My roommate เพื่อนที่รู้ใจ (Yaoi)

ตอนที่ 4 : Chapter 3 : ค่ายนี้สนุกแน่ (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 360
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    11 เม.ย. 57

3

ค่ายนี้สนุกแน่

 

            “น้องๆ คะ หมดเวลาพักผ่อนกันแล้วนะคะ มารวมตัวกันที่ลานหน้าหอประชุมนี้ด้วยค่ะ!” เสียงพี่ชื่นฤทัยที่ประกาศผ่านโทรโข่งเสียงดังทำให้ทุกคนต้องรีบเดินไปรวมกัน รวมถึงตัวผมกับเสกที่กำลังยืนอยู่มุมลับตาคนด้วย

           

“พี่ชื่นฤทัยเรียกแล้ว รีบไปกันเถอะ!” เสกดึงข้อมือผมเข้าไปครอบครองแล้วเดินนำออกไปบริเวณลานที่เรียกรวม

           

“เดินช้าๆ หน่อยดิวะ ยิ่งเจ็บก้นอยู่เนี่ย -_-^” ผมบ่นขณะเดินตามตูดไอ้เสกต้อยๆ

           

“แหม! ทีให้ผู้ชายเสียบตูดยังไม่เห็นบ่นซักคำ”

           

“หึงกูอ่ะดิ!?”

           

“หึงพ่อง! รีบเดินตามมาเหอะน่า”

           

           

“น้องๆ คะ กิจกรรมต่อไปเป็นกิจกรรมทำความสะอาดห้องสมุดเป็นกิจกรรมสุดท้ายสำหรับวันนี้ เสร็จแล้วพี่ก็จะปล่อยให้เป็นเวลาพักของน้องๆ นะจ๊ะ”

           

“เย้!!

           

ทันทีที่เสียงประกาศของพี่ชื่นฤทัยจบ นักศึกษาแต่ละคนก็แสดงท่าทางดีใจราวกับออกรบชนะข้าศึก

 

“โอเคค่ะ ให้น้องๆ ทุกคนเดินไปที่ห้องสมุดของโรงเรียนที่อยู่ด้านหลังตึกอำนวยการฝั่งซ้ายมือของเราได้เลยนะคะ สำหรับอุปกรณ์ทำความสะอาดพี่จัดเตรียมไว้หน้าห้องสมุดเรียบร้อยแล้วนะคะ”

 

“ผมขอไปด้วยคนนะ ^^

 

บอยเดินเข้ามาแทรกระหว่างผมกับเสกขณะที่เรากำลังเดินมุ่งหน้าไปยังห้องสมุด

 

“ได้สิๆ อ้อ! ไม่ต้องพูดกับเราเพราะขนาดนั้นก็ได้เว้ย กันเอง ฮ่าๆ” ผมหันไปตอบบอย

 

“อื้อ! โอเค ^^

 

 

“มึงเอานี่ไปเลย!” เสกยื่นไม้กวาดให้ผมเมื่อเราเดินมาถึงห้องสมุด ส่วนมันก็จับเอาไม้ถูที่วางอยู่ข้างๆ กัน

 

บรรยากาศรอบข้างค่อนข้างเจื้อยแจ้วราวกับตลาดแตก ไม่ใช่อะไรหรอกครับ! นักศึกษาแต่ละคนทำเป็นอ่าอางอิดเอียดกับงานที่ได้รับมอบหมายรวมถึงตัวผมด้วย

 

"อี๋! ให้ทำไรเนี่ย” ผมสบถกับตัวเองเบาๆ

 

“หัดทำไว้บ้าง เป็นตุ๊ดเชี้ยไรทำงานบ้านไม่เป็น” เสกหันมากระซิบกระซาบข้างหูผม

 

ที่มันกระซิบผมมันคงกลัวไอ้บอยที่ยืนอยู่ไม่ห่าวงไปจากพวกเรามากนักมาได้ยินล่ะมั้ง

 

“ใครตุ๊ดวะ! พูดให้มันดีๆ นะโว้ย!!

 

ผมตะโกนเสียงดังจนทำให้คนอื่นที่กำลังทำความสะอาดห้องสมุดอยู่หันมามองผมเป็นตาเดียวรวมถึงบอยด้วย อายชะมัด! TOT

 

“ฮ่าๆ! มึงจะตะโกนเสียงดังทำไมเนี่ย” เสกหัวเราะร่าจนตากลายเป็นสระอิ

 

หน็อย! คงจะฮาสมใจมากสินะ เดี๋ยวกลับไปโกรธอีกรอบเลยเนี่ย!

 

“มึงแหละตัวดี! กลับมอไปกูจะอัดเสียงตอนมึงนอนกรนไปประจาร มึงคอยดู!

 

โฮะๆ รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นผู้ชนะขึ้นมาทันที ไม่อยากจะพูด เสียงกรนของไอ้เสกเนี่ยดังยิ่งกว่าเสียงช้างร้องอีกครับ!

 

“อย่ากวนตีนนะโว้ย!

 

เสกทำหน้าตากลัวสุดชีวิตเพราะในมหาลัยไอ้เสกถือว่ามีชื่อเสียงพอสมควร ถ้าหากผมอัดคลิปเสียงตอนมันนอนกรนยอดคนดูก็คงจะน้อยไม่เบา

 

“โฮะๆ ระวังตัวไว้ให้ดีก็แล้วกัน”

 

“อย่าพูดมาก! รีบกวาดไปเลยจะได้ไปพักผ่อนซักที เหนื่อยจะแย่อยู่ละ”

 

ไอ้เสกทำเป็นเปลี่ยนเรื่องคุย นั่นทำให้ผมอดที่จะหัวเราะมันไม่ได้

 

“อย่าลืมนะ เย็นนี้ผมนอนร่วมเต็นท์ด้วย ^^

 

บอยเดินเข้ามากระซิบที่ข้างหูผมพร้อมกับยัดกระดาษโน้ตสีชมพูใส่มือผม

 

ผมเหลือบไปมองไอ้เสกที่กำลังถูพื้นอย่างตั้งอกตั้งใจเห็นว่ามันไม่ได้หันมามองจึงรีบคลี่กระดาษเปิดอ่าน

 

คืนนี้หาอะไรทำสนุกๆ กันนะครับ...บอย

 

ผมอ่านกระดาษในมือแล้วยิ้มออกมาอย่างเตจ้าเล่ห์

 

คืนนี้สนุกแน่!

           
             หลังจากที่เราทำความสะอาดห้องสมุดเสร็จก็เป็นเวลาที่พระอาทิตย์ เริ่มอ่อนแสงแล้ว นักศึกษาแต่ละคนเริ่มทยอยกันกลับเข้าไปพักผ่อนในเต็นท์ของตัวเองเพื่อทำธุระส่วนตัวรอเวลาอานอาหารเย็น

           
             “เย็นนี้กูขอนอนตรงกลางนะเว้ย
^^” ผมตะโกนบอกเสกและไอ้บอยเสียงดังทันทีที่เดินเข้ามาถึงเต็นท์ของพวกเรา

          
              “ไม่โว้ย
! กูจะนอนกลาง!” เสกค้านเสียงดังแล้วเอากระเป๋าเป้ของมันวางไว้ตรงกลางของเต็นท์เพื่อแสดงความเป็นเข้าของ

           
            “ก็กูจะนอน ทำไมวะ
!?” ผมพูดพร้อมกับจับกระเป๋ามันโยนออกไปจากตำแหน่งนั้น

           
            “พูดงี้ก็สวยดิ กูจะนอน
!” เหมือนเดิมครับ! ไอ้เชี้ยเสกมันดึงเอากระเป๋ามันกลับมาวางไว้ที่เดิม

           
            “พอเลยๆ สองคนนี้กัดกันตลอด
-_-^” บอยเดินมาจับเราสองคนที่กำลังถกเถียงกันอยู่ออก “เอางี้สิ เป่ายิงฉุบกัน ใครชนะก็นอนกลาง”

           
           เออ
! ไอเดียร์ไอ้บอยนี่ก็ดีเหมือนกันนะ แฟร์สุดๆ

                 
           “ก็ได้ บอกไว้ก่อนนะ กูไม่เคยเป่ายิงฉุบแพ้ใครนะเว้ย หึๆ” เสกทำท่าทางมั่นใจสุดๆ ราวกับรู้ผลภายในอนาคตว่าตัวเองจะเป็นฝ่ายชนะ

           
          “หนึ่ง สอง ซ่ำ
!” บอยนับ

          
           “วะฮ่าๆ กูชนะโว้ยยยยยย เป็นไงล่ะครับ ไหนบอกว่าไม่เคยแพ้ใครไง งั้นมึงก็แพ้กูเป็นคนแรกนะ จำไว้ๆ
!” ผมหัวเราะเยาะไอ้เสกเสียงดังพร้อมทำท่าทางยียวนกวนส้นตีนมันเต็มที่

           
           “เออ
! กูนอนขอบก็ได้!!” เสกตีหน้างอนแล้วยกเอากระเป๋าเป้ของมันไปวางไว้ขอบเต็นท์ ถึงมันจะไม่ยอมยังไงแต่มันก็สุภาพบุรุษพอที่จะทำตามกติกาที่เราตั้งไว้

           
         “น่ารักสุดๆ ไปเลย
!” ผมพูดเชิงประชดแล้วเอื้อมมือไปหยิกแก้มเสกเบาๆ

         
           “เอามือมึงออกไปเลย
!” เสกปัดมือผมออกแล้วจัดแจงล้วงของใช้ส่วนตัวออกมาจากกระเป๋าเป้

        
           “อย่างอนดิวะ โอ๋เอ๋ๆ”

       
            “ปัญญาอ่อนละ
!”        

       
            “อะแฮ่ม
! เราว่ารีบไปอาบน้ำกันเถอะเนอะ เดี๋ยวไม่ทันไปกินข้าวเย็น ^^” บอยกระแอมเสียงดังจนผมสะดุ้งโหยง

       
            “โอเคๆ” ผมตอบตกลงแล้วรีบขนเอาของใช้ออกมาจากกระเป๋าเป้ใบใหญ่ของตัวเอง

 

            บันทึกพิเศษเสก :

       
            ผมรู้สึกหัวเสียหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูกเมื่อผมเป่ายิงฉุบแพ้ไอ้บาส สงสัยมั้ยล่ะครับว่าทำไมผมถึงอยากนอนตรงกลาง?

            ย้อนไปเมื่อเกือบสองชั่วโมงที่แล้ว

            ขณะที่ผมกำลังเก็บกวาดห้องสมุดตามที่พี่หนึ่งฤทัยสั่งนั้น ผมก็แอบเหลือบไปเห็นไอ้บอยที่ผมแอบไม่ชอบขี้หน้ากำลังส่งกระดาษโน้ตสีชมพูหวานใส่มือไอ้บาส

           
             พอเห็นท่าทางไอ้บาสหลังอ่านกระดาษในมือนั้นมันยิ่งทำให้ผมหงุดหงิดเข้าไปใหญ่ อมยิ้มอยู่นั้นแหละ
! มันอ่านอะไรของมันนะ!?

         
             พอบาสอ่านเสร็จมันก็ฉีกออกเป็นชิ้นเล็กๆ แล้วโยนทิ้งลงถังขยะแถวนั้น

           
              “น้องๆ คะ ตอนนี้ห้องสมุดใหม่เอี่ยมแล้วแหละเนอะ ให้น้องๆ นักศึกษาทุกคนไปทำธุระส่วนตัวได้ค่ะ เวลาหกโมงเย็นพี่จะเรียกให้มากินข้าวเย็นกันนะคะ”

           
           พอสิ้นเสียงประกาศของพี่หนึ่งฤทัยนักศึกษาแต่ละคนก็ทยอยเดินออกไปจากห้องสมุด

        
            “ป่ะ
! ไปอาบน้ำกัน” บาสเดินเข้ามาตบไหล่ผมด้วยท่าทีอารมณ์ดีผิดปกติ

           
            “มึงออกไปก่อนเลย กูขอไปคุยโทรศัพท์ก่อนแม่กูโทรมาว่ะ” ความจริงแล้วไม่ใช่หรอกครับ ผมแค่มีอะไรต้องทำก่อนนิดหน่อย

         
             “โอเคๆ รีบตามมานะเว้ย” บาสพยักหน้าหงึกหงักก่อนจะเดินออกไปจากห้องสมุดพร้อมกับไอ้บอยตัวดี

             
               หลังจากที่ผมมั่นใจว่าไอ้บาสเดินออกไปจนลับตาแล้ว ผมก็รีบวิ่งปรี่เข้าไปถังขยะตัวที่บาสทิ้งโน้ตลงไปแล้วรีบละเลงค้นหาโน้ตที่มันฉีกทิ้งลงไปทีละชิ้นๆ

              
             กลิ่นของเศษอาหารเน่าที่อยู่ภายในถังขยะเริ่มโชยออกมาเป็นระยะๆ แต่มันก็ไม่ทำให้ความพยายามของผมลดละไปเลยสักนิด

           
              จนในที่สุดผมก็ได้ (เศษ) กระดาษโน้ตมาเกือบครบจากนั้นผมก็ลงมือนำมาต่อกันทีละชิ้นๆ จนได้เป็นกระดาษโน้ตเต็มๆ แต่มีบางเสี้ยวที่หายไปนิดหน่อย

             
              
คืนนี้หาอะไรทำสนุกๆ กันนะครับ...บอย


              ข้อความที่ผมกำลังอ่านทำให้ผมรู้สึกโมโหเหมือนมีควันออกหูทั้งสองข้าง ร่างกายผมสั่นเทาเพราะความโกรธ ให้ตายเถอะ! นี่มาออกค่ายอาสานะโว้ยยยย!

              ผมก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมผมต้องโกรธมันด้วย ทั้งๆ ที่เราเป็นเพียงแค่รูมเมทกันก็เท่านั้น...


               นี่แหละครับเป็นสาเหตุผมว่าทำไมผมต้องนอนกลาง...แต่ผมก็ทำไม่ได้ซะแล้ว ผมเป่ายิงฉุบแพ้บาส นี่ผมต้องมาดูหนังติดเรทสดๆ ในคืนนี้เหรอครับ? ผมไม่อยากให้มันเป็นแบบนี้เลย...

_______________________________________________________________________________________________

ฮัลโหลลลลลลลลล ไรท์เตอร์กลับมาแล้วนะ #ปาดน้ำตา หลังจากที่ไรท์แอบหายไปอ่านหนังสือนาน (ม๊ากกก) วันนี้กลับมาอัพตอนสามครบร้อยเปอร์เซ็นต์แล้วเด้อ ตอนสี่ตามมาติดๆ แน่นอนครับ #ปั่นรัวๆ ยังไงก็คอมเมนต์ให้กำลังใจพี่เสกพี่บาสของเราด้วยนะเคิ้บ!
11/04/57
Jub Jub



 

 


 

:)  Shalunla

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

33 ความคิดเห็น

  1. #30 แฟนกันสมายด์ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 เมษายน 2557 / 18:08
    รอนานมมากเเล้วค่ะ ไรท์เตอร์ สนุกดีค่ะ พี่เสกน่ารักเวอร์ >//// <

    #ตอนต่ไปขอยาวๆนะคะ 555 อิ้อิ้
    #30
    0
  2. #29 changchinchuan (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 เมษายน 2557 / 20:55
    อยากอ่านมากเลยครับ รอมาอัพนานแล้วTT
    #29
    0
  3. #23 On Green (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 มกราคม 2557 / 21:46
    มาอัพต่อเร็วๆนะคะ 
    จะรอติดตามค่ะ ^6^
    #23
    0
  4. #17 :DracO's SamongplaTonG: (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 มกราคม 2557 / 18:53
    อ๊ากกก ค้างง ><
    มาต่อด้วยนะไรท์
    เป็นกำลังใจให้นะ จุ้บบบ
    #17
    0