บัญชารักเทพบุตรร้าย(สนพ.ไลต์ ออฟ เลิฟ)

ตอนที่ 59 : เธอกับฉันเราขาดกัน(3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,552
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    29 เม.ย. 59

---------------------------------------------

       

        ามเดือนผ่านไป ฟิลิปเป้หมกมุ่นอยู่กลับการทำงานเพื่อที่จะลืมพัชราภาให้ได้ ทว่าเขายิ่งทำเป็นลืมก็ยิ่งเหมือนทำร้ายตัวเอง คนเคยเจอหน้ากันทุกวัน กินข้าวด้วยทุกมื้อกัน นอนกอดกันทุกคืน ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ ที่จะลบภาพเหล่านี้ออกไป สามเดือนเต็มๆ ที่เขาไม่เคยนอนหลับเต็มตื่นเพราะเขารู้สึกว่าขาดอะไรบ้างอย่างไป แม้รู้ดีว่าสิ่งที่ขาดคืออะไร แต่ก็ไม่ยอมลดทิฐิเพื่อนำสิ่งนั้นกลับคืนมา

 

        “จะจำศีลเป็นหมีในถ้ำถึงเมื่อไรกัน” เอริคเปิดประตูเข้ามาก็ทักเพื่อนรักทันที หลายเดือนมานี่เขาเห็นฟิลิปเป้อาศัยห้องพักแพทย์เป็นบ้านหลังที่สองไปแล้ว

 

        “แกมีอะไร” ฟิลิปเป้ไม่ตอบคำถาม แต่ถามกลับไปด้วยน้ำเสียงเหนื่อยหน่าย

 

        เอริคกอดมองเพื่อนรักตรงหน้าด้วยความตกใจ ฟิลิปเป้ดูซูบผอมลงไปเยอะ 

 

        “ไม่มีอะไร แค่มาดูว่าแกตายหรือยัง”

 

        “ฉันไม่ตายง่ายๆ หรอก”

 

        “ใช่ ร่างกายยังอยู่แต่หัวใจของแกมันตายไปแล้ว หันส่องกระจองดูหน้าตาแกตอนนี้หน่อยสิ อย่างกับซากศพ ไม่มีเค้าโครงคุณหมอฟิลิปเป้ผู้เก่งกาจหลงเหลือเลย ฉันเชื่อว่าแกรักคุณพริกจริงๆ เธอทำให้แกไม่เป็นผู้เป็นคนเลยว่ะ”

 

        “อย่าเอ่ยชื่อผู้หญิงคนนั้นให้ฉันได้ยินอีกนะ” ฟิลิปเป้สั่งเพื่อนเสียงเข้ม หน้าตาขึงขังขึ้นมาทันที

 

        “สั่งห้ามฉันเอ่ยชื่อ แล้วแกล่ะสั่งใจตัวเองห้ามคิดถึงคุณพริกได้หรือเปล่า”

 

         เอริคพูดได้ถูกจุด ทำให้คนที่ทำท่าตึงๆ ถึงกับสะอึกพูดไม่ออก ไม่มีวันไหนที่เขาจะลบพัชราภาออกจากความคิดของเขาได้มีแต่คิดถึงและโหยหา

 

 

 

        “เงียบแบบนี้ ฉันพูดแทงใจแกใช่ไหม” เอริคแกล้งแหย่ แม้ว่าสามเดือนที่ผ่านจะเป็นห่วงสุขภาพของฟิลิปเป้จะย่ำแย่ แต่ก็อดหมั้นไส้เพื่อนรักที่ยังปากแข็งใจแข็งรังเกียจพัชราภาทั้งๆ ที่เขาก็รู้ว่าฟิลิปเป้รักหล่อนหมดหัวใจ ถ้าไม่รักคงไม่ตรอมใจแบบนี้หรอก

 

        “ไม่ใช่ ถ้าแกจะมาหาฉันเพราะจะพูดเรื่องผู้หญิงคนนี้ล่ะก็ ออกไปเถอะฉันจะทำงาน” ออกปากไล่เพื่อนอย่างรำคาญ

 

        “ทำตัวเป็นคนเคร่งเครียดกลบเกลื่อนหัวใจตัวเองอีกหน่อยเถอะจะอกแตกตาย ที่ฉันมาวันนี้จะมาบอกว่าแม่เสาวลักษณ์คนดีของแก เขาบอกว่ามีเรื่องต้องบอกแกให้ได้เขาจะรอที่ร้านเดิม ฉันมาส่งข่าวให้แค่นี้แหละ ไม่อยากอยู่นานให้แกด่าหน้าอีก” พอแจ้งธุระที่จะพูดเสร็จเอริคก็เดินออกไปอย่างเงียบ ไม่รอให้ฟิลิปเป้ออกปากไล่ได้อีกครั้ง

 

        เสาวลักษณ์คืออดีตแฟนสาวของที่เลิกลากันไปเมื่อหนึ่งปีก่อน เพราะเขาจับได้ว่าหล่อนมีลูกกับผู้ชายคนอื่นในขณะที่คบหากับเขาอยู่ และสามีของหล่อนต้องการที่จะให้หล่อนกลับไป ฟิลิปเป้เสียใจอย่างหนัก เมื่อถูกคนรักหักหลังเพราะเขาวางแผนจะแต่งงานกับเสาวลักษณ์แต่ก็มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นเสียก่อน ทำให้เขาจำต้องบินกลับมาไทยเพื่อหนีหน้าเสาวลักษณ์ที่ หล่อนพยายามติดต่อเพื่อขอโทษและให้เขากลับไปที่ฝรั่งเศสอีกครั้ง ฝันไปเสียเถอะ! หากเขาได้ตัดอะไรออกไปแล้วจะไม่มีวันย้อนกลับไปเป็นเหมือนเก่าอีก

 

        เช่นเดียวกับพัชราภาต่อให้หญิงสาวมาคุกเข่าขอร้องเขา ไม่มีวันที่จะให้อภัยในความผิดครั้งนี้ บทเรียนและความช้ำที่แล้วๆ มาสอนให้เขารู้ว่าควรใช้ชีวิตอย่างมีสติ ไม่โง่งมงายไปกับความรักจอมปลอมของพวกผู้หญิงสวยที่ไม่มีราคา

 

--------------------------------------------

 

        นัยพัฒน์เดินหน้ามุ่ยมาหยุดตรงหน้าสกาวใจ จริงๆ แล้วเขาไม่อยากจะหยุดกับผู้หญิงตรงหน้าเท่าไหร่เห็นแล้วรำคาญลูกกระตาที่ที่ต้องมาหาเจ้าหล่อนบ่อยๆ เพราะเขาต้องการรู้เรื่องของพัชราภา อยากรู้ว่าตอนนี้หล่อนอยู่ที่ไหน

 

        พอเห็นอีกฝ่ายสกาวใจก็กรอกตาไปมาอย่างเบื่อหน่าย นี่หล่อนต้องเจอหน้าตาหมอหื่น โรคจิต ตื้อเพื่อนสาวของหล่อนไม่ยอมอีกแล้วหรือ ช่างตื้อไม่พอยังหน้ามึนอีก

 

        “ได้ข่าวคุณพริกบ้างไหม” เสียงเข้มเอ่ยถาม เมื่อเดินมาหยุดตรงหน้าหล่อน

 

        “ไม่ค่ะ” สกาวใจตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

 

        “เป็นเพื่อนภาษาอะไร ไม่รู้ว่าเพื่อนหายไปไหน หรือว่าเพื่อนไม่คบแล้ว คุณพริกเลยไม่ได้บอกเรื่องนี้กับคุณ” ดนัยพัฒน์ยังนิสัยปากเสียใส่หล่อนไม่เลิก หากตำแหน่งหน้าที่การงานไม่ค้ำคอหล่อนไว้ หล่อนอยากจะตบเขาปากเขาสักสองสามทีให้หายแค้น

 

        “คุณหมอคะ เรื่องอะไรที่พริกไม่อยากบอกฉันก็ไม่เซ้าซี้ถามเหมือนใครบางคนหรอกค่ะ” สกาวใจสุดจะทน ให้ตายเถอะ! ทำไมเขาต้องมายุ่งวุ่นวายกับหล่อนด้วย นังป็อบก็อยู่ใกล้ๆ ทำไมไม่ถามเข้าไป

 

        “หาว่าผมเสือกเหรอ”

 

        “แล้วแต่คุณหมอจะคิด” สกาวใจลอยหน้าลอยตาบอก

 

        “ไม่สวยและยังนิสัยเสียอีก”

 

        สกาวใจถึงกับอ้าปากค้างจ้องเขาตาปริบๆ  ไอ้หมอปากหมา!  กล้าว่าหล่อนนิสัยเสียเหรอ ใครกันแน่ที่นิสัยเสีย พาลมาหาเรื่องหล่อนทุกวันถ้าไม่ใช่เขา

 

        “ค่ะ ฉันนิสัยเสียคุณหมอก็อย่ามาเสียเวลาเสวนากับฉัน เชิญเสด็จกลับไปที่ประทับของตัวเองเถอะ” หล่อนตอบกลับเขาด้วยน้ำเสียงแดกดัน พยายามข่มอารมณ์ที่กำลังเดือดดาล

 

        “ไม่ไป จะเอาคำตอบบอกมาเสียดีๆ คุณรู้ว่าคุณพริกไปไหน แต่คุณไม่ยอมบอกมากกว่า” ดนัยพัฒน์ไม่ใช่คนโง่ เขารู้มาตลอดว่าสกาวใจติดต่อกับพัชราภาแต่ไม่ยอมบอกเขา

 

        “ไม่รู้ก็คือไม่รู้” สกาวใจไม่รู้จะหาวิธีที่ไหนมาไล่คนตรงหน้าออกไปให้พ้นๆ ตาหล่อนเสียที ทุกวันๆ เขาเข้ามาป่วนจนหล่อนไม่ต้องเป็นอันทำงานทำการเลย

 

        “หรือว่าที่ไม่ยอมบอกยื้อไปยื้อมาเพราะหลงเสน่หาความหล่อของผมจนหาเรื่องให้ผมมาเดินถามคุณทุกวัน”

 

        โอ้! หล่อนคิดว่าโลกนี้ผู้หญิงจะเป็นเพศที่ชอบมโนอยู่ฝ่ายเดียวเสียอีก ผู้ชายก็สามารถมโนภาพได้เหมือนกัน

 

        “วันนี้คุณหมอทานข้าวมาหรือเปล่า ถ้ายังไม่ทานฉันแนะนำไปทานข้าวที่โรงอาหารดีกว่านะคะ รู้สึกว่าช่วงนี้สมองของคุณหมอจะเบลอๆ ไปหน่อย ว่างๆ ก็ไปพบจิตแพทย์ก็ดีนะคะ” สกาวใจแนะนำแกมเหน็บแนมชนิดที่ว่าทำให้คนฟังถึงกับหน้าตึง ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนพูดกับเขาแบบนี้มาก่อน

 

 

        “ไม่ต้องพูดกลบเกลื่อน ผมรู้น่าว่าคุณคิด แต่ก็เอาเถอะ ผมรู้ว่าเพศหญิงเป็นเพศที่หยิ่งในศักดิ์ไม่ยอมพูดออกมาตรงๆ ปากมักจะไม่ตรงกับใจ ผมไม่ถือสาหรอกนะ ถ้าคุณจะชอบผม ผมชินแล้วกับการที่มีคนมาแอบชอบ” ประโยคสุดท้ายดนัยพัฒน์ยื่นหน้าเข้ามาใกล้สกาวใจ เป็นผลทำให้หล่อนตกใจผงะแทบตกเก้าอี้ดีที่จับขอบเคาน์เตอร์ไว้ได้ทัน

 

        ดนัยพัฒน์เห็นท่าทางเงอะงะของสกาวใจแล้วอดหัวเราะออกมาไม่ได้

 

        “เอ้า กลัวผู้ชายก็ไม่บอก ถึงว่าไม่ค่อยเห็นหนุ่มๆ มาจีบ”  ยิ่งเห็นหน้าหล่อนเหลอหลา เขาก็อยากจะแกล้งหล่อนต่อ

 

        “คะใครบอก ฉันมีคนมาจีบเยอะแยะ” สกาวใจตอบไม่เต็มเสียงหนัก

 

        เขาพูดถูก หล่อนไม่สวยเหมือนพัชราภาจึงไม่ค่อยโดดเด่นในสายตาผู้ชายและผู้หญิงกันเอง พูดง่ายๆ หล่อนหน้าตาธรรมดามากๆ จึงไม่ดึงดูดสายตา

 

        “ไหนๆ เอารูปแฟนมาโชว์หน่อยซิ”

 

        “ไม่ใช่ธุระกงการของคุณหมอ ฉันไม่ให้ดูหรอก”

 

        ที่ไม่ให้ดูเพราะว่ามันไม่มีต่างหาก เกิดเขารู้ว่าหล่อนกุเรื่องขึ้นมารับรองได้หัวเราะเยาะจนหลานบวชแน่

 

        “ผมว่าคุณไม่มีมากกว่า”

 

        สกาวใจมองมาที่ร่างสูงตาเขม็ง อยากจะกระโจนเข้าใส่และบีบคอเขาให้ตายคามือจริงๆ คอยดูเถอะ หล่อนมีเป็นตัวเป็นตนเมื่อไหร่ จะใส่รถขับวนแห่รอบโรงพยาบาลเลย

 

        “ถ้าคุณหมอคิดว่าแบบนั้นแล้วสบายใจ ก็เชิญค่ะ”

 

        “แอบชอบผมจริงๆ ใช่ไหม” คราวนี้เขาวางข้อศอกบนเคาน์เตอร์ ยื่นหน้าส่งสายตาวิบวับอย่างต้องสื่ออะไรบางอย่าง

 

        สกาวใจถึงกับกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก แม้หล่อนจะไม่เคยผ่านการมีแฟนมาก่อน แต่ไม่ใช่ว่าจะไม่รู้สายตาแบบนี้มันหมายความว่าอะไร เขากำลังอ่อยเหยื่อ! และที่สำคัญหล่อนเป็นโรคแพ้สายตาแบบเขาด้วย หัวใจของสกาวใจเต้นโครมครามเสียงดัง จนหล่อนคิดว่าเขาน่าจะได้ยิน

 

        “ฉะฉะฉัน” สกาวใจมีอาการติดอ่างขึ้นมาทันที สมองรวนไปหมด

 

        ดนัยพัฒน์กระตุกยิ้มที่มุมปาก และนั่นยิ่งทำให้สกาวใจหวั่นไหว พยายามจะไม่มองเขาในเชิงชู้สาว แต่เขาก็ทำให้หล่อนต้องคิด

 

        ามเดือนที่ผ่านมา เขาเทียวมาถามหล่อนแต่เรื่องพัชราภา และหล่อนก็ปฏิเสธเขาไปทุกทีว่าไม่ทราบ แต่เขาก็ยังกลับมาถามแบบนี้ทุกวัน จนสกาวใจคิดเข้าข้างตัวเองว่าบางทีเขาอาจจะชอบหล่อน แต่มันก็เป็นแค่ความคิดชั่ววูบเท่านั้น 

 

        “หยุดแกล้งคุณเจี๊ยบได้แล้ว ฉันมีเรื่องคุยกับแกหน่อย เรื่องการรักษาคนไข้”

 

        ขอบคุณเสียงสวรรค์ที่ส่งเทพบุตรอย่างหมอเอริคมาช่วยหยุดยั้งซาตานอย่างเขาที่เอาทำให้หัวใจของหล่อนร่วงไปอยู่ที่ตาตุ่ม

 

        “โธ่ หมดสนุกเลย เอาไว้คราวหน้าจะมาใหม่”

 

        ดนัยพัฒน์เอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเสียดายแต่มิวายขยิบตาให้หล่อน เล่าเอาสกาวใจแทบละลาย ก่อนที่สองหนุ่มหล่อแห่งแผนกศัลยกรรมจะพากันเดินออกไปเงียบๆ

 

------------------------------------------------------------------------------------------------------

     

        ปล.สุดท้ายตอนนี้บัญชารักเทพบุตรร้ายวางแผงแล้วสามารถหาซื้อได้ที่ร้านหนังสือชั้นนำทั่วประเทศค่ะ หรือจะสั่งซื้อผ่านสำนักพิมพ์ไลต์ออฟเลิฟก็ได้นะคะ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

2,214 ความคิดเห็น

  1. #2180 pakkhanan2547 (@pakkhanan2547) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 18 มกราคม 2559 / 13:47
    นานแล้วทำไมไม่อัพเพราะไม่มีเวลาไปซื้อให้พวกเราอ่านนะค่ะ
    #2180
    0
  2. #2158 kemika1990 (@kemika1990) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2558 / 13:16
    สมจริง พระเอกเป็นหมอได้ยังไง โง่เง่าจิงๆ ไม่คิดจะฟังคนที่ตัวเองรักบ้างเลย ทีกับคนอื่นเชื่อจัง ทั้งที่รู้ว่าเขาไม่ถูกกัน แต่ก็สนุกจริงๆค่ะนิยายเรื่องนี้ขอบคุณมากๆนะคะไรท ์ ซื้อ พี่หมอกลับบ้านก่อนนะค่ะ^_^
    #2158
    0
  3. #2108 nattineeaun (@nattineeaun) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2558 / 20:39
    อยากได้ต้องทำไงค่ะไรท์
    #2108
    0
  4. #2075 ฿lue฿ell (@namekorn) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2558 / 15:09
    ถ้าพริกเคยท้องแล้วทำแท้งจริง ถ้าเราเป็นพี่หมีก็รับได้นะให้เมื่อเรื่องก็ผ่านไปแล้วไปมัวสนใจทำไม แต่พี่หมีแกดันมีอดีตแบบนั้น เค้าเข้าใจ พี่หมีควรเปิดใจบ้างในเมื่อรักพริกมากก็ควรเชื่อใจกันบ้าง หมั่นไส้พี่หมีมากบ่องตรง
    ไรท์ค่า เก็บตังไว้ซื้อนิยายไรท์เลยค่ะ ขอบคุณสำหรับนิยายดีๆนะค่ะ
    #2075
    0
  5. #2039 มะแจ๋ว (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2558 / 08:28
    ใจแคบมากๆ ไม่อยู่กับปัจจุบัน เป็นความรักที่ไร้ค่า ถ้าจริงเรื่องก็เกิดนานมากแล้วยังเก็บมาแค้น แล้วประจานเค้าอีก คนพรรค์นี้ หาดีไม่ได้
    #2039
    0
  6. #2027 ดอกบัว (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2558 / 17:31
    พระเอกน่าจะคิดได้แล้วนะจะโง่อะไรหนักหน่า
    #2027
    0
  7. #1997 มี่มี่ (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2558 / 20:39
    พระเอกปัญญาอ่อนเกิน
    #1997
    0
  8. #1996 มี่มี่ (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2558 / 20:38
    พระเอกปัญญาอ่อนเกิน
    #1996
    0
  9. #1982 Amikazaa'a (@0621141724) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2558 / 07:25
    อยากอ่านอีกอ่าไรท์
    #1982
    0
  10. #1980 นัท (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2558 / 06:49
    สนุกมากเลยอยากอ่านอีกจัง
    #1980
    0
  11. #1978 มิกุซะ (@nisabo2002) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2558 / 05:18
    อยากอ่านตอนรุ้ความจริงแล้วฟิลิปง้อพริกมากเลยอ่าาาาาาา ชอบมากเรื่องนี้
    #1978
    0
  12. #1973 gauyhuaw77 (@wawa77) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2558 / 23:45
    เป็น ผช ที่ใจแคบมากๆเอาเรื่องในอดีตที่ตัวเองเคยเจอมาตัดสินคนปัจจุบันไม่ยุติธรรมกับคุณพริกเลย หมอสมควรที่จะต้องอยู่กับความเจ็บปวดและความโดดเดี่ยวตลอดไป!!!
    #1973
    0