PSYCHO ABUNAI!

ตอนที่ 16 : PSYCHO ABUNAI! :: EPISODE 15 อันตราย [ UP 99.97 %]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4851
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    16 ส.ค. 57


 

EPISODE 15

อันตราย



 

 

      ช่วงสายๆ ของวันนั้นฉันรีบแต่งตัวออกจากบ้านไปหาปูไทที่รออยู่แบบรีบๆ โดยการนั่งแท๊กซี่

 

ตลอดทางข่าวจากวิทยุเอาแต่พูดเรื่องข่าวฉาวรักสามเศร้าระหว่างฉัน พี่ภูผาและพี่กวินไม่หยุด จนบางทีคนขับแอบชำเลืองมองฉันจากทางกระจกหลังเป็นพักๆ คล้ายกับคุ้นหน้า

 

แน่ละ..ในเมื่อหัวข้อข่าวของหนังสือพิมพ์แต่ละฉบับพาดหน้าฉันเสียใหญ่ขนาดนั้นนี่!

 

       ทันทีที่ถึงจุดหมาย ฉันรีบเปิดประตูก้าวเท้าลงจากรถรีบๆ โดยไม่รอเงินทอนจากคนขับแท๊กซี่ เพราะไม่อาจจะทนสายตาอยากรู้อยากเห็นแบบนั้นของเขาได้อีกต่อไป

 

            หมู่บ้านเล็กๆ ใกล้คลองคือสถานที่ที่ฉันย่างกรายเข้ามา สถานที่ในความทรงจำวัยเด็กที่ฉันรู้สึกคิดถึงเสียเหลือเกิน

 

            เด็กตัวเล็กตัวน้อยวิ่งเล่นและกระโดดน้ำคลองกันอย่างสนุกสนามไม่ต่างอะไรจากภาพในวัยเด็กที่ฉันจำได้ บ้านหลังแรกของฉันเคยอยู่ในที่ที่แห่งนี้ สถานที่ที่คนส่วนมากมักเรียกกันว่า สลัม

 

            อัญชัน!”

 

            ปูไทในชุดเสื้อยืดสีหม่นกับกางเกงขาสั้นสบายๆ วิ่งเลิกลักเข้ามาทักทายฉันทันทีที่เห็นหน้า

 

            ไม่ต้องเข้าไปที่บ้านฉันหรอก...พ่อเพิ่งเมากลับมา เดี๋ยวพ่อจะพูดจาแย่ๆ ใส่เธอเสียเปล่าๆ

 

            งั้นเราจะไปนั่งที่ไหนดีละ?

 

            ริมคลองก็ได้ ที่ที่เราชอบไปนั่งเล่นด้วยกันตอนเด็กๆ ไง

 

            คำตอบของเธอเผลอทำให้ฉันยิ้มเล็กน้อยก่อนจะตอบตกลง โดยมีเธอเป็นคนพาไปในสถานที่ที่เป็นความทรงจำของเราทั้งคู่

 

            ที่นี่ดูเจริญขึ้นกว่าเมื่อก่อนเยอะเลยเนอะ ฉันพูดยิ้มๆ ขณะกวาดสายตามองรอบๆ หมู่บ้านที่ดูจะดีขึ้นกว่าเมื่อก่อนที่มีเพียงแค่สังกะสีปิดหลังคา ขณะทิ้งตัวลงนั่งใต้ต้นมะขามริมคลองแบบเคยๆ

 

            2ปีก่อนรัฐบาลเพิ่งให้เงินกองทุนมาบำรุงหมู่บ้าน ที่นี่ก็เลยดีขึ้นมาจากเมื่อก่อนนิดหน่อยน่ะ เธอเงียบเสียงลงเล็กน้อย เหลือบตามองฉันที่นั่งมองเด็กๆ กระโดดน้ำคลองก่อนจะถามขึ้นมาอีกครั้ง เธอสบายใจแล้วใช่ไหม?

 

            ฉันเหลือบมองเธอเล็กน้อยด้วยความแปลกใจ

 

            ช่วงนี้ดูเธอเครียดๆ นะ...ไม่รู้ฉันคิดไปเองหรือเปล่า แต่ฉันรู้สึกว่าเธอเปลี่ยนไปตั้งแต่วันที่พี่ภูผาเข้ามาในชีวิต

 

            ....

 

            ฉันพูดอะไรผิดหรือเปล่า?

 

            ฉันส่ายหัวตอบเบาๆ พยายามฝืนยิ้มข้างมุมปาก

 

            ไม่ใช่เพราะพี่ภูผาหรอก...มันน่าจะเป็นเพราะตัวฉันเองมากกว่า

 

            ...

 

            ฉันเหมือนคนแบกโลก แบกอะไรไม่รุ้ตั้งมากมาย ทั้งที่มันเป็นเพียงปัญหาขี้ประติ๋ว

 

            ปัญหาของเธอคืออะไรกันล่ะ? บอกฉันได้หรือเปล่า?

 

            ฉันบีบมือตัวเองแน่น สบประสานตาจ้องลึกผ่านนัยน์ตากลมของเพื่อนรักด้วยความลังเลก่อนจะยอมพูดออกไปในที่สุด

 

            ฉันเคยนอนกับพี่ภูผา

 

            ปูไทยกมือขึ้นปิดปากแบบไม่เชื่อหู เธอรีบเขยิบตัวเข้าเบียดฉันใกล้ๆ ด้วยท่าทางตกใจ

 

            ตะ ตั้งแต่เมื่อไหร่?

 

            จำวันที่เธอรบให้ฉันพาไปงานวันเกิดของรุ่นพี่ในมหาลัยได้ไหม? ฉันจ้องหน้าเธอแบบจริงจังก่อนจะพูดเสริมอีกครั้งด้วยเสียงที่อ่อนลง ..วันนั้นนั่นแหละ

 

            งั้นแปลว่าที่พวกพี่เขาพูดว่าเธอเป็นเมียพี่ภูผามันก็เรื่องจริงน่ะสิ

 

            ฉันเม้มปากแน่นพนักหน้ารับแบบไม่ค่อยเต็มใจนัก

 

            แล้วเรื่องข่าวที่ลงโครมๆ เมื่อเช้านี้ละ? มันก็คือเรื่องจริงเหมือนกันงั้นเหรอ?

 

            ไม่จริงสักหน่อย!” ฉันขัดเสียงแข็งฉันกับพี่กวินไม่ได้เล่นชู้กันสักหน่อย!”

 

       ปูไทถอนหายใจอย่างโล่งอกและเงียบไปครู่สั้นๆ ก่อนที่เธอเหมือนจะนึกอะไรได้แล้วถามย้อนขึ้นมาอีกครั้ง

 

            งั้นที่ฉันเคยถามเธอไปละ? เธอยังยืนยันคำตอบเดิมหรือเปล่า?

 

            ถามอะไร?

 

            ที่ว่าเธอคิดอะไรกับพี่ภูผาหรือเปล่าไง เธอยังยืนยันคำตอบเดิมหรือเปล่า?

 

            คำถามของปูไทกลายเป็นคำถามที่ไร้ซึ่งคำตอบเพราะฉันเลี่ยงที่จะไม่ตอบคำถามของเธอและเป็นฝ่ายพูดเปลี่ยนเรื่องไปแบบดื้อๆ

 

            จะเที่ยงแล้ว เธอหิวหรือยัง?

 

            ปูไทย่นคิ้วมองฉันค้อนๆ ก่อนจะตีเบาๆ ที่ไหล่ฉันหนึ่งที

 

            เธอเนี่ยนะ พอพูดถึงเรื่องของตัวเองทีไรชอบเปลี่ยนเรื่องหนีเสียทุกที เธอบ่นเสียงดังขณะเขยิบตัวลุกขึ้นยืนด้วยท่าทางไม่รีบไม่ร้อน ไม่ว่าเธอจะคิดหรือไม่ได้คิดอะไรกับพี่ภูผา ฉันก็คงยุ่งมากหรือห้ามไม่ได้หรอก ขอแค่เพียงถ้าเดือดร้อนอะไร อึดอัดเรื่องอะไรให้บอกฉันบ้าง...ถึงจะช่วยเธอไม่ได้มากแต่อย่างน้อยฉันก็ยังได้ช่วย

 

            ฉันหลุดยิ้มให้ในสิ่งที่เธอพูดก่อนจะเป็นฝ่ายเขยิบตัวลุกบ้าง

 

            ขอบใจนะปูไท....ยังไงก็ช่วยเก็บเรื่องนี้เป็นความลับให้ทีนะ

 

            ได้สิ เธอเองก็ต้องทำตามที่ฉันบอกด้วยนะ อย่าเก็บทุกเรื่องมาสุมจนหนักอก....อีกไม่กี่วันก็จะวันเกิดแล้วไม่ใช่เหรอ? มีความสุขให้มันเยอะๆ เหมือนเมื่อก่อนสิ

 

            รู้แล้วน่า! เธอนี่พูดมากขึ้นทุกวันเลยนะ

 

            บ่นเพราะความหัวรั้นของเธอนั่นแหละยัยบ้า!”

 

            ฉันหลุดหัวเราะออกมาเสียงดังลั่นทันทีที่ปูไทพูดจบ ไม่รู้ว่านานเท่าไหร่แล้วที่ฉันไม่ได้หลุดหัวเราะรวนออกมาแบบนี้ ถ้านับจริงๆ มันก็คงตั้งแต่ที่ครอบครัวของฉันเริ่มมีฐานะล่ะมั้ง

 

            เพราะฉันต้องรักษาภาพพจน์ของตัวเองในมาดของเด็กเรียนผู้เรียบร้อย หยุดใช้วาจาห่ามเหมือนสมัยที่เคยอาศัยอยู่ที่หมู่บ้านริมคลองแห่งนี้ จนกระทั่งรู้จักกับพี่ภูผา..

 

            ฉันอยู่คุยกับปูไทต่ออีกสักพักใหญ่ๆ ก่อนจะขอตัวกลับซึ่งดูเหมือนจะเป็นเวลาเดียวกันกับที่เด็กในหมู่บ้านวิ่งมาตามให้เธอกลับไปดูพ่อที่เมาอ้วกเละเทะแบบไม่ได้สติ

 

            ทันทีที่แยกกันฉันก็พาตัวเองขึ้นรถแท๊กซี่และตรงไปยังห้างสรรพสินค้าในเครือAK.ที่อยู่ใกล้ที่สุดในทันที

 

            สำหรับผู้หญิงแล้ว...สิ่งเดียวที่ทำให้สบายใจขึ้นมาได้คือการได้เดินช๊อปปิ้งดูของลดราคา ไม่จำเป็นต้องซื้อแค่เพียงได้ลูบๆ คลำๆ แค่นั้นก็รู้สึกสุขใจแล้ว

 

            ชั้นขายเสื้อผ้าผู้หญิงคือสถานที่ที่ฉันพาตัวเองมาเดินให้สบายใจในเวลาต่อมา จะไม่ให้สบายใจได้ยังไงล่ะในเมื่อมีแต่เสื้อผ้าแบนด์แพงๆ ลดตั้ง50%

 

            ฉันเดินดูเสื้อผ้าสวยๆ ไปมาจนลืมไปแบบสนิทใจว่าตัวเองเคยรู้สึกเครียดเรื่องอะไรมาก่อน ก่อนจะหยุดสายตาเข้ากับเดรสยาวสีโอรสอกปักลายลูกไม้จนอดที่จะเดินถลาเข้าไปหยิบทาบกับตัวไม่ได้

 

            ฟึ่บ!

 

       ฉันรีบชักมือออกทันทีที่มือของตัวเองแตะโดนเข้ากับมือเรียวเล็กของใครอีกคนที่ดูเหมือนจะพุ่งเป้ามาที่เดรสที่ฉันหมายตาไว้ในเวลาพร้อมๆ กัน

 

            สายตาจ้องจิกฉันแบบเดิมที่ดูจะเปลี่ยนไปในทุกๆ ครั้งที่มีอันต้องเผชิญหน้ากันของไรลา ทำฉันถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่ายในท่าทีของเธอก่อนจะเลื่อนมือเท้าเอวมองตอบเธอกลับไป

 

            เสนียด!”                

 

       เธอพ่นคำด่าทอออกมาอีกครั้ง ก่อนจะหยิบไม้แขวนเสื้อเดรสที่ฉันหมายตาด้วยท่าทางรังเกียจโยนทิ้งต่อหน้าต่อตา

 

            นี่เธอ! เอาเดรสชุดนี้ไปทิ้งเลยนะ ของมีเสนียดๆ เก็บไปขายคงไม่ได้ราคาหรอก เธอจงใจพูดแขวะฉันผ่านพนักงานขายที่ยืนอยู่ใกล้ๆ จนเธอต้องรีบวิ่งมาเก็บเดรสตัวเดิมด้วยท่าทางนอบน้อมตามคำสั่ง

 

            ต่ำ ฉันหลุดพูดออกมาสั้นๆ และจ้องหน้าไรลาแบบจงใจ

 

            เธอตวัดหางตาค้อนฉันแบบไม่พอใจนัก ซึ่งฉันไม่รอให้เธอเปิดปากพ่นคำด่าทอออกมาเป็นหนที่สองแน่นอน

 

            เสนียดมันก็ยังดีกว่าพวกที่สูงค่าแต่ทำตัวต่ำๆ แบบนี้นะ เธอว่าไหมไรลา?

 

            เธอเม้มปากแน่นกระทืบเท้ากับพื้นด้วยความขัดใจ ที่สำคัญเธอดูเหมือนจะพยายามกลั้นอารมณ์เอาแต่ใจของตัวเองเต็มที่เสียด้วย

 

            ช่วยเอาเดรสตัวนั้นไปคิดเงินทีนะ เพราะฉันคิดว่ามันยังพอมีราคาอย่างมากในสายตาของฉันน่ะ....อ้อ...เอาตัวนี้กับตัวนั้นด้วยนะ ฉันเอ่ยปากสั่งพนักงาขายพลางชี้มือเลือกเสื้อตัวนั้นตัวนี้ทีโดยไม่สนใจยัยตัวดีที่ดูเหมือนจะกลั้นอารมณ์เอาไว้ไม่อยู่อีกต่อไป

 

            ไรลาพุ่งตัวปราดเข้ามาเขย่าตัวฉันอย่างแรงด้วยท่าทางฉุนเฉียว แต่ฉันกลับรู้สึกตลกท่าทางของเธอในตอนนี้เป็นอย่างมาก เพราะยิ่งได้เห็นยิ่งรู้สึกว่าเธอเหมือนช้างกำลังตกมันไม่มีผิด

 

            เธอคิดจะลองดีกับฉันเหรอนังบ้า!”

 

       เธอกรีดร้องลั่นคล้ายกับคนเป็นโรคประสาท จนพนักงานขายที่เห็นเหตุการณ์ต่างพากับเข้ามาช่วยห้ามเอาไว้

 

            คิดว่าท่าทางเชิดๆ ของเธอมันดูดีมากนักหรือไง ทำตัวเป็นแม่พระไปเถอะ แต่นิสัยและสันดานดันชอบเล่นชู้กับผัวชาวบ้าน!” เธอแผดเสียงด่าทอใส่ฉันต่อไม่หยุดซึ่งฉันไม่ได้รู้สึกอะไรกับคำด่าของเธอเลยแม้แต่นิดเดียว

 

            ทว่า..

 

            ฉันกลับต้องมาสะดุดกับคำพูดของเธอเพียงประโยคเดียว เล่นชู้กับผัวชาวบ้าน

 

            เธอหมายความว่าอย่างไรกัน!?

 

       ทางนี้ค่ะคุณภูผา!” เสียงของหญิงสาวในชุดเครื่องแบบพนักงานขายดังขึ้น หยุดเสียงโวยวายของไรลาให้เงียบลงพร้อมๆ กับปรากฏร่างของผู้ชายสุดแสนเพอร์เฟคในสายตาของทุกคน

 

            สร้างปัญหาอีกแล้วเหรอไรลา? พี่ภูผาเอ่ยปากถามไรลาด้วยท่าทางเบื่อหน่ายโดยที่สายตาของเขาเอาแต่จับจ้องมาที่ฉันที่ยืนนิ่ง

 

            ช่วงนี้ไรลาดวงตกล่ะมั้งค่ะ เจอแต่อะไรก็ไม่รู้ น่าเบื่อที่สุด เธอกอดอกสะบัดหน้าแบบเชิดๆ ใส่ฉันที่เริ่มจะพูดอะไรต่อไม่ออก

 

            หยุดเอาแต่ใจบ้างจะได้ไหม? พี่ไม่ชอบเลย!”

 

       พี่ภูก็ดูสิค่ะ! ไรลาเล็งเดรสตัวนั้นเอาไว้ แต่นังบ้านี่ชอบมาแย่งตัดหน้าไรลาตลอดเลย

 

            พี่ภูผาไม่พูดอะไรตอบกลับน้ำเสียงช่างฟ้องของไรลาโดยยังคงหยุดสายตามาที่ฉัน จนฉันเริ่มรุ้สึกอัดอัดและเป็นฝ่ายเบือนหน้าหลบพร้อมทั้งก้าวเท้าหนีไปพร้อมๆ กับเสื้อผ้าในมือของพนักงานขาย

 

            น้องอัญ!” เขาหลุดปากเรียกฉันก่อนจะวิ่งตามหลังมาแบบติดๆ โดยที่ฉันพยายามก้าวเท้าเดินไวตรงไปยังเค้าน์เตอร์เพื่อคิดเงิน

 

            เรื่องเมื่อคืนพี่ขอโทษน่ะค่ะ เขาพูดบอกฉันโดยยังคงไม่หยุดเร่งฝีเท้าตามน้องอัญยังโกรธพี่อยู่หรือเปล่า?

 

            ฉันไม่ได้โกรธพี่แล้วค่ะ ฉันตอบส่งๆ ก่อนจะวางเสื้อผ้าทั้งหมดที่หอบมาลงบนเค้าน์เตอร์คิดเงินตรงหน้า

 

            ถ้าอย่างนั้นพี่จะยอมฟังที่น้องอัญพูดทุกอย่าง อยู่คุยกับพี่สักพักได้ไหมคะ?

 

            ฉันมีธุระค่ะ ฉันกำลังรีบ

 

            เรื่องที่น้องอัญบอกพี่เมื่อวาน พี่ลองคิด ลองปรึกษาเพื่อนๆ พี่แล้ว พี่คิดว่าพี่จะทำตามที่น้องอัญเสนอ

 

            ....

 

            พี่จะลองคุยดีๆ กับพี่กวิน น้องอัญหายโกรธพี่น่ะค่ะ

 

            ทั้งหมด1780 บาทค่ะ เสียงของพนักงานขายที่ดังแทรกขึ้นทำให้พี่ภูผาเหลือบมองหน้าเธอเล็กน้อยพลางเอื้อมมือหยุดมือฉันที่กำลังจะควักเงินจากกระเป่าสะพายออกมาจ่าย

 

            เซ็นต์ว่าฉันเป็นคนซื้อ... เขาออกปากสั่งพนักงานเสียงดุ ก่อนจะเลื่อนสายตามองฉันด้วยแววตาที่เปลี่ยนไป

 

            น้องอัญค่ะ พี่ยอมทำตามที่น้องอัญบอกหมดแล้ว หายโกรธพี่น่ะค่ะ

 

            คนที่โกรธพี่ตอนนี้ไม่ใช่อัญหรอกค่ะ ฉันตอบเสียงเรียบค่อยๆ ลดมือที่ถูกสัมผัสจากมืออุ่นของเขาออกเล็กน้อย คนที่กำลังโกรธและดูเหมือนจะวีนแตกมันคือยัยนั่นน่ะค่ะ

 

            คำพูดของฉันทำให้พี่ภูผาเหลียวหลังมองร่างบางของไรลาที่ดูจะปี๊ดแตกกระทืบเท้าท่าทางขัดใจอย่างสุดๆ ที่ผู้ชายที่เธอหวงนักหวงหนาเดินตามก้นฉันต้อยๆ มาแบบนี้

 

            พี่ภูค่ะ!!!” ไรลากรีดร้องแบบเจ็บใจก่อนจะรีบเดินจ้ำเท้าตรงเข้ามาทางเราทั้งคู่ และนั่นทำให้ฉันรีบเอ่ยปากขอตัวกลับทันทีเพราะไม่อยากอยู่มีปากเสียงกับเธอจนเป็นเรื่องเป็นราว

 

            ขอตัวก่อนน่ะค่ะ

 

            น้องอัญ!” พี่ภูผาส่งเสียงรั้งฉันอีกครั้ง พี่ขอโทษน่ะค่ะ!”

 

       ฉันเม้มปากแน่นพยายามข่มใจเดินก้าวเท้าต่อไปโดยไม่หยุดเพื่อฟังในสิ่งที่เขาพูด แต่แล้วความตั้งใจมันก็หยุดลง เมื่อฉันอดใจไม่ไหวเหลียวหลังมองเขากลับไปช้าๆ

 

            ไรลาดูจะหัวเสียเป็นอย่างมากเพราะเธอเอาแต่ตบตีพี่ภูผา โดยที่เขาเอาแต่ยืนทำหน้าเซ็งโลกไม่พูดไม่จา เมื่อได้เห็นภาพเพียงแค่นั้นฉันจึงตัดสินใจหันหน้ากลับไปพร้อมทั้งรีบจ้ำเท้าเดินโดยไม่คิดที่จะหันกลับไปมองคนทั้งคู่อีก

 

            แปลกนะ..

 

            ทุกครั้งที่เจอพี่ภูผาที่นั่นก็มักจะมีไรลาปรากฏตัวอยู่ข้างๆ เขาเสมอถ้าไม่นับเรื่องงานที่บริษัท แถมคำพูดของไรลาในตอนนั้นก็ฟังดูแปลกๆ

 

            'เธอไม่มีทางเปลี่ยนความสัมพันธ์ระหว่างฉันกับพี่ภูได้อย่างเด็ดขาด ไม่มีทางและไม่มีวัน!!!'

 

            ความสัมพันธ์ของเธอกับพี่ภูผางั้นเหรอ?

 

            พวกเขามีความสัมพันธ์แบบไหนกันละ?

 

            โธ่เอ๊ยย ยัยอัญ นี่เธอมาช๊อปปิ้งเพื่อคลายเครียดนะไม่ใช่มาช๊อปปิ้งเพื่อเอาแต่คิดเรื่องของผู้ชายคนนั้น

 

            ฉันพยายามสะบัดความคิดในหัว เดินไปยังลิฟท์เพื่อพาตัวเองไปยังชั้นล่างและตั้งใจจะเดินทางกลับบ้านในเวลาต่อมา หลังจากที่ในหัวเอาแต่คิดถึงเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างไรลากับพี่ภูผาไม่ยอมหยุด

 

            บริเวณหน้าลิฟท์ค่อนข้างแปลกๆ เพราะนอกจะไม่มีคนมาใช้บริการอย่างหนาแน่นเหมือนทุกที ฉันยังรู้สึกเหมือนว่ากำลังถูกสายตาของใครคนหนึ่งจับจ้องมาที่ตัวเองตลอดเวลาจนรู้สึกเหมือนตัวเองไม่ค่อยปลอดภัย..

 

เพราะรู้สึกไม่ค่อยดีนัก ทันทีที่ลิฟท์มาฉันจึงไม่รอช้าที่จะก้าวเข้าไปด้านในแบบรีบร้อนและเอื้อมมือกดเลขชันที่เป็นเป้าหมายในทันที และในตอนที่ประตูลิฟท์กำลังจะปิดอยู่นั้นเอง กลับมีมือของใครคนหนึ่งพุ่งเข้ามาจนทำให้ประตูลิฟท์อ้าเปิดออกอีกครั้ง

 

            ผู้ชายในชุดแจ๊คเก็ตเสื้อหนังสีดำ สวมแว่นกันแดดดำท่าทางดูไม่ค่อยหน้าไว้ใจ ค่อยๆ ก้าวเท้าเข้ามาด้านในลิฟท์ช้าๆ ก่อนจะหยุดยืนขนาบข้างฉันที่ยืนนิ่งทำท่าเหมือนไม่สนใจ

 

            แฮ่มๆ

 

            เสียงกะแอ่มของเขาที่ดังผ่านผ้าปิดปากสีดำสนิท ทำฉันเหลือบมองแบบไม่ตั้งใจพร้อมทั้งขยับตัวออกห่างเล็กน้อยเพื่อคอยระวังภัย ทว่า...ชายแปลกหน้าคนเดิมกลับเริ่มเขยิบเขามาเบียดชิดตัวจนตัวฉันเบียดผนังลิฟท์จนขยับไม่ได้คล้ายกับจงใจ

 

       บ้าจริง! อะไรของผู้ชายคนนี้นะ

 

            ฉันเหลือบมองสีหน้าด้านข้างของชายคนเดิมอีกครั้งแบบหวาดๆ ก่อนต้องรุ้ตกใจอย่างสุดขีด เมื่อชายคนเดิมเริ่มแสดงท่าทางน่ากลัวโดยการพุ่งมือกระชากถุงเสื้อผ้าจากมือของฉันไปอย่างแรง

 

            จะทำอะไรของคุณน่ะ!!!”

 

       ชายคนเดิมไม่ฟังเสียงห้ามของฉันแต่กลับหยิบของสิ่งหนึ่งซึ่งมีขนาดแหลมคมออกจากกระเป๋ากางเกงด้านหลังและนั่นทำให้ฉันเงียบเสียงลงโดยอัตโนมัติด้วยความตกใจ เขาพุ่งมีดพกที่เตรียมมากรีดเสื้อผ้าที่ฉันเพิ่งได้มากจนขากเวิ่น

 

            ถ้าไม่เลิกวุ่นวายกับคนของอัครไพศาลกุลรายต่อไปที่จะมีสภาพแบบเสื้อพวกนี้มันคือเธอ!” เขาพ่นคำขู่พร้อมทั้งโยนเสื้อผ้าที่ถูกกรีดขาดใส่ฉันอย่างแรง ซึ่งเป็นเวลาเดียวกันกับที่ประตูลิฟท์ค่อยๆ เปิดออกอย่างช้าๆ

 

            ชายคนดังกล่าวรีบเก็บมีดพกใส่กระเป๋ากางเกงด้านหลังดังเดิมก่อนจะชี้หน้าฉันเพื่อเตือนทิ้งท้ายแล้วรีบจ้ำเท้าออกจากลิฟท์ไปคล้ายไม่มีอะไรเกิดขึ้นท่ามกลางความรู้สึกหวาดหวั่นของฉันที่เริ่มก่อตัวขึ้นในทุกๆ ขณะ

 

            หนะ...นี่มันอะไรกัน!

 

       ชะ...ช่วยด้วยค่ะ ใครก็ได้ช่วยจับผู้ชายคนนั้นที!!!!” ฉันพยายามตั้งสติวิ่งออกจากลิฟท์พร้อมตะโกนเสียงดังให้คนช่วย แต่มันดูเหมือนไม่ทันเมื่อผู้ชายคนนั้นเดินก้าวขาฉับๆ ก่อนจะหายปะปนเข้าไปอยู่ในกลุ่มของผู้คนที่เข้ามาใช้บริการในห้างสรรพสินค้าแห่งนี้อย่างไร้ร่องรอยเสียแล้ว

 



TO BE CONTINUED..

 


TALK 

 

ขอบคุณสำหรับการติดตามที่มีให้เสมอมา

ใครจะถึงจุดพลิกของเรื่องแล้วยิ่งใจหาย ทำไมรู้มะ

เพราะมันใจจะจบเรื่องแล้วน่ะสิ T^T

อ่านแล้วอย่าลืมเม้นให้เค้านะ 1 เม้น 1 กำลังใจจ้า


ใครที่ชอบอ่านพระเอกนิสัยจังไรๆ หื่นกามเหมือนคนโรคจิต(?)
เราขอฝากนิยายเรื่องนี้อีกเรื่องน่ะค่ะ





 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

11,401 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 10 พฤศจิกายน 2557 / 16:12
    ไลลาจ้างมาชัวร์ - -
    #11182
    0
  2. #11110 Haneul_k (@execration) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2557 / 02:51
    พี่ภู~ จะเอาไงต่อนิ
    #11110
    0
  3. #11072 me too (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2557 / 13:10
    รำคาณไรลาวะ
    #11072
    0
  4. #9438 Oaee Ka (@oaeeka) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 กันยายน 2557 / 22:19
    เจิมมม
    #9438
    0
  5. #9408 Aiw Carbon (@pawineetaipa0080) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 กันยายน 2557 / 20:23
    เจิมมมมมมมม
    #9408
    0
  6. #9205 sailovetula1 (@sailovetula1) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2557 / 02:43
    โหดสาส ร้ายเหมือนตอนแรกๆเบย
    #9205
    0
  7. #8064 chibi (@maichibi) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2557 / 16:58
    แง่ววว ไหงเป้นงี้อ่าาา
    #8064
    0
  8. #7585 Tui....Love (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2557 / 00:48
    ใครหว่า
    #7585
    0
  9. #7583 Netnapa Pluemjit (@pa_nuch) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2557 / 00:19
    ใครอ่ะ
    #7583
    0
  10. #7581 ana (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2557 / 21:37
    เจิมมมมคะ
    #7581
    0
  11. #7580 aj68 (@ai68) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2557 / 20:49
    พี่ภูสลัดไรลาออกซะทีสิ !
    ทำแบบนี้โคตรจะโลเลอ่ะ สงสารอัญบ้างดิ่
    #7580
    0
  12. #7563 Fourthfc (@lovejiewza) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2557 / 00:15
    พี่ภูอย่างโลเลอ่ะ
    #7563
    0
  13. #7561 Be Yah (@xvalya_8) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2557 / 08:47
    อ้าว ไมเรื่องสั้นจัง
    #7561
    0
  14. #7560 molody (@popten) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2557 / 20:54
    ลุ้นได้ตลอกเวย์ อิอิ
    #7560
    0
  15. #7559 Bingzpp (@mamadragon) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2557 / 17:23
    ไม่ใช่ภูผากับไรลาเป็นคู่หมั้นกันไม่ใช่หรอ
    #7559
    0
  16. #7558 Bingzpp (@mamadragon) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2557 / 17:21
    เกี่ยวข้องกับไรลามั้ยเนี่ย อยู่ดีๆคนร้ายมากระชากถุง กรีดเสื้อผ้าซะงั้น
    #7558
    0
  17. #7557 Bingzpp (@mamadragon) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2557 / 17:20
    เกี่ยวกับไรลามั้ยเนี่ย
    #7557
    0
  18. #7556 Mimez (@-mimez-fya) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2557 / 17:19
    อรั้ยยยยยเิาไรลาไปเกบใส่ถุงแล้วลอยทะเลด่วนเลยจ้าาาา
    #7556
    0
  19. #7555 เดก' A.R.M.Y อ่าาาา~ (@fairy-99) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2557 / 14:14
    บางที'น้องอัญ'ก้อน่าสงสารเกินไป
    #7555
    0
  20. #7554 heechul_zz (@earn38) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2557 / 09:18
    เจิมมมม
    #7554
    0
  21. วันที่ 12 สิงหาคม 2557 / 09:01
    นั่นสื สองคนนั้นอยู่ด้วยกันตลอด
    แล้วน้องอัญเป็นอะไรล่ะพี่ภู
    #7552
    0
  22. #7550 ^^^pear^^^ (@Promphakdee) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2557 / 02:50
    อ่าาาาาาา ใครเนี่ยใคร รออ่านค่าาาาาาาาา รอรอรอ
    #7550
    0
  23. #7547 MooMam_ELF (@mam_jang33) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2557 / 22:06
    เอาไรลาไปเก็บด่วน //น้องอัญโดนขู่พี่ภูไม่มาช่วยน้องเลยอ่า
    ...รออ่านตอนต่อไปนะคะ ^_^
    #7547
    0
  24. #7546 hide (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2557 / 21:37
    ทำไมพระเอกเป็นคนอย่างนี้อ่ะ โคตรโลเลเลยอ่ะ
    #7546
    0
  25. #7545 Autchittha (@autchittha) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2557 / 21:33
    ภูพาเป็นอะไรกับไรลาาาา??????
    #7545
    0