คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Trap กับดักรักสลับขั้ว

ตอนที่ 9 : บทที่ 8 วันกลับบ้าน


     อัพเดท 26 ก.ค. 60
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักคอเมดี้
Tags: เลิฟคอเมดี้, สลับตัว, นอร์มอล
ผู้แต่ง : Amano Gawa ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Amano Gawa
My.iD: https://my.dek-d.com/knightzodiac
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 0 Overall : 200
6 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 9 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Trap กับดักรักสลับขั้ว ตอนที่ 9 : บทที่ 8 วันกลับบ้าน , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 14 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


บทที่ 8 วันกลับบ้าน

อา...ในที่สุด...ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง...

วันที่ฉันจะได้กลับบ้าน!!!

วันนี้เป็นวันที่ฉันจะไม่ต้องตื่นเช้าหัวฟูอีกต่อไป วันเสาร์อาทิตย์ช่างดีเหลือเกิน คุณพ่อก็จะมารับไปเที่ยวเล่น ไปกิน ไปช้อป โอ้สวรรค์!ขอบคุณที่ประทานวันหยุดสองวันนี้มาให้เหล่ามวลมนุษย์ได้พักผ่อน ข้าจะมิมีวันลืมพระคุณท่านเลย

วันนี้นอนเปื่อยได้สินะครับ กิจ? เสียงนายเกื้อดังขึ้น เมื่อเห็นฉันนอนเปื่อยอยู่บนเตียงจนเจ็ดโมงเช้า หมอนี่ก็ยังตื่นเหมือนทุกวัน หกโมง อาบน้ำแต่งตัวแล้วก็เข้ามานั่งอ่านหนังสือเป็นกิจวัตร ห้าวันนี้เห็นเป็นแบบนี้ทุกเช้า ไม่เปลี่ยนแม้แต่น้อย เป็นคนที่มีวินัยสุดยอดจริงๆ ฉันเองก็คงต้องฝึกแบบนั้นบ้าง

ช่าย...เดี๋ยวสิบโมงคุณพ่อมารับน่ะ ก็เลยมีเวลานอนเปื่อยได้ แล้วนายไม่กลับบ้านเหรอ? ฉันถาม เพราะนี่เป็นอาทิตย์แรกด้วย เลยว่าจะเก็บไว้เป็นข้อมูลดีกว่า

ไม่ครับ พอดีที่บ้านทำงานต่างประเทศบ่อย กลับไปก็ไม่มีคนอยู่ ก็เลยไม่รู้จะกลับไปทำไมน่ะครับ เป็นห่วงผมเหรอครับกิจ? นายเกื้อหันมาถามยิ้มๆ ชิ!อย่ามาทำหล่อน่ารักแถวนี้นะยะ ฉันไม่หลงกลนายหรอก!

ทำไม เพื่อนห่วงเพื่อนไม่ได้ไง? ฉันถามไปแบบนั้น   จะอยู่รอคุณกิจกลับมาครับ

ขอบใจที่อยู่รอ แต่คนที่จะกลับมาอาทิตย์หน้าไม่ใช่ฉันหรอกนะ   จะระวังตัวครับ...

หือ? หมอนั่นว่าอะไรนะ?

ผมอยู่ที่นี่จะระวังตัวครับ ไม่ต้องห่วง อ้อ อย่าลืมว่าอาทิตย์หน้ามีว่ายน้ำนะครับ เอาชุดว่ายน้ำมาด้วยล่ะ ขาดว่ายน้ำตั้งแต่อาทิตย์แรกคงไม่ดี จริงมั้ยครับ? พูดเหมือนรู้เลยแฮะว่าฉันต้องให้นังเก้งมันกลับมาเรียนว่ายน้ำตรงนี้แทน

ไม่ลืมหรอกน่า ไม่ต้องย้ำ มีตารางสอนอยู่แล้ว!

ครับๆ

แล้วบทสนทนาก็จบลงตรงที่นายเกื้อหยิบเอาโน๊ตบุ๊คขึ้นมาเปิดทำรายงานที่เป็นการบ้านต่อ ส่วนฉันก็ลุกไปอาบน้ำแต่งตัว ความจริงแล้วฉันก็มีรายงานนะ แต่ทำเสร็จตั้งแต่เมื่อวานแล้ว เพราะวันนี้ฉันต้องการเที่ยว!ส่วนวันอาทิตย์ก็ต้องการพัก เพราะอย่างนั้นก็เลยรีบปั่นการบ้านของทุกๆวันให้เสร็จก่อนสุดสัปดาห์ยังไงล่ะ ฉลาดอยู่แล้ว กับอีแค่การบ้านเล็กๆน้อยๆในแต่ละวันที่ได้มา ใช้เวลาไม่เท่าไหร่ก็เสร็จหรอก!

สิบโมงละ ฉันไปแล้วนะ นายเกื้อ ฉันเก็บของส่วนตัวใส่กระเป๋าแล้ว ยังไงสุดสัปดาห์ก็ต้องเอาชุดชั้นในไปซักที่บ้านล่ะนะ จะให้มานั่งซักตากเหมือนพวกที่อยู่นี่ก็กระไร

กลับบ้านดีๆนะครับ ผมจะรอกิจกลับมาในวันจันทร์นะครับ นายเกื้อพูดพลางยิ้มให้แล้วเดินไปส่งฉันที่หน้าหอ ซึ่งตอนนี้มีรถของคุณพ่อจอดรออยู่แล้ว

คุณพ่อ! ฉันวิ่งเข้าไปกอดคุณพ่อทันทีที่เห็นท่าน แล้วหันมาแนะนำ ฮ่าๆๆๆๆ ว่าไงลูก?

พ่อคะ...ครับ นี่นายเกื้อ รูมเมทกิจเอง ฉันแนะนำ เวลามีอะไรจะได้ให้พ่อมาสอยให้ร่วง หึ!

สวัสดีครับคุณอา นายเกื้อประนมมือไหว้อย่างคุ้นเคย หือ?  “ สวัสดีเกื้อ ไม่รู้เลยนะเนี่ยว่าเราจะมาเรียนนี่ด้วยน่ะ ไม่เจอกันนาน สบายดีมั้ยเรา? หะ?!

 “ คุณพ่อรู้จักนายเกื้อด้วยเหรอ ค...ครับ? ฉันถามแบบมึนๆ ถ้านายเกื้อรู้จักกับคุณพ่อแล้ว ก็ต้องรู้คุณแม่ด้วยสิ แล้วก็ต้องรู้ใช่มั้ยว่าฉันมีฝาแฝด หรือก็คือ อาจจะรู้ด้วยว่าฉันกับนังเก้งสลับตัวกันมา?!

 “ รู้จักสิ!เขามากับพ่อแม่เขาออกบ่อย แต่มาในงานสังคมที่พ่อชวนเรากับกานต์ไป แต่พวกเราก็ไม่ยอมไปซักครั้งเลยน่ะนะ คุยกันจนแทบจะเป็นญาติกันได้แล้วมั้ง หือ?ไอ้ตัวแสบของพ่อ... พ่อฉัน ไม่มีหลุดเลยแม้แต่น้อย แถมยังจับหัวฉันคลอนไปมาอีก

เดี๋ยวๆ กิจขอทำความเข้าใจนิด คุณพ่อคุณแม่รู้จักกับครอบครัวนายเกื้ออยู่แล้ว?

ครับผม นายเกื้อตอบ  “ แล้วนายรู้จักฉันกับกานต์อยู่แล้วรึเปล่า? ฉันหันไปถาม ความนี้ต้องซักฟอกกันยาวแล้วล่ะ!

ก็รู้ครับ ว่าคุณอากูลมีลูกแฝดชายหญิง แต่ไม่คิดว่าจะเป็นกิจหรอกครับ ถึงจะรู้นามสกุลแล้วก็เถอะ คนนามสกุลซ้ำกันมีเยอะแยะนี่ครับ? แต่พ่อเห่อลูกแบบพ่อฉันเนี่ย ก็ต้องให้นายดูรูปอยู่แล้วนะโว้ย! ฉันไม่เชื่อ!ไม่เชื่อว่าหมอนี่จะไม่รู้จักหน้าฉันกับนังเก้งแน่ๆ!!

 “ ไปแต่งตัวเดี๋ยวนี้ นาย!ต้องกลับบ้านไปกับฉันและคุณพ่อ ไหนๆก็ไม่มีอะไร จะอยู่นี่หาพระแสงอะไรกัน? ฉันชี้นิ้วให้นายเกื้อกลับไปแต่งตัวที่หอ

ไม่ต้องหรอกครับ ผมก็แต่งตัวไม่ได้น่าเกลียดอะไร แล้วก็ กระเป๋าสตางค์ โทรศัพท์ กับกุญแจห้องก็เอามาแล้วด้วยครับ เครื่องใช้อะไรในห้องผมก็ปิดหมดแล้ว เราไปกันเลยมั้ยครับ? โห!โคตรเตรียมการมาดีเลยนี่หว่า!แบบนี้จะไม่ให้สงสัยได้ไงวะเนี่ย?!  “ อ้าว ที่บ้านไม่มารับเกื้อหรอกเหรอ?

 “ ไม่ครับ ช่วงนี้คุณพ่อกับคุณแม่ต้องย้ายไปทำงานที่ต่างประเทศน่ะครับ อ่า...ความจริงแล้วก็ย้ายไปตั้งแต่ปีที่แล้ว ผมอยู่บ้านคนเดียว ก็เลยขอคุณพ่อคุณแม่ให้ย้ายผมมาเรียนโรงเรียนประจำแทนน่ะครับ ไม่คิดว่าจะได้เจอกิจ ลูกคุณอากูลที่นี่ด้วย ย้ายไปตั้งแต่ปีที่แล้ว? แสดงว่าหมอนี่ก็อยู่บ้านคนเดียวมาตลอดน่ะสิ?

 “ คุณพ่อ กิจจะกลับบ้านไปหากานต์ก่อนได้มั้ย? ฉันตีเนียนพูด ความจริงแล้วจะเอาเสื้อชั้นในกลับไปซักต่างหาก แล้วก็จะเปลี่ยนชุดกลับเป็นตัวเองด้วย ใส่สเตย์รัดอกอึดอัดจนจะบ้าตายอยู่แล้ว!

แล้วใครไปรับกานต์กลับครับ? คุณแม่รึเปล่านะ?  “ พ่อให้วุฒิเขาพากานต์กลับบ้านมาน่ะ

หา?!!!คุณพ่อ!ไม่ยุติธรรมอ้ะ! ฉันตีแขนพ่อตัวเองไปเผียะนึง ไม่ยุติธรรมเลย นังเก้ง ทำไมถึงได้พี่วุฒิไปรับล่ะ?!ป่านนี้นางไม่ตัวลอยไปแล้วเหรอยะ?!บังอาจมาก มีการเก็บเงียบนะ นังเก้ง!เจอหน้าแม่จะตีให้แขนลายเลยคอยดู!

เอาน่า เรากลับบ้านกันได้แล้วไป จะได้ไปกินข้าวกัน เดี๋ยวสายแล้วอดเที่ยวนา...

ซิ่งเลยคุณพ่อ อย่ามา ฉันกอดอกหน้าบูดเป็นตูดลิง ได้แต่อิจฉานังเก้งในใจไปตลอดทาง โดยไม่ได้สังเกตว่า นายเกื้อกำลังมองฉันด้วยสายตาหึงหวงแค่ไหน

 

 

โรงเรียนสตรี...

               กรี๊ดดดดดดดดดดด!!

อา...เสียงแบบนี้ ชะนีที่ต้องการผัวสินะ... หมายความว่า พี่วุฒิ ผั---สามีที่ดีในอนาคตของฉันได้มาถึงแล้วค่า อ๊าย!!!

ดีใจ จะได้กลับบ้านกับพี่วุฒิแล้ว แอร๊ย!

พี่วุฒิขา!... ” ฉันวิ่งลากเสียงยาวตั้งแต่หน้าหอมาจนถึงหน้ารถพี่ชายข้างบ้านของตัวเอง ทำเอาสาวๆที่รุมกรี๊ดผู้ชายต้องหลบกันเป็นแถวราวกับทะเลแหวก แน่นอนสิยะ!ก็นี่ของฉัน!

ว่าไงคะกานต์? สารวัตรสิทธิวุฒิ ผ่องแผ้ว นายตำรวจหนุ่มรูปงามคนนี้ คือพี่ชายข้างบ้านของฉันเองค่ะ และจะเป็นสามีในอนาคตด้วย ดูสิ แค่ยิ้มกะเทยก็จะท้องแล้วค่ะคุณผู้อ่าน!

ก...กานต์...คะ เสียงหวานใสหายใจถี่ๆดังขึ้นข้างหลังฉัน ปรากฏร่างเล็กๆของนรินทร์ ที่กำลังฝ่าฝูงชะนีมาหาฉัน ซึ่งตอนนี้โดนเบียดจนจะบี้ตายอยู่แล้ว กำลังยื่นมือมา สภาพเหมือนคนกำลังจมน้ำนั่น ทำให้ฉันต้องดึงมือนางออกมาก่อนจะโดนเหยียบตายเสียก่อน

ว่าไง ริน? มีอะไรจ๊ะ? ฉันถามพลางกราดสายตาไปมองพวกชะนีที่จงใจเบียดและถองใส่นรินทร์จนตัวงอก่อนหน้าที่ฉันจะดึงนางออกมา อย่าคิดว่าไม่ทันเห็นนะยะ! คือ...คือว่า...กานต์ทิ้งกระเป๋าเสื้อไว้น่ะจ้ะ รินก็เลยเอาออกมาให้ จะกลับบ้านไม่ใช่เหรอ? แล้วชะนีน้อยก็ยื่นกระเป๋าเสื้อที่ฉันทิ้งทันทีที่เห็นหน้าพี่วุฒิมาให้

ตายละ ฉันนี่สะเพร่าอะไรอย่างนี้...

ขอบใจนะจ๊ะ ริน ฉันยิ้มพลางหยิบกระเป๋ามา แต่... ริน...เธอไม่กลับบ้านเหรอ?

ฉัน...ไม่มีที่ให้กลับไปหรอกจ้ะ อยู่ที่นี่มาตั้งแต่ม.ต้นแล้วน่ะ คุณอาผอ.รับอุปการะไว้ ก็เลยขออยู่ที่นี่เลยน่ะจ้ะ แต่กลัวว่าจะเป็นการรบกวนท่าน ก็เลยสอบชิงทุนให้ได้ตลอด ยิ่งมาก็ยิ่งเบาอีกแล้ว โอ๊ย!เกลียดพฤติกรรมแบบนี้จริงๆเลย ไม่ได้การ...  

พี่วุฒิคะ รอกานต์แป๊บนึงนะคะ รินมานี่! ฉันโยนกระเป๋าเก็บเข้ารถพี่วุฒิแล้วดึงรินกลับไปทางหอทันที 

ไปเก็บเสื้อผ้ามาสองสามชุด แล้วเดี๋ยวฉันไปขออนุญาตผอ.เอง โอเค๊? ฉันสั่ง พลางเดินไปทางตึกผอ.ทันที

เอ๊ะ?เอ่อ...ค...ค่ะ กานต์ พอเห็นอีกฝ่ายเดินเข้าหอไปตามคำสั่ง ฉันก็เดินไปที่ตึกผอ.ทันที วันนี้ผอ.อยู่ฉันเห็นเขามาเดินวนไปเวียนมาตั้งแต่เช้าแล้ว แล้วก็คุยอะไรซักอย่างกับริน ดูยังไงก็คุณพ่อห่วงลูกสาวชัดเจน แล้วแบบนี้ใครจะไปเชื่อกันยะ ว่ารินจะถูกเขาลวนลาม? รินเองก็ไม่เคยพูดเรื่องโดนลวนลามเลยซักครั้ง ตอนเข้ามาที่นี่พร้อมกับคุณแม่ตอนก่อนเปิดเทอม ก็ดูเป็นคนดีมากๆด้วย คนที่มีแววตาใจดีขนาดนั้น ไม่มีทางเป็นตาแก่ตัณหากลับแน่นอน มีแต่ชะนีมีเงินแถวนี้เท่านั้นแหละที่อยากจะว่าคนอื่นให้ตัวเองดูสูงส่งน่ะ!

ก๊อกๆ!

เข้ามาได้ ฉันเดินเข้าไปอย่างสำรวม แล้วเริ่มพูดทันที   คุณลุงผอ.คะ

อ้าว หนูกิจ ว่าไงลูก? ดูคำพูดคำจาสิเห็นมั้ย? คือกิจจะมาขอพารินไปเที่ยวน่ะค่ะ แล้วก็อาทิตย์หน้าฝากดูแลกานต์น้องของกิจแทนทีได้มั้ยคะ? ไหนๆก็มาขอลูกสาวเขาละ...เอ๊ะ!ขอพาไปเที่ยวย่ะ ต้องเอาให้จบสิ เดี๋ยวจะเตี๊ยมกันไม่ทัน

พ...พารินไปเที่ยว?

ค่ะ กิจเป็นรูมเมทกับรินค่ะ แล้วเหมือนรินจะไม่เคยออกไปไหนเลยใช่มั้ยคะ? ฉันถาม ดูเหมือนยัยเด็กรินจะกลัวว่าถ้าเถลไถลจะเป็นการทำให้ผู้อุปการะตัวเองต้องเสียเงิน ต้องเดือดร้อน ก็เลยเอาแต่หมกตัวเป็นนางห้องตลอดสามปีแน่ๆ

ได้ๆ!พาไปเลย พาไปเถอะ!ลุงอนุญาตเลยจ้ะ แล้วทำไมอาทิตย์หน้าหนูให้หนูกานต์มาแทนล่ะคะ?

คือ อาทิตย์ หน้า ยัยน้องมีเรียนว่ายน้ำน่ะค่ะ ที่นี่กิจก็มี ก็เลยว่าจะสลับกันมา เดี๋ยวเขารู้กันหมด จะลำบากคุณลุงไปมั้ยคะ?”  เอาจริงๆก็เกรงใจผอ.อยู่ไม่น้อยแหละนะ แต่อะไรที่ต้องพูด มันก็ต้องพูดนั่นแหละ

ไม่ๆๆ ลุงยินดีๆ แค่หนูเห็นรินเป็นเพื่อน ลุงก็ดีใจจะแย่แล้วลูก ในที่สุดเขาก็จะได้ออกไปเปิดหูเปิดตา ใช้ชีวิตของเขาซักที เอ่อ...ถึงกับปาดน้ำตาเลยเหรอคะนั่น? ยัยเด็กรินนี่ยังไงเนี่ย เดี๋ยวแม่ต้องเคลียร์ แล้วปรับพฤติกรรมนางแทนแล้วแหละ!

 “ ขอบคุณ คุณลุงมากเลยค่ะ เดี๋ยวกิจจะปรับพฤติกรรมรินเองนะคะ! ไม่ต้องห่วงค่ะ มีกิจกับยัยน้องอยู่ซะอย่าง ปกป้องได้อยู่มืออยู่แล้วค่ะ ไม่ต้องห่วง! ” ฉันตบอกอย่างมั่นอกมั่นใจ  

งั้นกิจพาตัวไปเลยนะคะ สวัสดีค่ะคุณลุงผอ. แล้วนางงามอย่างฉัน ก็กราบสวัสดีผู้อาวุโสก่อนจะจากไปอย่างนางฟ้า โอ๊ย!อะไรจะเพอร์เฟ็คต์ได้ขนาดนี้จ๊ะ หลังจากไปขอลูกสาว เอ๊ย!ขออนุญาตพาตัวลูกบุญธรรมเขามาเรียบร้อยแล้ว ฉันก็กระโดดขึ้นรถที่มีริน รออยู่แล้วกลับบ้านทันที หวังว่ายัยน้องจะกลับถึงบ้านแล้วนะ จะได้เทรดข้อมูลกันซะที

 

บ้านปราณวดี...

กิจจจจจจจจจ!!! เสียงแปร๋นๆของนังเก้ง อาห์!  “ ยัยน้องงงงงงง!! ฉันอ้าแขนรับกะเทยตัวเท่ากันแต่มันหนักกว่ามาในอ้อมแขน เมื่อเราสองคนพร้อมใจกันลงจากรถพร้อมกัน ราวกับว่า พ่อและพี่วุฒิ ได้ส่งเทลาพาทีหากัน แล้วขับมาถึงแทบจะพร้อมๆกัน แบบ นังเก้งตามหลังมาติดๆ

คิดถึงแกจังเล๊ย! นังเก้งเอาหน้าไถๆ โชคดีที่เราสองคนเป็นแฝดเหมือน แล้วนังเก้งมันยังไม่เสียงแตกหนุ่ม ร่างกายก็ไม่ได้โตพรวดพราดขึ้นมาอย่างที่คิดไว้ เลยพอจะยันแรงมันได้อยู่บ้าง แต่ถ้าขึ้นม.5เมื่อไหร่นี่สิน่าคิด

ฉันก็คิดถึงแกเหมือนกัน ไป ขึ้นห้อง เอ๊อะ! กำลังจะดึงนังเก้งขึ้นห้อง แต่มันกลับนิ่งดุจหินผาเสียได้

แก...นี่ใครอ่ะ? แล้วนางก็ชี้ไปที่รูมเมทฉัน หน้าตาบ่งชัดว่าหลงแล้วเต็มๆ  “ เอ้อ...รูมเมทฉันเอง

หล่อ! นางกระซิบวี้ดว้ายข้างหู และดูเหมือนนายเกื้อจะยังทำหน้าสงสัยชัดเจน หึ!งงเด้ๆ เหมือนกันจนแยกไม่ออกใช่ป่ะล่ะ?!

เออรู้ แล้วนั่นใคร?โคตรสวยเลยว่ะแก ฉันกระซิบแล้วชี้ไปที่เด็กสาวที่ออกจากรถตามหลังนังเก้งมา

รูมเมทฉันเหมือนกันว่ะแก นางงามดาวพระศุกร์มั้ยล่ะ?! นางว่า

เอ้าๆ!เจ้าแฝดอย่ามัวแต่ยืนเม้าท์กันอยู่ มีแขกไม่ใช่รึล่ะ? เข้ามาได้แล้วเร็ว เสียงคุณพ่อดังขึ้นขัดจังหวะทันที เราห้าคนก็เลยต้องเดินเข้าบ้านไป พอเข้าบ้านได้ ฉันกับนังเก้งก็ลากกันขึ้นไปบนห้องทันที ฉันอยากจะถอดไอ้สเตย์รัดอกนี่ออกจะแย่อยู่แล้ว ละดูนังเก้งมันแต่งเนื้อแต่งตัว ดูหวานเชียว!มันใช่ที่ฉันชอบใส่มั้ยวะเนี่ย?!

แล้วไม่นานการเทรดข้อมูลก็เริ่มขึ้นทันที...



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Trap กับดักรักสลับขั้ว ตอนที่ 9 : บทที่ 8 วันกลับบ้าน , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 14 , โพส : 0 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android