PSYCHO ABUNAI!

ตอนที่ 6 : PSYCHO ABUNAI! :: EPISODE 05 รู้ทัน [ UP 99.99% ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8773
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 33 ครั้ง
    4 ก.ค. 57


EPISODE 05

รู้ทัน





 







           พี่ภูผาทำตาปริบๆ รอยยิ้มหวานๆ มุมปากเริ่มทำฉันรู้สึกขนลุก พยายามตั้งสติเพื่อโต้ตอบเขากลับไปบ้าง

 

            "พี่พูดอะไรของพี่?"

 

       "ที่พี่พูดคือคืนนั้นเราปั่มปั๊มกันเรียบร้อยแล้ว -,.-"

 

       "พะ พี่มีอะไรมายืนยัน? -_-" ฉันย้อนเสียงตะกุกตะกัก แม้จะรู้ตัวดีว่าตัวเองเคยพลาดทำอะไรลงไป แต่ว่า... ขอทีเถอะต้องไม่ใช่กับผู้ชายคนนี้!!

 

       "ร่างกายของพี่ไงคะ ถ้าน้องอัญไม่มั่นใจ เรามาลองฟื้นความจำกันอีกสักรอบดูไหมคะ? พี่สัญญาพี่จะดันให้สุด กระแทกให้หนักๆ จนกว่าน้องอัญจะจำได้เลยแหละคะ "

 

       "อย่ามาพูดบ้าๆ นะ!"

 

       "พี่ไม่บ้าหรอกคะ.." เขาตอบกลับเพียงสั้นๆ ก่อนจะพุ่งมือคว้าข้อมือฉันเอาไว้แน่ ขณะใช้มืออีกข้างเปิดประตูรถสปอร์ตตรงหน้า "ไปทานข้าวเที่ยงกับพี่ก่อน เรื่องอื่นค่อยว่ากัน"

 

       "แต่ฉันไม่หิว!"

 

       "ไม่หิวก็ต้องไปคะ เพราะพี่หิว!"

 

       "-_-"

 

       สิ้นเสียงเผด็จการ พี่ภูรีบดึงตัวฉันผลักเข้าไปนั่งในรถโดยไม่ฟังเสียงโวยวายของฉันเลยแม้แต่น้อย ก่อนจะรีบเป็นฝ่ายจ้ำเท้าเดินมาขึ้นประจำที่บนเบาะนขับ สตาร์ดเครื่องยนต์แล้วขับบึ่งออกจากมหาลัยทันที

 

            ตอนเวลาที่นั่งอยู่ในรถ พี่ภูผาเป็นฝ่ายชวนฉันคุยตลอดเวลา ซึ่งแน่นอนฉันเลือกที่จะเป็นฝ่ายเงียบ ปล่อยให้เขาเพ้อเจ้อกับตัวเองไปคนเดียว บอกเลยว่าคนแบบนี้ไม่ใช่สเปคฉัน และถึงแม้ว่าเขาจะได้เสียกับฉันแล้วจริงๆ ฉันก็จะไม่มีวันให้คนๆ นี้มารับผิดชอบชีวิตลูกผู้หญิงของฉันเด็ดขาด!

 

            และแล้วการเดินทางก็สิ้นสุดลง เมื่อพี่ภูผาขับรถมาหยุดอยู่ที่โรงแรมมีชื่อแห่งหนึ่ง ซึ่งถ้าจำไม่ผิดน่าจะเป็นโรงแรมในเครือของ วงศ์อัครไพศาลกูล ด้วยสิ -_-

 

       อิตานี่คิดจะทำอะไรของเขานะ!

 

       "สวัสดีครับคุณภูผา วันนี้มาดูงานแทนคุณพ่อเหรอครับ?"

 

       คำทักทายแรกของพนักงานรับรถหน้าโรงแรม ทำให้คนถูกถามฉีกยิ้มเล็กน้อยพลางเปิดประตูลงจากรถด้วยมาดผู้นำพร้อมด้วยคำตอบสั้นๆ

 

            "ฉันมาทำธุระกับภรรยา.."

 

       "ใครเป็นภรรยาของนายไม่ทราบ!!!! =[]=" ฉันโวยวายขัด

 

            แต่ดูเหมือนเสียงโวยวายของฉันจะไม่ได้ช่วยอะไร เมื่อพนักงานรับรถดูท่าจะไม่สนใจอะไรฉันเลยสักนิดนอกจากผู้เป็นเจ้านาย

 

            "เหนื่อยหน่อยนะครับวันนี้"

 

       "อาจจะเสียเหงื่อเยอะ ให้คนเตรียมสปอร์นเซอร์ให้ด้วย"

 

       เสียเหงื่อบ้าบออะไรของพวกนายห้ะ!!!!! -[]-

 

       "ลงมาสิคะน้องอัญ พี่เตรียมที่ๆ พิเศษสุดให้กับน้องอัญด้วยนะ~"

 

       "ฉันไม่ลง!" ฉันตอบเสียงแข็ง จ้องตาจิกใส่ผู้ชายตรงหน้าที่ท่าทางจะอารมณ์ดีเสียเหลือเกิน "พี่บอกจะมากินข้าวเที่ยง แต่ดันพาฉันมาที่โรงแรมเนี่ยนะ?"

 

       "โรงแรมในเครือวงศ์อัครไพศาลกูล ถูกจัดเป็นหนึ่งในโรงแรมระดับสิบดาว มีทุกอย่างครบครัน โดยเฉพาะอาหารของที่นี่เป็นอาหารนานาชาติ รับรองพี่ไม่โซ้ยหมีน้องอัญตอนมื้อกลางวันหรอกคะ" เขายิ้มกว้าง

 

            โซ้ยหมี่พ่อง - -

 

            "ลงมาเถอะคะ พี่หิวข้าวจะตายแล้ว" เขาทำเสียงออดอ้อน เอื้อมมือเปิดประตูรถเพื่อแสดงความบริสุทธิ์ใจ

 

            ฉันลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่เพราะสายตาของเด็กรับรถที่เอาแต่จ้องฉันแบบไม่วางตานั่น ทำให้ฉันต้องจำใจลงจากรถทั้งๆ ที่ใจจริงแทบไม่อยากจะขยับตัวลุกไปไหนเลย

 

            พี่ภูผาถือวิสาะคล้องมือโอบรอบเอวดึงฉันกึ่งลากเดินตรงเข้าไปในโรงแรม และใช้รอยยิ้มบนใบหน้าแทนคำทักทายโต้ตอบของพนักงานในโรงแรมที่เห็นเราทั้งคู่ ซึ่งสิ่งที่ฉันทำได้คือการพยายามแกะนิ้วมือปลาหมึกของเขาให้หลุดออกแต่เพียงเท่านั้น

 

            ลิฟซ์ถูกกดเรียกให้ลงมายังชั้นล๊อบบี้เพื่อรอรับเราทั้งคู่ไปสู่จุดหมาย

 

            "เชื่อพี่นะคะ น้องอัญจะต้องประทับใจมื้อกลางวันมื้อนี้ที่สุด"

 

            "ฉันประทับใจอาหารกลางวันทุกที่ .. ที่ที่ไม่มีคนกวนประสาทแบบพี่คอยเกาะแกะ..."

 

       ปิ๊ง!!

 

       เสียงสัญญาณลิฟท์ที่ดังเตือน ทำให้พี่ภูผาไม่ได้พูดอะไรโต้กลับฉันกลับมา ทว่า... เขากลับปล่อยมือที่คล้องเอวฉันออกแล้วเปลี่ยนเป็นคว้าแขนฉุดกระชากตัวฉันเข้าไปด้านในลิฟท์แทน

 

            "โอ๊ยย เจ็บนะ!! ...อื้อ"

 

       เขาออกแรงผลักฉันเข้ากระแทกกับผนังลิฟท์แล้วกดเลขชั้น20ที่เป็นเป้าหมาย ก่อนจะโถมตัวกดร่างฉันเอาไว้ด้วยแรงมหาศาล ปล่อยให้ประตูลิฟท์ปิดและพาเราทั้งคู่เคลื่อนไปชั้นบนช้าๆ

 

            นัยน์ตาเจ้าเล่นห์จับจ้องผ่านนัยน์ตาฉันคล้ายกับกำลังคิดอะไรอยู่ จนต้องเผลอหลบสายตาเพราะความไม่ชิน

 

            "พี่บอกแล้วใช่ไหมคะ ว่าอย่าดื้อ"

 

       "..."

 

       "เพราะถ้าดื้อ พี่จะใช้ปากลงโทษ"

 

       "พี่ไม่มีทางได้จูบฉันเป็นหนที่สองหรอกคะ! ...อ๊ะ!!!"

 

       เขาเลื่อนมือไล่ลงต่ำไปยังต้นขาพร้อมๆ กับย่อตัวลงช้าๆ แล้วใช้มือคล้องแขนล๊อคขาทั้งสองข้างของฉันเอาไว้เพื่อกันฉันขยับ ทำเอาคนโดนกระทำอย่างฉันถึงกับไปไม่เป็น

 

            "พี่จะทำอะไร!!" ฉันเอ่ยปากถามออกไปด้วยความตกใจ พยายามขยับขาเล็กน้อยเพื่อดิ้นให้หลุด ทว่า..มันก็กลับศูนย์เปล่า

 

            พี่ภูผาไม่ตอบขำตอบใดๆ เขาแหงนหน้าสบตากับฉันเล็กน้อย ริมฝีปากหยักลึกกระตุกเบาๆ ด้วยความเจ้าเล่ห์ก่อน ก่อนโน้มหน้าละริมฝีปากไปที่ต้นขาช้าๆ

 

            "พี่ภู! หยุดนะ!!" ฉันพยายามร้องห้ามเสียงสั่นด้วยความตกใจ พลางใช้มือพยายามทั้งดันและดึงหน้าของเขาให้หลุดออกจากขา ทว่า... เขากลับใช้มืออีกข้างหนึ่งจับข้อมือทั้งสองข้างของฉันรวบเอาไว้คลายกับไม่สนใจอะไรทั้งสิ้นแถมยังใช้ริมฝีปากรุกไม่หยุดด้วยสิ

 

       "ขาน้องอัญขาวจังเลยนะคะ แถมยังหอมมากด้วย" พี่ภูเอ่ยปากบอกเบาๆ ขณะลากริมฝีปากขึ้นสูงไปเหนือใต้ขอบกระโปรงนักศึกษาไม่หยุด

 

            ฉันต้องรีบทำอะไรสักอย่างแล้ว!

 

       "พี่ภูขา... อื้อ...อ...หยุดก่อนสิคะ" ฉันจงใจทำเสียงกระเส่า บิดข้อมือเบาๆ ให้หลุดจากมือหนา และดูเหมือนมันจะง่ายเกินที่พี่ภูยอมปล่อยมือทั้งสองข้างของฉันออกอย่างว่าง่าย "อ...อัญยังไม่ทันเตรียมตัวเตรียมใจเลยนะคะ อื้อ"

 

       เขาผละริมฝีปากจากต้นขาอ่อนฉันเล็กน้อย ช้อนตาสบตาฉันที่จ้องมองการกระทำเขากลับไปเช่นกัน

 

            ฉันกระตุกยิ้มเชิญชวนผู้ชายตรงหน้าเล็กน้อย พลางใช้ปลายนิ้วชี้ไล้ไปตามโครงหน้าได้รูปลงต่ำมายังปลายคางด้วยท่าทางจริตที่สุด

 

            "ขอเวลาอัญทำใจสักครู่ไม่ได้หรอคะ...พี่ภูผา~"

 

       "น้องอัญชัน.." พี่ภูผาพึมพำท่าทางสนอกสนใจ แขนที่เคยล๊อคต้นขาของฉันแน่นเริ่มคลายออกช้าๆ

 

            "จ๋า...พี่ภูผา~" ฉันขานรับเสียงหวานเอื้อมมือขย้ำผมสีดำมะเดื่อเบาๆ ก่อนจะเพิ่มแรงขึ้นจนกระเป็นกระชาย พร้อมทั้งฉวยโอกาสในตอนที่เขาไม่ระวังตัวที่สุดเตะผ่าหมากอัดสวนไปหนึ่งทีเพื่อสั่งสอน! -_-++

 

       "อึก!!"

 

       พี่ภูนั่งทรุดกับพื้นในท่าชันเขา สองมือกุมเป้ากางเกงแน่นด้วยสีหน้าและท่าทางเจ็บปวด ฉันจงใจใช้ปลายส้นสูงเขี่ยตัวเขาให้ออกห่างแล้วรีบปลีกตัวมายืนอยู่บริเวณมุมลิฟท์ในท่ากอดอกอย่างไม่สนใจ

 

            "หนะ...น้องอัญ...น้องอัญหลอกดาวว T^T"

 

       ปิ๊ง!!

 

       เสียงสัญญาณลิฟท์ที่ดังขึ้นพร้อมบานประตูที่เปิดออกช้าๆ ทำเอาคนด้านนอกที่ยืนคอยลิฟท์มองเราทั้งคู่ด้วยความประหลาดใจ บางทำตาโตงุนงงกับสิ่งที่เห็นภายในลิฟท์

 

            ฉันกรอกตาเล็กน้อยก่อนจะเหลือบมองร่างสูงที่กำลังพยุงร่างตัวเองให้ลุกขึ้นเหมือนปกติด้วยท่าทางเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

 

            "เราออกชั้นนี้คะน้องอัญ.." เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่พยายามปรับให้ดูเป็นปกติที่สุด และนั่นทำให้ฉันรีบเดินจ้ำเท้าออกจากลิฟท์ฝ่าผู้คนด้านนอกที่รอใช้บริการกันอยู่ออกไปในทันที

 

            "มองไร? ไม่เคยเห็นคนซ้อมขอแต่งงานว่าที่เมียในอนาคตเหรอห๊ะ!!"

 

            เสียงโวยวายของอีตาโรคจิตพี่ภู ทำฉันเหลียวหลังมองเหตุการณ์ตรงหน้าลิฟท์เล็กน้อย ก่อนจะพบเข้ากับท่าทางเขินอายที่พยายามแก้ต่างให้ตัวเองของพี่ภูผา ที่ดูจะหงุดหงิดเพราะเสียงซุบซิบและสายตาของคนที่กำลังรอใช้บริการลิฟท์อยู่

 

       ขอแต่งงานเหรอ? แถได้ห่วยบรม -_-

 

       "ขอแต่งงานอะ ขอแต่งงาน ไม่เคยเห็นเหรอไง!!" เขายังคงโวยวายไม่หยุดและในตอนนั้นเองที่เขาดันหันมาสบตากับฉันที่กำลังยืนมองเขาอยู่ด้วยความ.... เอ่อ... จะด้วยความรู้สึกอะไรก็ช่างเถอะ แต่ว่าลึกๆ แล้วฉันกลับรู้สึกว่าพี่ภูก็ดูตลกดีเหมือนกัน โดยเฉพาะเวลาแก้ต่างให้ตัวเองเพื่อให้หลุดพ้นจากการตกเป็นเป้าสายตา

 

            "น้องอัญคะ! รอพี่ภูด้วยคะที่รัก T^T" พี่ภูผารีบวิ่งเหยาะๆ ตรงมาทางฉัน ก่อนจะดึงแขนฉันให้เดิมตามไปอีกทางเพื่อตรงไปยังสถานที่ที่เป็นเป้าหมาย

 

                AK2020

 

       ห้องพักสุดหรูของโรงแรมAKTowerหมายเลขห้องที่20ของชั้น20คือสถานที่ที่พี่ภูผาพาฉันมา

 

            ห้องพักสไตล์ยุโรป ถูกตกแต่งด้วยข้าวของและเฟอร์นิเจอร์ราคาแพง ทำฉันรู้สึกตื่นตาที่ได้พบเห็น จะว่าไปโรงแรมAKก็ไม่ธรรมดาแบบที่พี่ภูผาบอกจริงๆ นั่นแหละ

 

            "ที่นี่เป็นห้องพักของพี่เอง ส่วนมากพี่ชอบมาสิ่งอยู่ที่นี่ ติดเสียยิ่งกว่าที่บ้านอีก" เขาเอ่ยปากแนะนำ ขณะที่ฉันเดินสำรวจไปรอบๆ ห้องเพื่อชมข้าวของภายใน

 

            "แล้วที่บ้านพี่ละ?"

 

       "มันวุ่นวายไหนจะเรื่องลุง เรื่องป้า เรื่องธุรกิจของที่บ้าน หลบมาอยู่ที่นี่คนเดียวมันดูสงบสุขกว่า"

 

       ฉันพยักหน้ารับคำเล็กน้อยๆ ก่อนเดินผ่านห้องกว้างที่ภายในเป็นเตียงนอนตรงไปยังหน้าต่างกระจกบานใหญ่สุดผนัง ก่อนจะต้องรู้สึกประหลาดใจเมื่อภาพบรรยากาศภายนอกหน้าต่างกระจกแทบจะทำให้ฉันเห็นเมืองทั้งเมืองที่ฉันอาศัยอยู่

 

            "วิวตรงนี้สวยจัง.." ฉันพึมพำอย่างสนอกสนใจ ก่อนต้องรู้สึกตกใจเล็กน้อย เมื่ออยู่ๆ กลับมีมือหน้าพุ่งเข้าสวมกอดฉันจากทางด้านหลังอย่างอ่อนโยนสุดๆ

 

            "ถ้าชอบ... น้องอัญชันก็ย้ายมาอยู่กับพี่ที่นี่สิคะ"

 

       "ปล่อยฉันนะ!"

 

       "ขอพี่อยู่แบบนี้สักพักได้ไหมคะ สัก5นาทีก็พอ.."

 

       "..."

 

       "น้องอัญรู้ไหมคะ ว่าวิวตอนกลางคืนถ้ามองจากตรงนี้มันจะสวยมากเลยนะ"

 

       เขาจะพูดอะไร..

 

            "ยิ่งถ้าได้ยืนดูแบบนี้ ตรงนี้กับแฟนละก็...พี่คงจะมีความสุขมาก น้องอัญคิดเหมือนกันไหมคะ?"

 

       "ฉะ..ฉันไม่รู้"

 

       "แต่พี่อยากให้น้องอัญรู้นะคะ ว่าที่ตรงนี้ที่พี่พูดถึง พี่อยากให้เป็นน้องอัญ"

 

       ตึก ตัก ตึก ตัก ..  ตึก ตัก ตึก ตัก ..

 

            พี่ภูผาจงใจกอดฉันให้แน่นขึ้นไปอีก ก่อนจะซบหน้าลงมาที่ไหล่ของฉันช้าๆ พร้อมด้วยคำพูดสั้นๆ

 

            "อยู่กับพี่นะคะ...น้องอัญ"

 

       ตึก ตัก ตึก ตัก .. ตึก ตัก ตึก ตัก ..

 

       หัวใจของฉันมันเริ่มเต้นรัวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ร่างกายและความคิดทุกส่วนมันกลับหยุดนิ่ง จนแยกไม่ออกว่าเป็นเพราะคำพูดของเขาหรือเพราะฉันไม่เคยโดนมนุษย์เพศชายกระทำเรื่องแบบนี้ใส่มาก่อน

 

            กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ของผู้ชาย กับความอบอุ่นแปลกๆ ที่พี่ภูผามอบให้ฉันในตอนนี้ มันกำลังทำให้ฉันรู้สึกแปลกๆ มันแปลกมากเสียจนไม่สามารถอธิบายเป็นคำพูดได้

 

            ฟึ่บบ!!

 

       "อยากโดนเตะไข่อีกหรือไง!!?"

       ฉันรีบสะบัดตัวให้หลุดจากอ้อมกอดของเขาในทันที เพราะไม่อยากแบบรับความรู้สึกแปลกๆ ที่หาคำตอบไม่ได้แบบนี้เอาไว้นานๆ

 

            พี่ภูผาหัวเราะออกมาเบาๆ จ้องหน้าฉันยิ้มๆ

 

            "เขินเหรอคะ?"

 

       เขิน? เขิน? เขิน? ฉันเนี่ยนะเขิน?????

 

            "น้องอัญชันเขินเหรอคะ?" เป็นอีกครั้งที่พี่ภูผาย้ำคำถามเดิมๆ จนฉันต้องย่นคิ้วแสดงความไม่พอใจใส่

 

            "ฉันจะเขินทำไมไม่ทราบ? ไหนว่าจะกินข้าว? สรุปจะไม่กินใช่ไหมฉันจะได้นั่งรถกลับมหาลัย!"

 

       เขาไม่ตอบ แต่กลับหลุดหัวเราะออกมาเสียงดังและยอมถอยห่างออกไปในที่สุดคล้ายกับรู้ว่าฉันพยายามพูดเปลี่ยนเรื่อง

 

            "ตามพี่มาทางนี้สิคะ"

 

       คำเชิญชวนของเขาเผลอทำฉันกลืนน้ำลายลงคอด้วยความโล่งอก ค่อยๆ เดินตามหลังเขาไปช้าๆ ไปยังห้องเล็กๆ ที่อยู่ติดกับห้องโถงใหญ่

 

            ห้องอาหารขนาดไม่กว้างมากถูกตกแต่งสไตล์ยุโรปเหมือนๆ กับห้องอื่นๆ โต๊ะอาหารรูปกระจกใสมีอาหารจานหรูถูกจัดรอไว้สำหรับสองที่ พร้อมด้วยแจกันสีขาวที่ถูกจัดแต่งดอกคาเนชั่นสีชมพูจนสวยงาม

 

            พี่ภูผารีบเดินนำ ตรงไปยังที่นั่งของตัวเอง โดยไม่ลืมที่จะหันมาเรียกฉันที่มองบรรยากาศภายในห้องอาหารแบบอึ้งๆ

 

            "มาทานด้วยกันสิคะน้องอัญ.."

 

       "ฉะ ฉันยังไม่หิว.."

 

       "อย่าดื้อได้ไหมคะ?" พี่ภูผาบ่นแบบเอือมๆ ก่อนจะปรบมือแปะๆ สองที

 

            และในวินาทีนั้นเองกลับมีชายแปลกหน้าสองคนโผล่มากจากทางข้างหลัง คนหนึ่งรีบวิ่งนำไปที่เกาอี้เพื่อเคลียร์ที่เคลียร์ทางให้ ส่วนอีกคนหนึ่งล๊อคตัวฉันเอาไว้แน่พร้อมออกแรงลากตัวฉันไปนั่งที่เก้าอี้

 

            "ขอบใจมาก" พี่ภูหันไปขอบใจชายหนุ่มสองคนที่ดูจะทำหน้าที่ได้ดี จนเขาทั้งคู่ก้มหัวรับคำกันอย่างพร้อมเพรียง

 

            "ฉันบอกว่าฉันไม่หิวไงละ" ฉันโวยวาย

 

       "น้องอัญชันอยากดื่มอะไรไหม? แชมเปน หรือว่าไวน์ดี?" พี่ภูผาเอ่ยปากขัดคล้ายไม่สนใจ

 

       "ฉันไม่อยากดื่ม -_-"

 

       "ทำแบบเนี่ยพี่จะเสียน้ำใจนะคะ"

 

       เขาทำหน้างอ มองฉันค้อนๆ ท่าทางเหมือนเด็ก ขัดจากสิ่งที่เขาทำใส่ฉันบริเวณหน้าต่างห้องพักโดยสิ้นเชิง

 

       เหอะ! ฉันไม่ใช่คนเสียมารยาทอะไรขนาดนั้นสักหน่อย!

 

            "งั้นเอานมมาแก้วนึงก็ได้คะ -_-"

 

       สิ้นเสียงสั่งชายหนุ่มสองคนที่ยืนเฝ้าเราทั้งคู่อยู่ต่างรีบวิ่งวุ่นจัดแจงหานมตามที่ฉันร้องขอ ต่างจากพี่ภูที่เอาแต่นั่งมองหน้าฉันตาละห้อยคล้ายกับผิดหวัง

 

            "มากับพี่ทั้งที ดื่มแต่นมมันเสียมารยาทนะคะน้องอัญ T^T"

 

       "ถ้าฉันดื่มเหล้า พอฉันเมา ฉันก็โดนพี่เคลมเอาง่ายๆ น่ะสิ ยิ่งห้องนอนอยู่แค่ห้องถัดไปด้วยแล้วละก็ เหอะ! ฉันไม่โง่นะคะ"

 

       "นมมันอร่อยขนาดนั้นเลยรึไงคะ?"

 

       "อยากรู้ก็ลองสั่งมาดื่มเองสิคะ!"

 

       "พี่ไม่อยากดื่ม พี่อยากดูดนม" เขาเงียบเสียงลงเล็กน้อยด้วยท่าทางจริงจังก่อนจะเริ่มพูดต่อ "พี่อยากดูดนมน้องอัญคะ ขอดูดทีได้ไหมคะ?"

 

       แก้วนมที่ฉันสั่งถูกวางขัดขั้นบทสนทนา ทำให้พี่ภูรีบเบี่ยงสายตาจากที่หน้าฉันไปยังชายหนุ่มสองคนทันทีพร้อมออกคำสั่ง

 

            "ออกไปก่อน"

 

       "ครับคุณภูผา"

 

       ยะ ...แย่แล้วอัญชัน อิพี่ภูผามันกะเคลมเราอยู่จริงๆ ด้วยสินะ!

 

       ชายหนุ่มสองคนรีบก้มหัวตามมารยาทเดินออกจากห้องอาหารตามคำสั่งที่ได้รับ เหลือทิ้งไว้เพียงแค่ฉันกับพี่ภูผาตามลำพัง

 

            "ว่าไงคะ? เรื่องนมให้พี่ดูดได้หรือเปล่า?"

 

       "นมในแก้วมีคะ ดื่มในแก้วไปก่อน" ฉันพยายามปรับสีหน้าให้ดูเป็นปกติที่สุด เพื่อพร้อมรับมือกับสิ่งที่คนเจ้าเล่ห์ตรงหน้าคิดจะทำ และคงรอยยิ้มเอาไว้เพื่อไม่ให้ดูมีพิรุธ

 

       "แต่พี่อยากดื่มจากเต้านี่คะ"

 

       "ดื่มจากเต้าคงไม่อร่อย ลองดื่มแบบนี้ดูไหมคะ?" ฉันรีบคว้าแก้วนมตรงหน้าสาดใส่หน้าพี่ภูผาแบบเต็มๆ ข้อหาที่พูดจารุ่มร่ามใส่ฉันไม่หยุดหย่อนและมองดูผลงานของตัวเองด้วยความสะใจ "นมจากฉัน อร่อยดีไหมคะ?"

 

            พี่ภูผาหรี่ตาจ้องฉันเล็กน้อย ปล่อยให้น้ำนมสีขาวที่เปียกชุ่มทั้งตัวไหลลู่มาตามเส้นผมสีดำสนิท เขากระตุกยิ้มเล็กน้อยด้วยท่าทางทะเล้นๆ

 

            "นมน้องอัญอร่อยมากเลยคะ"

 

       เขายิ้มกริ่ม ทำเอาฉันอดขำในใจไม่ได้

 

            "ฉันดีใจนะคะที่พี่ชอบ ^^"

 

            "ไหนว่าอยากดื่มนมไงคะ?"

 

            เป็นอีกครั้งที่เขาพูดเสียงเรียบ จ้องหน้าฉันแบบไม่วางตา ก่อนจะทำเรื่องไม่คาดฝันเมื่อเขาผละตัวลุกออกจากเก้าอี้ทั้งๆ ที่ตัวเปียกนมโชก พุ่งมือเข้าคว้าแขนฉันที่ไม่ทันตั้งตัวแน่น พร้อมด้วยคำพูดประโยคสั้นๆ

 

       "มาสิคะน้องอัญ มาเลียนมบนตัวพี่ให้หมด..ก่อนที่มันจะแห้ง"

 

     


 

TO BE CONTINUED..



 

 

TALK 

สำหรับตอนนี้อยากถามแค่ว่า ใครWIN???
55555555 ขอบคุณที่ติดตามมาตลอด ขอบคุณสำหรับเจิมที่เกินความคาดหมาย
สำหรับในตอนหน้าจะปล่อยตัวละครออกมาอีก2ตัว ส่วนจะเป็นใคร อย่าลืมติดตามนะคะ
อ่านจบตอนแล้วอย่าลืมเม้นให้เค้าด้วยนะ ;-; 1เม้น1กำลังใจจ้า

 

 
 

ส่วนใครที่เพิ่งหลงเข้ามาอ่านแล้วอยากติดตาม
จิ้มที่รูปด้านล่างได้เลยยยย >__<


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 33 ครั้ง

11,401 ความคิดเห็น

  1. #11383 fernd2 (@FeRnD) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 10:12
    บร๊ะเจ้า55
    #11383
    0
  2. #11373 galaxy_za (@luhan_za177) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 22:02
    ฟิค พี่ภูคนแรด
    #11373
    0
  3. #11344 0852572496 (@0852572496) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2559 / 16:07
    โอ้มายก็อด!!!พี่ภูหื่นมาก
    #11344
    0
  4. #11336 ☆tbyyshipper☆ (@ttaebbaek) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2559 / 19:59
    ภูมันก็โรเเมนติกเป็นนี่ 555 แต่ก็กลับมาโมเม้นต์หื่นอีก
    #11336
    0
  5. #11286 T--dZ (@lllvioletlll) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 มกราคม 2558 / 15:40
    คืออิภูรุกน่าดูเลยยย

    มันก้คงต้องมีบางโมเม้นต์บ้างงงที่เขินน คริคริ

    แต่บางทีก็ฮา บางทีก้เพลี้ยเพลียความเกรียนไม่มีใครเกินของนาง ฮาาา

    แต่ไงก้เชียร์นางอยุ่ดี อิอิ สู้ต่อไปนะแจ้ะ
    #11286
    0
  6. #11211 Mubmy (@mubmy121) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2557 / 14:21
    โอยจะล้าตายโล้ยยยยย 555555555555555555555555555555555555555555555555555 น้องอัน อย่าไปเลียลูก ไม่เอาไม่ดี เดี๋ยวมาดามเลีย เอ้ย จัดการเอง 555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555
    #11211
    0
  7. #11204 Sirigon So Kongto (@anothai-kt) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2557 / 21:26
    ชอบน้องอันแรงๆตรงๆ
    #11204
    0
  8. #11100 Haneul_k (@execration) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2557 / 00:26
    น้องอันเลียนมสิคะ 5555555555
    #11100
    0
  9. #11086 ejtangmay (@ejtangmay) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2557 / 10:13
    พี่ภูน่ารักจุงเป๋อๆ555555
    #11086
    0
  10. #11060 me too (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2557 / 22:56
    เลียนมกันแล้วคะ 55
    #11060
    0
  11. #11024 DtotheO (@f_ckyeahdodo) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2557 / 01:27
    ว้ายยยยยยยยยย-///-
    #11024
    0
  12. #10713 Shasha (@bluefoot) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 กันยายน 2557 / 14:14
    กรี๊ดดดกดกกด
    #10713
    0
  13. #10708 Shasha (@bluefoot) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 กันยายน 2557 / 13:41
    ติดตามมมมม
    #10708
    0
  14. #10687 darika-grammy (@darika-grammy) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 กันยายน 2557 / 16:34
    เจิมมมมม
    #10687
    0
  15. #10399 Noo Bee Eiei (@beeeiei) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 กันยายน 2557 / 07:12
    เจิมคร้า
    #10399
    0
  16. #9240 Aiw Carbon (@pawineetaipa0080) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 กันยายน 2557 / 15:28
    เจิมมมมมมมมมมม
    #9240
    0
  17. #9218 แก้วน้ำ (@earn00) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 กันยายน 2557 / 20:23
    พี่ภูผาเนี่ย หื่น จังเลยนะคะ
    #9218
    0
  18. #9132 Aor Sivaporn (@aor1411) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2557 / 15:39
    เจิมจ้า
    #9132
    0
  19. วันที่ 17 สิงหาคม 2557 / 02:50
    ฮ่าดีอะะไม่เครียดๆ
    #7604
    0
  20. #7570 aj68 (@ai68) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2557 / 20:01
    วินวินกันทั้งคู่อ่ะงานนี้
    #7570
    0
  21. #6576 ɐway.♡♡ (@anbna) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2557 / 21:07
    โอ้ยพระเอกกวน
    #6576
    0
  22. #6107 Candy Spy (@touchmylove) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2557 / 16:43
    โซ้ยหมี่พ่อง 5555
    #6107
    0
  23. #6095 heechul_zz (@earn38) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2557 / 09:22
    เจิิมมมม
    #6095
    0
  24. #5606 heechul_zz (@earn38) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2557 / 21:47
    เจิมมมม
    #5606
    0
  25. #5603 MI YU (@utau-hoshina) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2557 / 21:30
    พี่ภูตลกมากและก็กวนมากด้วยรู้ตัวไหม ^ _ ^
    #5603
    0