PSYCHO ABUNAI!

ตอนที่ 2 : PSYCHO ABUNAI! :: EPISODE 01 ซ่อนหา [ Up 100 % ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10597
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    23 พ.ค. 57

EPISODE 01

ซ่อนหา








 

Phupha's Part

     

          @มหาลัยเอกชนx

       10.30 น.

 

            รถสปอร์ตเปิดประทุนสีดำเงาราคาแพงขับเคลื่อนไปตามถนนทางเข้ามหาลัยด้วยความเร็ว สร้างเสียงฮือฮาและเรียกเป้าหมายจากสายตาของนักศึกษาคนอื่นๆ ได้เป็นอย่างดี โดยเฉพาะกับผู้ชายที่เป็นเจ้าของรถอย่างผม 'นายภูผา วงศ์อัครไพศาลกูล'

 

       ผมขับรถมาหยุดจอดอยู่ที่หน้าทางเข้าตึกของอธิการบดีมหาลัย ก่อนจะรีบพาตัวเองลงจากรถ เพื่อไปหาตัวบุคคลที่เป็นเป้าหมายของการมาเหยียบมหาลัยในรอบหนึ่งเดือน  

 

            ตึงง!!

 

       "อ้าวว่าไงภู ไอ้หลานรัก"

 

       "เงียบไปเลยลุง!" ผมขัดเสียงทักทายที่ฟังดูเป็นมิตรจากผู้ชายซึ่งเป็นตรงหน้าอย่างไม่สนใจ รีบจ้ำเท้าเพื่อเพื่อหวังเข้าไปคุยธุระที่เตรียมมาให้จบโดยไว

 

            "วันนี้มาหาลุงที่มหาลัยฯได้ มีเรื่องอะไรรึเปล่า"

 

       "แน่นอน ถ้าไม่มี ผมคงไม่แบกหน้ามาหาคุณหรอก" เป็นอีกครั้งที่ผมขัด

 

            ลุงกฤษณ์ ชายผู้เป็นสามีที่ถูกต้องตามกฏหมาย จ้องมองผมด้วยสายตาเป็นมิตร ซึ่งบอกตามตรงว่าผมโคตรเกลียดสายตาแบบนั้นของมัน

 

            "มีเรื่องอะไรให้ลุงช่วยงั้นหรอภู?"

 

       "ผมต้องการรู้ประวัตินักศึกษาคนหนึ่งในมหาลัยของลุง" ผมรีบพูดเข้าประเด็นพร้อมกับหยิบซองใส่แผ่นซีดีแผ่นเล็กยื่นให้ลุงกฤษณ์และพูดต่อ "จัดการให้ผมได้ไหม?"

 

       ลุงกฤษณ์ขยับยิ้มมุมปากเล็กน้อย และยอมรับแผ่นซีดีไปจากมือผมอย่างว่าง่าย และเอ่ยปากถามออกมาอีกครั้งสั้นๆ

 

            "ผู้หญิงใช่ไหม?"

 

       "..."

 

       "สวยหรือเปล่า หุ่นดีและรวยเท่าป้าแกไหม?"

 

       คำถามของลุงกฤษณ์ทำผมเผลอกำหมัดแน่นเพื่อระงับอารมณ์โมโหที่เริ่มประทุอยู่ภายในหัว

 

            "สวยหรือเปล่า? ลุงคิดว่าคนอย่างผมจะคั่วเด็กหน้าตาบ้านๆ ริมถนนรึไง" ผมตอบน้ำเสียงปนขำ เหลือบตามองหน้าลุงที่ดูจะตั้งใจฟังผมเป็นอย่างมาก "หุ่นดีหรือเปล่า? ผมว่าเธอคนนี้ก็งั้นๆ นั่นแหละ นมแค่เต็มมือ เอวเล็กคอดน่าฟัด สะโพกกลมมนคลึงทั้งคืนได้ไม่เบื่อ ...มันก็แค่นั้น "

 

       ลุงกฤษณ์หัวเราะออกมาเบาๆ กับคำตอบที่ได้รับ

 

            "แล้วแกมั่นใจได้ยังไง ว่าผู้หญิงน่าคลึงของแก เธออยู่ในมหาลัยของเรา"

 

       "ผมเจอเธอที่ผับตอนงานวันเกิด ซึ่งแน่นอนวันนั้นผมเหมาทั้งผับเพื่อเชิญแค่เด็กในมหาลัย คงไม่มีคนนอกสามารถเข้าไปในผับได้แน่ๆ .."

 

       ลุงกฤษณ์พยักหน้าอย่างเข้าใจพลางโบกแผ่นซีดีไปมาเบาๆ

 

            "โอเคลุงเข้าใจแล้ว ถ้าได้เรื่องอะไรยังไง ลุงจะรีบให้คนโทรไปบอก"

 

       สิ้นเสียงคำตอบรับของลุงที่ผมไม่ชอบขี้หน้า ผมก็รีบหันหลังเพื่อหวังจะออกไปให้พ้นๆ หน้าผู้ชายคนนี้โดยไว ทว่า...

 

            "ถ้าคิดจะจับผู้หญิงคนนี้ทำเมีย ดูมันให้แน่ใจก่อนนะภู ว่าเธอคนนี้ไม่จนหรือด้อยไปกว่าครอบครัวของแก.."

 

       ผมเม้มปากแน่น ค่อยๆ เหลียวหลังมองลุงกฤษณ์อีกครั้ง โดยพยายามระงับอารมณ์หงุดหงิดในหัวที่แทบจะระเบิดออกมาภายในเสี่ยววินาทีลง

 

            "ตระกูลวงศ์อัครไพศาลกูล รวยพอที่จะซื้อโลกทั้งใบได้ ไม่จำเป็นต้องเกาะหางผู้หญิงกินเหมือนแมงดา" ผมยิ้มกริ่มทันทีที่สีหน้าของลุงกฤษณ์เปลี่ยนไป เมื่อเจอคำพูดแทงใจดำ "ที่สำคัญถึงเธอคนนั้นจะจนหรือรวย ยังไงยัยนั่นก็เมียผม"

 

       "ไอ้ภู!!"

 

       "ลุงก็รีบๆ จัดการให้ผมด้วยแล้วกัน ก่อนที่ป้าผมจะรู้ว่าลุงเอาเงินในบัญชีป้าผมไปหมดกับการพนันงี่เง่าเกือบสิบล้าน"

 

       ลุงกฤษณ์ได้แต่กำมือแน่นเพราะไม่สามารถโต้ตอบคำขู่ของผมได้ ซึ่งผมไม่รอช้ารีบปลีกตัวเดินออกจากห้องทำงานของลุงไปในทันทีโดยไม่รอฟังคำแก้ตัวหรือข้ออ้างงี่เง่าที่ผมเคยได้ยินบ่อยๆ เวลาป้าโทรมาปรับทุกข์กับแม่

 

            แสงแดดอ่อนๆ ตอนสายๆ ทำให้ผมต้องรีบพุ่งตัวตรงไปที่รถเพื่อควานหาแว่นกันแดดราคาแพงที่เพิ่งได้เมื่อตอนงานวันเกิดขึ้นมาสวม เหตุผลน่ะเหรอ? เพราะแสงแดดช่วงสายๆ อาจจะทำร้ายรูม่านตาของผมที่แสนจะบอบบางได้โดยที่ผมไม่รู้ตัว ดังนั้นผมควรจะกันไว้ดีกว่าแก้ เพราะถ้าหากวันนึงผมตาบอดขึ้นมาความหล่อที่มีอาจจะลดลงไปตามลำดับ

 

            "เฮ้อ..." เป็นรอบที่เท่าไหร่ไม่รู้ ที่ผมเผลอถอนหายใจออกมาเบาๆ แบบไม่รู้ตัว ยิ่งได้เห็นมงกุฏดอกอัญชัญที่เริ่มแห้งเหี่ยวไปตามกาลเวลาด้วยแล้วละก็...ผมก็ยิ่งอยากเจอหน้าเธออีกสักที

 

            ซินเดอเลล่าพรากซิง...

 

            บรืนนนน บรืนนนนนนนน

 

            เสียงของเครื่องยนต์รถที่ดังแว่วมาจากด้านหลัง ทำให้ผมเหลือบมองเจ้าของเสียงเครื่องยนต์ผ่านแว่นกันแดดโดยอัตโนมัติ

 

            รถคันดังกล่าวค่อยๆ ชะลอความเร็วก่อนจะหยุดจอดขนาบข้างรถผมในที่สุด

 

            "โย้ววววว ภูผา!" น้ำเสียงกวนๆ ที่เอ่ยปากทักทาย ทำให้ผมต้องพยักหน้ารับแทนคำพูดตามวิสัย "เอาแผ่นซีดีมาให้ลุงแมงดาของมึงแล้วรึไง?"

 

       "เออ" ผมตอบมันกลับไปเพียงสั้นๆ

 

            เวหาหัวเราะรวน รีบเปิดประตูลงจากรถท่าทางกวนประสาท ก่อนจะเริ่มพ่นคำถามออกมาอีกครั้ง

 

            "อีกไม่นานเว้ยเพื่อน มึงก็จะได้เจอซินเดอเลล่ากระชากซิงแล้ว"

 

       "หุบปากน่าไอ้เว"

 

       "อะไรวะเพื่อน พูดงี้ได้ไงวะ นั่นมันเมียคนแรกของมึงเลยนะ แทนที่จะเป็นมึงพรากซิงเขาเสือกถูกเขาพรากซิง" เวหาพูดน้ำเสียงกลั้นขำ จนผมต้องง้างมือตัวหัวมันไปทีเพื่อให้เงียบ

 

            "อย่ามาเรียกเมียกูแบบนั้น เมียกูเปรียบเป็นซินเดอเลล่าไม่ได้หรอก ขึ้นชื่อว่าเมียกูมันต้องสูงส่งยิ่งกว่าเจ้าหญิงโว้ยย"

 

       "กูชักอยากจะเห็นหน้าเมียมึงตัวเป็นซะแล้วสิ ว่าจะสูงส่งเกินเจ้าหญิงจริงๆ หรือเปล่า" เวหายักไหล่กวนๆ ก่อนจะเอื้อมมือมาตบบ่าผมเบาๆ แล้วพูดต่อ "ไปร้านกาแฟมหาลัยฯเหอะวะ กูอยากได้กาแฟเย็นๆ สักแก้ว"

 

       ว่าแล้วมันก็รีบจ้ำเท้าเดินกลับไปขึ้นรถทั้งๆ อย่างนั้น ซึ่งผมคงไม่มีทางปฏิเสธเพื่อนรักของผมคนนี้อยู่แล้ว ทำให้ต้องรีบกระโดดขึ้นรถ ก่อนจสตาร์ทเครื่องยนต์แล้วเลี้ยวรถขับตามหลังรถของเวหาไปติดๆ

 

       อีกนิดเดียว...เดี๋ยวเราก็จะได้เจอหน้ากันแล้ว

 

            อดทนเข้าไว้ไอ้ภู

 

            เวลาในตอนนี้นี้มันก็เหมือนกับการ 'เล่นเกมส์ซ่อนหา'

         

 

 

Anchan's Part

         

          @ร้านขายยาประจำมหาลัยเอกชนx

 

            ฉันยืนบิดตัวไปมาเล็กน้อยด้านหน้าเค้าน์เตอร์ขายยา เพื่อไม่ให้ของเสียเหลวๆ ภายในตัวไหลเปรอะช่วงหว่างขา แม้ว่าในตอนนี้ฉันจะรู้สึกเหนอะหนะบริเวณระหว่างขามากเท่าไหร่ ก็ฉันก็ยังไม่กล้าพูดในสิ่งที่อยากจะซื้อออกไปได้เพราะทั่วบริเวณร้านเต็มไปด้วยนักศึกษาที่ต่างพากันเข้ามาซื้อยาและอุปกรณ์ทำแผลต่างๆ ให้วุ่นวายกันไปหมด

 

            ถ้าไม่ได้กระโปรงยาวคลุมเข่า ป่านนี้คนคงจะรู้กันหมดว่าฉันกำลังมีประจำเดือน -_- แต่มันดันไม่ใช่ประจำเดือนแบบปกตินี่สิ

 

            ชีวิตของฉัน 'อัญชัญ' สาวน้อยวัย 22 ปี ดันเกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้นเมื่อสองคืนก่อน เมื่อเพื่อนรักของฉัน 'ยัยปูไท' เกิดอยากไปร่วมปาร์ตี้งานวันเกิดของลูกชายเจ้าของมหาลัย จนฉันพลาดท่าเสียทีได้เสียกับตัวผู้ที่ไหนไม่รู้ T^T นั่นเลยเป็นสาเหตุว่าทำไมเลือดถึงได้ไหลออกมาบ่อยๆ ไม่หยุด คล้ายกับจะเป็นตราบาให้ตรึงใจว่า ฉันไม่ใช่สาวบริสุทธิ์อีกต่อไปแล้ว TTOTT

 

       ยิ่งฉันมีภาพพจน์ที่แสนจะเรียบร้อยอยู่ในรั้วมหาลัย คะแนนสอบระดับคณะก็ยังเป็นอันดับหนึ่ง แล้วแบบเนี่ยจะให้ฉันกล้าซื้อของที่ต้องการในใจได้ยังไงละ T_T

 

            "หนูจะซื้ออะไรจ๊ะ" ป้าร้านขายยาเอ่ยปากถาม ท่าทางใจดี และนั่นทำให้ฉันสะดุ้งจากภวังค์

 

            ฉันรีบหันขวับมองซ้ายขวาเพื่อดูทางว่าสะดวกคนไหม ก่อนจะยื่นหน้าเข้าไปจนแทบชิดกับหน้าป้าแก แล้วตอบกลับไปเสียงค่อย

 

            "ขะ...ขอผ้าอนามัยแบบสอดกล่องนึงค่ะ"

 

       "แค่ผ้าอนามัยเอง เดี๋ยวป้าหยิบให้นะ"

 

       "ดะ...เดี๋ยวคะป้า!!!" ฉันร้องห้ามแกอีกครั้ง จนแกหยุดชะงักหันมองหน้าฉันเป็นหนที่สองด้วยความสงสัย

 

            "อะไรหรือจ๊ะ?"

 

       "หนะ...หนูขอ..."

 

       "?"

 

       "ขะ...ขอ...เอ่อ...ยา...เอ่อยา...."

 

       "จะเอายาคุมใช่ไหม เอาแบบฉุกเฉิน รายอาทิตย์หรือรายเดือนละ"

 

       สิ้นเสียงย้อนถามของป้าร้านขายยา ทำเอานักศึกษาที่กำลังพากันเข้ามาซื้ออุปกรณ์ทำแผลต่างจับจ้องมองทางที่ฉันเป็นสายตาเดียว

 

            "มีเพศสัมพันธ์ตั้งแต่เมื่อไหร่?" ป้ายังคงตะโกนถามเสียงดังไม่หยุด

 

            "สะ...สองคืนแล้วคะ"

 

       "โอ้ยยย ถ้างั้นฉุกเฉินคงใช้ไม่ทันแล้วละ เอาแบบเป็นอาทิตย์หรือเดือนไปแทนแล้วกัน ฉุกเฉินมันต้องกินภายใน12ชั่วโมงเท่านั้น"

 

       ว่าแล้วป้าแกก็จัดผ้าอนามัยแบบสอดพร้อมด้วยแผงยาคุมมาวางบนเค้าน์เตอร์พร้อมรอยยิ้มที่เปลี่ยนไป

 

            "ท่าทางออกจะเรียบร้อย ไม่น่าเลยนะหนู"

 

       "..."

 

       "ทั้งหมด190บาท"

 

       ฉันรีบก้มหน้างุดวางแบงค์ร้อยสองใบกับเค้าน์เตอร์โดยไม่ลืมคว้าของที่ได้มาลงกระเป๋า ก่อนจะจ้ำเท้าออกจากร้านขายยาของมหาลัยฯไปทันทีท่ามกลางเสียงซุบซิบของนักศึกษาที่เห็นเหตุการณ์

 

            หมดแล้ว ภาพพจน์ของฉัน TOT ถ้าเรื่องนี้รู้เข้าไปถึงหูของพ่อกับแม่เมื่อไหร่ มีหวังพวกท่านต้องเสียใจแน่ๆ ที่มีลูกสาวเหลวแหลกแบบนี้!!

 

            ฉันรีบพาตัวเองตรงไปยังบริเวณหอนาฬิกาของมหาลัย ซึ่งที่บริเวณนั้นจะมีร้านกาแฟเล็กๆ ไว้บริการ และที่ร้านกาแฟนั่นแหละที่เป็นที่นัดพบอีกที่ระหว่างฉันกับปูไท ดังนั้นก่อนจะถึงเวลานัด ฉันต้องรีบไปจัดแจงธุระของตัวเองให้เรียบร้อยเสียก่อน ห้องน้ำบริเวณหอนาฬิกาจึงกลายเป็นจุดหมายต่อไปที่ฉันจะเข้าล้างความอับอายในร้านขายยาเมื่อครู่

 

            'ห้องน้ำอนาท' คือชื่อเรียกขานเฉพาะของห้องน้ำบริเวณหอนาฬิกา ที่มีเพียงแค่สองห้องติดโดยแบ่งเป็นหญิงกับชาย เหตุผลที่ห้องน้ำบริเวณหอนาฬิกาถูกขนานนามแบบนี้ก็คงเป็น อะไรๆ ที่ไม่ค่อยสมประกอบสักเท่าไหร่เช่น น้ำไม่ไหล ประตูล๊อคไม่ได้ บางทีก็มีนักศึกษาเข้าไปทำธุระหนักเอาไว้แต่ดันไม่ราดน้ำ -_-;; การมาใช้บริการห้องน้ำที่หอนาฬิกาจึงเป็นการวัดดวงที่ไม่สามารถคาดการณ์ได้ติดอันดับที่2ของมหาลัยเอกชนxเลยก็ว่าได้

 

            ฉันเอื้อมมือผลักประตูห้องน้ำหญิงเข้าไปเบาๆ เพื่อสำรวจภายใน ก่อนจะรีบปิดประตูกลับเหมือนเดิม เมื่อพบว่ามีธุระหนักของใครบางคนที่เข้ามาใช้บริการก่อนหน้าปล่อยทิ้งไว้โดยไม่ราด ที่สำคัญเลย

 

             นี่มันห้องน้ำหญิงนะโว้ยยย!!

 

       ...ไม่อยากเชื่อเลยว่าผู้หญิงจะทำนิสัยทุเรศทุรังแบบนี้ด้วย -_-;;;

 

            เมื่อห้องน้ำหญิงเป็นสถานที่อันตรายที่ไม่อาจจะเข้าไปเหยียบได้ ฉันจึงเปลี่ยนเป้าหมายเป็นเป็นห้องน้ำชาย

 

            ฉันเอื้อมมือผลักประตูเล็กน้อยและเตรียมกลั้นหายใจเผื่อมีสงครามกองอยู่ในห้องน้ำ แต่ว่า...มันกลับผิดคาด เมื่อภายในห้องน้ำชายห้องนี้ค่อนข้างสะอาดสะอ้านต่างจากห้องน้ำหญิงอีกห้องจนน่าแปลกใจ

 

            เพราะฉันไม่มีเวลามากนัก ทางเลือกสุดท้ายเลยไม่พ้นต้องพาตัวเองเข้าไปทำธุระในห้องน้ำชาย แต่มันก็เหมือนเคราะห์ซ้ำกรรมซัด เมื่อที่ล๊อคกลอนประตูห้องน้ำชายมันดันหายไป

 

       โธ่...ชีวิตฉัน TOT

 

            ยิ่งเวลานัดใกล้เข้ามามากขึ้น ฉันก็เลยต้องรีบแก้สถานการณ์โดยการหยิบสายคาดหัวดอกอัญชัญที่มักจะพกติดกระเป๋าเผื่อเที่ยวอยู่เสมอๆ ออกมาเผื่อผูกติดด้ามจับประตูกับราวแขวนกระเป๋าใกล้ๆ

 

       "แค่นี้ก็เรียบร้อย..." ฉันพึมพำบอกตัวเองเบาๆ เมื่อรู้สึกว่าเวลาที่ฉันรอคอยใกล้จะมาถึง ก่อนจะรีบพาตัวเองขึ้นไปนั่งบนคอห่านโดยเลิกกระโปรงขึ้นสูงเพื่อไม่ให้เปียกน้ำที่เจิ่งค้างบนพื้น

 

            "แค่สอดเข้าไปใช่ไหม.." ฉันกลั้นหายใจเล็กน้อยเมื่ออ่านวิธีใช้ผ้าอนามัยแบบสอดข้างกล่อง ก่อนจะเริ่มแกะเพื่อจัดการธุระของตัวเอง

 

            ให้ตายสิ...ทำไมมันน่าอายแบบนี้นะ T///T

 

       ตึก ตึก ตึก ตึก...

 

            เสียงฝีเท้าของใครบางคนด้านนอกห้องน้ำ ทำให้ฉันรีบกลั้นใจทำธุระของตัวเองจนเสร็จ โดยไม่ลืมวักน้ำในอ่างเพื่อล้างคราบเลือดที่เปือนระหว่างขอออกแบบรีบๆ พร้อมลุกพรวดเพื่อจะดึงแพนตี้ใส่ให้เรียบร้อยโดยไม่ให้บุคคลด้านนอกรู้ว่ากำลังมีนักศึกษาผู้หญิงกำลังทำธุระอยู่ในห้องน้ำชาย

 

            แกร๊กๆ ...

 

            เสียงบิดกลอนประตูพร้อมแรงกระแทกเบาๆ ทำเอาฉันหยุดชะงักลงเล็กน้อยเพราะรู้สึกหวาดเสียว และในขณะที่ฉันดึงแพนตี้ขึ้นสวมให้เรียบร้อยอยู่นั่นเอง

 

            ตึง!! ตึง!!!

 

       โครมมมมม!!!!

 

       O_O

 

           ประตูห้องน้ำกลับถูกกระแทกเข้ามาอย่างแรง พร้อมปรากฏร่างของผู้ชายคนนึงในชุดนักศึกษามหาลัยเดียวกันพร้อมแว่นกันแดดสีดำ เรี่ยวแรงที่มีในตอนแรงเริ่มอันตรธานหายไปเผลอปล่อยกระโปรงนักศึกษาตัวยาวลงแบบลืมตัว

 

            "กางเกงในสีขาวงั้นหรอ? แบบยังเป็นแบบธรรมดาซะด้วย เชยชะมัด"

 

            "กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด ไอ้โรคจิต ไอ้ถ้ำมอง!!!"

 

       "หุบปากน่า! เธอนั่นแหละที่มันโรคจิต!!"

 

       เสียงตะคอกของชายแปลกหน้าทำฉันหยุดเสียงร้องโวยวายในทันที เมื่อสมองสั่งการได้ว่าฉันนี่แหละที่ควรจะโดนกล่าวหาแบบนั้น เพราะดันอุตริเข้าห้องน้ำชาย

 

            "เธอมันยัยโรคจิต"

 

       "นายนั่นแหละ! ถ้ารู้ว่ามีคนอยู่ในห้องน้ำ จะพังประตูเข้ามาทำไมละ!"

 

       "คนเข้าห้องน้ำอย่างน้อยมันต้องมีเสียงน้ำหรือเสียงอะไรบ้าง แต่ว่าห้องนี่มันเงียบเกินไป ฉันเลยคิดว่ามันแปลกๆ" เขาหลุดยิ้มมุมปากแบบเจ้าเล่ห์ "ก็ใครมันจะไปรู้ละ...ว่าจะมีนักศึกษาสาวๆ ท่าทางเรียบร้อย แอบเข้ามาช่วยตัวเองในห้องน้ำชายแบบนี้"

 

       "อย่ามาดูถูกฉันนะ!!!" ฉันตวาดขัดเสียงดัง "ห้องน้ำห้องข้างๆ มันสกปรกฉันเข้าไม่ได้ ฉันเลยจำเป็นต้องมาเข้าที่ห้องนี้ต่างหาก"

 

       ชายคนดังกล่าวไม่ตอบใดๆ กลับมา แต่กลับหัวเราะหึในลำคอเบาๆ เขาค่อยๆ ดึงแว่นกันแดดที่สวมอยู่ออกช้าๆ เผยให้เห็นใบหน้าหล่อเหลาที่เป็นที่หมายปองของสาวๆ ทั้งมหาลัย

 

            "พี่ภูผา! O_O"

 

       "รู้จักฉันด้วยเหรอ? นึกว่าจะไม่รู้จักฉันซะอีก" เขาเหยียดยิ้มน่าหมั่นไส้ก่อนจะพ่นคำพูดคำจาเลวร้ายออกมาอีก "จะออกไปได้ยัง? คนจะฉี่หรือถ้าจะยืนดูฉันจับไอ้นั่นยืนฉี่ตรงนี้ฉันก็ยินดีนะ"

 

       "ทุเรศ! ใครอยากจะไปดูไอ้นั่นของนายกัน อย่าเอาฉันไปเหมารวมกับสาวๆ ของนายนักสิ" ฉันเอ่ยปากแซะรีบก้าวลงจากคอห่านทั้งๆ อย่างนั้น

 

            รู้อะไรไหม? ทั่วหน้าของฉันตอนนี้มันช้าเพราะความอับอาย จนไม่รู้จะทำอย่างไรแล้ว ทั้งที่อยากจะขุดงัดคำพูดแรงๆ โต้กลับไปบ้างก็ตามที แต่พอนึกถึงหน้าพ่อกับแม่แล้ว... คำพูดที่มีในหัวมันกลับปลิวหายไปหมด

 

            ฉันรีบตรงไปคว้ากระเป๋าสะพาย เดินชนพี่ภูผาออกไปแบบรีบๆ เพราะไม่รู้จะแบกหน้าสู้กับเขาอย่างไรดี ยิ่งเขาเป็นคนดังของมหาลัยที่ฉันเรียนอยู่ด้วยแล้ว ฉันก็ยิ่งจะแทรกแผ่นดินหนีหายไปเสียมันตอนนี้

 

            "เฮ้! เดี๋ยวสิ เธอลืมของ!"

 

       เสียงเรียกของพี่ภูผาทำเอาฉันหยุดฝีเท้าโดยอัติโนมัติ รีบเหลียวหลังมองกลับไปด้วยความสงสัย

 

            "เธอลืมซองยาคุมกับกล่องผ้าอนามัย..." เขาเงียบเสียงลงเล็กน้อยเหลือตาอ่านฉลากข้างกล่องผ้าอนามัยก็จะพูดต่อด้วยท่าทางยียวน "ผ้าอนามัยแบบสอดซะด้วย ท่าทางจะเสียวไม่ใช่เล่น"

 

       "โรคจิต!!" ฉันแผดเสียงลั่นรีบก้มหน้าจ้ำเท้าตรงไปคว้าของจากมือของเขาแบบไม่มีทางเลือก พร้อมด้วยความอายที่แบกไว้กับตัวแทบไม่ไหว

 

            ทันใดนั้นพี่ภูผากลับคว้าข้อมือฉันเอาไว้แน่น พร้อมด้วยคำพูดกวนประสาทประโยคสั้นๆ

 

            "ใช้ผ้าอนามัยแบบสอดเนี่ยเพราะชอบความเสียวใช่ไหมละ?"

 

       "ปะ...ปล่อยนะ!!"

 

       "ถ้าอยากเสียว พี่ช่วยเธอได้นะ สนหรือเปล่าละ?"

 

       ฉันเม้มปากแน่นรวบรวมความกล้าสะบัดตัวออกจากมือหน้าของเขาอย่างแรง ก่อนจะเงยหน้าสบตากลับไปตรงๆ เพื่อแสดงให้เขารู้ว่าฉันไม่พอใจมากแค่ไหน

 

            "ถ้าฉันอยากเสียว เดี๋ยวฉันหารูดเอาตามเสาไฟได้ ไม่ต้องพึ่งของกระจอกๆ แบบที่พี่มีพกติดตัวหรอกคะ!"

 

       "ธะ...เธอ!!"

 

       "กรุณาเก็บของ ของพี่เอาไว้ตรงนั้นเถอะคะ พอดีฉันไม่ชอบเกลือกกลั้วกับของต่ำๆ ไร้น้ำยามีดีแค่คำพรีเซ็นต์สักเท่าไหร่" ฉันเหยียดยิ้มใส่ร่างสูงที่อ้าปากพะงาบๆ เหมือนพยายามจะพูดอะไร และแน่นอนฉันไม่รอให้เขาเป็นฝ่ายพูดออกมาบ้างแน่ๆ จึงรีบชิงพูดขัดขึ้นมาอีกครั้งเพื่อตัดบท "ขอตัวก่อนนะ...พี่-ภู-ผา!"

 

       สิ้นเสียง ฉันรีบจ้ำอ้าวออกจากบริเวณหน้าห้องน้ำชายไปทันทีคล้ายกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

 

            "ใครอยากจะนอนกับเธอจริงๆกันละ! มันเป็นมุขหรอกยัยโรคจิตเอ้ย ต่อให้เธอมาแก้ผ้าต่อหน้าฉัน ฉันก็เอาไม่ลงหรอก เผลอๆ จะกระทืบซ้ำด้วย อย่าหลงตัวเองไปหน่อยเลย!!!"

 

       ฉันหลุดยิ้มสะใจกับน้ำเสียงลนลานของผู้ชายเบื้องหลัง และรีบเร่งฝีเท้าเดินต่อไปเพื่อหวังจะไปให้พ้นๆ เหตุการณ์บริเวณนั้นเสียที

 

            ตั้งแต่ที่พ่อเริ่มซื้อหุ้นกับสนามบินยักษ์ใหญ่แห่งหนึ่ง จนตอนนี้มีเงินเป็นกอบเป็นกำ และมีชื่อเป็นหนึ่งในสามของหุ้นส่วนของบริษัทสนามบินนั้น ฉันก็อยากให้ตัวเองที่เป็นเพียงลูกสาวคนเดียว เป็นหน้าเป็นตาให้ครอบครัวบ้าง...

 

            ฉันไม่ได้ทำเพราะคำว่า 'เศรษฐีใหม่' แต่ทำเพื่อ 'หน้าตาของครอบครัว'

 

       ดังนั้น.. อะไรหรือใครที่ฉันอยู่ใกล้แล้วจะทำให้ฉันอดกลั้นไม่ไหว ฉันควรจะถอยห่างออกจากสิ่งของและคนเหล่านั้นให้ไกลที่สุด...รวมไปถึงเรื่องที่ฉันเสียความบริสุทธิ์ให้ตัวผู้ที่ไหนก็ไม่รู้ ทุกอย่างมันจะเป็นความลับที่แม้แต่กระทั่งปูไทเพื่อนรักของฉันก็จะรู้ไม่ได้ด้วยเช่นกัน

 

       โดยเฉพาะกับผู้ชายที่ชื่อภูผาอะไรนั่น ฉันต้องขออยู่ห่างให้ไกลที่สุด ห่างกันคนละดลกได้ยิ่งดี!!

 

 

TO BE CONTINUED..
 




 

TALK

มาอัพตามสัญญาแล้วช้า ขอโทษที่ล่าช้าไปหน่อย
สัญญาว่ามันจะไม่เกิดขึ้นอีก (กราบบบบ) มาพูดถึงพาร์ทนี้
เราอยากได้สามคำสำหรับ 'พี่ภูผา' 555555555555
ขอบคุณสำหรับคอมเม้นแทน1กำลังใจมากๆเลยจ้า
ส่วนใครที่เพิ่งเคยเข้ามาอ่าน หลงเข้ามา บลาๆ ส
ามารถกดแอดFAV.เพื่อรอตอนต่อไปได้นะคะ


แอดFav.จิ้มที่รูปเลย

 

.:: BROTHER'SET ::.

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

11,401 ความคิดเห็น

  1. #11396 phattaporn336 (@phattaporn336) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 มกราคม 2560 / 23:14
    ทำไงค่ะรักษาซิงได้นานมากเวอสุดๆ
    #11396
    0
  2. #11378 fernd2 (@FeRnD) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 09:42
    ช่วยตัวเอง what? 55
    #11378
    0
  3. #11282 T--dZ (@lllvioletlll) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 มกราคม 2558 / 15:02
    อ้าวววว ตอนแรกนึดว่าสาวเจ้าเป็นสาวเปรี้ยว เยี่ยวราด ตั้งใจมาหลอกฟันจริงๆ555

    เอาเป็นว่าเหนือความคาดหมายเบาๆนะเนี้ย   สาวเรียบร้อย? ไม่ได้ตั้งใจเหมือนกัน? 

    แถมมาเจอกันอีกครั้งในสภาพ... เอาละสิ ชักจะมันส์แล้ววว 555
    #11282
    0
  4. #11201 Sirigon So Kongto (@anothai-kt) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2557 / 20:40
    อิภูผาปากห-า
    #11201
    0
  5. #11117 opel_zuza (@marang-zangkoong) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2557 / 02:08
    อ้ากกกกกกก สะใจ 555555
    อิจี เอ้ย ภูผาโดน ><
    #11117
    0
  6. #11095 Haneul_k (@execration) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2557 / 23:38
    พี่พลาดแล้ว 55555555555555555555555555
    #11095
    0
  7. #11083 ejtangmay (@ejtangmay) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2557 / 09:42
    พี่ภูอีเสี่ยว55555555 ขรรมคนมันรวย==
    #11083
    0
  8. #11057 me too (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2557 / 21:14
    ซินเดร่าล่า พากซิง แม่งโหด
    #11057
    0
  9. #11049 KunNoofc (@kunnoohfc) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2557 / 14:14
    แจ่มๆๆๆ
    #11049
    0
  10. วันที่ 26 กันยายน 2557 / 08:33
    เจิมมมม
    #10866
    0
  11. #10806 จิ้งจอกขนฟู (@foxx-tron) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 กันยายน 2557 / 18:48
    ปล. ประจำเดือนเพิ่งมาแบบนี้ ไม่มีทางท้องหรอกค่ะ จะท้องได้ต้องมีอะไรกันที่กลางรอบเดือน คือประมาณ14วันหลังประจำเดือนวันแรกมาซึ่งเป็นช่วงที่ไข่ตกค่ะ
    #10806
    0
  12. #10805 จิ้งจอกขนฟู (@foxx-tron) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 กันยายน 2557 / 18:43
    เข้ามาอ่านเพราะเห็นว่าเนื้อเรื่องน่าสนุก แต่เจอบทนี้ไปเซ็งมากค่ะ=_= ยาคุมฉุกเฉิน มีแค่สองเม็ดนะคะ ไม่มีหรอกรายเดือนรายสัปดาห์น่ะ(อันนั้นมันยาคุมกำเนิดแบบแผงๆ 21หรือ28เม็ดค่ะ กินเดือนละแผง รายสัปดาห์ไม่มีขายค่ะ! ยังไม่เคยได้ยินว่ามีบริษัทยาไหนผลิตนะคะ=_=) ยาคุมฉุกเฉินให้กินหลังมีเพศสัมพันธ์ภายใน 72 ชม.ค่ะ เกินกว่านี้ยาจะไม่ได้ผล ต้องพึงหมอเพื่อใช้เครื่องมือช่วยสถานเดียว และหมอจะทำให้ก็ต่อเมื่อคุณถูกข่มขืนมาเท่านั้นค่ะ!!! ทราบคอมเม้นท์ข้อติชมแล้วรบกวนแก้ด้วยค่ะ เพื่อเนื้อเรื่องที่สนุกและสมจริงมากยิ่งขึ้นนะคะ:)
    #10805
    0
  13. #10709 Shasha (@bluefoot) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 กันยายน 2557 / 13:46
    ฮ่าๅๅๆๆๆๆๆๆ โอ๊ยยยฮาาา
    #10709
    0
  14. #10361 Whoami (@_iam) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 กันยายน 2557 / 01:45
    อัญชัญจ๋าา.. พี่ภูผาขอโต๊ดดดดด
    #10361
    0
  15. #10359 ทิป (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 กันยายน 2557 / 23:38
    สนุกค่ะ ฮาดี ไม่มีเครียด ขอบคุณค่ะ
    #10359
    0
  16. #9213 แก้วน้ำ (@earn00) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 กันยายน 2557 / 19:36
    สนุกอ่ะ ชอบมากกก
    #9213
    0
  17. #9120 I'am BamBoo (@bamboo-14) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2557 / 09:58
    เจิมมม
    #9120
    0
  18. วันที่ 17 สิงหาคม 2557 / 01:53
    อยากจิรู้  -.,-
    #7599
    0
  19. #7566 aj68 (@ai68) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2557 / 19:10
    ถ้าต่างคนต่างรู้ความจริงขึ้นมา
    ก็คงจะฮาไม่ใช่เล่น
    #7566
    0
  20. #6550 Ms.sevenG (@supposeseveng) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2557 / 18:36
    กรี๊ดดดดดดดดดด พึ่งเข้ามาอ่าน สนุกมากๆค่ะ
    #6550
    0
  21. #5485 toeyvii2 (@toeyvii2) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2557 / 13:39
    เจิม
    #5485
    0
  22. #4573 ไอซ์วนิลา (@sunisa0223) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2557 / 04:20
    เมียจ๋า ผัวขอโทษ อร๊ายทั้งฟินทั้งสมน้ำน่า 5555
    #4573
    0
  23. #4422 mmDaebuke Mikku (@daebukemikku) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2557 / 20:16
    พี่ภูผา
    #4422
    0
  24. #4413 paw (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2557 / 19:10
    เกลียดสิ่งไหนมักได้สิ่งนั้นจริงๆ
    #4413
    0
  25. #2764 Netnapa Pluemjit (@pa_nuch) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2557 / 14:11
    เจิมเจิมเจิม
    #2764
    0