บัญชารักเทพบุตรร้าย(สนพ.ไลต์ ออฟ เลิฟ)

ตอนที่ 46 : จุดหักเห(1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,892
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    17 ต.ค. 58

 

นสวยเดินไวๆ มาหยุดที่โต๊ะทำงานหล่อนพยายามตั้งสติ เหตุการณ์เมื่อสักครู่ทำเอาสมองน้อยเลอะเลือนไปหมด หล่อนเดินไปที่ห้องพักรวมของพยาบาลก่อนจะคว้าแก้วกาแฟมาชงให้ฟิลิปเป้ตามที่เขาสั่ง

 

        “ไงยะ มาทำงานเกือบสายเชียว” ปองศักดิ์ที่เดินถือแฟ้มผ่านมาเห็นพัชราภากำลังยืนชงกาแฟอยู่จงเอ่ยทัก

 

        “กะก็ปกตินะ” ปากจะบอกว่าปกติ แต่น้ำเสียงผิดปกติจนคนฟังจับพิรุธได้

 

        “โกหก ฉันเห็นอยู่ว่าหล่อนไม่ปกติ” สายตาของปองศักดิ์หรี่มองเพื่อนสาวที่พยายามปกปิดอะไรบางอย่างไม่ให้เขารู้

 

        “แกจะมาจับผิดอะไรฉันเนี่ย ไป๊! ไปทำงานของแกเลย” ไล่เพื่อนรักเสียงสูงที่ทำตัวเป็นนักสืบ

 

        “ท่าทางแบบนี้ชัดเจน ไม่ได้กลับคอนโดไปพักนึงแกกับอาจารย์กินตับกันไปกี่รอบแล้วล่ะ คงจะสนุกสุดเหวี่ยงเลยใช่ไหม”

 

        พัชราภากรอกตาไปมา อย่าสาดกาแฟในแก้วใส่นังเพื่อนรักที่ทำตัวสู่รู้ไปทุกเรื่องแต่ก็เสียดายกาแฟเพราะหล่อนต้องเอาไปให้ฟิลิปเป้ในห้องทำงาน

 

        “หยุดพูดจาเพ้อเจ้อได้แล้ว ใครเข้ามาได้ยินฉันจะซวย”     

 

        “เพ้อเจ้ออะไร หลักฐานบนคอแกมันโชว์หราว่าอาจารย์ตีตราจองด้วยคิสมาร์ค” ไม่พูดเปล่าปองศักดิ์ชี้ไปที่ที่ต้นคอของพัชราภาเป็นการยืนยัน

 

        มือที่กำลังง่วนอยู่กับการชงกาแฟถึงกับวางลงแล้วนำพาตัวเองไปยังกระจกในห้องน้ำที่อยู่ด้านใน พอหล่อนเอียงคอส่องกับกระจกเท่านั้น ดวงตากลมโตเบิกกว้าง มีรอยแดงอย่างที่ปองศักดิ์บอกจริงๆ  คนบ้า! พัชราภาก่นด่าฟิลิปเป้ในใจ

 

        “นี่ถ้าฉันไม่รู้ว่าแกเป็นแฟนกับอาจารย์ ฉันก็คงคิดว่าแกถูกหมอแถวๆ นี้ลากไปข่มขืนมา” ปองศักดิ์เดินมาตอกย้ำ ให้หล่อนอับอายอีกครั้ง

 

        “หุบปากเน่าๆ ของแกไปเลยนะ” พัชราภาหันมาแหวใส่เพื่อนรัก ที่ยืนกอดอกเบ้ปากใส่ ส่วนหล่อนก็ตรงไปที่กระเป๋าควานหาแป้งพลับขึ้นมาตบปกปิดรอย

 

        “นี่แฟ้มฝากให้อาจารย์ด้วย”

 

        “เอาไปให้เองเลย ฉันไม่ว่าง”

 

        “นี่! แกเป็นผู้ช่วยนะ”

 

        “แล้วไง แกก็เห็นสังขารฉันไหม ฉันยังไม่พร้อมที่จะเจอกับเขาตอนนี้” ปากก็พูดมือก็ตบแป้งไปที่ต้นคอ

 

        “จิกใช้จนไม่รู้ว่าใครเป็นพยาบาลใครเป็นหมอเลยนะ ไม่สน! หน้าที่แกเอาไปให้ด้วย ฉันไปล่ะ มีคนไข้ต้องให้ตรวจอีก" พูดจบปองศักดิ์ก็วางแฟ้มลงบนโต๊ะ แล้วเดินบิดตูดออกไปอย่างรวดเร็ว

 

        “จำไว้เลยนะ นังป็อป มีเรื่องอะไรฉันจะไม่ช่วยแกเลย” พัชราภาสาปส่งเพื่อนรัก ก่อนจะหันมาจัดการไอ้รอยบนคอต่อ

 

        ตบแป้งลงๆ สองสามทีรอยบนคอของหล่อนถูกกลบเรียบร้อย จากนั้นล้างมือล้างไม้และกลับไปชงกาแฟต่อจนเสร็จ ไม่ลืมที่จะหยิบแฟ้มปองศักดิ์เข้าไปด้วย พัชราภาเคาะประตูหน้าห้องสองสามที เสียงเข้มก็ตอบกลับมาเป็นการอนุญาต กาแฟอุ่นๆ ถูกวางลงบนโต๊ะพร้อมกับแฟ้ม  

 

        “ขอบคุณ” ฟิลิปเป้ไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมามองหล่อน เขายังคงจดๆ จ่อๆ กับเอกสารในมือ

 

        ก็ดี หล่อนบอกตัวเองในใจ ก่อนจะหมุนกายกลับออกไป ทว่าเสียงเข้มก็เอ่ยขึ้นทำให้เท้าน้อยๆ ชะงัก

 

        “มีอะไรหรือเปล่า”

 

        “ไม่มีค่ะ”

 

        เขาล่ะสายตาจากเอกสาร เงยหน้ามองหล่อนเต็มๆ ตา

 

        “รูปอะไรเหรอที่คุณจะบอกผมในลิฟต์” เขาเอ่ยถามเสียงเรียบ ยังจำได้ว่าพัชราภาพยายามบอกเขาเรื่องรูป

 

        “ไม่มีอะไรค่ะ” พัชราภาเวลานี้คงไม่เหมาะที่จะบอกเขาเรื่องนี้ หล่อนจึงแสร้งทำเหมือนว่าไม่มีอะไร แต่คนตรงหน้าก็หรี่ตามมองหล่อน มองอย่างสงสัย

 

        “แล้วคอเสื้อไปเปื้อนอะไรมา” ฟิลิปเป้บุ้ยใบ้ปากไปที่ปกเสื้อของหล่อน ที่มีคราบสีน้ำตาลติดอยู่

 

        พัชราภาแหงะไปมองถึงกับตกใจ ตายล่ะ คราบแป้งติดเสื้อเต็มเลย ตอนตบแป้งก็ลืมนึกไปว่าว่าคราบมันอาจจะติดเสื้อได้

 

        “รอยเครื่องสำอางค่ะ”  หล่อนรีบเอามือปัดออก ผลออกมาเสื้อกลับเปื้อนหนักกว่าเดิมอีก

 

        “ยิ่งปัดก็ยิ่งเลอะ” เขาบอกหล่อนเสียงดุ

 

        พัชราภาแทบผงะหงาย ตกใจที่เขามาหยุดอยู่ตรงหน้าหล่อนตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ สัญชาตญาณระวังภัยทำให้หล่อนต้องชกเท้าถอยหลัง ฟิลิปเป้กลับรั้งมือหล่อนให้กลับมายืนที่เดิน

 

        “จะหนีทำไม” เขาตวาดเสียงถาม นัยน์ตาเข้มดุดัน

 

        “คุณหมอจะทำอะไรคะ” หล่อนถามเขาเสียงแห้ง ระแวงเขาสุดๆ

 

        “ช่วยคุณไง”  ไม่พูดเปล่า มือหน้าก็ถือวิสาสะดึงปกเสื้อหล่อนมาดู แถมยังก้มหน้าลงมาใกล้ๆ หน้าอกหล่อนอีก

 

        “ไม่เป็นไรค่ะ ฉันจัดการเองได้”  หล่อนโพล่งออกมาเสียงสั่น อ่อนไหวทุกทีเวลาเขาอยู่ใกล้

 

        “มันมาจากต้นคอคุณนี่” สำรวจไปสำรวจมาฟิลิปเป้ก็เจอต้นต่อของสาเหตุ เพราะรอยแป้งจากต้นคอของพัชราภาจึงทำให้เป็นคราบ

 

        “อย่านะ” ไม่ทันขาดคำนิ้วเรียวยาวก็ปาดไปที่ต้นคอของหล่อน ลบเอาแป้งที่หล่อนกลบมาหายเกลี้ยง สิ่งที่     พัชราภาพยายามปกปิดไว้โชว์เด่นเป็นสง่าต่อหน้าต่อตาเขา

 

        “นั่นมันรอยอะไร” คนทำยังมีหน้ามาถามหล่อนกลับ

 

        “รอยจากคุณนั่นแหละค่ะ” พัชราภากระฟัดกระเฟียดบอกเขาพลางขยับปกเสื้อบดบังรอยนั้นจากสายตาเข้มที่พยายามหรี่มองหล่อน

 

        “อย่าบอกนะว่าเป็นรอยจูบของผมเมื่อวาน” เขากลั้วหัวเราะ “ขอดูชัดๆ หน่อย”

 

        “ไม่เอา ปล่อยนะ” พัชราภาดันอกแข็งที่พยายามจะยื่นหน้าเข้ามาใกล้อีกครั้ง

 

        “ขอดูอีกหน่อย อยากดูผลงานตัวเอง ไม่อยากจะเชื่อว่ามันจะใหญ่ขนาดนั้น” ฟิลิปเป้เอ่ยบอกอย่างภาคภูมิใจในศิลปะการทำรอยมาร์คนั้น

 

        “คนบ้า! ยังมาพูดตลกอีก คืนนี้ไปนอนข้างนอกห้องเลยนะ” หล่อนโกรธที่เขาเห็นรอยนั้นเป็นเรื่องตลก ทั้งๆ ที่หล่อนนั้นอายแทบจะเอาหน้าแทรกแผ่นดินหนีอยู่แล้ว

 

        “ได้ ถ้าคุณอยากเปลี่ยนบรรยากาศ”  เขาบอกพลางหยักคิ้วลิ่วตาให้หล่อน

 

        “ฉันหมายถึงคุณคนเดียวค่ะ”

 

        “คุณจะทนนอนคนเดียว โดยปราศจากหมอนข้างหล่อๆ แบบผมได้เหรอ” เขาว่าเดินเข้ามาหาหล่อนอย่างช้าๆ ราวกับราชสีห์ในป่าใหญ่จ้องจะตะครุบกระต่ายป่าอย่างหล่อน

 

        “ไม่มีคุณฉันนอนหลับสบายกว่าค่ะ”  หล่อนยอกย้อนถอยหลังนี้จนติดกำแพง แบบนี้ก็เข้าทางเขาล่ะสิ

 

        พัชราภาอยากจะกัดลิ้นตัวเองให้ตาย หล่อนชิดติดกำแพงแบบนี้ โอกาสที่จะหนีไม่มีแล้ว เขาดักหน้าดักหลังหล่อนไว้หมด

 

        “จะบอกว่าผมสะกิดคุณทั้งคืน คุณเลยนอนไม่พอใช่ไหม” ดวงตาคมกริบเป็นประกายวาววับแล้วกวาดตามองไปทั่วร่างอิ่ม

 

        พัชราภากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก การมองเขาเช่นนั้นมันบ่งบอกดีว่าเขาต้องการอะไรจากหล่อน

 

        “ใครจะบ้าพลังอย่างคุณล่ะ นี่! ถอยออกไปได้แล้ว” พัชราภาดิ้นขลุกขลักในวงแขนของเขา มือน้อยๆ ก็ดันหน้าอกของเขาออกแต่ก็เหมือนหล่อนกำลังผลักเสาหินอยู่

 

        “ถ้าไม่ล่ะ”

 

        เขายิ้มยียวน แต่หล่อนกลับหน้าหงิก เขาจะแกล้งหล่อนไปถึงไหน

 

        “แกล้งกันพอใจหรือยังคะ” หล่อนต่อว่าเขาด้วยน้ำเสียงกระเง้ากระงอนแต่คนฟังคิดว่ามันน่ารักที่สุด

 

        “อยากจะจูบเหมือนตอนอยู่ในลิฟต์อีก แต่กลัวว่าคนแถวนี้จะจิตหลุด งั้นขอเป็นหอมแก้มมัดจำไว้ก่อนได้ไหม เอาไว้จูบต่อที่บ้าน”

 

        “มะ

 

        ไม่ทันที่หล่อนจะปฏิเสธ ปล่อยจมูกโด่งเป็นสันก็ฝังลงที่พ่วงแก้มของหล่อน พัชราภาเผลอขยับสาปเสื้อชุดกาวน์ของเขาเป็นรอยยับด้วยอาการเกร็งและตกใจ

 

        “ฟิลิป” คนที่เปิดประตูเข้ามาถึงกับชะงักข้างมองภาพตรงหน้าด้วยอาการช็อก ก่อนที่ดวงตาสีน้ำตาลทองจะแปรเปลี่ยนเป็นขุ่นมัว เพื่อนที่รักมาที่สุดกลับทำร้ายเขาให้เจ็บที่สุด นี่หรือคนที่บอกว่าเป็นเพื่อน

 

        การพรวดพราดเข้ามาโดยไม่เคาะประตูของเอริคทำให้สองร่างต่างผละออกจากกันโดยอัตโนมัติ ฟิลิปเป้มองเพื่อนรักด้วยสายตาช็อกเช่นกัน ส่วนพัชราภามองเอริคด้วยความสงสาร เพราะหล่อนรู้ว่าคุณหมอหนุ่มที่มีน้ำใจแสนสุภาพคิดอะไรกับหล่อน

 

        “ฉันขอตัว” พูดจบเอริคก็หันหลังออกไปดื้อๆ ความเสียใจที่ถูกเพื่อนรักทรยศหักหลังทำให้เขาไม่สามารถสู้หน้าใครได้

 

        “เอริค” ฟิลิปเป้พยายามเรียกเพื่อนรักแต่ทว่าเอริคก็เดินออกไปไกลแล้ว “ เดี๋ยวผมมานะ” เขาหันมาบอกหล่อนแล้วรีบวิ่งตามออกไปทันที  

 

------------------------------------------

เอาแล้วสิ หมอเอริคมาเห็นเข้าให้แล้วเปเป้จะอธิบายเพื่อนรักว่ายังไงนะ เป็นกำลังใจให้เปเป้และหมอเอริคด้วยนะคะทุกคน

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

2,214 ความคิดเห็น

  1. #2029 Lucky_k (@geniuskiki) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2558 / 19:20
    จะมีคู่ของเอริคมั๊ยนะ
    #2029
    0
  2. #2028 ฿lue฿ell (@namekorn) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2558 / 18:58
    หมอเอริคค่าอกเค้ายังว่างซบได้น้า ><
    #2028
    0
  3. #2009 apple (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2558 / 23:37
    สงสารจังคุณหมอเอริค
    #2009
    0
  4. #1395 Pattamawannoon (@Pattamawannoon) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2558 / 19:49
    รออยู่น้า
    #1395
    0
  5. #1381 Pompom06 (@Pompom06) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2558 / 06:04
    สงสารหมอเอริคจังแถวนี้ยังว่างอยู่นะจ๊ะอิอิ
    #1381
    0
  6. #1371 angko8060 (@angko8060) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 15:09
    สงสานเอริค..
    #1371
    0
  7. #1370 angko8060 (@angko8060) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 15:09
    สงสานเอริค..
    #1370
    0
  8. #1366 กระดานสีชมพู (@nat11) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 11:44
    อร๊ายยยย เอริคน่าสงสาร....ตะเองอย่าโกรธคุณหมอของเขาน้าาา
    #1366
    0
  9. #1365 Pilin Pinit (@pilinpinit) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 11:26
    งานเข้าแล้วไงละเปเป้ของเรา ยังมีสาวๆอีกหลายคนให้เลือกจร้าเอริคไม่ต้องใจร้อนนะจ๊ะ
    #1365
    0
  10. #1359 ไรเฟิล (@rifle_ke) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 08:53
    มามะเอริค มาทางนี้
    เดี๋ยวปลอบเอง ฮี่ๆ
    #1359
    0
  11. #1358 katty_mike (@katty_mike) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 01:20
    งานเข้าเจ้าค่ะ
    #1358
    0
  12. #1357 อามูร์ (@cookkiecake) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 00:49
    งานเข้า...
    #1357
    0
  13. #1356 tukkymk (@tukkysunny) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 00:42
    โอ๊ยยยย พี่หมอเป้งานเข้าาาาา
    #1356
    0
  14. #1353 นางฟ้า_ (@chaninat_) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2558 / 23:09
    เปเป้สู้ๆเด้อ
    #1353
    0