บัญชารักเทพบุตรร้าย(สนพ.ไลต์ ออฟ เลิฟ)

ตอนที่ 16 : นางฟ้าพยศรัก (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,552
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    5 ก.ย. 58




         เวลาหกโมงเช้าพัชราภาเดินออกมาจากห้องน้ำโดยสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวโคร่งของฟิลิปเป้ เพราะเสื้อของหล่อนได้ถูกทำลายไปกับความสาวของหล่อนเมื่อคืนนี้แล้ว พัชราภาเจ็บใจ หล่อนคิดมาตลอดว่าเขากับหล่อนมีอะไรกันมาก่อนหน้านี้ แต่ทว่าความจริงนั้นได้ประจักษ์แก่สายตาเมื่อคืน หล่อนสูญเสียความเป็นสาวพรหมจรรย์ให้กับผู้ชายที่เกลียดหล่อนและที่น่าขันยิ่งกว่านั้นหล่อนดันรักผู้ชายที่ดูแคลนทั้งร่างกายและจิตใจหล่อนอย่างไม่มีข้อแม้ใดๆ เหมือนที่เขาชอบพูดกันว่าผู้หญิงมักชอบคนเลว

 

        “เดี๋ยวผมไปส่ง” เสียงเข้มเอ่ยขึ้นเมื่อหล่อนเดินผ่านเตียงกว้างที่เป็นแท่นประหารพรหมจรรย์จนย่อยยับ

 

        “ขอบคุณค่ะ แต่ฉันกลับเองได้” พูดจบพัชราภาก็สะบัดหน้าเดินหนีไปที่ประตู

 

        ร่างสูงก้าวลงจากเตียงอย่างรวดเร็วตามไปคว้าร่างเล็กกลับมา

 

        “อย่าอวดเก่งไปหน่อยเลย แค่แรงจะเดินยังไม่มี เมื่อคืนคุณได้นอนเสียทีไหน”

 

        คำพูดของเขาทำให้เลือดฝาดที่ใบหน้าหวานก่อตัวขึ้นมาทันที ใช่! เขาพูดถูกหล่อนไม่ได้นอนเพราะเขาไม่รู้จักพอ ไม่เคยอิ่ม ไม่รู้จักเหน็ดรู้จักเหนื่อยกว่าจะข่มตาหลับได้ก็เกือบรุ่งเช้า

 

        “จะสนใจทำไมคะ ฉันก็แค่ผู้หญิงราคาถูกที่คุณอยากจะเอาชนะไม่ใช่หรือ และเกมนี้คุณก็ชนะ ดีใจด้วยนะคะ” พัชราภากล่าวด้วยความยินดีแต่หน้าตาและน้ำเสียงกลับไม่ยินดียินร้าย

 

        “เลิกพูดจาประชดประชันผมได้แล้ว” ฟิลิปเป้รู้ดีว่าเรื่อนี้เขาผิดเต็มประตู ใส่ร้ายใส่ความ หูเบาในเรื่องของพัชราภา เขาได้รู้เองว่าแท้จริงแล้วพัชราภาเป็นผู้หญิงที่สะอาดไม่ใช่ผู้หญิงดำมืดอย่างที่เขาเคยคิดมาก่อน

 

        “ค่ะ อาจารย์” พัชราภาจงใจเน้นคำว่าอาจารย์ให้เขาได้สะเทือนใจกับความผิดพลาดในครั้งนี้ เขาเป็นอาจารย์หมอ แต่หล่อนเปรียบเสมือนลูกศิษย์ดังนั้นเรื่องเลวๆ แบบนี้ไม่น่ามีทางเกิดขึ้น

 

        ฟิลิปเป้หน้าชายิ่งกว่าถูกตบหน้า เขารู้ดีว่าพัชราภาต้องการใช้เส้นแบ่งความเป็นลูกศิษย์กับอาจารย์มาแดกดันให้เขารู้สึกผิด จะให้เขาทำยังไงได้ในเมื่อเขาพลาดไปแล้ว

 

        “รอผมแป๊บนึง เดี๋ยวจะไปเอาโทรศัพท์ก่อน” เขาบอกก่อนจะเดินไปหาโทรศัพท์มือถือที่กองผ้าห่ม

 

        พัชราภาไม่รู้ว่าทำไมหล่อนต้องเชื่อเขา หล่อนควรที่จะเดินออกไปจากที่นี่ แค่นี้ยังอับอายขายขี้หน้าไม่พออีกหรือไง

 

        “ไปกัน!” ฟิลิปเป้เดินเข้ามาบอกพร้อมทั้งยัดโทรศัพท์ลงที่กระเป๋ากางเกงด้านหลัง

 

        “ฉันว่าเราแยกกันไปดีกว่า” พัชราภาเสนอเพราะหล่อนไม่อยากตกเป็นข่าวกับเขา

 

        “ไม่! คุณไม่แข็งแรง ผมไม่ให้คุณไปคนเดียวหรอก”

 

        พูดจบฟิลิปเป้ก็ดึงร่างพัชราภาไปที่รถของเขาจับหล่อนยัดเข้าไปในนั่ง ก่อนที่ตัวเองจะเข้ามานั่งประจำที่คนขับ สักพักรถก็ทะยานออกจากบ้านไปอย่างรวดเร็ว

 

        “เรื่องเมื่อคืนขอให้มันจบที่วันนี้นะคะ ฉันจะคิดเสียว่ามันไม่มีอะไรเกิดขึ้น” พัชราภาเอ่ยขึ้นทลายความเงียบและความอึดอัดภายในรถ หล่อนสงสัยว่าเขาทำได้อย่างไร ทำตามปกติเหมือนกับสิ่งที่เกิดเป็นเรื่องปกติสำหรับเขา แต่สำหรับหล่อนมันไม่ใช่

 

        “คุณอยากลาไหม ผมจะบอกหัวหน้าคุณให้”

 

        พัชราภาอยากจะกรี๊ด นี่เขาฟังในสิ่งที่หล่อนพูดหรือเปล่า

 

        “คุณหมอ! ฉันกำลังพูดเรื่องระหว่างเราอยู่นะคะ” พัชราภาหันไปจ้องหน้าด้วยความโกรธมันไม่ตลกเลยนะที่เขาจะทำกับหล่อนแบบนี้

 

        “ก็เพราะว่าคุณซีเรียสมากไป ผมอยากให้คุณลา” ฟังเหมือนว่าเขาจะหวังดี แต่พัชราภาคิดว่าเขาเพียงต้องการแค่เลี่ยงที่จะพูดกับหล่อนเรื่องนี้มากกว่า

 

        “ฉันมีความเป็นมืออาชีพพอค่ะ เรื่องแค่นี้ไม่มีผลอะไรกับฉันทั้งนั้น” พัชราภาฝืนพูดออกไปทั้งๆ ที่ร่างกายและจิตใจของหล่อนบอบช้ำยากที่จะเยียวยาได้ง่ายๆ

 

        “งั้นก็ตามใจคุณ แต่เรื่องเมื่อคืนจะไม่จบแค่เมื่อคืนแน่”

 

        คำพูดของฟิลิปเป้ทำให้พัชราภาต้องหันมามองเขาอีกครั้งอย่างตะลึง

 

        “หมายความว่ายังไงคะ” น้ำเสียงของหล่อนสั่น แทบจะข่มน้ำตาไม่อยู่

 

        “ก็หมายความว่าคุณจะยุ่งกับผู้ชายคนอื่นไม่ได้อีกแล้วนอกจากผมคนเดียว หลังเลิกงานไปเก็บข้าวของออกจากคอนโดและมาอยู่กลับผม” คนพูดพร้อมวางแผนชีวิตให้หล่อนเสร็จสรรพ โดยไม่ฟังความเห็นจากหล่อนเลย “อ่อ ไปบอกเลิกแฟนคุณด้วยนะ ถ้าคุณไม่บอกเลิกผมจะไปบอกกับเขาเอง”

 

        คำพูดของเขาทำให้พัชราภาช็อกเป็นครั้งที่สอง นี่เขายังเข้าใจแบบนั้นอยู่อีกเหรอว่าปองศักดิ์กับหล่อนเป็นแฟนกัน

 

        “ไม่ค่ะ ฉันจะไม่ทำอะไรทั้งนั้น” พัชราภาปฏิเสธเสียงแข็ง ถึงแม้เขาจะได้หัวใจและร่างกายของหล่อนไปแต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะได้ความเป็นคนของหล่อนไปด้วย

 

        “งั้นก็เลือกเอาแล้วกันว่าจะบอกหรือจะออกจากที่ทำงาน”

 

        สันหลังของพัชราภาวาบขึ้นมา น้ำตาที่อุตส่าห์กั้นไว้หยดเผาะลงบนตัก มันไม่ใช่การบีบให้หล่อนยอม แต่ทว่าเป็นการบังคับให้หล่อนยอมทำตามมากกว่า พัชราภารู้ว่าเขามีอำนาจที่สามารถทำให้หล่อนออกจากโรงพยาบาลได้เพียงแค่เขาเอ่ยปาก

 

        พัชราภาไม่ตอบหล่อนได้แต่นั่งเงียบปล่อยให้น้ำตาไหลออกมาอย่างไม่อาย ยาวไปจนถึงโรงพยาบาลรถของเขาหยุดที่ลาดจอดรถ พัชราภารีบก้าวออกจากรถอย่างรวดเร็ววิ่งไปที่หน้าโรงพยาบาล เพื่อไปขึ้นรถแท๊กซี่ที่กำลังส่งผู้โดยสาร ฟิลิปเป้จะวิ่งตามไปแต่ก็ไม่ทันเมื่อรถคันดังกล่าวได้แล่นออกไปอย่างรวดเร็ว

 

        ฟิลิปเป้เดินหน้าเครียดเข้ามาหาเอริคที่กำลังงีบหลับอยู่ที่ห้องพักส่วนตัวของเขา

 

        “เมื่อคืนเจอเคสหนักหรือไง ถึงได้มานอนหมดแรงแบบนี้” ฟิลิปเป้แกล้งแหย่คนที่กำลังหลับนอนหลับได้ที่ พอได้ยินเสียงดังๆ ของเขาเอริคก็สะดุ้งตื่นก่อนจะมองมาที่เพื่อนรักด้วยความไม่พอใจ

 

        “แกไปไหนมาวะ ฉันโทรหาไม่ติดเลย” เอริคเอ่ยถามฟิลิปเป้น้ำเสียงงัวเงียพลางบิดขี้เกียจไล่ความขบเมื่อย การผ่าตัดเมื่อคืนกินเวลานานถึงสี่ชั่วโมงทั้งแขนและขาของเขาล้าไปหมด

 

        “จะเป็นไปได้ไง” ฟิลิปเป้หยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองขึ้นมา ปรากฏว่าหน้าจอดับสนิทเพราะแบตแตอรี่หมด “อ้าว! ถึงว่าแบตหมดว่ะ โทษที”

 

        “ฉันผ่าตัดคนไข้ของแกแล้วนะ”

 

        “เด็กหญิงปานประดับน่ะเหรอ” ฟิลิปเป้เอ่ยถามด้วยความตกใจ

 

        “ใช่ หมอปองศักดิ์เขาไขสาเหตุได้แล้ว เด็กเคยหกล้มแล้วเลือดคลั่งในสมอง พ่อแม่เด็กยินยอมให้ผ่าตัดฉันพยายามติดต่อแก แต่ติดต่อไม่ได้ก็เลยให้หมออื่นมาผ่าตัดแทน ตอนนี้เด็กปลอภัยแล้วนะ”

 

        “ขอโทษจริงๆ ว่ะ ฉันไม่รู้ว่ามีเคสด่วน” ฟิลิปเป้รู้สึกผิดขึ้นมาทันทีที่พลาดการรักษาคนไข้ของตัวเอง ทั้งๆ ที่เขาเป็นแพทย์เจ้าของคนไข้แท้ๆ

 

        “ไม่เป็นไรมันเป็นเหตุสุดวิสัย อ่อ! แกเห็นคุณพริกไหม หมอปองศักดิ์ตามหาอยู่เห็นว่าเธอหายไปเมื่อคืน บอกว่าไปตามหาฉันเพื่อจะบอกเรื่องผ่าตัดเนี่ยแหละ แต่ก็ไม่รู้หายไปไหน”

 

        พอเอริคถามถึงพัชราภาฟิลิปเป้ถึงกับหน้าถอดสี นี่เขาเข้าใจหล่อนผิดมาตลอดเลยเหรอเนี่ย หล่อนทำตามหน้าที่แท้ๆ แต่เขาดันโยนความชั่วร้ายใส่หล่อนประนามหยามเหยียดสารพัด

 

        “วันนี้เธอลาหยุด” ฟิลิปเป้พูดปด ถึงแม้พัชราภาจะไม่ได้ขอลาหยุดแต่เขาก็อนุญาตให้หล่อนลาได้อยู่แล้ว

 

        “ทำไมวะ แกทำอะไรคุณพริกของฉันหรือเปล่า” เอริคเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงไม่พอใจคิดว่าที่พัชราภาลาหยุดวันนี้เป็นเพราะฟิลิปเป้ที่ชอบข่มหล่อน

 

        “เธอไม่สบายนิดหน่อย” ฟิลิปเป้โกหกหน้าตาย “แล้วพัชราภาก็ไม่ใช่ผู้หญิงของแกด้วย เลิกเพ้อผันถึงผู้หญิงคนนี้ได้แล้ว” เขาไม่พอใจที่เอริคแสดงความเป็นเจ้าของพัชราภาเพราะเจ้าหล่อนเป็นผู้หญิงคนเดียวของเขาเท่านั้น

 

        “ทำไม? ฉันชอบคุณพริกทำไมฉันจะพูดไม่ได้”

 

        ยิ่งได้ยินน้ำเสียงและสีหน้าจริงจังของเพื่อนรักที่หมายจะจีบผู้หญิงของเขาให้ได้นั้น ฟิลิปเป้ก็ยิ่งคลั่งอยากจะตะโกนใส่เพื่อนรักให้ดังๆ ว่าเจ้าหล่อนนั้นเป็นของเขาแล้ว แกห้ามยุ่ง

 

        “ก็คุณพริกของแกเขามีแฟนแล้วไง” แต่เพราะความยิ่งในศักดิ์ของตัวเองทำให้ฟิลิปเป้ไม่กล้าบอกความจริงออกไป

 

        “ไม่เชื่อ คุณพริกบอกฉันเองว่ายังไม่มีใคร” เอริคยืนยันเสียงแข็ง พัชราภาเป็นคนบอกกับเขาเองว่าหล่อนยังไม่ได้คบใครจริงจัง

 

        “แกโดนหลอกแล้ว”

 

        “หมายความว่าไง?” เอริคถามเพื่อนรักเสียงแข็ง

 

        “หมอปองศักดิ์ไง คือแฟนตัวจริงของแม่คนดีของแกน่ะ” ฟิลิปเป้มั่นใจว่าเอริคไม่รู้มาก่อนว่าปองศักดิ์คือผู้ชายตัวจริงที่พัชราภากำลังคบหาอยู่ คราวนี้แหละเพื่อนรักของเขาจะได้ต่าสว่างเสียทีเลิกหลงงมงายกับพัชราภา เขาจะได้หมดปัญหาเรื่องเพื่อนไป

 

        “หึ! เป็นไปไม่ได้ว่ะ ฉันไม่เชื่อ และไม่มีทางเชื่อแกด้วย”

 

        ทว่าเอริคกลับหัวเราะเยาะในคำพูดของเขา สร้างความประหลาดใจแก่ฟิลิปเป้เป็นอย่างมาก

 

        “นี่ฉันพูดจริงนะ” ฟิลิปเป้เอ่ยบอกเสียงหลง มองหน้าเพื่อนรักด้วยสายตาตัดพ้อ

 

        “เอาเป็นว่าอยู่ไปนานๆ เดี๋ยวแกจะรู้จักหมอปองศักดิ์มากขึ้นนะ” เอริคเดินเข้ามาตบบ่าเพื่อนรักเบาๆ ก่อนจะเดินยิ้มหน้าบานออกไป



   ขอบคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามนะคะ เห็นคอมเม้นเยอะเลยอัพเพิ่มให้อีกตอนค่ะ  อย่าลืมคอมเม้นเป็นกำลังใจให้นักเขียนด้วยนะคะ 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

2,214 ความคิดเห็น

  1. #2193 Kilo (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2559 / 15:56
    พระเอกเรา โง่อยู่คนเดียว สมน้ำหน้าล่ะ ขอให้พลาดนางเอกเถิดดดด อย่าให้สมหวังเลย
    #2193
    0
  2. #1597 PatchYeol (@pattchz) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2558 / 10:25
    แสดงว่าปองศักดิ์แอ๊บเก่งนะเนี่ย
    #1597
    0
  3. #590 MPting (@mpting) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2558 / 11:15
    ตายแล้วววว สงสัยพระเอกต้องโดยของปองศักดิ์ก็สินะถึงจะฉลาด
    #590
    0
  4. #84 jwesty21 (@jwesty21) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 กันยายน 2558 / 01:21
    ยัง ยัง ยังไม่หายโง่อีก
    #84
    1
    • #84-1 poplove (@blacktea) (จากตอนที่ 16)
      6 กันยายน 2558 / 08:56
      ยังค่ะ ต้องค่อยๆ เอาใจเจ็บจนจุก
      #84-1
  5. #78 May505 (@luppana505) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กันยายน 2558 / 17:08
    สนุกมากชอบมากเลยค่ะ มาอัฟบ่อยๆนะค่ะ
    #78
    1
    • #78-1 poplove (@blacktea) (จากตอนที่ 16)
      6 กันยายน 2558 / 08:58
      ขอบคุณที่ติดตามค่ะ
      #78-1
  6. #77 poplove (@blacktea) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กันยายน 2558 / 12:42
    ขอบคุณนักอ่านที่ติดตามค่ะ
    #77
    0
  7. #76 nok (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กันยายน 2558 / 11:06
    ตายแล่วอีตาอาจารย์หมอนั่นไม่เคยเจอตุ๊ดมั้งุงยังไม่รู้...ฮื่อๆๆสงสารนางเอกจัง...ลุ้นเอาใจช่วยน่ะ
    #76
    0
  8. #74 072298833 (@072298833) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กันยายน 2558 / 09:31
    ขอบคุณคะ
    #74
    0
  9. #73 Pilin Pinit (@pilinpinit) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กันยายน 2558 / 07:15
    รู้สึกตัวช้าตลอดเลยฟิลิปเป้เอย
    #73
    0