[SJ] FICTION {WonHyuk,KyuMin,KiHae,HanChul,KangTeuk,YeRyeo}

ตอนที่ 29 : Story 15 : Pray with the tear 4/4 {WonHyuk}End+Bonus

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 389
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    18 ธ.ค. 57



Story 15 : Pray with the tear 4/4 {WonHyuk}End+Bonus

 

            จะบอกว่าอ่านให้สนุกนะคะ^^ เจอกันที่ทอร์คนะ>< ตอนนี้เพลงประกอบเป็นเวอร์ชั่นผู้หญิงนะ แนะนำให้ลองเปดเพลงฟังก่อนทุกตอนค่อยอ่าน ชอบเพลงงงงงง เพลงหน้าฟิค จิ้ม^^




 


 

 

.

...

......

 

“นี่ฮยอก มาเช้าจังเลยนะ” เสียงคังอินที่เดินเข้ามาในห้องเรียนถามขึ้น เมื่อเห็นฮยอกแจนั่งอยู่

 

“ก็พี่โซรามาส่งนะสิ ง่วงเหมือนกันนะเนี่ย” ฮยอกแจตอบคังอินกับคิบอมกลับทันที เสียงหาวเบาๆก็ทำให้พื่อนสองคนที่มองอยู่หัวเราะออกมา

 

“แล้วไอ้วอนไม่มาเหรอ หายไปไหนล่ะ” คิบอมถามออกไปอย่างไม่ได้คิดอะไร แต่คนฟังกลับสะดุดไปเสียเฉยๆ

 

“พอดีซีวอนไม่ว่างนะ พี่โซราเลยอาสามาส่งแทนยังไงก็ทางผ่านไปร้านอยู่แล้ว” ฮยอกแจตอบกลับเสียงใสก่อนที่จะยิ้มกลับไปอย่างน่ารัก เขาดีขึ้นแล้วน่า จริงๆนะ

 

“อ้าว ไอ้วอน” คังอินทักเพื่อนที่เพิ่งเดินเข้ามาใหม่ทันที ก่อนที่รอยยิ้มเล็กๆจากฮยอกแจถูกส่งไปให้เพื่อนตัวโต

 

“อืม กินข้าวยังฮยอก” น้ำเสียงห่วงใยที่ยังคงไม่เปลี่ยนไปถามคนที่นั่งด้านข้างทันที

 

“เรียบร้อยแล้วน่า” ฮยอกแจตอบกลับ และหลังจากนั้นเสียงพูดคุยของทั้งสี่คนก็ดังขึ้นในตอนเช้าที่รอเข้าเรียนแบบนี้

 

.

...

.......

 

“เฮ้อ เหนื่อยชะมัด”

 

            เสียงของฮยอกแจดังขึ้นเบาๆในห้องนอน ใบหน้าหวานซบลงกับหมอนใบโตเมื่อรู้สึกว่ากว่าจะผ่านวันนี้ไปได้มันเหนื่อยแค่ไหน แต่นี่ก็แสดงว่าเขาทำใจขึ้นมาได้ระดับนึงแล้วสินะ ความพยายามของเขาจะไม่เสียเปล่าแล้ว

 

 

.

...

........

 

“ทุกคน วันเสาร์นี้ไปบ้านฮยอกไหม” ฮยอกแจถามขึ้นทันทีที่อาจารย์ปล่อยให้นักเรียนพัก เพื่อนที่นั่งข้างหลังอย่างคังอินและคิบอมได้แต่สงสัยกับคำชวนนั้น จนซีวอนเฉลยออกมาเอง

 

“วันเสาร์นี้ วันเกิดฮยอกไง พวกนายลืมหรือไง”

 

“โถ่ ไอ้นี่ใครจะไปนั่งจำเรื่องฮยอกได้ขนาดแกวะ จริงไหมไอ้บอม”

 

“เออดิ...”

 

“หยุดก่อน แสดงว่าซีวอนจะไปใช่ไหม” ฮยอกแจรีบห้ามเพื่อนสามคนที่กำลังกวนกันอยู่ขึ้น ตาสวยกลับมามีประกายอย่างดีใจเมื่อซีวอนยังจำวันเกิดเขาได้ ท่าทางคาดหวังแบบเด็กๆที่แสดงออกมาทำให้ซีวอนอดไม่ได้ที่จะลูบผมนุ่มนั้นเบาๆ

 

“ฉันขอโทษนะฮยอก..แต่ฉันมีนัดยูจินนะสิ” คำตอบจากซีวอนเหมือนเป็นการหยุดทุกอย่างที่คาดหวังลง ท่าทางดีใจที่หงอยลงอย่างรวดเร็วทำให้ซีวอนต้องรีบพูดต่อ

 

“แต่ฉันเตรียมของขวัญไว้ให้นะ อย่าน้อยใจเลย”

 

“อืม ไม่น้อยใจหรอกน่า แต่คังอินกับคิบอมจะไปใช่ไหม” เสียงสดใสในแบบของฮยอกแจตอบกลับไปอีกรอบ อดทนไว้สิฮยอกแจ ทนไว้

 

“แน่นอน” สองเสียงที่ประสานกันของคังอินกับคิบอม ทำให้ฮยอกแจเผลอหัวเราะออกมาเบาๆ แต่ภายในใจกลับเศร้าอยู่ ก็ไม่ว่ายังไงวันสำคัญขนาดนั้น ฮยอกก็อยากเจอซีวอนนะ

 

 

            เสียงดังจากในบ้านหลังเล็กในเย็นวันเสาร์แบบนี้ แสดงถึงความวุ่นวายได้อย่างดี ภายในห้องครัวที่ปกติดีกว้างวันนี้กลับแคบลงไปถนัดตา ก็ในเมื่อด้านหนึ่งเป็นคังอินที่ช่วยทำอาหารบางอย่างไปแต่ก็หยิบของในจานขึ้นมากินอีกทีเหมือนกัน คิบอมที่ช่วยเตรียมของก็ต้องมีเสียงห้ามจากโซราแทบจะตลอดเพราะดูเหมือนว่าจากที่คิบอมจะหยิบจานก็จะมาร่วมหยิบอาหารกับคังอินนี่นะสิ

 

ภาพความวุ่นวายที่เจ้าของวันเกิดตัวเล็กอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาเบาๆ

 

 

“เสร็จแล้วล่ะ ฮยอกพาสองคนนั้นออกไปรอข้างนอกดีกว่านะ” เสียงของโซราที่ดูเหมือนจะขอร้องนิดๆเมื่อมองเห็นความวุ่นวายที่เกิดขึ้นบอกกับฮยอกแจ

 

“ได้ครับ พวกนายเราไปรอกินกันดีกว่า”

 

            สิ้นเสียงของฮยอกแจ สามเสียงที่โวยวายอยู่เมื่อกี้ก็ค่อยๆเงียบลงไป ก่อนที่โซราจะหันมาสนใจอาหารตรงหน้าแทน ก็ดีแล้วฮยอกเป็นแบบนี้ดีขึ้นกว่าคราวนั้นเยอะเลย

 

.

...

........

............

 

“แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทูยู แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทูยู แฮปปี้เบิร์ดเดย์ แฮปปี้เบิร์ดเดย์ แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทูยู”

 

            สามเสียงที่ประสานกันของโซรา คังอินและคิบอมดังขึ้นท่ามกลางความมืดในห้องรับแขก เค้กก้อนสวยที่โชว์ฝีมือโดยโซราถูกยกออกมาให้เจ้าของวันเกิด ดวงตาคู่สวยของฮยอกแจสะท้อนกับแสงเทียนอย่างมีความสุขก่อนจะส่งยิ้มจนตาหยีให้ทุกคน

 

“ฮยอก อธิษฐานก่อนนะ” เสียงใจดีของโซราดังขึ้น ดวงตาอ่อนโยนมองไปที่คนเป็นน้อง

 

“...” ความเงียบเกิดขึ้นชั่วขณะ ก่อนที่ดวงตาคู่สวยของฮยอกแจจะปิดลง

 

..อืม อธิษฐานเหรอ จะได้จริงๆไหมนะ ถ้าตอนนี้ฮยอกแค่อยากให้ซีวอนมาอยู่ตรงนี้แบบทุกทีล่ะ ถ้าอยากให้เรากลับไปเหมือนเดิม ได้ไหมนะ...

 

            ตาคู่สวยค่อยๆลืมขึ้นมาก่อนที่จะก้มลงเป่าเทียนตรงหน้า และหลังจากนั้นฮยอกแจก็ปล่อยน้ำตาออกมาเงียบๆ แค่อธิษฐานมันไม่มีทางเป็นจริงหรอกนะ ความคิดของคนที่ก้มหน้าลง หลังมือเล็กปาดน้ำตาออกอย่างรวดเร็วก่อนที่จะหันมาส่งยิ้มให้ทุกคนเหมือนเดิม

 

.

....

........

 

“เสร็จสักทีนะฮยอก” เสียงโซราดังขึ้นเมื่อทั้งสองคนช่วยกันเก็บของเสร็จหลังจากจอมกวนสองคนกลับไปแล้ว

 

“ครับ พี่ไปพักเถอะ ฮยอกก็จะไปนอนแล้ว” ฮยอกแจบอกอย่างเป็นห่วง ถ้าไม่มีอี โซรา ตอนนี้เขาจะเป็นยังไงนะ

 

“ฮยอก พี่ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม..”

 

“ได้สิ พี่สาวคนสวยของฮยอกเลยนะ” น้ำเสียงร่าเริงที่พยายามปั้นแต่งขึ้นมาตอบกลับพี่สาวคนเก่ง

 

“พี่ให้นะ...ไหนๆเราก็จะจบแล้ว ไปลองเรียนต่อที่ฝรั่งเศสไหม พ่อกับแม่ก็อยากให้ฮยอกไปนานแล้วนะ ส่วนพี่ไม่ต้องห่วง พี่จะไปหาทั้งเรา พ่อกับแม่บ่อยๆอยู่แล้ว” โซราพูดออกมาพร้อมยื่นตั๋วเครื่องบินให้น้องชายที่ยังนั่งอึ้งอยู่

 

“แต่มันพรุ่งนี้แล้วนี่ ไม่เร็วไปเหรอพี่..”

 

“ฮยอก พี่ลองถามอาจารย์แล้วไม่มีปัญหาอะไร ถ้าฮยอกอยากไปก็แค่ไปจัดกระเป๋าไว้ แต่คิดดีๆนะ บางทีไปเจออะไรใหม่ๆที่เราชอบ มันก็ดีกับตัวเราเองนะ พี่ทนไม่ไหวหรอกนะถ้าน้องชายพี่จะแอบร้องไห้คนเดียวทุกคืน ฝืนยิ้มใส่พี่ทุกวันแบบนี้ มันไม่ดีหรอกนะ”

 

“พี่..”

 

กิ๊งก่อง กิ๊งกอ่ง!

 

            เสียงสัญญาจากหน้าบ้านเรียกความสนใจจากสองพี่น้องได้อย่างดี แต่ก่อนที่โซราจะลุกไปเปิดประตูเอง ฮยอกแจกลับลุกขึ้นแทน

 

“พี่นั่งรอเถอะ เดี๋ยวฮยอกไปดูให้”

 

.

...

......

...........

 

“ซีวอน..” เสียงทักของฮยอกแจหายไปในลำคอ เมื่อเห็นว่าคนที่ยืนอยู่ด้านนอกรั้วบ้านเป็นใคร

 

“ฉันเอาของขวัญมาให้นาย” ซีวอนตอบกลับคำทักของอีกคนก่อนที่จะส่งถุงขนาดเล็กให้ ใบหน้าหล่อส่งยิ้มให้ฮยอกแจจนลักยิ้มข้างแก้มชัดขึ้นมา

 

“...”

 

“เป็นไงล่ะชอบไหม” ซีวอนรีบถามต่อทันทีที่ฮยอกแจเปิดถุงใบนั้นดู

 

            สร้อยสีเงินเส้นเล็ก ตรงจี้เป็นรูปดาวขนาดน่ารัก ดูลงตัวกับผิวขาวๆของฮยอกแจได้เป็นอย่างดี แต่ถ้าของที่ได้มาไม่ถูกใจยังไงฮยอกแจก็คงจะตอบซีวอนว่าชอบ และยิ่งสร้อยเส้นนี้ถูกใจคนรับอย่างฮยอกแจ ไม่แปลกเลยที่ดวงตาคู่สวยจะมีประกายสวยงามแข่งกับสร้อยเส้นนั้น

 

“สวยสิ ชอบมากเลย”

 

“เฮ้อ โล่งไปที ปกติก็ซื้อของแบบนี้ให้แต่แม่ซะด้วย นึกว่าจะไม่ชอบซะอีก ฮะฮะ”

 

“นายนี่นะ..”

 

“ซีวอนค่ะ ยูจินอยากกลับบ้าน” แต่ก่อนที่เสียงหัวเราะอย่างมีความสุขของสองคนจะดังขึ้นมากไปกว่านี้ เสียงเรียกเบาๆจากด้านในรถก็ดังขึ้น ก่อนที่ฮยอกแจจะมองเห็นคนรักสาวที่นั่งรอซีวอนอยู่ในรถ

 

“เอ่อ..ฮยอก สุขสันต์วันเกิดนะ ไปนะ” เสียงทุ้มพูดออกมาเมื่อเพิ่งรู้ตัว ก่อนที่รอยยิ้มอบอุ่นจะถูกส่งมาให้อีกคน

 

“ซีวอน..” เสียงของฮยอกแจที่เรียกไว้ทำให้ซีวอนหันกลับมา ก่อนที่ซีวอนจะค่อยๆโน้มหน้าลงไปหาอีกคนเพราะเสียงมันเบามากเลยทีเดียว

 

“ฮยอกรักซีวอนนะ”

จบคำพูดที่เต็มไปด้วยความรู้สึกพิเศษนั่น ฮยอกแจก็ปิดประตูรั้วบ้านใส่คนที่ยืนช็อคอยู่ ขาเล็กๆรีบพาตัวเองเดินเข้าไปในตัวบ้านอย่างรวดเร็ว โดยหูก็ได้ยินเสียงตะโกนเรียกของซีวอนดังไม่หยุด

 

“ฮยอก มาคุยกันก่อน ฮยอก..”

 

“ซีวอน” ยูจินที่นั่งรออยู่นานก็เดินลงมาจากรถก่อนที่จะดึงซีวอนออกมาจากประตูรั้ว

 

“ครับ เดี๋ยวผมไปส่งคุณเลยนะ”

 

            พูดจบซีวอนก็รีบขึ้นรถเพื่อจะไปส่งอีกคนทันที ใบหน้าหล่อดูเคร่งเครียดตลอดเวลา จนคนนั่งมาด้วยไม่กล้ากวนอะไร

..ที่ฮยอกพูดจริงสินะ แล้วทำไมไม่คุยกันก่อน ไม่เป็นไรพรุ่งนี้จะไปดักคุยตั้งแต่เช้าเลย...

 

.

...

...........

 

“พี่โซรา พรุ่งนี้เครื่องออกกี่โมงนะ” เสียงของฮยอกแจถามพี่สาวขึ้นทันทีที่เดินเข้ามาในบ้าน

 

“คิดดีแล้วสินะ พรุ่งนี้เราจะไปกันตอนเช้ามืด เครื่องออกเจ็ดโมงนะ ไปอาบน้ำพักผ่อนเถอะ” โซราพูดอย่างอ่อนโยน มือเล็กของพี่สาวคนเก่งก็ลูบลงบนผมนุ่มของน้องชาย

 

.

...

 

“ดีแล้วฮยอก นายจะได้เลิกเป็นแบบเมื่อกี้สักที”

 

            เสียงหวานแสนแผ่วเบาของคนที่นั่งเหม่ออยู่บนเตียงดังขึ้นก่อนที่จะเริ่มเก็บของจำเป็นลงกระเป๋า ก็ขนาดเมื่อกี้เขายังเจ็บที่เห็นผู้หญิงคนนั้นในรถซีวอนอยู่เลย แล้วแบบนี้ถ้าไม่ลองไปไกลๆบ้างจะลืมได้ยังไงล่ะ เพราะแค่เปิดม่านก็เจอกับบ้านของอีกคนอยู่ตรงหน้าแล้วแท้ๆ

 

“เอาน่า ฮยอกแจ สู้ๆหน่อย..อึก..ยะยัง..ไง..อึก..ก็ได้บอกแล้วนะ”

 

            ...ไม่ว่าที่ผ่านมาฮยอกจะเป็นภาระให้ซีวอนต้องคอยห่วงแค่ไหน ต่อไปนี้ก็ไม่ต้องเหนื่อยแล้วนะซีวอน ฮยอกแค่อยากบอกเท่านั้นเองนะ...

 

 

“อืม” แสงแดดอ่อนๆในยามเช้าส่องปลุกร่างสูงที่ฝังตัวอยู่ในเตียงได้เป็นอย่างดี ก่อนที่มือใหญ่จะเอื้อมหาโทรศัพท์ที่วางเอาไว้ประจำ

 

“หกโมงเอง นอนต่อดีกว่า” เสียงบ่นอย่างงัวเงียดังขึ้นก่อนที่ซีวอนจะฝังหน้าลงกับเตียงนอนหลังใหญ่อีกรอบ

 

“เฮ้ย! ไม่ได้ๆวันนี้ต้องไปดักคุยกับฮยอกแจนี่” พอนึกถึงเรื่องที่ต้องทำได้ก็รีบวิ่งเข้าห้องน้ำไปจัดการตัวเองทันที

...ฮยอกนะ เดี๋ยววันนี้จะคุยให้หมดทุกเรื่องเลย โทรไปก็ไม่รับแสบมากเลยนะ มาทำให้เขาตกใจขนาดนี้...

 

.

...

.........

 

“หายไปไหนกันหมด หรือไปโรงเรียนแล้ว” ไม่รอให้ตัวเองสงสัยต่อ ซีวอนก็รีบโทรศัพท์หาเพื่อนอีกสองคนทันที

 

“ไอ้บอม อยู่โรงเรียนแล้วยัง”

 

“...”

 

“ฮยอกแจล่ะ...แล้วไอ้คังอยู่ด้วยหรือเปล่า”

 

“...”

 

“เหรอ.ไม่มีอะไรแค่นี้นะ” มือใหญ่ตัดสินใจกดตัดสายทันทีที่ได้คำตอบ ฮยอกแจไม่อยู่โรงเรียน แล้วอยู่ไหนนะ

 

“พี่โซรา ใช่พี่โซรา” เบอร์โทรศัพท์เบอร์ต่อไปถูกกดโทรออกแทบจะทันที เสียงสัญญาณรอสายเพียงไม่ถึงนาทีกลับทำให้คนรอหงุดหงิดได้ไม่ยาก

 

“พี่โซรา ฮยอกแจอยู่ด้วยหรือเปล่าครับ” เสียงทุ้มตอบกลับไปทันทีที่อีกคนรับสาย

 

ฮยอกแจขึ้นเครื่องแล้ว ไปแล้วล่ะซีวอน

 

“อะไรครับ ไปไหน ผมไม่เห็นรู้เลย”

 

ไปเรียนต่อน่ะ แค่นี้ก่อนนะ

 

            ตอนนี้ซีวอนทำได้เพียงแค่ถือโทรศัพท์เครื่องหรูค้างไว้เท่านั้น เมื่ออี โซราตัดสัญญาณไปแล้ว...

 

ครืด ครืด

 

            เสียงสั่นเบาๆของโทรศัพท์ในมือเตือนถึงข้อความที่เข้ามาทำให้ซีวอนรีบกดเปิดดูอย่างรวดเร็ว ในใจภาวนาขอให้ทุกอย่างยังไม่สายไป ขอให้ฮยอกแจยังไม่ไปไหนทั้งนั้น

 

ซีวอนอ่า

          ฮยอกไปเรียนต่อนะ กะทันหันไปหน่อยแต่ขึ้นเครื่องเรียบร้อยแล้ว

สบายมากอย่าห่วงนะ แล้วเรื่องเมื่อคืนห้ามคิดมากนะ

ฮยอกแค่อยากบอกเอง เข้าใจไหม

                                                      รักซีวอนนะ^^’

           

จบข้อความในโทรศัพท์มือถือ ซีวอนก็ได้แต่ยืนนิ่งอยู่อย่างนั้น นี่เขาพลาดอะไรไปบ้างนะ ทำไมทุกอย่างถึงเป็นแบบนี้ได้ล่ะ ทำไมแค่แปปเดียวเองนะ คืนเดียวเองทำไมมัน... อ่า นี่ฉันร้องไห้เหรอ ร้องไห้แบบนี้ก็หมดหล่อแบบที่นายบอกนะสิ นายทำคนอย่างฉันร้องไห้ได้ยังไงนะ ฮยอกแจ

 

“ฮะฮะ อย่าห่วงเหรอฮยอก นายไม่รู้หรอกนะว่าฉันยอมคบยูจินเพราะอะไร..”

 

“เพราะอยากตัดใจจากนายไงล่ะ แล้วที่สารภาพเมื่อคืน จะไม่ให้ฉันคิดได้ไงล่ะ ”

 

.

...

.........

................

 

            รอบๆหอไอเฟล ดวงไปสีสวยในยามเย็นที่ประดับ ทำให้คนที่เพิ่งมาถึงนั่งมองความสวยงามจากร้านกาแฟขนาดเล็กเพื่อรอคนที่บ้านมารับ

 

แววตาหวานที่ยังเจือความเศร้าอยู่มองไปยังผู้คนมากมายที่ดูมีความสุขกับที่สวยๆแบบนี้ ก่อนที่ดวงตาสวยมองโทรศัพท์ที่แสดงข้อความสุดท้ายที่ถูกส่งตอนอยู่ในประเทศเกาหลี ก่อนที่เบอร์โทรศัพท์ที่เป็นแบบของประเทศฝรั่งเศสจะโชว์ขึ้นมาแทน

 

“ครับพ่อ ผมรออยู่ที่ร้านกาแฟด้านหน้านี่ครับ...เจอกันครับ”

 

            หลังจากสายโทรศัพท์ถูกตัดไปข้อความเดิมก็โชว์ขึ้นมาอีกรอบ ใบหน้าสวยที่ยังเจือความเศร้าอยู่ค่อยๆยิ้มออกมาให้กับคนที่ได้รับข้อความนั้น เรียวปากสวยกดจูบลงบนหน้าจอโทรศัพท์เบาๆ ก่อนที่จะซบหน้าลงกับหน้าจอที่มีรูปอีกคนอยู่ ดีแล้วล่ะ ฮยอกมาถึงที่ๆฮยอกเคยอยากมาแล้วนะ รู้แล้วแหละว่าไม่เหมือนในละครหลอกที่ซีวอนจะมาวิ่งตามฮยอกนะ แต่ยังไงก็ โชคดีนะ

 

...คงสบายใจแล้วนะซีวอน มีความสุขมากๆนะ ฮยอกขอบคุณนะที่ทำให้ฮยอกรู้จักความรักในแบบนั้น แบบที่ต่างจากที่ครอบครัวและเพื่อนคนอื่นๆ ขอบคุณนะ ที่รักของฮยอก...

 

…END…

Bonus: ขออนุญาติเจ้าของภาพนะค่ะ><


SW: สวยใช่ไหมล่ะ หิมะนี่นะ

HJ: อื้ม อ่ะ! มากอดทำไมอายเขา *หันไปดุ

SW: ไม่ปล่อยหรอก รู้ไหมฉันอยากดูหิมะแรกพร้อมนายนะ

HJ: ...

SW: รักนะ*กระซิบริมหู

 

 

TaLk: ลง6/12/14

 

      อย่าเพิ่งปาอะไรมา เง้อออออ มิ้นจะบอกว่าขอโทษจริงๆค่ะ ยังไม่ดราม่าใช่ไหมหรือยังไงอ่ะ มันจบยิ้มไหมอ่า คิดมากแทนฟิคแล้วT^T วอนดูโง่ใช่ไหมแต่มันเพราะวอนคิดแทนคนอื่นเกินไปด้วย ฮยอกดีขึ้นเพราะเข้มแข็งและความรักจากทุกคนนะ

      ใครเห็นด้วยบ้างว่าโซราดีมาก คนๆนี้คือคนท่ำให้ฮยอกมองคนอื่นรอบตัวและรักตัวเองเลยนะ แต่ถ้ายังไงมีตอนพิเศษอยู่ตอนหนึ่งทีแรกจะเอาเป็นตอนจบแต่รู้สึกว่าเป็นตอนพิเศษดีกว่า ถ้ามีคนอยากรู้ต่อจะเอามาลงพรุ่งนี้นะ ยังไงฝากแนะนำติชมหน่อยนะค่ะT^T

 

      สุดท้ายรักทุกเม้น ทุกวิว ทุกโหวต ทุกแฟนคลับ รักรีดเดอร์ รักเอสเจ ทุกคนเลย^^

 

ตอบเม้นๆ

 

Pimmy: เง้อออ ใจเย็นสิ อยาเพิ่งนอกคู่สิน้อออออ

รัก ฮยอกเเจ & ซุปเปอร์จูเนียร์: เง้ออออ อย่าเพิ่งโกรธวอนน้า ขอโทษจริงๆนะ ขอบคุณที่ชอบนะ^^

lovenevermild (@loveside): ขอโทษจริงๆนะ อาจจะไม่ชอบกันก็ได้ ขอโทษที่จบแบบนี้นะT^T

MiNiEun (@choihaneul): ขอโทษนะ อาจจะจบไม่ดี ขอโทษจริงๆ ฮือออ อย่าดุเค้าน้า

Grace Ch (@gkdk): อย่าเศร้านะ ดูสิรอบๆตัวฮยอกยังมีโซรา พ่อแม่ เพื่อนอีกเยอะนะ

ohhihelloaloha (@saronkun) : เห็นเหตุผลของวอนแล้วใช่ไหม ความรักนี่ละเอียดอ่อนดีน้อ

0704wonhyuk (@0704wonhyuk): เง้ออ อย่าร้องนะ คนที่ช่วยฮยอกได้ก็ฮยอกเองนั่นแหละ เนอะ><

แอดเฟบจิ้มเจ้าชายน้อย^^

 



 
พูดคุย จิกทวง อะไรก็ได้55 จิ้มฮยอกน้อย^^
 

 

 

 

 

 

 

 
 

 

อบคุณภาพน่ารักๆจาก
 
 
SQWEEZ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

292 ความคิดเห็น

  1. #183 CHANNii (@kamzaaa) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 19 มกราคม 2558 / 10:03
    ปัดโท๊ะ! รักกันนะ แต่ต่างคนต่างคิดว่าอีกคนไม่รัก
    #183
    0
  2. #146 0704wonhyuk (@0704wonhyuk) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2557 / 18:15
    จบแบบนี้ไม่ดราม่าเนอะ (หรอ)

    ซีวอนสมควรได้รับบทเรียนแล้วล่ะสำหรับการคิดแทนคนอื่น

    และ... และ... และหาทางออกด้วยการหันไปคบกับคนที่ไม่ได้ชอบเพื่อตัดใจ

    แม้ฮยอกจะดูเข้มแข็งขึ้น แต่ก็ยังน่าสงสารอยู่ดีน๊าาาา

    จะมีตอนพิเศษใช่ป่ะคะ *ทำตาโตๆ ส่งสายตาวิ้งๆ*
    #146
    0
  3. #143 PumpkinViLLa (@pumpkinvilla) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2557 / 21:31
    ทำไมทำงี้!!!!!!!! *บีบคอ
    แต่เรื่องนี้พี่วอนผิดเต็มๆ พระเอกโง่งี่เง่าเต่าตุ่นสุดๆ ฮยอกแจดีแสนดีก็ยังไม่รู้ตัวอีกกกกกกกกกก บ้าๆๆๆๆ
    แล้วทำไงทีนี้ ทำเป็นมีคนอื่นเพื่อลืม เห๊อะ! ขอให้น้องอึนเจอคนดีๆอยู่ที่นู่นไปเลย ไม่ต้องไปสนใจตานี่หรอก เราสวยเราเลือกได้ เนาะๆๆๆ

    เอาสเปมาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา จบให้ดีด้วย นี่ฟิคชั้นนะ!!! *เอามีดจ่อ
    #143
    0
  4. #142 pungsj13 (@pungsj) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2557 / 18:27
    อยากอ่านตอนพิเศษแล้ว ว่าวอนจะตามหาฮยอกไหม
    #142
    0
  5. #141 tumm14 (@oil_ju) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2557 / 10:30
    รอตอนพิเศษนะ อย่าจบแบบนี้เลย รอๆๆๆๆๆๆ
    #141
    0
  6. #140 hYoX-Yoorii (@hyokyo) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2557 / 01:22
    มัวแต่คิดแทนกันทั้งสองคน สุดท้ายก็เสียความรักดีๆไป
    อ่าาาาา ดูเป็นฟิกที่โตขึ้นอีกระดับ ไม่แบ๊วเหมือนเดิม 555 

    ดราม่าเบาๆ จบสวยๆ ที่สุดท้ายทั้งสองก็รักกัน แค่ไม่ได้ลงเอยกัน ณ ช่วงเวลานี้เท่านั้นเอง
    เดี๋ยวจะไปจิ้นต่อเองแล้วกัน ว่าวอนจะไปตามที่ฝั่งเศส
    กับบรรยากาศโรแมนซ์ๆ ของกรุงปารีส ^^

    #140
    0
  7. #137 Grace Ch (@gkdk) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2557 / 00:59
    โฮฮฮ ความรักมันยังไมถูกเวลาละมั้ง รอรอตอนพิเศษเผื่อเวลาที่ถูกที่ควรจะมาถึง คนรักกันเค้าจะสมหวังซักที ฮอลลลล ฮยอกเข้มแข็งมากก เยี่ยม! แต่วอนดูโง่ไปเลยอะ55555
    #137
    0
  8. #136 รัก ฮยอกเเจ & ซุปเปอร์จูเนียร์ (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2557 / 00:29
    จบเเบบนี้เเหละดีเเล้ว สมน้ำหน้าวอน ชิ!

    ง่าาาาเต่ก็งสารวอนเหมือนกัน สเปๆๆๆๆ มีสเปนร้า ^^
    #136
    0
  9. #135 haruzen (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2557 / 00:22
    นึกว่าวอนจะตามไปซะอีก
    #135
    0
  10. #133 MiNiEun (@choihaneul) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2557 / 00:10
    แง้~ จบเหมือนไม่จบยังไงก็ไม่รู้เลยอ่า จบแบบนี้จริงๆหรอค่ะ แต่ฮยอกแจเข้มแข็งขึ้นมากเลยนะ T^T
    #133
    0
  11. #132 ohhihelloaloha (@saronkun) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2557 / 23:39
    เฮ้ยยยยยย ไม่เอางี้ดิ TwwwwT ไหนบอกไม่ดราม่า นี่ก็จะดราม่าละนะะะะะ ซีวอนนี่ก็คิดมากไปปร้ะะะะ อมพะนำกันทั้งคู่ เครียดดดดดด แล้วนี่ซีวอนจะบินตามไปแม้ะ บินตามไปเหอะ รักกันแท้ๆอะ อย่ายอมแพ้แค่นี้ดิ้ โฮรวววว
    #132
    0
  12. #131 lovenevermild (@loveside) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2557 / 23:37
    คิดแทนคนอื่นแล้วไงค่ะพี่วอน  เสีียคนที่รักที่สุดไปเลย  

    ที่หลังก่อนทำอะไรถามก่อนนะ ที่ฮยอนไม่ห้ามเพราะอยากเห็นคนที่รักมีความสุข  เลยยอมเจ็บเองเข้าใจนะ  

    ตอนพิเศษจะออกมาไงน่า   มาลงไวๆๆๆนะ
    #131
    0
  13. #130 pimmy (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2557 / 22:30
    อยากจะสมน้ำหน้าวอนมากๆ เลยละ ใครใช้ให้วอนมาคิดแทนฮยอกทำไม

    ถ้ารักฮยอกก็บอกไปสิไม่ใช่ว่าคบคนอื่นเพื่อตัดใจ

    ทั้งๆ ที่ไม่ได้รู้เลยว่าเค้ารู้สึกเหมือนเรารึเปล่า พอฮยอกบอกว่ารักถึงคิดจะมาคุยกันหรอ

    ดีแล้วฮยอกที่ไปฝรั่งเศส ทำใจให้ลืมแล้วหาคนใหม่เลย

    ในเมื่อเค้าไม่กล้าแม้แต่จะบอกว่ารักเรา ต้องให้เราพูดก่อนหรอ



    ถึงจะเมนวอนฮยอกแต่ตอนนี้หมั่นไส้วอนมากๆๆๆๆๆ ขอเชียร์คยูฮยอกแทน - -*
    #130
    0