PSYCHO ABUNAI!

ตอนที่ 14 : PSYCHO ABUNAI! :: EPISODE 13 คำสารภาพ [ UP 99.78 % ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5352
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    7 ส.ค. 57

 

EPISODE 13

คำสารภาพ





 

Lamtarn's Mizzo Cafe

           

            ร้านกาแฟขนาดเล็กแต่มีชื่อเสียงไม่เป็นรองใครในเรื่องความอร่อยของเนื้อเค้กและความกลมกล่อมของกาแฟรสเข้ม ซึ่งสถานที่แห่งนี้นี่แหละที่ฉันถูกพี่ภูผานัดให้มาเจอหลังจากที่เมื่อครึ่งชั่วโมงก่อนฉันได้โทรนัดเขาเอาไว้

 

            "วู้! อัญชัน" เสียงร้องทักทายของชายหนุ่มภายในร้าน ซึ่งถ้าจำไม่ผิดดูเหมือนว่าเขาจะเป็นคนที่อยู่กับพี่ภูผาในร้านกาแฟที่มหาลัยวันนั้นเสียด้วยสิ

 

            ฉันเดินตรงเข้าไปยังโต๊ะมุมริมสุดของร้านด้วยท่าทางนิ่งๆ ซึ่งที่ตรงนั้นมีชายหนุ่มทั้งสามนั่งรออยู่แล้วและดูเหมือนพวกเขาทั้งสามจะให้ความสำคัญต่อการมาเยือนของฉันด้วยสิ

 

            "น้องอัญมีอะไรจะคุยกับพี่เหรอคะ?"

 

       "ฉันเจอเอกสารแปลกๆ ในห้องทำงานของพี่กวิน"

 

       ชายหนุ่มสองคนซึ่งคาดว่าเป็นเพื่อนพี่ภูผาหันมองหน้าก่อนเล็กน้อยก่อนจะเปลี่ยนความสนใจมายังฉันที่ยืนมองพวกเขาด้วยท่าทางจริงจัง

 

            "อัญชันนั่งก่อนสิครับ....วันนี้พี่ปิดร้านไม่ต้องกลัวว่าจะมีคนมารบกวน"

 

       ฉันพยักหน้าเล็กน้อยและทิ้งตัวลงนั่งบริเวณเก้าอี้ที่เพื่อนชายของพี่ภูผาอีกคนดึงมาให้ก่อนจะเริ่มพูดต่อ

 

            "แฟ้มเอกสารสีฟ้าบนโต๊ะทำงานของพี่กวิน มันมีข้อมูลรายจ่ายส่วนที่ขาดของบริษัท"

 

            "รายจ่ายส่วนที่ขาดเหรอ? ตลกน่าก็ในเมื่อ..."

 

       "เงียบก่อนไอ้เว" พี่ภูผาส่งเสียงขัดพี่เว(เรียกตาม)ก่อนจะหันมามองฉันแล้วพูดขึ้นอีกครั้งด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ "เล่าต่อเลยค่ะน้องอัญ"

 

       "พอดีว่าฉันดูผ่านๆ แต่รู้สึกว่ามันแปลกๆ กับรายเซ็นต์ของคนที่ดูแลงาน มันกลายเป็นชื่อของอธิปการบดีมหาลัยที่ชื่อกฤษณ์นั่นหมดเลย"

 

       "นั่นแหละ...คือหลักฐานที่พวกเราอยากได้ไปตอกหน้าลุงแมงดาของไอ้ภูมัน" พี่เวพูดขึ้นด้วยท่าทางจริงจัง เหลือบมองหน้าเพื่อนรักทั้งสองที่พยักหน้ารับคำเบาๆ เหมือนเห็นด้วย

 

            "และที่น่าตกใจที่สุดคือมีเอกสารฉบับหนึ่งซึ่งเกี่ยวกับรีสอร์ทที่พี่ภูผากำลังดูแลอยู่ในตอนนี้ มันไม่ได้มีรายเซ็นต์คนดูแลเป็นพี่ภูผาแต่กลับเป็นชื่อของพี่กวิน ฉันคิดว่าเรื่องนี้มันไม่ชอบมาพากลก็เลยโทรหาพี่เพื่อจะพูดเรื่องนี้"

 

            "น้องอัญได้ขโมยเอกสารพวกนั้นมาบ้างหรือเปล่าคะ?" พี่ภูผาเอ่ยปากถามออกมาแบบมีความหวังและนั่นทำให้ฉันไม่รอช้ารีบหยิบเอกสารที่ฉวยมาได้ขึ้นมาวางบนโต๊ะตรงหน้าทันที

 

            "อัญหยิบมาได้แต่เอกสารใบนี้ มันเกี่ยวกับสวนสนุกของAK.แต่ยังไม่ได้มีการลงชื่อผู้ดูแล"

 

       พี่ภูผาคว้าเอกสารขึ้นไปดูใกล้ๆ ก่อนจะขย้ำเอกสารในมือทิ้งราวกับว่ามันคือเศษขยะชิ้นนึง

 

            "นี่ลุงมึง ลูกพี่ลูกน้องมึงกะจะกินเงินทุกโปรเจคของอัครไพศาลกุลเลยหรือไงวะ?" เพื่อนอีกคนของพี่ภูผาเอ่ยปากถามอย่างเอือมระอาจ้องมองหน้าเพื่อนรักที่มีท่าทางโกรธจัด

 

            "สวนสนุกนี้มีแพลนจะสร้างอีก2ปีข้างหน้าไม่ใช่เหรอ? คนที่รู้นอกจากไอ้ภู กู ไอ้ธาร พ่อไอ้ภูก็ไม่น่าจะมีคนอื่นรู้ได้นี่หว่า"

 

       "กูว่าพ่อคงคุยกับแม่ไม่ก็ป้า หรือถ้าแย่หน่อยพ่อคงคุยกับลุงกฤษณ์ด้วยตัวเอง"

 

       "ถ้าแบบนั้นกูว่าคนที่ฆ่าพ่อมึงคงเป็นคนในบ้านนี่แหละ" พี่ธารพูดเสนอสีหน้านิ่งๆ คล้ายกับคิดอะไรในหัว

 

            พี่ภูผาไม่ตอบสิ่งที่เพื่อนรักเสนอ แต่กลับเหลือบหางตามองฉันเล็กน้อยพร้อมด้วยคำถามสั้นๆ

 

            "ช่วยอะไรพี่หน่อยได้ไหม?"

 

       "...."

 

       "ช่วยขโมยเอกสารในแฟ้มนั้นทั้งหมดมาให้พี่ที"

 

       จะบ้าเหรอ??! พี่อย่าพูดเหมือนมันเป็นเรื่องง่ายๆ แบบนี้สิ

 

       "มันไม่ยากหรอกค่ะน้องอัญ พี่กำลังจะให้เพื่อนพี่สองคนเข้าไปช่วยงานที่บริษัทแทนพี่ เพื่อสอดส่องและคอยจับพิรุธคนในบริษัททั้งหมด"

 

       "แล้วพี่ละ? พี่จะไปไหน?" ฉันย้อน

 

       "พี่จะไปAK.ที่ภูเก็ต หาหลักฐานเอกสารปลอมแบบที่น้องอัญเจอวันนี้และรวบรวมหลักฐานทั้งหมดในการจับตัวคนยักยอกเงินของบริษัท แล้วก็หาตัวฆาตรกร"

 

       "...."

 

       "พี่จะกระชากหน้ากากของคนที่มันทำร้ายตระกูลอัครไพศาลกุลแล้วโบ้ยความผิดมาให้พี่เอง"

 

       นี่คงเป็นเหตุผลว่าทำไมพี่ภูผาถึงไม่ค่อยพูดคุยอะไรกับคนในบ้านเลย นั่นคงเป็นเพราะเรื่องผิดใจแบบนี้สินะ..

 

            การสนทนาของพี่ภูผากับเพื่อนรักของเขาทั้งสองคนดำเนินต่อไปอยู่อีกครู่ใหญ่ๆ ก่อนตัดสินใจแยกย้ายตามข้อตกลงของกันและกัน ซึ่งฉันถูกพี่ภูผาพาตัวกลับมาส่งบ้านในเวลาต่อมา

 

            "เย็นนี้พี่จะมารับนะ" เขาเอ่ยปากขึ้นขณะที่ฉันก้าวเท้าลงจากรถ ทันทีที่รถคันหรูมาหยุดจอดอยู่ที่หน้าประตูบ้าน

 

            "เดี๋ยวฉันตามไปเองที่วัดจะดีกว่า.."

 

       "จะเอาแบบนั้นเหรอ?"

 

       "ค่ะใช่ พี่เองก็ดูแลตัวเองดีๆ ล่ะ"

 

       พี่ภูผายิ้มรับคำเล็กน้อย ก่อนจะค่อยๆ ขับเคลื่อยรถสปอร์ตคันหรูออกจากพื้นที่บริเวณหน้าบ้านฉันไปช้าๆ

 

       ฉันยืนมองไฟท้ายของรถยนต์คันแรงครู่สั้นๆ ก่อนจะหันหลังกลับเข้าบ้านเพื่อเตรียมตัวไปงานศพของคุณลุง

 

            "คุณหนูอัญ!" เสียงของป้าแจ่มดังทักขึ้นทันทีที่เห็นฉันเดินกลับเข้ามาในบ้าน เธอรีบทิ้งข้าวของที่กำลังทำอยู่ตรงดิ่งเข้ามาหาฉันด้วยท่าทางเป็นห่วงก่อนจะพูดต่อ "เป็นอย่างไรบ้างคะ?"

 

       "เป็นอะไรงั้นหรือป้า? ฉันก็ปกติดีนี่นา"

 

       "ก็คุณอัญฝึกงานอยู่ในบริษัทAK.นี่ค่ะ ยิ่งมีข่าวว่าคุณภูผาฆ่าพ่อของตัวเองเพื่อยึดสมบัติ คุณผู้หญิงกับคุณผู้ชายดูจะเป็นห่วงคุณอัญเอามากๆ"

 

       "มันไม่มีอะไรหรอกค่ะป้าแจ่ม.."

 

       "ไม่มีอะไรได้อย่างไรล่ะค่ะ ขนาดคนที่บริษัทยังต้องมาคุย มาขอโทษคุณผู้หญิงกับคุณผู้ชายแทนคุณภูผาเลย"

 

       "คนในบริษัทหรือคะ???"

 

       "ค่ะ! เห็นว่าชื่อคุณกวินหรืออะไรนี่แหละ"

 

       สิ้นเสียงคำบอกเล่า ฉันรีบกวาดสายตามองหาสิ่งแปลกปลอมภายในบ้าน ก่อนจะสะดุดเข้ากับรถเก๋งสีขาวราคาแพง ซึ่งนั่นทำให้ฉันรู้ได้ทันทีว่าที่บ้านของฉันในตอนนี้กำลังมีแขก ทำไมนะเหรอ?

 

            เพราะรถเก๋งคันนี้คือคันเดียวกันกับที่พี่กวินพาฉันมาส่งที่บ้านเมื่อวานน่ะสิ!!

 

       "เดี๋ยวฉันขอตัวก่อนน่ะค่ะป้าแจ่ม" ฉันพูดด้วยน้ำเสียงลนลานและจ้ำเท้าเดินตรงเข้าไปในบ้านด้วยท่าทางร้อนรน

 

            ทันทีที่เปิดประตูเข้าไปภายในบ้าน ที่บริเวณห้องโถงกลับมีบุคคลที่ฉันคุ้นหน้าและรู้จักดีกำลังนั่งสนทนากับคุณพ่อและแม่ของฉันอยู่ด้วยท่าทางเศร้าๆ

 

            "พี่กวิน..."

 

       "อ้าวอัญ....กลับมาแล้วเหรอลูก ไหว้พี่กวินเขาเสียสิ"

 

       ฉันยกมือขึ้นไหว้พี่กวินแบบเสียไม่ได้ ก่อนจะเดินตรงเข้าไปยังวงสนทนาเพื่อร่วมสนทนาด้วย

 

            "ครอบครัวน้าเสียใจด้วยจริงๆ เกี่ยวกับเรื่องของคุณกษิต และหวังว่าจับตัวฆาตรกรได้โดยไว"

 

       "ครับ....ผมก็หวังว่ามันจะเป็นเช่นนั้น"

 

       ฉันหรี่ตามองท่าทางและสีหน้ากวินแบบไม่ไว้ใจเพราะสิ่งที่ฉันได้ฟังมาจากพี่ภูผาและสิ่งที่เจอภายในห้องทำงาน มันเริ่มทำให้ฉันเชื่อไม่ค่อยลงเสียเท่าไหร่นัก

 

            "นี่ผมว่าจะอยู่ช่วยงานศพคุณลุงอีกสักวันสองวัน เดี๋ยวผมต้องบินไปดูงานรีสอร์ทที่ภูเก็ตอีก..."

 

       "คุณกวินคงเหนื่อยแย่เลยน่ะค่ะ เจอแต่เรื่องกับเรื่อง"

 

       "ไม่เท่าไหร่หรอกครับ...ที่ผมจะพูดก็คือ ขออนุญาตพาน้องอัญชันไปทำงานร่วมด้วยที่นู่นได้หรือเปล่าครับ"

 

       "อ้าว...ไหนวันก่อนคุณภูผาบอกว่ายัยอัญเป็นเลขาของเขายังไงละ?" คุณแม่ขัดเสียงหลง มองหน้าฉันกับพี่กวินสลับไปมาด้วยความสงสัย

 

            "คุณลุงกษิตเป็นคนเปลี่ยนให้อัญชันมาทำงานกับผม เพราะเขารู้สึกไม่ไว้ใจลูกชายตัวเองน่ะครับ"

 

       "คนสมัยนี้น่ากลัวจริงๆ เลยนะ เห็นเป็นคนอารมณ์ดีแบบนั้นไม่คิดเลยว่าจะกล้าทำเรื่องหยาบช้าฆ่าพ่อตัวเองได้ลง" คุณพ่อเสริมเสียงแข็งและนั่นทำให้พี่กวินดูมีสีหน้าสลดลงอย่างเห็นได้ชัด

 

            "เอาแบบนี้ถ้าจะบินไปภูเก็ตจริงๆ เดี๋ยวพ่อจะจัดเที่ยวบินภายในประเทศแบบวีไอพีให้ พวกลูกจะได้ไม่ต้องเหนื่อยวิ่งเต้นจองเที่ยวบินให้เสียเวลาดีไหมละ?"

 

       "แต่หนู..."

 

       "หนูควรจะอยู่ช่วยคุณกวินเขานะลูก บริษัทของAK.ตอนนี้กำลังวุ่นวายไปทั่วทุกแขนง มันต้องช่วยเหลือกัน ถ้าให้คุณกวินดูแลคนเดียวแม่ว่าเขาอาจจะเหนื่อยเกินไป"

 

       "....."

 

       "ถ้ามีอะไรให้ครอบครัวของเราช่วย คุณกวินบอกน้าได้เลยนะ น้าจะร่วมมือช่วยอย่างเต็มที่"

 

       "ขอบคุณนะครับคุณน้า..." พี่กวินฉีกยิ้มเล็กน้อย ท่าทางเขาดูจะโล่งขึ้นหลังจากที่ได้ฟังสิ่งที่พ่อกับแม่ของฉันพูด

 

            "เอ่อ...คุณน้าครับ ผมขออนุญาติคุยธุระกับอัญชันสักครู่ได้หรือเปล่า?" พี่กวินเอ่ยปากถามขึ้นอีกครั้งขณะใช้สายตาจับจ้องมาทางฉันแบบเป็นมิตร

 

            "ได้สิจ๊ะ น้าว่าจะโทรไปที่บริษัทติดต่อเรื่องการบินให้ พวกลูกจะไปวันไหนจ๊ะ?"

 

       "อีก 3 วันครับ"

 

       "โอเค เดี๋ยวน้าจัดการให้นะ" คุณแม่รับคำยิ้มๆ รีบดึงแขนคุณพ่อให้ลุกจากที่นั่งจนเหลือทิ้งไว้เพียงแค่ฉันกับพี่กวิน

 

            เขาจ้องมองหน้าฉันขณะที่มือหนาประสานกันตรงหน้า สายตาที่เขาจ้องมองฉันมานั้นคล้ายกับกำลังสงสัยอะไรบางอย่างจนฉันต้องเป็นฝ่ายเอ่ยปากถามออกไปเสียเอง

 

            "พี่มีอะไรจะคุยกับฉันเหรอคะ?"

 

       "พี่คิดอยู่ว่า...พี่สมควรจะพูดมันออกไปดีไหม?" เขาเงยมองหน้าฉันดูท่าทีลังเล

 

       เขาตั้งใจจะพูดอะไร?

 

            พี่กวินเงียบไปเล็กน้อย ท่าทางและสีหน้าดูเป็นกังวลและเคร่งเครียดเป็นอย่างมากแต่สุดท้ายเขาก็ยอมปริปากพูดออกมาในที่สุด

 

            "พี่คิดมาก ในหัวพี่มันสับสนจนต้องพาตัวเองมาหาอัญที่นี่ พี่คิดว่าพี่บริสุทธิ์ใจและจริงใจพอที่จะพูดทุกอย่างกับอัญ" เขาพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือคล้ายกับกำลังหวาดกลัวอะไรบางอย่าง จนฉันอดที่จะรู้สึกแปลกใจไม่ได้

 

       "พี่หมายถึงอะไร.."

 

       "พี่ชอบอัญชันนะครับ...พี่ไม่อยากให้อัญชันอยู่ใกล้ไอ้ภูมันเลย พี่กลัวว่าน้องอัญจะเป็นอะไรไป....แบบที่คุณลุงเป็น"

 

       "อัญเชื่อว่าพี่ภูไม่ใช่คนทำร้ายคุณลุง!" ฉันขัดเสียงแข็ง

 

            "พี่ก็เชื่อแบบที่น้องอัญเชื่อนั่นแหละ เพราะหลักฐานทุกอย่างมันมัดแน่นเหลือเกิน..."

 

       เอ๊ะ...

 

            "มันแน่นจนเกินไปจนพี่กลัว"

 

       "....."

 

       "พี่ไม่ได้กลัวว่าไอ้ภูจะทำร้ายอัญ แต่พี่กลัวคนที่ป้ายสีความผิดใส่ไอ้ภูจะทำร้ายน้องอัญต่างหาก"

 

       "พะ...พี่พูดแบบนี้หมายความว่าอย่างไรคะ?"

 

       "พี่รู้ว่าคนที่ฆ่าคุณลุงคือใคร...เพราะพี่เองก็กำลังตกเป็นเครื่องมือให้เขาใช้อยู่เหมือนกัน!!"

 

       ฉันช๊อคไปเล็กน้อยจับจ้องสีหน้าของพี่กวินที่แสดงออกมาชัดเจนว่ารู้สึกหวาดกลัวและรู้สึกผิดมากแค่ไหน

 

            "คะ...ใครคือคนที่ฆ่าคุณลุงอย่างนั้นเหรอคะ?"

 

       พี่กวินนิ่งงันไปเล็กน้อย ริมฝีปากรูปกระจับดูสั่นๆ คล้ายกับลังเลที่จะพูดความจริง แต่แล้วในที่สุด...

 

            "ลุงของพี่เอง..." ฉันยกมือขึ้นปิดปากแบบไม่เชื่อหูและนั่นทำให้เขาเริ่มระร่ำระลักออกมาอีกครั้ง "พี่ควรจะทำอย่างไร....พี่ไม่กล้าพูดอะไร เพราะพี่ไม่มีหลักฐานมากพอที่จะส่งตัวลุงของตัวเองเข้าตาราง พี่มันขี้ขลาดแต่พี่ก็อยากปกป้องคนที่พี่รัก..."

 

       "ใจเย็นๆ นะคะพี่กวิน"

 

       "เอกสารบนโต๊ะ....เอกสารเลวร้ายที่คุณลุงพี่ทำเพราะหวังจะเอาเงินของตระกูลอัครไพศาลกุลไปใช้ในบ่อน เขาบีบบังคับให้พี่ค้านทุกอย่างที่ภูผาทำ พยายามโอนอำนาจทั้งหมดมาให้พี่ดูแล.....น้องอัญพี่เหนื่อยเหลือเกิน"

 

       ฉันเม้มปากลงเล็กน้อย จับจ้องสีหน้าเหนื่อยๆ ท่าทางเศร้าสร้อยของคนตรงหน้าและอดรู้สึกสงสารไม่ได้

 

            น้ำตาของลูกผู้ชายที่พี่กวินพยายามปิดฉันด้วยสองฝ่ามือมันทำให้ฉันอดไม่ได้ที่หยิบยื่นอ้อมกอดให้เขาคลายความเศร้า

 

            "คุณลุงของพี่เนี่ย...ร้ายจริงๆ เลยน่ะค่ะ"

 

       "ฮึก...พี่ควรทำอย่างไรดี พี่ตันไปหมด หาทางออกไปเจอเลยสักทาง....ฮึก

 

       ไม่หรอกค่ะ ทุกอย่างมันต้องมีทางออก ใครทำกรรมอะไรไว้มันต้องชดใช้ด้วยกรรม อัญเชื่อแบบนั้น

 

            ฉันน่ะไม่เก่งนักหรอกกับการปลอบคนอื่นที่กำลังร้องไห้ โดยเฉพาะกับผู้ชาย ที่ไม่น่าจะมีทีท่าว่าจะเสียน้ำตาให้กับอะไรง่ายๆ อย่างพี่ภูผาและพี่กวิน

 

            เพราะสถานการณ์มันพลิกผลันแบบนี้สมองฉันจึงสั่งการเพียงอย่างเดียว นั่นคือการต้องพูดเรื่องที่รับรู้มาทั้งหมดให้กับพี่ภูผารับรู้ เพราะถ้าเขาได้รู้เรื่องนี้ บางทีเขากับพี่กวินอาจจะเข้าใจกันมากขึ้นกว่านี้ก็ได้และร่วมมือกับจัดการตัวนผิดก็ได้

 

            เพราะหลักฐานมันมัดตัวลุงกฤษณ์(อธิปการบดี)ของพี่กวินแน่นเหลือเกิน ไหนจะเอกสารที่ฉันไปเจอมาอีก ตอนนี้ก็เหลือแค่เพียงรวบรวมหลักฐานทั้งหมดเพื่อจับตัวฆาตรกร

 

            พี่กวินอยู่ระบายกับฉันพักใหญ่ๆ ก่อนที่ฉันจะขอตัวไปแต่งตัวเพื่อเตรียมตัวไปงานศพของคุณลุงที่วัด โดยมีพี่กวินเป็นคนขับรถ ซึ่งฉันไม่ได้ไปกับเขาเพียงสองต่อสองหรอกนะเพราะพ่อกับแม่ของฉันก็ไปด้วย

 

            งานศพของคุณลุงจัดงานใหญ่โตสมกับเป็นคนใหญ่คนโตของวงการธุรกิจ คนมีชื่อเสียงและเจ้าของบริษัทเอกชนชื่อดัง รวมไปถึงคนใหญ่คนโตหลายคนมาร่วมงาน ทำเอาพื้นที่ลานจอดรถในวัดแทบจะไม่พอ รวมไปถึงที่นั่งสำหรับฟังสวดด้วยเช่นกัน

 

            พี่กวินจอดรถส่งฉันและครอบครัวที่หน้าวัดเพราะกลัวว่าจะหาที่จอดใกล้ๆ ไม่ได้จนทำให้ต้องเดินไกล

 

            คุณพ่อเป็นตัวแทนครอบครัวเดินนำตรงไปยังศาลาที่ไว้ศพคุณลุง ซึ่งที่ตรงนั้นมีคุณแม่พี่ภูผาคอยยืนไหว้รับแขกด้วยอาการไม่ค่อยสู้ดีนัก

 

            สวัสดีค่ะคุณน้า ฉันยกมือไหว้และเอ่ยปากทักทายตามประสาคนเคยรู้จักกันและนั่นดูเหมือนจะทำให้สีหน้าเศร้าสร้อยของเธอดีขึ้นมาเล็กน้อย

           

หนูอัญมากับใครจ๊ะ?

 

            อัญมากับคุณพ่อคุณแม่น่ะค่ะ สงสัยพวกท่านจะเดินเข้าไปทางด้านนู้นแล้ว

 

            น้าฝากขอบคุณคุณพ่อกับคุณแม่ของหนูด้วยนะ

 

            ไม่เป็นไรค่ะ อัญเชื่อว่าคุณพ่อกับคุณแม่ของอัญต้องพูดแบบนี้แน่ๆ

 

            จ๊ะ คุณน้าตอบด้วยเสียงแห้งๆ ใบหน้าฝืนยิ้มเพื่อแสดงความเข้มแข็ง

 

            พี่ภูผายังไม่มาเหรอคะ?

 

            อ้อตาภู รายนั้นน่าจะเดินหลบนักข่าวไปด้านหลังศาลาละมั้งจ๊ะ หนูลองเดินไปดูนะ น้าขอรับแขกก่อน

 

       ค่ะ ฉันรับคำเพียงสั้นๆ พร้อมรอยยิ้มก่อนจะเดินปลีกตัวไปยังด้านหลังศาลาเพื่อไปตามหาพี่ภูผา เพราะไม่อยากจะดึงเวลาบอกสิ่งที่ฉันรับรู้มาให้กับเขาฟัง

 

            ฉันเดินฝ่าฝูงคนที่มาร่วมฟังพระอภิธรรมศพไปยังบริเวณด้านหลังศาลาตามคำบอกของคุณน้า โดยพยายามกวาดตามองไปรอบๆ เพื่อมองหาบุคคลที่เป็นเป้าหมาย

 

            พื้นที่บริเวณด้านหลังศาลาค่อยข้างเงียบและมืด แถมคนเดินผ่านไปมายังน้อย นั่นเพราะพวกเขาคงจะอยู่ในศาลาหรือด้านหน้าศาลากันหมด

 

          บรืนนนนนน บรืนนนนนนนน

 

            เสียงเร่งเครื่องยนต์ขนาดเล็กที่ดังขึ้นจากมุมใดมุมนึงผ่านความมืด ทำฉันเหลียวมองต้นเสียงด้วยความตกใจ ก่อนจะพบเข้าแสงไฟจ้าส่องตาจนต้องหลับตาปี๋เพราะทนสู้แสงไม่ไหว

 

            บรืนนนนนนนนนนนน

 

            เสียงเร่งเครื่องยนต์ดังขึ้นอีกครั้งจนฉันต้องหรี่ตามองต้นเสียงและพบว่ามีรถจักรยนต์กำลังบิดเร่งเครื่องพุ่งตัวเข้ามาบริเวณที่ฉันยืนด้วยความเร็วราวกับจงใจ

 

            กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด!”




 

TO BE CONTINUED..

 


TALK 
ขอบคุณสำหรับทุกๆ การติดตามจ้า
ยิ่งเขียนยิ่งรู้สึกว่านิยายเรื่องนี้มันละครไทยหลังข่าวชัดๆ 555
1เม้น 1 กำลังใจ ขอบคุณสำหรับการเจิมจ้า
วันนี้ไรทท์มาขอฝากนิยายอีกเรื่องนึง ฮ่าๆๆ
นิยายเรื่องนี้มีคอนเซปว่า #ไม่จังไรไม่ใช่กิลเซ หวังว่าจะชอบน่ะค่ะ
สนใจลองอ่านบทนำจิ้มที่รูปนายหัวเขียวเลยย

BE MY ANDROID

 

ส่วนใครที่เพิ่งหลงเข้ามาอ่านแล้วอยากติดตาม
จิ้มที่รูปด้านล่างได้เลยยยย >__<


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

11,401 ความคิดเห็น

  1. #11341 ☆tbyyshipper☆ (@ttaebbaek) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:04
    กวินนี่พูดจริงๆรึเปล่า เชื่อได้ม้ายย
    #11341
    0
  2. วันที่ 10 พฤศจิกายน 2557 / 12:14
    อุตะ - - .ใครนั้น
    #11179
    0
  3. #11123 Edogawa Yuriko (@kidconan1412) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2557 / 22:04
    รู้สึกว่าตัวเองไม่ค่อยอยากจะเชื่อกวินเลยอะ
    #11123
    0
  4. #11108 Haneul_k (@execration) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2557 / 02:34
    ใคร!?!?!?!?
    #11108
    0
  5. #11070 me too (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2557 / 12:41
    มันเกิดอะไรขึ้น!!!
    #11070
    0
  6. #10918 Issaree Khongsri (@pieiiz) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 กันยายน 2557 / 10:39
    เจิมมมมมมม
    #10918
    0
  7. #10823 darika-grammy (@darika-grammy) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 กันยายน 2557 / 02:54
    อัพๆๆๆๆ
    #10823
    0
  8. #10766 Ton Nan (@0805716025) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 กันยายน 2557 / 08:33
    เจิมมมมมมม จ้า
    #10766
    0
  9. #10760 Jw_Baby'hh (@jwbabywitch19) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 กันยายน 2557 / 00:40
    เจิมมมมมมมมมม
    #10760
    0
  10. #10759 NoochiiZ_SN (@noochii24868) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 กันยายน 2557 / 00:31
    เจิมๆๆๆๆๆๆ
    #10759
    0
  11. #10757 Thanaporn Ruamtham (@aomampukpek) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 กันยายน 2557 / 00:19
    เจิมจ้าาา
    #10757
    0
  12. #9922 NoochiiZ_SN (@noochii24868) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 กันยายน 2557 / 06:51
    เจิมๆๆๆๆ
    #9922
    0
  13. #8595 Noo Bee Eiei (@beeeiei) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2557 / 10:06
    เจิมคร้า
    #8595
    0
  14. #8062 chibi (@maichibi) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2557 / 16:45
    ใครไว้ใจได้บ้างเนี้ย
    #8062
    0
  15. #7578 aj68 (@ai68) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2557 / 20:43
    กวินนี่คือตอแหลป่ะ !
    #7578
    0
  16. วันที่ 11 สิงหาคม 2557 / 18:38
    พี่อัญ !????
    #7524
    0
  17. #7044 S.BAM (@bam_kasempipat) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2557 / 18:26
    อัญ!!?
    #7044
    0
  18. วันที่ 7 สิงหาคม 2557 / 22:19
    พี่กวินนี่เชื่อได้จริง?
    #6886
    0
  19. #6873 Netnapa Pluemjit (@pa_nuch) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2557 / 20:10
    เจิมเจิมเจิม
    #6873
    0
  20. #6590 เทห์ฟากฟ้า (@pp3ji) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2557 / 14:53
    สู้ๆๆน่ะ
    #6590
    0
  21. #6588 Bingzpp (@mamadragon) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2557 / 07:00
    รอน๊าา
    #6588
    0
  22. #6587 Mabia (@venus13) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2557 / 03:10
    รายเซ็นต์ - ลายเซ็น
    โอ้ยยย รู้สึกว่าตากวินนี่ตอหลดมากก
    ไม่ชอบขี้หน้าเลย เชื่อที่มันพูดไม่ลง
    หมันไส้ๆๆๆๆ 555555555555555
    #6587
    0
  23. #6586 Fourthfc (@lovejiewza) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2557 / 00:27
    ไม่โอเคกับกวินเลย
    #6586
    0
  24. #6584 Lionziin (@pomzaiiz) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2557 / 23:30
    กรี้ดดดดดดดดดดดดดดด
    พี่ภู ช่วยอัญด้วยT^T
    #6584
    0
  25. #6583 mimrungarun (@mimrungarun) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2557 / 22:25
    นุกค่ะ รออัพไวๆนะ
    #6583
    0