PSYCHO ABUNAI!

ตอนที่ 28 : PSYCHO ABUNAI! :: EPISODE 25 ทางเลือก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2971
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    3 ธ.ค. 57

EPISODE 25






 

เพียงไม่ถึงชั่วโมงในที่สุดฉันก็พาตัวเองกลับมาถึงบ้านได้ในที่สุด บรรยากาศภายในบ้านไม่ได้ดูวุ่นวายอย่างที่ฉันคิดนัก มีเพียงแค่เสียงสะอื้นอย่างลืมอายของผู้ชายที่ฉันไม่คิดว่าจะได้เห็นเขาในสภาพแบบนี้แต่เพียงเท่านั้น

 

          พี่กวิน...

         

ฉันรีบเดินตรงเข้าไปหาเขาด้วยความเป็นห่วงทันที

 

          พี่กวินหนมองฉันด้วยสีหน้าเศร้าสร้อย น้ำตาเปื้อนเต็มสองแก้มอย่างน่าเวทนา

 

          ลุงของพี่...ฮึก ลุงของพี่โดนจับแล้วอัญชัน

 

          “อัญเสียใจด้วยนะคะ

 

          “พี่มันเป็นหลานที่เลวมากเลยใช่ไหมอัญชัน พี่มันแย่จริงๆ

 

          ฉันเม้มปากแน่นเหลือบมองหน้าคุณแม่คุณพ่อและป้าแจ่มเล็กน้อย ก่อนตัดสินใจเดินเข้าไปสวมกอดพี่กวินอย่างอ่อนโยนเพื่อปลอบปะโลม

 

          พี่ไม่ผิดหรอกค่ะ พี่แค่ทำในสิ่งที่ถูกต้องเท่านั้นเอง อย่าร้องไห้แบบนี้สิคะ

 

          ไม่มีเสียงตอบรับจากร่างสูงที่แสดงความอ่อนแอตรงหน้า มีเพียงแค่เสียงร้องไห้โฮของผู้ชายเท่านั้นที่ตอบกับมาแทนความรู้สึกทั้งหมด เขาคงจะรู้สึกผิดเอามากๆ ที่เป็นคนทำให้ลุงของตัวเองโดนจับแบบนี้ คนที่ไม่โดนเองก็คงจะไม่เข้าใจหรอกว่าเขารู้สึกอย่างไร รวมไปถึงฉันเองเช่นกัน

 

          คุณกวินอย่าร้องไห้ไปเลยนะคะ แจ่มว่าเอาเวลาร้องไห้ไปเที่ยวให้มันส์ไปเลยจะดีกว่าป้าแจ่มพยายามช่วยพูดเสริมทว่า...ข้อเสนอของเธอกลับถูกสายตาดุๆ ของคุณแม่มองค้อนๆ จนต้องเงียบไป

 

          นั่นสิคะ อัญเห็นด้วยกับความคิดของป้าแจ่มฉันผละตัวออกจากพี่กวินเล็กน้อย จ้องมองหน้าเขาที่พยายามก้มหลบซ่อนความอ่อนแอไม่ให้ฉันเห็น ไหนพี่ว่าถ้าฉันพักจนหายล้าเมื่อไหร่จะพาไปตื้ดไงละคะ?

 

          “.....

 

          “ตอนนี้อัญหายล้าแล้วนะ แล้วพี่จะเป็นฝ่ายล้าเองจนผิดสัญญาอย่างนั้นเหรอคะ?

 

          “พี่...

 

          “คุณแม่คะ ถ้าวันนี้อัญจะขอออกไปเที่ยวกับพี่กวินตอนค่ำๆ จะเป็นอะไรหรือเปล่า

 

          คุณแม่มองหน้าคุณพ่อที่ยืนมองเหตุการณ์อยู่ใกล้ๆ เพื่อรอคำอนุมัติก่อนจะตอบออกมาในที่สุด

 

          ได้สิจ๊ะ หนูอยู่กับพี่กวินทั้งคนแม่คงไม่มีอะไรที่ต้องเป็นห่วง แต่ถ้าคุณกวินยังเป็นแบบนี้แม่คงต้องขอคิดอีกทีแล้วล่ะ

 

          “เลิกร้องสิคะพี่กวิน เดี๋ยวคืนนี้อัญไม่ได้ไปเที่ยวกับพี่นะ

 

          ใจจริงแล้วฉันไม่ได้อยากจะไปเที่ยวกลางคืนอะไรขนาดนั้นนักหรอก แต่ในวินาทีนี้ฉันรู้จริงๆ ว่าควรจะงัดวิธีไหนมาทำให้เขาหยุดร้องไห้ ปกติแล้วฉันก็เป็นคนปลอบใครไม่เก่งอยู่แล้ว วิธีหลอกล่อแบบนี้คงเป็นหนทางเดียวที่ฉันพอจะนึกออกในเวลานี้

 

          ซึ่งมันดูจะได้ผลเมื่อในเวลาต่อมาไม่นานักพี่กวินหยุดร้องไห้ตามที่ฉันขอเอาไว้จริงๆ เขาเริ่มสงบสติอารมณ์ของตัวเองให้กลับมาปกติอีกครั้ง โดยมีฉัน คุณและคุณพ่อคอยพูดชวนคุยเพื่อให้เขาลืมเรื่องที่ทุกข์ใจ และเลิกโทษตัวเองเรื่องที่เขาเป็นคนทำให้ลุงของตัวเองโดนจับ

 

          และเพราะว่าฉันเป็นคนพูดออกมาเองว่าถ้าหากเขาหยุดร้องไห้ฉันจะยอมไปเที่ยวเปิดหูเปิดตากับเขา ดังนั้นพอเวลาใกล้ค่ำฉันจึงต้องจัดการเปลี่ยนโฉมให้ตัวเองเสียใหม่เพื่อเตรียมตัวไปเที่ยวกับพี่กวินตามสัญญา

 

          20.00 น.

          แต่งแบบนี้มันจะไม่โป้ไปเหรออัญชันคุณแม่เอ่ยปากถามฉันขณะเดินมาส่งฉันขึ้นรถพี่กวินที่หน้าประตูบ้าน

 

          เดรสสั้นสีขาวกับรองเท้าส้นสูงที่ฉันหยิบมาสวมสำหรับการออกเที่ยวกลางคืนนี้ ดูจะทำให้แม่ไม่ค่อยสบายใจนัก

 

          ใครๆ เขาก็แต่งตัวเที่ยวตอนกลางคืนกันแบบนี้แหละแม่ฉันจงใจทำเสียงทะเล้นใส่แม่ที่ดูจะเป็นห่วง

 

          อัญชันโตแล้วนะแม่ ลูกมีบทเรียนในชีวิตมาเยอะแล้ว เชื่อใจลูกอีกสักครั้งคงไม่เป็นอะไรหรอกฉันแอบอมยิ้มกับคำพูดแก้ต่างของคุณพ่อที่เริ่มเข้าใจฉันมากขึ้นและหันไปทำตาปริบๆ ใส่แม่ อีกอย่างยัยอัญก็ไปกับคุณกวินด้วย คงไม่มีอะไรน่าห่วงหรอกจริงไหม?

 

          คุณแม่กอดอกมองฉันที่ยังไม่ยอมหยุดทำท่าทะเล้นพางเอื้อมมือดีดหน้าผากฉันเบาๆ ก่อนจะเริ่มพูดเอ็ด

 

          แล้วอย่าไปทำเรื่องให้คุณกวินปวดหัวล่ะ

 

          “ค่า หนูรู้แล้ว

 

          “ฝากยัยอัญด้วยนะคะคุณกวิน

 

          “คุณน้าไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ รับรองว่าผมจะพาอัญชันกลับบ้านอย่างปลอดภัยแน่นอนพี่กวินยิ้มรับคำคุณแม่และเหลือบมองฉันพร้อมด้วยรอยยิ้มบางแทนคำสัญญาก่อนที่เราทั้งคู่จะพากันขึ้นรถเพื่อตรงไปยังสถานบันเทิงยามราตรีในเวลาต่อมา

 

 

Nicotin’s Pub

         

นต์คลับชื่อดังครบวงจรไม่ว่าจะเครื่องดื่ม เสียงเพลง หรือชื่อเสียงที่ไม่ว่าใครต่างก็คงรู้จักกันเป็นอย่างดี คือสถานที่ที่พี่กวินพาฉันมาเหยียบ เหล่าวัยรุ่นลูกคนมีเงินรวมไปถึงคนวัยทำงานต่างพากันมาสังสรรค์ยามราตรีจนเต็มพื้น พวกผู้หญิงต่างแต่งการด้วยเสื้อผ้าสีแรงๆ คล้ายกับนัดมาประชันกันในขณะที่บรรดาพวกผู้ชายแต่งกายด้วยเสื้อผ้ามีราคามาพร้อมกับรถราคาแพงๆ แม้ว่าวันนี้เป็นวันธรรมดาแท้ๆ แต่ทว่าที่จอดรถกับอัดแน่นรวมไปถึงที่นั่งด้านในที่ดูจะหายากเสียเหลือเกิน

 

          เราไปนั่งตรงบาร์น้ำกันดีกว่านะครับอัญชัน จะได้สั่งเครื่องดื่มง่ายๆ ด้วยพี่กวินบอกฉันขณะที่เราทั้งคู่พากันเดินเบียดเสียดผู้คนเข้ามาภายในซึ่งฉันเองก็ไม่ได้รู้สึกขัดอะไรอยู่แล้ว และนี่ก็เป็นครั้งที่สองล่ะมั้งที่ฉันพาตัวเองมาเที่ยวในสถานที่แบบนี้

         

พี่กวินถือวิสาสะเดินกุมมือฉันพาไปยังบาร์น้ำที่บอกไว้ ทั้งนี้ทั้งนั้นก็เพื่อไม่ให้เราคลาดกันซึ่งฉันเองก็ไม่ได้รู้สึกรังเกียจหรืออะไร เพราะอย่างไรซะการที่ได้มาที่นี่มันก็ถือว่าเป็นการมาปดปล่อยความทุกข์ทั้งหมดที่มีอยู่แล้วด้วย

 

          ทันทีที่เราทั้งคู่จับจองที่บริเวณหน้าบาร์น้ำได้สำเร็จ พี่กวินก็เริ่มสั่งเหล้าในทันที และมันก็เหมือนเดิมที่ฉันไม่ได้คิดจะขัดอะไรอยู่แล้ว ยิ่งพอได้เห็นท่าทางของเขาที่ดูจะกระปรี้กระเปร่าขึ้นต่างจากตอนที่ฉันกลับมาเจอที่บ้านโดยสิ้นเชิง แต่ว่า ได้เห็นเขาเป็นแบบนี้ได้ มันก็ดีแล้วล่ะ

 

          เสียงเพลงอัดเพลงจังหวะสนุกทำให้ฉันเริ่มรู้สึกสนุกตามในทันทีที่เหล้าเข้าปาก ในขณะที่พี่กวินเริ่มออกสเต็ปทันทีที่เหล้าเข้าปากไม่ต่างกัน

 

          อัญชันไม่เต้นบ้างเหรอครับ?

 

          “ไม่ล่ะค่ะ อัญอายเขาฉันพยายามตะเบ็งเสียงตอบแข่งกับเสียงดนตรีที่ดังจนแทบจะคุยกันไม่รู้เรื่อง

 

          อัญชันดื่มเหล้าเก่งไหมครับ?

 

          “ไม่หรอกค่ะ ปกติอัญไม่ค่อยดื่มเท่าไหร่ แต่วันนี้ที่อัญยอมดื่มก็เพื่อความสบายใจของเราทั้งคู่....อัญปลดปล่อยน่ะค่ะพี่กวิน

 

          “อ๋า...เขาร้องลากเสียงยาวก่อนจะทำมือขยุกขยิกคล้ายกับหาของบางอย่างจากผ่านในกระเป๋าชุดสูท จนฉันย่นคิ้วมองด้วยความสงสัย

 

          ยาเม็ดเล็กสีขาวถูกเขาหยิบออกจากกระเป๋าสูทก่อนจะยื่นมันมาทางฉันพร้อมด้วยรอยยิ้มเป็นมิตร

 

          พอดีพี่ต้องดื่มแลองกับคนที่บริษัทบ่อยเลยพกยาตัวนี้ติดตัวมาด้วย กินซะสิจะไม่ไม่แฮงก์หลังสร่างเมา

 

          “มันคือยาอะไรเหรอคะ?

 

          “ยาแก้แฮงก์ครับ พออัญชันทานยาตัวนี้เข้าไป อัญชันก็จะสามารถดื่มเหล้าได้แบบไม่ต้องกลัวว่าตื่นมาแล้วจะต้องนั่งอาเจียน พี่ทานบ่อยเลยค่อนข้างชิน

 

          ฉันยิ้มรับคำอย่างว่าง่ายพลางเอื้อมมือรับยาจากมือเข้ามากินอย่างว่าง่ายโดยการใช้เหล้าในแก้วกระดกตามแทนน้ำเปล่า

 

          ดื่มให้ลืมความทุกข์ครับอัญชันพี่กวินยื่นแก้วมาทางฉันเล็กน้อยก่อนที่ฉันจะเป็นฝ่ายยื่นแก้วจนกับเข้าตามมารยาทแล้วยกแก้วเหล้าขึ้นกระดกจนหมด

 

          น่าแปลกชะมัดที่ดื่มไปเพียงนิดหน่อย ร่างกายทุกส่วนของฉันมันกลับร้อนวูบวาบได้อย่างน่าแปลก ยิ่งได้ยินเสียงเพลงจังหวะสนุกๆ ที่เปิดดังลั่นไปทั่วคลับร่างกายของฉันทุกส่วนมันกลับมีอากรเนื้อเต้นอย่างบอกไม่ถูก และหลายๆ ครั้งที่ฉันเผลอยับโยกตัวไปตามเสียงดนตรี

 

          ความสุข...

 

ใช่! ฉันจะเรียกมันแบบนั้น เพราะในเวลานี้ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังถูกปลดปล่อย ร่างกายทุกส่วนเบาหวิวจนคล้ายกับจะควบคุมตัวเองไม่ได้

 

ดื่มอีกสิครับอัญชันเสียงของพี่กวินที่ดังอู้อี้จนฟังไม่ค่อยได้ศัพท์ว่าเขาพูดว่าอะไร ทำให้ฉันเดินสะเปะสะปะเข้าไปใกล้ๆ เพื่อฟังให้ชัดขึ้น

 

เมื่อกี้....พี่กวินพูดว่าอะไรนะคะ

 

พี่บอกว่าให้อัญชันดื่มอีกสิครับ

 

เสียงของพี่กวินในตอนนี้ฟังดูชัดขึ้นกว่าในตอนแรกมากนักเมื่อฉันขยับเข้าไปแนบชิดกับลำตัวของเขาโดยไม่ตั้งใจ ภาพเหตุการณ์ในตอนนี้ทั้งหมดมันตัดไปตัดมาคลายกับภาพความฝัน ยิ่งดื่มเหล้าเข้าไปมากเท่าไหร่ ฉันก็ยิ่งรู้สึกว่าภาพตรงหน้ามันพล่าเบลอมากขึ้นเท่านั้น

 

ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่มือแกร่งเกี่ยวรัดเอวของฉันไว้แน่นซึ่งโดยปกติฉันคงต้องเป็นฝ่ายผละออกไปแล้วแท้ๆ แต่มันไม่ใช่กับในเวลานี้ เมื่อร่างกายส่วนที่โดนมือหนาสัมผัสมันกลับรู้สึกร้อนรุ่มแบบแปลกๆ

 

พี่กวินคะ อัญรู้สึกแปลกๆ เหมือนจะเวียนหัวอย่างไรก็ไม่รู้

 

ฉันพยายามคุมสติเปิดปากบอกความรู้สึกและอาการแปลกๆ ที่เริ่มเกิดขึ้นกับตัวเอง แต่ไม่รู้ว่าคนฟังจะเข้าใจมันหรือเปล่าเพราะฉันรู้สึกว่าลิ้นของฉันมันเริ่มแข้งจนพูดออกไปไม่เป็นศัพท์แล้วเหมือนกัน

 

อัญชันเมาหรือครับเนี่ย? ไม่ได้แล้วทานนี่อีกสักเม็ดดีกว่าไม่อย่างนั้นเดี๋ยวตื่นมาจะแฮงก์หนัก

 

ฉันพยายามปรือตามองร่างสูงตรงหน้าที่พยายามหยิบยาเม็ดเล็กออกจากกระเป๋าก่อนจะใช้ปลายนิ้วดันมันเข้ามาในปากฉันช้าๆ ซึ่งในทุกๆ สัมผัสของปลายนิ้วเรียวนั้นร่างกายฉันมันกลับตอบสนองกลับไปแบบแปลกๆ รู้ตัวอีกทีปลายจมูกโด่งเป็นสันที่คละคลุ้งไปด้วยกลิ่นเหล้าก็อยู่ห่างจากตรงหน้าออกไปไม่ถึง5เซ็นเท่านั้น

 

และในตอนนั้นเอง..

 

ผัวะะะ!!

         

มึงจะทำเชี่ยไรเมียกู!!!” เสียงโวยวายลั่นของผู้ชายคนหนึ่งทำฉันสะดุ้งเฮือกจากภวังค์ที่หมุนวน

         

พี่กวินถูกมือหนาของพี่ภูผากำกระชับคอเสื้อเอาไว้แน่น

         

พะ พี่ภูผา!” ฉันหลุดเรียกชื่อของคนตรงหน้าออกไปเบาๆ ด้วยความตกใจเพราะไม่คิดไม่ฝันว่าจะได้เจอกันในสถานที่แบบนี้

 

          แฟนใหม่ที่น้องอัญว่า หมายถึงไอ้กวินเหรอ?

 

          เขากำลังพูดอะไร? ทำไมฉันถึงฟังไม่ค่อยได้ยินเลยล่ะ

 

          “พี่ถามน่ะ ไม่ได้ยินเหรออัญชัน!!!” เสียงตวาดลั่นของพี่ภูผาในคราวนี้กลับได้ยินชัดมากขึ้น มันดังขึ้นพร้อมๆ กับแรงกระชากมหาศาลที่แทบจะทำให้ฉันทรงตัวไว้ไม่อยู่นี่น้องอัญดื่มเหล้าเหรอ?

 

          “ปล่อยฉันนะ!!” ฉันพยายามเค้นเสียงบอกคนตรงหน้ากลับไปเหมือนไม่เข้าใจคำถามและพยายามรวบรวมแรงทั้งหมดที่มีสะบัดให้หลุดออกจากมือทรงพลังตรงหน้า

 

          น้องอัญกินเหล้าทำไม!!”

 

          “ไอ้ภู กูกับอัญชันแค่มาดื่มปล่อยปล่อยความทุกข์กันเท่านั้นเอง อย่าทำตัวเหมือนคนเสียสติแบบนี้สิ!”

 

          “อย่ามาแตะต้องตัวกู!!!!” เสียงโวยวายของคนสองคนที่ดูจะทะเลาะกันรุนแรงขึ้น พร้อมๆ กับแรงเหวี่ยงที่แรงมาก ทำฉันเซล้มพับลงกลับพื้นเพราะสูญเสียการทรงตัวในทันที

 

          คนตีกัน!” เสียงตะโกนโหวกเหวกโวยวายของใครหลายๆ คนที่ดังขึ้นทำเอาเหตุการณ์ในตอนนั้นเริ่มชุลมุนไปหมด แต่ฉันกลับรู้สึกว่าทุกอย่างรอบตัวมันหมุนวนเร็วจนแทบจะตามไม่ทัน ทั้งที่ล้มลงมาแรงขนาดนั้นแต่เชื่อไหมฉันกลับไม่รู้สึกเจ็บปวดเลยแม้แต่นิดเดียว

 

          มึงอย่ามาบ้าไปหน่อยเลยไอ้ภู ที่น้องอัญไม่เอามึงเพราะเขากับกู....

 

          เสียงของพี่กวินนี่ เขาพูดว่าอะไรนะ

 

          หุบปากของมึงไปเลยไอ้เชี่ยกวิน!!!”

 

          ผัวะ!!

 

          เขาพูดอะไรกัน...ทำไมฉันถึงฟังไม่รู้เรื่องเลยละ

 

          ภาพเหตุการณ์ตรงหน้าแม้ว่าฉันจะไม่ค่อยได้ยินและตามไม่ทัน ทว่าฉันกลับรับรู้ได้เป็นอย่างดีว่ามันกำลังรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ภาพที่เห็นตรงหน้าเหมือนถูกตัดมาเป็นฉากๆ ภาพกริยาโหดร้ายของพี่ภูผาในแบบที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน

 

เขากำลังทำร้ายพี่กวิน

 

          ฟึบ!

 

          ร่างของฉันถูกใครบางคนช่วยประครองให้ลุกขึ้นยืนอีกครั้ง และเมื่อเพ็งมองดีๆ ใบหน้าเรียวคมที่ดูคุ้นตาทำให้ฉันฉีกยิ้มออกมาได้ทันที

 

          พี่ธาร...

 

          “อัญชันนี่เธอ...

 

          ร่างกายทุกส่วนที่ถูกมือหนาของพี่ลำธารประครองไว้เริ่มส่งกรอาการร้อนวูบวาบจนแทบจะต้านไม่ไหว มันแปลกจริงๆ แต่ฉันกลับไม่รู้อยากได้คำตอบในสิ่งที่เกิดขึ้น

 

          ปลายนิ้วของฉันไล่ไต่ไปตามแผ่นอกของพี่ลำธารอย่างห้ามไม่ได้ แต่มันถูกหยุดลงเมื่อเขาตัดสินใจใช้มือหนาคว้าข้อมือของฉันรั้งเอาไว้

 

          เธอเป็นอะไรไปอัญชัน...

 

เขาพูดว่าอะไรนะ ทำไมฉันถึงได้ยินไม่ชัดเลย

 

ในตอนนั้นเองที่ร่างของฉันถูกแรงมหาศาลพุ่งเข้ากระชากจนหลุดออกจากอ้อมกอดของพี่ลำธารอีกครั้ง นัยน์ตาคมของผู้เป็นเจ้าของจับจ้องฉันด้วยแววตาโกรธจัด

 

เป็นบ้าอะไรวะอัญ!!” เสียงของพี่ภูผาที่ดูจะดังก้องไปทั่วโสตประสาท ทำฉันพยายามปรือตามองคนตรงหน้า เพื่อตั้งสติ รู้ว่าแดกแล้วเมา จะแดกทำเชี่ยอะไร!!!!”

 

“….” เขาพูดว่าอะไรนะ

 

ที่ฉันรับรู้ได้ในเวลานี้คือแรงบีบอย่างรุนแรงที่ต้นแขน กับนัยน์ตาดุดันที่จ้องฉันแบบไม่พอ ริมฝีปากหยักลึกที่พยายามพูดอะไรบ้างอย่างที่ฉันฟังไม่ออก

 

ตอบมาดิวะ!!!!”

 

พี่...พูดอะไร

 

โธ่เว้ยยยย!!”

 

เพียะ!!!

 

ฝ่ามือหนาพุ่งเข้าตบเข้าที่หน้าฉันฉาบใหญ่มันแรงมากจนหน้าฉันหันไปอีกฝั่ง และมันแรงจนพอที่จะทำให้สติของฉันบางส่วนกลับคืนมา

 

ฉันเหลียวมองภาพของผู้ชายใจร้ายที่ทำร้ายร่างกายฉันเยี่ยงสัตว์จากทางหางตาแบบไม่สบอารมณ์ เขาที่เหยียบย้ำหัวใจฉันที่เต็มไปด้วยความหวังจนพังลงในวินาทีเดียว กำลังอ้าปากด่าทอฉันแบบไม่เป็นภาษา วูบเดียวเท่านั้นที่ฉันรู้สึกเกลียดเขาขึ้นมาอย่างจับใจ

 

เพียะะ!

 

สมองในตอนนี้ไม่สามารถสั่งการอะไรได้อีกต่อไป ทว่าร่างกายกลับพุ่งมือเข้าตบที่หน้าของผู้ชายใจร้ายตรงหน้าอย่างเต็มแรง ความรู้สึกทุกอย่างมันพรั่งพรูออกในทันทีพร้อมๆ กับน้ำตา

 

ฉันเกลียดพี่ ฉันเกลียดพี่ที่สุด!”

 

อัญชัน!”

 

อย่ามาให้ฉันเห็นหน้าเป็นหนที่สองอีกนะ คนใจร้าย หัวใจพี่มันทำด้วยอะไร ทำไมถึงได้ต่ำทรามขนาดนี้….เลว....เลว ไอ้เลว!!!!” ฉันไม่รู้หรอกว่าตัวเองพูดอะไรออกไปบ้าง ที่รับรู้ได้คือสิ่งที่พูดออกไปมันล้วนแล้วเกิดขึ้นจากความเสียใจและน้อยใจกับสิ่งที่เขาทำกับฉันแทบทั้งสิ้น

 

สิ่งที่สุดท้ายที่ฉันจำได้คือมือหนาที่ยอมอ่อนแรงปล่อยตัวฉันออกช้าๆ พี่ภูผาดูมีท่าทีเศร้าๆ ฉันสังเกตเห็นปากของเขาขยับ...ใช่ เขากำลังพูดอะไรบางอย่าง บางอย่างที่ฉันฟังไม่ออก

 

พี่ยอมแล้วอัญชัน...

 

สีหน้าของเขากำลังเศร้า แต่ริมฝีปากยังคงแสยะยิ้มอยู่ ทำไมล่ะ ทำไมพี่ถึงดูเศร้าแบบนั้น...

 

....พี่แพ้แล้ว

 

พี่กำลังพูดว่าอะไร ทำไมพี่ถึงไม่พูดให้ฉันได้ยิน

 

พี่ทำหน้าแบบนั้นทำไม!

 

พี่จะไม่ยุ่งกับอัญอีก....ลาก่อน

 

ฉันยังคงไม่เข้าใจเขาอยู่ดี ไม่รู้ว่าเขาพูดอะไร รู้อีกทีเขาก็เดินออกไปจากเหตุการณ์ชุลมุนตรงหน้าเสียแล้ว

 

วันนี้วันอะไรวะเนี่ย!” ฉันเหลือบมองเจ้าของเสียงที่สบถออกมาอย่างลืมตัว เขาเหลือบมองฉันเล็กน้อยด้วยสภาพเสื้อผ้าที่ดูยับเยินจากการถูกทำร้ายอัญชันพี่ว่าเราไปจากที่นี่กันเถอะ...

 

แต่ว่าอัญ...

 

ทานนี่สิอัญ จะได้มีสติมากกว่านี้

 

ยาเม็ดสีขาวเม็ดเดิมถูกยัดเยียดใส่ปากของฉันเป็นหนที่สองพร้อมด้วยแก้วเหล้าเย็นเฉียบที่ถูกส่งตามมาแบบติดๆ เพียงแค่นั้นร่างกายทุกส่วนมันกลับคืนสู่สภาพตัวลอยเบาหวิวเหมือนเดิม ขาทั้งสองข้างคล้ายกับยืนไม่ติดพื้น หูทั้งสองข้างแทบจะไม่ได้ยินเสียงอะไรอีกเลยแม้แต่เสียงดนตรีที่ในวินาทีแรกที่ก้าวเข้ามามันดังลั่นสนั่นจนพื้นสะเทือนขนาดนั้น

 

ความรู้สึกในตอนแรกที่ทั้งเจ็บปวด เสียใจ และน้อยใจมันค่อยๆ มลายหายไปทันทีที่กลืนยาตัวนี้ลงคอไปพร้อมน้ำสีอำพัน มันทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้นแต่กลับกันร่างกายทุกส่วนมันกลับร้อนวูบวาบอีกครั้งแบบที่ไม่เคยเป็น

 

ร้อน..

 

ร้อนเหลือเกิน...

 

PHUPHA’S PART

 

บรืนนนนนนนนน บรืนนนนนนนนนนนนนน

 

ผมกำพวงมาลัยรถแน่นจนสั่นและจงใจใช้เท้าเหยียบคันเร่งจนจม พยายามระบายความอัดแน่นทั้งหมดออกไปพร้อมความเร็วบนท้องถนน ถึงแม้ว่าสายลมในช่วงยามค่ำคืนจะไม่ได้ช่วยให้อารมณ์ผมเย็นลงเลยก็ตามแต่ผมก็ยังคงหวังต่อไปว่ามันอาจจะช่วยดับความร้อนในตัวลงได้บ้าง

 

มึงอย่ามาบ้าไปหน่อยเลยไอ้ภู ที่น้องอัญไม่เอามึงเพราะเขากับกูรักกัน เขาเลือกกูไม่ใช่คนไม่เอาอ่าวแบบมึง!!!

         

เสียงของไอ้กวินกับสีหน้าที่ดูเหนือผมไปเสียทุกอย่าง มันทำให้ผมรู้สึกแค้นทุกครั้งที่นึกถึง โดยเฉพาะกับคำพูดของอัญชัน

 

          ฉันมีแฟนแล้ว คงไม่ว่างไปไหนมาไหนตามที่พี่ขออีก ฉันไม่อยากให้แฟนฉันเข้าใจผิด

 

          เพราะแบบนี้สินะ คืนนั้นเธอถึงได้ตามให้ไรลามาเช็ดตัวผมตอนที่ผมเผลอหลับไปเพราะพิษไข้ที่เกิดจากบาดแผล ไม่แปลกใจเลยที่เธอไม่ยอมฟังผมอธิบายเรื่องการหักหน้าไรลาในงานหมั้นที่จะถูกจัดเร็วๆ นี้

 

          เพราะเธอกำลังคบอยู่กับไอ้กวิน...

 

          ปี๊บ! ปี๊บ!

 

          เสียงเรียกเข้าของโทรศัพท์ที่ดังขึ้น ทำให้ผมละมือข้างหนึ่งเพื่อกดรับสาย

 

          [ ไอ้ภูขับช้าๆ หน่อยดิวะ มึงดื่มเหล้าเข้าไป เดี๋ยวก็ขับแหก ชนตูดรถคันอื่นหรอก ] เสียงของไอ้ธารที่อยู่บนรถอีกคันกับไอ้เวหาเพื่อนผมพูดผ่านสายอย่างเป็นห่วง

 

          หึ!” ผมร้องหึออกมาเบาๆ ก่อนจะพูดตอบกลับไปเสียงเย็น เป้าหมายคือร้านมึง แต่ถ้าถึงร้านมึงแล้วไม่เจอกู ก็ตามหากูที่โรงพยาบาลไม่ก็ในนรกเอาแล้วกัน

 

          ผมโยนโทรศัพท์ไปยังเบาะหลังทั้งๆ อย่างนั้นโดยไม่กดตัดสาย แล้วใช้มืออีกข้างกลับมาช่วยประครองพวงมาลัยรถอีกครั้งโดยที่เริ่มเหยียบคนเร่งจนสุดอีกครั้งเพื่อตรงไปยังที่หมาย

 

          ตอนนี้ทุกอย่างมันมีค่าเท่ากันหมด ผมก็ยังคือผม

 

คือภูผา อัครไพศาลกุลที่แม่งไม่มีเชี่ยอะไรดีเลยสักอย่าง!

 

TO BE CONTINUED..
 





TALK 
 

ตอนแรกว่าจะหยุดอัพเพราะอยากให้ติดตามในรูปเล่ม
แต่มีเสียงขอมาให้อัพต่อ อีกใจเราเองก็อยากอัพต่อด้วยนั่นแหละ ฮาา
เพราะกลัวคนที่ไม่ได้ซื้อหนังสือจะเฟลที่ได้อ่านไม่จบ
ขอบคุณนะครับที่อุดหนุนนิยายเรื่องนี้แบบรูปเล่ม มันเกินเป้าที่เราตั้งไว้เยอะเลย
ขอบคุณจริงๆ ฮับ <3 แต่ว่าหลังจากเรื่องนี้จบ เรื่องอื่นไม่จบนะเฮ้ยย
รอบนี้เลยอยากจะฝากนิยายไว้ในอ้อมใจคนอ่านอีกสองเรื่อง (ลิเกแท้)
รับประกันความแซ่บ สามารถส่องจากคอมเม้นได้ 5555555555555 (อะไรรร)
สุดท้ายนี้ขอบคุณครับ ขอบคุณจริงๆ <3

ฝากสองเรื่องนี้ด้วยนะฮับ <3

 

LIPSLIE FVXXBASE พันธการร้าย ซ่อนรัก : ลงแล้ว 12 ตอน 
"อย่าเล่นตัวมากได้ป่าววะ" ไม่เข้าใจเลยว่ะว่าทำไมเธอต้องเล่นตัวจนน่าเบื่อขนาดนี้ เห็นหน้ายัยนี่แบบนี้ทีไรแล้วแมร่งหงุดหงิด "ไหนบอกว่าเวอร์จิ้นไงแล้วทำไมไม่มีเลือด!!" 
Type : เรื่องยาว > รักหวานแหวว 
Upd : 3 ธ.ค. 57 / 18:39 , Fanclub : 1,257 
Tags : ยังไม่มี
Rating 
98% 
View - 20,361 
comment- 5,639 
แก้ไข/เพิ่มตอน  ลบบทความ  ลบ Comment
เพิ่มเป็น ผลงานตีพิมพ์

EROTIC WOLF' : ลงแล้ว 15 ตอน 
ฉันถูกโจมตีจากบางสิ่งขณะเดินทางมาพักอาศัยกับญาติที่ต่างเมือง บางสิ่งที่ดุร้าย รวดเร็วและป่าเถื่อน "ฉันต้องการมีลูก เธอคิดว่าจะออกลูกได้ถึงคอกป่าววะ เฮเลน?" 
Type : เรื่องยาว > รักหวานแหวว 
Upd : 3 ธ.ค. 57 / 15:57 , Fanclub : 1,723 
Tags : ยังไม่มี
Rating 
90% 
View - 26,955 
comment- 7,161 
แก้ไข/เพิ่มตอน  ลบบทความ  ลบ Comment
เพิ่มเป็น ผลงานตีพิมพ์

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

11,401 ความคิดเห็น

  1. #11242 fairly (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2557 / 18:49
    โอ๊ยยยยยยยยยยยยยย หงุดหงิด !!!! เข้าใจผิดกันทั้งคู่!!!



    อัญชัญ ชั้นว่าไปพี่ กวิน นี้แหละ ไม่น่าไว้ใจ ให้กินยาอะไรก้อไม่รู่ จะรอกมั้ยเนี่ย หล่อน ๅ!!!!!
    #11242
    0
  2. #11241 nesyvii (@madosa112) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2557 / 14:27
    เจิมมมมมม
    #11241
    0
  3. #11239 Baifernpruks (@baifernpruks) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2557 / 18:20
    พี่ภูกลับมาก่อน ช่วยอัญก่อน ว่าแล้วว่ากวินมันเลวววววว
    #11239
    0
  4. #11238 Baby Mild (@pannapapon_31) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2557 / 16:24
    พี่ภูเป็นคนที่โหดม ตบหน้าอัญได้ไง T^T
    ส่วนกวินเป็นคนที่เชี่ยเลย สาบานว่ายาเม็ดนั้น มันต้องเป็นอะไรที่ไม่ดีแน่ เกลียดกวิน ตีสองหน้าสินะ -.,-
    #11238
    0
  5. #11237 J'usmine (@jusminsss) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2557 / 22:54
    พี่ภูทำไมโง่งี้ ดักตบลากเข้าดงเลยหนิ !!
    #11237
    0
  6. #11235 อินจนหลอน (@puiymomoreo) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2557 / 08:26
    เจิมมมม
    #11235
    0
  7. #11234 Flower Me (@suraya06) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2557 / 07:01
    พี่ภูมาช่วยอัญก่อน
    #11234
    0
  8. #11233 ทิป (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2557 / 23:56
    รออ่านต่อ ขอบคุณค่ะ
    #11233
    0
  9. #11230 Som Na Kub (@sosolovenovel) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2557 / 23:31
    เฮียภูอย่าเศร้าดิ TT^TT โหยยยย ดราม่าทั้งคู่พี่คู่น้องงง
    #11230
    0
  10. #11229 t.Darling (@iamtey) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2557 / 21:31
     พี่กวินทำไมทำงี้อ่ะร้ายชะมัด พี่ภูกลับมาช่วยอัญก่อนดิเห้ยยย
    #11229
    0
  11. วันที่ 4 ธันวาคม 2557 / 17:19
    ตายล๊ะภูผาจะรู้มั๊ยว่าอัญชัญโดนยา T^T
    #11226
    0
  12. #11225 ^^^pear^^^ (@Promphakdee) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2557 / 15:38
    ไลลาแกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ พี่กวินก็อีกคน
    #11225
    0
  13. #11224 V.I.P. Angel (@pangbestfriend) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2557 / 10:42
    ติดตามอยู่นะคะ อัพต่อเรื่อยๆนะ
    #11224
    0
  14. #11223 Pim Unchisa (@pimunchisa) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2557 / 01:52
    ขอบคุณที่อัพนะคะ
    #11223
    0
  15. #11222 Netnapa Pluemjit (@pa_nuch) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2557 / 00:44
    กวินคนเลวอยู่แล้ว ทำไมพี่ภูไม่ช่วยอัญชัน
    #11222
    0
  16. #11221 Netnapa Pluemjit (@pa_nuch) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2557 / 00:43
    พี่ภูปล่อยอัญชันไปทำไม
    #11221
    0
  17. #11220 เป๊ปซี่น้อย (@pepsi06) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2557 / 20:58
    ใครจะช่วยอัญชันได้อ่ะ
    #11220
    0
  18. #11219 Evefee (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2557 / 20:44
    อยากอ่านอีกๆ อัพต่อน้ะค้ะ
    #11219
    0
  19. #11218 Tweetie (@ponponlll) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2557 / 19:40
    กวิน -*- แกมัน.... มีเล่นยา หลอกอัญแบบนี้ ภูผาต้องจัดหนัก
    #11218
    0
  20. #11217 Flower Me (@suraya06) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2557 / 19:22
    กวินให้อัญชันกินยาอะไรอ่ะ
    #11217
    0
  21. #11216 เรฟามีร์ (@bestwills) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2557 / 19:16
    ซวยแล้วว่าแล้วว่าอิกวินมันเลววว ใครจะมาช่วยนางเอกล่ะทีนี้ งานเข้าแล้ววววว.
    #11216
    0
  22. #11215 ~SaKuRa_iRo~ (@lala_lala) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2557 / 19:00
    กวินนี่เล่นยาด้วยหรอ แหมมมมมมมมมม
    #11215
    0