ACADEMY CRIMINAL [ { BAI-CHA } ]

ตอนที่ 36 : { A.C } SPY FESTIVAL 2nd [MISSION I]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    21 มิ.ย. 57






 

แบบฟอร์มการส่งการตามล่าสปาย

ชื่อเล่น : ใบชา

รหัสประจำตัว : ACQ11

Dormitory : ควอซ

สถานที่ที่สปายกำลังจะทำในภารกิจที่หนึ่ง คือ มินิการ์เด้นท์

เหตุผลในการตอบ : เพราะว่าเราได้ซากไม้เป็นหนึ่งในคำใบ้ ส่วนสปายสุดน่ารักก็ได้ไปบุกที่สวนดอกไม้กับมินิการ์เด้นท์ แต่ว่าสปายนั้นได้ให้คำใบ้มาซึ่งน่าจะเป็นมินิการ์เด้นท์มากกว่าสวนดอกไม้ที่เขาไปบุกบ่อย ๆ

เล่าเรื่องการตามล่าสปาย :

 

“เริ่มแล้วสินะ...เทศกาลจับสปาย...”

วันที่ 17 มิถุนายน 57 บรรยากาศและสีสันภายในสถานบันค่อน้างจะคึกคักเป็นพิเศษ เนื่องด้วยจะไม่มีการเรียนการสอนในช่วงหลายสัปดาห์ และมีกิจกรรม ไม่สิ...เทศกาลที่น่าตื่นเต้นมากกว่าเกิดขึ้น บรรดาไครไมนอลส์ต่างไปรวมตัวกันที่โถงเปิดกว้าง มีการแบ่งเขตคาร์เนเลี่ยนก็ส่วนหนึ่ง สปิเนลก็อีกส่วน เช่นเดียวกันกับโทปาสและควอซที่แบ่งเขตกันอย่างชัดเจน เสียงพูดคุยดังเกรียวกราวไม่มีท่าทีว่าระดับเสียงจะลดลง จนกระทั่ง...

“มาถึงเทศกาลที่ทุกคนรอคอยกันแล้วนะคะ ขอต้อนรับ Criminals ทุกท่านสู่เทศกาลจับสปายครั้งที่ 2 ของ AC

เสียงผู้มีอำนาจสูงสุดของสถาบัน “มาสเตอร์คลินดา” เอ่ยแทรกขึ้นมาอย่างกระทันหัน เสียงอันคุ้นเคยทำให้นักเรียนทั้งหมดเงียบลงทันที บวกกับเสียงพลุที่ถูกจุดขึ้นอย่างไม่ทันตั้งตัว บัดนี้ท้องฟ้ายามค่ำคืนมีสีสันเพิ่มขึ้นมาอย่างเหลือเชื่อ หลายคนหยิบสมาร์ทโฟนและกล้องถ่ายภาพขึ้นมาเพื่อบันทึกการเปิดตัวของเทศกาล

“นับจากนี้เป็นต้นไป จะมีสปายจากแต่ละโดมแฝงตัวเข้าไปสร้างความวุ่นวายให้พวกคุณนับจากนี้ หัวหน้าสปายต้องพาทีมค้นหาหลักฐานและเบาะแสเพิ่มเติมเพื่อล้มแผนการการทำภารกิจของสปายให้ได้”

“มันจะเหมือนปีที่แล้วหรือเปล่านะ” รัตน์เอ่ยเบา แต่ก็ดังจนทำให้คนที่อยู่รอบข้างได้ยินในสิ่งที่เธอพูด เกาชีวิตสมาชิกควอซต่างมองไปยังรัตน์โดยไม่ได้นัดหมาย โดยเฉพาะรุ่นน้องที่ไม่รู้เรื่อง

“เทศกาลนี้จะมีทั้งหมด 4 สัปดาห์ สปายมีเวลาในทำภารกิจสัปดาห์ละ 1 ภารกิจ พวกเราต้องขัดขวางการทำภารกิจของเขาให้สำเร็จเพื่อแลกกับคะแนน ซึ่งเราจะไม่บอกว่าแต่ละโดมโดนสปายจากโดมใดบุก บางทีอาจจะเป็นเพื่อนในโดมที่ทำลายโดมตัวเองก็ได้ หาหลักฐานสาวตัวสปายให้เจอ”

“น่าตื่นเต้นดีนะคะ เทศกาลจับสปายเนี่ย...” วิเวียนว่า เธอมองไปยังเวทีที่มีมาสเตอร์สาวกำลังพรรณนาเกี่ยวกับเทศกาล

“นั่นสิเนอะ” รซเสริม

ทั้งคู่เป็นรุ่นน้องปีสองของควอซที่ยังมีชีวิตอยู่ ร่วมกับภีมที่ตอนนี้กำลังฟังเพลงจนไม่ได้ยินเสียงรอบนอก

“ที่พวกเราเห็นธงที่อยู่กลางสนามใช่ไหม ?

สายตาของทุกคนเบนไปยังกลางสนาม ปรากฏธงห้าสี สีล่ะสามธง มันกำลังสะบัดโบกพริ้วปลิวนภา ก่อนจะหันกลับมามองที่เวทีเมื่อมาสเตอร์เริ่มพูดต่อ

“แต่ละโดมจะได้ธงโดมละ 3 ผืน ธงคือเกียรติยศและศักดิ์ศรีของโดม เมื่อใดก็ตามที่สปายทำภารกิจสำเร็จ ธงจะถูกลดลงจากยอดเสา เพราะฉะนั้น ผืนธงมีความสำคัญมาก รักษามันไว้ให้ดีล่ะ”

“ว้าวว ถ้าแพ้ก็คงแย่น่าดูสินะ” นาราอ่านกติกาและเงยหน้าขึ้นมาพูดกับสมาชิกที่เหลือ

“ง่วงจัง ไปนอนได้ล่ะ เดี๋ยวขอบตาจะคล้ำ” น้องสาวไฮโซของเจ้าแม่แฟชั่น เมอร์เมด พูดขึ้น พร้อมกันนั้นทุกคนก็ต่างรวมตัวกันเดินกลับไปพักผ่อนที่ห้องพักในโดมของตน

เวลานี้เป็นเวลาเที่ยงคืนกว่าแล้ว เมื่อมาถึงห้องพักจัดการธุระของตนเสร็จเรียบร้อยก็นอนกันทันที โดยมีวาและใบชาเดินตรวจความเรียบร้อยก่อนปิดโดม

 

กลิ่นไหม้คล้ายกับมีคนเผาขยะตลบอบอวลไปทั่วควอซ

“เฮ้ ! นี่มันกลิ่นอะไรล่ะเนี่ย !” วา ดีเทคเทอร์ประจำโดมตะโกนลงมาด้านล่างซึ่งเป็นลานกว้างหน้าโดม ก่อนที่สายตาจะมองไปเห็นบุคคลต่างถิ่นที่กำลังเผาอะไรสักอย่างใกล้กับสวนดอกไม้ “แย่แล้ว ทุกคนนน !” เธอตะโกนเสียงดัง พร้อมกับวิ่งออกจากห้อง ห้องของวาอยู่ค่อนข้างจะลึกกว่าห้องของปีสองคนอื่นทำให้ไม่มีเวลาไปเคาะประตูห้องรุ่นน้องมากนัก เธอจึงเลือกที่จะเรียกเพื่อนที่อยู่ถัดจากห้องของเธอเอง

“หาววว นี้เพิ่งจะเที่ยงเองนะคะ รีบมาปลุกทำไมกันเนี่ย” เสียงงัวเงียของรัตน์ที่กำลังเดินออกมาจากห้องอย่างมึน ๆ “กำลังนอนกลางวันอยู่เลยนะคะ”

เมื่อเห็นว่านารา เมอร์เมด รัตน์ ภีม รซและวิเวียนรีบลงไปด้านล่างแล้ว ใบชาจึงเลือกที่จะสังเกตุการณ์อยู่ด้านบนแทน เธอได้ยินเสียงเอะอะโวยวายด้านล่างและความโกลาหลอย่างมาก

“เฮ้ ! นี่มันจะมากไปแล้วนะคะ ดอกกุหลาบนี่คุณกาเบรียลลารักมากเลยนะคะ” วาตะโกนใส่บุคคลแปลกหน้าที่กำลังเผาดอกกุหลาบอบ่างไม่ใยดี ในขณะที่ภีมกำลังช่วยดับไฟร่วมกับนาราและรัตน์

“งั้นหรอ...ไม่รู้สิ” เขาพูดหน้าตายก่อนพร้อมเดินไปเหยียบดอกกุหลาบมีมอดไหม้กลายเป็นผุยผงบนพื้นอย่างไม่รู้สึกรู้สา

“ดอกกุหลาบนี่น่ะ พวกเราดูแลอย่างดีเลยนะคะ ทำไมต้องมาเผามันด้วย !” วิเวียนขึ้นเสียงใส่คนแปลกหน้า

“นั่นสิครับ แบบนี้มันเกินไปแล้วนะ !” ภีมขึ้นเสียงใส่บ้าง

“ดูท่าทางคุณคงไม่ใช่คนของควอซแน่...” วาพูด

“ก็ผมเป็นสปายนี่นา” บุคคลปริศนาเอ่ยขัดก่อนที่วาจะพูดจบ

“เป็นสปายก็ไม่ได้แปลว่าจะมาทำลายข้าวของได้นะ !” รัตน์ว่า

“แล้วไง ?”

“โถ่เว้ย !” ภีมฉุนขาด เขาเงื้อกำปั้นขึ้นมาหวังจะชกลงไปที่ใบหน้าของสปาย แต่ถูกห้ามด้วยคำพูดของดีเทคเทอร์เสียก่อน

“ใจเย็นน่า...” วาใช่ถ้อยคำที่อ่อนลง เพื่อให้ภีมใจเย็น “ถ้าคุณเป็นสปายจริง ๆ ภารกิจของคุณก็คือบุกสวนดอกไม้สินะ”

“แล้วแต่จะคิด พรุ่งนี้จะมาใหม่ ไปล่ะ” ผู้ที่ถูกเรียกว่าสปายเอ่ยพร้อมกับเดินออกไปทันที กระดาษที่ได้รับการขยำอย่างประนีต(?) ถูกทิ้งลงมาที่พื้น วาเดินไปหยิบมันขึ้นมาและเปิดดูพบว่ามันคือคำใบ้ Nature

“ธรรมชามันติงั้นหรอ ? บ้าแน่ ๆ”

“ว่าแต่พี่ใบชาล่ะคะ” วิเวียนถามถึงหัวหน้าจับสปายที่ยังไม่เจอหน้ากันเลย

“นั่นสิ สงสัยคงนอนยาวล่ะมั้ง เมื่อวานเห็นบ่นว่าปวดหัวล่ะ” วาว่าเพราะเมื่อคืนตอนที่เดินตรวจสอบโดมใบชาบ่นกับเธอว่ารู้สึกปวดหัว และขอยากับวาด้วย “เรื่องสปายเดี๋ยววาจะบอกใบชาเองล่ะกันนะคะ”

ใบชาที่สังเกตุอยู่ด้านบนกลับไปนั่งเล่นบนโซฟาเล็ก ๆ ปลายเตียง ก่อนจะเปิดเพลงฟังเรื่อย ๆ พร้อมคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย

...บุกสวนดอกไม้งั้นหรอ ?...

 

หนึ่งวันผ่านไปพร้อมกับความเป็นศูนย์ สปายกลับมาที่ควอซอีกครั้ง พร้อมกับทำลายดอกกุหลาบอีกเช่นเคย ณ ตอนนั้นไม่มีใครอยู่ที่โดมสักคนเพราะลาไปทำธุระกันหมด เมื่อกลับมาก็พบงานหยาบที่สปายได้ก่อเอาไว้ เศษเถ้าถุลีย์เกลื่อนเต็มพื้นห้องโถง

“ให้ตายเถอะ สปายบ้า” รซว่า เธอเก็บกวาดพื้นไปบ่นไป กลับมาเหนื่อย ๆ ยังต้องมาทำความสะอาดอีก น่าเบื่อชะมัด !

“นี่เราได้คำใบ้เป็นซากไม้ล่ะ” วาพูดขึ้น เธอเดินเข้ามาภายในห้องโถง ก่อนจะหงายหลังเมื่อพบกับความเละเทะของโดม

“พี่วา !” วิเวียนเข้าไปช่วยวาที่ลมแทบจับในตอนนี้ ในขณะเดียวเสียงไวโอลีนก็ดังขึ้นในมินิการ์เด้นท์วิปโซนของโดม

“อ้าว พี่ใบชากลับมาแล้วหรอครับ” ภีมถามทุกคนในโถง ที่ตอนนี้อยู่กันครบยกเว้นใบชาที่บอกไว้ว่ามีงานแสดงใหญ่อาจจะกลับมาช้ากว่าคนอื่นที่ขอลาวันเดียว

“ก็คงกลับมาแล้วล่ะ ครั้งนี้จะเล่นจนจบเพลงหรือเปล่านะ” รัตน์เอ่ยขึ้น เป็นประจำอยู่แล้วที่ใบชามักจะสีไวโอลีนไม่จบเพลงเพราะสายมักจะขาดอยู่เรื่อย

 

เสียงไวโอลีนบรรเลงขึ้นภายในมินิการ์เด้นท์ในส่วนวิปโซนของควอซ

“ยืนอยู่ตรงนั้นตั้งนานไม่เมื่อยหรือคะ ?” เมื่อเล่นจนจบเพลงใบชาพูดลอยขึ้นมาจนทำให้คนที่ซ่อนอยู่เดินออกมาประจันหน้ากับเด็กสาว

“รู้ได้ไงล่ะเนี่ยว่าผมอยู่ที่นี่”

“ก็ชาเดินตามคุณมานี่นา คุณสปาย” ใบชาพูดพร้อมยืนยิ้มอย่างผู้ชนะ (?)

“ประมาทคนในควอซไม่ได้เลยนะเนี่ย”

“จะเปลี่ยนเป้าหมายจากสวนดอกไม้เป็นมินิการ์เด้นท์หรอคะ ?” ใบชาเอ่ยถาม ไวโอลีนตัวโปรดถูกวางอย่างทนุถนอมบนม้านั่งตัวยาว

“ก็แล้วแต่จะคิดนะ”

“สุดยอดเลยใบชา เล่นจนจบเพลงจน...ได้...สิ...นะ” วาเอ่ยในขณะที่กำลังเดินเข้ามาด้านในมินิการ์เด้นท์พร้อมกับสมาชิกที่เหลือ

“ไง ขอโทษที่กลับมาเร็ว พอดีงานถูกยกเลิกน่ะ” ใบชาทักทายเพื่อนและรุ่นน้องอย่างเรียบง่าย

“สปาย !!!” หลายชีวิตตะโกนออกมาพร้อมกันอย่างไม่ได้นัดหมายเมื่อพบเข้ากับการประจันทร์หน้ากันของสปายและหัวหน้าจับสปายสุดสวย (?) อย่างใบชา

“ไง” สปายทักสั้น ๆ

“คุณสปายนี่เก่งในด้านการปั่นหัวพวกเราจริง ๆ นะ” เมอร์เมดแขวะหลังจากเงียบมากนาน ในขณะที่หลายคนก็พนักหน้าเห็นด้วยอย่างแรง

สปายหัวเราะออกมาอย่างเลี่ยงไม่ได้เมื่อได้รับคำชม

“งั้นวันนี้เอาคำนี้ไปล่ะกันนะ แล้ววันหลังจะมาเล่นเกมด้วยแลกกับคำใบ้ดีมั้ย ?” สปายถามพร้อกับมิ้งกระดาษไว้ที่พื้น ก่อนจะเดินออกไป

…Rest…

“คงไม่แปลกหรอกมั้งที่คำใบ้ที่สองคำน่ะ จะมารวมกันแล้วกลายเป็นที่ที่เราคาดไม่ถึง ที่พักผ่อนที่ป็นธรรมชาติ ปลอดภัย”

 

 

 

 

U_________________________________________U

 

 





`Snoωωhite™ Radiant Blue Star












นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

10 ความคิดเห็น