า มาแล้วววววววว ไม่เศร้าแล้วนะ อ่านกันเลย^^ กว่าจะลงได้ นานมากกกกก เพลงหน้าฟิค จิ้ม^^    เจอกันหลังสอบเสร็จน้าาา อีกสักอาทิดนึง^^

 

 



 




 

 

 

            สองขาเรียวยังคงพาร่างบอบบางของเจ้าของใบหน้าสวยหวานก้าวไปตามแนวร่มของต้นไม้บนถนน ฌ็องเซลิเซ่ในกรุงปารีส หิมะบางๆสีขาวสะอาดตาที่เริ่มล่วงหล่น ปกคลุมสิ่งต่างๆกลับทำให้ความสวยงามของที่นี่สวยยิ่งขึ้น ผู้คนที่เดินผ่านไปมาส่งผ่านความอบอุ่นให้กัน ไม่ว่าจะเป็นคุณแม่ที่จูงมือเด็กผู้ชายตัวเล็ก หรือคู่รักที่ต่างกุมมือกันและกัน จนในที่สุดเจ้าของใบหน้าสวยหวานยิ้มให้ทุกอย่างรอบตัวด้วยความสุข ก่อนที่คนเดินจะตัดสินใจนั่งพักเมื่อจุดที่อยู่ไม่ห่างจากบ้านพักของเขามากนัก

 

“โอ๊ย เหนื่อยจริงๆเรียนมหาลัยแล้วเป็นแบบนี้สินะ” เสียงหวานบ่นออกมาเบาๆในภาษาของบ้านเกิดตัวเอง

 

            ก่อนที่ร่างบางในโค้ทตัวโตจะเตรียมตัวไปที่ประจำของเขาทุกวัน หอไอเฟลในยามเย็น สถานที่ที่เต็มไปด้วยนักท่องเที่ยวที่อยากจะมาเยี่ยมชม แต่เขามาที่นี่เพื่ออธิษฐานถึงใครบางคน ใครอีกคนที่อยู่คนละซีกโลกกัน ...จะสบายดีไหมนะ มีความสุขไหม ยังไงก็ขอให้ซีวอนมีความสุขนะ...

 

[Rrrr…Rrrr]

 

“ครับพ่อ..ได้เลยครับผม”

 

            เสียงหวานตอบกลับไปก่อนที่โทรศัพท์เครื่องสวยจะถูกเก็บลงกระเป๋า และเจ้าของบทสนทนาเมื่อสักครู่ก็เดินกลับไปยังบ้านพักของตัวเอง ใครมาหานะ หรือว่าพี่โซรา พวกเพื่อนๆนี่ไม่ต้องคิด เจอกันแค่ในอินเตอร์เน็ตนั่นแหละ แต่มีอีกคนนะ เพราะตอนนี้เขาก็ยังไม่ได้คุยกับซีวอนเลยด้วยซ้ำ...

 

            ความคิดของคนที่ก้าวเดินไปตามถนนอย่าไม่รีบร้อน ใบหน้าหวานยังคงส่งยิ้มให้กับสิ่งต่างๆรอบตัว เมื่อก้มมองหน้าจอโทรศัพท์ที่ยังคงภาพหน้าจอเอาไว้เหมือนสองปีที่แล้ว ภาพของคนที่เขายังลืมไม่ได้สักที

 

...อ่า สองปีแล้วเร็วชะมัดเลย ปารีสสวยจริงๆเลยนะ อยากให้ซีวอนมาเห็นเหมือนกันนะ...

 

.

...

.........

 

“ใครมาหาฮยอกเหรอครับ” เสียงหวานใสของฮยอกแจดังขึ้นเมื่อเดินเข้ามาในตัวบ้าน ร่างเล็กของนักศึกษามหาวิทยาลัยปารีสที่เจ็ด ก็วิ่งเข้าไปกอดพ่อกับแม่ที่ยืนรอเขาอยู่

 

 “รออยู่ในสวนของหมู่บ้านนะ ไปคุยกันดีๆนะลูก” คุณแม่คนสวยบอกก่อนจะยิ้มให้ลูกชายตัวเล็กแสนอ้อน

 

.

...

.......

 

“ประหลาดคนจริงๆ มาหาเจ้าของบ้านแต่มารอที่สวนเนี่ยนะ” ปากเล็กๆยังคงบ่นลมฟ้าอากาศรอบๆตัวไปเรื่อยๆ ก็เขาอดนั่งพักแบบที่ทำประจำเลยนะ วันนี้ยังไม่ได้ไปอธิฐานหน้าหอไอเฟลเลยนะ แถมยังต้องออกมาหานอกบ้านอีก มันน่าโมโหไหมล่ะ

 

“นั่งรอตรงนี้แล้วกัน ถ้าห้านาทียังหาไม่เจอนะ ฮยอกกลับแน่ๆ” ฮยอกแจพูดอย่างหงุดหงิดก่อนที่จะทิ้งตัวลงบนพื้นหญ้านุ่ม

 

“สองปีเอง ทำไมขี้บ่นจังเลยนะ” น้ำเสียงคุ้นหูทำให้คนที่นั่งอยู่ชะงักไป ก่อนรีบหันไปมองทางต้นเสียงอย่างไม่เชื่อหูตัวเองทันที

 

“ซะซีวอน!” สิ้นเสียงร้องออกมาอย่างตกใจเมื่อเห็นหน้าเจ้าของเสียง ร่างเล็กๆของฮยอกแจก็รีบลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว

 

หมับ!

 

“ไม่ให้หนีแล้วนะ กว่าพี่โซราจะยอมให้มาเจอรู้ไหมว่ายากแค่ไหน” เสียงทุ้มกระซิบแผ่วเบาอยู่ข้างหูก่อนที่คนในอ้อมกอดจะยืนค้างต่อไป กอดอบอุ่นของซีวอนทำให้คนที่พยายามเก็บความรู้สึกของตัวเองมาตลอดปล่อยน้ำตาออกมาง่ายๆ ทำยังไงดีล่ะ นึกว่าฮยอกจะลืมได้แล้วแท้ๆ แต่แค่ซีวอนกอดฮยอกก็รู้แล้วว่าไม่มีทางจริงๆ

 

“...”

 

“จะไม่คุยกับฉันจริงๆเหรอ” เสียงอ้อนวอนจากซีวอนทางด้านหลังทำให้คนตัวเล็กค่อยๆหันไปหา

 

“ซีวอน..” ฮยอกแจพูดออกมาเหมือนเพ้อ มือเล็กจับเบาๆที่ใบหน้าหล่อเหมือนยืนยันว่านี่คือความจริง

 

“...”

 

“เราไม่เจอกันสองปีแล้วนะ..ตะตั้งแต่ฮยอกมา..”

 

“...”

 

“ซีวอน..ตัวโตขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่นะ...คิ้วเข้มขนาดนี้ตั้งแต่ตอนไหนนะ..ไหนจะ..อึก..ตะตา..ดุๆนี่อีก..มันดุขึ้นตอนไหนนะ...” เสียงสั่นๆที่พยายามพูดออกมาพร้อมกับมือเล็กที่ไล่ไปตามจุดที่พูดเบาๆ เหมือนจะส่งผ่านความรู้สึกต่างๆไปให้คนตรงหน้า

 

...ทำไงได้ล่ะ เขาคอยมองซีวอนผ่านรูปถ่ายตลอดเลยนะ แต่ก็เป็นรูปตอนสมัยเรียนที่เขาพอจะมีเท่านั้นแหละ...

 

“...”

 

“อย่าเพิ่งโกรธนะ..อย่าเพิ่งเกลียดกันด้วย...ถ้าจะพูดเรื่องที่เคยบอกรัก...อย่าคิดมากเลยนะซีวอน...แต่ขอได้ไหมอย่าหันหลังให้กันอีกเลย...อึก..ฮยอกขอ..”

 

“พอแล้ว ขอโทษนะฮยอก ขอโทษ” ดวงตาคู่สวยที่มีน้ำตาไหลออกมาถูกนิ้วยาวของซีวอนค่อยๆเช็ดให้ช้าๆ เสียงทุ้มหยุดอีกคนที่เหมือนจะโทษตัวเองไว้

 

“อย่าขอโทษนะซีวอน...ฮยอกเองที่ต้องขอโทษ จะต้องขอโทษอีกกี่ครั้งถึงจะครบเนอะ ...คนอย่างฮยอกนี่เป็นภาระซีวอนตลอดเลย” เสียงหวานที่เต็มไปด้วยเสียงสะอื้นทำให้คนมองยิ่งรู้สึกว่าคนตรงหน้าเจ็บปวดไม่ต่างกัน

 

“พอแล้วนะ ไม่มีใครผิดแล้ว เราจะไม่เป็นเหมือนเดิมแล้ว เราเริ่มกันใหม่นะ เริ่มความรักของเราสองคนอีกรอบได้ไหม ยกโทษให้ผู้ชายคนนี้ที่ทำอะไรโง่ๆมาตลอดได้ไหม นะ”

 

ซีวอนอ้อนวอนคนในอ้อมกอดอย่างเจ็บปวด พอแล้วจริงๆพอแล้วสำหรับรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดแบบนี้ของฮยอกแจ คนตรงหน้าต้องอดทนแบบนี้มานานแค่ไหนนะ

 

“แล้ว ยูจิน..”

 

“ขอโทษนะ ตอนนั้นฉันรู้ตัวว่าชอบฮยอก แต่เพราะคิดไปว่าอาจจะแค่เพราะเราผูกพัน เลยคิดว่าถ้ามีคนรักจริงๆก็น่าจะดี...”

 

“แต่ไม่เลย ไม่ว่าจะทำอะไรก็เผลอนึกถึงนายตลอดจนยูจินเคยขอร้องให้ฉันเว้นระยะห่างจากนาย แต่มันน่าจะยากไปจริงๆนะ เพราะวันที่นายหายไป ทุกอย่างมันแย่ไปหมด เรื่องยูจินฉันก็จบทุกอย่างภายในตอนนั้น”

 

“...”

 

“แต่รู้ไหม กว่าจะมาเจอนายได้ พี่โซราโหดแค่ไหน ฉันพิสูจน์ตัวเองแทบตายเลยนะ”

 

“..”

 

“ซีวอนรักฮยอกนะ รักจริงๆ รักมาตั้งนานแล้ว เริ่มกันใหม่ได้ไหม นะ” เสียงที่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิดของซีวอนทำให้คนที่ฟังอยู่ยิ่งสะอื้นมากขึ้น

 

 

” ไร้เสียงตอบรับจากคนตัวบางมีเพียงอ้อมกอดเล็กๆที่โผเข้ามา พร้อมกับคำรักที่ซีวอนพร่ำบอกเบาๆอยู่ข้างหู ดวงตาคู่สวยมองคนตรงหน้าอย่างแสนรัก

 

..พระเจ้าครับ หรืออะไรก็แล้วแต่ที่ผมเคยอธิษฐานไว้ ขอบคุณนะครับ ขอบคุณที่ยอมให้ซีวอนมาอยู่ตรงนี้กับผม...

 

..

......

.............

......................

 

“ใช่ แล้วทำไมซีวอนเพิ่งมาตอนนี้อ่ะ สองปีแล้วนะ” เสียงของคนขี้แยที่หยุดร้องไห้แล้ว และตอนี้นั่งซบอยู่ด้านหน้าถามขึ้น เมื่อตอนนี้เขาสองคนนั่งกันอยู่ตรงที่ยืนคุยกันเมื่อกี้นี้

 

“ก็ไม่มีใครยอมบอกวอนเลยนะ พี่โซรากลัวฮยอกเสียใจอีกเลยกันวอนทุกทาง กว่าจะทำให้ทุกคนยอมรับได้ก็โดนกดดันหนักเหมือนกัน แต่วอนก็ทำทุกทางนะ เพราะไม่อยากเสียฮยอกไปอีกแล้ว” น้ำเสียงจริงจังที่กระซิบข้างหูทำให้คนตรงหน้าหันมามอง ดวงตาหวานฉายชัดถึงความสุขออกมา

 

“ฮยอกขอบคุณนะ ฮยอกรักซีวอนมากนะ” ฮยอกแจตอบกลับเสียงหวานอย่างเต็มเปี่ยมไปด้วยความรู้สึก

 

“ซีวอนก็รักฮยอกนะ ต่อไปนี้วอนจะบอกทุกวันเลย รักนะ”

 

            สิ้นเสียงทุ้มแสนอ่อนโยน จมูกโด่งก็กดจูบลงบนหน้าผากนวลของอีกคน ดวงตาหวานของคนตัวเล็กหลับพริ้มอย่างยินดี ก่อนที่ซีวอนจะทอดมองคนในอ้อมกอดอย่างแสนรัก

 

...พระเจ้าครับ ต่อไปนี้ถึงเวลาที่ชเว ซีวอนจะมีความสุขได้แล้วใช่ไหมครับ...

 

 

END

 

 

Bonus:

SW: พูดอะไร ไม่ได้ยินเลย *ขยิบเข้าไป

HJ: ไม่พูดแล้ว ไปเลยๆ *ดันเบาๆ

SW: ขอฟังหน่อยนะ นะครับ

HJ: เอ่อ..ก็..

SW: ...

HJ: ก็รักเหมือนกันนะ ><

 

 

TaLk: ลง7/12/14

 

...แล้วตอนนี้ ทุกคนเคยลองอธิษฐานอะไรกันบ้างค่ะ...

 

            มาแล้ววววว สเปเชี่ยวววววว เป็นไงบ้างคะ บอกได้น้า ที่จริงตอนก่อนๆจะว่าวอนโง่ก็ได้ แต่อยากให้เข้าใจว่าตอนนั้นสอนเด็ก17-18เลยคิดตื้นไป ที่จริงก็เอาจากสังเกตคนรอบตัวเลยแหละ ทำตัวแบบประมาณนั้น

            แต่ที่มิ้นอยากบอกคือ ทุกอย่างจะดีและสวยงามเมื่อถึงเวลาของมันนะคะ ใครที่ทุกข์ใจอะไร ลองปล่อยวางดู มองคนรอบตัวเรา มันเป็นความเชื่อส่วนตัวของมิ้นนะ ว่าทุกอย่างจะลงตัวเมื่อถึงเวลาของมันน้ออออ^^

            สุดท้ายรักทุกเม้น ทุกโหวต ทุกวิว ทุกแฟนคลับ รักรีดเดอร์ทุกคน รักเอสเจด้วย

 

 

ตอบเม้นๆๆ

Pimmy: อย่าเกลียดวอนเลยนะ ขอโทษจริงๆ แต่เรื่องโง่ๆแบบนี้มีในชีวิตจริงนะ  เอาตอนนี้มาง้อได้ไหม T^T ขอบคุณที่ชอบนะ

lovenevermild (@loveside) : ตอนพิเศษมาแว้ววววว เป็นไงบ้างเอ่ย ขอบคุณที่ตามกันนะ^^

ohhihelloaloha (@saronkun): วอนไม่ยอมแพ้นะ แต่ทุกอย่างมีเวลาของมัน ง้อด้วยตอนนี้นะ^^ ขอบคุณที่ชอบนะคะ

MiNiEun (@choihaneul): เอาตอนนะมาง้อนะ เป็นไงบ้างอารมณ์ดีขึ้นไหม ขอบคุณที่ชอบนะ

Haruzen: ก็ตามมาหานะ แต่มันมีช่วงเวลาห่างกันอ่า มิ้นจำได้ว่าเคยติดสเปของตอนมายเลิฟไว้ ขอโทษนะคะคิดไม่ได้จริงๆ เอาสเปอันนั้นง้อได้ไหมอ่า ขอบคุณที่ชอบนะ^^

รัก ฮยอกเเจ & ซุปเปอร์จูเนียร์: มาแปะสเปให้แล้วววว จบแบบนี้เป็นไงบ้างอ่า ดีขึ้นไหม ขอบคุณที่ชอบนะ

Grace Ch (@gkdk): ใช่แล้ววว ตอนนี้ถึงเวลาที่ใช่แล้ว เขารักกันแล้วนะ ขอบคุณที่ชอบนะ

hYoX-Yoorii (@hyokyo): คนนี้มารวดเดียวเลย เอาสเปมาง้อนะ มาอ่านเร็วๆๆๆ ขอบคุณที่ชอบนะ^^

tumm14 (@oil_ju) : มาแล้ววว เอาตอนพิเศษมาให้แล้ววว ขอบคุณที่ชอบนะ มาอ่านต่อเร็วๆๆๆ

pungsj13 (@pungsj): มาแล้ววว ตอนนี้แทบจะเอาตอนพิเศษง้อทุกคน มาอ่านน้าๆๆๆ^^

PumpkinViLLa (@pumpkinvilla) : เป็นเจ้าของวันเกิดที่น่ากลัวมาก ไหนบอกอ่านได้งายยยยย เอามีดออกไปเลยนะ แต่มิ้นง้อด้วยสเปเลยนะ ง้อๆๆๆๆ อย่าโกรธน้า มาอ่านต่อเร็วๆ อวยพรอีกรอบขอให้มีความสุขมากๆๆๆๆนะ
 

แอดเฟบจิ้มเจ้าชายน้อย^^

 



 
พูดคุย จิกทวง อะไรก็ได้55 จิ้มฮยอกน้อย^^
 

 

 

 
 

 

อบคุณภาพน่ารักๆจาก
 

 

SQWEEZ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

292 ความคิดเห็น

  1. #170 รัก ฮยอกเเจ & ซุปเปอร์จูเนียร์ (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2557 / 20:32
    ในที่สุดก็เเฮปปี้ ^^

    นึกภาพตอนฮยอกร้องให้เเล้วสงสาร
    #170
    0
  2. #152 pungsj13 (@pungsj) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2557 / 07:02
    ในที่สุดวอนก็ทำสำเร็จ
    #152
    0
  3. #151 Grace Ch (@gkdk) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2557 / 01:29
    ในที่สุดก้อด้รักกันซ้ากกกกที รอเรื่องใหม่อยู่นะไรท์ เปนกลจให้นะ สู้ๆ
    #151
    0
  4. #150 hYoX-Yoorii (@hyokyo) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2557 / 00:25
    นานไปหน่อย แต่สุดท้ายก็ลงเอยด้วยดีสินะ
    ก็ว่าแล้ว ว่าเดี๋ยวพี่วอนก็ต้องมา 
    เป็นความรักที่ผ่านการพิสูจน์จากกาลเวลาว่า ไม่ลืมกันจริงๆ
    พี่โซราก็จะพิสูจน์ไรนักหนา 2 ปี ไม่รู้รึไงยิ่งนานน้องยิ่งเสียใจ

    사랑해 นะคะ ไรเตอร์มิ้น มาอ่านช้านี่ไม่ได้อ่านหนังสือสอบนะ ดูซีรี่ส์
    เจอกันวันสอบค่ะ ถถถถถถถ  화이팅 !!! 
    #150
    0
  5. #149 PumpkinViLLa (@pumpkinvilla) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2557 / 23:54
    ไปสมหวังกันไกลจริงๆเลยน้า
    น่าสงสารทั้งคู่ แต่ฮยอกแจน่าสงสารกว่าเยอะตรงที่นางไม่รู้อะไรเลยกระทั่งความรู้สึกของซีวอน อยู่เหงาๆหงอยๆมาสองปี
    แต่ซีวอนคือรู้แล้วว่าเค้ารัก
    ดังนั้นเราก็จะโอ๋ฮยอกแจต่อไป *กอดดดด
    เรื่องหน้าไม่เอาดราม่าแล้ววว งื้ดดดด


    #149
    0
  6. #148 pimmy (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2557 / 18:47
    ในที่สุดฮยอกก็ไม่ต้องเศร้าแล้ว ฮยอกไม่เหมาะกับหน้าเศร้าเลยเห็นแล้วอยากร้อวไห้ตามทุกที

    วอนแค่ 2 ปีทำบ่น น้องฉันร้องไห้มาเท่าไหร่มันน่าให้ฮยอกชัอปปิ้งรูดกาค์ดให้เกลี้ยงเลยนิ

    ในที่สุดก็สมหวังซะที กรี๊ดดดดด รักไรท์เตอร์นะ
    #148
    0
  7. #147 0704wonhyuk (@0704wonhyuk) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2557 / 18:21
    ยิ้มแก้มปริ กรี๊ด ><
    #147
    0
  8. #145 ohhihelloaloha (@saronkun) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2557 / 06:34
    โอเค เราจะกลับมาเลิ้บๆกับไรเตอร์อีกครั้งก็เพราะตอนนี้แหละ (ไปเลิ้บๆกันตอนไหน) นคกว่าจะปล่อยให้จากกันเฉยๆซะละ ทำดีๆ อิอิอิอิอิ
    #145
    0
  9. #144 MiNiEun (@choihaneul) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2557 / 06:23
    >___< ฮยอกแจสมหวังแล้ว จุดพุฉลอง 555
    #144
    0