PSYCHO ABUNAI!

ตอนที่ 18 : PSYCHO ABUNAI! :: EPISODE 17 ลึกลึก [ UP 99.79 % ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5903
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    16 พ.ค. 61

EPISODE 17

ลึกลึก



 

 

      ไม่รู้ว่านานเท่าไหร่ที่ฉันต้องทนอยู่ในช่องแคบๆ มืด แถมยังเหม็นกลิ่นน้ำมันรถแบบในฝากระโปงหลังรถพี่ภูผา ซึ่งฉันไม่มีโอกาสรับรู้เลยว่าบุคคลที่เป็นเจ้าของรถกำลังขับพาฉันไปที่ไหน

 

            มีเพียงสิ่งเดียวที่ชัดขึ้นในทุกๆ วินาทีคือ ฉันกลัวเขา..

 

            แต่แล้วไม่นานการเดินทางในที่มืดและแคบก็หยุดลง เมื่อเสียงของเครื่องยนต์เงียบลงพร้อมๆ กับแสงไฟนีออนส์สาดส่องเข้ามากระทบนัยน์ตาฉันจนต้องหรี่ตาลงเพื่อปรับแสงมองเหตุการณ์เบื้องหน้า

 

            สถานที่เหม็นอัพและเงียบ มีเพียงเสียงรถไม่กี่คันที่ขับผ่านไปทำให้ฉันพยายามออกแรงดิ้นอีกครั้งเพื่อหวังให้หลุดไปจากสถานการณ์ในตอนนั้นดูเหมือนมันจะไม่เป็นผล เมื่อพี่ภูผาใช้มือดึงตัวฉันให้ลุกขึ้นในท่านั่งแล้วจัดการแบกฉันขึ้นบ่าเป็นหนที่สองโดยไม่พูดอะไร

 

            เขาแบกตัวฉันเดินผ่านประตูไม้ซึ่งเป็นทางเข้าเพียงทางเดียวก่อนหยุดฝีเท้าลงที่เตียงทรงกลมขนาดใหญ่กลางห้อง

 

            พี่ภูผาโยนฉันลงใส่เตียงอย่างแรงก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ ในท่าสบายๆและใช้สายตาเย็นชาจ้องฉันเป็นพักๆ เพื่อกดดัน

 

            น้องอัญอยากดื่มอะไรสักหน่อยไหมคะ? เขาเอ่ยปากถามฉันท่าทางนิ่งๆ แบบไม่รู้สึกรู้สากับสิ่งที่ตัวเองกำลังทำ สายตจับจ้องไปที่ตารางเมนูก่อนเขยิบตัวลุกเดินไปยังโทรศัพท์เครื่องเล็กภายในห้อง

 

            ฉันพยายามกวาดสายมองไปรอบๆ ตัว ซึ่งพอจะจับต้นชนปลายได้ในทันที เพราะฉันไม่ใช่เด็กตัวเล็กๆ ที่จะไม่รู้ว่าที่นี่คือโรงแรมม่านรูดแบบที่เขาร่ำลือกัน

 

            มีเบียร์อะไรแพงๆ บ้าง? เสียงของพี่ภูผาที่กำลังยกหูโทรศัพท์สั่งเครื่องดื่มไม่ได้ช่วยลดความกลัวในหัวฉันให้ลดลงตามเลย แม้ว่าจะพยายามดิ้นให้เน็คไทค์ที่เขามัดเอาไว้คลายออกมากเท่าไหร่ แต่มันก็ดูเหมือนมันจะยากเหลือเกิน เพราะยิ่งดิ้นฉันก็ยิ่งรู้สึกเหมือนว่ามันจะมัดแน่นขึ้นทุกที

 

            อย่าพยายามดิ้นเลยค่ะน้องอัญ ยิ่งดิ้นเนคไทค์มันก็ยิ่งมัดแน่นขึ้นนะ

 

            เขากระซิบบอกฉันที่พยายามดิ้นให้เนคไทค์ที่มัดอยู่หลุดออกเบาๆ จนสะดุ้งเฮือก รีบตวัดหางตามองค้อนเขาด้วยความกลัวอย่างจับใจ เพราะไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่เขาวางสายโทรศัพท์เครื่องเล็กนั่น แล้วเดินกลับมาหาฉันที่เตียงแต่ไม่ว่าจะเวลาไหนในสถานการณ์แบบนี้เขาก็ดูน่ากลัวเหมือนๆ กันหมด

 

            พี่สั่งเบียร์ไป3ขวด แย่หน่อยที่ที่นี้มีเบียร์แพงสุดแค่ไฮนีเก้น เขาเอ่ยปากบอกฉันพร้อมทั้งทิ้งตัวลงนั่งลงข้างๆ ใช้มือสากกร้านลูบไปที่ต้นขาฉันอย่างแผ่วเบาและดูเหมือนเขาจะไม่สนใจเลยสักนิดว่าฉันพยายามดิ้นขัดขืนหนีให้พ้นมือสากนั่นเท่าไหร่

 

            พูดไม่ได้แบบเนี่ย น้องอัญคงอึดอัดแย่เลยใช่ไหมคะ? เขาหยุดมือลงสบตาฉันเล็กน้อยก่อนจะกระตุกยิ้มร้าย แต่พี่ว่าแบบนี้มันก็ดีแล้วล่ะค่ะ ดีกว่าที่น้องอัญจะพูดจาอะไรไม่เข้าหูพี่อีก

 

            อ่อยอันอะ!!” ฉันร้องลั่นด้วยเสียงอู้อี้เพราะผ้าขนหนูที่เขาใช้อุดปาก และนั่นทำให้เขารีบเอื้อมมือใช้นิ้วชี้แตะปากฉันผ่านผ้าขนหนูเบาๆ

 

            ไม่เอาสิค่ะ ไม่เสียงดัง

 

            .....

 

            รับปากพี่ได้ไหมคะว่าถ้าพี่ดึงผ้าขนหนูออกให้แล้วน้องอัญจะไม่เสียงดัง

 

            ไอ่!! อาอะเอว!! อ่อยอัน!!!”

 

       “พยศแบบนี้ ถ้าอย่างนั้นพี่ไม่ดึงออกให้จะดีกว่า พี่ไม่อยากให้เสียบรรยากาศ เขาพูดยิ้มๆ พร้อมกับเสียงเคาะประตูที่ดังขึ้น เดี๋ยวพี่มาน่ะค่ะ เขาพูดขึ้นอีกครั้งโดยที่หันเหความสนใจไปที่เสียงเคาะประตูก่อนจะโน้มหน้าจูบที่แก้มของฉันที่แสดงอาการรังเกียจเบาๆ แล้วผละตัวเดินไปเปิดประตูในท่าทางอารมณ์ดี

 

            เขาจงใจแกล้งปั่นหัวฉัน...

 

เขาต้องการอะไร!

 

       เพียงไม่กี่นาทีพี่ภูผาก็เดินย้อนกลับเข้ามาพร้อมด้วยเบียร์เย็นๆ สามขวดที่สั่งไว้ เขาผิวปากแบบคนอารมณ์ดี วางถาดเบียร์บนโต๊ะเล็กใกล้ๆ เตียงแล้วจัดแจงให้ที่เปิดขวดเปิดเบียร์ทีละขวดๆ เหมือนไม่เห็นฉันอยู่ในสาย

 

            อ่าาส์ เขาส่งเสียงซี้ดในลำคอท่าทางชื่นใจทันทีที่ยกเบียร์เย็นๆ ในขวดขึ้นกระดก เขาเหลือบมองฉันที่นอนหมดทางหนีบนเตียงด้วยหางตาและเอ่ยปากขึ้นอีกครั้งดื่มสักหน่อยไหมคะน้องอัญ?

 

            อ่อยอัน... ฉันจ้องเขม้นมองตอบสีหน้านิ่งๆ ของเขา พยายามโต้ตอบด้วยเสียงอู้อี้ผ่านผ้าขนหนู และนั่นทำให้พี่ภูผาตัดสินใจเอื้อมมือดึงผ้าขนหนูออกทันที

 

            พูดว่าอะไรนะคะพี่ฟังไม่รู้เรื่องเลย?

 

            ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้!!! ไม่อย่างนั้นฉันจะร้องให้คนช่วย!” ฉันแผดเสียงขู่ดันลั่นเพื่อหวังจะทำให้ผู้ชายตรงหน้าหวาดหวั่นและยอมปลดปล่อยฉันเป็นอิสระ

 

ทว่า

 

พี่ภูผากลับเลือกที่จะยกเบียร์ขึ้นกระดกแทนที่จะโต้ตอบฉันกลับมาแบบทุกทีพร้อมด้วยคำพูดสั้นๆ

 

ที่นี่น่ะ....ม่านรูดน่ะค่ะ น้องอัญน่าจะรู้ว่าแต่ล่ะห้องมันจะเก็บเสียงมากแค่ไหน

 

....

 

            เขากระตุกยิ้มเหยียดแบบคนเหนือกว่า และใช้เวลากระดกเบียร์ในขวดราวๆ 1นาทีแบบรวดเดียวจนหมด ก่อนจะกระแทกขวดเปล่าลงกับโต๊ะ

 

ร่างสูง ค่อยๆ เดินมาทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ ฉันบนเตียงอีกครั้ง

 

            ทำไมทำหน้าแบบนั้นละคะน้องอัญ? ตกใจเหรอที่รู้ว่าห้องนี้เป็นห้องเก็บเสียง?

 

            ปล่อยฉันไปเถอะ นายต้องการอะไร! ถ้านายปล่อยฉันไป ฉันสัญญาฉันยอมทำตามที่นายพูดทุกอย่าง

 

            คำพูดต่อรองของฉันทำเอาคนฟังกระตุกยิ้มหยันแบบพอใจ

 

            เขาเอื้อมมือแตะที่ช่วงขาของฉันเบาๆ ก่อนจะพูดปลอบปะโลม

 

            มาถึงที่นี่แล้ว น้องอัญยังเดาไม่ออกอีกเหรอคะว่าพี่ต้องการอะไร?

           

            ฉันไม่ใช่ผู้หญิงแบบนั้นนะพี่ภูผา!” ฉันพยายามดิ้นหลับมือหนาของเขาอีกครั้งแต่ต้องหยุดชะงักร่างทุกส่วน เมื่อเขาพุ่งเมื่อเข้ารวบตัวฉันแน่น

 

            พี่รู้ว่าน้องอัญไม่ใช่ผู้หญิงแบบนั้น....น้องอัญงดงามและสูงค่ากว่าผู้หญิงพวกนั้นเยอะ

 

            พี่ทำแบบนี้กับฉนได้ยังไง!ทำไมพี่ต้องทำแบบนี้กับฉัน!!!” ฉันตะเบ็งเสียงถามเสียงดังคล้ายกับคนจะขาดใจ บอกตามตรงตอนนี้ฉนสับสนไปหมด ฉันไม่เข้าใจว่าเขาจะทำแบบนี้ทำไม ในเมื่อฉันคือฝ่ายเสียเปรียบมาตลอด แต่เขายังกลับใจดำ...

 

            ทำไมล่ะ

 

            ทำไมล่ะพี่ภูผา...

 

            เพราะพี่ต้องการน้องอัญยังไงล่ะค่ะ...

 

            ฉันเบิกตากว้างกับคำตอบที่ได้รับหัวใจฉันมันสั่นไหวได้อย่างน่าแปลก ทั้งๆ ที่กลัวเขาแทบตาย ทั้งๆ ที่อยากจะหนีไปให้พ้น แต่แค่เพียงคำพูดนั้นของเขา มันกลับทำให้ส่วนลึกของฉันรู้สึกดีใจ

 

เราสองคนสบตากันด้วยความความรู้สึก ใช่.. ฉันไม่รู้ว่าเขากำลังคิดอะไร โดยที่ฉันก็ยังไม่รู้ว่าตัวเองกำลังคิดหรือรู้สึกอย่างไร แต่มันก็เพียงแค่ชั่วครู่เดียวเท่านั้นก่อนที่เขาจะเป็นฝ่ายเบือนหน้าและผละตัวหลบออกไปจากฉันเอง

 

เขานั่งเงียบนิ่งไปครู่สั้นๆ ท่าทางเหมือนกำลังคิดอะไรและนั่นทำให้ฉันเป็นฝ่ายพูดแทรกความเงียบออกเสียเองอย่างกล้าๆ กลัวๆ

 

ปล่อยฉันไปเถอะนะ....เราสองคน ไม่ควรจะเป็นแบบนี้

 

.....

 

พี่อย่าทำร้ายฉันหรือไรลาไปมากกว่านี้เลย ถ้าเธอรู้ว่าเราสองคนเคยมีความสัมพันธ์แบบนั้นกันมาก่อน ไรลาจะต้องเสียใจมาก

 

แต่พี่ไม่ได้ต้องการไรลา!!!!” เขาตวาดเสียงลั่น พุ่งมือเข้ากดตัวฉันดันชิดจนแน่นกับพื้นเตียง แววตาของเขามันกำลังวูบไหว ริมฝีปากเม้มแน่นคล้ายกับกำลังกักกลั้นอารมณ์ของตัวเอง น้องอัญไม่เข้าใจพี่หรอกค่ะ... เขาพูดออกมาอีกครั้งด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง

 

พูดสิ....พี่ก็พูดออกมาสิ ฉันพยายามข่มความกลัวของตัวเองโต้เขากลับไปเสียงดังอย่างกล้าๆ กลัวๆ ก่อนจะต้องเบิกตากว้างอีกครั้งมือคนบนร่างใช้ปลายนิ้วลากตั้งแต่ข้อเท้าขึ้นมาถึงบริเวณหัวเขา

 

พี่ต้องการน้องอัญค่ะ...

 

สิ้นเสียงพี่ภูผาจงใจสอดมือลูบไล้ต้นขาผ่านชายกระโปรงรัดรูปของฉันอย่างรวดเร็ว เพื่อแสดงความตั้งใจของคำพูดของตัวเองซึ่งฉันพอจะจับใจความได้แล้วว่าเขากำลังหมายถึงอะไร

 

            คืนนั้นที่เรามีอะไรกันพี่มีอะไรกับน้องอัญบ้างนะ....พี่จำไม่ได้ เขาพึมพำพลางใช้สายตาสำรวจไปรอบๆ ห้องคล้ายกับนึก แบบนี้หรือเปล่า?

 

            ฮึ้ยย!ไม่!! หยุดน่ะค่ะพี่ภู!!!” 

           

ขออนุญาตตัดฉากCUTบางส่วนออกน้า

 

เขาพาตัวเองทิ้งตัวลงนั่งข้างเตียงช้าๆ สภาพคล้ายคนหมดแรง โดยปล่อยให้ฉันนอนในสภาพน่าสมเพชบนเตียงกว้างที่ชุ่มไปด้วยเบียร์

 

       ทันทีที่ทุกอย่างสิ้นสุดลงฉันก็ไม่อายที่จะปล่อยโฮออกมาในทันทีโดยไม่สนว่าผู้ชายใจร้ายที่นั่งอยู่ที่ข้างเตียงจะหันมาต่อว่าฉันเหมือนๆ กับทุกทีหรือไม่ เพราะในเวลานี้มันสุดจะทนแล้วจริงๆ

 

เรื่องที่พยายามจะเก็บเอาไว้เป็นความลับ เรื่องที่พยายามจะไม่ให้มันเกิดขึ้นซ้ำเป็นหนที่สอง ถูกผู้ชายที่ฉันเชื่อมั่นและคอยให้กำลังใจมาตลอดเป็นฝ่ายกระทำแบบเดิมซ้ำๆทุกความอึดอัดที่มี ความสับสน และความสั่นไหวแปลกๆ ในใจ ฉันทนไม่ไหวอีกแล้ว...

 

ฮือออออออออออ..อออ

 

            ในเวลานี้คงจะมีเพียงสะอื้นของฉันเท่านั้นที่พอจะบอกได้เป็นอย่างดีว่าฉันกำลังรู้สึกอย่างไร แม้ว่า....เสียงร้องไห้ของฉันมันอาจจะไม่มีความหมายให้กับใครอีกคนที่อยู่ข้างๆ ได้รับรู้และเข้าใจว่าฉันเจ็บปวดและสับสนมากแค่ไหนกับสิ่งที่เกิดขึ้น โดยเฉพาะกับคำพูดสุดท้ายที่เขาได้ทิ้งไว้

 

            พี่ขอโทษน่ะค่ะ... พี่ภูผาพูดแทรกผ่านเสียงสะอื้นของฉันโดยไม่หันมามอง พี่ขอโทษกับทุกสิ่งที่พี่ทำกับน้องอัญในคืนนี้ เสียงเข้มเงียบลงครู่สั้นๆ ก่อนจะเริ่มเอ่ยถ้อยคำออกมาอีกครั้งด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงกว่าปกติ

 

พี่ไม่รู้ว่าตัวเองควรจะทำอย่างไร ไม่รู้จริงๆ ว่าควรจะปฏิบัติตัวหรือทำอะไรให้น้องอัญเข้าใจ....เพราะพี่ไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับใครจริงๆ จังๆ มาก่อน

 

            แล้วพี่เคยถามฉันหรือเปล่าว่าฉันรู้สึกอะไรกับการกระทำของพี่ในคืนนี้!

 

            พี่รักน้องอัญ.....

 

            ........ นี่ก็...เป็นคำพูดปลอบใจสำหรับผู้หญิงที่ขึ้นชื่อว่าได้เสียกับสามีชาวบ้านเหรอ?

 

            นี่ไม่ใช่คำพูดเพื่อกลบเกลื่อนในสิ่งที่พี่ทำลงไปในคืนนี้....แต่พี่พูดมันออกมาจากใจจริงๆ เขาค่อยๆ เหลียวหลังสบตากับฉันที่นอนมองเขาผ่านน้ำตาบนเตียงพร้อมด้วยรอยยิ้มเศร้าสร้อย ถ้าพี่ตัดปัญหาเรื่องการหมั้นระหว่างพี่กับไรลาออกไปได้เร็วกว่านี้มันก็คงจะดี

 

            เขาต้องการจะพูดอะไร...

 

            พี่สัญญา...ว่าเรื่องของเราในคืนนี้และคืนก่อนหน้านี้มันจะเป็นความลับ...พี่จะไม่พูดถึงเรื่องแบบนี้อีกอย่างที่น้องอัญต้องการ มือหนาเอื้อมปาดน้ำตาข้างแก้มของฉันที่กำลังไหลอย่างอ่อนโยนโดยที่ฉันกลับไม่ได้รู้สึกนึกรังเกียจเหมือนในตอนแรกเลยสักนิด

 

       ทำไมล่ะ....

 

ทั้งที่สิ่งที่เขาพูดมามันก็คือความต้องการทั้งหมดของฉันแท้ๆ แล้วทำไมหัวใจของฉันมันกลับรู้สึกชาๆ จนปวดหนึบในอกแบบนี้

 

            พี่จะทำตามสัญญาที่ให้ไว้ จะทำตามทุกอย่างที่น้องอัญต้องการน่ะค่ะ...

 

            หรือเพราะว่าฉันกำลังทรยศความคิดของตัวเองหลวมตัวให้ผู้ชายคนนี้เข้ามาครองพื้นที่ในหัวใจ

 

.....จนกลายเป็นว่าฉันไม่ต้องการเสียเขาไป

 

            พี่จะไม่วุ่นวายกับน้องอัญอีกและเราจะไม่เจอกันอีก... เขาพูดขึ้นอีกครั้งด้วยน้ำเสียงอ่อนลงก่อนจะหันกลับไปทางเก่าคล้ายกับเลี่ยงที่จะสบตากับฉันพี่จะไม่ทำให้น้องอัญอึดใจกับเรื่องของเราอีก...

 

ฉันไม่เคยรู้สึกสับสนเวลาที่ได้อยู่ใกล้ใครที่ไม่ใช่เขา รู้สึกโกรธในทุกครั้งเวลาเห็นเขาอยู่กับผู้หญิงคนอื่น รู้สึกชาไปทั้งตัวในทุกครั้งที่เขามองผ่านฉันไปเหมือนธาตุอากาศและเจ็บปวดกลางหัวใจแบบในตอนนี้....

 

ตอนที่เขากำลังพูดบอกลา

 

อย่าเกลียดพี่เลยน่ะค่ะ...

 

            จนอดคิดไม่ได้ว่า....

 

ถ้าหากวันนี้ฉันไม่รู้ว่าเขากับไรลาเป็นคู่หมั้นที่มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกัน บางทีสักวัน ฉันอาจจะหลุดพูดคำๆ หนึ่งออกไปให้เขาฟังก็ได้ว่า

 

            ฉันเองก็คงเริ่มชอบพี่เข้าแล้วเหมือนกัน...

          


 

TO BE CONTINUED..
 


TALK 
 

อ่านจบแล้วมีใครอึดอัดหรือน้ำตาแตกบ้างไหมคะ (ถามเพื่อ???)
ขอบคุณสำหรับการฟรัดเจิมและติดตามที่ดีตลอดมาคะ
 
1 เม้น 1 กำลังใจจ้า


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

11,401 ความคิดเห็น

  1. #11376 NathawanPiamsook (@NathawanPiamsook) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2559 / 01:54
    หา nc ไม่เจอ อะ ลบแล้วหรอค่ะ
    #11376
    1
    • #11376-1 Ppslee (@kanokwan722533) (จากตอนที่ 18)
      25 ตุลาคม 2559 / 02:19
      ใช่ครับบ
      #11376-1
  2. #11374 Farenze (@Farenze) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2559 / 20:46
    หา NC ไม่เจอเลยอ่า
    #11374
    0
  3. #11347 punpun1727 (@punpun1727) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2559 / 05:08
    หาไม่NCไม่เจอ
    #11347
    0
  4. #11269 Mil:D_Melody (@pornthippawan) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2557 / 11:00
    หา NC. ไม่เจอค่าาาา T^T
    #11269
    0
  5. #11265 DevilQueen (@anglesweet) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2557 / 12:55
    หา NC. ไม่เจอ
    #11265
    0
  6. วันที่ 10 พฤศจิกายน 2557 / 21:14
    ผมนี้เงิบเลยครับ ไม่รู้จะสงสารใครดี = =
    #11185
    0
  7. #11112 Haneul_k (@execration) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2557 / 14:32
    ฮือออ น้องอัญ ~
    #11112
    0
  8. #11074 me too (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2557 / 14:42
    สงสารอัญอะ
    #11074
    0
  9. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  10. #10855 noi88 (@noi88) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 กันยายน 2557 / 18:54
    อย่าเพิ่งถอดใจสิ  สู้ๆพ่อภูผา
    #10855
    0
  11. #10702 Lamoodty (@lamoodty) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 กันยายน 2557 / 01:16
    NC นี่เลือดลมดีจริงๆ
    #10702
    0
  12. #9822 chibi (@maichibi) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 กันยายน 2557 / 11:44
    คนร้ายคือใครกันแน่เนี้ยยย
    #9822
    0
  13. #9786 MC'B Tong (@tonglovestory) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 กันยายน 2557 / 22:56
    สนุกสุดๆค่ะ
    #9786
    0
  14. #9207 sailovetula1 (@sailovetula1) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2557 / 03:02
    ขนาดใกล้จบยัง งงๆ 555
    #9207
    0
  15. #9182 NoochiiZ_SN (@noochii24868) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2557 / 15:08
    พี่ภูเท่เวอร์ อิอิ
    #9182
    0
  16. #9175 Pepper Chili (@pepper201) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2557 / 09:39
    ฮืออออ เศร้าแป๊บ พี่ภูของบ่าว เอ้ยย พี่ภูของน้องอัญ ใจร้ายอะไรเยี่ยงนี้ T^T
    #9175
    0
  17. #9127 Netnapa Pluemjit (@pa_nuch) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2557 / 13:16
    เจิมเจิมเจิม
    #9127
    0
  18. #9126 Netnapa Pluemjit (@pa_nuch) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2557 / 13:15
    อ่านncแล้วสงสารน้องอัญ พี่ภูเหมือนไม่รักน่ะ
    #9126
    0
  19. #8613 Bingzpp (@mamadragon) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2557 / 13:21
    รอๆน๊า
    #8613
    0
  20. #8612 Bingzpp (@mamadragon) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2557 / 13:20
    พี่ภู บทจะอ่อนโยนก็น่ารัก บทจะโหดนี่น่าแพคใส่กระเป๋าเอาไปลอยทะเลมากก
    #8612
    0
  21. #8611 Bingzpp (@mamadragon) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2557 / 12:52
    เค้ารออยู่น๊าาาาา
    #8611
    0
  22. #8594 ned1991 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2557 / 20:24
    เอิ่มมมม...ลากมาข่มขืนแล้วก็บอกเลิกเนี่ยนะ บร่ะ!!!
    #8594
    0
  23. #8592 Candy Spy (@touchmylove) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2557 / 09:17
    ร้องเลย TTOTT
    #8592
    0
  24. #8591 Bai'Tong (@thetong15600) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2557 / 01:49
    โอ้โหหหห เด็ดเว่อร์ == แต่พี่ภูคะ พี่จะทิ้งน้องอัญเหรอออ
    ตายย ยย รับคนดามใจซักคนมั้ยคะ 
    #8591
    0
  25. #8590 natkritta mankeaw (@moomamarw) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2557 / 01:02
    เศร้าจังค่ะ
    #8590
    0