[ Hermit Books ตีพิมพ์ ] Just Another Guy (Y)

ตอนที่ 32 : 31 คนกลาง [ Rewrite ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,796
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 336 ครั้ง
    20 ก.พ. 63



31

คนกลาง

 

สามเดือนมันนานเกินไป...เกินไปจริงๆ

และคนที่เหงาและคิดถึงจนตายก่อน ต้องเป็นผมแน่ๆ พนันได้เลย

“เฮ้อ” ผมถอนหายใจออกมาเป็นรอบที่ร้อยของวัน เมื่อคิดได้ว่านี่ก็เข้าวันที่สองแล้วที่เชนไม่ติดต่อมา

แค่หนึ่งอาทิตย์ที่ไม่ได้เจอหน้า ได้คุยแค่โทรศัพท์หรือแชทไลน์ผมก็แทบบ้าแล้ว แต่นี่หมอนั่นดันเงียบหายไปตั้งแต่เช้าเมื่อวาน โทรไปไม่รับ ทักไลน์ไม่ตอบแบบนี้ แล้วจะไม่ให้ผมกลุ้มได้ไง นี่มันไม่ปกติสักนิด ถึงระหว่างวันจะยุ่งแค่ไหน แต่ก่อนนอนก็ควรคุยกันให้หายคิดถึงบ้างไม่ใช่เหรอ...

ใช่มั้ย หรือผมเข้าใจผิด?

ผมข้องใจจนอดไม่ได้ที่จะหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาดูกล่องแชทที่ยังคงเงียบสนิทมาจนถึงตอนนี้ คำถามล่าสุดที่ผมถามไปก็ยังคงไม่ได้รับคำตอบ ยังไม่แม้แต่จะถูกเปิดอ่านด้วยซ้ำ ทั้งๆ ที่นี่มันเกือบจะสองทุ่มแล้ว เขาน่าจะเลิกงานตั้งนานแล้ว

เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่านะ

“ตรี เดี๋ยววันนี้มีเด็กใหม่มา ตรีช่วยดูหน่อยนะ” ผมกำลังจะพิมพ์ข้อความลงไปในกล่องแชท แต่เสียงของพี่โม รุ่นพี่ที่เป็นเจ้าของร้านกาแฟก็ทำให้ผมชะงัก เก็บโทรศัพท์ลงกระเป๋าผ้ากันเปื้อนอีกครั้ง แล้วหันไปพยักหน้ารับ

“ครับ”

พี่โมยิ้มให้ เหมือนจะไม่เห็นว่าผมหยิบมือถือขึ้นมาระหว่างงานเลยไม่ว่าอะไร “เขากำลังเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่ เดี๋ยวก็คงออกมา” พูดจบพี่โมก็เดินหายเข้าไปในครัวอีกรอบ

ผมไม่ได้ตอบอะไร และหันกลับมาหยิบนู่นจับนี่บนเคาน์เตอร์ไปเรื่อย รอเด็กใหม่ที่ว่า อยากจะหยิบมือถือออกมาอีกรอบเพื่อพิมพ์สิ่งที่ตัวเองอยากจะถามลงไป แต่ก็กลัวว่าพี่โมจะเดินออกมาเห็น ถึงจะเป็นรุ่นพี่รุ่นน้องสถาบันเดียวกัน แต่ก็ใช่ว่าพี่โมจะไม่ดุผมถ้าเอาสมาร์ทโฟนมาเล่นระหว่างงาน แม้ตอนนี้ในร้านจะแทบไม่มีคนเลยก็เถอะ

ร้านของพี่โมเป็นร้านกาแฟเปิด 24 ชั่วโมงอยู่ไม่ห่างจากมหาวิทยาลัยนัก ซึ่งในช่วงเวลาปิดเทอมแบบนี้จึงไม่แปลกที่คนจะไม่เยอะเพราะนักศึกษาส่วนใหญ่กลับบ้านกัน ตอนนี้ทั้งร้านมีลูกค้าแค่สองโต๊ะเท่านั้น โต๊ะหนึ่งเป็นนักศึกษากลุ่มใหญ่ที่กำลังคุยกันสนุกสนาน และอีกโต๊ะเป็นคนวัยทำงานซึ่งนั่งเล่นคอมอยู่ที่มุมร้านเงียบๆ ท่าทางไม่ต้องการให้ใครรบกวนผมจึงไม่ต้องทำอะไร นอกจากรอให้ใครสักคนเรียก และเพราะว่าคนไม่เยอะเท่าช่วงเปิดเทอม พนักงานพาร์ทไทม์กะดึกจึงมีแค่ผมคนเดียว เพราะพี่โมเองก็อยู่ดูแลด้วย มันเลยอดตกใจไม่ได้ที่อยู่ๆ พี่แกก็จ้างพนักงานมาเพิ่ม ทั้งๆ ที่ลูกค้าก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะเพิ่มขึ้นเลย

“พี่โม ผูกไอ้นี่ให้ผมหน่อย” ความคิดของผมหยุดชะงักเมื่อเสียงหนึ่งดังขึ้นพร้อมกับร่างของใครบางคนที่เดินมาจากหลังร้านพลางพยายามผูกผ้ากันเปื้อนสีน้ำตาลอย่างทุลักทุเล

“อ้าว” เขาดูจะตกใจนิดๆ ที่ผมไม่ใช่พี่โม ร่างที่เตี้ยกว่าผมนิดหน่อยหันซ้ายหันขวามองหาเจ้าของร้าน แต่พี่โมกำลังยุ่งอยู่ในครัวผมจึงอาสาทำแทน

“หันหลังสิ” ผมทำท่าวนนิ้วพลางขยับเข้าไปใกล้ แม้ท่าทางจะดูงงๆ แต่เด็กใหม่ก็หันหลัง ยอมให้ผมผูกผ้ากันเปื้อนให้แต่โดยดี ซึ่งใช้เวลาแค่แป๊บเดียวก็เรียบร้อย

“ขอบคุณครับ” เขาผงกหัวนิดๆ ขอบคุณผมหน้ามึนๆ ก่อนจะมองหน้าผมนิ่ง

"..."

"..." หมอนี่มองหน้าผมนานมากจนอยากจะถามว่ามีอะไร แต่ยังไม่ทันได้ถามดวงตาสีน้ำตาลเข้มดูซุกซนนั่นก็เบิกกว้างขึ้นมาเหมือนนึกอะไรขึ้นได้

“ตรี! ตรีใช่ป่ะ” เขาตะโกนเสียงดังมากจนผมคิดว่าลูกค้าที่มีอยู่น้อยนิดน่าจะหันมามองพวกเราแล้ว

“คะ...ครับ” ผมพยักหน้าตอบงงๆ ตกใจที่อยู่ๆ ก็โดนทักจากคนที่แน่ใจว่าไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน

“จำผมได้มั้ย... ไม่สิ จะไปจำได้ยังไง” ประโยคหลังเขาพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะทำท่าเหมือนนึกขึ้นได้อีกรอบ แล้วหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดๆ อะไรบางอย่างสักพัก

ผมมองซ้ายมองขวาอย่างระแวง เอ่อ... เดี๋ยวพี่โมมาเห็นก็ซวยแพ็คคู่หรอก

ผมกำลังจะเตือนเขาสักหน่อย แต่เจ้าของใบหน้าใสติดจะน่ารักกว่าผู้ชายทั่วไป ก็ยื่นโทรศัพท์ของตัวเองมาให้ผมดูก่อน

“นี่ไง ที่เราเคยคุยกัน”

“หือ?” ผมขมวดคิ้ว ยื่นหน้าเข้าไปอ่านหน้าจอมือถือที่เปิดหน้าเฟสบุ๊คของเขาซึ่งมีคอมเมนต์ตอบโต้ใต้โพสต์รูปของผมกับเชนที่เคยเป็นประเด็นก่อนหน้านี้ขึ้นมา

 

‘คนชื่อตรีน่ารักดีนะครับ J

              ‘มีแฟนแล้ว’

              ‘55555 ครับ รู้แล้วครับ’

 

              นี่มัน... เรียกว่าคุยกันเหรอ...

               ข้อความนั่นผมไม่ได้เป็นคนพิมพ์สักหน่อย แถมที่เขาตอบผมก็ยังไม่เคยเห็นด้วยซ้ำ เพราะเป็นพวกไม่ชอบเช็กการแจ้งเตือนบนเฟสบุ๊คอยู่แล้วถ้าไม่ใช่อะไรที่สำคัญจริงๆ

“อา... ข้อความนี่ตรีคงจะไม่ได้เป็นคนตอบเองใช่มั้ย” เขาถามน้ำเสียงฟังดูผิดหวังแปลกๆ

ผมชะงักไปนิดหน่อยอย่างไม่รู้จะตอบยังไง แต่สุดท้ายก็พยักหน้า “ครับ”

รู้สึกผิดอย่างบอกไม่ถูกแฮะ

“ว่าแล้วเชียว... ดีใจเก้อไปสิผม” เขาหัวเราะเจื่อนๆ พลางยกมือขึ้นมาเกาแก้มใสแก้เก้อ ขณะที่ผมได้แต่ยืนมองอย่างไม่เข้าใจ

ดีใจเรื่องอะไร?

“ช่างเหอะ” อยู่ๆ เขาก็พูดขึ้นมาเสียงดัง แต่เหมือนพูดกับตัวเองมากกว่า ก่อนจะหันมยิ้มกว้าง “ผมชื่อโชนะ เป็นลูกพี่ลูกน้องกับพี่โม จะมาช่วยทำงานกะดึกตั้งแต่วันนี้ครับ” ยิ้มที่เหมือนเด็กนั่นดูสดใสซะจนผมอดยิ้มตามไม่ได้

“ครับ พี่โมบอกแล้ว เดี๋ยวผมสอนงานให้นะ” ผมพูดยิ้มๆ แต่คนตรงหน้ากลับหัวเราะ เล่นเอาผมงงเป็นไก่ตาแตกอีกรอบ

“ไม่ต้องพูดสุภาพขนาดนั้นก็ได้ ผมก็อายุเท่าตรีนั่นแหละ” เขาว่า ยิ้มกว้างกว่าเดิมจนตาที่ตี่อยู่แล้วกลายเป็นรูปสระอิ

“แต่ เมื่อกี้คุณก็แทนตัวเองว่าผมนะ” ผมเลิกคิ้วงงๆ ถ้าเขาไม่สุภาพมา ผมก็คงไม่พูดเป็นทางการขนาดนี้หรอก

“เออว่ะ” คนตัวเล็กกว่ายกมือขึ้นมาเกาแก้มเหมือนนึกขึ้นได้ “โทษที ผมติดน่ะ” แล้วหันมายิ้มให้อีกรอบ

“...” ยิ้มเก่งจังแฮะ

“งั้นเอางี้ดีกว่า ผมจะเรียกแทนตัวเองว่าผมแล้วเรียกตรีว่าตรี ส่วนตรีก็เรียกผมว่าโช แต่จะแทนตัวว่าอะไรก็แล้วแต่ตรี ดีป่ะ”

ผมต้องใช้เวลาประมวลผลอยู่สักพักว่าเขาพูดอะไร กว่าจะเข้าใจแล้วตอบตกลงไปอย่างมึนๆ “อ่าๆ งั้น... เราแทนตัวเองว่าเราละกัน”

“โอเค” เขาตอบอย่างกระตือรือร้น ซึ่งผมไม่เข้าใจเลยว่าเรื่องแค่นี้ทำไมเราต้องคุยกันเป็นวรรคเป็นเวรขนาดนี้ด้วย

“ตรีมีอะไรก็สอนผมได้เลยนะ ดุได้ด้วย ผมไม่โกรธหรอก” เขายิ้มกว้างและบ่อยมาก จนผมอยากจะยื่นมือไปบีบแก้มที่ดูน่าจะนิ่มมากนั่นสักทีให้หุบยิ้มบ้าง กลัวว่าเขาจะเมื่อย

แต่ก็ไม่ได้ทำอะไรบ้าบอแบบนั้นหรอกครับ ดีแต่พยักหน้ารับแหละ

“งั้น เดี๋ยวเราสอนดูเมนูกับชงกาแฟ” ผมว่า แล้วหันมาค้นเมนูของร้านที่วางอยู่บนเคาน์เตอร์ ถ้าเป็นปกติคงต้องสอนเรื่องง่ายๆ อย่างมารยาทการต้อนรับลูกค้าก่อน แต่ร้านเราไม่ได้เคร่งขนาดนั้น มีแต่คนกันเอง แถมดูจากโหงวเฮ้งแล้วหมอนี่ท่าจะรู้เรื่องการเข้าหาคนอยู่พอสมควร ก็เลยข้ามขั้นนั้นมาเลยดีกว่า แต่ผมเอง ก็ใช่ว่าจะชงกาแฟเก่ง ทุกวันนี้ก็ทำได้แค่เมนูง่ายๆ ส่วนอะไรที่มันต้องใช้ฝีมือพี่โมก็เป็นคนทำหมด ดังนั้นส่วนที่เหลือค่อยให้พี่โมสอนเองละกัน

โชดูจะตั้งใจเรียนรู้มาก แม้กระทั่งเรื่องง่ายๆ อย่างการล้างอุปกรณ์ หรือต้องเก็บอะไรไว้ตรงไหน เขาก็ตั้งใจดูไม่ละสายตา... อันที่จริง ผมว่าเขาเอาแต่มองหน้าผมตลอดเวลาเลยมากกว่า

“เอ่อ” ผมอ้ำอึ้ง เมื่อรู้ตัวแล้วว่าคนตรงหน้าไม่ได้สนใจที่ผมสอนเลยแม้แต่นิด “มีอะไรติดหน้าเราหรือเปล่า” ผมถามพลางยกมือขึ้นถูๆ หน้าตัวเองอย่าระแวง โชหัวเราะ ก่อนจะเอื้อมมือมาจับมือผมออก

“ไม่มีอะไร ไม่ต้องเช็ดหรอก”

“แล้วมองหน้าเราทำไม?” ผมถามตรงๆ รู้สึกงงกว่าเดิม

“เปล่า” เขาตอบกลั้วหัวเราะ “มองหน้าตรีแล้วไม่เบื่อดี”

“หือ?” ผมเริ่มขมวดคิ้ว ไม่เข้าใจที่เขาพูดเลยแม้แต่นิด แต่คนตรงหน้าก็ไม่ยอมอธิบาย เขาหัวเราะอีกรอบแล้วเฉไฉเปลี่ยนเรื่องด้วยการเดินไปยืนอยู่หน้าเครื่องชงกาแฟ

“จริงๆ พี่โมเคยสอนผมชงกาแฟแล้ว ให้ลองทำให้ชิมป่ะ” โชหันมาถาม ส่วนผมก็ยังขมวดคิ้วไม่เข้าใจประโยคก่อนหน้าของเขาอยู่เลย จนคนตัวเล็กกว่าต้องหันมาถามอีกรอบ “ตรีอยากกินกาแฟอะไร”

“...” ผมไม่ตอบ เพราะตั้งตัวไม่ทัน คนตรงหน้าเลยยิ้มแล้วตอบเองเสร็จสรรพ

“เอาลาเต้ละกันเนอะ เดี๋ยวผมจะโชว์ฝีมือลาเต้อาร์ตเป็นหน้าตรีให้ดู ฮ่าๆๆ” เขาไม่สนใจสีหน้าต้องการคำอธิบายของผมเลยแม้แต่น้อย แถมยังหัวเราะเสียงใสก่อนจะหันไปวุ่ยวายกับการชงกาแฟด้วยท่าทางที่ชำนาญกว่าผมซะอีก

ผมมองการกระทำของเขาอยู่สักพักด้วยคำถามมากมายที่แล่นเข้ามาในหัว แต่ก็ต้องหยุดสนใจเพราะมีลูกค้าใหม่เดินมาสั่งออร์เดอร์พอดี

“อเมริกาโน่เย็นค่ะ” ผู้หญิงที่เพิ่งมาใหม่บอกพร้อมกับยื่นเงินให้ผมในจำนวนที่พอดี

“ครับ เดี๋ยวเอาไปเสิร์ฟที่โต๊ะนะครับ” ผมยิ้มรับ แล้วเธอก็เดินไปนั่งที่โต๊ะ

ผมหันไปมองโชกำลังจะบอกออเดอร์เพราะดูเหมือนเขาจะทำได้ดีกว่า แต่เจ้าของดวงตาสีน้ำตาลเข้มก็หันมายิ้มกว้างให้เหมือนจะบอกว่ารู้หน้าที่แล้ว ผมเลยไม่พูดอะไร แค่พยักหน้ารับรู้ แต่แทนที่จะทำออร์เดอร์ของลูกค้าก่อน สิ่งที่มาวางตรงหน้าผมที่ยืนรอไปเสิร์ฟ กลับเป็นลาเต้ร้อนที่มีฟองนมวาดเป็นรูปแมวซะอย่างนั้น

“อะไรเนี่ย” ผมถาม กำลังจะแย้งว่าลูกค้าไม่ได้สั่ง แต่เสียงใสก็ตอบกลับมาก่อน

“บอกแล้วไงว่าผมจะทำลาเต้ให้” โชยิ้มกว้าง

“แต่ลูกค้า...” ผมกำลังจะแย้ง แต่แน่นอนว่าไม่ทันเขาอีกแล้ว

“คร้าบบ เดี๋ยวจะรีบทำให้ลูกค้าเลยครับ ตรีกินนี่ไปเหอะ ผมเป็นคนเอาไปเสิร์ฟเอง” ว่าจบเขาก็หันไปชงกาแฟต่อ ไม่เปิดโอกาสให้ผมแย้งอะไรเลยสักนิด

ผมได้แต่ขมวดคิ้วมองเขา ที่กำลังวุ่นวายอยู่กับเครื่องชงกาแฟ ท่าทางอารมณ์ดี (เกินไป) ก่อนจะก้มลงมองลาเต้ที่มีรูปหน้าแมวนี่อีกครั้งอย่างชั่งใจ

ผมควรกินมันมั้ยเนี่ย?

“กิน ไม่กินผมไม่เอาไปเสิร์ฟนะ” เขาส่งเสียงขู่ ทั้งที่ยังง่วนอยู่กับการเทกาแฟใส่แก้ว

แล้วทำไมผมโดนขู่วะ? เป็นคำถามที่ไม่รู้จะไปเอาคำตอบที่ไหน แถมยังได้คำถามใหม่คือ แล้วทำไมสุดท้ายผมถึงยอมกินตามคำขู่ของเขา?

โชหัวเราะอย่างพอใจเมื่อเห็นผมยกกาแฟของเขาขึ้นดื่มในที่สุดก่อนที่คนตัวเล็กจะเดินเอากาแฟไปเสิร์ฟตามที่ตกลงไว้ และกลับมาตอนที่ผมวางแก้วลงพอดี เขาเดินมายืนกอดอกพิงเคาน์เตอร์มองผมแล้วถามยิ้มๆ

“เป็นไง ใช้ได้มั้ย?

“อร่อยดี” ผมตอบ

“งั้นก็กินให้หมดดิ” เขาว่า พยายามดันแก้วกาแฟมาให้

“มันร้อน” ผมเงยหน้าขึ้นไปขมวดคิ้วใส่ ไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงยัดเยียดนัก ถึงมันจะอร่อยจริงๆ ก็เหอะ แต่คอผมก็ไม่ได้ทำจากทองแดงนะที่จะได้ดื่มของร้อนๆ แบบนี้รวดเดียวหมด

“ฮ่าๆ” แล้วทำไมอยู่ๆ หมอนี่ถึงได้ขำขึ้นมา ผมไม่เข้าใจจริงๆ “ตรีนี่น่ารักกว่าที่ผมคิดอีก”

“...”

“เสียดายที่มีแฟนแล้ว”

“...” ผมนิ่งไป รู้สึกแปลกๆ กับคำพูด และสายตาที่เหมือนมีอะไรซ่อนอยู่ภายใต้รอยยิ้มซุกซนนั่น

“เอ้อ ตอนนี้พี่เชนไปฝึกงานอยู่ใช่มั้ย” แต่อยู่ๆ แววตาประหลาดนั้นก็หายไป พร้อมกับคนตัวเล็กที่เบือนหน้าหนีทำทีเป็นสนใจอย่างอื่นและเปลี่ยนประเด็นสนทนาหน้าตาเฉย

“รู้ได้ไง” เลิกคิ้วถามอย่างงุนงง ผมคิดว่าเขาน่าจะรู้จักผมกับเชนจากโพสต์นั้น แต่ก็ไม่น่าจะรู้ละเอียดขนาดนี้

“ก็เราเป็นเพื่อนพี่เชนในเฟส” เขาหันมายิ้มตอบ “เขาเพิ่งอัพรูปไปเที่ยวกับที่ทำงานเมื่อกี้นี้เอง”

“...” เดี๋ยวนะครับ... หมายความว่ายังไง? ที่ไม่ติดต่อผมกลับมาเพราะไปเที่ยวอยู่งั้นเหรอ?

พอได้ยินแบบนั้นผมก็อดไม่ได้ที่จะฝืนกฎหยิบโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมาเปิดเฟสบุ๊คของเชนดูเพื่อเช็กว่าเขาพูดเรื่องจริงหรือเปล่า และก็พบว่าเมื่อไม่กี่นาทีก่อนหน้านี้เพิ่งมีรูปที่เชนไปเที่ยวกับบริษัทอัพขึ้นมาจริงๆ แต่ไม่ใช่จากเจ้าตัว เป็นเฟสของผู้หญิงคนหนึ่งที่โพสต์และแท็กเขาพร้อมกับคนในรูปอีกหลายคน

“ผู้หญิงที่อยู่ข้างๆ พี่เชนสวยดีนะ ผมเห็นยังใจสั่นเลย” โชพูดกลั้วหัวเราะ เรียกให้สายตาผมกลับมาพิจารณารูปนั้นดีๆ อีกครั้ง

ในรูปถ่ายเชนนั่งอยู่ตรงกลางโซฟาตัวยาว ถูกล้อมรอบด้วยคนวัยทำงานกลุ่มหนึ่ง แต่ที่สำคัญที่สุด และทำให้ผมสะดุดใจก็คือผู้หญิงผมบ็อบปากแดงท่าทางเฉี่ยวๆ ที่นั่งอยู่ข้างเขา ซึ่งเป็นเจ้าของโพสต์กำลังใช้แขนข้างหนึ่งกอดคอเชนเอาไว้ด้วยท่าทางสนิทสนมพลางมองหน้าเขาด้วยรอยยิ้มกว้างจนตาหยี ขณะที่เชนมองเธอกลับด้วยสีหน้าที่อธิบายไม่ถูก แต่มุมปากบางกลับปรากฏเป็นรอยยิ้มที่บ่งบอกว่าเขากำลังรู้สึกเอ็นจอยกับเธอไม่น้อยเช่นกัน

นี่มัน... ทำไม?

 

‘ฉลองต้อนรับเด็กฝึกงานคนใหม่ ที่รองมือรองเท้าชั้นดี จงมาเป็นทาสพี่ซะหนุ่มน้อย 5555’

              

ผมอ่านแคปชั่นที่คงจะถูกเขียนขึ้นมาขำๆ ด้วยความรู้สึกสับสนอย่างประหลาด และกลับยิ่งสับสนไปอีกเมื่อไล่สายตาลงมาเห็นคอมเมนต์ตอบกลับของเชน ที่ปกติ ผมแทบไม่เห็นเขาตอบโพสต์ใครถ้าหากไม่สนิทจริงๆ

 

‘ยิ้มจนเห็นตีนกาแล้วป้า’

            ‘ใครป้า!’

            ‘ไม่รู้ตัว?

            ‘กวนตีน!’

            ‘ครับ J

 

ผมไม่อยากจะเชื่อเลยว่าข้อความนี้จะถูกพิมพ์จากแอคเคาท์ของคนที่ผมพยายามติดต่อทั้งวันทั้งคืน.... แต่หลักฐานมันก็เห็นอยู่ตำตา ผมไม่ได้โกรธที่เขาออกไปเที่ยวโดยไม่บอก ไม่ได้คิดจะห้ามด้วยซ้ำถ้าหากเขาจะออกไปฉลองอะไรต่อมิอะไรกับที่ทำงาน

แต่ผมไม่เข้าใจเลย... ไม่เข้าใจเรื่องที่ว่าทำไมผมโทรหา เขาไม่รับ แชทไลน์ไป เขาก็ไม่ตอบ...

แต่เมื่อไม่กี่นาทีก่อนเขากลับคุยกับผู้หญิงที่ผมไม่รู้ว่าเป็นใครในเฟสบุ๊คด้วยบทสนทนาที่ดูสนิทสนมผิดปกติแบบนี้

มันหมายความว่ายังไง?



Calista εїз
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 336 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,986 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #1982 saisaisaisai14 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 20:31
    ไรท์ต้มมาม่าหรอ
    #1,982
    0
  2. #1799 _bebebeam_e (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 23:10
    พี่เชนนนมาตอบตรีเร็วววว
    #1,799
    0
  3. #1727 Kim-kibom (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:28
    ลางมาแล้วอ่ะ
    #1,727
    0
  4. #1709 HzTMK (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 29 มกราคม 2561 / 23:24
    มีกลิ่นแล้วจ้าาาาา ไม่ดีไม่เอาาาา
    #1,709
    0
  5. #1646 a♡♡♡ (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2560 / 20:57
    นี่คือตอนแรกที่โชออกมาสินะคะ ._.
    #1,646
    0
  6. #1532 Jelo Punyanuch (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 18:02
    เราว่าโชตั้งใจจะมาแกกลางระหว่างเชนกับตรี ว่ามะ....
    #1,532
    0
  7. #1495 pommys (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 09:33
    เฮ้ยยยย ใจเย็นๆก่อนนะตรี
    #1,495
    0
  8. #1453 Mirage of Darkness (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2560 / 07:58
    โชอย่ามายุแยงตะแคงรั่วได้มั้ย เกลียดจริงพวกเสี้ยมชาวบ้าน!
    #1,453
    0
  9. #1452 Na mw_svt. (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:24
    พี่เชนนน ซวยยค่ะ ซวยยย
    #1,452
    0
  10. #1451 kwa_rkh (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:12
    พี่เชน ทำงี้หมายความว่าไงคะ ถ้าคำตอบไม่ถูกใจโดนแน่!!
    #1,451
    0
  11. #1356 โอรี' โอ้ (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2559 / 12:41
    เชนกลัวคิดถึงตรีจนทนไม่ไหวป่าว เลยไม่ได้ติดต่อกลับไป
    #1,356
    0
  12. #1148 Sweet Time (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2559 / 23:04
    อย่าม่าเลยยย 😂
    #1,148
    0
  13. #942 Phonsuda Kongsakul (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 16 เมษายน 2559 / 02:30
    โชตรี นี่ทำไมเราสัมผัสได้ถึงความเบี้ยน 55555555
    #942
    0
  14. #924 pannjed . (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 15 เมษายน 2559 / 21:01
    โชนี่มาจากโชตะรึเปล่า แหนะ ไม่ได้นะ หนุ่มน้อยน่ารักต้องเก็บไว้ให้เราสิ #โดนตบ /คือววววว คลื่นมาม่าลูกใหม่กำลังจะมาล้าว จ้าแม่
    #924
    0
  15. #683 gopuypop (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 6 เมษายน 2559 / 07:59
    ขอแจ้งคำผิดนิดนึงน้าไรท์
    มีคำว่า ต้นรับ ผิดอ่ะ ขาด อ ไปตัวน้า
    #683
    0
  16. #592 tataryne (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 4 เมษายน 2559 / 22:04
    ปูเสื่อรอจ้า
    #592
    0
  17. #591 meena-may (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 4 เมษายน 2559 / 19:48
    อื้อหือ.....เชนทำขนาดนี้ไม่ม่าไม่ไหวละ ตรีบล็อกให้หมดเปลี่ยนเบอร์เลย เอ๊ะแต่ไม่ได้เดียวขาดใจตาย อืมมม งอนพี่เชนแรง55555
    #591
    0
  18. #590 Calendara (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 4 เมษายน 2559 / 15:40
    ม่ายยยนะ ถ้าพี่เชนนอกใจ ตรี เราจะ ยุให้ตรี เอาคืนให้สาสม  เลยนะตรี
    ก่อนหน้าก็ไม่กล้ารักใคร เพราะ ซัน 

    สรุปยัยป้าปากแดงนิใคร อ่อย แฟนคนอื่นเค้าแรงนะ 5555555555555
    #590
    0
  19. #589 NaNa (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 4 เมษายน 2559 / 14:16
    ระยะทางพิสูนจ์ หัวใจสินะ ก็เชนไม่ได้เป็นเกย์มาก่อนนินะ ผู้ชายแมนๆ ชอบผู้หญิงมาตลอด

    หวั่นไหวแค่ตอนอยู่ใกล้ตรี ตอนนี้หน่วงมากกกกกกกกกกกกก



    ม่ามากะลังมาช่ะ
    #589
    0
  20. #588 Fai_KV (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 4 เมษายน 2559 / 14:13
    พี่เชน!!!! พี่เชน ถ้าไม่มีเหตุผลดีๆ โดนไล่ออกจากตำแหน่งพระเอกแน่
    #588
    0
  21. #587 ccream.thaweerat (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 4 เมษายน 2559 / 11:06
    อัลรายของพี่เชน?!
    #587
    0
  22. #586 Jinious (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 เมษายน 2559 / 22:14
    ไม่นะพี่เชน อย่าทำน้องเสียใจนะ
    #586
    0
  23. #583 S'NOOK (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 เมษายน 2559 / 20:25
    พี่เชน ทำไมทำกะน้องงี้อ่ะ เกลียดพี่กะทันหัน
    #583
    0
  24. #582 Millions (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 เมษายน 2559 / 20:17
    ทำไมเป็นงี้อ่ะ เชน อย่าทำให้ตรีเสียใจนะ
    #582
    0
  25. #581 oDeeo (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 เมษายน 2559 / 19:39
    เดี๋ยวเหอะพี่เชน โดนโชโด้ตรีไปทำไง-"-
    #581
    0