ตอนที่ 3 : Be my dear : : Chapter 03 100 per.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3035
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    26 พ.ย. 57

CHAPTER 3

- ติวตัวๆ-

 [Loading…100 per.]


 

ผมกับพวกไอ้แจ็คไปส่งพะเพื่อนกับนินจาที่บ้านเมื่อวานนี้ จากการสังเกตของผม ดูเหมือนไอ้เตจะชอบพะเพื่อนมาก มากจนผมล่ะสมเพช =_=

ขนาดวันนี้ตอนมาม.ยังพูดเพ้อถึงพะเพื่อนไม่หยุดเลย

ผมรู้เมื่อวานมันไปจูบเขามา =_____=

สุดยอดจริงๆ มึง กูยกนิ้ว = =b

ไอ้ขุนวันนี้แหละโชคดีของมึง วิชาที่เราเรียนวันนี้พี่ภุชงค์สอนคนเดียวเลยไอ้วินเอ่ยเมื่อดูตารางเรียนในโน๊ตบุ๊คและเช็คชื่ออาจารย์ผู้สอน

เมื่อวานมัน ติดธุระถึงได้ไม่โผล่หัวมาเรียนไง แต่ในเมื่อวันนี้มันมาก็ดีแล้ว

อืม...

ผมอมยิ้มมุมปากนิดๆ หลังจากที่พวกผมไปกินข้าวที่โรงอาหารกันเสร็จ พวกเราก็เดินขึ้นตึกเจ็ดซึ่งเป็นตึกประจำคณะวิศวะอยู่แล้ว

นั่งไหนอ่ะไอ้โจถามขึ้น

นั่งข้างหน้า เอาแบบเห็นชัดๆผมตอบเสียงนิ่งๆ

แหมๆ ไอ้ที่ว่าชัดนี่กระดานหรือคนสอน?” ไอ้แจ็คแซวผมแหลก

คนสอนสิ...ผมพูดเสียงนิ่งอีกครั้ง

น่ารักอ่ะ!!!ไอ้เตล้อเลียนผมอีก พวกเพื่อนๆ ผมเดินไปหาที่นั่งข้างหน้าๆ เนื่องจากพวกเรารีบขึ้น จึงไม่แปลกที่จะได้นั่งข้างหน้าๆ

นี่เป็นคาบแรกจริงๆ ที่ผมแย่งพวกเด็กเรียนนั่ง =______=

หลังจากอดใจรอไม่นาน(?) ร่างเล็กบอบบางใส่เสื้อเชี๊ตแขนยาวพับที่ข้อศอกสีครีม กับกางเกงสีนํ้าตาลขายาวโคตรเรียบร้อยก็เดินเข้าในห้อง

วันนี้ภุชงค์ไม่ใส่แว่น ใบหน้าน่ารักดูโดดเด่นขึ้นอีกเป็นเท่าตัว

ระหว่างที่ภุชงค์กำลังเตรียมโปรเจคเตอร์จะสอน พวกนักศึกษาคนอื่นๆก็ทยอยเข้ามาในห้อง ปีหนึ่งจะเรียนวิชาพื้นฐานที่คล้ายๆ กันก่อน วิชาที่ภุชงค์สอนก็คือสถิติ พวกนี้ผมเรียนมาแล้วตอนอยู่ม.หก แต่ของในมหาลัยอาจจะยุ่งยากกว่าหน่อย

กลุ่มพวกไอ้ไลท์ ที่ผมโคตรเกลียดขี้หน้ามันก็จงใจจะมานั่งข้างๆ กลุ่มผมครับ ผมจ้องหน้าไอ้ไลท์ด้วยสีหน้าเรียบๆ ไอ้ไลท์มันจ้องหน้าผมกลับมาท่าทางเอาเรื่อง พวกไอ้วินกับไอ้เตรวมถึงไอ้โจกับไอ้แจ็คก็มองหน้าพวกแม่งอย่างเกลียดๆเช่นกัน

มาก็ไม่เรียนจะมาทำเหี้ยอะไรวะ สวะ!!!ไอ้เตชินเริ่มก่อน

มันขึ้นเสียงเรียบและดังพอสมควร Sec นี้เรียนรวม พวกที่ผมมีเรื่องด้วยก็คือพวกจัดอุต (จัดการอุตสาหกรรม)

มึงว่าใครวะไอ้เต!!!ไอ้นิคเพื่อนของไอ้ไลท์เริ่มขึ้น

ผมปลายตาไปมองไอ้นิคนิ่งๆ มันก็จ้องผมตอบ แต่พอนานๆ เข้ามันก็กลับเป็นฝ่ายหลบสายตาไปเอง ผมไม่พูดอะไรสักคำ แค่หันกลับมาจ้องไปข้างหน้าห้อง

ภุชงค์ทำหน้าทำตาเลิ่กลั่กเมื่อเห็นพวกผมกับพวกจัดอุตทำท่าจะมีเรื่องกัน

ไม่ต้องไปแลกกับมันหรอกไอ้นิค หึไอ้ไลท์ยิ้มเลวๆ

ไอ้ไลท์ผมดูก็รู้มันไม่ใช่คนกลัวใคร แต่เก่งจริงไหมก็ไม่แน่ อาจจะเก่งแต่ปากก็ได้ ส่วนไอ้นิค เพื่อนในกลุ่มมันน่ะไม่แน่จริงทั้งปากทั้งฝีมือนั่นแหละ

ทะเลาะกันทำเหี้ยไรวะมาเรียนไอ้ท็อปว่าบ้าง

ไอ้ท็อปคือผู้ชายหน้าคมๆ ดุๆ มันอยู่กลุ่มไอ้ไลท์เหมือนกัน แต่มันไม่เคยมีเรื่องกับพวกผม แต่ก็ไม่เคยคุยกัน

เอ่อ...นักศึกษาสวัสดีครับ

ดูเหมือนภุชงค์คงคิดว่าจะต้องทำอะไรสักอย่าง

ผมจึงเบนสายตาจากไอ้ท็อปมาที่ภุชงค์อีกครั้ง พวกไอ้ไลท์ทำหน้าไม่พอใจที่ภุชงค์ขัด แต่หน้าตาน่ารักน่ากอดของภุชงค์ก็ทำให้พวกมันเงียบๆ ไปเหมือนกัน...

โดยเฉพาะไอ้ไลท์...

ผมคิดว่าเรื่องผมกับมันคงไม่จบง่ายๆ หรอก...

สวัสดีนักศึกษาการจัดการอุตสาหกรรม และวิศวกรรมโยธาทุกคนนะครับ พี่เป็นอาจารย์ฝึกสอนชั่วคราวชื่อพี่ภุชงค์ หลายๆ คนอาจจะเคยเจอพี่แล้วในวันประชุมคณะนักศึกษานะครับ...

ผมมีคำถามครับไอ้ไลท์ยกมือขึ้น ผมปรายตามองมันโดยที่ดวงตาผมเริ่มดุดันขึ้น

ว่ามาเลยครับ

พี่ภุชงค์สอนแต่วิชาพื้นฐานของปีหนึ่งอย่างเดียวหรอครับ

อ๋อเปล่าครับ พี่สอนวิชาโดยตรงของสาขาโยธาด้วยภุชงค์ตอบหน้าตายิ้มแย้ม จะไปยิ้มให้ไอ้เวรนี่ทำไม เดี๋ยวมันก็ชอบเอาหรอก!!!

แหม น่าเสียดายจังเลยอ่ะครับ น่าจะสอนจัดอุต พวกผมอ่ะตั้งใจเรียนนะครับไอ้ไลท์พูดเสียงดังแน่นอนว่าเพื่อนพวกมัน ไอ้นิค ไอ้เช ไอ้อิน ยกเว้นก็แต่ไอ้ท็อป เฮฮาเป็นลูกคู่กันใหญ่

ถุย! ไอ้ฟายเอ้ย! จะอ้วก!ไอ้เตว่าอีก

เฮ้ยไอ้สัดเต มึงเงียบปากไปเลยไอ้ไลท์ยืนด้วยความของขึ้น พวกผมก็ยืนขึ้นพร้อมกันทั้งกลุ่มเหมือนกัน

มึงจะทำไมวะ...ผมถามเสียงเรียบนิ่ง ไอ้ไลท์หน้าเสียไปหน่อยนึงเพราะเพื่อนพวกมันไม่มีใครยืนขึ้นเลย ในกลุ่มไอ้ไลท์ คงมีแค่ไอ้เวรท็อปที่เจ๋งจริงๆ คนอื่น ไอ้เช ไอ้นิค ไอ้อิน แล้วก็ตัวไอ้ไลท์ ก็แค่พวกกากๆ

แล้วไอ้ท็อปเองถึงจะเจ๋ง แต่โดยนิสัยมันก็ไม่ใช่คนหาเรื่องใส่ตัว

มันชอบอยู่สงบๆ มากกว่า

ดะ...ดะเดี๋ยวก่อนครับนักศึกษาภุชงค์เห็นท่าไม่ดีเลยเดินเข้ามารั้งแขนผมออกจากพวกไอ้ไลท์ มือเรียวจับเข้าที่ข้อแขนผมแล้วดึงไว้ อีกมือนึงก็วางลงบนไหล่ไอ้ไลท์

อย่ามีเรื่องกันเลยนะครับ พี่ขอ

ผมยอมรับว่าที่ตอนนี้ผมนิ่งไป เพราะผมกำลังตื่นเต้นที่ภุชงค์จับมือ =_= แต่สิ่งที่ทำให้เส้นสติผมขาดผึง ก็คือ ไอ้ไลท์มันเอื้อมมือไปจับมือภุชงค์ที่วางอยู่บนบ่ามันมากุมไว้แล้วพูดด้วยสีหน้ากวนตีน

เห็นแก่พี่ภุชงค์ ผมจะไม่เอาเรื่องพวกกระจอกแล้วกันนะครับ

ผัวะ!!!

เฮ้ย!!!!

สิ้นเสียงมัน ผมก็รั้งเอวภุชงค์ออกไปให้หลบหลังผม แล้วจัดการประเคนหมัดหน่วงๆ หนักๆ เข้าที่ใบหน้าไลท์ทันทีจนมันล้มลงไปกอง ผมไม่ได้โมโหที่โดนด่า แต่ผมไม่ชอบให้มันมาแตะตัวภุชงค์

โทษทีว่ะ มือตีนกูแม่งไวกว่าความคิด...ผมทำเสียงราบเรียบเล่นเอาพวกไอ้เตเฮกันใหญ่

ให้เกียรติภุชงค์ด้วย เขาเป็นอาจารย์มึง ไม่ใช่เพื่อนเล่น...ผมพูดต่ออีกประโยค

ฝากไว้ก่อนเหอะมึง!!!!ไอ้ไลท์ลุกขึ้นชี้หน้าผม

ที่มันไม่กล้าต่อคงกลัวโดนไล่ออก มันกับพวกเลยเดินออกไปนอกห้อง ภุชงค์หอบหายใจแรงเหมือนตกใจกับเหตุการณ์เมื่อกี๊ ใบหน้าสวยชื้นไปด้วยเหงื่อ ผมพูดกับร่างเล็กเสียงเรียบ

สอนตอนต่อเหอะภุชงค์ ไม่มีอะไรแล้ว

ภุชงค์มองหน้าผมอย่างสงสัยนิดๆ ก่อนจะเดินอึนๆ กลับไปที่หน้าห้องแล้วเริ่มสอน ร่างเล็กคงจะสงสัยทำไมผมเรียกเขาห้วนๆ รวมทั้งไอ้เพื่อนสนิทผมนามว่าวินด้วย

ทำไมมึงไม่เรียกเขาว่าพี่วะ

กูไม่เคยเรียกคนที่กู ชอบว่าพี่ เพราะกูไม่ได้อยากให้เขามาเป็นแค่ พี่กู

 

 

 

หลังเลิกคลาสพวกเพื่อนๆ ผมก็ทยอยเดินออกจากห้อง ผมแอบมองตามร่างเล็กที่กำลังเก็บของอยู่ ภุชงค์เงยหน้ามาสบตากับผมพอดี แล้วเขาก็หลบตาวืด ผมเบนสายตากลับมาแล้วเดินหน้านิ่งออกจากห้อง

ขุนพลมึงกลับเลยป่ะวะวินถามผม

ยัง ต้องทำเรื่องเอาบัตรนักศึกษาก่อนน่ะสิ พวกมึงกลับไปก่อนเลยก็ได้ วันนี้กูเอารถมา

เออๆ งั้นโชคดีเว้ย!

อืม

พวกไอ้เตกลับไปก่อนแล้ว ผมต้องย้อนไปที่ตึกหนึ่งเพื่อทำเรื่องเอาบัตรนักศึกษา กว่าจะทำเรื่องเสร็จก็ราวๆ หกโมงเย็นโน่น กว่าผมจะเลิกก็สี่โมงครึ่งแล้ว มาทำบัตรอีกสองชั่วโมง

เฮ้อ เซ็ง =_=

ผมเดินกลับไปที่ลานจอดรถของมหาวิทยาลัยที่ผมได้จอดรถเมอร์ซิเดสคันสวย (ของพี่จอมทัพ) มาจอดไว้เมื่อเช้านี้

เหมือนพี่จอมจะโทรไปบอกแม่ว่าความสัมพันธ์ระหว่างเขากับพี่แอลคืบหน้า ก็เลยได้รถคันใหม่มา ผมจึงเอาคันเก่าของเขามาใช้น่ะสิ =_=

เหมือนความซวยจะเล่นงานผมไม่จบไม่สิ้นนะเนี่ย!!!

ซ่า!!!!

จู่ๆ ฝนที่ไม่มีวี่แววว่าจะตกดันเทครืนลงมาทั้งฟ้าแบบนี้ โว้ย! หนังสือเปียกหมด! ผมรีบโยนเป้เข้าไปในรถ ก่อนจะก้าวขึ้นไปนั่งฝั่งคนขับแล้วขับออกไปทันที

พอฝนตกหนักฟ้าก็เริ่มมืดอย่างกับตอนนี้เป็นเวลาสองทุ่มไม่ใช่หกโมงกว่าๆ!

ระหว่างที่ผมขับรถเลี้ยวออกจากทางออกมหาวิทยาลัยมาสักพักแล้ว สายตาก็พลันไปสะดุดกับร่างบอบบางที่คุ้นตาของภุชงค์!

ผมเบิกตากว้างและเบรกรถดังเอี๊ยด! ทันทีเมื่อเห็นว่าผู้ชายร่างหนาชุดดำสนิทสองคนพยายามลากภุชงค์ขึ้นไปบนรถคันหรู!

ผมลงจากรถแล้ววิ่งฝ่าฝนไปชกไอ้หน้าเหียกคนแรกจนล้มควํ่า!!! ก่อนจะเตะก้านคอไอ้คนที่สองจนหงายเงิบ พอมันทำท่าจะลุกผมก็เตะซํ้าอีก พอพวกมันรู้ว่าสู้ผมไม่ได้ จึงรีบหนีวิ่งหัวซุกหัวซุนขึ้นรถแล้วขับออกไป ท่ามกลางสายฝนที่เทกระหนํ่า

ผมหันไปทางภุชงค์แล้วถามด้วยสีหน้าเป็นห่วงนิดๆ

เป็นอะไรหรือเปล่า?”

มะ...ไม่ ไม่เป็นไร...

ถึงปากเล็กๆ นั่นจะบอกว่าไม่เป็นอะไร แต่หน้าภุชงค์กับซีดเซียวลงจนน่าห่วง ผมเดินเข้าไปใกล้ภุชงค์เงยหน้ามองผม ก่อนที่ผมจะพูดขึ้นเสียงเรียบๆ

ผมจะไปส่ง

จากนั้นผมก็ดึงภุชงค์ขึ้นรถ ผมอ้อมมาขึ้นฝั่งคนขับ เอื้อมมือไปคว้าแจ็คเก็ตยีนส์หลังรถมาคลุมไหล่บางๆ ไว้ ภุชงค์ตัวสั่นเทิ้มด้วยความหนาว คงเป็นเพราะตากฝนนาน

ไม่เป็นไรแล้ว...ผมบอกแล้วไงว่าจะไปส่ง...

ผมทำนํ้าเสียงราบเรียบ ภุชงค์พยักหน้าเบาๆ ผมขับรถไปตามทางขรุขระอย่างเงียบๆ จนถึงบ้านเดี่ยวหลังพอประมาณที่ภุชงค์อาศัยอยู่ ผมค่อยๆ จอดรถแล้วดับเครื่อง ภุชงค์หายใจหอบเหมือนยังตกใจไม่หาย ผมหันไปมองหน้าร่างเล็ก

มันเกิดขึ้น...ได้ยังไง

“..มะ..ไม่รู้สิ...เหมือนว่า....มาดักรอ....ยะ ยังไงอย่างนั้น...

เสียงอึกๆ อักๆ นั่นทำให้ผมรู้ได้ ว่าภุชงค์ยังกลัวอยู่ ใบหน้าใสซีดเซียวเต็มไปด้วยหยาดนํ้าฝนที่เปียกพราว ผมเอื้อมมือไปเช็ดนํ้าที่ใบหน้าเล็กนั่นแผ่วเบา

ภุชงค์ช้อนสายตามองผมอย่างอึ้งๆ เสี้ยววินาทีที่ร่างเล็กเผลอ ก็เหมือนมีแรงดึงดูดบางอย่างให้ผมโน้มหน้าลงไปจนริมฝีปากแนบกับริมฝีปากเล็กแผ่วเบา เย็นเหยียบแต่อ่อนโยน ภุชงค์เบิกตากว้างอย่างตกใจ

ผมถอนริมฝีปากออก ภุชงค์จ้องหน้าผม ก่อนจะทำท่าเหมือนเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าควรจะโกรธ ร่างเล็กผลักผมออกแล้ววิ่งลงจากรถ

แต่มีหรอผมจะยอมให้หนีไปง่ายๆ โดยที่ยังไม่ได้อธิบายอะไรเลยสักคำ

ภุชงค์!!!

ผมเรียกแล้วเอามือดันไว้สุดแรงตอนร่างเล็กจะปิดรั้วบ้าน ในที่สุดภุชงค์ก็แพ้แรงผมเขาถอยหลังหนีเข้าไปในบ้าน แต่ผมก็ตามเข้าไปได้อีก

ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเหอะ เดี๋ยวไม่สบาย...ผมทำเสียงเรียบนิ่ง

ตะ...แต่

ผมไม่ทำอะไรภุชงค์หรอก...

ภุชงค์อึกๆ อัก แต่พอเห็นสายตาเรียบนิ่งจริงจังของผม ก็หายเข้าไปในห้องพักใหญ่ๆ ร่างเล็กออกมาอีกทีโดยที่สวมเสื้อยืดสีขาวลายพื้นๆ กางเกงขาสั้นเหนือเข่าเล็กน้อยสีครีม

ภุชงค์ดูไม่อยากเข้าใกล้ผมเลยแฮะ

ขุนพล...ใช่ไหม

อือ

ที่นายทำกับฉันบนรถฉันให้อภัยนาย...

“....”

แต่อย่าให้มีเหตุการณ์แบบนั้นเกิดขึ้นอีกเป็นครั้งที่สอง...จะทำอะไรก็ขอให้คิดอยู่เสมอว่าฉันเป็นอาจารย์ของนาย...

ตอนพูดภุชงค์ไม่สบตาผมด้วยซํ้า ผมยืนพรวดขึ้นสีหน้าภายนอกเรียบนิ่งแต่ข้างในขุ่นมัวสุดๆ ผมตรงเข้าไปรั้งแขนร่างเล็กเข้ามาใกล้ ภุชงค์เบิกตากว้างอย่างตกใจ

งั้นหรอ

ปล่อยฉันนะขุนพล!

ถ้าผมไม่ปล่อยล่ะ

นายต้องปล่อย...ภุชงค์เงยหน้ามองผม แล้วพยายามสะบัดข้อมือออกจากการเกาะกุม

ถ้าผมปล่อยภุชงค์ไปดีๆ...ผมค่อยๆ ปล่อยแขนเรียวออก

“...” ภุชงค์ทำหน้าเหมือนโล่งใจใส่ผม

แต่ค่อยๆ ไล่ต้อนแบบนี้ล่ะผมว่าแล้วเดินหน้าเข้าไปหาร่างเล็ก

วะ...ว่าไงนะ O_O;”

ภุชงค์เหงื่อตก เขาเดินถอยหลังหนีผมไปเรื่อยๆ ผมเองก็เดินล้วงกระเป๋าตามไปด้วยท่าทีไม่ทุกข์ไม่ร้อน

ด้วยความลุกลี้ลุกลน ภุชงค์ถอยไปชนกับโซฟายาวกลางบ้านจนเสียหลักล้มลงไปนอนบนโซฟานั่น ผมทาบร่างกายตามไปอย่างรวดเร็ว สองมือผมจับแขนเล็กสองข้างให้ตรึงไว้ ก่อนจะใช้ขาตัวเองแทรกไว้กลางระหว่างขาเรียว

ภุชงค์ได้แต่อึ้ง ดวงตากลมโตเบิกโพลงอย่างตกใจ

ภุชงค์ก็หนีผมไปไม่รอดอยู่ดี จริงไหม?”

ขุนพล ทะ..ทำแบบนี้มันไม่ดีเลยนะ ฉันเองก็รู้สึกไม่ดีด้วย ถ้าเรื่องนี้ไปถึงที่มหาลัย ฉันมันแค่อาจารย์ฝึกสอนถึงโดนไล่ออกก็ไม่เท่าไหร่ยังไงก็ไม่คิดจะเป็นอาจารย์ตลอดไปอยู่แล้ว แต่ถ้านายจะโดนไล่ออก นายจะเสียอนาคตนะ

แล้วภุชงค์รู้ได้ยังไงว่าถ้าผมทำให้แล้วจะรู้สึกไม่ดีผมแกล้งพูดจากำกวมออกไปด้วยหน้าตายๆ

“O/////O มะ ไม่ใช่อย่างนั้นนะ

หือ?”

ฉันไม่ได้หมายถึง..ระ เรื่องนั้นสักหน่อยผมมองหน้าภุชงค์ด้วยสายตาเรียบๆ

จริงๆ นะ ฉันไม่ได้หมายถึง อื้อ!

ไม่ได้รอให้ร่างเล็กพูดอะไรต่อ ผมประกบริมฝีปากลงไปบนริมฝีปากเล็กๆน่ารักนั่นทันที เพราะภุชงค์คงไม่เคยมีประสบการณ์กับเรื่องแบบนี้มาก่อนเลย ร่างเล็กจึงเปิดปราการให้ลิ้นร้อนของผมสอดเข้าไปในโพรงปากเล็กอย่างง่ายดายนัก

ผมบดเบียดริมฝีปากอย่างเร่าร้อนและรุนแรง ซํ้ายังขบเม้มจนริมฝีปากสีสดของคนใต้ร่างบอบชํ้า ภุชงค์เริ่มดิ้น แต่ผมก็ไม่ปล่อยให้เขาเป็นอิสระง่ายๆ นัก

อื้มม อื้อออ

จนรู้สึกว่าร่างเล็กหายใจไม่ออก ผมถึงได้ถอนริมฝีปากออกมา

แฮ่กๆๆภุชงค์หอบหายใจเอาอากาศเข้าปอด ใบหน้าใสแดงกํ่า ดวงตากลมโตจ้องผมอย่างตื่นตระหนก

ขุนพล...หยุดเถอะ มันไม่ถูกเลยนะแบบนี้...ฉัน

เสียงเล็กขาดหายไปในลำคอ เพราะผมแนบริมฝีปากลงที่ลำคอขาวผ่อง ขบเม้มเบาๆ แล้วละลงถึงไหปลาร้าสวย ทุกครั้งที่ริมฝีปากผมสัมผัสกายที่อุ่นของภุชงค์ ร่างเล็กใจเต้นกระหนํ่าจนผมรู้สึกได้

แทบหยุดไม่อยู่จนเสียงเล็กๆ แหวขึ้น

ขุนพล ฉันเป็นอาจารย์ของนายนะ!

หรอ...ได้

ผมรั้งแขนเรียวที่พยามดิ้นไว้สุดแรงแล้วจ้องเข้าไปในดวงตาของภุชงค์ร่างเล็กหลบสายตาผมวืด

ฉันขอร้อง...

ผมถอนหายใจแล้วยิ้มมุมปาก

ได้...ผมจะหยุด ถ้าภุชงค์ยอมมาติวให้ผม

วะ..ว่าไงนะ

ติวให้ผมสิ ตอนเย็น จันทร์ถึงอาทิตย์ผมทำเสียงเรียบนิ่ง

ได้ไง จันทร์-ศุกร์เต็มหมดแล้ว เสาร์อาทิตย์ก็มีนักเรียนเต็มเหมือนกัน

ผมจ่ายหมดนั่นเลยก็ได้ ยกเลิกคนอื่นซะ

จะ...จะไม่เกินไปหน่อยหรอ ทำไมต้องทำขนาดนั้นด้วย อาจารย์คนอื่นก็เยอะแยะ...

ผมต้องการภุชงค์คนเดียว...

นะ...นี่!!!

ผมยอมจ่ายทั้งหมดให้ภุชงค์ เพื่อให้ภุชงค์มาติวให้ผมแบบตัวต่อตัว

ขะ..ขุนพล...

เห็นแก่อนาคตเด็กคนนึงไม่ได้หรือไง ถ้าภุชงค์ไม่ติว ผมอาจจะโดนรีไทน์ก็ได้ใครมันจะไปรู้ผมทำสีหน้าราบเรียบ

ภุชงค์จ้องหน้าผม แล้วผมก็จ้องกลับ แต่ดูท่าว่าสายตาผมที่มองเขามันจะร้อนแรงมาก เขาถึงได้หลบตาวืด...

กะ ก็ได้...

แล้วในที่สุดภุชงค์ก็ใจอ่อน...

ผมกลับล่ะ

ผมลุกจากตัวร่างบอบบางอย่างรวดเร็ว ก่อนจะออกมาใส่รองเท้าหน้าบ้าน แล้วเดินล้วงกระเป๋าออกมาเงียบๆ



 



-------------------------------------------------------------------------------------

เม้นให้เค้าด้วยน๊า 1 คอมเม้นท์ 1 กำลังใจนะคะที่รัก <3


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

832 ความคิดเห็น

  1. #814 ~I am Falcon~ (@falcon) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2558 / 18:31
    เป็นภุชงค์คงหัวใจวาย รุกหนักมาก ฮ่าๆ เป็นเคะต้องยอมทนถึงถูกชน(อะไรชน!?!)ต้องไม่ตายยย
    #814
    0
  2. #811 Septemoc (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 เมษายน 2558 / 11:15
    ขุนพลโคตรเถื่อนเลยอะ รุกเร็วมากกก ใจเต้นแทนภุชง
    #811
    0
  3. #806 Nongjar Exo-mluhan (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มีนาคม 2558 / 19:51
    ขุนลูก..รุกแบบนั้น..ภุชงค์ก็กลัวแกพอดีสิ
    #806
    0
  4. #793 Elf_kyumin (@aemdekd) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 มีนาคม 2558 / 02:38
    ขุนเอ้ยยยย คือแกสปาร์คไวจนชั้นตกใจ อุ๊ตะ 😳😱
    #793
    0
  5. #788 moowarn1120 (@warn1478) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2558 / 23:12
    ลงทุนมากกกกก
    #788
    0
  6. #785 Verachat Chomklang (@verachat1230) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 มกราคม 2558 / 20:01
    แหม่ๆ ผมนี่ฟินเลยครับ
    #785
    0
  7. #773 reinaria (@reinaria) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2557 / 21:51
    แล้วทำไมโดนฉุด ? งง เล็กๆ แบบน่ารักไปงี้ อ่อ งื้ออออออ แต่รวมภุชงน่ารักดีนะ
    #773
    0
  8. #736 caramel (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2557 / 00:41
    กรีสสสสสสส!!! ขุนพล นาย แน่ มากกกกกกกกกก
    #736
    0
  9. #665 KARN_JUNSEOB (@karnlovebeast) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2557 / 19:54
    ขุนเจ้าเล่ห์อ่ะ
    #665
    0
  10. #661 mmiew (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2557 / 08:40
    อร๊าย ชอบๆๆ ฉากจูบเยอะแบบนี้ ขุนพลนี่เริ่มออกลาย 55555555



    อ่านไปก็ยิ้มไป ช๊อบที่ซู้ดดด
    #661
    0
  11. วันที่ 8 ธันวาคม 2557 / 11:54
    พี่บดินทร์ต้องมีซำติงอินเดอะแบมบู เราจะติดตามต่อไป ^^
    #517
    0
  12. #508 Babbitt... (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2557 / 08:10
    อย่างว่องเลยอะขุนพล =.,=
    #508
    0
  13. #505 kim (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2557 / 07:47
    ขุนพล



    แกรุกเร็วไปนะ 5555555

    #505
    0
  14. #349 nnichaz (@littlegirls43) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2557 / 06:38
    ร้อนแรงงง-///-
    #349
    0
  15. #343 Puparipay (@pupayparita) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2557 / 09:19
    อย่างเฟี้ยวอ่ะ ขุนพลอินดี้มาก5555
    #343
    0
  16. #330 SUNGYL (@jaeyl) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2557 / 21:00
    ภุช๊งงงงงงงค์ อินโนเซนท์โคดดดดดด นัลล๊าคคคคคคคคค
    #330
    0
  17. #324 เมนฮุน (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2557 / 16:28
    เจอรุกหนักแบบนี้ตายกันพอดี-///-
    #324
    0
  18. #260 กั๊ดง่าว (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2557 / 20:11
    รุกหนักไปละแกรรรรรร
    #260
    0
  19. #259 Nu'Belle (@belle-phat) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2557 / 20:04
    น่ารักอ่ะ>///<
    #259
    0
  20. #255 MF_PP (@mafuangmini) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2557 / 18:22
    ขุนพลรุกสุดไรสุดไม่เหมือนพี่ชายเล้ยยย555
    #255
    0
  21. #246 SornrayaI (@sornraya1921) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2557 / 12:16
    อันตรายแระภุชงค์
    #246
    0
  22. #245 SornrayaI (@sornraya1921) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2557 / 12:16
    อันตรายแระภุชงค์
    #245
    0
  23. #226 peepeem (@peepeem) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2557 / 23:47
    ผู้ชายแบบขุนพลมีจริงมั้ยเนี่ย. อยากได้
    #226
    0
  24. #225 iamwannarat (@iamwannarat) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2557 / 23:46
    ทำไมภุชงน่ารักงี้ >//< ขุ่นขุนค่ะ
    ออกตัวล้อฟรีมากก เอาใจไปเลย55555
    #225
    0
  25. #224 O_Lala (@miaxoxo) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2557 / 23:04
    โอ้ยยยยย ทำไมชอบพี่ขุน ><
    #224
    0