ตอนที่ 1 : Be my dear : : Chapter 01 100 per.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5392
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    24 พ.ย. 57

CHAPTER 1

-แรกสบตา -

 [Loading…100 per.]


 

PROLOGUE

 

เพราะผู้ชายอายุสิบแปดคนนี้กำลังจะพิสูจน์ให้คุณเห็น

ว่า ความรักเป็นเรื่องของ หัวใจไม่ใช่ ตัวเลข

 

Some people want it all But I don't want nothing at all

If it ain't you baby If I ain't got you baby

Some people want diamond rings Some just want everything

But everything means nothing If I ain't got you

 

ไม่ว่าคนทุกคนจะต้องการอะไร

แต่สิ่งที่คนอย่างผมต้องการ มันไม่มีอะไรเลย...

นอกจากภุชงค์คนเดียว

 

 

ประชุมคณะนักศึกษาใหม่ คณะวิศวกรรมศาสตร์ ตึก 11 หอประชุม 1

 

สายตาคมกริบของผมจ้องตรงไปยังป้ายใหญ่เบ้อเร่อที่ติดอยู่ ก่อนจะถอยหลังออกมาเล็กน้อยแล้วเสยผมหยักศกของตัวเองขึ้นไป พลางกวาดสายตามองไปรอบๆ

 

นี่ทำไมไอ้วินเพื่อนผมมันยังไม่มาอีกล่ะเนี่ยรอตั้งนานแล้วนะ ชักหงุดหงิด

 

เลยเวลามาสิบนาทีแล้ว นี่สิประเด็นหลัก -*-

 

เฮ้ย ไอ้ขุนพล!!!!

 

ผมหันไปมองตามเสียงเรียก ผู้ชายร่างสูงใบหน้าทะเล้นเล็กๆ กำลังวิ่งมาทางนี้ด้วยท่าทางเหนื่อยๆ ผมไม่สบอารมณ์เท่าไหร่นัก

 

ทำไมมึงช้าอย่างนี้วะไอ้วิน! เดี๋ยวขึ้นหอประชุมไม่ทัน มึงก็รู้นะ รุ่นพี่คณะเรา แม่งซ่อมโหดชิบหาย!

 

ผมชื่อขุนพล ไม่ได้เกิดมาเป็นลูกคนเดียว มีพี่ชายกับเขาทั้งทีดันปัญญาอ่อนชื่อจอมทัพ ผมเรียนที่คณะวิศวกรรมโยธา และฝังใจกับเพื่อนสนิทของพี่ชายที่รู้จักกับพี่ชายมาตั้งแต่เด็กๆ

 

พี่จอมมีเพื่อนสนิทอยู่สองคน คนหนึ่งชื่อทะเล ผมเกลียดเขามากพอดู เหตุผลที่ผมเกลียดเขา ง่ายนิดเดียว ข้ามไปพูดถึงเพื่อนสนิทอีกคน นานา ผมชอบนานา นานาแอบชอบทะเล นี่คือเหตุผลที่ว่าทำไมผมเกลียดเพื่อนสนิทพี่ชายผมที่ชื่อทะเลนัก

 

เพราะเจ็บมากจากการที่นานาไม่รัก ผมจึงพยายามอย่างยิ่งที่จะตัดใจอยู่

 

แต่ที่ยังตัดใจจากนาไม่ได้ คงเป็นเพราะผมยังไม่เจอคนใหม่ที่ใช่

 

ผมถึงเหมือนกับโดนรั้งไว้ ให้เลิกรักนาไม่ได้สักที แม้จะรู้ดีว่าเพียงเศษใจก็คงไม่มีทางได้จากคนๆ นี้ก็ตาม

 

ผมชอบคนอายุมากกว่า และรอนานามาถึงสิบปี ระหว่างรอ ก็มีคนเข้ามาคุยบ้าง เนื่องจากผมก็หน้าตาดีพอสมควร

 

ตอนผมอยู่ม.1 ผมคุยกับพี่ผู้หญิงคนหนึ่ง ตอนนั้นพี่เขาอยู่ม.4 ห่างกับผมประมาณสองถึงสามปีเห็นจะได้ แล้วพอผมขึ้นม.4 ผมก็เลิกคุยกับเขา

 

เพราะไม่ว่าผมจะพยายามเปิดใจให้เขาแค่ไหน ผมก็ยังเป็นเอามากกับนา ผมจึงรู้ตัวว่าไม่มีใครแทนนาได้ และคงจะไม่ได้ไปอีกนาน ตราบใดที่ผมยังไม่เจอใครที่ผมสปาร์คจริงๆ

 

กูว่านะ กูโดนซ่อมอ่วมอรทัยจนกูชินแล้วเนี่ย!ไอ้วินบ่น

 

ผมกระชับกระเป๋าที่สะพายบ่นบ่าแล้วจํ้าอ้าวๆ อย่างรวดเร็ว ผมไม่ได้กลัวรุ่นพี่อะไรขนาดนั้น แต่มหาวิทยาลัยรัฐบาล ระบบมันเป็นแบบนี้ ถ้าไม่ทำก็อยู่ไม่ได้ ยังไงก็ต้องทำ

 

ความจริงผมไม่ได้อยากเข้าที่นี่นักหรอก

 

ผมเรียนวิศวะ เพราะมันเป็นคณะที่นาชอบ...

 

ผมอยากเรียนที่เดียวกับนาด้วยซํ้า

 

เพียงแต่...

 

ไอ้พี่จอมมันไม่ให้ มันขู่จะส่งผมไปเรียนเมืองนอกหากผมดื้อดึง แต่ถึงผมจะไม่ได้อยู่ที่เดียวกับนา ผมก็ยังแอบไปหาเขาที่ม.บ้าง ไปให้เจ็บเล่นๆ ไปให้เห็นว่าเขาเลือกทะเล

 

หรือแม้แต่เมาแอ๋ไปนอนบ้านนาผมยังทำมาแล้ว

 

ผมไม่เหมือนจอม พี่จอมรักพี่แอล ผู้ชายผิวขาวๆ ตัวเล็ก ใบหน้าน่ารักเหมือนตุ๊กตา ดวงตาสีนํ้าเงินกลมโต แต่พี่แอลเป็นคนนิ่งๆ พี่ชายผมคลั่งไคล้และรักเขามากเอาการ

 

แต่ถึงจะหลงใหลมากแค่ไหนกลับป๊อดจนไม่กล้าทำบ้าอะไรสักอย่าง

 

ผิดกับผมลิบลับ

 

ผมจะทำทุกอย่างเพื่อให้คนที่ผมชอบมาสนใจ แต่กับนา ผมคิดว่ามันสุดทางแล้ว นาไม่โสดอีกต่อไป ถึงสองคนนั้นจะยังไม่พูดว่าเป็น แฟน

 

แต่ผมก็ดูออกว่า เขารักกัน

 

ระหว่างที่ผมกำลังเดินนำไอ้วินไปด้วยสีหน้าเรียบเฉย ร่างเล็กบอบบางร่างหนึ่งก็เดินสวนมาทางนี้ ผมหลบให้เขาเพราะผู้คนเบียดเสียด ระหว่างที่ผมหันตัวหนีไปด้านข้างทำให้เราหันหน้าเขาหากัน ผมสบเข้ากับดวงตากลมโตสีน้ำตาลรับกับขนตาแพหนาสีดำสนิทโดยบังเอิญ

 

“....”

 

ผู้คนมากยิ่งทำให้เราใกล้ชิดกัน กลิ่นกายหอมติดจมูกทำเอาผมตะลึงไปชั่วขณะ เขามีเส้นผมสีอ่อนตามธรรมชาติ จมูกโด่งเป็นสันสวยกับริมฝีปากสีสด ทั้งหมดที่เป็นเขาทำให้ผมตะลึง...

 

เหมือนตกอยู่ในภวังค์ชั่วขณะ

 

ไอ้ขุน!!! มึงเหม่ออะไรวะ!!!

 

กว่าจะรู้ตัวอีกทีไอ้วินก็ตบบ่าเรียกสติผมอย่างแรง ร่างบอบบางที่เคยเดินสวนกับผมก็หายวับไปซะแล้ว เขาคงเดินเร็วๆ ผ่านผมไป แต่ความรู้สึกผม ราวกับนาทีที่สบตากันโลกทั้งใบมันหยุดหมุน!

 

มึงยืนอึ้งอะไรวะ คนเยอะมึงรีบๆ เดินเหอะ เมื่อกี๊กูเห็นมึงรีบจะเป็นจะตาย

 

ไอ้วิน มึงเห็นผู้ชายตัวเล็กๆ คนนั้นไหม ที่ตัวแค่อกกูอ่ะ

 

ตัวแค่อกมึง? มึงจะบ้าหรอ!!! งั้นก็คงจะตัวเล็กนิดเดียวอ่ะดิ! เพื่อนมึงเคยมองตํ่าลงที่ไหนเล่า!!! ทำไมวะ!!!

 

ปะ...เปล่า...

 

ผมอึกๆ อักๆ ไอ้วินกระชากแขนผมให้รีบเดินไปตามมัน

 

งั้นจะอํ้าๆ อึ้งๆ รอไรอยู่วะ รีบไปเดี๋ยวโดนซ่อม!!!!

 

ผมอยากรู้จังว่าผู้ชายคนนั้นเป็นใคร

 

เขาเรียนคณะอะไรแล้วเราจะได้เจอกันอีกไหม ผมว่าคนชอบใครยากอย่างผมดันชอบเขาซะแล้ว








 

หอประชุมคณะวิศวกรรมเต็มไปด้วยนักศึกษามากมายมารวมตัวกันคับคั่ง ตึกอื่นจะเป็นยังไงไม่รู้ แต่ตึกวิศวะน่ะนรกชัดๆ สมเป็นตึกที่มีแต่ผู้ชายเรียนเยอะ ทั้งร้อน ทั้งเหม็นอับ แถมตึกยังโคตรเก่า ผมเปิดซิบเป้ แล้วหยิบหนังยางมาหนึ่งเส้น เพื่อมัดผมเกล้ารวบไว้ข้างหลังอย่างลวกๆ

 

กวาดสายตามองไปรอบๆ ระหว่างเดินไป ผมได้ยินเสียงเหมือนอาจารย์แนะนำใครสักคนแล้วคนๆ นั้นก็ขึ้นมาบนเวที แต่ผมก็ยังไม่ได้มองหรอก เพราะมัวแต่หาคณะสาขาตัวเองอยู่ ไอ้วินรีบดันผมไปนั่งข้างหลังไอ้แจ็คเพื่อนในห้อง ผมนั่งลงต่ออย่างรวดเร็ว แอบเห็นอาจารย์มองพวกผมอย่างตำหนิที่มาสาย

 

ตั้งใจที่ไหนกันเล่า เหม่อนานไปหน่อยก็เท่านั้น

 

ผมเงยหน้าขึ้นมองที่หน้าเวทีแล้วก็ต้องตกใจเมื่อเห็นว่าใครกำลังพูดอยู่ ร่างบอบบางผิวขาวจัด เขาอยู่ในเสื้อเชิ้ตสีนํ้าตาลอ่อนๆ กับกางเกงขายาวสีดำดูเรียบร้อย เส้นผมสีอ่อนกับดวงตากลมโตและจมูกโด่งรั้นเชิด

 

ผมจำได้ทันที เขาคือคนที่เดินสวนกับผมก่อนหน้านี้ที่ข้างล่าง!!!

 

ถึงว่าทำไมเขารีบนัก เขาคงมีธุระอะไรบางอย่างที่จะต้องมาพูดในคณะผมวันนี้

 

หน้าเขาเด็กมากๆ เลยผมนึกว่าเรารุ่นเดียวกันซะอีก ที่ไหนได้เรียนจบแล้วนี่หว่า แถมยังเป็นวิทยากรที่มหาลัยเชิญมาพูด

 

อายุมากกว่าผมอีกล่ะสิ ไม่ตํ่ากว่าสามปีแหงๆ

 

ก็ผมเพิ่งอายุสิบแปด บ้าเหอะ!

 

ผมไม่เข้าใจตัวเองจริงๆ จะชอบใครทีไรทำไมเขาต้องอายุมากกว่าอย่างน้อยสามปีทุกๆ ทีด้วยฟระ!

 

ผมหันไปสะกิดไอ้วินที่นั่งอยู่ใกล้ๆ กันทันที

 

มึง คนนี้ไง ที่กูบอกว่าตัวแค่อกที่กูเดินชนเมื่อเช้า

 

หรอวะ เออ เฮ้ย แม่งน่ารักว่ะ

 

กูจองแล้วไอ้สัด =_=” ผมรีบแหวออกไป ทำเอาเพื่อนแถวเดียวกันหันมามองผมแล้วหัวเราะกันใหญ่ ไอ้เตชินเอ่ยขึ้นขำๆ

 

ท่าทางเรียบร้อยดูภูมิฐานขนาดนั้น อะไรของเขาที่มัดใจมึงได้วะเนี่ยไอ้ขุน แล้วไหนที่ว่ามีคนที่ชอบแล้วคือแค่พูดปัดเวลาสาวๆ ให้เพื่อนมาขอเบอร์ใช่ป่ะ

 

ไม่ๆผมปฏิเสธ กูเพิ่งชอบคนนี้เมื่อเช้านี้ อีกคนแม่งมีแฟนไปแล้ว

 

เชี่ย! เมื่อเช้าอะนะ มึงเร็วไปป่ะวะไอ้แจ็คตาเหลือกไปหน่อย

 

อืม ไม่รู้อ่ะ ก็กูถามไอ้วินว่าเห็นเขาไหม เชี่ยวินก็บอกไม่ๆ

 

เฮ้ย...นี่ นี่มึงชอบไอ้แว่นนี่จริงๆ หรอ

 

ไอ้เตถามอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ คือตอนนี้คนที่อยู่บนเวทีเขาใส่แว่นอยู่นะครับ แว่นเลนส์เรียบแบบบางๆ ไร้กรอบ

 

เออ กูจะโกหกมึงทำเตี่ยอะไรวะผมย้อน

 

เฮ้ย คุยไรกันวะ

 

ไอ้โจนาธาน เพื่อนในห้องหันมาร่วมวงสนทนากับพวกผมด้วย

 

ก็ไอ้ขุนพลเพื่อนมึงอ่ะเชี่ยโจ ชอบไอ้แว่นวิทยากรที่พูดปาวๆ อยู่หน้าเวทีเนี่ย พวกกูอย่างกลุ่มใจ อกหักจนบ้าไปแล้วมั้ง!ไอ้เตพูดพลางส่ายหน้า

 

เฮ้ยไอ้เตทำเป็นเล่น พี่เขาน่ารักไม่หยอกเลยนะเว้ย! ดีกว่าไอ้พะเพื่อนตั้งเยอะ! อย่างน้อยก็ไม่แรดเท่าไอ้วินเถียงแทนผมสุดตัว

 

มึงอย่ามาว่าพะเพื่อนนะโว้ยยยยย

 

ผมส่ายหน้าแล้วจ้องไปที่หน้าเวทีต่อ ขออธิบายสักนิดนึง ไอ้เตชินเพื่อนสนิทผม มันไปชอบ พะเพื่อนหนุ่มหน้าสวยโคตรพ่อโคตรแม่จนผู้หญิงยังอายที่เรียนอยู่คณะวิศวะโยธาเหมือนๆ กันเนี่ยแหละ

 

ผมว่าพะเพื่อนสวยดีนะ แต่ดูแรงๆ แถมยังเหมือนจะเหวี่ยง แล้วก็...สวยขนาดนั้นไม่น่ารอดปากเหยี่ยวปากกามาได้อ่ะ พะเพื่อนโดนผู้ชายขอเบอร์มากกว่าพะแพงพี่สาวแท้ๆ ที่เรียนอยู่ปีสองบริหารซะอีก =_=

 

เออว่าแต่มึงกับพะเพื่อนถึงไหนกันแล้วอ่ะไอ้แจ็คหันไปถามไอ้เต มันทำหน้าเขินๆ เห็นแล้วนึกอยากจะตบให้เกรียนแตก ไอ้เตก็เป็นผู้ชายเซอร์ๆ เหมือนผม ผมโคตรอึ้งเลยที่มันไปชอบพะเพื่อน

 

ก็...กูได้พินมาเมื่อวานนี้อ่ะ

 

เยดดดดด เพื่อนกูอย่างเจ๋ง! เห็นแรงๆ แบบนั้น พะเพื่อนแม่งจีบยากนะเว้ย! อย่าว่าแต่เบอร์เลย ใครจะได้พินแม่งคงต้องเป็นยอดชายอ่ะ!ไอ้โจชมไม่ขาดปาก ตามด้วยไอ้วินและไอ้แจ็คเป็นลูกคู่กันใหญ่

 

เพียงแต่ผมไม่มีเวลามาสนใจเพื่อน ผมดูสนใจหน้าเวทีมากที่สุด

 

ผมไม่ได้สนใจความรู้ที่เขามาให้ แต่ผมสนใจคนที่มาให้ความรู้ต่างหาก =_=

 

เฮ้ยนี่ๆ ไอ้ขุนพล ตกลงคนนี้มึงชอบแน่หรอวะไอ้วินหันมาถามผม แล้วคำถามนี้ก็เรียกความสนใจจากไอ้แจ็ค ไอ้โจ และไอ้เตได้ชะงัก

 

ทุกคนรู้ว่ากับนานาผมเป็นเยอะมากถึงขนาดเคยร้องไห้พรํ่าเพ้อ พวกมันอาสาจะยกพวกไปกระทืบทะเลให้ แต่พอรู้ว่าทะเลเป็นเพื่อนสนิทพี่ชายผม โครงการนี้เลยต้องพับเก็บไปอย่างเร็ว

 

แปลกมาก เพื่อนๆ ผมมันไม่เคยกลัวใคร แต่แค่ผมเล่าสรรพคุณเฮียจอมที่ต่อยกันสิบรุมหนึ่งแล้วชนะ (เฮียจอมหัวเดียวกระเทียมลีบอีกฝ่ายมีสิบ) พวกมันเลยกลัวเฮียผม แถมเฮียจอมยังดูโหดๆ ต่อหน้าเพื่อนผมด้วย

 

เห็นมันปัญญาอ่อนแบบนั้นอ่ะ โดนมันหลอกแล้ว มันอ่อนให้พี่แอลแฟนมันคนเดียวเท่านั้นแหละ

 

สงสัยจะแน่ว่ะ ชอบจริงๆ

 

ผมพูดเสียงเรียบนิ่ง ไอ้แจ็ค ไอ้โจ ไอ้วิน ไอ้เตมองหน้ากัน ก่อนที่ไอ้เตจะเอื้อมมือมาตบบ่าผม

 

เออๆ ถ้ามึงชอบกูก็ไม่อะไรหรอก แต่คนแก่เขาจะเล่นกับมึงหรือไงล่ะ =_=”

 

เออ กูเห็นด้วยกับไอ้เตนะเว้ย พี่เขาอายุยี่สิบห้าแล้วนะ มากกว่าเราเจ็ดปีอ่ะไอ้แจ็คตอกยํ้าผม

 

อายุเป็นเพียงตัวเลขโว้ย!!! ไอ้การที่ผู้ชายต้องคบคนเด็กกว่าแม่งเป็นค่านิยามลอยๆ! อย่าไปคิดตามคนส่วนมาก คิดตามหัวใจเว้ยเพื่อนไอ้วินตบบ่าผมปุๆ

 

มีใครรู้บ้างไหม ว่าเขาชื่ออะไร?”

 

ผมถามแล้วกวาดสายตามองเพื่อนทีละคน คงเป็นนิสัยของผมไปแล้วไอ้การไม่เรียกคนที่ชอบว่าพี่ไม่ว่าเขาจะอายุมากกว่าขนาดไหนก็ตามเนี่ย ไอ้โจยักไหล่ก่อนจะตอบออกมา

 

“พี่เขาชื่อพี่ภุชงค์ จะมาเป็นอาจารย์ฝึกสอนที่คณะวิศวะชั่วคราว อย่าแกล้งพี่เขาแล้วกันมึงอ่ะ”

 

 

 

 

เนื่องจากพ่อของไอ้โจนาธานเพื่อนผม เป็นคนใหญ่คนโตพอสมควร การจะหาประวัติอาจารย์ฝึกสอนสักคนอย่างละเอียดมาให้ผมดูจะเป็นเรื่องง่ายมากๆ

 

ดังนั้น...

 

ตอนเย็น ผมจึงได้รับอีเมลจากโจนาธาน

 

เป็นประวัติทั้งหมดของ ภุชงค์

 

โดยเนื้อหาด้านใน มีประวัติคร่าวๆ ของ ภุชงค์ กิติกร

 

จบการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะวิศวกรรมโยธา ที่มหาวิทยาลัย C มหาวิทยาลัยอันดับต้นๆ ของประเทศ เกียรตินิยมอันดับสอง สร้างความดีความชอบให้มหาวิทยาลัยเป็นจำนวนมากขณะเรียนอยู่

 

อายุ 25 ปี

 

ส่วนสูง 165 เซนติเมตร

 

นํ้าหนัก 43 กิโลกรัม...

 

อ่านมาถึงตรงนี้ผมแอบสะดุดเล็กน้อย...

 

ตัวเล็กเป็นบ้าเลย...น่าทะนุถนอมน่าดู... คิดแล้วก็ยิ้มมุมปาก ก่อนจะเลื่อนสายตาอ่านต่อไป

 

สัมภาษณ์ผ่านและได้เข้าเป็นอาจารย์ฝึกหัดที่ มหาวิทยาลัย A (มหาลัยที่ผมเรียนอยู่นั่นแหละ) จากการอ่านประวัติคร่าวๆ แล้ว

 

ภุชงค์มีประวัติอันขาวสะอาดต่างกับผมและเฮียจอมลิบลับ ซํ้ายังแตกต่างกับว่าที่พี่สะใภ้ของผม (พี่แอลว่า) โดยสิ้นเชิงไม่ว่าจะเป็นลักษณะภายนอกหรือรวมไปถึงอุปนิสัยและการใช้ชีวิต

 

พี่แอลเป็นคนนิ่งๆ ดูโตแม้ตัวจะเล็กๆ สูงแค่ร้อยหกสิบแปดเซนเท่านั้น ลักษณะการพูดจาค่อนข้างเรียบนิ่งแต่ดูมีเหตุผลให้คนฟังคล้อยตามทุกครั้งที่พูด สามารถคุมพี่ชายจอมโหดและกวนบาทาอยู่เป็นนิจอย่างเฮียจอมทัพได้อยู่หมัด

 

จุดไต้ตำตอยิ่งกว่านั้น

 

และทำให้สถานการณ์ของผมตอนนี้ค่อนข้างลำบาก...

 

ภุชงค์เป็นพี่ชายแท้ๆ ของพี่ภูมิเศรษฐ์

 

เพื่อนสนิทของเฮียจอม

 

ดูเหมือนระยะนี้เฮียจอมเกริ่นๆ ว่าเฮียภูมิกำลังมีความรัก เขาแอบชอบเพื่อนอีกคนที่ชื่อภาคย์ แถมพี่ภาคย์คนนี้ก็คือเพื่อนสนิทกลุ่มเดียวกับพี่แอลของเฮียผม

 

เพราะเรื่องมันซับซ้อนวุ่นวายเกินกว่าผมจะรับไหวในช่วงแรก ผมเลยกะจะไม่บอกทางฝ่ายพี่ๆ ผมเลยว่าผมชอบภุชงค์

 

หนึ่ง ผมกลัวเฮียจอมห้าม เฮียเขานึกจะห้ามอะไรเขาก็ห้าม ผมก็ไม่เคยคิดจะทำตามหรอกนะ เขาจึงมักจะมีแผนอันแยบยลเหมือนตอนเรื่องนานาที่บอกจะส่งผมไปเรียนเมืองนอกนั่นไง

 

สอง ผมไม่รู้ว่าพี่ภูมิเศรษฐ์จะคิดยังไงหากผมจะรักจะชอบพี่ชายเขา ซึ่งอายุมากกว่าผมถึงเจ็ดปี

 

สาม ปัญหาข้อนี้แหละ ที่หนักกว่าข้อไหนและน่ากังวลที่สุด...

 

ภุชงค์ที่อายุมากกว่าผมถึงเจ็ดปีคงไม่ยอมเปิดใจให้ผมง่ายๆ ที่สำคัญเขาเข้ามาในฐานะอาจารย์ฝึกสอน

 

จากการที่เขาจบโยธามา ก็หมายความว่าเขาไม่ได้มาแค่เป็นวิทยาการให้ความรู้ในวันนี้ มันหมายถึงบางทีเขาอาจจะต้องสอนพวกผมโดยตรงในรายวิชาที่สำคัญและมีมากหน่วยกิจ

 

โว้ย! กูอยากจะบ้า!

 

ผมยกมือขึ้นมาขยี้หัวตัวเองอย่างหงุดหงิด เพดานปัญหาของผมมันสูงมากขึ้นไปอีก เมื่อเราไม่ได้ถูกคั่นกันด้วยแค่เรื่องของอายุเท่านั้น

 

แต่มันรวมถึงคำว่า อาจารย์กับ นักศึกษานี่สิ!!!

 

เฮ้อ!

 

ผมค่อยๆ เอนตัวลงพิงโซฟาในห้องอย่างเหนื่อยล้า

 

ตอนแรกผมอาศัยอยู่หอเดียวกับไอ้เต แต่มันกำลังเตรียมเคลียร์ห้อง เพราะคิดว่าในอนาคตจะเอาพะเพื่อนมาอยู่ด้วยและมันต้องทำให้ได้แม้จะเพิ่งได้แค่พินบีบีมาก็ตาม -_- ผมถึงต้องระเห็จมาอยู่คอนโดของผมเอง ที่ไกลจากมหาลัยออกมามากกว่าเดิม

 

ก่อนอื่นผมจะไม่คิดอะไรไร้สาระและสร้างกติกาให้ความรักของผมอีก

 

ปัญหาของผมตอนนี้เหลือแค่ข้อเดียว...

 

ทำยังไงให้ได้เข้าใกล้ภุชงค์มากที่สุด

 

 


 




-------------------------------------------------------------------------------------

 

เม้นให้เค้าด้วยน๊า 1 คอมเม้นท์ 1 กำลังใจนะคะที่รัก <3


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

832 ความคิดเห็น

  1. #831 แถกเหงือก (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 19:29

    พูดมากจัง บรรยายบทพูดมากเกินไป มีแต่น้ำ เนื้อเรื่องมีนิดเดียว แถวบ้านเรียกว่า

    พล่ามมาก

    #831
    0
  2. #812 ~I am Falcon~ (@falcon) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2558 / 18:14
    มาตามอ่านเรื่องนี้  แต่มาช้าไปหน่อย ฮือออ อยากได้นิยายเป็นเล่มจังเลย มีรีปริ้นทีเถอะนะคะ
    #812
    0
  3. #809 สาววายย~ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 มีนาคม 2558 / 22:10
    เพิ่งมาอ่าน5555 สนุกดีน้ะ ห่างกัน7ปีเลยของสูงน้ะครัชขุนพลลลล~
    #809
    0
  4. #804 Nongjar Exo-mluhan (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 มีนาคม 2558 / 19:20
    ภุชงค์ตั๊ลล๊ากกกกกกก

    นางฟ้าชัดๆ>\<
    #804
    0
  5. #791 Elf_kyumin (@aemdekd) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 มีนาคม 2558 / 00:30
    ห่างกันเจ็ดปี เล่นของสูงนะเราอ่ะ
    #791
    0
  6. #786 moowarn1120 (@warn1478) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:29
    อย่าให้ภุชงค์รอดไปได้นะขุนพล
    #786
    0
  7. #783 Verachat Chomklang (@verachat1230) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 มกราคม 2558 / 19:34
    นุ้งภุชงค์งามแท้ๆเจ้า
    #783
    0
  8. #733 caramel (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2557 / 23:57
    ขุนพล สู้ๆ น้าาาาาาาาาาาา อย่ายอมแพ้
    #733
    0
  9. #677 'ViperiSh (@083625) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2557 / 22:32
    สู้ๆนะขุนพลลูกกกกก
    #677
    0
  10. #663 KARN_JUNSEOB (@karnlovebeast) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2557 / 19:35
    ชอบมากเลยค่ะไรเตอร์ มาตอนแรกก็สนุกแล้ว
    #663
    0
  11. #660 mmiew (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2557 / 08:34
    เริ่มแรกก็แบบเอ๊ะ ชื่อตัวละครไม่น่าอ่าน อ่านไปอ่านมายังฟินเลยอะไรท์ ช๊อบชอบ



    ไรท์เขียนสนุกทุกเรื่องเลย สู้ๆน้าาาา อีกอย่างไรท์อัพเร็วด้วย เค้าช๊อบชอบ 5555555



    รีบๆ อัพนะไรท์ ขอบคุณค้าบบบบบ
    #660
    0
  12. #503 kim (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2557 / 07:27
    เด็กกินคนแก่จะเป็นอมตะมั้ยอ่ะ



    555555555555555

    สู้ ๆ นะ
    #503
    0
  13. #347 khun. (@army-gang) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2557 / 21:53
    อ่านแล้วเขิน เพราะผมก็ชื่อ "ขุนพล" ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #347
    0
  14. #339 Puparipay (@pupayparita) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2557 / 08:39
    ภุชงค์น่ารักอ่าาา แค่เริ่มก้อมีอุปสรรคซะและ
    #339
    0
  15. #334 nnichaz (@littlegirls43) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2557 / 21:22
    เรื่องนี้น่าติดตามมากก><
    #334
    0
  16. #211 happyf (@happyf) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2557 / 11:12
    เคยได้ยินแต่ คนแก่กินเด็ก
    แต่เรื่องนี้ เด็กจะกินคนแก่
    จะเป็นยังไงต่อไปน๊า  รออ่านคร้า
    ปล.เอาใจช่วยขุนพลอยู่นะ😁😁😁
    #211
    0
  17. #210 maechaem00wara (@maechaem) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2557 / 06:44
    เด็กจะคนแก่ เอ๊ะ!! รือคนแกจะหลอกเด็ก
    #210
    0
  18. #200 PPPPPPPP (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2557 / 02:17
    จะล่นของสูงซะแล้ว พ่อขุนพล
    #200
    0
  19. #159 peepeem (@peepeem) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2557 / 08:04
    กลับมาอีกครั้ง. ชอบๆๆคะ
    #159
    0
  20. #153 .Mune Zzji (@izardza) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2557 / 21:28
    ตื้อครองโลกกกกกกกกก
    #153
    0
  21. #144 pam huafoo (@huafoo_weasley) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2557 / 19:20
    ขุนพลดูมีความมุ่งมั่น กับการเรียนหนูทุ่มเทอย่างนี้ไหมลูก 555555555555555555
    #144
    0
  22. #134 NBonyE.L.F. (@iimarryuu) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2557 / 16:44
    ขุนพลสู้โว้ยยย
    #134
    0
  23. #120 SornrayaI (@sornraya1921) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2557 / 12:57
    ต๊ายโคอ่อนอยากกินหญ้าแก่ ตาถึงนะจ๊ะพ่อขุนเพราะหญ้าแก่อะแหละเคี้ยวมันส์ คึคึ
    #120
    0
  24. #117 Pathrainbow (@eijikosoya) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2557 / 12:45
    รุกไปเลยยยยย อร๊ายยยย
    #117
    0
  25. #112 yummy (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2557 / 11:48
    ขุนพลสู้ๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #112
    0