ตอนที่ 8 : Be my dear : : Chapter 07 100 per.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2982
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    3 ธ.ค. 57

CHAPTER 7

-ใกล้กันโคตรหวั่นไหว -






 [Loading…100 per.]




(เรื่องให้ช่วย?)

พี่จอมทัพทวนด้วยเสียงงงๆ การที่ผมจะขอความช่วยเหลืออะไรกับพี่สักอย่างเป็นเรื่องยาก เพราะศักดิ์ศรีผมคํ้าคอเกินกว่าจะขอความช่วยเหลือจากใคร

แต่เพราะผมไม่อยากให้พี่ภูมิเกลียดผม

และผมไม่อยากทำร้ายความรู้สึกของภุชงค์

เฮียอยู่ไหน

(อยู่บ้านดิ จะให้อยู่ไหน)

ผมอุตส่าห์ช่วยให้เฮียได้จูบพี่แอลนะ วันนั้นที่ผมกลับบ้านอ่ะผมรีบยกบุญคุณที่มีน้อยนิดขึ้นมาอ้าง

(=/////= มีอะไรก็ว่ามาดิวะ!!! ยกเรื่องนี้มาพูดอยู่ได้ ไปทำความผิดอะไรมาใช่ไหม!) ระหว่างที่เฮียกำลังพรํ่า ผมก็ได้ยินภุชงค์รับปากพี่ภูมิไปแล้วว่าจะสไกป์แน่นอน

ผม...เนื่องจากผมไม่อยากให้เฮียรู้อะไรไปมากกว่านี้ ผมจึงพยายามใช้สมองอันชาญฉลาดคิดเดี๋ยวนี้ ก่อนที่จะดีดนิ้วดังเป๊าะ

(อะไรๆๆ ไปก่อเรื่องให้กูต้องไปเป็นผู้ปกครองอีกหรือไง =_=)

เปล่าน่าเฮีย คือว่าพี่ช่วยชวนเฮียภูมิไปทำอะไรที่มันเร้าใจหน่อยได้ไหม ผมหมายถึงเบี่ยงเบนความสนใจน่ะ

(มึงไปทำอะไรมันไว้วะ)

ผมจะเล่าให้เฮียฟังก็เมื่อผมพร้อม โอเคนะ ผู้ชายที่ชื่อภาคย์นั่น ตอนนี้เขากำลังมีอิทธิพลต่อความรู้สึกของเฮียภูมิไม่ใช่หรอ

(ก็ใช่...แล้วทำไมวะ...นะ...นี่อย่าบอกนะว่ามึงไปยุ่งกับพี่ภุชงค์อีกแล้วอ่ะ!!! O[]O!!!)

ผมบอกเฮียแล้วไง ว่าผมจะเล่าให้เฮียฟัง....ถ้าผมพร้อม

(โว๊ะไอ้เหี้ย! จะให้กูช่วยยังมีมาปิดๆ บังๆ! เออๆๆ กูจะช่วย แค่นี้แหละ!)

พี่จอมทัพตัดบทไป หลังจากนั้นผมกับภุชงค์ก็นั่งนิ่งเพื่อรอเวลาที่เฮียภูมิจะทำอะไรสักอย่าง หรือไม่ก็โทรมายํ้าให้เราสไกป์จนกว่าเราจะตาเหลือก =_=

แต่ก็น่าแปลกที่กว่าสามสิบนาทีไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย

นายทำได้ยังไงน่ะภุชงค์หันมาถามผมอย่างอึ้งๆ

ไม่รู้เหมือนกัน ผมทำได้มันก็ดีแล้วไม่ใช่หรอผมทำเสียงเรียบก่อนจะยิ้มบางๆ ผมไม่ให้ภุชงค์เสียหายหรอก

“....”

เชื่อใจผมเหอะ เรื่องที่ผมคิดยังไงกับภุชงค์ ไม่ต้องให้ใครมารู้เยอะหรอก

“...”

เรารู้กันสองคนก็พอ

“!!!!”

 

 

 

 

เมื่อวานติวหนังสือเป็นไงบ้างไอ้โจถามขึ้นในเช้าวันต่อมา ผมมองหน้ามัน ก่อนจะหันกลับมา

ก็ดีนี่

ใช่ติวหรอวะ ดูรอยข่วนหลังคอแม่งนี่ดิ กูว่ามันต้องลากยาวลงไปกว่านี้แน่ แล้วไหนจะตรงไหปลาร้ามึงอีกอ่ะ....นี่มึง O_O นี่มึง XXX เขาแล้วหรอวะ

“XXX พ่อมึงดิ กูยังไม่ได้ทำผมหันไปตวาดไอ้วินอย่างหงุดหงิด XXX อะไร ภุชงค์เสียหายนะ ดูคำพูดคำจามันสิ!

ไอ้เต แล้วตกลงมึงได้ไปดูหนังไหมไอ้แจ็คหันไปถามไอ้เต ไม่รู้วันนี้ไอ้เตเป็นอะไรของมัน ดูหงุดหงิดๆ ชอบกล พูดก็ไม่ค่อยจะพูด มันดูขรึมๆ ลงไป

มึงเป็นอะไรหรือเปล่าเตผมอดไม่ได้ที่จะถามมันออกไป

พะเพื่อน...

พะเพื่อนทำไมไอ้แจ็คเอื้อมมือไปวางบนไหล่ไอ้เต ผม ไอ้โจ ไอ้วิน มองหน้ามันอย่างสงสัย

พะเพื่อนทำให้กูหึง

เชี่ย!!!! ซวยแล้วไอ้เหี้ย!!!!

ไอ้แจ็คตาโต ไอ้โจหน้าซีด ไอ้วินจะเป็นลม ส่วนผมก็ได้แต่ช็อค!

ไอ้เตหึง!!! เป็นอะไรที่เลวร้ายเกินกว่าจะบรรยาย มันเป็นโรคจิตชนิดหนึ่งที่จะหึงหวงเกินมนุษย์ธรรมดาทั่วไปมาก ผมเคยเห็นมันหึงแฟนเก่ามัน เพื่อนแฟนเก่ามันโดนกระทืบแหลกและแฟนเก่ามันก็ต้องเข้าโรงพยาบาล

ไอ้เตไม่ชอบผู้หญิงอยู่แล้ว

แฟนเก่ามันชื่อแกรนด์เป็นผู้ชาย แต่ด้วยความที่น่ารักถึงแม้จะมีไอ้เตเป็นแฟนอยู่แล้วทั้งคน แต่ก็มักจะมีคนเข้ามาจีบเรื่อยๆ และครั้งนั้นก็เป็นครั้งที่เข้าใจผิดแรงที่สุด ไอ้เตกระทืบคนที่ (มันเข้าใจว่า) เป็นกิ๊กของแกรนด์ แล้วก็ไม่ยอมปล่อยแกรนด์ออกจากห้องเลยเป็นอาทิตย์!

พวกผมเนี่ยแหละที่ซ้อมไอ้เตจนหายบ้า และพาแกรนด์ส่งโรงพยาบาล

นี่คือเหตุผลเดียวที่แกรนด์ทิ้งไอ้เตได้ลงทั้งๆ ที่รักมันมากขนาดนั้น

ไอ้เตไม่รักใครอีก ผู้ชายเข้มแข็งอย่างมัน ไม่น่าเชื่อเลยขาดเมียสักคนแทบอยู่ไม่ได้! แต่จะทำยังไงแกรนด์ก็ไม่ยอมดีนี่สิ...

ไอ้เตเฮิร์ทไปนาน จนเข้ามหาลัยมาเจอพะเพื่อน ผมล่ะไม่อยากให้พะเพื่อนต้องมาเผชิญชะตาเดียวกับแกรนด์เลยจริงๆ นะ

มึงทำอะไรเขาหรือเปล่าไอ้เตผมบีบไหล่เพื่อนไว้

ไอ้เตทรุดนั่งลงที่เก้าอี้อย่างหมดแรง มันก้มหน้าลงแล้วเอาหน้าซบลงกับฝ่ามือตัวเอง

ยัง...

คำตอบของมันทำให้พวกผมมองหน้ากันอย่างโล่งใจ

ยังไม่ได้ถึงกับเป็นเรื่องแบบนั้น แต่ก็ใกล้เต็มที กูว่าพะเพื่อนก็คงจะเกลียดกูแล้วแหละตอนนี้ไอ้เตยิ้มเศร้า ไอ้โจนั่งลงข้างๆไอ้เต

ไปหาจิตแพทย์ไหมมึง กูว่าโรคนี้มันน่าจะรักษาหายนะเว้ย

กู....

ไอ้เตบีบมือประสานกันแน่นมันคงเครียดมากจริงๆ

ยังไม่ทันที่พวกผมจะได้พูดอะไรต่อ ร่างบอบบางใบหน้าใสกิ๊กของพะเพื่อนก็เดินตรงมาทางนี้ที่ไอ้เตนั่งก้มหน้าอยู่ นินจาวิ่งเข้ามาด้วย ผมพยักหน้าให้นินจาเบาๆ

แค่กวาดสายตาดูรอยชํ้าตามตัวพะเพื่อน ผมก็มองเห็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นของไอ้เตเป็นฉากๆอย่างกับดูหนัง!

ไอ้เตเงยหน้ามองพะเพื่อน ดวงตากลมโตของพะเพื่อนที่มองไอ้เตมันไม่ใช่สายตาของคนที่เกลียด ผมมองว่ามันตรงกันข้าม และจู่ๆ ฝ่ามือขาวๆ ก็ฟาดลงที่หน้าไอ้เตอย่างแรงจนมันหน้าหัน

เพียะ!!!!

พวกผมยืนอ้าปากเหวออย่างตกใจ นินจาวิ่งมาดึงแขนพะเพื่อน แต่ร่างเล็กหันไปพูด

นินจา อย่าเพิ่ง....พะเพื่อนสะบัดมือออก ไอ้เตหันมามองพะเพื่อนอย่างตกใจ พะเพื่อนหันกลับมาที่ไอ้เตอีกครั้ง นี่สำหรับเมื่อวานที่มึงทำกับกู”  

เพียะ!!!!!

แล้วหน้าไอ้เตก็สะบัดไปอีกทางด้วยหลังมือ ผมยังสะดุ้งโหยง นึกว่าตัวเองมีบุญโคตรๆ ที่ชอบภุชงค์ ไม่งั้นเมื่อวานฟันผมคงกระเด็นออกมาแล้ว

แล้วก็นี่ ฮึก สำหรับที่มึงดูถูกกูอย่างไม่หน้าให้อภัยแววตาของพะเพื่อนเริ่มคลอๆ ด้วยนํ้าตาขึ้นมา

เพียะ!!!!

ครั้งที่สาม คราวนี้พวกผมเหวอแดกกว่าเดิม ในขณะที่ไอ้เตไม่พูดเหี้ยอะไรเลย!! ให้พะเพื่อนตบอยู่ได้!!!

สำหรับคนไร้ความรับผิดชอบอย่างมึง!!!!

พะเพื่อน...พอเหอะ

นินจาเอ่ยเบาๆ แม้แต่นินจายังไม่กล้าเข้าใกล้พะเพื่อนในเวลานี้ แล้วพะเพื่อนก็ชกหน้าไอ้เตอีกที!!!

ผัวะ!!!!!

คราวนี้ที่มุมปากร่างสูงเป็นรอยเลือด พะเพื่อนร้องไห้สะอึกสะอื้นและตะโกนด่าไอ้เต

และนี่! สำหรับที่มึงไม่ขอกูเป็นแฟนสักที!!! ไอ้ควายเอ้ย!!!! ฮือๆๆๆๆ

ครั้งนี้ช็อคกันทั้งคณะ พะเพื่อนยืนปิดหน้าร้องไห้ ขณะที่ไอ้เตลุกขึ้นยืนด้วยความงุนงงและมึนหัว ผมว่ามันดีใจที่พะเพื่อนพูดแบบนี้นะ มันมึนเพราะโดนตบจนหน้าหันไปสามและชกอีกทีมากกว่า

เพื่อน...มึง

ไอ้เตยังไม่พูดอะไรเลย พะเพื่อนก็กอดเข้ากลางลำตัวมัน ไอ้เตกอดตอบอย่างรวดเร็ว มันลูบหัวพะเพื่อนเบาๆ ราวกับจะปลอบประโลม ผมมองหน้าไอ้เตที่เยินเพราะแรงตบอย่างอึ้งๆ

พะเพื่อนแม่ง...น่ากลัวชิบหายไอ้โจ คลาสโนว่าที่โดนฝ่ามือสาวๆ พิฆาตใบหน้าบ่อยๆยังเอ่ยปากแล้วทำท่าขนลุกขนพอง

คนนี้แหละมึงถึงจะเอาไอ้เหี้ยเตอยู่!ไอ้วินว่า ผมเลยพยักหน้าอย่างเห็นด้วย ระหว่างนั้นเองที่ผมเห็นภุชงค์กำลังเดินตามอาจารย์หัวหน้าหมวดคณิต และเป็นที่ปรึกษาคณะวิศวกรรมไปด้วยหน้าตาซีดเผือด ผมหันไปบอกกลุ่มเพื่อนตัวเอง

เดี๋ยวกูมานะมึงแล้วผมก็เร่งฝีเท้าเดินตามสองคนนั้นไปตึกห้าทันที

เกิดอะไรขึ้นรึเปล่าน่ะ???

ผมตามภุชงค์ไปถึงห้องพักของอาจารย์คนนั้น และได้แต่ยืนกระวนกระวายอยู่หน้าห้องอย่างไม่รู้จะทำยังไง โชคดีเหลือเกินที่หน้าต่างบานหนึ่งของห้องถูกแง้มเอาไว้เพื่อรับลม ผมแนบหูตัวเองใกล้กับบานหน้าต่างที่แง้มเพื่อฟังสิ่งที่สองคนนั้นกำลังคุยกัน

มีคนบอกผมว่าคุณออกไปกับนักศึกษาปีหนึ่งคณะวิศวะตั้งแต่ตอนเย็น แต่ก็มีคนเห็นพวกคุณอยู่ด้วยกันเวลาประมาณห้าทุ่ม นี่มันหมายความว่ายังไงคุณภุชงค์ คุณเป็นอาจารย์นะ ถึงจะแค่ฝึกสอนก็เถอะ ไปใกล้ชิดอยู่ด้วยกันสองคนมืดๆคํ่าๆ ถึงจะบอกว่าเป็นผู้ชายเหมือนกัน แต่คนอื่นเขาก็มองไม่ดีอยู่ดี!

ภุชงค์ก้มหน้านิ่งเมื่อโดนตำหนิ ผมใจหายวาบ เมื่อวานนี้ผมเองเป็นคนพาภุชงค์ออกไปซื้อของใช้สำคัญๆ ในเซเว่น แถมผมยังเดินอิงแอบร่างเล็กไม่ห่าง มือผมจับอยู่ที่เอวบางอยู่ตลอดเวลา แถวนั้นก็ใกล้ๆ กับตัวหอพักนักศึกษาพอดี

อาจจะมีคนเห็นแล้วก็เอาเรื่องนี้มาบอกอาจารย์...

ผมจะไม่ให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นอีกครับ

คุณไปทำอะไรกันในเวลาดึกๆ แบบนั้นกันแน่อาจารย์คนนั้นคาดคั้นจนภุชงค์ถึงกับหน้าซีด

นักศึกษาคนนั้นขอให้ผมช่วยติวให้เขาน่ะครับ

ดึกขนาดนั้นน่ะหรอ

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

กว่าจะรู้ตัว

ผมก็ลงมือเคาะประตูห้องเรียบร้อยแล้ว

เข้ามา

เสียงเข้มๆ พูดขึ้น ผมจึงเปิดประตูเข้าไป อาจารย์คนนั้นรวมถึงภุชงค์มองผมอย่างตกใจ

มีอะไรหรอขุนพล

ไม่แปลกที่อาจารย์คนนี้จะรู้จักผมดี ผมเพิ่งเข้ามาเป็นปีหนึ่ง แต่คะแนนสูงสุดที่สอบได้กับรางวัลประกวดเขียนแบบวิศวกรรมเมื่อไม่กี่อาทิตย์ก่อนที่ผมได้รับ ก็เป็นสิ่งที่สร้างชื่อเสียงให้ทั้งผมและมหาวิทยาลัย อาจารย์หลายๆ ท่านจึงชื่นชมผมพอสมควร

ผมเป็นคนขอให้อาจารย์ภุชงค์มาติวให้ผมเองนั่นแหละครับ คนที่อยู่กับเขาคืนนั้นคือผมเอง

นายน่ะหรือขุนพล ติวเนี่ยนะ

ทำไมล่ะครับ หรือผมติวหนังสือไม่ได้

ผมทำสีหน้าเรียบนิ่ง นามสกุลของผมทำให้ทุกคนยำเกรง ลุงของผมเป็นนายตำรวจชั้นผู้ใหญ่ที่ใครก็ต้องก้มหัว จึงไม่แปลกที่อาจารย์จะมีสีหน้ากระอักกระอ่วนเมื่อผมออกโรงปกป้องภุชงค์ขนาดนั้น

ผมจำใจต้องเรียกร่างเล็กว่าอาจารย์ หากเรียกชื่อห้วนๆ คงทำให้ภุชงค์เสียหาย และอาจเป็นการยํ้าว่าภุชงค์ทำผิดจริง ผมจะไม่ให้เขาต้องเดือดร้อนอยู่คนเดียว ผมรู้ว่าตอนไหนควรอ่อนข้อและตอนไหนควรแข็งกร้าว ดันทุรังตอนนี้คนที่มีแต่เจ็บปวดก็คือภุชงค์

ไม่มีอะไรหรอก ยังไงซะครูก็อยากเตือนทั้งนักศึกษาและคุณภุชงค์เอง อย่าทำแบบนี้ให้มันบ่อยนัก ใครเห็นมันจะไม่ดีไม่งาม มันจะทำให้ชื่อเสียงของมหาวิทยาลัยเสียหาย

ครับ

ภุชงค์รับด้วยเสียงแผ่วๆ

ทราบแล้วครับผมพูดเสียงเย็นชา

ถามว่าผมเข้าใจไหม ผมเข้าใจ แต่ผมก็บอกไว้เลยว่าผมทำไม่ได้หรอก

ไปเถอะ ผมมีเรื่องจะพูดแค่นี้แหละ

ผมโค้งศีรษะให้อาจารย์นิดๆ ก่อนจะเดินนำภุชงค์ออกมาด้านนอก พอเราเดินออกมาจนไกลผู้คน ผมก็ลากภุชงค์เข้าซอกตึก ดันร่างบางกว่าชิดกำแพง ภุชงค์ตกใจกวาดสายตาไปรอบๆ ว่ามีคนมองอยู่หรือเปล่า

ทำอะไรน่ะขุนพล นายก็เห็นผลของมันแล้วนี่

เรื่องนี้มีคนรู้ได้ยังไง ภุชงค์บอกใครหรือเปล่าว่ามาติวให้ผม

แล้วนายคิดว่าฉันควรจะบอกใครล่ะ...นายกลัวว่าคนอื่นจะรู้เรื่อง...

ภุชงค์เงียบไปเหมือนพูดไม่จบประโยค แล้วก็เมินหน้าหนีผม ผมจับที่คางภุชงค์และเบี่ยงหน้าใสให้หันกลับมาสบตากับผม

ผมกำลังรักษาชื่อเสียงของภุชงค์อยู่นะ ผมให้ใครมองภุชงค์เสียๆ หายๆไม่ได้หรอก

นายอย่ายุ่งกับฉันอีกเลยขุนพล นายเป็นนักศึกษานายยังต้องมีอนาคต ส่วนฉัน ฉันหางานใหม่ได้

ภุชงค์พูดอย่างกับไม่แคร์ผมเลย!!!

ผมตวาดลั่นจนภุชงค์ต้องเอามือมาปิดปากผมอย่างตกใจ ร่างเล็กมองไปรอบๆ อย่างกังวล

เบาๆ ได้ไหม นายอยากมีปัญหาจริงๆ งั้นหรอ

ผมเอื้อมมือไปจับมือภุชงค์ที่วางอยู่ที่ปากผมมากุมไว้แล้วก้มหน้าสบตาร่างเล็กกว่า

ฟังให้ดีนะ ไม่ว่าใครจะว่ายังไง ผมก็จะไม่ยอมให้ภุชงค์เผชิญเรื่องนี้อยู่คนเดียวหรอก

ขุนพล ทำไมนายดื้ออย่างนี้เสียงเล็กแทบจะอ้อนวอน

ผมรู้สึกแย่มากที่ภุชงค์ขอให้ผมเลิกยุ่งกับเขา ดูเหมือนการชอบคนอายุมากกว่าจะเป็นปัญหาโลกแตกสำหรับผม

แต่ผมเสียนานาไปแล้ว ผมจะไม่ยอมเสียภุชงค์อีก

ผมจะไม่ยอมแพ้ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

ผมไม่ยอม!

ผมรู้สึกดีๆ กับภุชงค์นะ

“!!!!”

ไม่ว่าภุชงค์จะคิดกับผมแบบไหน แต่ผมรู้ว่าลึกๆ ภุชงค์ก็รู้ใช่ไหมว่าผมรู้สึกยังไงกับภุชงค์

“!!!!!”

คำพูดตรงๆ ประดุจขวานผ่าซากของผม ทำให้ภุชงค์ตะลึงไปชั่วขณะ ร่างเล็กช็อคไป ผมกุมมือเรียวไว้แน่น ก่อนจะค่อยๆ เอามือตัวเองประสานกับมือบาง

ผมจะปกป้องภุชงค์ ผมจะไม่ยอมให้ใครรู้ว่าผมมาตามภุชงค์แบบนี้ ผมยอมแบกรับทุกอย่างไว้คนเดียว

ขะ ขุนพล

แต่อย่าไล่ผมไป อย่าไล่ผมเลยนะ

ผมจรดหน้าผากลงบนหน้าผากเล็ก จมูกโด่งๆ ของผมชนกับจมูกโด่งรั้นเชิดของภุชงค์ ผมหลุบสายตาตํ่าจนประสานสายตากับคนที่ตัวเล็กกว่า

ดวงตากลมโตวูบไหว

ฉันจะทำยังไงดีขุนพล

“...”

ที่เรากำลังทำอยู่...มันผิดมากรู้ไหม

“...”

แต่ทำไมฉันถึงยังปล่อยให้มันเป็นแบบนี้ ทำไมฉันไม่ปฏิเสธนาย...ทำไมฉันต้องแคร์นายด้วย

“...”

ฉันเกลียดตัวเองมากนายรู้ไหมภุชงค์แค่นยิ้ม นายเด็กกว่าฉันตั้งเจ็ดปี ฉันเป็นอาจารย์ของนาย ทุกอย่างมันผิดไปหมด มันไม่เหมือนคนอื่นนะ นายแน่ใจหรอว่านายอยากให้มันเป็นแบบนี้

ภุชงค์…”

ฉันถามว่านายจะรู้สึกดีกับฉัน ทั้งๆ ที่ฉันอายุมากกว่านายตั้งเจ็ดปี แล้วก็มีฐานะเป็นอาจารย์ของนายอย่างนั้นน่ะหรอ

ภุชงค์ยกมือขึ้นมาปิดหน้า ผมดึงมือเรียวลงแล้วสวมกอดร่างเล็กไว้แน่น ผมรู้ว่าภุชงค์กำลังสับสนและรู้สึกแย่ขนาดไหน ระหว่างความรู้สึกที่มีกับผม และความถูกต้อง

ผมจะรู้สึกดีๆ กับภุชงค์

“...!!!!”

ถึงภุชงค์จะอายุมากกว่าผมกี่ปี จะมีฐานะเป็นอะไรกับผมก็ช่าง! ผมก็จะไม่ไป ผมเลือกแล้ว

ภุชงค์ก้มหน้าลง ผมผละจากร่างเล็กเบาๆ ก่อนจะยื่นมือไปตรงหน้าร่างบาง

ภุชงค์ล่ะจะไปกับผมหรือเปล่า

ความหมายของผมไม่ได้หมายถึงการเดินทาง แล้วผมก็รู้ว่าเขารู้ว่าผมหมายถึงอะไร ภุชงค์มองมือของผมที่อยู่ตรงหน้าเขาด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก ในใจผมเต้นระรัว ที่ผมตัดสินใจถามแบบนี้ หากภุชงค์ไม่ยื่นมือมา ความเจ็บก็คงจะกัดกินหัวใจผมอีกครั้ง แผลที่เกิดจากนานาจะโดนเหยียบยํ่าอีกที...

หัวใจผมจะแหลกเหลวขนาดไหน...ถ้าภุชงค์ยังปฏิเสธมัน...

ฉันคงบ้าไปแล้วแน่ๆ

ภุชงค์หัวเราะอย่างขมขื่น ผมมองหน้าร่างเล็กอย่างไม่เข้าใจ หัวใจผมพองโตเมื่อมือเรียวเล็กวางลงบนมือผม

“ฉันจะไปกับนาย”



 





-------------------------------------------------------------------------------------

เม้นให้เค้าด้วยน๊า 1 คอมเม้นท์ 1 กำลังใจนะคะที่รัก <3


 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

832 ความคิดเห็น

  1. #818 ~I am Falcon~ (@falcon) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2558 / 19:01
    สะพรึงความเอสของพระเพื่อนจนลืมอีกคู่ไปเลย แบบว่าตกใจมากกก
    #818
    0
  2. #800 Elf_kyumin (@aemdekd) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 มีนาคม 2558 / 01:06
    ขุนพลคงจะรักภุชงมากกกก
    #800
    0
  3. #754 Mikanchan (@noosom503) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2557 / 20:48
    งื้อออ น่าร๊ากกกกกกกกก คู่เตเพื่อนก็น่ารัก พะเพื่อนโหดมากกก 5555
    #754
    0
  4. #696 noonoina (@noonoina) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2557 / 16:33
    ทำได้ยังไง..ไม่ว่าขุนพลจะขยับตัวพูดหรือทำอะไร ทำไมมันดูเทห์ตลอดเลย...สุดยอด
    #696
    0
  5. #672 KARN_JUNSEOB (@karnlovebeast) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2557 / 09:30
    อ๊ายๆๆๆๆๆๆ พี่ขุนเท่ห์มากเลยค่ะ
    #672
    0
  6. #610 Mummy (@mummy33--) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2557 / 10:50
    จับมือไว้แล้วไปด้วยกัน~
    #610
    0
  7. #501 kim (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2557 / 07:15
    พะเพื่อนร้ายกาจ 55555555



    ขุนพลน่ารักเนอะ ~

    >_<
    #501
    0
  8. #473 MercyKilling (@mercy-killing) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2557 / 23:34
    อ่านแล้วเขินมากมาย... โอ้ยยย จะไม่ทน -////-
    #473
    0
  9. #471 nu.nuch (@aimthong-nuch) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2557 / 21:31
    รับซะที ภุชงค์
    #471
    0
  10. #469 Mummy (@mummy33--) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2557 / 15:27
    อ๊ากกกกกกก ก็เหมือนว่ามันไม่ต่างกันกับใจฉันเลย~ รู้สึกดีๆให้กันสินะ >/////< น่ารักอ่ะ รักต้องห้ามแบบนี้น่าลุ้นแฮะ *o*
    #469
    0
  11. #465 porpz (@porpz) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2557 / 07:37
    ขุนพลน่ารักมากกกก >//////<
    #465
    0
  12. #464 skawElf (@minskaw) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2557 / 18:30
    โอ้ยยยย ชอบอะหล่อมากกกกก มาอัพอีกนะค่ะ รอเสมออออ -...-
    #464
    0
  13. #462 SpongBob (@oppamaknae) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2557 / 20:25
    งืออออออออออออออออ ฉันจะไปกับนายย 
    น่ารักกกกกกกกก >///<
    #462
    0
  14. #461 หมวยตัวกลม (@natthaya9997) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2557 / 16:23
    จับมือกันแน่นๆๆๆนะ
    #461
    0
  15. #460 May (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2557 / 13:36
    กริ๊ดดดดดดดดดดดดดดเค้ารับรักกันแล้วโว้ยยยยยยย
    #460
    0
  16. #459 cipher (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2557 / 11:30
    หากจะไปก็ไปด้วยกันนะ
    #459
    0
  17. #458 Fram (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2557 / 10:09
    รีบมาอัพเร็วๆนะพี่เด็ม T////T
    #458
    0
  18. #457 Guitar * (@pri-guitar7) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2557 / 00:23
    น่ารักกกกก แง้ T///////T
    #457
    0
  19. #456 O_Lala (@miaxoxo) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2557 / 23:11
    ชอบมากกกกกกก อยากไปด้วยจางงงงงง
    #456
    0
  20. #455 sanomsoi (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2557 / 22:10
    เพิ่งได้อ่านเรื่องนี้ แล้วก็อ่านต่อเรื่อยๆ แบบว่าวางไม่ลงเลย โอ๊ย!ขุนพลจ๋า เธอช่างกล้าเสียนี่กระไร
    #455
    0
  21. #454 SornrayaI (@sornraya1921) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2557 / 22:01
    อร๊ายยยย พี่ขุนจะมีแฟนซักที
    #454
    0
  22. #451 yummy (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2557 / 19:19
    วิ้วๆๆๆ โว้วๆๆ ฮิ้วๆๆ >♡
    #451
    0
  23. #450 onuma781998 (@onuma781998) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2557 / 18:29
    แอร๊ยยยยยยยยย ไปด้วยกันน
    #450
    0
  24. #449 witchbeaming (@witchbeaming) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2557 / 17:54
    เขินนนนนนนนนน
    #449
    0
  25. #448 ฮี่ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2557 / 17:00
    พูดถึงนานาล้ะก็คิดถึงเลย สู้ๆนะขุนพล
    #448
    0