[SJ] FICTION {WonHyuk,KyuMin,KiHae,HanChul,KangTeuk,YeRyeo}

ตอนที่ 17 : Story 9 :Angela {KangTeuk}End!+Bonus

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 339
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    18 ธ.ค. 57



SF : Angela {KangTeuk}

           


            มาแล้วค่ะ วันนี้เอาคู่นี้มาเสิร์ฟ นี่เป็นคู่แรกที่ชอบเลยนะ อ่านให้สนุกนะคะ^^ ปล.แอบมาแก้คำผิดมีอีกบอกอีกนะ^^

 



 

 

            ขาเรียวภายใต้กางเกงยีนต์สีเข้มพาร่างบอบบางของใครคนหนึ่งผ่านเส้นทางที่สองข้างทางเต็มไปด้วยต้นไม้สูงที่ดูร่มรื่นกำลังดีภายในสวนสาธารณะขนาดใหญ่ในยามบ่าย

 

นี่ มาสายไปสิบนาทีนะนาย

ขอโทษนะครับ อ่ะ นี่ครับพอดีเสียเวลากับดอกไม้พวกนี้นานไปหน่อย

อื้อ! ไม่โกรธก็ได้

 

            ใบหน้าหวายยกยิ้มขึ้นเผยให้เห็นลักยิ้มสวยด้านแก้มซ้าย ดวงตาหวานมองคู่รักน่ารักที่เดินผ่านหน้าไป มือของฝ่ายชายเกาะกุมมือของฝ่ายหญิงเอาไว้ ทำให้ดูอบอุ่นขึ้นมาท่ามกลางอากาศเย็นแบบนี้เลยทีเดียว

 

“เฮ้อ~ อีทึกเมื่อไหร่จะได้กุมมือใครแบบนั้นบ้างนะ” เสียงหวานเอ่ยออกมายามดวงตาคู่สวยเหม่อมองไปตามต้นไม้ สูดเอาอากาศบริสุทธิ์เพื่อทำให้สมองปลอดโปร่ง ทิ้งเรื่องราวทุกอย่างไว้ข้างหลัง

 

..

......

.....................
..............................


 

กรุ๊ง กริ๊ง!

 

“สวัสดีครับ เชิญครับ”

 

            เสียงทางประตูหน้าร้านกาแฟขนาดเล็กดังขึ้น พร้อมกับร่างหนาคุ้นตาก้าวเข้ามา ทำเอาคนที่อยู่หน้าเคาเตอร์เปิดยิ้มรับจนเต็มแก้ม

 

“สวัสดีครับพี่คังอิน วันนี้เอาอะไรดีเอ่ย” เสียงใสของคิม เรียวอุคเอ่ยทักทายอย่างเป็นมิตร เมื่อเห็นว่าคนที่ก้าวเข้ามาคือพี่ชายของคนรัก

 

“ขอเลือกก่อนนะ เดี๋ยวเจ้าตัวแสบโวยวายอีก”

 

            เสียงนุ่มทุ้มชวนหลงใหลดังขึ้นหลังจบคำถามคนตัวเล็ก คิม ยองอุนหรือคังอิน พี่ชายของคิม จองอุนหรือเยซองคนรักของคิม เรียวอุค ใบหน้าหล่อเหลาสมกับอายุเกือบเลขสาม แต่ในสายตาใครหลายๆคนคงจะตลกเมื่อผู้ชายแบบนี้ดันยอมมาเข้าร้านเบเกอรรี่น่ารักๆเพียงเพราะว่าหลานสุดที่รักอย่างอี ฮยอกแจเพิ่งกลับมาจากโรงเรียนอนุบาลโวยวายจะกินขนมทั้งๆที่แม่ของเจ้าตัวก็ไม่ว่าง ภาระเลยมาตกที่เขาที่เป็นน้าชายบ่อยๆ แต่เขาก็เต็มใจทำตามตัวป่วนนั้นแหละนะ

 

“อืม เอาเค้าช็อกโกแลตสตอรเบอร์รี่ แล้วก็มาการองชุดนึงเลยแล้วกันนะ”

 

“โอเคครับ”

 

            เสียงเรียวอุครับคำพร้อมกับจัดการนำขนมมากล่องให้เรียบร้อย ในขนาดที่คนสั่งก็เอาแต่มองไปทั่วร้าน

 

“นี่พี่ผมถามจริงเถอะ ไม่คิดจะหาแฟนสักคนเหรอ เลี้ยงฮยอกจนเหมือนลูกแล้วนะ” เสียงเรียวอุคถามออกไปในเรื่องที่คนรอบข้างต่างสงสัย เมื่อพี่ชายคนรักด้วยความที่รูปร่างหน้าตาดี เป็นถึงผู้บริหารบริษัทใหญ่ จนมีผู้หญิงเข้าหามากมายแต่ก็ไม่มีใครที่คังอินยอมหยุดด้วยสักที มีแต่เพียงคบสั้นๆทั้งนั้น ในขนาดที่เยซองกับเขาคบกันมาสี่ปีแล้วแท้ๆ

 

“พี่คัง พี่!..หาอะไรอยู่หรือเปล่าครับ” เรียวอุคถามอย่างสงสัยพร้อมยื่นของให้

 

“เปล่าหรอก แค่สงสัยว่าทำไมพี่ไม่เคยเจอเจ้านายนายเลย” เสียงทุ้มถามอย่างสงสัยพร้อมยื่นเงินให้อีกคน เมื่อเขามากี่ครั้งก็ไม่เคยคนที่เรียวอุคบอกว่าเป็นคนทำขนมพวกนี้ จนเขาแทบจะคิดว่าคนรักของน้องชายเป็นเจ้าของร้านซะอีก

 

“อ่อ พี่อีทึกเหรอ ปกติน่าจะมาได้แล้วนะ พี่คังอินมีอะไรหรือเปล่าล่ะ”  นั่นแหนะแอบสนใจด้วยอุคกี้รู้ทันนะว่าพี่สนใจ

 

“ไม่มีอะไรหรอก เรียบร้อยแล้วใช่ไหม พี่ไปก่อนนะ”

 

            เฮ้อ~ อีกแล้ว วันนี้ก็ไม่ได้เจออีกแล้ว คังอินคิดกลับตัวเองแบบเหม่อลอยและเดินออกจากร้านไป เขาพลาดโอกาสที่จะเจอกับคนทำขนมที่น่าทานพวกนี้อีกครั้ง ทุกครั้งก็เพียงคลาดกันแบบเฉียดฉิว อย่างล่าสุดเขาก็เห็นแค่ใบหน้าที่ก้มต่ำกับแผ่นหลังบางๆที่เดินออกจากร้านสวนกับเขาเท่านั้น มีคำถามมากมายที่อยากจะถามทั้งทำอย่างไรถึง ทำขนมออกมาให้เจ้าป่วนฮยอกแจหยุดดื้อเพียงเพราะกินขนมของตัวเอง ที่ขนาดเขาซื้อมาจากที่อื่นแต่หน้าตาเหมือนกันเจ้าป่วนก็โวยวายไม่ยอมกิน..


.

....

.......

................
.........................


 

กึก!

 

            ย่างก้าวของคนตัวโตสะดุดลงทันทีเมื่อภาพเบื้องหน้าปรากฏขึ้น ใบหน้าหวานที่ล้อมกรอบด้วยผมสีน้ำตาอ่อนที่ยาวละต้นคอ ผิวขาวอมชมพูกับรูปร่างบอบบางจนคิดว่าจะพลัดไปกับลมเย็นๆที่เจ้าตัวยืนนิ่งๆให้พัดใส่อยู่ แสงอาทิตย์ยามเย็นยิ่งอาบไล้ให้ภาพนั้นสวยงามยิ่งขึ้น ให้ตายเถอะ นี่มันนางฟ้าชัดๆ นางฟ้าจริงๆ คังอินคิดยามที่เขาได้แต่ยืนนิ่งเมื่อร่างนั้นลืมตามองมา

 

ตึก ตัก ตึก ตัก

 

            เสียงหัวใจเต้นถี่รัวขึ้นเมื่อนางฟ้าคนสวยยกยิ้มหวานมาให้เขาก่อนที่ร่างนั้นจะค่อยๆเดินผ่านเขาไป กลิ่นหอมอ่อนๆทำเอาคนตัวโตเผลอสูดเข้าไปอย่างลืมตัว

 

[Rrr…Rrr..]

 

            เสียงเรียกเข้าของโทรศัพท์เครื่องหรูดังเรียกสติให้คังอินหันกลับไปสนใจหน้าจอโทรศัพท์แทน

 

“ครับพี่ ผมซื้อให้แล้ว เดี๋ยวเจอกันที่บ้านนะครับ” เสียงทุ้มเอ่ยจบการสนทนากับพี่สาวตัวเองก่อนจะขับรถคันหรูของตัวเองกลับบ้านไป

 

.

...

..........

..................
..............................


 

กรุ๊ง กริ๊ง!

 

“อ้าวพี่อีทึก มาช้าไปนิดเดียวเองเมื่อกี้นะ พี่คังอินลูดค้าประจำเพิ่งถามหาเอง คลาดกันทุกครั้งสินะ”  เสียงเรียวอุคเอ่ยทันทีที่พี่ชายคนสวยเดินเข้ามา แต่กลับมีอาการแปลกๆแทน

 

“พี่ พี่ทึกครับ เป็นอะไรพี่”

 

“เปล่าๆ พี่ไม่ได้เป็นอะไรๆ พี่ไปข้างหลังก่อนนะ”

 

            เสียงหวานเอ่ยตอบก่อนที่จะรีบพาตัวเองไปยังห้องครัวด้านหลังทันที ปล่อยให้เรียวอุคมองตามด้วยความสงสัยปนเป็นห่วงอย่างงงๆ


.
...
 

ตุบ!

 

            เสียงกระเป๋าใบย่อมหล่นกระทบพื้นทันทีที่ถึงส่วนด้านหลัง ร่างบางทรุดนั่งลงกับพื้น มือกุมหัวใจที่เต้นอย่างรัวแรง ใบหน้าหวานเห่อแดงอย่างห้ามไม่อยู่ งื้อ~ อีทึกบ้า แกไปยิ้มให้เขาได้ไงเนี่ย เขาจะคิดยังไงล่ะ แต่เขาหล่อมากเลยนะ หุ่นก็ดีอยากกอดจัง โอ๊ย บ้าไปแล้วอีทึกเพ้อเจ้ออะไรของนายอยู่เนี่ย โอย หัวใจนี่ก็จะเต้นอะไรนักหนาเนี่ย..


 

“อยากลองเดินจับมือด้วยจัง”


 

            เสียงบ่นเบาๆของคนหน้าหวานที่ละอายกับความคิดของตัวเองจนต้องได้แต่นั่งก้มหน้าแทบจะมุดพื้นหนีอายลงไปอีกรอบ กับความคิดชวนอายนั่น


 

.

..

.....

......................
.................................

 

“โอย~ ได้พักสักที”

 

            เสียงหวานอ่อนแรงเอ่ยออกมา ยามที่เจ้าตัวทิ้งตัวลงบนเตียงนอนในคอนโดกว้าง ช่วงเย็นของอีทึกวันนี้ผ่านไปอย่างยากลำบากเมื่อเจอกับคนที่ทำให้หัวใจสั่นไหวเมื่อเย็น

 

“เราเป็นบ้าอะไรเนี่ย” เสียงหวานโวยวายกับตัวเองเบาๆ มือและขาก็ปัดไปตามเตียงนอนแสดงถึงความเขินของเจ้าตัว เมื่ออยู่ดีๆหน้าของคนตัวโตก็โผล่มาในความคิดตลอดเวลาซะอย่างนั้น แล้วแบบนี้จะนอนหลับไหวไม่เนี่ย หลับเลยนะอีทึกบ้าๆ เลิกคิดอะไรน่าอายสักทีสิ

 

 

“สวัสดีครับพี่ทึก” เสียงเรียวอุคเอ่ยทักขึ้นเมื่ออีทึกเดินผ่านเข้ามาในร้านในเวลาเช้า

 

“อืม สวัสดีๆ” เสียงหวานที่ดูจะไม่สดใสตอบกลับ ก่อนที่เจ้าตัวจะยืนเงียบอยู่อย่างนั้น

 

.

..

 

“พี่ พี่ทึก”

 

“ห๊ะ” เสียงหวานสะดุ้งเมื่อเรียวอุคตะโกเรียกเสียงดัง

 

“พี่ไหวไหม ดูเหม่อๆนะ”

 

“ไม่มีอะไรหรอก แล้วเรียกพี่มีอะไรหรือเปล่า”

 

“ผมจะขอลางานหลังเที่ยงนะครับ ที่ผมเคยแจ้งไว้”

 

“อืมๆ พี่จำได้ เดี่ยวพี่ไปทำเค้กก่อนนะ” พูดจบคนตาสวยก็พาตัวเองไปประจำหลังร้านทันที

 

.

...

.........

 

“เฮ้อ~ วันนี้เหนื่อยจริงๆ”

 

            อีทึกบ่นเบาๆ เมื่อตอนนี้หลังจากที่เรียวอุคกลับไปตนก็เพิ่งจะได้นั่งพักตอนบ่ายสามกว่าๆแบบนี้ เป็นปกติวันหยุดเสาร์อาทิตย์ที่ร้านกาแฟใกล้กับสวนสาธารณะขนาดใหญ่แบบนี้คนจะเยอะและมาตลอดทั้งวัน ทั้งกลุ่มเพื่อน ครอบครัว ไปจนถึงคู่รัก ซึ่งเขาอยากบอกมากว่าอย่ามาหวานมากได้ไหมอิจฉามาก ยิ่งวันนี้หน้าคนตัวโตลอยอยู่เต็มหัวอีก

 
 

พรึ่บ!

 

“อ้าว ไฟดวงนั้นที่ทำท่าจะดับมาสักพักแล้วนี่น่า เปลี่ยนก่อนแล้วกัน ห้าโมงถ้าไม่มีใครปิดร้านดีกว่า เหนื่อยแล้ว”  บ่นเบาๆกับตัวเองก่อนที่จะไปหยิบอุปกรณ์มาเปลี่ยนไฟดวงเล็กภายในร้าน

 

.

...

 
 

“ฮึบๆ  นี่ฉันเตี้ยขนาดนี้เลยเหรอ ไม่ถึงสักที เอาใหม่ๆ”

 

            เสียงหวานพูดออกมาก่อนที่จะพยายามเขย่งเท้าจากบันได้เพิ่มขึ้นเพื่อให้ถึงหลอดไฟ อีกนิดเดียว นิดเดียวเอง อีทึก อีกนิดเดียว..

 

“เย้! ได้ละแล้ว ว้าก”

 

            ตาหวานปิดลงอย่างรวดเร็วเมื่อตัวเองเสียหลักล้มลงจากบันไดสูงที่ใช้เปลี่ยนหลอดไฟ  แต่ เอ๊ะ! ไม่เจ็บแหะ ทำไมล่ะ คิดได้ดังนั้นตาคู่สวยก็ค่อยๆลืมขึ้น และภาพตรงหน้าที่ปรากฏก็ทำเอาหน้าหวานเห่อแดง ก็ในเมื่อร่างใหญ่ๆที่เขาอยากกอดเมื่อวานตอนนี้กำลังกอดเขาอยู่ ใบหน้าหล่อคมก็ดูดุขึ้นจากเมื่อวานซะอีก

 

“นี่คุณ ทำไมไม่ระวัง”  เสียงทุ้มติดดุดังขึ้นทันทีที่อีกคนเงยหน้าขึ้นมา ใบหน้าหวานที่เห่อแดงกลับหวานซีดขึ้นมาทันทีและอีกสักพักก็แดงอีกจนเขาแทบจะขำออกมา แต่ความโมโหมันมีมากว่าจนต้องเอ่ยดุออกไป

 

“ขะขอโทษครับ ผมขอโทษ” เสียงหวานเอ่ยขึ้นพร้อมกับกุมหน้างุด แต่พอรู้ตัวอีกทีการที่ก้มหน้าแบบนี้ใบหน้าตัวเองก็ยิ่งอยู่หน้าอกใกล้อีกคนเข้าไปใหญ่ เมื่อคนตัวใหญ่ยังคงยืนกอดเขาไว้อยู่

 

“เฮ้อ~” คนตัวโตได้แต่ถอนหายใจออกมาเมื่อน้ำเสียงและท่าทางของอีกคนทำให้เขาโกรธไม่ลงซะอย่างนั้น

 

“ง่ะ คุณรำคาญเหรอ ผมขอโทษอีกครั้งนะครับ”  เมื่อได้ยินเสียงถอนหายใจคนหน้าหวานก็รีบเอ่ยขอโทษอีก

 

            ท่าทางที่คนตัวโตได้แต่ยิ้ม พร้อมกับลอบสูดกลิ่นหอมๆที่ลอยออกมาจากตัวอีกคน กลิ่นหอมอ่อนๆเหมือนขนมเลย คงจะมาจากขนมในร้านนี่แหละมั้ง ก็คนตาสวยนี่เป็นเจ้าของร้านี่นะ ขนมก็ทำเอง แล้วถ้าถามว่าเขาจำได้ยังไง จะมีใครจำคนที่ตัวเองสนใจไม่ได้บ้างถึงจะเจอกันแบบชัดๆเมื่อวานก็เถอะ

 

“เอ่อ คุณปล่อยผมก่อนนะครับ.... ขอบคุณอีกรอบนะครับที่ช่วยผมไว้ ผมอีทึกเจ้าของร้านครับ” อีทึกพูดออกมาเมื่อตัวเองถอยออกมายืนห่างระยะหนึ่ง

 

“ไม่เป็นไรคุณ แต่ระวังหน่อยนะ ถ้าผมไม่ได้เข้ามาคุณจะเป็นยังไงบ้าง”

 

“ขอโทษครับ”

 

            เสียงหวานเอ่ยออกมาอย่างสำนึกผิด หน้าหวานก็ก้มจนจะชิดอกทำเอาคนตัวโตมองอย่างเอ็นดู แต่ยังไงเขาก็ต้องดุหน่อย ทำอะไรไม่ระวังเลยนะคุณนางฟ้าเนี่ย ความคิดของคนตัวโตที่หลุดยิ้มออกมาบางๆ

 

“ว่าแต่คุณจะปิดร้านแล้วเหรอ” คังอินถามพร้อมมองไปรอบร้านที่ตอนนี้ได้ทำความสะอาดไปบ้างแล้ว

 

“ครับ เดี๋ยวผมเอาบันไดไปเก็บก่อนรบกวนคุณนั่งรอสักครู่นะครับ” เสียงหวานเอ่ยบอกพร้อมยิ้มให้อย่างเป็นมิตร แต่ก่อนที่อีทึกจะได้หยิบบันได้ มือใหญ่ของอีกคนก็หยิบตัดหน้าไปแทน

 

“เก็บที่ไหนคุณ เดี๋ยวผมเอาไปให้” คังอินพูดพร้อมจ้องหน้ารอคำตอบ ทำให้อีกคนพาเดินไปห้องเก็บของอย่างไม่มีทางเลี่ยง

 

.

...

.........

................

 

“วันนี้ขอบคุณมากนะครับ ช่วยหลายอย่างแถมยังอุดหนุนอีก” อีทึกพูดเมื่อปิดร้านเรียบร้อยแล้ว

 

“กลับบ้านเลยไหมคุณ ไปกัน” เสียงทุ้มพูดเองเออเองพร้อมกับหยิบกระเป๋าถือของอีกคนเดินไปใส่รถตัวเองเป็นการบังคับไปซะอย่างนั้น

 

“เอ่อ..”

 

“อ้าว คุณ มาเร็วๆสิจะได้รีบกลับ”

 

“ครับๆ”

 

            สุดท้ายคนตาหวานก็เดินไปขึ้นรถอย่างงงๆเมื่อโดนอีกคนเอ่ยเร่งออกมา

 

..

..

 

            บรรยากาศในภายในรถเงียบแต่ไม่อึดอัด เมื่อมีเสียงเพลงรักหวานๆคลออยู่เบา แล้วบางทีคนตัวโตก็ร้องตามออกมาเบาๆพร้อมหันมามองเขา ทำเอานางฟ้าตาสวยแทบจะมุดลงไปกับเบาะ หน้าก็แดงตลอดเวลา แทนที่คนตัวโตจะหยุดกลับยิ่งสนุกและแกล้งให้อายมากขึ้นซะแบบนั้น

 

.

..

......

..........

 

“ขอบคุณมากนะครับที่มาส่ง แล้วก็กลับดีๆนะครับ” พูดจบไม่รอให้อีกคนตอบรับก็รีบก้าวลงจากรถแล้วมายืนส่งด้านล่างแทน

 

“คุณอีทึก...” เสียงนุ่มเรียกเบาๆ ทำให้ใบหน้าหวานต้องยื่นเข้าไปใกล้ๆประตูรถ

 

“เข้ามาใกล้ๆหน่อยครับ ผมมีอะไรจะบอก”

 

ฟอด!

 

            แก้มใสก็โดนกดแรงๆทันทีที่ยื่นใบหน้าเข้าไปฟังคนตัวโตที่นั่งอยู่ในรถ ส่งผลให้คนตาสวยรีบผละห่างพร้อมหันหลังกุมแก้มแดงๆของตัวเองเอาไว้อย่างทำอะไรไม่ถูก รู้ตัวอีกทีก็ตอนที่เสียงทุ้มที่แฝงไปด้วยความจริงจังดังขึ้นอีกรอบ

 

“อีทึกครับ ผมคิมยองอุนหรือคังอิน...”

 

“เตรียมตัวรับมือผมให้ดีล่ะ” เสียงทุ้มเอ่ยออกมาอย่างจริงจังก่อนที่อีทึกจะพาตัวเองวิ่งเข้าตัวตึกหนีคนที่นั่งอยู่ในรถไป

 

            บ้าไปแล้ว นี่เขาเป็นอะไร เกิดอะไรขึ้นเนี่ย โอยยย แค่เห็นหน้าก็นอนจะไม่หลับแล้ว โดนขนาดนี้เขาจะทำยังไงดีเนี่ย หัวใจก็เต้นไม่ไหยุดเลย นี่เขาชอบคุณคังอินไปจริงๆแล้วสินะ อ๊ากกกก ทำยังไงดี ความคิดของคนตาสวยที่เอาแต่โวยวายกับตัวเองทันทีที่เข้ามาถึงห้อง

 

ติ๊ด ติ๊ด!

 

นี่คุณ ระวังคิดถึงผมมากไปนะครับ

                       คังอิน

 

            เสียงเรียกเข้าพร้อมกับข้อความที่แสดงเรียกอาการตกใจให้คนตาสวยได้อย่างดี งื้อ! มาเอาเบอร์โทรศัพท์เราไปตอนไหนเนี่ย โจมตีกันทุกทางเลยนะ นี่ผมจะเป็นโรคหัวใจเข้าสักวันไหมเนี่ยคุณ คุณนี่มัน... ความคิดของคนตาสวยที่ได้แต่คาดโทษกับอีกคนที่คงไม่รู้อะไรเลยด้วยซ้ำ สุดท้ายก็เลยหันไปลงกับเจ้าตุ๊กตาหมีบนเตียงแทน ทั้งๆที่มันก็อยู่มานานแล้วแท้ๆแต่กลับไปหมั่นไส้มันเอาจนได้...

 

“คนอะไรเหมือนหมีชะมัดเลย ชิ!

 

END!

BONUS :






KI : นี่ นี่ *มอง

LT : หือ? มีอะไร

KI : นี่ เลิกทำตัวน่ารักสักทีสิ หมั่นเขี้ยว *เอาหน้าผากชนกัน

LT : ง่ะ >//<

 

 

TaLk :  ลง 14/10/14

            เป็นไงบ้างงงงงง ต้องการสเปไหมเนี่ย เง้ออออ แต่งยากมาก อยากให้ออกมาอบอุ่นๆ หวานๆ อยากให้เหมือนลาเต้ร้อนอ่ะ แต่คงไม่เหมือนสินะ T^T คู่นี้ชอบคู่แรกเลย ชอบเพราะฟิคของคุณMAME เรื่องรักวุ่นๆของเมะเคะอ่ะ ชอบมากกกก แต่มาอ่านก่อนเขาโดนแบนแปปเดียวเอง อยากได้จังT^T

            ยังไงก็ขอบคุณทุกเม้น ทุกโหวต ทุกแฟนคลับ ทุกวิวนะ รักรีดกอร์ทุกคน รักเอสเจด้วย><

            ตอบเม้นๆ^^ นี่ๆอยากแต่งฟิคยาวแล้วอ่ะ มีใครยากอ่านไหมแสดงตัวหน่อย รีเคสเข้ามาได้

ohhihelloaloha (@saronkun): แหนะๆ เรารู้นะสนับสุนวอนเพราะอะไร 55 ขอบคุณที่ชอบนะคะ^^

hYoX-Yoorii (@hyokyo): ขอบคุณที่ชอบนะๆๆ น่ารักปนเซ็กซี่ เป็นคำจำกัดความใหม่สำหรับฮยอกเนอะ

angle: ตอนนี้อ่านได้ยังเอ่ย ขอบคุณที่ติดตามนะ ไม่ชอบก็ลองบอกได้เนอะ

PumpkinViLLa (@pumpkinvilla): มากรี๊ดแล้วสินะ555 จะระวังคราวหลังเนอะ  คนชอบตรงสะโพกหลายคนนะ ขอบคุณที่ตามน้า^^

Grace Ch (@gkdk) : ใครบอกฮยอกยั่ว ไม่มี๊ ออกมาเองตามธรรมชาติถถถถ ขอบคุณที่ชอบนะ^^

lovenevermild (@loveside): ได้อ่านยังเอ่ย วันนี้มาลงคู่อื่นแย้วววว มาอ่านเร็วๆ ขอบคุณที่ชอบนะ

รัก ฮยอกเเจ & ซุปเปอร์จูเนียร์ : ขอบคุณที่ชอบนะ ยินดีที่ได้รู้จักจ้า มาอ่านเรื่องต่อไปเร็วๆๆ^^

 
เพลงหน้าฟิค จิ้ม!

 

 แอดเฟบจิ้มเจ้าชายน้อย^^

 



 
พูดคุย จิกทวง อะไรก็ได้55 จิ้มฮยอกน้อย^^
 


อบคุณภาพน่ารักๆจาก @pangpang0718
SQWEEZ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

292 ความคิดเห็น

  1. #58 PumpkinViLLa (@pumpkinvilla) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2557 / 00:17
    เหมือนหมีแล้วชอบป่ะล่าาาา อบอุ่นนะบอกให้ ^^ พี่ทึกเขินน่ารักจัง ตาหมีก็รุกเอาๆไม่ให้ตั้งตัวเลย 5555 แล้วนี่ได้จับมืออย่างที่อยากทำยังคะ กิ๊วๆ ปล. ถ้าให้รีเควสชั้นก็ต้องรีเควสวอนฮยอกน่ะสิ!
    #58
    0
  2. #56 `{ นางฟ้า ゙❤ } (@syp_vk) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2557 / 00:53
    แอร๊ยยยย  น่ารักมากเลย
    อยากได้สเปค่าาา
    #56
    0
  3. #55 lovenevermild (@loveside) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2557 / 14:39
    ชอบอ่ะ  ขอสเปเชี่ยวได้ไหม  อยากรู้ว่าจะพ่อหมีจะทำอะไรต่อ เพราะตอนนี้ก้อทำให้นางฟ้าหลงรักได้แล้ว  จะทำวิธีไหนน่า  จะรออ่านเรื่อยๆๆๆๆๆๆๆนะ
    #55
    0
  4. #53 รัก ฮยอกเเจ & ซุปเปอร์จูเนียร์ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2557 / 00:15
    โอ๊ยยย!! พี่ทึกน่ารักปายยย น่ารักมากๆ

    มีสเปนร้าไรท์



    เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #53
    0