[Fic yaoi ❤] คือว่า..ผมต้องเป็นของคุณ 'ทุกอย่าง' เลยเรอะ!!?

ตอนที่ 16 : {ความรักลำดับที่12} :: 40%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 171
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    10 ก.ค. 57

12


หลังจากที่ผมอยู่ช่วยงานเอทานอลจนสี่ทุ่ม เอทานอลก็บังคับให้กลับบ้าน (เพราะผมติดใจอยากช่วยต่อ) สุดท้ายก็ต้องยอมแพ้คนเสียงดุแถมจ้องผมด้วยสายตาบังคับสะขนาดนั้น ไอ้เราก็ไม่อยากจะดื้อสักเท่าไหร่ ยอมกลับก็ได้หรอก โธ่!

 

 

นี่ก็ใกล้วันสอบเข้าไปทุกทีๆ แล้ว เอทานอลก็มีกิจวัตรตามเดิมคือ เรียนและช่วยงานเพื่อน ส่วนไอ้พวกไอ้โซล หลังจากมะวานที่เคลียร์กันแล้ว แมร่งก็มารักเปิดเผยกันชิบหายเลยครับ !! มีมากินข้าว รับไปนู่นนี่นั่น โฮ่ แถมไอ้พวกผัวๆแม่งทั้งหลาย ก็อยู่กลุ่มเดียวกับเอทานอลหมดเลย มาสะนิยายเลยมั้ยล่ะ!? เหอะๆ มากันทีก็มากันทั้งฝูงครบคู่ทั้งกลุ่มผมและกลุ่มเอทานอลเลย จนไอ้พวกในห้องนี่มันรู้จนชินหมดแล้วครับ ไม่มีอะไรจะอายและจะเสีย!!

 

 

ข่าวที่ว่าเอทานอลมีแฟนเป็นผู้ชายก็แพร่สะพัดไปทั่ว บางคนก็ว่าจริง บ้างก็ว่าแค่สนิทกัน หรือไม่ก็ข่าวลือบลาๆ ผมอ่อยบ้างหรือไรเนี่ย โอ้ย พวกมึงก็คิดไปได้ กูหรือจะอ่อยเอทานอล!? คิดผิดไปวิ่งรอบโคราชแล้วกลับมาคิดใหม่เห้อะ พลีส!!

 

 

 

ติ๊ง หน่อง ตึ๋ง น่อง~!

 

 

เสียงระฆังเวอร์ชั่นใหม่ที่ผอ. คิดค้นมา (และเพิ่งเริ่มเปิดวันนี้!) เป็นสัญญาณบอกเวลาพักกินข้าวกลางวัน พวกผมก็นั่งเก็บของและรอเหล่าสามีสุดหล่อมารับกัน..ทั้งผมและไอ้3ตัวนี่แหล่ะ แหม้! และนั่งรอนานสองนานประมาณ5นาที พวกฮีก็เดินมาอย่างสง่างาม เรียกบรรดาสายตาของหญิงสาวที่อยู่แถวๆนั้นมองกันเป็นหางว่าว

 

 

ไงครับ รอนานมั้ย^^” พี่โฟร์ที่โผล่ออกมาคนแรก เดินอ้อมมากอดรอบเอวไอ้โซล ยี๊! ไอห่าราก กูเห็นแล้วจะอ้วกแตก

 

 

อย่าสิ! อายคนบ้าง” ไอ้โซลออกอาการแก้ขัดเขินออกมา

 

 

หึหึ เราก็อย่าน้อยหน้าเขาดีมั้ย? โด” เอทานอลที่โผล่มาจากด้านหลังก็กอดคอผมแล้วเอาคางมาเกยไหล่เล่น แล้วเงยหน้าขึ้นมามองผมจากด้านข้าง

 

 

จะบ้าหรอ!” ผมพ่นด่าใส่แล้วปัดหน้าหล่อๆออกให้ห่างก่อนที่หัวใจจะเต้นล้นจุกลิ้นไก่

 

 

ไม่พูดพร่ำอะไรมาก ผมก็รีบลากพวกแม่งออกมาแล้วเดินไปโรงอาหารกัน ประเด็นคือหิว! - - ผิดตรงไหน???!!!!

 

 

 

นี่โดนัท ถามไรหน่อย?” เอทานอลเปิดประเด็นถามผมขณะที่นั่งรอพวกมันกินข้าวอืดอาดกัน

 

 

 

อืม” ผมตอบเสียงในลำคอ แต่ตาก็จ้องที่หน้าจอไอโฟนไม่วางตา(กำลังสแนปแชทอยู่เฟ้ย)

 

 

 

เงยหน้าขึ้นมาก่อนสิ” เอทานอลสั่งเสียงเข้ม ทำให้ผมต้องจำใจเงยหน้าขึ้นมองหน้าหล่อทันที อย่างเซ็งๆอ่านะ

 

 

 

อะไรล่ะ ซีเรียสมากรึไงห๊าาาา?” ผมถามเสียงไม่พอใจ

 

 


อืม”

 

 

ว่ามาสิ รอฟังอยู่”

 

 

 

ทำไมไม่เรียกชั้นว่าพี่วะ” เอทานอลถามผมอย่างเซ็งๆแถมทำหน้านอยด์ๆใส่ ห๊ะ!! นี่มึงซีเครียสกับกูเพราะเรื่องแค่เนี๊ยะ! โอ้ลั่นล๊าาาา

 

 

 

ห๊ะ! เรื่องแค่เนี๊ยะ ซีเครียสทะไม” ผมถามกลับเสียงล้อ ไม่น่าเชื่อว่าเอทานอลต้องการอะไรแบบนี้ อร๊าย น่ารักนะเนี่ยนาย -0-

 

 

 

เออช่างเหอะ เรียกแล้วเดี๋ยวนายจะแต๋วแตก”เอทานอลพูดมาอย่างคล้ายๆประชด กร๊าก!

 

 

 

คับๆพี่เอท ^O^” ผมเรียกอย่างล้อๆ อ๊ายย แอบเห็นเอทานอลหน้าแดงนะเนี่ย! หายากสัสหมา ต้องถ่ายวิดีโออัดไว้เลยมั้ยวะ

 

 

 

โอ๊ยๆ เขาลุกกันหมดแล้วครับเพ่ อย่ามัวแต่สร้างรังมด” ไอ้โมที่เห็นว่าผมกับเอทานอลคุยกันไม่สนใจสิ่งรอบข้าง สงสัยคันปากเลยจำต้องแซวออกมา แถมพวกมันยังมองอย่างล้อๆผมอีกด้วย ไอ้ห่า พ่อจะเป่าหัวจุยให้หมด

 

 

 

เออๆๆ ไม่ต้องแซว พวกมึงอะไปก่อนเลย” เอทานอลบอกอย่างหงุดหงิดที่โดนแซวกลางโรงอาหาร แต่ก็ไม่ได้โมโหจริงจังอะไรมากนัก พวกมันก็พยักหน้ารับแถมยังล้อส่งท้าย แต่ก็เดินออกไปก่อนตามที่เอทานอลบอก เอทานอลก็ช่วยผมยกเก็บจานไปวางไว้ แล้วเดินไปที่ม้านั่งหลังตึกเรียน แถวๆนั้นก็มีสวนที่มีต้นไม้ใหญ่ เงาของมันช่วยสร้างร่มให้แก่คนที่ไปอยู่ข้างใต้ ผมจำได้ว่าผมเคยโดดเรียนมาเดินเล่นแถวนี้ครั้งสองครั้ง มันเป็นที่ที่สงบมาก..

 

 

นี่เอท” ผมเป็นคนชวนคุยขึ้นมาก่อน ผมเพิ่งนึกถึงเรื่องที่พี่ปังกรอบสั่งให้ทำ..เอ๊ะ น่าจะบอกว่าพูดเกริ่นเรื่องเฉยๆ เกี่ยวกับเอิ่ม..พี่บิล ผมแค่คิดว่า ถ้าเอทานอลมันเป็นสตอกเกอร์ผมมาจริงๆ อาจจะเคยรับรู้เรื่องราวพี่บิลบ้างก็ได้

 

 

 

อะไร” เอทานอลตอบกลับ

 

 

 

เคยรู้จักคนชื่อบิล มั้ยอะ?”

 

 

 

ผู้ชายหรอ” เอทานอลถามกลับอย่างสงสัย

 

 

 

อื้ม ตอนนี้น่าจะสักปี1แล้วแหล่ะ”

 

 

 

อื้ม ถ้าคนเดียวกันน่ะนะ พี่ชายชั้น” เอทานอลตอบกลับหน้าตาย แต่หารู้ไม่คำตอบนั้นผมถึงกับอ้าปากค้างไว้100วินาทีเลย!!!

 

 

 

หะ!! เห้ยยย จริงอะ!!” ผมถามอย่างตกใจ ทำให้เอทานอลหน้ายิ่งสงสัยผมเข้าไปใหญ่

 

 

 

เป็นแฟนพี่ชายอะ พักนี้ก็มาบ้านบ่อยๆ” เอทานอลอธิบายขยายความเล็กน้อย..จะว่าไป ผมยังไม่เคยไปบ้านมัน ไม่เคยรู้เรื่องครอบครัวมันเลยนี่หว่า!!!!!

 

 

 

อะ..เอ่อ..” ผมลดเสียงเพื่อลดอาการตกใจไปก่อนที่เอทานอลจะถามอะไรแปลกๆ ที่จริงก็อาจจะไม่ใช่คนเดียวกันก็ได้ แต่ผมก็อยากจะพิสูจน์ดูหน่อย

 

 

 

อะไรล่ะ ทำตัวแปลกๆนะเรา” เอทานอลหันมาพูดกับผม พลางขมวดคิ้วมองผมด้วย นี่มันหน้าตอนสงสัยสุดฤทธิ์ชัดๆ!!

 

 

 

คะ..คือ..พรุ่งนี้อยากไปติวหนังสือที่บ้านเอทได้ปะ” ผมขอเสียงอ่อยๆ แถมยังหลบสายตาร่างสูงอีก คือไม่กล้าจะสบตาอะ!

 

 

 

ทำไม?” เอทานอลถามอย่างสงสัยอีก นี่มึงจะสงสัยเยอะแยะบานตะไทไปไหนวะเอท!!

 

 

 

ก็แค่อยากไปอะ ไม่ได้หรอ..” ผมหันไปหาเอท แล้วทำหน้าอ้อนตาวิ้งๆใส่...เพิ่งค้นพบว่ามันได้ผลร้อยละร้อยเปอร์เซนต์!!

 

 

เอทานอลมองหน้าผมอย่างชั่งใจ ใจนึงก็คงคิดหนัก แต่อีกใจก็ยอมอ่อนระทวยไปแล้วแน่ๆ

 

 

 

อืม..ก็ได้” เอทานอลพูดตอบพลางยิ้มตอบบางๆให้ผม แล้วลูบหัวผมอย่างแผ่วเบา เป็นเวลาพอดีที่สายลมเย็นสบายพัดมา บรรยากาศรอบๆก็เงียบสงัด ทำให้มันโรแมนติกเหมือนในนิยายเสียไม่มีผิด! >O< 


40%


ใกล้สอบแล้ว อ่านหนังสือกันด้วยนะคะ! ไรท์สอบวันอังคารนี้แล้ว ยังไม่ได้อ่านหนังสือเลย กร๊ากก เดี๋ยวอัพอีกเร่ืองให้เนื้อเรื่องมันเชื่อมๆกันหน่อย จะได้อ่านแล้วไม่งงกันนะคะ ถ้ามีคำถามเกี่ยวกับนิยาย เม้นไว้เลย ไรท์จะมาตอบ คงจะแต่งงงๆหน่อยช่วงนี้ ไปๆมาๆจะกระจ่างเองค่ะ 555555555 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

366 ความคิดเห็น

  1. #358 ขนมปังครีม (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2557 / 01:11
    มาอัพไวๆนะค่ะ ไม่เห็นมาอัพนาน อยากอ่านต่อแล้วค่ะ ชอบมากๆ เป็นกำลังใจให้นะค่ะ สู้ๆๆๆ
    #358
    0
  2. #357 ning :3 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2557 / 18:35
    พี่เอท 5555 เขินเลยดิ
    #357
    0
  3. #350 pim (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2557 / 19:22
    มาอัพด้วยนะ พลีสสสสส
    #350
    0
  4. #349 ญาฐิณี กระมล (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2557 / 18:48
    มาอัพไวๆ นะค่ะรอยู่
    #349
    0